7.ทำจนสลบไปเลยดีไหม

 

คำถามนั้นทำให้ธีรักษ์งักไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ริมฝีปากของเขามันจะแสยะยิ้มกว้างมากกว่าเดิม

เขาไม่ได้คาดหวังมาก่อนว่าจะได้เห็นณิรินตอบรับหรือว่าให้ความร่วมมือกับเขาอย่างดีเยี่ยมเช่นนี้มาก่อนเลย

และนี่คือความรู้สึกแปลกใจที่ดีมากทีเดียว เขาชอบอะไรที่มันคาดเดาไม่ได้แบบนี้มากๆ เลยล่ะ

“ก็บ่อยครั้งมากเสียจนผมแทบจะแยกเรื่องจริงกับตอนที่คิดถึงคุณในฝันไม่ออกเลยล่ะ”

คำหวานที่ถูกพ่นออกมาจากริมฝีปากคู่นั้นของเขาทำให้เธออดรู้สึกสับสนไม่ได้เลย ณิรินพยายามบอกตัวเองแล้ว ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นมาในวันนี้มันเชื่อไม่ได้ และเธอไม่ควรเก็บเกี่ยวคำกล่าวแสนหอมหวานหรือว่าสายตาที่แสนร้อนแรงของเขาไปเฝ้าฝันถึง ไม่ควรรู้สึกเกินเลย..เธอก็แค่สนุกไปกับมันก็พอ

เพียงแต่แค่พูดน่ะมันง่าย ทว่าเมื่อถึงเวลาที่กระทำจริงๆ เธอจะสามารถลืมเลือนเรื่องราวเหล่านี้ได้จริงๆ งั้นเหรอ..

“ยกเอวขึ้นมาให้ผมมองชัดๆ หน่อยสิ ที่ตอดลิ้นจนแทบขาดเพราะเขินงั้นเหรอ?”

นิ้วมือของอีกฝ่ายค่อยๆ เปิดร่างกายของเธออย่างอ่อนโยน แต่แฝงไปด้วยความรุ่มร้อน ปลายนิ้วของเขาสัมผัสบริเวณที่ถูกปิดสนิท ซึ่งชุ่มชั้นจากการปรนเปรอด้วยริมฝีปาก..

ธีรักษ์คิดว่านี่มันมากเกินกว่าที่เขาจะสามารถอดทนไหว และเขาไม่คิดจะทนต่อร่างกายที่แสนเร้าใจของณิรินอีกต่อไปแล้ว

เขาถอดกางเกงของตัวเองออกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะจับเข้าที่กลางลำแกร่ง..ณิรินกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เมื่อเธอเห็นขนาดที่น่าตื่นตกใจของเขา นี่ไม่ใช่ครั้งแรกของเธอก็จริงอยู่ แต่ทว่าขนาดของเจ้าสิ่งนั้นกลับดูน่าหวาดหวั่นใจจนเธอถอยหลังหนีตามสัญชาตญาณ

“จะหนีตอนนี้ก็ไม่ทันแล้วณิริน..เรามาไกลเกินกว่าจะหยุดยั้งอีกทั้งถึงมันจะใหญ่จนคุณรู้สึกกลัว แต่เชื่อเถอะว่านอกจากความสุขสมแล้ว มันจะไม่ทำให้คุณรู้สึกเจ็บอย่างแน่นอน”

สิ้นเสียงนั้นความตื่นตัวร้อนผ่าวก็เบียดแทรกเข้ามาอย่างช้าๆ แล้วฝังลึกเข้ามาภายในร่างกาย เธอขบกัดริมฝีปากจนห้อเลือด..มันไม่ได้ถึงกับเจ็บจนทนไม่ไหว แต่ทว่ามันจุกเสียจนเหมือนจะมีอะไรออกมาจากปาก..

“อา..ให้ตายสิ แน่นเหมือนไม่เคยโดนเอาเลย”

ร่างกายของเธอสั่นเทิ้มกับรสสัมผัสที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน เขาไม่คิดที่จะแช่ค้างเอาไว้ให้เธอได้ปรับตัวให้คุ้นชินกับสัมผัสที่ไม่เคยได้รับมาก่อน ขาทั้งคู่ถูกแยกออกจากกัน มือใหญ่ของเขาช้อนใต้เข่าเพื่อรั้งเรียวขายกขึ้นจนถึงไหล่ ในยามนี้กลายเป็นว่าเธอกำลังกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนโต๊ะอาหาร ส่วนเขาก็กำลังทำหน้าที่ชื่นชมอาหารรสเลิศอย่างเธอด้วยความเพลิดเพลินใจ

“อา..อื้อ!!”

เสียงหอบหายใจถี่กระชั้น ต้นขาด้านในสั่นสะท้าน ณิรินได้แต่บิดตัวเร่าเมื่อการสอดแทรกทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ ภายในกระตุกเกร็งกับความรุนแรงที่ได้รับจนเผลอบีบรัดส่วนสำคัญโดยไม่ได้ตั้งใจ

“เมื่อกี้จงใจขมิบให้ผมรู้สึกดีงั้นเหรอ หืม? ทำอีกสิ ผมชอบมากเลย”

เธอรู้สึกอายจนต้องเบือนหน้าหนี ณิรินไม่ได้ตั้งใจสักหน่อยแล้วทำไมเขาถึงได้เข้าใจไปในทางนั้นกันนะ..อีกทั้งรอยยิ้มที่อยู่บนใบหน้าของเขานั้นมันน่าอาย..เกินกว่าที่เธอจะกล้ามอง

ร่างกายของเธอถูกรั้งขึ้นจนส่วนแข็งขึงหลุดพรวดออกไปในครั้งเดียว ณิรินรู้สึกโล่งได้ไม่นาน ปลายยอดก็เสียบกลับเข้ามาใหม่อีกครั้ง..

“อื้อ!! อะ..อร๊าง!”

ความเสียวแปลบที่ไม่อาจทนทานได้ ทำให้เอวของเธอยกขึ้นมาอย่างไม่อาจห้าม ยามที่แก่นกายของเขาดุนดันเข้ามา มันสอดรับกับสรีระได้อย่างพอเหมาะ เป็นไปตามธรรมชาติ..สองขาโอบสะโพกกำยำของเขาเอาไว้ ขณะที่เธอกำลังรับความต้องการของเขาเข้ามาจนสุดความยาว

เพราะไม่ได้ทำนานแล้วรึเปล่านะ เธอถึงได้รู้สึกมากมายขนาดนี้..ทุกครั้งที่ถูกกระตุ้นในจังหวะเดิม ทำเอาณิรินรู้สึกถึงแสงสว่างจ้าที่กะพริบจนตาพร่า สะโพกของเธอยกสูงขึ้นก่อนจะถูกเติมรสรักลงไปซ้ำแล้วซ้ำเล่า

“รัดแน่นเชียว..ฟินมากเลยละสิ”

ในเมื่อเธอทำท่าทางราวกับว่าชื่นชอบมันมากขนาดนั้น หลังจากนี้ไปไม่ใช่ว่าเราทั้งสองคนจะได้เปิดตัวคบหาดูใจกันแบบไม่ต้องหลบๆ ซ่อนๆ แล้วอย่างนั้นหรือ?

เขาจะได้สัมผัสเธอมากเท่าที่ต้องการ ส่วนเธอเองก็จะได้รับการดูแลที่แสนพิเศษจากเขาคนนี้..

การรอคอยที่แสนยาวนานสิ้นสุดลงแล้วสำหรับธีรักษ์ ความสุขมันถาโถมเข้ามาในร่างกายของเขาตามจังหวะของสะโพกที่กำลังขยับเข้าออก ความเปียกชื้นเพิ่มขึ้นทุกครั้งที่เขากระแทกกระทั้นเข้าไปจนได้ยินเสียงดังมาจากส่วนที่กำลังสอดผสาน..เขารู้สึกได้ถึงแรงตอดรัดเบาๆ จากเธออีกแล้ว..

ธีรักษ์ไม่แน่ใจว่านี่มันคือครั้งที่เท่าไหร่ที่ณิรินเสร็จสมออกมา แต่ทว่าเธอมิได้กล่าวห้ามไม่ให้เขาทำต่อ ตรงกันข้ามเลย..ดูเหมือนว่าหลังจากที่ห้วงอารมณ์ของเธอมันแตะถึงจุดสุดยอดไปแล้ว เธอจะรู้สึกต้องการมากขึ้นกว่าเดิมอีก

ช่องทางที่คับแคบรัดรึงจนเขาต้องกัดฟันแน่นเพื่อระงับความรู้สึกรุนแรงที่จะปลดปล่อยออกมาในทันที

“อย่าถดสะโพกหนีแบบนั้นสิ มันยิ่งกระตุ้นอยากให้ผมทำแรงๆ เลยรู้ไหม”

ณิรินคิดไม่ออกและเดาไม่ถูกเลยว่าเรื่องราวในคืนนี้มันจะไปจบลงที่ตรงไหน

เธอเลิกนับไปตั้งแต่ที่ตัวเองเสร็จสมรอบที่สี่แล้ว แต่เขากลับยังไม่ถึงสักรอบเลยด้วยซ้ำ..จะว่าไปแล้วนี่เรากำลังทำกันโดยที่ไม่ได้ป้องกันอย่างงั้นเรอะ!!

มือเล็กๆ ของณิรินกำลังผลักเขาออกไปเบาๆ และนั่นทำให้ธีรักษ์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

“เป็นอะไรไปอีก เสียวจนทนไม่ได้รึไง”

“นี่ท่านไม่ได้ป้องกันใช่ไหมคะ..?”

คำถามนั้นทำให้เขาตกใจอยู่ครู่หนึ่งแต่ทว่าธีรักษ์ก็ไม่ยินยอมหยุดเอวที่กำลังขยับเข้าออกเลยแม้แต่น้อย

“เรื่องนั้น..มันไม่ทันแล้วณิริน แค่ครั้งเดียวไม่เป็นไรหรอกน่า”

เขาดึงรั้งแก่นกายออกมาจากเกือบหมด ก่อนจะกดแทรกมันเข้าไปด้านในอีกครั้ง ส่วนแข็งขึงจมลึกไปสุดความยาว เขารู้สึกถึงแรงบีบรัดอย่างหนักราวกับว่ากำลังตอบสนอง และนั่นทำให้ร่างกายของเธอถูกจู่โจมด้วยความเสียวซ่านอย่างไม่อาจต้านทานได้อีกต่อไป

ความตื่นตัวที่ฝังอยู่พองขยายและดำดิ่งเข้ามาในส่วนลึกอย่างไม่น่าเชื่อ

“อื้อ!!”

ความวาบหวามที่ก่อตัวขึ้นเป็นความรู้สึกเสียวซ่านแล่นผ่านตามแนวกระดูกสันหลังไปจนถึงสมอง

เลือดลมทั่วทั้งร่างไหลมาร่างกันกระจุกอยู่ในตำแหน่งเดียว ก่อนที่อารมณ์ของเขาจะระเบิดออกมาในจุดที่ลึกที่สุดของร่างกายณิริน..

เธอหอบหายใจเบาๆ ด้วยความโล่งอก ถึงแม้ว่ามันจะยาวนานแต่ทว่าในที่สุดมันก็จบลงแล้ว เธอยกมือขึ้นมาเพื่อผลักเขาออก แต่ทว่าเขากลับไม่มีทีท่าว่าจะขยับตัวหนี

“แค่ครั้งเดียวมันจะไปพออะไรล่ะ..ให้ผมกระแทกเข้าไปเรื่อยๆ จนคุณสลบไปเลยดีไหม?”

นั่นมันบ้า..ไปแล้ว