43. Part : คนของโจไซ NC

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : คนของโจไซ NC

--------------------------------------------------------------------------

เวลานี้โจไซมั่นใจเต็มร้อยว่าเธอเป็นนักฆ่าที่โยดะส่งมาสังหารครอบครัวของเขาจริงๆ แต่ก็น่าเสียดายที่แผนการของโยดะไม่สำเร็จตามที่หวัง เพราะตอนนี้ชิคุณถูกโจไซรวบตัว และยึดเธอไปเป็นคนของเขาเรียบร้อยแล้ว

ปึกปึกๆๆ!!

“อ๊ะๆ! อุบ” ชิคุณใช้มือปิดปากตัวเองไว้ เพราะกลัวว่าลูกน้องที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูจะได้ยินเสียงน่าอายที่พวกเขาไม่ควรได้ยิน แต่เสียงที่ดังกว่าเสียงครางของเธอและเขานั้นเป็นเสียงที่น่าอายไม่ต่างกัน

“อ่าส์~ ไม่เจ็บใช่ไหม งั้นฉันขอทำแรงกว่านี้นะ”

“แรงกว่านี้อีกเหรอคะ?”

“นะชิคุณ~” คนสุภาพทิ้งศีรษะลงคลอเคลียอยู่ที่ข้างใบหูของสาวสวยจนเธอใจอ่อนยอมตบปากรับคำเพราะคำขอแสนออดอ้อนของเขา

“นะครับ~”

“ก็ได้ค่ะ”

ทันทีที่เธอตอบรับโจไซก็อุ้มช้อนร่างบางขึ้นในท่าอุ้มแตง ท่าที่ทำเธอใจสั่นไหวเพราะกลัวว่าเขาจะทำความสาวของเธอบอบช้ำจากท่านี้เหมือนกับครั้งก่อน

“จะเอาแล้วนะ”

คนตัวสูงยกเบียดร่างบางเข้าแนบชิดกับช่วงกลางตัวของเขา เพื่อให้รูแคบของเธอนั้นหนีบรัดแกนใหญ่เป็นการทักทาย ก่อนที่สองสิ่งนั้นจะประสานกันเป็นหนึ่งในจังหวะที่หนักหน่วง

ปึกปึกๆ! ปึกๆ!

“อ๊ะ อ๊ะๆ ท่านประธานคะ~”

“ว่าไงครับ”

“งือ~”

“อ่าส์ เสียวสินะ”

“มันจุกค่ะ”

“อ๋อ จุกนี่เอง” คนใจดีพูดเสียงนุ่ม ทว่าการกระทำของเขาไม่ได้เบาลงเลย

แม้จะได้ยินว่าเธอจุกเขากลับไม่หยุดสิ่งที่ทำอยู่ แต่เพิ่มแรงงัดแรงกระแทกยิ่งขึ้นในท่านั้น สายตาคมแสดงออกว่าสงสารแต่การกระทำของเขาสวนทาง เหมือนว่าความร้ายกาจที่มีอยู่ในสายเลือดจะถูกนำมาใช้งานในเวลานี้

ปึก!

“อ๊ะ!”

ฟุบ! ร่างสูงทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาตัวยาว เพื่อให้ชิคุณและตัวเขาได้พักหายใจ

“แฮ่กๆ”

มือหนาสองข้างประคองใบหน้าสวยหวานขึ้นมองสบตา เธอดูจะยังมีความเขินอายกับสิ่งที่กระทำอยู่ตอนนี้ ซึ่งเขาก็เข้าใจดีหากว่าเธอจะมีท่าทางเหมือนสาวแรกแย้มเช่นนั้น เพราะกลีบดอกไม้ที่ปิดสนิทกันเมื่อครั้งก่อน เขาเป็นคนเปิดทางมันเองกับมือ

“เธอสวยจัง สวยเกินกว่าจะ...” โจไซเก็บคำพูดนั้นไว้ กับคำที่ว่าเธอ ‘สวยเกินกว่าจะเป็นนักฆ่า’ เพราะไม่อยากพูดจุดประเด็นให้เธอนึกถึงสิ่งที่ผ่านไปแล้ว และเปลี่ยนมันเป็นคำพูดอื่นแทน

“เกินกว่าที่ฉันจะมองเธอเฉยๆ ได้”

“...”

“เอาสิ ฉันให้เธอทำเอง จะได้ไม่จุกไง” เขาพูดในขณะที่ใช้นิ้วโป้งเขี่ยเล่นที่แก้มสวยของเธออย่างอ่อนโยน การกระทำที่ชิคุณไม่เคยได้รับมันจากใคร

“ฉันขออะไรอย่างได้ไหมคะ?”

เธอสืบเรื่องของตระกูลโจมานานพอควร เลยรู้ดีว่าโจไซแตกต่างจากพี่น้องของเขาอย่างไร ความเป็นคนใจดี ใจเย็น ความอบอุ่นและขี้สงสารของเขามีมากกว่าใครในครอบครัว เลยไม่แปลกที่เขาจะยื่นโอกาสแก้ตัวนี้ให้เธอ แทนที่จะฆ่าเธอในทันที ทั้งที่รู้ว่าเธอปองร้ายครอบครัวเขา

“ขอมาสิ...”

“ฉันไม่อยากกลับไปเดินเส้นทางเก่าอีกแล้ว ช่วยรับฉันเป็นคนของตระกูลโจด้วยนะคะ ฉันสัญญาว่าจะปกป้องท่านประธานด้วยชีวิต...”

ชิคุณคิดว่านี่คงเป็นโอกาสดีที่เธอจะหลุดพ้นจากวงจรนักฆ่าที่เธอไม่อยากอยู่ เพราะทุกครั้งที่มีคำสั่งจากเจ้านายเรียกให้กลับไปทำงาน เธอจะต้องเป็นกังวลกลัวว่าจะทำงานไม่สำเร็จตลอด ซึ่งเธอเคยเห็นตัวอย่างของนักฆ่าที่ทำงานไม่สำเร็จมาแล้ว เธอจึงไม่อยากมีจุดจบเช่นนั้น และชิคุณก็คิดว่านี่คงเป็นโอกาสสุดท้ายของเธอ

“ได้สิ ฉันสัญญาว่าถ้าเธอเป็นคนของตระกูลโจแล้ว จะไม่มีใครแตะต้องเธอได้แน่นอน... ขอบคุณนะที่เธอยอมถอยเรื่องนั้น”

“ฉันขอโทษนะคะ”

“ลืมมันไปเถอะ เรามาทำเรื่องที่ทำอยู่นี้ให้เสร็จดีกว่า...”

โจไซงัดสะโพกขึ้นเพื่อบอกให้สาวสวยเริ่มทำสิ่งที่เขาขอไปก่อนหน้า คือให้เธอขย่มแท่งใหญ่ที่แข็งคาช่องท้องแคบของเธออยู่ในเวลานี้

“แบบนี้ถูกไหมคะ”

“ถูกครับ แบบนั้นแหละ”

“อือ~”

“อ่าส์ ดีครับ เก่งมากชิคุณ” เขาพูดชมเธอเสร็จก็โน้มหน้าลงไปดูดเม้มจุกรักบนเต้าอวบของสาวสวยที่ชี้หน้าเขาอยู่เวลานี้

จ๊วบ~ จ๊วบ~

“อ๊ะ~ อือ~”

ด้านหน้าห้องทำงานเวลาเดียวกัน...

ครืดด~

“ครับท่าน?”

“โจไซกลับบ้านหรือยัง?” โจดินโทรมาถามไถ่ลูกน้องของเขาถึงงานสำคัญที่ฝากให้ดูแลน้องชาย

“ยังไม่กลับครับ”

“แล้วสองคนทำอะไรกันอยู่?”

“เอ่อ...ผมว่าเรื่องนั้นไม่น่าห่วงแล้วล่ะครับ คุณโจไซน่าจะเอาอยู่...” ลูกน้องของโจดินพูดบอกเจ้านายของเขา กับเรื่องที่เขาเป็นห่วงน้องชายที่อยู่ใกล้กับเลขาสาวผู้ต้องสงสัยว่าจะเป็นนักฆ่า

“เอาอยู่...เอาอยู่ยังไง?”

“คือ...ผมหมายถึง เอา อยู่น่ะครับ” เขาเว้นวักคำว่า ‘เอา’ เพื่อให้นายของเขาเข้าใจง่ายขึ้น

“ยังไง กูไม่เข้าใจ...”

“คุณโจไซเอาเลขาอยู่น่ะครับ”

“มึงก็พูดมาสิว่ะ ว่าเอาอยู่ยังไง?!” ปลายสายเริ่มของขึ้นเพราะตนไม่เข้าใจกับสิ่งที่ลูกน้องต้องการพูดบอก แม้ว่าคำพูดนั้นจะเป็นคำพูดที่ตรงไปตรงมาที่สุดแล้ว

“ผมหมายถึงทั้งสองคนเอากันอยู่ในห้องทำงานครับ ผมได้ยินเสียงดังฟังชัดเลย ทั้งเสียงตับๆ แล้วก็เสียงครางของคุณเลขาด้วยครับ...”

“...” ปลายสายเงียบไปเมื่อได้ยินเรื่องที่น้องชายคนแสนดีของเขาจับเลขาสาวผู้ต้องสงสัยทำเรื่องอย่างว่าในห้องทำงานอันศักดิ์สิทธิ์

“ยังไงก็จับตาดูไว้...”

“ครับนาย”

คอนโดของโจไซช่วงสี่ทุ่ม...

หลังจากจบกิจกรรมในห้องทำงานที่บริษัท โจไซก็พาเลขาสาวกลับมาที่คอนโดของตนเพื่อสารต่องานที่ค้างคาอยู่ และบอดี้การ์ดของโจดินเองก็ตามมาเฝ้าอยู่ที่นี่ด้วยเช่นกัน

ภายในห้องนอนของโจไซ...

“ฉันขอแตกในนะ อ่าส์~” สิ้นเสียงขออนุญาตของโจไซที่พูดบอกเจ้าของร่างเล็ก เขาก็ปล่อยน้ำคาวไว้ด้านในช่องแคบนั้น

“แฮ่กๆ พอก่อนได้ไหมคะ ชิแสบตรงนั้นแล้ว”

“ได้ครับ งั้นคืนนี้พอแค่นี้นะ” โจไซทิ้งตัวลงนอนข้างสาวสวย และดึงเธอเข้ามากอด ความอบอุ่นที่เป็นตัวตนของเขาเปลี่ยนใจสาวสวยนักฆ่าได้จริงๆ อย่างที่เขาหวัง

หรือจะเรียกว่าเขามาเสนอทางออกให้เธอได้ถูกเวลาก็ได้ เพราะเธอเองก็คิดที่จะยุติบทบาทนักฆ่าของเธอลงด้วยเช่นกัน โดยที่ยังคงรักษาชีวิตของเธอไว้ได้อย่างที่เธอต้องการ ซึ่งทางเลือกใหม่นี้ก็เป็นทางเลือกที่เธออยากจะลองเสี่ยงดู นั่นคือการหักหลังนายจ้างคนเก่าและเข้ามาเป็นคนของตระกูลโจอย่างเต็มตัว...

เช้าวันรุ่งขึ้น ที่คอนโดของโจไซ...

เช้าวันหยุดนี้ทั้งคู่ยังคงนอนสลบไสลอยู่บนเตียงเพราะใช้แรงไปกับเรื่องอย่างว่าทั้งคืนจนอ่อนเพลีย และไม่ทันรู้สึกว่าตอนนี้มีแขกไม่ได้รับเชิญยืนมองพวกเขาอยู่ที่ข้างเตียงถึงสองคน

“ปลุกดีไหมครับคุณฮารุ?” โจดินถามความเห็นกับคุณแม่คนสวยของเขา ก่อนที่คุณฮารุจะเป็นคนเรียกปลุกลูกชายของเธอที่นอนกอดสาวสวยไว้อย่างแนบชิด

“ตาโจไซ~”

“อือ~ อุ๊ย!” ชิคุณที่ลืมตาตื่นขึ้นใจตกไปอยู่ตาตุ่ม เมื่อเห็นว่ามีคนอยู่ในห้องทันทีที่เธอตื่นขึ้น

“..? คุณฮารุ พี่โจดิน”

“ท่าจะเอาอยู่จริงๆ แฮะ” โจดินพูดคำของลูกน้องที่รายงานบอกเขาเมื่อคืน ถึงเรื่องเลขาที่คาดว่าโจไซน่าจะเอาอยู่กับเรื่องที่เขาเป็นห่วง

“สวัสดีค่ะ”

“นี่เลขาของลูกไม่ใช่เหรอ?” คุณฮารุเอ่ยถามกับลูกชายคนกลางหลังจากที่เธอยิ้มรับคำทักทายนั้นของสาวสวย

“ใช่ครับ นี่ชิคุณเธอเป็นเลขาของผม”

“...แม่ก็คิดว่าทำงานหนักจนไม่มีเวลากลับบ้าน ที่ไหนได้ ติดเลขาอยู่นี่เอง”

“ขอโทษครับคุณฮารุ”

“รีบอาบน้ำแต่งตัวแล้วออกไปคุยกับแม่ข้างนอก...”

“ร้ายจริงๆ เลยนะ...” โจดินพูดทิ้งท้ายคำสั้นๆ นั้นกับน้องชายก่อนจะเดินออกจากห้องตามผู้เป็นแม่ไป

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~

sds