บทที่ 12 การประชันหน้า

สำเนียงภาษาอิตาลีอันสละสลวยและเป๊ะปังที่แทบจะเทียบเคียงดั่งระดับภาษาแม่ที่หลุดออกจากปากของเลขาสาวเรือนผมสีชมพูพาสเทล ทำเอา ‘คาเทริน่า วาลัวส์’ ถึงกับชะงักกึก รอยยิ้มเย้ยหยันบนใบหน้าคมสวยแปรเปลี่ยนเป็นความตื่นตะลึงและไม่พอใจในเสี้ยววินาที!

นัยน์ตาสีฟ้าคู่คมของไฮโซสาวฝั่งยุโรปหรี่ลงอย่างจับผิด เธอไม่คิดเลยว่าหญิงสาวชาวเอเชียตรงหน้าที่มีตำแหน่งเป็นเพียง 'เลขาส่วนตัว' จะสามารถตอกกลับเธอด้วยภาษาบ้านเกิดได้อย่างนุ่มนวล แต่บาดลึกลงไปถึงทรวงขนาดนี้

"นี่เธอ... กล้าดียังไงมาพูดจาอวดดีกับฉัน?!" คาเทริน่าเค้นเสียงตวาดออกมาเป็นภาษาอิตาลีอย่างตึงเครียด ก้าวเข้ามาหามีอาหมายจะใช้อำนาจคุณหนูตระกูลใหญ่ข่มขวัญ "รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร! และรู้ไหมว่าตระกูลวาลัวส์ถือหุ้นและมีอิทธิพลในเครือข่ายยุโรปมากแค่ไหน!"

มีอาไม่แม้แต่จะสะทกสะท้านหรือถอยหลังแม้แต่ก้าวเดียว ใบหน้าหวานยังคงจุดรอยยิ้มการค้าอันงดงามและสงบนิ่ง เธอกอดแฟ้มเอกสารในมือไว้หลวมๆ แล้วตอบกลับด้วยท่วงท่าของมืออาชีพชั้นยอด

"ดิฉันทราบดีค่ะคุณคาเทริน่า... ตระกูลวาลัวส์เป็นหนึ่งในพันธมิตรทางธุรกิจที่สำคัญของวัลเดอร์บิลต์ คอร์ปอเรชัน" มีอาน้ำเสียงเรียบเย็นแต่ทรงพลัง "แต่ตามระเบียบการบริหารงานส่วนกลางของท่านประธานลูคัส ไม่ว่าจะเป็นพันธมิตร บุคคลสำคัญ หรือแม้กระทั่งญาติผู้ใหญ่ หากไม่มีการลงนัดหมายในตารางงานล่วงหน้าอย่างน้อยยี่สิบสี่ชั่วโมง ดิฉันในฐานะเลขานุการและที่ปรึกษาข้อมูล มีสิทธิ์เต็มที่ในการปฏิเสธการเข้าพบค่ะ"

"เธอ...!" คาเทริน่าหน้าดำหน้าแดงด้วยความโมโห ชี้หน้ามีอาอย่างเหลืออด

"หุบปากซะ คาเทริน่า!"

น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจและเย็นเชียบราวน้ำแข็งขั้วโลกดังขัดขึ้นมาจากด้านหลัง รังสีความกดดันอันมหาศาลแผ่ซ่านไปทั่วทั้งห้องทำงานชั้น 88 จนอุณหภูมิในห้องคล้ายจะลดต่ำลงในทันที!

ลูคัสก้าวเดินเข้ามารอบโต๊ะทำงานด้วยท่วงท่าดุดัน นัยน์ตาคมกริบคู่สีเข้มมองตรงไปยังคาเทริน่าด้วยความเกลียดชังและระอาอย่างปิดไม่มิด ร่างสูงตระหง่านก้าวไปยืนซ้อนหลังมีอาเล็กน้อย ราวกับเป็นปราการเหล็กกล้าที่พร้อมจะปกป้องเธอจากทุกสิ่ง

"ที่นี่คือพื้นที่ส่วนตัวและห้องทำงานของฉัน ไม่ใช่ตระกูลวาลัวส์ของเธอ..." ลูคัสเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่ฟังดูน่าขนลุก "และ 'คังมีอา' คือเลขานุการที่ฉันแต่งตั้งด้วยตัวเอง คำพูดของเธอถือเป็นคำสั่งของฉัน ถ้าเธอไม่รู้จักเคารพเลขาของฉัน ก็เชิญไสหัวกลับยุโรปไปซะ!"

คำพูดที่ตัดรอนอย่างไร้เยื่อใยทำเอาคาเทริน่าแทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง! ดวงตาสีฟ้าฉายแววเจ็บปวดปนอับอายอย่างหนัก เธอสลับมองลูคัสและมีอาด้วยความแค้นเคือง

"ลูคัสคะ! คุณกล้าไล่คาน่าเพราะเลขาหน้าใหม่คนนี้น่ะเหรอ?!" คาเทริน่ากระทืบเท้าด้วยความขัดใจ "ท่านพ่อของคาน่าไม่มีทางยอมแน่เรื่องนี้!"

"งั้นก็ไปบอกพ่อของเธอ... ให้เตรียมรับผลกระทบจากการยกเลิกสัญญาทางธุรกิจกับวัลเดอร์บิลต์ได้เลย" ลูคัสสวนกลับทันควันโดยไม่เกรงกลัว "ออกไป!"

เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มเอาจริงและไม่มีท่าทีล้อเล่น คาเทริน่าจึงทำได้เพียงกำมือแน่นด้วยความเจ็บแค้น เธอจ้องหน้ามีอาด้วยสายตาอาฆาตมาดร้าย ก่อนจะหมุนตัวเดินส้นสูงเสียงดัง ตึก ตึก ตึก ออกจากห้องทำงานไปอย่างรวดเร็ว

ปัง!

เสียงประตูไม้โอ๊กบานยักษ์ปิดลง ความเงียบปกคลุมไปทั่วทั้งห้องทำงานที่สุดแสนจะอลังการนี้อีกครั้ง

ลูคัสถอนหายใจออกมาเบาๆ รีบหมุนตัวกลับมาหาหญิงสาวเรือนผมสีชมพูพาสเทลตรงหน้า สายตาคมกริบที่เคยดุดันพลันเปลี่ยนเป็นไหววูบด้วยความกังวลและห่วงใย

"มีอา... เธอไม่เป็นไรใช่ไหม?" มือหนายื่นออกไปหมายจะจับข้อมือบางของเธอไว้

ทว่า... มีอากลับก้าวถอยหลังหลบสัมผัสของเขาอย่างนุ่มนวลแต่ห่างเหิน ใบหน้าหวานเรียบเฉยและรักษาระยะห่างตามหน้าที่อย่างสมบูรณ์แบบ

"ดิฉันไม่เป็นไรค่ะท่านประธาน..." มีอาเอ่ยสรรพนามราบเรียบ "ขอบคุณที่ช่วยชี้แจงเรื่องระเบียบการเข้าพบให้แขกฟังค่ะ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ดิฉันขอตัวไปทำงานในส่วนของข้อมูลการวิเคราะห์อสังหาริมทรัพย์ต่อนะคะ"

"คังมีอา!" ลูคัสขมวดคิ้วแน่นด้วยความอึดอัดและหงุดหงิดในอก "หยุดเรียกฉันว่าท่านประธานด้วยน้ำเสียงแบบนี้ซะที! ฉันบอกเธอแล้วไงว่าเรื่องคาเทริน่ามันเป็นแค่เรื่องทางการเมืองของพวกผู้ใหญ่ ฉันไม่เคยคิดจะแต่งงานหรือมีพันธะกับผู้หญิงคนไหนนอกจาก—"

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

ยังไม่ทันที่ลูคัสจะได้อธิบายจบ เสียงเคาะประตูห้องทำงานก็ดังขึ้นอีกครั้ง!

มีอาอาศัยจังหวะนั้นหมุนตัวเดินไปเปิดประตูทันที ร่างของบอดี้การ์ดหน้าห้องก้มศีรษะลงเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยรายงานเสียงดังฟังชัด

"เรียนท่านประธานครับ... ‘คุณอัครินทร์’ ประธานกรรมการบริหารของ K-Group พันธมิตรใหญ่ด้านอสังหาริมทรัพย์ในไทย เดินทางมาถึงตามนัดหมายการประชุมเสนอโปรเจกต์แล้วครับ"

เมื่อได้ยินชื่อผู้มาใหม่ มีอาปรับสีหน้าให้เป็นมืออาชีพทันที เธอหันไปมองลูคัสด้วยแววตาเป็นงานเป็นการ

"โปรเจกต์นี้เป็นงานสำคัญที่คุณให้ดิฉันรับผิดชอบ... ดิฉันขออนุญาตเชิญคุณอัครินทร์เข้ามาเลยนะคะ"

ลูคัสกัดฟันแน่นอย่างข่มอารมณ์ เขาทำได้เพียงพยักหน้ารับอย่างเลี่ยงไม่ได้ รู้ดีว่าตอนนี้งานตรงหน้ามีความสำคัญต่อการตั้งหลักของบริษัทในไทย

เพียงไม่กี่วินาทีต่อมา... ร่างสูงโปร่งทรงเสน่ห์ของ ‘อัครินทร์’ นักธุรกิจหนุ่มไฟแรงวัย 30 ปี รูปร่างดีในชุดสูทสีเทาแบรนด์เนมหรู ใบหน้าคมคายดูอบอุ่นและมีรอยยิ้มทรงเสน่ห์ประดับอยู่ตลอดเวลา ก็เดินก้าวเข้ามาในห้องทำงาน

ทว่าทันทีที่อัครินทร์ก้าวเข้ามา นัยน์ตาคู่คมของนักธุรกิจหนุ่มกลับไม่ได้มองตรงไปที่ลูคัสเป็นอันดับแรก... แต่เขากลับหยุดสายตาไว้ที่ คังมีอา หญิงสาวเรือนผมสีชมพูพาสเทลผู้แสนงดงามและมีเอกลักษณ์ตรงหน้า!

"โอ้โห... ยินดีที่ได้พบครับ" อัครินทร์ยิ้มหวานอย่างเปิดเผย เดินตรงเข้ามาหามีอาพร้อมยื่นมือออกไปตามมารยาทสากล "ผมพอจะเคยได้ยินชื่อเสียงของ 'คุณคังมีอา' หัวหน้านักวิเคราะห์มือหนึ่งมาบ้าง แต่ไม่คิดว่าตัวจริงจะสวยและทรงเสน่ห์ขนาดนี้... ยินดีที่ได้ร่วมงานกันนะครับคุณมีอา"

มีอายิ้มรับอย่างสุภาพ ยื่นมือบางออกไปจับทักทายตามมารยาท "ยินดีที่ได้ร่วมงานเช่นกันค่ะคุณอัครินทร์ ดิฉันเตรียมเอกสารและข้อมูลวิเคราะห์ไว้ให้พร้อมแล้วค่ะ"

ทว่า... สัมผัสการจับมือที่เนิ่นนานเกินไปเพียงไม่กี่วินาที และสายตาแพรวพราวของอัครินทร์ที่มองจ้องมีอาอย่างสนใจในฐานะผู้หญิงคนหนึ่ง... กลับไปสะกิด 'ต่อมความหึงหวง' ของนายใหญ่มาเฟียแห่งวัลเดอร์บิลต์เข้าอย่างจัง!

ตึง!

เสียงวางแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะดังสนิท ลูคัสลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เดินตรงเข้ามาแทรกกลางระหว่างมีอากับอัครินทร์อย่างดุดัน รังสีความเหี้ยมที่มาพร้อมกับอารมณ์หึงหวงแผ่ออกมาจากร่างสูงจนอากาศในห้องแทบจะกลายเป็นน้ำแข็ง!

ลูคัสดึงมือมีอาออกจากการจับมือของอัครินทร์อย่างโฉ่งฉ่าง ก่อนจะโอบเอวบางของเธอเข้ามาชิดกายอย่างถือสิทธิ์ต่อหน้าต่อตาแขก VIP!

"คุณอัครินทร์..." ลูคัสจ้องหน้าประธาน K-Group ด้วยนัยน์ตาเข้มจัดดุจพยัคฆ์ร้ายที่พร้อมจะขย้ำศัตรู "ถ้าจะมาคุยเรื่องโปรเจกต์... ก็เชิญนั่งที่โต๊ะประชุม ส่วนเรื่อง 'เลขาของผม' ...คุณคงไม่ต้องให้ความสนใจมากขนาดนั้นหรอกครับ!"

สายตาแห่งการปะทะระหว่าง นายใหญ่มาเฟียคลั่งรัก กับ นักธุรกิจหนุ่มหล่อคู่แข่ง ได้ปะทุขึ้นแล้ว โดยมีคังมีอา ยืนงงในดงความหึงหวงที่กำลังจะลุกเป็นไฟ!