Partager

ตอนที่ 4 โดนทำร้าย

last update Date de publication: 2025-12-13 21:32:38

ลานสนามหญ้าข้างบ้านที่ถูกตกแต่งสำหรับงานเลี้ยงเล็ก ๆ ฉลองวันคล้ายวันเกิดของ ดวงยี่หวา เจ้าของบ้าน แขกที่มาในงานล้วนเป็นเครือญาติคุ้นเคยและคนสนิทสนมในกลุ่มเล็ก ๆ เท่านั้น

“ขอให้สุขภาพแข็งแรงสวยวันสวยคืนนะคะน้ายี่หวา”

เอวายื่นกล่องของขวัญสีหวานกล่องเล็กพร้อมคำอวยพรให้เจ้าของวันเกิด วันนี้พิมพ์พรรณ แม่ของเธอซึ่งเป็นเพื่อนสนิทกับดวงยี่หวาไม่ได้มาร่วมปาร์ตี้ด้วย เพราะยังติดธุระอยู่ที่ต่างประเทศเธอจึงต้องมาคนเดียว

งานเริ่มตั้งแต่หัวค่ำบรรยากาศเป็นกันเองเสียงพูดคุยประสานกับเสียงหัวเราะกับเรื่องราวในอดีตที่ถูกขุดขึ้นมาเล่าในกลุ่มคนสนิทเพื่อเผากันเองอย่างสนุกสนานในวัยที่ล่วงเลยครึ่งชีวิตมาแล้ว

“สองบ้านนี้ก็คุ้นเคยกันมานานแล้วเมื่อไหร่จะรวมเป็นทองแผ่นเดียวกันสักทีล่ะ?”

 คำถามจากญาติที่มาร่วมงาน จากที่เห็นอิทธิพลกับเอวามาตั้งแต่ยังเล็กจนโตเป็นหนุ่มเป็นสาว และยังไปมาหาสู่กันอยู่อย่างสม่ำเสมอ ดวงยี่หวาอยากตอบไปตามความเป็นจริงว่าแล้วแต่ลูก เธอไม่เคยคิดจะบังคับหรือคลุมถุงชนใด ๆ ให้ลูกต้องอึดอัดใจ หากเขาเลือกใครเธอก็รักคนนั้นด้วย ขอเพียงแค่ได้เห็นลูกมีความสุขแค่นั้นก็พอแล้ว แต่เนื่องจากเงาตะคุ่มของใครบางคนที่แอบฟังอยู่ใกล้ ๆ ทำให้คำตอบที่กำลังจะพูดเปลี่ยนไปเป็นหนังคนละม้วน

“คงอีกไม่นานหรอก”

“คิดว่าหลังจากยัยพิมพ์กลับมาจะคุยเรื่องนี้กันอีกที เพราะคงไม่มีใครเหมาะกับตาดินเท่าหนูเอวาแล้วล่ะ อีกอย่างพวกผู้หญิงที่คอยตามจับตามไล่ จะได้เลิกยุ่งวุ่นวายกับชีวิตตาดินเสียที”

ขวัญข้าว ที่ยืนหลบมุมฟังคำสนทนาของเจ้าของบ้าน ทุกถ้อยคำช่างเหมือนมีดปลายแหลมกรีดลงตรงกลางหัวใจเธอ และกระชากออกมากระทืบลงให้จมดินเสียอย่างนั้น สองมือบางกำแน่นเล็บยาวที่จิกเข้าไปในฝ่ามือหรือจะเจ็บเท่าคำพูดของดวงยี่หวาเมื่อครู่

เธอหันหลังเดินกลับเข้าไปในห้องนอน รับรู้ถึงความร้อนผ่าวที่ใบหน้าและขอบตา สูดลมหายใจเข้าลึกเต็มปอดเพื่อปรับอารมณ์ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมากดสายโทรออก

งานเลี้ยงล่วงเลยไปจนดึกดื่นเอวาก็ขอตัวกลับ อิทธิพลได้รับคำสั่งจากผู้เป็นแม่ให้ไปส่งเอวาที่คอนโดเพื่อความปลอดภัย

รถเคลื่อนออกจากบ้านเลี้ยวออกถนนใหญ่ เวลาที่ค่อนข้างดึกถนนก็เริ่มโล่ง วิ่งมาสักระยะยังไม่ทันจะถึงคอนโดของเอวาด้วยซ้ำ รถเก๋งคันหรูที่ชายหนุ่มขับมาก็ถูกมอเตอร์ไซค์ที่ขับตามหลังมาอย่างฉวัดเฉวียนเฉี่ยวชน ก่อนจะแฉลบล้มและครูดไถลไปตามพื้นถนน คนขับพุ่งกระโดดออกห่างไม่ให้มอเตอร์ไซค์ทับร่าง ก่อนจะลุกนั่งมือกุมขาอยู่ข้างถนน บ่งบอกอาการเจ็บออกมาทางภาษากายให้รับรู้

อิทธิพลตีไฟฉุกเฉินค้างไว้ก่อนจะหยุดรถเปิดประตูรถออกมาดูคนเจ็บ

“เป็นยังไงบ้างครับ?”

ยังไม่ทันได้คำตอบใด ๆ ก็มีรถเก๋งปริศนาจอดต่อท้ายพร้อมทั้งกลุ่มชายแปลกหน้าที่เปิดประตูรถลงมา และกรูเข้ารุมทำร้ายเขาเหมือนระบายโทสะทั้งที่ไม่รู้จักกันด้วยซ้ำ

เอวานั่งอยู่ในรถตัวสั่นงันงกทำอะไรไม่ถูกเอาแต่ร้องไห้ท่าเดียว คิดอะไรไม่ออกเปิดประตูรถวิ่งลงไปห้ามกลุ่มชายแปลกหน้าที่กำลังรุมกินโต๊ะอิทธิพลอยู่อย่างบ้าคลั่ง และหญิงสาวก็โดนล็อกตัวไว้

ฐากูร นั่งมองภาพข้างหน้าอย่างใจเย็นในรถเก๋งที่ติดฟิล์มดำ ยกมุมปากแสยะยิ้มด้วยความพอใจ

ผู้คนที่ขับรถผ่านไปมาคันแล้วคันเล่าแต่ไม่มีใครกล้าจอดลงมาช่วยชายหนุ่มเลยสักราย พร้อมกับเสียงร้องไห้และตะโกนห้ามของเอวาอยู่อย่างนั้น ร่างกำยำของนักกีฬาแม้จะแข็งแรงเพียงใด ก็ต้านหมาหมู่ลอบกัดไว้แทบจะไม่ไหว อีกทั้งพะวงกับความปลอดภัยของเพื่อนสาว และพยายามฝ่าวงล้อมออกไปช่วยเธอ เพราะคิดในใจว่าอาจจะเป็นการลักพาตัวเอวาหรือไม่ จนสุดท้ายก็พลาดท่าและเริ่มสะบักสะบอมแล้ว

จิวารีขับมอเตอร์ไซค์ออกมาทำธุระให้พ่อตั้งแต่หัวค่ำ และรอรับผู้เป็นพี่เลิกงานในร้านอาหารจนดึกดื่น เพราะไม่ยอมนั่งแท็กซี่กลับเองเหตุเพราะเหนียวเงิน ทันทีที่เลี้ยวซ้ายเข้าซอยสายตาเธอมองทะลุไปที่ความชุลมุนอีกฝั่ง เพราะไฟฉุกเฉินที่อิทธิพลเปิดค้างไว้ดึงดูดสายตา

“พี่แจ็คนั่นเอวานี่”

มือบางเคาะที่ไหล่ของคนขับรัว ๆ ชายหนุ่มหันไปมองตามคำบอกเล่าของน้องสาว ไม่รอช้าสมองสั่งการให้วกรถกลับทันที บิดรถเครื่องคันเก่าพุ่งตรงเข้าไปหา ไม่พูดพร่ำทำเพลงแจกส้นตีนและอัดกำปั้นให้ไอ้พวกหมาหมู่อย่างเลือดร้อน เพราะกำลังเก็บกดจากลูกค้ากวนประสาทที่ร้านมาก่อนหน้า ส่วนจิวารีก็ปรี่เข้าหาเอวาที่โดนล็อกตัวอยู่

ไอ้หนุ่มร่างผอมที่จับล็อกเอวาไว้ เมื่อเห็นว่าเป็นหญิงสาวที่พุ่งเข้ามาหาก็ชะล่าใจและประมาทเธอไม่คิดว่าจะเป็นมวย เซถลาเพราะถูกกำปั้นฟาดเข้าที่ปลายจมูกแบบไม่ทันได้ตั้งตัว มันปล่อยมือจากเอวาทันที จิวารีกระโดดเข้าถีบซ้ำเข้าที่ยอดอกของมันจนหงายหลัง

“เป็นอะไรหรือเปล่า?”

ถามเพื่อนสาวที่เป็นอิสระจากการเกาะกุม เอวาส่ายหน้าทั้งน้ำตา

อิทธิพลพยุงร่างที่สะบักสะบอมลุกขึ้นทันทีที่จิวากรเข้าไปช่วยไว้ ก่อนจะสวนกลับแก้คืนพวกกระจอกหมาหมู่ที่รุมทึ้งเขาเมื่อครู่อย่างสาสม จิวารีลากเอวาเข้าไปในรถ

“ล็อกรถและอยู่ในนี้ห้ามออกมา” เธอบอกเพื่อนสาว

เอวาพยักหน้าปิดประตูเอื้อมมือกดปุ่มล็อก นั่งลุ้นเอาใจช่วยอยู่ด้านใน มือควานหาโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าขึ้นมาถ่ายคลิปวิดีโอเหตุการณ์ตรงหน้าเก็บไว้

เมื่อเห็นท่าไม่ดีฐากูรที่นั่งดูเหตุการณ์อยู่ในรถก็บีบแตรดังลั่นอย่างหัวเสีย ส่งสัญญาณให้พรรคพวกที่คึกคะนองในตอนแรกและสะบักสะบอมแล้วในตอนท้ายให้เผ่นขึ้นรถ ก่อนจะขับหนีไปในความมืด

ดวงยี่หวาวิ่งหน้าตาตื่นเข้าไปในสถานีตำรวจ หลังจากได้รับโทรศัพท์จากลูกชายว่าเกิดเรื่องและตอนนี้กำลังแจ้งความลงบันทึกประจำวันไว้

“เป็นไงบ้างลูกเจ็บตรงไหนหรือเปล่า?” ประคองใบหน้าหล่อไว้ในมือจับเอียงซ้ายเอียงขวาสำรวจด้วยความเป็นห่วง

“ไม่เป็นไรครับแม่มีเพื่อนมาช่วยไว้ทันครับ” ดวงยี่หวาหันไปมองสองพี่น้องที่นั่งอยู่ถัดไป

“ขอบคุณมากเลยนะลูกถ้าไม่ได้หนูสองคนดินกับเอวาคงแย่แน่”

ยื่นมือไปสัมผัสมือของจิวารี ยิ้มให้อย่างอ่อนโยนและขอบคุณอย่างซึ้งใจ

“ไม่เป็นไรค่ะ” ส่งยิ้มตอบ

ดวงยี่หวาพาหนุ่มสาวมาออกมากินข้าวต้มโต้รุ่งที่ข้าง สน. และพูดคุยถามไถ่เรื่องราวพร้อมกับคาดเดาเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไปต่าง ๆ นานา จากที่อิทธิพลกับเอวาเล่าและคิดว่าคนร้ายน่าจะเตรียมการมาแล้ว เพราะรถเก๋งปริศนาคันดังกล่าวไม่ได้ติดทะเบียน

ขวัญข้าวกดสายโทรออกซ้ำแล้วซ้ำเล่าแต่ปลายทางก็ไม่รับสาย สร้างความหงุดหงิดให้เธอไม่ใช่น้อย แต่ก็ยังกดโทรออกซ้ำ ๆ อยู่อย่างนั้น

“ฉันบอกว่าห้ามทำร้ายดินไง” โวยวายทันทีที่ฐากูรรับสาย

“แค่สั่งสอนเอวาและข่มขู่ให้เลิกยุ่งกับดินแค่นั้น แล้วนี่ทำร้ายดินทำไม?”

เธอกรอกเสียงไปตามสายบ่งบอกอารมณ์ที่กำลังขุ่นมัวอยู่ในใจ หลังจากเห็น

ดวงยี่หวารีบออกจากบ้านอย่างเร่งรีบ และสอบถามจากแม่บ้านจนได้ความว่าอิทธิพลโดนลอบทำร้าย

(“นี่เธอยังจะปกป้องมันอยู่อีกเหรอ?”) ฐากูรตอบกลับอย่างไม่พอใจ

“แล้วถ้าฉันทำร้ายเอวาบ้างนายโอเคไหมล่ะ?”

ไม่มีเสียงตอบรับจากฐากูร

“ต่อไปก็ทำตามข้อตกลงเท่านั้น ฉันได้ดิน นายได้เอวา และห้ามนายแตะต้องดินอีกเด็ดขาด ถ้าไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าฉันใจร้ายกับผู้หญิงของนายก็แล้วกัน”

ก่อนจะตัดสายและโยนโทรศัพท์ลงที่นอนอย่างหัวเสีย

หลังหมดคาบเรียนช่วงบ่ายจิวารีเปลี่ยนชุดสำหรับออกกำลังกาย เดินเข้าไปในชมรมมวยเพื่อซ้อมเรียกเหงื่อตามปกติจนเป็นกิจวัตร หลังจากเซ็ทอารมณ์ลบๆ ออกจากหัวสมองอยู่หลายวัน และต้องหยุดชงักกับร่างสูงที่เดินสวนออกมาและกำลังจะชนกัน

“อ้าวดิน”

“จิ๋ว”

สองหนุ่มสาวเอ่ยขึ้นพร้อมกัน โปรแกรมการออกกำลังกายถูกเปลี่ยนกะทันหันจากซ้อมมวยมาเป็นวิ่งข้างสนามฟุตบอลแทน และวิ่งไปคุยไป

“วันนั้นวุ่นวายไปหน่อยเลยยังไม่ได้มีโอกาสขอบคุณเธอกับแจ็คแบบจริงจังเลย”

“เป็นยังไงเหรอขอบคุณจริงจัง?” หัวเราะเบา ๆ

“ไม่รู้สิ” หน้าเข้ม ๆ ยิ้มน้อย ๆ กับคำพูดของตัวเอง

“ไม่เป็นไรหรอกนายขอบคุณไปแล้วนี่ แค่คำขอบคุณจำเป็นต้องจริงจังขนาดวิทยานิพนธ์เลยหรือไง” จิวารีพูดอย่างอารมณ์ดี

กลุ่มนักกีฬาและผู้คนที่รักสุขภาพเริ่มทยอยเดินออกมายืดเส้นยืดสายข้างสนาม เพื่อเตรียมตัวออกกำลังกายในช่วงเย็น หลังจากแสงแดดเริ่มอ่อนลงแล้ว จิวารีและอิทธิพลวิ่งเหยาะ ๆ ไปตามขอบสนามและพูดคุยกันไปเรื่อย ๆ

“แล้วก็วันนั้นฉันขอโทษนายด้วยละกันที่บอกว่านายเป็นแฟนฉันต่อหน้าพี่เทน่ะ”

สายตามองตรงไปข้างหน้าขณะวิ่งและพูดกับคนข้าง ๆ แบบไม่ได้รู้สึกผิดจริง ๆ สักเท่าไหร่แต่ไม่พูดถึงเลยก็คงน่าเกลียดในความคิดของเธอ

“ไม่เป็นไร”

“แล้วตำรวจรู้หรือยังว่าคนร้ายเป็นใคร?”

“ยังไม่รู้เลย ตำรวจเขาไม่สนใจเรื่องพวกนี้หรอก”

“เราก็ไม่ได้มีศัตรูที่ไหนนะ ดูแล้วน่าวางแผนไว้ไม่แน่ใจว่าต้นเหตุเป็นเอวาหรือเป็นเรากันแน่”

“แต่ช่างมันเถอะต่อไปจะได้ระวังตัวไว้”

เทวฤทธิ์นั่งมองภาพสองหนุ่มสาวที่วิ่งคู่กันไปตามขอบสนาม พร้อมกับรอยยิ้มและหัวเราะกันไปขณะวิ่ง ถึงแม้จะไม่ได้ยินเสียงสนทนาระหว่างเขาและเธอ แต่ก็เดาว่าทั้งคู่ไม่ใช่แค่คนรู้จักกันเพียงผิวเผินอย่างแน่นอน

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • มายเฟรนด์ ไม่สนิทอย่าคิดรัก   ตอนพิเศษ 41 แค่มีเรา

    เสียงลมหนาวพัดผ่านรวงข้าวสีทองที่โอนเอนตามแรงลมอย่างอ่อนช้อย แสงอาทิตย์แรกของวันทาบทอลงบนท้องทุ่งกว้าง กลิ่นฟางกลิ่นดินที่ลอยคละคลุ้งในอากาศเมื่อหมอกจาง ๆ เริ่มคลายตัว กลุ่มนกน้อยใหญ่บินวนจิกเมล็ดข้าวในทุ่งนาโดยไม่สนใจหุ่นไล่กาเลยสักนิด ประหนึ่งว่าเป็นเพื่อนที่คุ้นหน้ากันเสียอย่างนั้นอิทธิพลขับมอเตอร์ไซค์ตามทางคดเคี้ยวที่ใช้เป็นทางลัดกลับจากท้ายทุ่ง โดยมีจิวารีนั่งซ้อนท้าย ในมือถือตะกร้าผักสดที่เก็บมาใหม่ ๆ สำหรับให้พ่อโจทำกับข้าวในเช้านี้ หลังจากสองหนุ่มสาวเคลียร์ความวุ่นวายของงานลงตัวแล้วและกลับมาเยี่ยมพ่อผ่านพ้นไปหลายฤดูที่สับเปลี่ยนหมุนเวียนไปตามวันเวลาที่ล่วงผ่าน เช่นเดียวกับการเก็บเกี่ยวประสบการณ์ชีวิตในวัยผู้ใหญ่ของการทำงาน ที่ไม่ได้โรยไว้ด้วยกลีบกุหลาบ แต่มันคือวัคซีนที่สร้างภูมิคุ้มกันอย่างดีให้กับทุกปัญหาของการใช้ชีวิตอิทธิพลได้เข้าศึกษาต่อในสาขาบริหารธุรกิจเพื่อสานต่อตำแหน่งผู้บริหารเต็มตัวหลังจากทรงศักดิ์จากไปอย่างสงบในวัยชรา ดวงยี่หวาโอนกิจการร้านอาหารให้ทายาทเพียงคนเดียวหลังจากออกไปทำกิจการความสวยความงามตามที่เธอชื่นชอบ และมีจิวารีบริหารกิจการต่อจากเธอจิวากรลาออกจากบ

  • มายเฟรนด์ ไม่สนิทอย่าคิดรัก   ตอนที่ 40 อินเลิฟ

    สองหนุ่มสาวหอบหิ้วถุงขนมขบเคี้ยวและกับแกล้มจากร้านสะดวกซื้อ หิ้วพะรุงพะรังเต็มไม้เต็มมือไปหมด อีกทั้งเครื่องดื่มที่ตุนไว้สำหรับการเชียร์บอลในคืนนี้ด้วย จิวารีขอตัวไปอาบน้ำหลังจากเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ชำระร่างกายคืนความสดชื่นแล้วยังไม่ทันจะได้นั่งพักเหนื่อยเสียงเคาะที่หน้าประตูก็ดังขึ้น ส่องดูหน้าคนเคาะที่ตาแมว อิทธิพลนั่นเอง“รอนานแล้ว” ทันทีที่เปิดประตูให้เขาก็อ้อนทันที พร้อมกับจูงมือหญิงสาวเดินมาที่ห้อง เครื่องดื่มและของขบเคี้ยวถูกนำมาวางตรงโต๊ะหน้าทีวีสำหรับการเตรียมเชียร์บอลเรียบร้อย พร้อมกับเสียงบรรยายเมื่อการแข่งขันกำลังจะเริ่ม จิวารีนั่งลงข้างเขาเอนพิงพนักโซฟาอย่างผ่อนคลาย“ที่ร้านเป็นไงบ้างวันนี้ยุ่งหรือเปล่า?”“อือ ลูกค้าเยอะ วันนี้ใส่รองเท้าส้นสูงคู่ใหม่ไม่สบายเท้าเลย แถมปวดขามากอีกต่างหาก” มือทุบที่หน้าขาตัวเองเบา ๆ“เหนื่อยก็พักมีพี่ไพลินอยู่ไม่มีอะไรให้ต้องห่วงหรอก” ยกแขนขึ้นโอบไหล่เธอและดึงเข้ามาซบไหล่ตัวเอง“แล้วเรื่องเรียนต่อของนายไปถึงไหนแล้ว?”“รอเรื่องงานลงตัวก่อนค่อยว่ากันอีกที?” ตอบและจูบที่หน้าผากจิวารีเงยหน้าขึ้นมองเขา“อะไร?” อิทธิพลถามเมื่อหญิงสาวเอาแต่ยิ้มแล

  • มายเฟรนด์ ไม่สนิทอย่าคิดรัก   ตอนที่ 39 ชีวิตนอกมหาวิทยาลัย

    จิวารีอยากตอบตกลงการเริ่มงานใหม่กับเอวา เมื่อถูกทาบทามให้ไปทำงานที่สาขาใหม่ที่เพิ่งเปิดกับการร่วมหุ้นของสองครอบครัวระหว่างดวงยี่หวาและพิมพ์พรรณ แต่ดวงยี่หวาขอร้องให้เธอมาบริหารร้านอาหารแทน โดยยกเหตุผลทั้งร้อยแปดประการให้หญิงสาวใจอ่อน เพียงเพราะเจ้าลูกชายหัวแก้วหัวแหวนคนเดียวไม่อยากให้สาวห่างไกลหูไกลตาเท่านั้นเองส่วนอิทธิพลนั้นตัดสินใจเข้ารับตำแหน่งตามที่ทรงศักดิ์แต่งตั้ง ในการสานต่อธุรกิจของตระกูล เนื่องจากปัญหาสุขภาพของผู้เป็นปู่ เท่ากับว่าความรักที่เพิ่งผลิบานใหม่ถูกจำกัดด้วยเวลาและภาระหน้าที่เพราะต่างฝ่ายต่างเริ่มเรียนรู้สิ่งใหม่ในชีวิตการทำงาน ทำได้เพียงส่งข้อความหวานและโทรหาเพื่อฟังเสียงเท่านั้น หลังเลิกงานก็มารับหญิงสาวกลับห้องพร้อมกัน เพราะขนกระเป๋าเสื้อผ้ามาอยู่คอนโดที่เคยปฏิเสธแล้ว เนื่องจากดวงยี่หวาอ้างเป็นสวัสดิการและใกล้ที่ทำงานจะได้สะดวกในการเดินทางด้วย“ร้านเดิมนะ ตอนเย็นหลังเลิกงานวันศุกร์”คือข้อความที่นัดเจอกันของกลุ่มเพื่อน หลังจากห่างหายจากการพบปะสังสรรค์นานแล้วหลังจากสิ้นสุดการใช้ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัย เพราะต่างฝ่ายต่างยุ่งกับการจัดการชีวิตให้เข้าที่เข้าทาง ทั้งเร

  • มายเฟรนด์ ไม่สนิทอย่าคิดรัก   ตอนที่ 38 สิ้นสุดทางเพื่อน เป็นแฟนกันนะ

    “มีอะไรหรือเปล่า?” เป็นเขาที่ถามขึ้นมาก่อน“เอ่อ....” เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืด ๆ อิทธิพลปิดหลอดยาและเก็บลงกล่อง“เมื่อคืนนายไปส่งฉันใช่ไหม?” ถามทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าใช่จากที่เอวาบอก“อือ” ตอบและเดินไปหยิบรีโมทย์เปิดทีวี นั่งพิงพนักโซฟาอย่างผ่อนคลาย เลื่อนเลือกช่องดูผลการแข่งขันฟุตบอล“ขอบใจนะ” จิวารีอึกอักพูดต่อ“พี่แจ็คไม่อยู่บ้านน่ะ...ออกไปตั้งแต่เช้าก็เลยยังไม่ได้ถาม” ขยายความให้เผื่อเขาสงสัย“แล้ว...” เธอหยุดคำพูดไว้แค่นั้น กลอกตาล้อกแล้กไปมาเหมือนหัวขโมยจอมโกหกที่กลัวคนจับได้“หือ...” อิทธิพลหันมามองหน้ายกคิ้วเป็นคำถาม และรอฟังว่าเธอจะถามอะไรต่อ จิวารีเม้มปากแน่น หายใจติดขัด“คือ...ฉัน...น่าจะเมาหนักมาก”“แล้ว...เผลอทำอะไรรั่ว ๆ หลุด ๆ ไปบ้างหรือเปล่า?” ถามอย่างมีเลศนัยอิทธิพลยกมือขึ้นจับคางทำท่าครุ่นคิด“ก็...”จิวารีลุ้นคำตอบตามอย่างตื่นเต้น“ไม่มีนะ”เธอถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อได้ฟังคำตอบจากเขา ค่อยยังชั่วหน่อย ที่แท้ก็แค่มโนเท่านั้น ยิ้มอย่างผ่อนคลาย กำลังจะอ้าปากถามเขาว่าอาหารจะมาส่งกี่โมง“เราก็แค่จูบกันเฉย ๆ” อิทธิพลพูดสวนขึ้นมารอยยิ้มบาง ๆ เมื่อครู่ค่อย ๆ หุบลง พร้อมกั

  • มายเฟรนด์ ไม่สนิทอย่าคิดรัก   ตอนที่ 37 เคลียร์

    จิวารีงัวเงียตื่นมาเข้าห้องน้ำในตอนเช้ามืด ตามด้วยการกินยาแก้ปวดและเดินกลับห้องทิ้งหัวลงหมอนนอนต่อ ลืมตาตื่นอีกทีก็ใกล้เที่ยง มือควานหาโทรศัพท์บนหัวเตียงกดดูเวลาที่หน้าจอ ก่อนจะวางลงที่เดิม ค่อย ๆ ลุกขึ้นนั่งและนิ่งอยู่สักครู่ มือนวดวนอยู่ข้างขมับ ก่อนลุกขึ้นไปอาบน้ำเรียกความสดชื่นคืนให้ร่างกายละอองน้ำเย็นที่ซ่ากระเซ็นลงสู่ร่างตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า เรียกความตื่นตัวคืนมาได้ไม่น้อย กลิ่นหอมของแชมพูบวกกับกลิ่นแอลกอฮอล์จาง ๆ ยังติดอยู่ที่ปลายจมูกผสมคละคลุ้งกันภายใต้ไอน้ำเย็นในห้องน้ำเล็ก ๆ จิวารียืนนิ่งใต้ฝักบัวปล่อยให้สายน้ำไหลลงชำระความมึนเมาและความรุงรังในใจออกไปให้หมด ในสมองก็พลอยลำดับเหตุการณ์ของเมื่อคืนไปด้วยภายใต้ภาพความทรงจำที่แสนจะเลือนรางเท่าที่สมองจะบันทึกไว้ได้แต่สิ่งที่ชัดเจนที่สุดกลับเป็นความฝันนี่เธอเป็นหนักเอาการถึงขั้นฝันว่าได้จูบกับเขาแล้วเชียวเหรอ มือเสยผมที่เปียกปอนลงสองข้างแก้มขึ้น เงยหน้ารับละอองน้ำเย็น เป่าปากถอนหายใจทิ้ง อีกนานแค่ไหนกันนะถึงจะกล้าเผชิญหน้ากับเขาเหมือนเดิมแบบไม่รู้สึกอะไรได้ เอาน่า ต่อไปก็คงไม่ได้เจอกันแล้วล่ะ เรียนจบแล้ว ต่างฝ่ายต่างแยกย้ายหางานทำ

  • มายเฟรนด์ ไม่สนิทอย่าคิดรัก   ตอนที่ 36 ความในใจ

    อิทธิพลจอดรถข้างริมฟุตบาทแวะซื้อข้าวต้มริมทาง เผื่อเธอสร่างเมาเมื่อถึงบ้านและเกิดหิวขึ้นมา ตลอดเส้นทางคนเมาที่ตื่นมาบ่นเป็นครั้งคราว“ดิน” เรียกชื่อเขาทั้งที่ตาหลับอยู่“หือ” คนขับหันไปมอง เธอพูดแค่นั้นก่อนจะเงียบลงและหลับต่อ อิทธิพลเอื้อมไปดึงมือเธอมากุมไว้อีกมือจับพวงมาลัย“ว่าไง” แต่ไม่มีเสียงตอบรับจากคนที่นั่งข้างกันรถวิ่งมาจอดหน้าบ้าน ดีว่าเขาเคยมาส่งตะวันในครั้งที่ลืมของไว้ที่นี่ไม่งั้นคงวุ่นวายหาบ้านอยู่เป็นแน่ว่าหลังไหน คนเมาก็พูดไม่รู้เรื่อง หันมามองคนข้าง ๆ ที่นั่งคอพับหลับอยู่“จิ๋ว” มือแตะไหล่ปลุกเธอให้ตื่น“ถึงบ้านแล้ว”“อือ” พลิกตัวหลับต่อ“จิ๋ว...เข้าบ้านนะถึงบ้านแล้ว” พูดซ้ำอีกครั้ง“ฮือ...ไม่เอา...จะนอน” งัวเงีย เสียงในลำคอบ่งบอกว่ารำคาญ“เข้าใปนอนในบ้าน”“กุญแจบ้านอยู่ไหน?” ถามคนเมาที่ไม่ได้ช่วยอะไรเลย ก่อนจะหยิบกระเป๋าสะพายของเธอมาเปิดหากุญแจ เปิดเข้าไปในบ้านสำรวจก่อนเพื่อความแน่ใจว่าห้องของเธอห้องไหนและเปิดประตูทิ้งไว้ เดินกลับมาอุ้มคนที่หลับอยู่เข้าบ้านวางหญิงสาวลงบนที่นอน ถอดรองเท้าออกให้ และกลับมาปิดรั้วบ้าน ก่อนจะเข้าไปสาละวนกับคนเมาอีกครั้ง“ทำไมเมาทิ้งตัวขน

  • มายเฟรนด์ ไม่สนิทอย่าคิดรัก   ตอนที่ 26 จัดการกาฝาก

    ดวงยี่หวาหยิบซองกระดาษจากทีมนักสืบมาเปิดดูด้านใน หลังจากรอให้ทรงกลดดำเนินการจนเวลาล่วงเลยไปนานก็ยังไม่ได้เรื่องได้ราว จนเธอและพิมพ์พรรณต้องร่วมมือกันและออกโรงเอง ภาพถ่ายที่ได้มาทำให้รอยยิ้มผุดขึ้นที่ริมฝีปากอย่างพอใจ หลังจากทรงศักดิ์เรียกให้เธอและทรงกลดเข้าพบ เมื่อได้รับข้อมูลจากสองแม่ลูกนั่น เรื่อ

  • มายเฟรนด์ ไม่สนิทอย่าคิดรัก   ตอนที่ 24 ประชุมนักดนตรี

    สวนอาหารครัวคิมหันต์ในตอนกลางวันที่ปกติแล้วค่อนข้างเงียบเหงา จะมีเพียงแค่พนักงานทำความสะอาดและเตรียมความพร้อมของร้านก่อนเปิดในช่วงเย็นเท่านั้น แต่วันนี้ครึกครื้นด้วยนักดนตรีที่รวมตัวกันเพื่อรอการประชุมตามที่เจ้าของร้านนัด“พี่แจ็คถึงร้านหรือยัง?” จิวารีโทรหาผู้เป็นพี่หลังจากพาเอวามาทำธุระข้างนอก แล

  • มายเฟรนด์ ไม่สนิทอย่าคิดรัก   ตอนที่ 21 เป็นห่วง ขี้หึง งี่เง่า?

    “วันนี้เราไปกินหมูกระทะกันไหมครับ? ไม่ได้กินด้วยกันนานแล้วอ่ะ” ตะวันเอ่ยปากชวนเพื่อนหลังเลิกเรียน“อยากกินอยู่พอดีเลยค่ะ” ใบหม่อนเอ่อสมทบขึ้นจิวารีหันขวับมองผู้พูดทันที นี่หล่อนคิดไม่ได้จริง ๆ เหรอว่าตัวเองเป็นส่วนเกิน ทั้งที่บรรยากาศมันก็กระอักกระอ่วนทุกครั้งที่หล่อนเข้ามาในวงสนทนาโดยไม่ได้รับเชิ

  • มายเฟรนด์ ไม่สนิทอย่าคิดรัก   ตอนที่ 20 คนขี้หึง

    ค่ำคืนวันศุกร์ในร้านอาหารที่แน่นขนัดไปด้วยลูกค้าตั้งแต่หัวค่ำ โต๊ะไม้ยาวถูกจับจองโดยกลุ่มนักศึกษาที่สลัดคราบเป็นผีเสื้อราตรีพร้อมโบยบินในค่ำคืน เด็กเสิร์ฟของร้านเดินสวนกันขวักไขว่ยกแก้วเบียร์และโซดาน้ำแข็งวางตามโต๊ะอย่างคึกคัก เสียงชนแก้วประสานกับเสียงพูดคุยหัวเราะแข่งกับเสียงเพลงที่เปิดคลอเบา ๆ สร

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status