Mag-log inShare
ม่านรักครองพนา ตอนที่ 6
Petsa ng paglalathala:
2026-03-27 21:23:35ในขณะที่พูดเดือนอ้ายไม่แม้แต่จะเงยหน้ามองพ่อครูที่ก้าวเดินมาหยุดยืนตรงหน้า แต่เพียงไม่นานร่างเล็กก็ลุกขึ้นยืนแล้วก้าวเดินเข้าไปหาพ่อครูแสงไฟ ใบหน้างดงามที่ถูกปิดบังไว้ด้วยหัวสวมก็มองพ่อครูแสงไฟที่ใบหน้าที่แท้จริงหลบซ่อนอยู่ในหัวสวมเช่นเดียวกันด้วยสายตาที่หวานเชื่อม
“พ่อครูจ๋า”
“ต้องการสิ่งใด บอกข้า”
สิ้นเสียงทุ้มพ่อครูแสงไฟก็เป็นฝ่ายก้าวเดินเข้าหาเดือนอ้าย สายตาก็จับจ้องมองเธอไม่วางตาทำให้เดือนอ้ายก้าวเดินถอยหลังจนแผ่นหลังบอบบางแนบชิดกับต้นไม้ใหญ่ไร้ซึ่งหนทางหลบหนี
แขนข้างขวาที่ไร้ซึ่งผ้าผืนสีขาวคล้องแขนไว้เช่นทุกครั้งถูกยกขึ้นไปวางมือยังลำต้นเหนือหัวของเดือนอ้ายมืออีกข้างก็วางแตะยังสะโพกผาย แล้วก้มหน้าลงมาใกล้ทำให้เดือนอ้ายต้องยกมือเล็กข้างซ้ายที่สั่นเทาขึ้นดันหน้าท้องแข็งของพ่อครูแสงไฟเอาไว้เบา ๆ
“ข้า ต้องการให้พ่อครูแสงไฟอย่ายุ่งกับข้าอีก”
“...”
“อยู่ให้ห่างจากข้า”
“หากข้าไม่ทำล่ะ”
“พ่อครูจะต้องเสียใจ”
“...”
“หากไม่อยากแปดเปื้อนด่างพร้อยเพราะข้า อย่า ยุ่ง กับ ข้า อีก”
ท้ายประโยคเสียงหวานเอ่ยพูดเน้นย้ำทีละคำด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป แต่กลับรู้สึกว่าหน้าท้องแข็งที่มือเล็กของเธอวางมือผลักดันไว้ขยับเข้ามาใกล้มากกว่าตอนแรก
“อย่า”
“อย่าห้ามในสิ่งที่ข้ารู้ดียิ่งกว่าผู้ใด”
“...”
เสียงทุ้มแผ่วเบาเอ่ยพูดชิดใบหน้าสวยที่เงยหน้าขึ้นมองพ่อครูแสงไฟด้วยหัวใจที่เต้นรัว
“ข้ารู้ว่าสิ่งใดควรทำ และสิ่งใดไม่อาจจะทำได้”
“...”
“แต่สิ่งที่ไม่อาจจะทำได้ ข้ากลับอยากทำทั้งหมด”
“ทำกับข้ารึไม่”
“ยอมรึไม่ เดือนอ้ายของข้า”
ดวงตาคู่สวยเป็นประกายระยิบระยับพลันสั่นระริกเมื่อใบหน้าของชายหนุ่มผู้อยู่สูงเกินกว่าที่เธอจะเอื้อมถึง ได้โน้มเข้ามาใกล้จนรู้สึกได้ถึงลมหายใจที่รินรดบนใบหน้า มือที่วางทาบยังหน้าท้องแข็งก็ถูกมือใหญ่เลื่อนมาจับประสานให้เรียวนิ้วทั้งห้าของทั้งสองประกบเข้าด้วยกัน
แต่เมื่อมือข้างขวาของพ่อครูแสงไฟที่วางค้ำไว้ด้านบนถูกยกลงมาจับข้อมือเล็กข้างซ้ายของเดือนอ้าย ใบหน้างดงามที่เงยหน้าขึ้นรอรับสัมผัสจากเขาก็พลันซีดเผือด และรีบสะบัดมือออกจากมือพ่อครูแสงไฟทั้งสองข้าง แต่ก็ไม่อาจจะหลุดพ้นได้หากเขาไม่ยอมปล่อย
มันคือสิ่งใด ถึงมีฤทธิ์ทำลายอาคมของกำไลเส้นนี้ได้ อีกทั้งตอนนี้เดือนอ้ายก็ยังใส่หัวสวมอยู่
“ปล่อยข้า ปล่อย!”
“...”
“ปล่อย!!!”
น้ำเสียงที่เคยอ่อนหวานตะเบ็งออกคำสั่งทำให้มุมปากหยักยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยแล้วสวดท่องบริกรรมคาถาทำให้เดือนอ้ายร้องครวญครางด้วยความทรมาน ชั่วขณะหนึ่งเสียงที่พ่อครูแสงไฟได้ยินเมื่อครั้งอยู่ที่เรือนก็ถูกเปล่งออกมาจากปากของเดือนอ้าย
“พ่อครูข้าเจ็บ ฮึก”
แต่บทสวดที่ถูกท่องก็พลันเงียบหายเมื่อได้ยินเสียงหวานแสนคุ้นเคยเอ่ยพูดออกมาด้วยความทรมาน พร้อมกับร่างเล็กที่ทรุดตัวนั่งลงพับเพียบที่พื้นราวกับคนที่หมดแรง
พ่อครูแสงไฟยืนมองเดือนอ้ายด้วยใบหน้าที่นิ่งเรียบ ก่อนจะย่อตัวลงนั่งคุกเข่าโดยที่ขาข้างขวายกขึ้นตั้งแล้ววางมือข้างขวาลูบหัวเดือนอ้ายด้วยความอ่อนโยน
“พ่อครู”
“เจ็บมากรึไม่”
เดือนอ้ายเงยหน้าขึ้นมองพ่อครูแสงไฟผ่านม่านน้ำตาและพยักหน้าแทนคำตอบ ยิ่งได้เห็นเขาความรู้สึกเจ็บปวดภายในใจก็ยิ่งรุนแรง อีกทั้งโรคประหลาดในตัวเธอก็เหมือนจะยิ่งเป็นหนักมากขึ้นเรื่อย ๆ มากเสียจนบางครั้งเดือนอ้ายไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตัวเองกำลังทำอะไร
“อย่าอยู่ห่างข้า”
“อย่าอยู่ใกล้ข้า”
“...”
“อย่าให้กุมารใบบุญมาเฝ้าดูข้า อย่าเข้ามาใกล้ข้าเช่นนี้อีก”
“...”
“เป็นพ่อครูก็อยู่ส่วนพ่อครู อย่ามายุ่งวุ่นวายกับข้า เพราะข้าไม่ต้องการ”
“...”
“หากพ่อครูช่วยข้าได้คงจะทำได้นานแล้ว รู้ตัวเสียที”
เอ่ยพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาและมองเขาด้วยสายตาดูแคลนแม้ว่าพ่อครูแสงไฟจะมองไม่เห็นก็ตาม แต่ความรู้สึกที่ส่งผ่านทางน้ำเสียงก็ช่างแสนจะเหยียดหยาม แต่กลับไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าเธอมีสีหน้าที่เปลี่ยนไปเลย
เดือนอ้ายขยับคลานหนีเมื่อพ้นจากพ่อครูแสงไฟก็ลุกขึ้นยืนและมองพ่อครูแสงไฟที่นั่งมองเธออยู่ด้วยแววตาสั่นระริก ทุกคำที่เอื้อนเอ่ยล้วนสร้างความเจ็บปวดให้แก่ตัวเธอจนน้ำตาที่คลอหน่วยรินไหลอาบสองแก้ม
เดือนอ้ายมองพ่อครูแสงไฟราวกับพยายามจดจำใบหน้าเขาไว้แล้วหันหลังเดินกลับเรือนไปอย่างไม่หันกลับมามองอีก ทำให้พ่อครูแสงไฟที่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงยืนมองแผ่นหลังเล็กที่ไกลห่างออกไปเรื่อย ๆ ด้วยใบหน้าที่นิ่งเรียบไม่เปลี่ยน แต่รอบตัวกลับแผ่รังสีความโกรธและคับแค้นใจออกมาอย่างรุนแรง
เรือนแม่เฒ่า
หญิงชราที่นอนตะแคงหายใจเข้าออกสม่ำเสมออยู่ภายในเรือนไม้ไม่ห่างไกลจากเรือนของลูกชายมากนัก ค่อย ๆ เปิดเปลือกตาขึ้นเมื่อรู้สึกได้ว่ากำลังถูกจ้องมองและเมื่อลืมตาขึ้นก็เห็นว่าเจ้าของสายตาคู่นั้นคือลูกชายของตน
แม่เฒ่าค่อย ๆ ขยับลุกขึ้นนั่งแล้วมองร่างสูงที่นั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้นพรมหน้าหิ้งบูชาของตนด้วยใบหน้านิ่งเรียบ
“รู้ทุกอย่าง แต่ยังบีบบังคับข้าทุกทาง”
“แม่กำลังปกป้องพ่อครูและผู้คนที่นี่”
“เช่นนั้นก็ต่างทำในสิ่งที่ตนเห็นชอบว่าดี”
“หยุดความคิดนั้นเสีย พ่อครู”
“ตราบใดที่ข้ายังเห็นหน้ามัน แม่ก็จะเห็นหน้าข้า”
พูดจบพ่อครูแสงไฟที่นั่งขัดสมาธิสายตาจ้องมองใบหน้าของหญิงผู้เป็นแม่ก็พลันเลือนหายไปจากเรือนของแม่เฒ่า เหลือทิ้งไว้เพียงคำพูดเด็ดขาดที่แม่เฒ่ารู้ดีว่า เป็นการพูดคุยครั้งสุดท้ายสำหรับเรื่องนี้แล้ว
Pinakabagong kabanata
ม่านรักครองพนา ม่านรักครองพนา ตอนที่ 10
เช้ามืดเพราะคำบอกกล่าวของผู้เป็นแม่ที่กำชับว่าให้เดือนอ้ายออกจากเรือนแล้วมุ่งหน้าเข้าไปในป่าก่อนตะวันจะขึ้น ทำให้ตอนนี้เดือนอ้ายที่มีผ้าผืนแดงคลุมหัวและสะพายห่อผ้าอยู่ที่ไหล่เล็กเดินเข้าไปในป่า ไปในเส้นทางที่เธอพอจะคุ้นเคยเพราะเคยเข้าไปเก็บผลไม้กับผู้เป็นพ่อและแม่แม้ว่าจะไม่บ่อยก็ตาม พร้อมกับกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ด้วยความระแวง เพราะตอนนี้บรรยากาศรอบตัวของเดือนอ้ายมันมืดพอสมควรแม้ว่าใกล้จะเช้าแล้วก็ตาม“แล้วข้าจะต้องเดินไปทางใด”เดือนอ้ายหยุดยืนอยู่ข้างต้นไม้ใหญ่แล้วหันมองซ้ายขวาอย่างคิดไม่ตกว่าจะต้องเดินไปทางใด เพราะทางที่พอจะจำได้เธอก็เดินมาจนสุดทางแล้ว“ก็ฉันคิดถึงเธอ มันคิดถึง...”“...”“ไม่รู้ว่าจะทำเช่นไร”เสียงของชายหนุ่มที่เอ่ยพูดด้วยน้ำเสียงยานครางทำให้เดือนอ้ายสะดุ้งและหันมองไปรอบ ๆ อย่างลนลาน อีกทั้งยังไม่ได้มีแค่เสียงแต่คล้ายว่าจะมีเสียงเครื่องดนตรีประกอบ ซึ่งเดือนอ้ายนั้นไม่อาจจะรู้ได้ว่าเป็นเครื่องดนตรีชนิดใดเพราะเสียงไม่คล้ายกับที่หมู่บ้านของเธอนั้นมีแต่เมื่อตั้งสติและยืนนิ่งอยู่กับที่พร้อมกับสูดลมหายใจเข้าปอดแล้วถอนหายใจออกมาเบา ๆ เดือนอ้ายก็คลับคล้ายคลับคลาว่าเคยได้ยิ
ม่านรักครองพนา ม่านรักครองพนา ตอนที่ 9
เรือนเดือนอ้าย“มันผีเข้า แต่ว่ามันยังมีบุญจึงไปหาพ่อครูแสงไฟให้ช่วยได้ทัน มิเช่นนั้นป่านนี้พ่อกับแม่ของมันคงจะแบกร่างไร้ลมหายใจของลูกสาวกลับเรือน”“ผีเข้ารึ”เดือนอ้ายที่นั่งพับเพียบอยู่หน้าประตูแล้วสอดส่องสายตามองออกไปข้างนอกผ่านช่องเล็ก ๆ ของบานประตูที่เปิดแง้มเพื่อรอผู้เป็นแม่กลับมาอย่างใจจดใจจ่อ เอ่ยพูดกับตัวเองเสียงเบาเมื่อได้ยินเสียงของหญิงวัยกลางคนโจษจันถึงเรื่องที่เกิดขึ้นภายในหมู่บ้านเช้านี้เดือนอ้ายขยับนั่งหลังตรงแล้วปิดประตูเรือน ใบหน้าสวยก็หันกลับมามองภายในเรือนของตนอย่างรู้สึกหวาดกลัว“เดือนอ้าย”“เฮือก! แม่!”เดือนอ้ายที่นั่งกวาดสายตามองไปรอบ ๆ เรือนพร้อมกับขบคิดเรื่องราวต่าง ๆ อยู่ในหัวพลันสะดุ้งด้วยความตกใจเมื่อได้ยินเสียงคนเอ่ยเรียก และเมื่อหันกลับมามองแล้วพบว่าเจ้าของเสียงนั้นคือผู้เป็นแม่ก็ยกมือขึ้นทาบอกแล้วถอนหายใจออกมาเสียงดัง“เหตุใดถึงมานั่งอยู่ตรงนี้ แล้วข้าเรียกอยู่นานเอ็งไม่ได้ยินรึถึงได้สะดุ้งจนตัวโยน”“ข้า ข้าคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยจ้ะแม่”“...”“ข้านั่งรอแม่นั่นแหละ มาดักรอว่าแม่จะกลับมาเมื่อใด”“เหตุใดถึงต้องรอ รอกินผลไม้รึ”“...จ้ะ”“มิใช่ว่ารอฟังจากปากข
ม่านรักครองพนา ม่านรักครองพนา ตอนที่ 8
“ผู้ต่ำต้อยเช่นมึง กล้าดีอย่างไรมาลองดีกับกู!”น้ำเสียงเข้มคล้ายชายแก่ตะคอกใส่พ่อครูแสงไฟที่นั่งอยู่บนแคร่ไม้หน้าหิ้งบูชาด้วยท่าทางนิ่งสงบ โดยที่สองแขนของขวัญถูกพ่อและแม่จับตรึงแขนไว้คนละข้างไม่ให้ลูกสาวของตนที่ยังไม่แน่ชัดว่าเป็นอะไรพุ่งเข้าไปหาพ่อครูแสงไฟแม้ว่าก่อนหน้านี้พ่อครูจะสวดท่องบริกรรมคาถาเพื่อขับไล่ แต่บางอย่างที่สิงสู่อยู่ในตัวของขวัญกลับไม่ยอมออกไปพ่อครูแสงไฟหันไปหยิบม้วนสายสิญจน์แล้วนำมาพันรอบหัวของขวัญ ซึ่งเธอก็ยังคงมีท่าทีพยศและต่อต้านไม่ยอมให้พ่อครูแสงไฟทำในสิ่งที่ต้องการได้โดยง่าย ฝ่ามือใหญ่จึงวางลงที่หัวทับสายสิญจน์สีขาวที่พันส่วนอีกมือก็ยกขันน้ำมนต์ที่ถูกปลุกเสกแล้วมาถือไว้พร้อมกับสวดท่องบริกรรมคาถา“มึงจะลองดีกับกูรึ!”“มะโทรัง อะตะระโร เวสะวะโน นะหากปิ ปิสาคะตาวาโหมิ มหายักขะ เทพะอนุตะรัง เทพะดา เทพะเอรักขัง ยังยังอิติ เวสะวะนัน ภูตัง มหาลักชามะนง มะภูอารักขะ นะพุททิมะมัตตะนัง กาลปะติทิศาสัพเพยักขา ปะลายัตตะนิ”สิ้นเสียงสวดท่องพ่อครูแสงไฟก็ยกขันน้ำมนต์เทราดตั้งแต่หัวจนเปียกชุ่มไปทั้งตัวของขวัญ ทำให้หญิงสาวตัวเล็กกรีดร้องและดิ้นทุรนทุรายจนผู้เป็นพ่อและแม่แทบจะสู
ม่านรักครองพนา ม่านรักครองพนา ตอนที่ 7
สองวันต่อมาเรือนเดือนอ้ายใบหน้าของหัวสวมที่มีลวดลายการวาดเขียนและแกะสลักงดงามไม่ต่างไปจากใบหน้าที่ถูกปิดบัง ริมฝีปากคลี่ยิ้มบาง ๆ ดวงตาทั้งสองข้างเรียวรีและวาดเขียนเป็นรูปดอกทัดรักทัดยังใบหูซ้าย ก้มหน้ามองสิ่งของที่ถูกทำอย่างประณีตในมือเรียวทั้งสองเดือนอ้ายมองพวงดอกพุ่มแดงที่ทำจนเสร็จสิ้นในมือด้วยความใบหน้าที่ประดับไปด้วยรอยยิ้มบาง ๆ แม้ว่าแววตาจะเศร้าหมองไม่ได้เป็นประกายสดใสเหมือนครั้งก่อน ๆ ที่ทำไปถวายพ่อครูแสงไฟเพื่อกราบไหว้หัวสวมด้วยตัวเองซึ่งพวงดอกพุ่มแดงนั้นจะถูกทำขึ้นเพื่อใช้ในพิธีเลือกคู่ แต่นอกเหนือจากนั้นก็ยังใช้เป็นเครื่องกราบไหว้หัวสวม โดยปกติแล้ววันนาแม่ของลัลนาจะเป็นผู้ที่ทำเครื่องสักการะไปถวายพ่อครูแสงไฟและพ่อครูเปลวเทียนซึ่งแต่ละปีจะทำการเปลี่ยนเพียงแค่หนึ่งครั้ง แต่เดือนอ้ายผู้ที่ชอบร้อยพวงดอกพุ่มแดงมักจะทำเปลี่ยนให้พ่อครูแสงไฟอยู่บ่อยครั้งแม้ว่าพวงเก่าจะไม่ได้แห้งหรือเหี่ยวเฉาก็ตามซึ่งพ่อครูแสงไฟก็ไม่ได้ว่าอะไร หากเดือนอ้ายอยากทำถวายเขาก็พร้อมที่จะรับไว้ด้วยความเต็มใจ แต่เมื่อผู้อื่นทำให้เขากลับไม่รับ“เดือนอ้าย”“เสร็จแล้วจ้ะแม่”เมื่อได้ยินเสียงของผู้เป็นแม่ดั
ม่านรักครองพนา ม่านรักครองพนา ตอนที่ 6
ในขณะที่พูดเดือนอ้ายไม่แม้แต่จะเงยหน้ามองพ่อครูที่ก้าวเดินมาหยุดยืนตรงหน้า แต่เพียงไม่นานร่างเล็กก็ลุกขึ้นยืนแล้วก้าวเดินเข้าไปหาพ่อครูแสงไฟ ใบหน้างดงามที่ถูกปิดบังไว้ด้วยหัวสวมก็มองพ่อครูแสงไฟที่ใบหน้าที่แท้จริงหลบซ่อนอยู่ในหัวสวมเช่นเดียวกันด้วยสายตาที่หวานเชื่อม“พ่อครูจ๋า”“ต้องการสิ่งใด บอกข้า”สิ้นเสียงทุ้มพ่อครูแสงไฟก็เป็นฝ่ายก้าวเดินเข้าหาเดือนอ้าย สายตาก็จับจ้องมองเธอไม่วางตาทำให้เดือนอ้ายก้าวเดินถอยหลังจนแผ่นหลังบอบบางแนบชิดกับต้นไม้ใหญ่ไร้ซึ่งหนทางหลบหนีแขนข้างขวาที่ไร้ซึ่งผ้าผืนสีขาวคล้องแขนไว้เช่นทุกครั้งถูกยกขึ้นไปวางมือยังลำต้นเหนือหัวของเดือนอ้ายมืออีกข้างก็วางแตะยังสะโพกผาย แล้วก้มหน้าลงมาใกล้ทำให้เดือนอ้ายต้องยกมือเล็กข้างซ้ายที่สั่นเทาขึ้นดันหน้าท้องแข็งของพ่อครูแสงไฟเอาไว้เบา ๆ“ข้า ต้องการให้พ่อครูแสงไฟอย่ายุ่งกับข้าอีก”“...”“อยู่ให้ห่างจากข้า”“หากข้าไม่ทำล่ะ”“พ่อครูจะต้องเสียใจ”“...”“หากไม่อยากแปดเปื้อนด่างพร้อยเพราะข้า อย่า ยุ่ง กับ ข้า อีก”ท้ายประโยคเสียงหวานเอ่ยพูดเน้นย้ำทีละคำด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป แต่กลับรู้สึกว่าหน้าท้องแข็งที่มือเล็กของเธอวางมือผลัก
ม่านรักครองพนา ม่านรักครองพนา ตอนที่ 5
ตกดึกเสียงบานประตูไม้ไผ่ฝั่งตำหนักถูกเปิดออกในช่วงกลางดึกที่บรรยากาศรอบเรือนไม้สงบเงียบและปกคลุมไปด้วยความมืด มีเพียงแค่แสงจากดวงจันทร์และแสงจากคบไฟหน้าเรือนที่มีชาวบ้านแวะเวียนมาจุดให้พ่อครูแสงไฟเป็นประจำเท่านั้น ที่ทำให้บริเวณหน้าเรือนของพ่อครูแสงไฟที่เจ้าของเพิ่งจะเปิดประตูแล้วก้าวเดินออกมาสามารถมองเห็นทุกอย่างได้ชัดเจนพอสมควรทุกอย่างยังคงถูกวางไว้ที่เดิม รวมทั้งตะกร้าสานที่มีผ้าผืนสีขาวถูกพับเรียงไว้ในนั้นอย่างเรียบร้อยวางอยู่หน้าเรือนนอนของพ่อครูแสงไฟใบหน้าหล่อคมคายนิ่งเรียบ สายตาไร้ซึ่งความคิดให้คาดเดา มองไปยังตะกร้าสานพร้อมกับขายาวที่ก้าวเดินเข้าไปหาและก้มลงไปยกมันขึ้นมาเพื่อนำกลับเข้าไปในเรือนนอนของตนซึ่งก่อนหน้านี้นับตั้งแต่เช้าที่เดือนอ้ายออกไปจากเรือนเขา พ่อครูแสงไฟก็เข้าฌานทำสมาธิตัดขาดจากโลกภายนอก โดยมีกุมารใบบุญคอยเป็นหูเป็นตาหากเกิดเหตุใดขึ้นก็จะเป็นผู้ที่ปลุกเขาให้ออกจากสมาธิแต่เรื่องบางเรื่องกุมารใบบุญก็ไม่อาจจะปริปากพูดได้ ด้วยเกรงว่าจะถูกคนที่มีอำนาจเหนือกว่าเอ็ดดุและลงโทษพ่อครูแสงไฟนำตะกร้าสานมาวางลงไว้ข้างหีบผ้าที่อยู่มุมเรือน ร่างสูงย่อตัวลงนั่งคุกเข่าแล้วย
ม่านรักครองพนา ม่านรักครองพนา ตอนที่ 4
“หากข้ารักษาเอ็งไม่ได้ ข้าก็ไม่ควรอยู่ตรงนี้ให้ผู้ใดกราบไหว้อีก”“ข้าไม่อยากให้พ่อครูช่วยข้าแล้ว”“...”“พ่อครูต้องเจ็บและทนทุกข์ทรมานเพราะช่วยข้ามามากพอแล้ว”“อย่าได้คิดเชื่อคำแม่เฒ่า คนที่เอ็งควรเชื่อฟังมีเพียงข้า”“...”“เว้นเสียแต่ว่า เอ็งไม่อยากพบหน้าข้าอีก”“...”“ข้าใจร้ายกับเอ็งรึ”“พ่อครูไ
ม่านรักครองพนา ม่านรักครองพนา ตอนที่ 3
เรือนพ่อครูแสงไฟเดือนอ้ายก้มหน้าเดินตามหลังพ่อครูแสงไฟกลับมาที่เรือน หลังจากที่ก่อนหน้านี้พ่อครูแสงไฟอยู่กับเธอจนซักผ้าเสร็จ และเมื่อเดือนอ้ายกลับมาตากผ้าที่หลังเรือนของตน พ่อครูแสงไฟก็เดินเอามือไพล่หลังตามเธอมาและหยุดยืนมองเข้าไปในป่าอยู่ไม่ไกลจากเดือนอ้าย โดยไม่ยอมกลับเรือนตัวเองเดือนอ้ายที่ตาก
ม่านรักครองพนา ม่านรักครองพนา ตอนที่ 2
เดือนอ้ายยกมือทั้งสองข้างขึ้นมากอดตัวเองไว้เมื่อเสือเดินออกมายืนปรากฏตัวให้เธอเห็นแบบชัดเจนพร้อมกับกระหน่ำปาก้อนหินใส่ตัวของเดือนอ้าย เพราะในร่างกายของผู้คนที่นี่จุดที่อ่อนแอที่สุดก็คือตามร่างกาย จุดที่แข็งที่สุดก็คือหัว แต่ก็ไม่ใช่ว่าร่างกายจะบอบบางจนโดนกระทบกระแทกนิดหน่อยแล้วเจ็บเพราะหัวสวมนั้นปก
ม่านรักครองพนา ม่านรักครองพนา ตอนที่ 1
เช้าเรือนเดือนอ้ายดวงตาคู่สวยที่แฝงเร้นไปด้วยความเศร้าหมองมองหีบผ้านุ่งที่บัดนี้มันว่างเปล่าเนื่องจากเป็นเวลานานหลายวันแล้วที่เดือนอ้ายไม่ได้ออกไปซักผ้าและเอาแต่หมกตัวอยู่แต่ในเรือน เนื่องจากรู้สึกว่าตัวเองถูกจ้องมองตลอดเวลาที่ออกไปข้างนอกจึงทำให้กลัวและระแวงจนไม่อยากออกไปที่ใดทั้งกลัว เสือ ชายห
Maaari mong magustuhan
เพื่อนพ่อขอจัดหนัก
กาสะลอง152.9K viewsท่านประธานกระหายสวาท
กาสะลอง68.9K viewsยั่วรักคุณบอส
อักษรปรุงรัก75.4K viewsพิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่237.1K viewsSecret Love : ท่านประธานเผด็จการรัก (อคินทร์ x ธาราริน)
เพรียงกังวาร55 viewsเสน่ห์นางฟ้าใต้เงาราคี
ภัทรกร214 viewsอิงดาวของอ้ายไทร์
Daisy Eye101 viewsNo.1 Fan เด็กเลี้ยงอันดับหนึ่งของมาเฟีย
แสนดาริกา61 views
