บทที่ 23 สวัสดีปีใหม่ 18+

[กล้าหาญ] สายเรียกเข้า

“จะรับก็รับหนวกหู”หลังจากที่นอนดูดาวไม่พูดไม่จากันอยู่นานตอนนั้นชายหนุ่มก็ดูเหมือนจะสงบและอารมณ์ดีแต่พอมีเสียงโทรศัพท์ของกอหญ้าดังขึ้นเท่านั้นแหละ ดูเหมือนว่ากระทิงจะอารมณ์เสียขึ้นมาทันทีแถมยังพูดขึ้นมาด้วยท่าทีที่โมโห

กอหญ้าเมื่อได้ยินเสียงคำถามของกระทิงเธอจึงตัดสินใจได้ว่า ไม่ควรรับสายโทรศัพท์ที่โทรเข้ามา เพราะดูจากน้ำเสียงของคนที่เธอกำลังนอนหนุนแขนในตอนนี้ก็รู้ได้ทันทีว่าเขาเริ่มจะไม่ปกติ น้ำเสียงดูแปลกไป ถ้าเธอรับโทรศัพท์ของกล้าหาญมีหวังพี่กระทิงต้องโกรธเธอแน่ๆ แต่คนที่โทรเข้ามาหากอหญ้าก็ยังโทรอย่างไม่ย่อท้อโทรซ้ำๆ โทรหาเธอเรื่อยเรื่อยเหมือนกลัวว่าเธอจะตกอยู่ในอันตราย

“จะรับหรือไม่รับ”

“ไม่รับค่ะ”

“ไม่รับก็ปิดเครื่องไปฉันหนวกหู”

“ค่ะ"ถึงแม้ว่าเธอจะตอบรับคำต้องการของชายหนุ่มว่าให้ปิดเครื่อง แต่เธอก็ไม่เลือกเช่นนั้นเธอเลือกที่จะปิดเสียงรบกวนแทน

[คุณมีหนึ่งข้อความ] เวลา 23.50

กอหญ้าตอนนี้เธออยู่ไหน ฉันเป็นห่วงเธอมากเลยนะแล้วอีกอย่างปีนี้ฉันก็อยากฉลองปีใหม่กับเธอ อยากอวยพรปีใหม่ให้เธอเป็นคนแรก

“ถ้าไม่รับโทรศัพท์ก็เลิกสนใจมันได้แล้วมองไปที่ท้องฟ้าโน่น” กอหญ้าวางโทรศัพท์ลงข้างกายเธอก่อนจะคว่ำหน้าโทรศัพท์ลงกับพื้น ก่อนจะหันกลับไปมองที่ท้องฟ้าตามที่กระทิงบอก

กระทิงทั้งๆ ที่เขาบอกให้หญิงสาวมองไปที่ท้องฟ้าหรือดวงดาวแต่เขานั้นกลับมองมาที่ใบหน้าของกอหญ้าโดยที่เขาไม่รู้ตัวเลยว่าเขา กำลังหลงใหลใบหน้านั้นอยู่ไม่โดยรู้ตัว เขารู้สึกว่าใบหน้านั้นช่างน่ามองยิ่งกว่าดวงดาวบนท้องฟ้าเสียอีก

“เธอยังจำได้ใช่ไหมข้อตกลงของเรา”

“ค่ะ ข้อตกลงอะไร”

“ก็ข้อตกลงที่...”

“ข้อตกลงที่กอหญ้ามีต่อพี่ ที่กอหญ้าปลุกความตัณหาของพี่ขึ้นมาจากเป็นผู้ที่ถือศีลอดกินเนื้อสาวอยู่นานนั้นหรือคะ”

“อืม”

“ที่จริงกอหญ้าไม่อยากจะเชื่อเลยว่าพี่จะเป็นผู้ชายที่ถือศีลอดได้นานขนาดนี้ แต่พอเห็น เห็นพี่...”

“พี่อะไร”

“ทำแบบนั้นอย่างกระหายมันก็เหมือนคนไม่เคยมานานอยู่หรอก”

“แล้วทำไมสาวเวอร์จิ้นอย่างเธอจึงยอมทำตามข้อตกลงล่ะ”

“...”

“ไม่ตอบ”

“ค่ะ ขอไม่ตอบ เพราะไม่รู้ตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงยอม”มันไม่ใช่ว่ามันไม่มีเหตุผลมันก็มีเหตุผลของมันอยู่แล้วเพียงแค่เธอไม่อยากตอบเท่านั้นเอง

“ช่างมันเถอะที่ถามก็แค่อยากจะย้ำข้อตกลงของพี่อยู่แค่ข้อเดียวเท่านั้น เธอยังเป็นคนของพี่อยู่ห้ามสนใจหรือคิดที่จะมีคนอื่น“

“เข้าใจแล้วค่ะ”กอหญ้ารีบหันไปมองบนท้องฟ้าอีกเหมือนจะเข้าใจแต่ก็ไม่เข้าใจอยู่ดีตกลงพี่กระทิงหึงเธอหรือแค่ไม่อยากใช้เธอร่วมกับคนอื่น ถึงจะย้ำข้อตกลงแต่มีสีหน้าที่นิ่งเฉย

เสียงคนนับถอยหลังข้ามปีดังมาแต่ไกล ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง ตุ้มๆ

เสียงของพลุแตกดังไปทั่วไร่แสงไฟที่ระยิบระยับอยู่บนท้องฟ้าอย่างสวยงาม ถึงตอนนี้กอหญ้ารู้แล้วว่าทำไมคนตัวโตถึงได้พาเธอขึ้นมาที่นี่ เพราะคงเป็นที่ที่เดียวที่สามารถดูพลุได้สวยงามที่สุดของไร่

สวัสดีปีใหม่ค่ะพี่กระทิง เมื่อได้ยินเสียงคำกล่าวคำสวัสดีปีใหม่ของหญิงสาวก็ทำให้ชายหนุ่มเลิกสนใจพลุ ที่กำลังแตกระยิบระยับอยู่บนท้องฟ้าและหันมามองหน้าของหญิงสาวแทนก่อนจะเอ่ยคำว่า

“สวัสดีปีใหม่สาวน้อย”กระทิงขยับริมฝีปากเข้าไปใกล้ริมฝีปากบางของกอหญ้าก่อนจะประกบจูบอย่างดูดดื่ม ปากทั้งสองประกบจูบกันไปประกบจูบกันมาอย่างไม่มีใครยอมใคร ก่อนที่กระทิงจะอดใจไม่ไหวสอดมือหนาเข้าไปในเสื้อผ้าของหญิงสาวทำให้เธอต้องปล่อยจูบออกจากปากของชายหนุ่มที่มีอายุมากกว่าเธอทันที

“ตรงนี้ไม่ได้ เดี๋ยวมีคนมาเห็นอีกอย่างมันก็โล่งเกินไปค่ะ”

“ไม่มีใครขึ้นมาได้หรอกพี่สั่งห้ามไว้แล้ว แล้วอีกอย่างทุกคนก็อยู่ในงานกันหมดจะมีใครมาสนใจเรา”

“ไม่ใช่ที่นี่ได้ไหมคะ”

“ได้” ชายหนุ่มลุกขึ้นจากที่นอนก่อนจะยื่นมือให้หญิงสาว เพื่อเป็นการช่วยให้หญิงสาวร่างบางลุกขึ้นตามเขา

“อะไรคะ”

“กลับบ้าน”

“ค่ะ”

“แต่ว่า พี่กระทิงคะ”

“มีอะไร แล้วเพื่อนของกอหญ้าจะกลับที่พักอย่างไรล่ะคะ”

“มีรถรางรับส่งตอนงานเลิกอยู่”

“งั้นกอหญ้าขอส่งข้อความบอกเพื่อนก่อน กลัวว่าเขาจะหาทางกลับที่พักไม่ได้”

“อืม”

เมื่อเธอเปิดมือถือดูก็พบว่ากล้าหาญได้ส่งข้อความหาเธอหลายข้อความแต่ ก็เลือกที่จะเปิดข้อความของนนท์นี่ก่อน"

นนท์นี่ : อยู่ไหนคะเพื่อนสาว

นนท์นี่ : โดนผู้ชายลากไปกินแล้วมั้ง

นนท์นี่ :จะไปไหนก็ช่วยบอกกันบ้างเป็นห่วงค่ะ

กอหญ้า: ฉันไม่เป็นอะไรปวดหัวนิดหน่อย ตอนนี้กลับมาบ้านแล้ว ตอนกลับจะมีรถรางมารับนะ ขอโทษที่ไม่ได้อยู่ฉลองปีใหม่ด้วย สวัสดีปีใหม่

นนท์นี่ :ค่ะ ดีค่ะ ทำไมไม่ส่งมาเร็วกว่านี้ฉันกับกล้าหาญหาเธอจนวุ่นไปหมด ปวดหัวก็พักผ่อน เดียวพวกฉันหาทางกลับเอง

นนท์นี่ไม่เซ้าซี้อะไรมากเพราะเขารู้ว่าเพื่อนสาวของเขากำลังหายเป็นไข้ได้ไม่นานการที่ออกมาตากหมอกเหมยแบบนี้อาจทำให้เธอ มีอาการป่วยกลับมาได้

นนท์นี่ :ทักไปบอกกล้าหาญก่อนก็ได้นะตอนนี้แยกกันหาแกไม่รู้ว่ามันอยู่ไหนแล้ว มันดูห่วงแกมากเลยนะเพื่อนสาว มึงรู้ใช่ไหมว่ามันคิดอย่างไงกับมึง มึงแค่แกล้งไม่รู้เฉยๆ ใช่ไหม

กอหญ้า:อืม

นนท์นี่:ตลอดสี่ปีกูไม่เคยถามมึงเลยนะตกลงมึงคิดอะไรกับกล้าหาญมันไหม อีกไม่นานก็จะแยกกันอยู่แล้ว

กอหญ้า:เราคิดกับกล้าหาญแค่เพื่อนแต่เราก็ไม่อยากให้กล้าหาญตีตัวออกจากเรา เรายังอยากให้เป็นเพื่อนกันแบบนี้ตลอดไป ไม่ได้อยากข้ามความสำพันธุ์และยังอยากมีกล้าหาญเป็นเพื่อนอยู่

นนท์นี่: อืมกูเข้าใจแล้วสวัสดีปีใหม่จ้า อืมพักผ่อนก่อนก็แล้วกันเดี๋ยวจะกลับมาเป็นหนักขึ้นมาอีก เดี๋ยวฉันไปตามหากล้าหาญก่อน

กอหญ้า: "อืม"ในขณะที่กอหญ้ากำลังชั่งใจอยู่ว่าจะบอกกล้าหาญว่ายังไงดีควรจะส่งข้อความไปหาเขาหรือไม่ กอหญ้าคิดอยู่สักครู่หนึ่งจึงตัดสินใจหันหลังให้ชายหนุ่มที่กำลังขับรถให้เธอ เพราะเธอรู้ว่าเวลาที่เธอพิมพ์คุยกับนนท์นี่ กระทิงก็มักจะชำเลืองตามองข้อความที่เธอพิมพ์ คุยกับนนท์นี่อยู่ตลอดเวลา

กอหญ้า:ขอโทษนะที่ทำให้เป็นห่วงพอดีว่าฉันรู้สึกไม่สบายเหมือนจะเป็นไข้ขึ้นมาก็เลยขอให้พี่กระทิงส่งฉันกลับก่อน กล้าหาญตามหานนท์นี่แล้วกลับได้แล้วน่ะ สวัสดีปีใหม่

กล้าหาญ: สวัสดีปีใหม่ ของให้หายเร็วๆ น่ะ

กอหญ้า: ....

ยังไม่ทันที่กอหญ้าจะตอบรับคนที่อยู่ในแชทข้อความเลยก็มีมือหนาคว้าเอาโทรศัพท์ของเธอไป

“พี่กระทิงเอาโทรศัพท์ของกอหญ้าคืนมานะ”กระทิงไม่ได้ยึดโทรศัพท์มือถือของหญิงสาวไปเฉยๆ เขายังเลื่อนอ่านข้อความแชทที่กล้าหาญส่งให้หญิงสาวร่างบางด้วย

“พี่กระทิงเอาโทรศัพท์มือถือของกอหญ้าคืนมานะคะ”

“เธอผิดกฎนะสาวน้อย ฉันบอกว่าไม่ให้ยุ่งกับผู้ชายคนอื่นไง”

“กอหญ้าก็ไม่ได้ไปยุ่งกับผู้ชายคนไหนนอกจากพี่”

“แล้วนี่อะไร"กระทิงหันหน้าจอมือถือให้หญิงสาวดู”กอหญ้าตอนนี้เธออยู่ที่ไหน ฉันเป็นห่วงเธอมาก แล้วอีกอย่างฉันก็อยากจะฉลองปีใหม่กับเธอ อยากอวยพรวันปีใหม่ให้เธอเป็นคนแรก"กระทิงอ่านออกเสียงข้อความที่กล้าหาญส่งให้หญิงสาว

“นี้คงเป็นความรู้สึกที่เพื่อนมีให้เพื่อนละมั้ง อยากอวยพรปีใหม่ให้เป็นคนแรก”กระทิงพูดออกมาด้วยน้ำเสียงและสีหน้าที่ประชดประชัน

“แล้วพี่กระทิงยุ่งอะไรด้วย เขาจะชอบกอหญ้า หรือไม่ชอบแล้วไง กอหญ้าก็ไม่ได้จะยุ่งกับเขาเชิงชู้สาวอยู่แล้ว แต่ถึงคิดมากเกินเลยไปก็ไม่ได้ผิดข้อตกลงของเรานิ แล้วอีกอย่างยังไงข้อตกลงก็มีเวลาสิ้นสุดของมันชัดเจนอยู่แล้ว พี่จะโมโหไปทำไม”

“เธอรอเวลาของเราจบลงแล้วจะไปคบกับมันใช่ไหม”น้ำเสียงที่ตะคอกขึ้นทำให้หญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงหน้าของเขารู้ดีว่ากระทิงโมโหแล้ว

“ไม่ใช่แบบนั้นนะพี่กระทิง”

“แต่ก่อนที่เธอจะไปหามัน ฉันก็ขอใช้สิทธิร่างกายของเธอก่อนก็แล้วกันดูสิว่ามันยังจะต้องการตัวเธออีกไหม”

ชายหนุ่มร่างตัวรีบลงจากรถก่อนจะไปเปิดประตูตรงข้ามกับคนขับแล้วอุ้มหญิงสาวขึ้นมาพาดบ่าเดินเข้าไปในบ้านทันที

“พี่กระทิงปล่อยกอหญ้าลงนะ”

ตุ้ม

“โอ๊ยพี่กระทิง”กระทิงได้ปล่อยร่างบางลงจริงๆ ตามที่เธอบอก ไม่สิไม่เรียกว่าปล่อยเธอหรอกเขาโยนร่างบางลงบนเตียงต่างหาก ก่อนที่จะทิ้งตัวเองลงไปทับร่างบางเอาไว้

“พี่กระทิงลุกขึ้นเดี๋ยวนี้นะพี่กำลังพูดไม่รู้เรื่อง พี่กำลังโกรธอยู่กอหญ้าว่า...” และแล้วเสียงทุกอย่างที่หญิงสาวกำลังโวยวายอยู่ก็กลืนหายไปในปากหนาของชายหนุ่มทันที

“ไม่ต้องพูดแล้วบทลงโทษของคนที่ฝ่าฝืนข้อตกลง เตรียมลางานวันพรุ่งนี้ไว้เลย”

“พี่กระ...” คำเรียกชื่อของหญิงสาวได้เลือนหายไปในโพรงปากหนาของชายหนุ่มอีกครั้ง และในครั้งนี้ไม่ได้เหมือนก่อนหน้า ชายหนุ่มร่างโตได้จูบกอหญ้าเหมือนกับว่าจะดูดวิญญาณและสูบเลือดสูบเนื้อออกจากร่างกายของหญิงสาว ปากหนาและปากบางประกบกันไปประกบกันมาและจูบกันอย่างดูดดื่ม

กอหญ้าเธอไม่รู้ว่าเธอนั้นเป็นอะไรเหมือนไม่อยากขัดขืนชายกระทิงอีกต่อไปแต่กลับกันเธอเหมือนต้องการตอบรับการกระทำของชายหนุ่มร่างโตแทน เธอเลื่อนมือสอดเข้าไปใต้ผมและขยำเบาๆ ไปตามอารมณ์

กระทิงที่ชอบพุ่งชนบัดนี้เขาได้พุ่งชนกายสาวต้องการให้ร่างกายสาวนั้นแหลกสลายคามือของเขาและตอกย้ำให้เธอรู้ว่าเธอนั้นเป็นของเขาเพียงผู้เดียว ชายหนุ่มเปลี่ยนจากจูบเลื่อนลงมาจูบที่คอขาวแทนพร้อมกับกัดดูดเบาๆ

“พี่กระทิงอย่าทำรอยนะ เดี๋ยวไปทำงานไม่ได้”

“เธอคิดว่าพรุ่งนี้เธอจะได้ไปทำงานอย่างนั้นหรือ”

“พี่กระทิง อ้า” มือหนาๆ ขยำที่เต้าคู่งามอย่างไม่เบามือตามอารมณ์ของชายหนุ่ม ปากหนาๆ ก็ยังโหยหาความหวานจากปากหญิงสาวอย่างไม่หยุดหย่อน

มือหนาเลื่อนลงผ่านหน้าท้องบาง ก่อนจะไปยุ่งวุ่นวายกับขอบกางเกงก่อนจะถอดมันออก

“พี่กระทิง”

“จะห้ามหรือ”

“...” หญิงสาวไม่ได้ตอบคำถามของชายหนุ่มแต่กับยกมือขึ้นคล้องคอให้ชายหนุ่มร่างโต ลดหน้าลงมาหาเธอ ก่อนจะเป็นเธอเองที่เริ่มเป็นฝ่ายจูบเขาก่อน

มือหนาดึงกางเกงของหญิงสาวออกทั้งสองตัวก่อนจะเริ่มจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองบ้างขณะที่หญิงสาวยังคงจูบกับเขาอย่างดูดดื่มอยู่ มือหนาค่อยๆ ประคับประคองมือบางให้จับแกนกลางรูดขึ้นรูดลงตามใจของฝ่ายชาย ตอนนี้หญิงสาวเริ่มรู้สึกว่ามันขยายใหญ่ขึ้นจากที่มันขยายใหญ่อยู่ก่อนหน้านี้แล้ว มือบางที่เธอสัมผัสได้ถึงเส้นเลือดปูดโปน

“อ้า ~พี่กระทิง”กอหญ้าต้องสะดุ้งทันทีเมื่อชายหนุ่มสอดสองนิ้วหนาเข้าไปใจกลางของหญิงสาวโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว

“วันนี้เธอพร้อมแล้วนิงั้นขอเลยแล้วกันนะพี่จะไม่ไหวแล้ว”เมื่อชายหนุ่มร่างโตส่งสองนิ้วเข้าไปสัมผัสใจกลางสาวก็รู้ได้ทันทีว่าเธอพร้อมแล้วเพราะในเมื่อร่างกายสาวกำลังผลิตน้ำอยู่ในกลาย ประกอบกับชายหนุ่มเริ่มปวดที่แกนกลางชายเช่นกัน เขาจึงดึงมือหนาออกก่อนจะจับแกนกลางชายถูไถที่ปากช่องรักของหญิงสาวก่อนจะกระซิบข้างหูของหญิงสาวเบาๆ

“เอามันใส่เข้าไปในตัวเธอให้หน่อย”เมื่อความต้องการมันอยู่เหนือความเขินอายหญิงสาวร่างบางจึงทำตามที่ชายหนุ่มบอก มือบางจับแกนกลางของชายที่อยู่ตรงหน้าจับให้ตรงช่องรูรักสวาทก่อนจะเป็นฝ่ายร่างโตที่ดันเข้าไปเองจนมิด

“อ่า อ้ะ พี่กระทิงเบาๆ หน่อย”

“ยังเจ็บอยู่อีกหรือ”ถึงแม้ว่าครั้งนี้จะไม่ใช่ครั้งแรกของเธอแต่ด้วยความใหญ่โตของชายหนุ่มที่ดันแกนกลางเข้าไปในร่างกายของหญิงสาวครั้งเดียวจนมิดก็ทำให้เธอทั้งเจ็บทั้งจุกได้เหมือนกัน

“จุก”กระทิงยิ้มให้หญิงสาวก่อนจะโน้มตัวลงมาจูบ มืออีกข้างลูบผมของหญิงสาวด้วยความเอ็นดูแต่ด้านล่างก็ค่อยๆ ขยับแบบเนิบนาบเน้นจังหว่าก่อนจะค่อยๆเ ร่งจังหว่ะให้เร็วขึ้น

ปับ ปับ ปับ

อ่า อ่ะ อ่ะ พี่กระทิง ยิ่งหญิงสาวเรียกชื่อของชายหนุ่มร่างโตยิ่งทำให้เขามีแรงที่จะทำบทรักของหนึ่งสาวได้นานขึ้น ก่อนที่ชายหนุ่มจะอดทนไม่ไหวปล่อยน้ำขาวขุ่นเข้าไปในช่องทางรัก เสียงหอบหายใจถี่ถี่หลังจากออกกำลังกายบนเตียงนอนไม่ได้ต่างจากการวิ่งรอบสนามเลย

“เอามันออกไปได้แล้วค่ะกอหญ้าเหนื่อยกอหญ้าจะนอนแล้ว”

“จะนอนได้ไงในเมื่อบทลงโทษของเธอในคืนนี้คือสามรอบ”

“ฮะสามรอบ กอหญ้าไม่ไหวแล้วค่ะเอาไว้วันอื่นแล้วกันวันนี้ดึกมากแล้วทั้งง่วงนอนแล้วก็เหนื่อยมากแล้ว”

“ใช่ฉันเหนื่อยแล้ว เพราะฉะนั้นเธอต้องเป็นคนทำ” หญิงสาวร่างบางรับรู้ถึงแกนกลางของชายหนุ่มกำลังขยายใหญ่และพองตัวโตขึ้นในร่างกายของหญิงสาว

“อ้าย พี่กระทิง”กอหญ้าต้องอุทานร้องขึ้นมาทันทีเมื่อชายหนุ่มร่างโตเหวี่ยงตัวเธอให้ขึ้นไปอยู่บนตัวของเขาก่อนจะใช้มือหนาๆ ทั้งสองข้างขยำหน้าอกของหญิงสาวก่อนจะเลื่อนมือทั้งสองข้างมาจับที่เอวคอด บังคับจังหวะให้หญิงสาว

“อา อ่า ซี๊ด”ถึงแม้ว่าครั้งนี้จะเป็นครั้งที่สามของการร่วมรักแต่ช่องรักของหญิงสาวก็ยังตอดรัดแกนกลางของชายหนุ่มได้เป็นอย่างดี

“อา อ่า ซี๊ด”แบบนั้นและแรงอีก

“อ้ะ อ๊ะ อ๊ะ”

ปัง ปัง ปัง ก่อนที่ชายหนุ่มจะเป็นฝ่ายทนไม่ไหมหมุนพลิกตัวเป็นคนคุมเกมแทนเขาจับขาเรียวงามของหญิงสาวทั้งสองข้างขึ้นมากอดไว้ก่อนจะกระแทกถี่ๆ และแรงขึ้นจนทำให้เขาได้ปดลปล่อยอีกครั้ง และเช่นเดียวกับหญิงสาวที่เธอกระตุกเกร็งและรู้สึกได้ปลดปล่อยเช่นกัน ตอนนี้เป็นเวลาตีสี่แล้ว

“พี่กระทิงกอหญ้าไม่ไหวแล้วง่วงนอนแล้วขอติดอีกรอบไว้ได้ไหม”

“ง่วงก็นอนไปเดี๋ยวพี่ทำเอง”บทรักครั้งที่สามทำให้หญิงสาวแทบจะไม่ไหวเมื่อบทรักนั้นจบลงเช่นเดียวกับเปลือกตาของหญิงสาวค่อยๆ ปิดตาลงเช่นกันมีเพียงชายหนุ่มที่เขากำลังถอดแกนกลางชายออกจากหญิงสาวก่อนจะเอาชิชชู่มาเช็ดทำความสะอาดให้หญิงสาวก่อนจะล้มตัวนอนกอดหญิงสาวด้วยความอ่อนเพลียเช่นกัน