บทที่31คำถาม 18+

เราจะตอบคำถามของพี่ได้หรือยัง”

“...”กอหญ้ายังเงียบและไม่ยอมตอบคำถามของกระทิง จนทำให้กระทิงต้องวางปากหนาๆ ของตนลงที่ริมฝีปากบางของกอหญ้า ก่อนจะถอนออกมาและถามหญิงสาวอีกครั้ง

“ทีนี้จะตอบพี่ได้หรือยัง ถ้าไม่ตอบพี่จะจูบจนปากเราเปื่อย หรือไม่ก็จะจูบจนกว่าจะได้คำตอบจะจากเราจะบอกพี่ได้หรือยัง”

“...”

“จะเงียบอยู่แบบนี้จริงๆ ใช่ไหม จะไม่ยอมตอบพี่จริงๆ ใช่ไหม งั้นพี่ก็จะจูบเธอต่อจนกว่าจะยอมตอบคำถามของพี่” กระทิงจูบหญิงสาวร่างบางด้วยความเร่าร้อนและหนักหน่วงปากหนาร่วงล้ำเข้าไปในโพรงปากบาง ของหญิงสาวทั้งสองคนต่างแลกน้ำลายกัน จนทำให้กอหญ้าหายใจไม่ออก เธอกำลังขาดออกซิเจนกอหญ้าเริ่มผลักกายของชายหนุ่มให้ออกห่างจากตน

“พี่กระทิงเดี๋ยวก่อนค่ะ”เมื่อปากบางหลุดพ้นจากปากหนาได้เธอต้องหายใจเข้าปอดอย่างแรงเพื่อกอบโกยเอาอากาศเข้าปอดทันที

“เฮือก เฮือก”เสียงฮอบหายใจแรงของหญิงสาวที่กอบโกยเอาอากาศเข้าปอดของตัวเองค่อยๆ ปรับให้ช้าลงเมื่อเธอกอบโกยอากาศเข้าปอดอย่างเพียงพอ

“เอาอีกไหมถ้ารอบนี้ไม่ตอบพี่อีกพี่จะจูบเธอให้ขาดอากาศหายใจตายเลยดีไหม”

“ไม่ ไม่ ไม่”กอหญ้าไม่ได้พูดเปล่าเธอรีบเอามือปิดปากของตัวเองและส่ายหัวไปมาด้วย

“งั้นก็ตอบ”กอหญ้ายังเอามือปิดปากตัวเองเอาไว้อยู่ และมองท่าทีของคนตรงหน้า"จะตอบหรือไม่ตอบ" กระทิงไม่ได้พูดเปล่ายังเอามือหนาของเขาแกะมือเรียวบางของหญิงสาวออกจากปากของเธอด้วย

“ตอบแล้วก็ได้ค่ะ ที่พี่กระทิงถามกอหญ้าว่ากอหญ้ารู้สึกหวั่นไหวกับพี่บ้างไหม กอหญ้าเริ่มมีความรู้สึก หวั่นไหวกับพี่เช่นกันดังนั้นกอหญ้าถึงได้อยากอยู่ให้ห่างๆ จากพี่เอาไว้เพื่อที่กอหญ้าจะได้ไม่คิดเข้าข้างตัวเอง”

“เข้าข้างตัวเอง”

“กอหญ้าชอบพี่กระทิงค่ะ แต่กอหญ้าต้องตอกย้ำตัวเองเสมอว่าหลังจากที่กอหญ้าฝึกงานเสร็จแล้วเรื่องของเรามันก็คงจะจบลงดังนั้น” กอหญ้าหยุดพูดไปคู่นึงไม่กล้าที่จะสบตาชายหนุ่มร่างโตที่กำลังนอนทับร่างเธอในตอนนี้

“ดังนั้นอะไร”

“ดังนั้นกอหญ้าควรที่จะอยู่ให้ไกลจากพี่ จะได้ทำให้กอหญ้าไม่คิดอะไรกับพี่มากไปกว่านี้ มันจะเป็นการดีและง่ายเมื่อเราต้องจากกัน” กระทิงประทับจูบริมฝีปากบางอย่าง นุ่มนวลเมื่อได้ยินคำตอบที่น่าพึงพอใจ การที่เธอผลักไสเขา ไม่ใช่เพราะเธอมีใจแต่เป็นเพราะเธอกำลังห้ามหัวใจของตัวเองอยู่ต่างหาก

เด็กดีต่อไปนี้พี่จะอยู่ใกล้จะทำให้เธอคิดถึงพี่จนไปไหน จากพี่ไม่ได้เลย กระทิงคิดอยู่ในใจพร้อมกับยิ้มเจ้าเล่ห์ ริมฝีปากหนาลดลงมาขบเม้มที่คอระหงของหญิงสาวแทน

“พี่กระทิงจะส่งท้ายตามที่พี่พูดไว้เมื่อคืนใช่ไหม”

“...” ชายหนุ่มยิ้มให้กับคำถามของหญิงสาวตัวน้อยใต้ร่างของเขา

“ถ้าเป็นเมื่อคืนก็อาจจะใช่แต่ตอนนี้เราต้องอยู่ด้วยกันอีกนาน พี่คงไม่รีบส่งท้ายตอนนี้หรอกนะ”

“ไม่ส่งท้ายก็ปล่อยกอหญ้าได้แล้วค่ะ” มือเล็กๆ ของหญิงสาวพยายามปัดกายของชายหนุ่มร่างโตออกและพยายามขยับกายหนี

“ไม่ได้ส่งท้ายแต่กำลังจะต้อนรับต่างหาก”

“ต้อนรับ”

“ใช่ต้อนรับ”กระทิงวางริมฝีปากหนาประกบลงกับริมฝีปากบางอีกครั้ง เพื่อไม่ให้เจ้าหนูจำไมคอยถามคำถามที่ขัดอารมณ์ในความต้องการที่จะสัมผัสร่างกายของหญิงสาวในขณะนี้

มือหนาค่อยๆ ลูบไล้ไปตามเสื้อผ้า ของหญิงสาวก่อนจะปลดกระดุมเสื้อออกและดึงเสื้อตัวจิ๋วออกวางลิ้นหนาๆ ลงบนติ่งไตก่อนจะตวัดลิ้นขึ้นลง

“อือ อ่ะ” หญิงสาวกัดปากของตัวเองเล็กน้อยเพื่อบรรเทาอาการความเสียวซ่านภายในร่างกายของตัวเอง และร่างกายที่เคยเป็นของตัวเองตอนนี้มันกับไม่รักดีไม่ฟังคำที่สมองของตัวเองสั่งการแล้ว แต่กับคล้อยตามและกลับแอ่นอกรับการตอบสนองของชายหนุ่มเสียงั้น

“Rrrrrrrrr”เสียงโทรศัพท์ของหญิงสาวดังขึ้น

“พี่กระทิงหยุดก่อนได้ไหมขอรับโทรศัพท์ก่อน”

“ใครโทรมา”น้ำเสียงที่ไม่พอใจถามขึ้นมาทันที

“น่าจะเป็นนนท์นี่นะคะ”

“ไม่ต้องรับ”

“มีรับไม่ได้ค่ะกอหญ้าโทรไปบอกนนท์นี่ ว่าจะไปรับและกลับบ้านของกอหญ้าพร้อมกันวันนี้”

“แต่พี่ไม่ให้เธอกลับ ไม่ต้องรับ”กระทิงจับมือทั้งสองข้างของหญิงสาวเอาไว้ไม่ให้ขยับตัวไปรับโทรศัพท์ได้

“ไม่กลับก็ไม่กลับค่ะแต่ขอบอกนนท์นี่ก่อน ไม่อย่างนั้นนนท์นี่ก็จะโทรจี้ไม่หยุดนะเราก็จะได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังอยู่ตลอดเวลา นะคะ”

“อะงั้นก็รับสายรีบคุยแล้วก็รีบวาง"กระทิงลุกขึ้นไปหยิบโทรศัพท์ให้ก่อนจะล้มตัวทับร่างบางของกอหญ้าไว้เหมือนเดิมแบบเหมือนล็อกตัวเอาไว้ไม่ให้หนีจากเขาไปไหน”

“ค่ะ” กอหญ้ากดรับโทรศัพท์

“นนท์นี่”

“อยู่ไหนแล้วไหนว่าจะมารับไปบ้านเธอไม่ใช่หรือตอนนี้ฉันเก็บของเสร็จหมดแล้วนะรอแต่เธอมารับเมื่อไหร่จะมาสักที”

“ขอโทษนะนนท์นี่พอดี”ขณะที่กอหญ้ากำลังคิดคำแก้ตัวกับเพื่อนสนิทของตัวเองอยู่นั้น กระทิงก็ไม่ได้รอช้าและไม่ได้ปล่อยให้กอหญ้าพูดโทรศัพท์อย่างสบายตัวแน่เขาปลดกระดุมกางเกงของหญิงสาวออกก่อนจะดึงกางเกงของหญิงสาวลงอย่างรวดเร็ว ก่อนจะใช้ลิ้นสากโลมเลียพื้นที่สงวนของหญิงสาวขึ้นลงอย่างเอาแต่ใจ จนใจกลางสาวของเธอเปียกแฉะไปด้วยน้ำลายของชายหนุ่มเต็มไปหมด

“ขอโทษนะนนท์นี่วันนี้ยังกลับไม่ได้”กอหญ้ากัดปากของตัวเองเอาไว้เพื่อไม่ให้เสียงน่าอายนั้นรอดให้เพื่อนคนสนิทได้ยิน

“ทำไมยังไม่กลับ”

“ยังเก็บของไม่เสร็จ”

“กูไม่เชื่อคนอย่างมึง ถ้ามึงบอกว่า จะกลับบ้านหรือจะไปที่ไหนแสดงว่ามึงต้องเก็บของเสร็จเรียบร้อยแล้ว”กอหญ้าหายใจไม่เป็นจังหวะ ภายในหัวไม่สามารถหาข้อแก้ตัวอะไรได้ ในเมื่อส่วนล่างของเธอในตอนนี้กำลังถูกรังแกอยู่สมองทำงานเชื่องช้าทำให้ไม่สามารถหาข้อแก้ตัวอะไรมาบอกนนท์นี่ เหตุผลที่มันพอจะฟังแล้วที่มันพอจะเป็นไปได้และสมเหตุสมผล

“ฉันยังเก็บของไม่เสร็จจริงๆ ของเยอะนะ”

ฉันเชื่อแกก็ได้เพราะเสียงที่ฉันได้ยินอาการหอบเหนื่อยของแกคงเก็บกวาดห้องให้เจ้าของห้องให้สะอาดเอี่ยมอ่องเสียก่อนพรุ่งนี้พวกเราค่อยกลับก็ได้”

กอหญ้าพยายามพูดเปล่งเสียงออกมาให้ดูปกติที่สุดเท่าที่เธอจะทำได้เธอไม่อยากให้เพื่อนของเธอสงสัยว่าตอนนี้เธอกำลังทำอะไรอยู่ ก่อนที่กอหญ้าจะกัดปากของตัวเองและเอามือปิดปากของตัวเองเอาไว้

“งั้นฉันวางละนะ”

“เดียวแก”

“อะไรอีก”พูดออกมาหนึ่งคำก็ต้องกัดปากของตัวเองเอาไว้หนึ่งครั้ง เพื่อไม่ให้ได้ยินเสียงอะไรแปลกประหลาดตามมาหลังจากที่เธอพูด กัดปากของตัวเองวนอยู่แบบนี้จนเลือดจะออกอยู่แล้ว นี่แค่กระทิงสัมผัสกับของเธอแค่ลิ้น เท่านั้นหากพูดนานกว่านี้แล้วกระทิงไม่ทน มีหวังนนท์นี่ได้ยินเสียงอะไรที่ไม่ควรได้ยินแน่

“ห้องแกไม่ต้องเก็บกวาดหรือทำความสะอาดมากก็ได้นะเพราะยังไงแกก็คงต้องกลับไปอยู่ที่นั่นอยู่ดี”

“อืมแค่นี้นะ”กอหญ้าไม่อาจพูดต่อกับเพื่อนได้แล้วเพราะตอนนี้ชายหนุ่มไม่ได้ใช้แค่ลิ้นสัมผัสส่วนที่หวงแหนของเธอแล้วเขากำลังส่งนิ้วมือเข้าไปสัมผัสมันแทนไม่ใช่แค่นิ้วเดียวแต่ดันใส่เข้าไปทีเดียวสองนิ้วพร้อมกัน

“ขออนุญาตวางก่อนนะครับพี่ไม่อนุญาตให้น้องกอหญ้ากลับ”

“พี่กระทิงพูดแบบนั้นได้ไง” กอหญ้ารีบกดวางสายทันทีไม่รู้ว่านนท์นี่จะได้ยินหรือเปล่า ถ้าได้ยินขึ้นมาสิ่งที่เธอพูดไปก็นะก็คงสูญเปล่า

“อ้า พี่กระทิงทำไมไม่ปล่อยให้กอหญ้าคุยโทรศัพท์ให้เสร็จเสียก่อนละคะ”

“พี่ไม่ชอบรอบ”กระทิงเลื่อนตัวขึ้นมาก่อนจะใช้มืออีกข้างที่เหลือรูปที่ริมฝีปากที่ห้อเลือด

“เจ็บไหมที่กัดปากตัวเอง”

“เจ็บค่ะ แต่ถ้าไม่กัดนนท์นี่ก็จะรู้ว่าเรากำลังทำอะไรกันอยู่”

“จะกลัวอะไรอยากรู้ก็ให้รู้ไปเพราะอีกไม่นานเราก็คงแต่งงานกัน พอถึงตอนนั้นทุกคนก็คิดอยู่ดีว่าเรามีอะไรกันจะเป็นสามีภรรยากันแล้วนิจะกลัวอะไร พอถึงตอนนั้นแล้วไม่มีใครคิดหรอกนะว่าเราไม่ได้กันยิ่งเป็นข่าวแล้วไม่เห็นแปลกอะไรเลย ตอนเนี่ยทุกคนในไร่คงคิดว่าเราได้กันแล้ว”

“พี่กระทิง” คำพูดคำจาของชายหนุ่มเล่นเอาหญิงสาวไปต่อไม่เป็นและไม่รู้ว่าจะพูดอะไรออกมาดีได้แต่ทำหน้าเขิน

กระทิงยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะประทับปากหนาๆ ของเขาเข้ากับปากบางของหญิงสาวก่อนจะสอดลิ้นเข้าไปลิ้มรสความหวานในโพรงปากของหญิงสาว เมื่อตักตวงความหวานอย่างพอใจเขาจึงยอมถอดริมฝีปากหนาออกพร้อมกับถามหญิงสาวด้วยความเป็นห่วงว่า

“หายเจ็บปากหรือยัง”

“มันจะเจ็บหนักกว่าเดิมนะสิ พี่กระทิงเล่นจูบแรงขนาดนี้”

กระทิงจูบอีกครั้งรอบนี้แค่ปากหนาประทับลงปากบางอย่างเบาแรง ก่อนจะใช้มือลูบที่ริมฝีปากไปมาเบาๆ

“หายเจ็บหรือยัง”กอหญ้าไม่ตอบเพราะไม่รู้ว่าจะตอบชายหนุ่มว่าอย่างไร ปากก็ยังไม่หายเจ็บแต่ถ้าพูดว่ายังเจ็บอยู่เขาจะจูบเธอทั้งคืนไหม เธอเลือกที่จะไม่ตอบเสีดีกว่า

“อ้า อะ” กอหญ้ากอดคอของชายหนุ่มเอาไว้เมื่อชายหนุ่มกลับขยับนิ้วที่สอดใส่ช่องรักอีกครั้ง

“เสียวหรือ”กอหญ้าไม่ตอบแต่กำลังกัดปากตัวเอง

“อย่ากัดปากตัวเองเดี๋ยวเลือดออกนะ”

“พี่กระทิงจะทำอะไรก็รีบๆ ทำเถอะค่ะ”กระทิงสัมผัสได้จากรักของกอหญ้าเหมือนกันว่าเริ่มมีน้ำเปียกแฉะไหลออกมาชโลมมือของเขาอยู่ไม่น้อย

กระทิงยิ้มด้วยความเจ้าเล่ห์ และดีใจอยู่ไม่น้อยที่ครั้งนี้หญิงสาวเป็นคนเอ่ยปากว่าต้องการร่างกายของเขาเพราะตอนนี้แกนกลางของชายหนุ่มปวดไปหมดแล้ว เส้นเลือดที่พันอยู่กับแท่งร้อน ตอนนี้มันกำลังปวดเป่งไปหมดทุกเส้นจนเห็นได้ชัด

“งั้นก็อ้าขาออก”หญิงสาวทำตามชายหนุ่มอย่างว่าง่ายเธอค่อยกลางขาของตัวเองออก กระทิงก้มลงจะจูบที่ขาออกอีกครั้งก่อนจะจับใจกลางที่ปวดเปล่งอย่างเต็มที่นำพาเขาไปในช่องรักของหญิงสาว

“อะ พี่กระทิง”การที่ส่งของใหญ่เข้าไปในช่องรักที่ขับแคบเขารู้ดีว่าหญิงสาวก็คงจะเจ็บบ้างแหละถึงแม้ว่าครั้งนี้จะไม่ใช่ครั้งแรกก็ตาม

“เจ็บไหม”

“ไม่เจ็บ”กระทิงเริ่มขยับเข้าออกอย่างเป็นจังหวะเนิบนาบ ก่อนจะขยับจังหวะให้แรงยิ่งขึ้นแรงและเร็วจนหญิงสาวที่อยู่ใต้ร่างของชายหนุ่มร้องไม่เป็นภาษาดังลั่นไปทั่วห้อง

ปับ ปับ ปับ

“อ่ะ อะ พี่กระทิง”กระทิงยกขาสองข้างของหญิงสาวขึ้นพร้อมกันก่อนจะอัดความเป็นชายเข้าไปอย่างแรงถี่และแรงไม่ลดละจังหวะเลยสักนิด

“พี่กระทิงกอหญ้า ใกล้ ใกล้ อ่ะ จะไม่ไหวแล้ว”

“นี้กำลังเริ่มจะไม่ไหวแล้วหรืองั้นพี่ขอดูความไม่ไหวของน้องหน่อยก็แล้วกัน”

“เอาออกทำไม”กอหญ้าก็เขินอายอยู่ไม่น้อยที่ถามแบบนี้ออกไปเพราะเธอใกล้จะถึงจุดสูงสุดของเธอแล้วแต่ต้องมาโดนชายหนุ่มแกล้ง

“พี่ต้องการให้กอหญ้าขย่มพี่”

“ห๊ะ ลุกมาทับตัวพี่สิ”

“ค่ะ”กระทิงลุกขึ้นนั่งก่อนจะดึงมือหญิงสาวให้เธอลุกมานั่งทับความเป็นชายที่แข็งแกร่งของเขาเอาไว้ โดยที่มือเรียวจับไหล่ของชายหนุ่มเอาไว้และค่อยๆ นั่งยองลงมา

มือหนาคอยจับเอวคอดช่วยประคับประคองให้นั่งลงแท่งชายของเขาจนมิดลำอย่างค่อยๆ

“ขย่มพี่สิ”

กระทิงไม่ได้พูดเปล่าเขาจับเอวคอดของหญิงสาวขึ้นลงตามแรงที่เขาต้องการ

“อ่ะ อะ พี่กระทิง”

“เก่งจริงก็ทำให้พี่แตกให้ได้ก็แล้วกัน”กอหญ้าทั้งขย่มขึ้นลงและบดเบียดช่องของเธอเข้ากับแท่งร้อนอย่างเมามัน

“แบบนั้นและแรงอีก ฟิตจริงๆ ตอดดีเหลือเกิน”

“อ่ะ อะ พี่ กระทิง”

“ใกล้ถึงแล้วใช่ไหมพี่ก็ใกล้เหมือนกัน”

“ขย่มพี่ให้แรงๆ กว่านี้อีก”

“อะ อะ”

“อืม อะ กอหญ้า” กอหญ้าสัมผัสได้ถึงน้ำอุ่นที่ฉีดเข้ามาภายในตัวเธอพร้อมกับร่างกายของเธอที่กระตุกเกร็งเช่นกัน เมื่อบทรักของเธอถึงฝั่งฝัน กอหญ้าซุกหน้าเข้ากับอกแกร่งด้วยความอ่อนแรงและอ่อนเพลีย กระทิงกอดร่างกายของหญิงสาวเอาไว้ด้วยความพอใจ

“เก่งนะเนี่ยทำพี่เสร็จได้”กอหญ้าหอบหายใจถี่และนั่งกอดชายหนุ่มร่างโตแบบนั้นอีกสักพักเพื่อคายอาการเหนื่อย แต่ไม่ทันที่กอหญ้ากำลังจะลุกมือหนาก็ยกขึ้นมาบีบเคล้นหน้าอกของหญิงสาวเล่นและ ใจกลางชายที่ยังไม่ทันได้ถอดออกจากกายของเธอก็แข็งตัวอีกครั้ง

“ไม่เอาแล้ว เหนื่อยแล้ว”

“ไม่เป็นไรครั้งต่อไปกอหญ้าแค่นอนเฉยๆ เดี๋ยวพี่จัดการให้เอง”

“นอนเฉยๆ ก็เหนื่อยค่ะ”

“นอนเฉยๆ จะเหนื่อยได้ไง”กระทิงพลิกร่างกายของหญิงสาวให้นอนลงด้านล่าง

“พอเถอะค่ะใกล้เที่ยงแล้วเดี๋ยวป้าแม่บ้านจะเอาอาหารมาส่ง”

“จะส่งก็ส่งไป จัดแล้วก็ไปเอง”

“เดี๋ยวแม่บ้านจะได้ยินเสียง”

“จะได้ยินก็ช่างเขา”

“เดี๋วยเขาจะเอาไปเล่ากันได้”

“ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลยจะเล่าก็เล่าไปเลย ยังไงก็มีข่าวเสียหายด้วยกันแล้วและอีกไม่นานก็ต้องแต่งงานกันอยู่ดี”

“แต่พี่กระทิง”

กระทิงจูบปากของกอหญ้าและเริ่มบทรักบทต่อไปทันที กอหญ้าไม่รู้ว่าคนที่หิวกระหายจะตักตวงความหวานจากตัวเธอถึงเมื่อไหร่ และจะจบลงรอบไหนก็ไม่รู้ แต่เธอรู้ว่าตอนนี้มีเพียงอย่างเดียวก็คือเธอไม่สามารถต้านความต้อง