Se connecter[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : ปรึกษาเรื่องสำคัญ -------------------------------------------------------------------------- ห้องนอนยูมิ... (ตอนที่เสียงปืนดังขึ้น) “ไม่ต้องลงไปหรอกค่ะพี่โจอิ” ยูมิรั้งแฟนหนุ่มของเธอไว้ เพราะรู้ว่าเสียงปืนนั้นเกิดจากสาเหตุอะไรและเกิดจากใคร “แต่เมื่อกี้มันเสียงปืนนะ” “พี่โจดินอยู่ข้างล่าง เดี๋ยวเขาจัดการเอง เราไม่ต้องลงไปหรอกนะคะ” “ยูมิรู้ใช่ไหมว่าใคร?” “รู้ค่ะ พี่โจดินจัดการได้แน่ เราไม่ต้องลงไปหรอกนะคะ” “ใคร?” คนตัวเล็กตั้งสติ ก่อนจะค่อยๆ เรียบเรียงคำพูด “ยูมิไปเอาคืนให้พี่โจอิมาแล้วค่ะ ยูมิสั่งคนให้กระทืบพี่โยชิเหมือนกับที่เขาส่งคนมาทำร้ายพี่โจอิ ฮึก ยูมิเอาคืนให้แล้วค่ะ...” “ว่าแล้วว่าต้องเป็นมัน” “ฮึก ฮือ~” เสียงร้องไห้ของเธอที่เขาได้ยินทำให้โจอิรู้ว่ายูมิต้องต่อสู้กับความหวาดกลัวภายในใจนั้นมากแค่ไหน เพียงแค่ต้องการแก้แค้นให้กับตน... “ไม่ต้องร้องครับ ยูมิของพี่เก่งมากๆ แล้ว” คนตัวสูงโอบกอดล่างเล็กที่ร้องไห้จนไหล่สั่นไว้ และรู้สึกขอบคุณเธอจากใจจริง จนไม่อยากพาตัวเองไปเจ็บตัวอีกเพราะกลัวว่าจะพาเรื่องเดือดร้อนมาถึงตัวของแฟนสาว “ฮือ~ ยูมิขอโทษที่ไม่ได้บอกนะคะ ยูมิไม่อยากให้พี่โจอิไปเจ็บตัว” “พี่เข้าใจแล้ว ไม่ร้องนะ” “พี่โจอิอย่าลงไปข้างล่างเลยนะคะ ให้พี่โจดินจัดการเถอะนะ” “พี่ไม่ลงไปแล้วครับ โอเคไหม” โจอิพาคนตัวเล็กมานั่งลงที่เตียง และปล่อยวางกับเรื่องที่เกิดขึ้นเพราะคิดว่าพี่ชายของเขาจะจัดการโยชิได้ไม่ยากด้วยอำนาจที่โจดินมี “ยูมิจะไม่ยอมเสียคนที่ยูมิรักไปอีก แล้วก็จะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายพี่โจอิอีกด้วย” เธอกอดชายที่รักไว้และพูดบอกเขาไปตามนั้น เพราะเธอคิดว่าเวลานี้เขาเป็นทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอมี ทั้งคนรัก ครอบครัว จึงไม่อาจเสียสิ่งที่มีอยู่นี้ไปได้ “พี่จะเกเรให้น้อยลง จะได้อยู่กับยูมินานขึ้นดีไหมครับ...” ความคิดนั้นไม่เคยอยู่ในหัวเขาเลย แต่เพราะเธอเขาเริ่มปรับเปลี่ยนตัวตนที่ไม่ดีของตัวเองทีละนิด เพราะอยากจะมีเวลาที่สวยงามกับเธอมากขึ้น และมันคงดีหากว่าเขาเลิกใช้ชีวิตแบบเสี่ยงตายและหันมาโฟกัสเพียงแค่เธอที่เป็นความสุข... ชั้นล่างของบ้านเวลาสามทุ่ม... คุณฮารุและนิเฌอเดินทางมาถึงที่นี่หลังจากทราบข่าวจากโจดินว่าคนที่ทำร้ายลูกชายของเธอ คือเพื่อนรักเพื่อนแค้นของโจอิ “เป็นไงบ้างลูก?” “ผมจัดการเรียบร้อยแล้วครับ แต่ดูเหมือนว่ามันจะแค่ถอยไม่ได้จะถอดใจเลิกเอาคืน...” “งั้นจะทำยังไงดีคะ ถ้าเขามาหาเรื่องยูมิอีกจะทำยังไง?” นิเฌอถามสามีของเธออย่างเป็นห่วงยูมิ “เราต้องทำให้มันรู้ว่าใครอยู่เหนือใครกันแน่ ...ยกเลิกสัญญาทั้งหมดที่ทำร่วมกับตระกูลโย แล้วให้คนกระจายข่าวเรื่องนี้ไป บอกว่าถ้าตระกูลไหนทำการค้ากับตระกูลของไอโยดะแล้วก็ลูกชายของมัน เราจะยกเลิกสัญญาทั้งหมด” “ครับคุณฮารุ” โจดินตอบรับคำสั่งของผู้เป็นแม่ที่เวลานี้แค้นใจแทนลูกชายคนเล็กและลูกสาวเป็นที่สุด กับเรื่องที่คนชั่วกล้าบุกมาถึงที่นี่และใช้ปืนในพื้นที่ที่ตนปกครองอยู่ “ถ้าใครกล้าแตะต้องลูกชายกับลูกสาวฉัน ฆ่ามันทิ้งให้หมด” นายหญิงใหญ่พูดสั่งทุกคนที่อยู่ณที่แห่งนั้น ทั้งลูกชายและลูกน้องผู้จงรักภักดี “ครับนายหญิง” / “ครับนายหญิง” “...” โจดินเองก็ก้มหัวให้กับคำสั่งนั้นของคุณฮารุไม่ต่างจากพวกลูกน้อง ภาพเช่นนี้ของคุณแม่ที่เขาไม่ได้เห็นมันมานานหลังจากที่เธอสละตำแหน่งให้กับเขา วันนี้ได้เห็นมันอีกครั้งและยังคงดูน่าเกรงขามเช่นเดิม “ให้คนไปตามน้องสองคนลงมาที แม่มีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย” “ไปตามยูมิกับโจอิลงมา” โจดินพูดบอกแม่บ้าน “ค่ะท่าน...” ทั้งสามคนนั่งอยู่ที่ห้องรับแขกใหญ่ เพื่อรอทั้งสองคนลงมาคุยเรื่องที่ผู้ใหญ่หารือตกลงกันแล้วว่าสมควรที่จะจัดการ... “คุณแม่~” “เป็นไงบ้างยูมิ มาหาแม่หน่อยซิ๊” คุณฮารุอ้าแขนออกรับสาวร่างเล็กที่เดินตรงมาหาเธอด้วยใบหน้าแสนอบอุ่น “ยูมิไม่เป็นอะไรค่ะ” “ทีหลังอย่าเอาตัวเข้าไปเสี่ยงแบบนั้นรู้ไหม แม่เป็นห่วง” “ค่ะ ต่อไปยูมิจะไม่ทำแบบนั้นอีกแล้ว” เธอตอบรับคำสั่งที่เต็มไปด้วยความห่วงใยนั้น “ว่าแต่คุณฮารุมาที่นี่ทำไมครับ?” “แม่มาจัดการเรื่องแกน่ะสิ” “พี่โจดินจัดการไปแล้วไม่ใช่เหรอครับ” เขาหันหน้าไปถามเอาคำตอบจากพี่ชาย “ไม่ใช่เรื่องโยชิ แต่เป็นเรื่องแกกับยูมิ” “เรื่องอะไรครับ?” “แม่คิดว่า แกควรจะขึ้นเป็นหัวหน้าแก๊งแทนยูมิ และจัดการทุกอย่างด้วยตัวเอง ยูมิคิดว่าไงลูก” “ดีค่ะ ยูมิเห็นด้วย” “...หัวหน้าแก๊งเหรอครับ” โจอิรู้สึกดีใจกับสิ่งที่ได้ยิน เพราะนั่นเป็นตำแหน่งที่ตนเฝ้าฝันมาตลอด แถมแก๊งของยูมิก็ไม่ใช่เล็กๆ มีคนนับหน้าถือตาเยอะไม่ต่างจากตระกูลโจของตน “แต่ก่อนอื่น ลูกสองคนต้องแต่งงานกันก่อน” “แต่งงานเหรอคะ?” ยูมิเอ่ยถามคุณฮารุด้วยความตกใจปนดีใจกับเรื่องที่ได้ยิน “ใช่จ้ะ ยูมิโอเคหรือเปล่าลูกถ้าแม่จะ...” “โอเคค่ะ โอเคที่สุด^^” เธอตอบรับคุณฮารุไปทั้งที่ยังฟังคำถามไม่จบประโยค “ยูมิจะแต่งงานกับพี่โจอิค่ะ” “แต่งเมื่อไหร่ดีครับคุณฮารุ” โจอิพูดถาม “เป็นอาทิตย์หน้าดีไหม แม่คิดว่าจัดการเรื่องนี้ให้เร็วเท่าไหร่น่าจะเป็นผลดีกับลูกสองคน…” “อาทิตย์หน้า^^” ว่าที่เจ้าสาวยิ้มไม่หุบ เพียงแค่ได้ยินว่าอาทิตย์หน้าเป็นฤกษ์งามยามดีที่คุณฮารุจัดแจงไว้ให้ กับวันสำคัญของเธอและโจอิ “ยูมิว่าไงลูก เร็วเกินไปหรือเปล่า?” “ไม่เลยค่ะ ยูมิอยากให้จัดพรุ่งนี้ด้วยซ้ำ” เธอพูดด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม ในเวลานี้ก็รู้สึกโล่งกับปัญหาที่เกิดขึ้น เพราะคิดว่าโจดินคงจัดการทุกอย่างได้เรียบร้อยดีแล้ว ต่อจากนี้เธอคงไม่ต้องคิดเครียดกับเรื่องอะไรอีกและโฟกัสกับความสุขครั้งสำคัญที่จะเกิดขึ้นในชีวิต การได้มีวันที่ดีร่วมกันกับชายคนรักอย่างโจอิ คนที่เธอเคยเกลียดเข้าไส้ คนที่เคยทำร้ายและทำเธอหวาดกลัว แต่อีกไม่กี่วันข้างหน้านี้เขากำลังจะยืนข้างเธอในอีกสถานะที่เธอเต็มใจให้เขาเป็น ด้วยการเวลาที่เปลี่ยนไปและใจของเธอก็รักเขาอย่างไม่มีเงื่อนไข... -------------------------------------------------------------------------- [ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode] • เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~ sds[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : END.--------------------------------------------------------------------------หนึ่งปีต่อมา...ณ คฤหาสน์หลังใหม่ครอบครัวตระกูลโจย้ายเข้ามาอยู่ที่คฤหาสน์หลังใหม่นี้เมื่อสามเดือนก่อนหลังจากที่ใช้เวลาก่อสร้างนานหลายเดือน ซึ่งคฤหาสน์หลังใหม่นี้สร้างบนเนื้อที่เกือบห้าสิบไร่ และล้อมรอบไปด้วยป่าเขา ธรรมชาติอันร่มรื่น ที่ให้ความรู้สึกสบายใจเมื่อได้พักอยู่ที่แห่งนี้ห้องนอนโจไซ...หลังจากที่ชิคุณเดินออกจากเส้นทางการเป็นนักฆ่า เธอก็เลือกบริจาคทรัพย์สินที่มีทั้งหมดของเธอให้กับผู้ยากไร้ และให้สัญญากับตัวเองไว้ว่าเธอจะไม่ฆ่าชีวิตทุกชีวิตบนโลกนี้อีกอย่างที่เคยทำผิดมา“ยังไม่เลิกถักอีกเหรอชิ ดึกแล้วนะครับ” โจไซเอ่ยถามกับแฟนสาวคนสวยของเขา ที่เวลานี้ยังคงนั่งถักหมวกนิตติ้งให้กับฮานิหลานสาวคนสวยในวัยหนึ่งขวบที่อยู่ในวัยน่ารักน่าชัง และตอนนี้ทั้งบ้านก็พากันหลงกับสาวน้อยขี้อ้อนคนนี้ไปตามๆ กัน“ใกล้เสร็จแล้วค่ะ ชิถักได้ครบเซ็ตเลยนะคะ ทั้งเสื้อ กางเกง ถุงเท้า แล้วก็หมวกด้วย...”“งั้นถ้าเสร็จของหลานแล้ว ถักให้ลูกเราบ้างนะครับ”“ลูกเราเหรอคะ?”“ใช่ครั
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ได้เวลาตอบโต้--------------------------------------------------------------------------บ้านคุณนายฮารุช่วงเย็น...หลังจากที่ชิคุณได้รับการรักษาแผลที่ข้อมือจากหมอ เธอก็นอนพักอยู่ที่คอนโดของโจไซจนถึงช่วงบ่าย และมาที่บ้านของคุณหญิงฮารุในช่วงเย็นตามคำชวนของเจ้าบ้าน“คุณฮารุจะให้มันเข้าบ้านมาทำไมครับ น่าจะฆ่ามันทิ้งซะ” คนปากหมาพูดต้อนรับสาวสวยที่เดินเข้ามาในบ้านพร้อมกับโจไซพี่ชายของเขาสายตาของนิเฌอและยูมิเองก็มองเธอด้วยความหวาดระแวงไม่ต่างจากที่โจอิมองอยู่ เพราะเรื่องราวที่รู้เกี่ยวกับชิคุณ มันทำให้หวาดกลัวที่จะอยู่ร่วมกันกับคนที่เคยปองร้ายชีวิตของทุกคนในครอบครัว“เอาเถอะน่า แม่ว่าเธอคิดถูกแล้วที่เลือกเปลี่ยนข้างตอนนี้ เพราะเธอแค่คนเดียวจะฆ่าเราทั้งครอบครัวมันไม่ง่ายหรอก...”“ตระกูลโจเป็นตระกูลที่ยิ่งใหญ่ ถ้าฉันคิดจะหักหลังพวกคุณ ฉันคงไม่มีแผ่นดินให้อยู่...” ชิคุณพูดบอกสมาชิกทุกคนในครอบครัวที่เปรียบเสมือนเจ้านายผู้ให้ชีวิตใหม่แก่เธอ“ถ้าแกแตะต้องคนในครอบครัวฉันแม้แต่นิดเดียว ฉันจะฆ่าแกด้วยมือของฉันเอง”“พอแล้วน่าโจอิ” โจไซพูดหยุดน้อ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ถวายตัวรับใช้--------------------------------------------------------------------------เมื่อเห็นว่าพี่ชายและแม่เดินออกไปจากห้อง โจไซก็หันมองหน้าสาวสวยที่นั่งกอดผ้าห่มผืนหนาแน่น เพราะด้านในของผ้าที่คลุมร่างเธออยู่นั้นโป๊เปลือยไม่ต่างจากร่างกายของเขา“ไปอาบน้ำกันเถอะ”“คะ? เอ่อ...ท่านประธานไปอาบก่อนเถอะค่ะ”“ไปด้วยกันนี่แหละ เดี๋ยวแม่ฉันรอนาน” ว่าแล้วเขาก็จูงมือสาวสวยลงจากเตียงนอนเดินเข้าห้องน้ำไป เพื่อเตรียมพร้อมที่จะจัดการเรื่องทุกอย่างให้เข้าที่เข้าทางโดยเร็วที่สุดด้านนอกห้องรับแขก...“ลูกรู้เรื่องนี้ก่อนแล้วเหรอ” คุณฮารุพูดถามลูกชายคนโตของเธอที่ดูเหมือนจะไม่แปลกใจเท่าไหร่กับสิ่งที่เขาเห็น“เรื่องโจไซกับเลขาเหรอครับ... ผมก็เพิ่งรู้เมื่อคืนนี้แหละครับ แต่ก็ยังไม่แน่ใจว่าเป็นเรื่องจริงจนมาเห็นพร้อมกันกับคุณฮารุนี่แหละ”“เห็นว่าเพิ่งเข้ามาทำงานได้ยังไม่ถึงเดือนเลยไม่ใช่เหรอ ทำไมตาโจไซถึงใจเร็วใจง่ายแบบนี้ล่ะ” เธอเป็นกังวลกับเรื่องที่ทั้งคู่เพิ่งรู้จักกันได้ไม่นาน“ไอโจไซมันก็เป็นผู้ชายนะครับคุณฮารุ ถ้าอยู่ใกล้ผู้หญิงแล้วไม่มีเรื
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : คนของโจไซ NC--------------------------------------------------------------------------เวลานี้โจไซมั่นใจเต็มร้อยว่าเธอเป็นนักฆ่าที่โยดะส่งมาสังหารครอบครัวของเขาจริงๆ แต่ก็น่าเสียดายที่แผนการของโยดะไม่สำเร็จตามที่หวัง เพราะตอนนี้ชิคุณถูกโจไซรวบตัว และยึดเธอไปเป็นคนของเขาเรียบร้อยแล้วปึกปึกๆๆ!!“อ๊ะๆ! อุบ” ชิคุณใช้มือปิดปากตัวเองไว้ เพราะกลัวว่าลูกน้องที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูจะได้ยินเสียงน่าอายที่พวกเขาไม่ควรได้ยิน แต่เสียงที่ดังกว่าเสียงครางของเธอและเขานั้นเป็นเสียงที่น่าอายไม่ต่างกัน“อ่าส์~ ไม่เจ็บใช่ไหม งั้นฉันขอทำแรงกว่านี้นะ”“แรงกว่านี้อีกเหรอคะ?”“นะชิคุณ~” คนสุภาพทิ้งศีรษะลงคลอเคลียอยู่ที่ข้างใบหูของสาวสวยจนเธอใจอ่อนยอมตบปากรับคำเพราะคำขอแสนออดอ้อนของเขา“นะครับ~”“ก็ได้ค่ะ”ทันทีที่เธอตอบรับโจไซก็อุ้มช้อนร่างบางขึ้นในท่าอุ้มแตง ท่าที่ทำเธอใจสั่นไหวเพราะกลัวว่าเขาจะทำความสาวของเธอบอบช้ำจากท่านี้เหมือนกับครั้งก่อน“จะเอาแล้วนะ”คนตัวสูงยกเบียดร่างบางเข้าแนบชิดกับช่วงกลางตัวของเขา เพื่อให้รูแคบของเธอนั้นหนีบรัดแกนใหญ่เป็นกา
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เปลี่ยนใจยัยตัวร้าย NC--------------------------------------------------------------------------“ท่านประธานจะทำอะไรคะ?” เธอเอ่ยถามคนที่ยื่นริมฝีปากเข้ามาใกล้“ฉันว่างานนี้มันยากไปสำหรับเธอ ไม่คิดแบบนั้นเหรอ” แววตาของโจไซพูดบอกเธอด้วยความเห็นใจที่เธอต้องมารับงานหนักนี้“พูดเรื่องอะไรคะ?”“เธอเปลี่ยนข้างยังทันนะ”“เปลี่ยนข้างอะไรคะ ท่านประธานพูดเรื่องอะไร” ชิคุณยังยืนยันที่จะไม่ยอมรับผิด แม้ข้อเสนอของเขาจะน่าสนใจแค่ไหน แต่เธอก็ยังไม่มั่นใจว่าจะเป็นอย่างนั้นได้จริงๆ“ชิคุณ ฟังฉันนะ...”“...” เธอเงียบฟังตามที่เขาขอ เพราะท่าทางที่อ้อนวอนของโจไซ ราวกับว่าเขากำลังจะพาเธอออกจากจุดที่ดำมืดไปสู่ทางสว่าง“ฉันอยากให้โอกาสเธอได้แก้ตัว ได้เลือกทางเดินใหม่ เพราะถ้ายังยืนยันจะทำแบบนั้น เธอเองจะต้องได้รับผลจากสิ่งที่ทำด้วยเหมือนกัน ฉันคิดว่า... ฉันมีทางออกที่ดีกว่านั้นให้เธอเลือก โดยที่เราทั้งสองฝ่ายจะไม่ต้องสูญเสียสิ่งที่รักไป ฉันไม่ต้องสูญเสียครอบครัว เธอเองก็ไม่ต้องสูญเสียชีวิตของเธอ...”ดวงตาคู่สวยเริ่มสั่นไหวเพราะนั่นคือสิ่งเดียวที่เธอพยาย
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เกลี้ยกล่อม--------------------------------------------------------------------------บริษัทโจไซช่วงเย็น...“เดี๋ยววันนี้เธอเลิกงานเร็วหน่อยก็ได้นะ ฉันว่าจะอยู่เคลียร์งานที่บริษัทต่อ”“...เจ้านายยังไม่กลับฉันจะกลับได้ยังไงคะ”“เธอกลับไปพักก่อนเถอะ”“พรุ่งนี้เป็นวันหยุดแล้ว ยังไงก็ได้พักอยู่ดี”“กลับ...”“ไม่กลับค่ะ ไหนท่านประธานบอกว่าจะทำตามใจฉัน แต่ทำไมถึงเอาแต่สั่งล่ะคะ ฉันบอกว่าอย่าแต่คุณก็จะทำ อะไรที่ไม่ควรทำกับฉันที่เป็นลูกน้องคุณก็ทำต่อหน้าคนอื่น ทั้งเปิดประตูรถให้ฉัน ทำแผลที่เท้าให้ฉัน แล้วยังถือรองเท้าให้ฉันอีก นั่นมันไม่ใช่หน้าที่ของคุณเลยนะคะ ไม่อายคนเขาบ้างหรือไงคะ?” เธอสวดโจไซยับถึงสิ่งที่เขาปฏิบัติกับเธอต่อหน้าทุกคน“ถ้าจะบ่นเยอะขนาดนี้ เธอมาเป็นเมียฉันเลยดีไหม...”“...” ชิคุณเงียบไปก่อนจะเรียกสติกลับคืน “ฉันไม่ได้ต้องการแบบนั้นสักหน่อย ก็คุณเลือกปฏิบัติไม่ถูกจริงๆ ...”“งั้นก็บอกมาสิว่าเธอต้องการแบบไหน ฉันจะได้ทำให้ถูกใจ...” เขาถามเลขาอย่างใส่ใจ เหตุผลก็อาจจะมาจากสิ่งที่เขาคิดว่าทำผิดต่อเธอ“ฉันจะทำงานที่นี่ถึงแค่ส
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : พาสาวเข้าบ้าน--------------------------------------------------------------------------บ้านคุณฮารุ ช่วงเย็น...ช่วงเช้าที่โจอิกลับมาที่บ้าน เขาไม่ได้บอกกับผู้เป็นแม่ไว้ก่อนล่วงหน้าว่าจะไปรับน้องสาวกลับมานอนที่นี่ด้วย เพราะคิดว่าจะเซอร์ไพรส์ค
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : แฟนเด็กของโจอิ--------------------------------------------------------------------------ร้านกาแฟในมหาลัย ช่วงเช้า...วันนี้หลังจากที่โจอิมาส่งยูมิที่มหาลัย เขาก็กลับบ้านไปหาคุณแม่สุดที่รัก เพื่อที่จะโผล่ไปให้คุณฮารุหายคิดถึง และบอกข่าวดีว่าเ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : คำตอบ NC--------------------------------------------------------------------------ห้องดูหนังชั้นล่างของบ้านยูมิ ช่วงสามทุ่มครึ่ง...เมื่อทั้งคู่กลับมาถึงที่บ้าน โจอิก็สั่งให้แม่บ้านเข้ามาทำความสะอาดเตรียมห้องดูหนังไว้ เพราะเขาเห็นว่าที่นี่ไม
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : น้องชายตัวดี--------------------------------------------------------------------------“โอ๊ย! คือ...” เขาร้องโอดโอยเมื่อถูกแรงจากมือของโจอิงัดแขนเค้นความจริง “ท่านโจดินส่งผมมาครับ”“พี่โจดิน? …แล้วเขาส่งมึงมาตามกูทำไม”“ท่านบอกให้ผมตามดูคุณโจ