ยอดยาหยีภรรยาสุดที่รัก

ยอดยาหยีภรรยาสุดที่รัก

last updateHuling Na-update : 2025-04-14
By:  ปะหนันKumpleto
Language: Thai
goodnovel12goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
22Mga Kabanata
454views
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

เธอกับเขารักกัน ในวันที่ชายหนุ่มเป็นเพียงแค่ยามส่วนเธอก็แค่แม่ค้าขายข้าวแกง แต่วันนี้จากยามเขากลายเป็นทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลใหญ่เจ้าของโรงสีและกิจการอื่น ๆ อีกมากมาย ฐานะที่เปลี่ยนไป ก็ทำให้การแสดงออกของตฤณเปลี่ยนไปด้วย คำว่ามือที่สามจะไม่มีค่าเลย ถ้าสองคนจับมือกันแน่นพอ

view more

Kabanata 1

เคียงข้าง

A coffee shop.

Ivy sat down and took a good look at the man in the wheelchair opposite her, slightly stunned.

He is extraordinarily handsome, with an air of nobility. It's just his legs... How did he end up in a wheelchair?

Ivy's gaze fell on the man's wheelchair. "Grandma Winston only said her grandson is exceptionally talented..."

The man smiled faintly as if accustomed to her reaction. "It's not too late to regret now."

Ivy waved her hand, indicating that she wasn't concerned. "The Civil Affairs Bureau is in the building next door." Then, she skillfully took out her ID and got straight to the point. "Shall we go get the marriage certificate?"

This was Ivy's 101st blind date in nearly a year.

Due to something urgent, at the start of every blind date, Ivy would immediately propose to the person she thought was suitable. As a result, all previous blind dates ended in failure.

Of course, the 101st blind date caught this man off guard too.

He was slightly stunned, and pushed the iced Americano towards her, "Take a sip, calm down."

"Thank you, I'm perfectly calm." Ivy smiled faintly, pushing away the iced Americano. "Formal introduction, I'm Ivy Rosalia Jones, a doctor at the County Ordinary Clinic. Grandma Winston told me that you're introverted, prefer to live alone, and dislike socializing, which is why you work part-time at DT Investment Group."

Ivy remembered that Grandma Winston had mentioned her grandson occasionally going to DT Investment Group. If she guessed correctly, he should be a part-time employee at that company.

"Perfect. I'm busy with work most of the time and rarely go home. After marriage, we can avoid disturbing each other, no need for a wedding, no need for a dowry. If you're okay with it, we can split expenses equally after marriage."

The man lightly tapped the table with his fingertips, as if contemplating.

Being set up for blind dates countless times by his grandmother, this was the first time he encountered a woman in such a rush to get married. He found it intriguing, "Aren't you worried I might be a fraud?"

"Grandma Winston is a very kind woman I met in the orphanage. I believe her grandson won't be any different."

Shawn asked, "Do you mind that I'm disabled?"

"As an orthopedic doctor, I can even guide daily care." Ivy smiled gently, calculating in her mind that marrying him would relieve her of the responsibility of childbirth.

A win-win situation.

Thinking of this, Ivy blinked her big eyes sincerely, "Um, Tate..."

She stopped. What did Grandma Winston say his name was?

"Shawn."

"Yes. I mean Shawn... Tate." The sincerity in her bright eyes almost overflowed. "There's only an hour left before the Civil Affairs Bureau closes..."

Shawn's hand, hidden in his pocket, rubbed the household register Grandma Winston had forced on him. Thinking of his grandmother's stern words.

"Shawn, Ivy is an excellent orthopedic doctor, and also a daughter-in-law I approve of. If you don't get the certificate today, I'll die in front of you!"

With this in mind, Shawn pondered for a moment, then smiled, "Since you don't regret it, let's go."

....

Half an hour later.

Ivy and Shawn each held a marriage certificate, exchanging their W******p contacts.

Seeing that the other had agreed, Shawn put away his phone, about to speak, but was met with a serious little face.

Ivy, under his gaze, put on her helmet, and hopped onto her pink motorcycle, "Mr. Tate, sorry, I have a patient in half an hour, so I'll be leaving. We'll talk next time."

"..."

Shawn was speechless. Is she getting a marriage certificate in her spare time? After getting the certificate, she just goes home and lives her own life.

"Mr. Tate, why do you look so pale?" Seeing Shawn's unpleasant expression, Ivy's doctor duties kicked in.

When Shawn saw Ivy about to leave like this, he asked, "Are you leaving like this?"

Ivy was taken aback, thought for a moment, took off her helmet and gloves, and held Shawn's hand, "Mr. Tate, I look forward to the rest of my life with you."

In her view, if the other party didn't cross the bottom line like those cheating and abusive men, she had no intention of divorcing.

"Look forward to...," he hadn't finished his sentence, and Ivy had already pulled her hand back, "I'm running late, we'll talk after I finish work."

After giving him a professional smile, Ivy revved the engine and left in a roar.

When the assistant arrived in the nanny's car, Shawn had just inhaled the exhaust from the motorcycle.

"Mr. Tate..." The assistant handed the phone to Shawn. "Grandma's call."

Shawn just put the phone to his ear, and Grandma Winston on the other end couldn't contain her excitement. "Shawn, did you marry Ivy?"

"Yeah." The wedding was done, but it seemed like it wasn't...

"Great!" Next door came Grandma Winston's cheers: "Quickly throw away these oxygen machines for me. I'm fine; I'm faking it. Shh, don't let Shawn know..."

Shawn's mouth twitched, and he hung up the phone.

"Luke, arrange a trip to the USA for the old lady. Bring along the housekeeper from home, let her relax, and take care of her body." He instructed the assistant.

His Grandma had always been cautious, and forcing him to marry Ivy suddenly was really strange.

He needed some time to explore Ivy's background. During this time, his Grandma shouldn't interfere.

"Yes!" The assistant replied, then placed the tablet on Shawn's lap. "Mr. Tate, should we send someone to bring Mrs. Tate back to the Tate family since we've located her clinic?"

Looking ahead at the still lingering exhaust from the motorcycle, the man suddenly laughed softly. "Not for now. Prepare a two-bedroom apartment near her clinic for me."

To be able to conquer his fiery grandmother and the fact that she immediately demanded a certificate on their first meeting, Ivy was either genuinely interesting or deeply scheming.

Which one was she?

***

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
22 Kabanata
เคียงข้าง
ตอนที่ 1เคียงข้าง ตฤณชายหนุ่มจากต่างจังวันผันตัวเองเข้ามาทำงานในกรุงเทพเพราะมารดาจากไปอย่างกะทันหัน ทำให้เขาไม่อยากอยู่คนเดียว เขาเข้ามาสมัครงานเป็นฝ่ายรักษาความปลอดภัยหรือที่คนทั่วไปเรียกว่ายาม ดุจดาวแม่ค้าขายเข้าแกง เธอพบรักกับตฤณได้เพียงปีเดียวก็ตัดสินใจใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน โดยไม่มีงานแต่งานไม่มีการจดทะเบียนสมรส เพราะเธอก็ไม่มีทั้งพ่อและแม่เหมือนกับชายหนุ่ม ทั้งสองคนเช่าห้องอยู่ด้วยกัน อีกฝ่ายก็ทำหน้าที่ยาม อีกฝ่ายก็ขายข้าวแกง จากตอนแรกที่ขายเฉพาะช่วงเช้าถึงบ่ายโมง ตอนนี้ดุจดาวก็ขายช่วงเย็นด้วยแต่ขายเป็นแบบแกงถุง ความจนที่ทำให้ทั้งคู่อยากหลุดพ้น ตฤณเองก็มักจะเข้าวเวรแทนเพื่อนถึงแม้จะได้เงินเพียงไม่กี่ร้อย แต่สำหรับเขาเมื่อมันรวมกันหลาย ๆ ครั้งมันก็กลายเป็นหลักพัน “วันนี้พี่ไปแล้วกลับเย็นอีกวันเลยนะ ชดมันจ้าง200 พี่หั่นหมูใส่ช่องแช่แข็งไว้ให้แล้ว ส่วนหมูทอดก็หมักแล้ว พี่ไปก่อนนะ” ตฤณจะช่วยแบ่งเบาภาระของภรรยาทุกครั้งที่พอมีเวลาเพราะเขารู้ว่าดุจดาวเหนื่อยแค่ไหน รายได้จากการเป็นยามและรับจ้างอยู่เวรเดือนหนึ่งก็หมื่นกว่าบาท แต่สำหร
Magbasa pa
ชายแปลกหน้าที่เรียกว่าพ่อ
ตอนที่ 2ชายแปลกหน้าที่เรียกว่าพ่อ ตฤณมาทำงานตามปกติและวันนี้เขาเดินตรวจรอบบริเวณโรงงานเพราะชอบมีคนแอบเอาขยะเหวี่ยงข้ามกำแพงมา เขาต้องคอยมาดูที่จุดนี้อยู่บ่อยและคอยขว้างถุงกลับไป “ตฤณ ผู้จัดการใหญ่ให้ตามไปพบที่ห้องของท่านด่วน” ผู้จัดการฝ่ายบุคคลวิ่งมาตามเขาด้วยท่าทางที่รีบร้อนและดูตื่นเต้น จนคนถูกเรียกก็ตื่นเต้นไปด้วย “ผู้จัดการ มีอะไรหรือเปล่าครับถึงขนาดนายใหญ่เรียกแบบนี้ผมใจคอไม่ดีเลย” ระหว่างทางที่จะเดินไปยังส่วนในของฝ่ายบริหาร ชายหนุ่มก็พยายามถามคนมาตามเผื่อจะได้พอเดาได้บ้างว่าตัวเขาเองไปทำอะไรผิดไว้ “ผมก็ไม่รู้ รู้แต่ว่าเมื่อเช้ามีแขกมาหาท่านคุยกันอยู่เกือบชั่วโมง ก่อนที่ท่านจะออกมาสั่งให้ผมออกมาตาม ท่าทางท่านดูตื่นเต้นแต่ก็ไม่ได้ดูโมโหอะไรนะ รีบวิ่งไปเถอะเพราะท่านดูรีบร้อนมาก” ตฤณทั้งกลัวทั้งตื่นเต้นตั้งแต่มาทำงานที่นี่ เขายังไม่เคยคุยกับนายใหญ่เลย เคยเห็นแค่ตอนประชุมไกล ๆ เท่านั้น รู้แต่ว่าท่านเป็นคนที่ดุแล้วก็เจ้าระเบียบมาก ทันทีตฤณมาถึงที่ห้องของนายใหญ่ เลขาหน้าห้องให้เขารออยู่ด้านนอก เพราะเธอต้องเข้าไปรา
Magbasa pa
ต่ำต้อย
ตอนที่ 3ต่ำต้อย ตฤณกลับมาถึงที่บ้านเขามองหน้าภรรยาไม่รู้จะเริ่มต้นเล่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับชีวิตเขาในวันนี้อย่างไรดี เพราะตัวเขาเองก็ยังสับสนไปหมด “พี่เป็นอะไรหรือเปล่า ตั้งแต่กลับมายังไม่ยอมพูดอะไรเลย” ดุจดาวกำลังตักน้ำพริกกะปิใส่ถุงเตรียมออกไปขาย นั่งมองสามีมานานยังไม่เห็นเขาจะเอ่ยทักเธอสักคำ ชายหนุ่มลุกจากเก้าอี้เดินมาล้างมือที่อ้างก่อนที่จะมาช่วยภรรยาหั่นชะอมชุบไข่ “วันนี้พ่อของพี่เขามาหาที่โรงงาน” ดุจดาวฟังคำสามีถึงกลับพูดไม่ออก เขาไม่รู้จะพูดอะไรต่อไปดี “ถ้าเขาเป็นแค่ผู้ชายธรรมดาคนหนึ่งพี่คงสบายใจกว่านี้ แต่นี่เขารวยมีโรงสีของตัวเองและเป็นเพื่อนกับเจ้าของโรงงานที่พี่ทำอีก รวยขนาดนี้กลับทิ้งพี่กับแม่” ดุจดาวลุกขึ้นไปหาสามี ด้วยความรู้สึกสงสารเขาคงลำบากมามากแล้วพอมารู้ว่าพ่อแท้ ๆ มีฐานะดีก็คงจะเสียความรู้สึก “ดาวพี่ไม่ได้โกรธพ่อนะ แต่พี่ทำตัวไม่ถูก เฮ้อ! อย่าเพิ่งไปคิดถึงมันดีกว่า เตรียมไปขายของเดี๋ยวไม่เสร็จ” ชายหนุ่มตัดบท3วันต่อมา ตระการกลับมารับลูกชายและลูกสะใภ้ไปที่บ้านของเขาที่อยู่ห่างจาก
Magbasa pa
ขอเวลา
ตอนที่ 4ขอเวลา ตระการส่งทั้งคู่ที่บ้านด้วยความรู้สึกที่เป็นห่วง แต่ด้วยที่ไม่ได้เลี้ยงลูกมาจึงไม่กล้าแม้แต่จะออกความคิดเห็นใด ๆ บรรยากาศบ้านหลังเดิมที่เคยอบอุ่น มีความสุขถึงแม้จะต้องเหน็ดเหนื่อยแค่ไหนแต่วันนี้บรรยากาศกลับดูเงียบ ต่างคนต่าง ไม่พูดจา ดุจดาวก็กลับไปที่มุมเดิมของเธอ เตรียมหมักหมูไว้ทอดขายพรุ่งนี้ ตฤณเองก็จะเข้าไปช่วยก็ไม่กล้าจึงเดินออกไป รดน้ำต้นไม้หน้าบ้านแทน ดุจดาวเธอนั่งหั่นหมูไปก็คิดไปว่าเธอคิดถูกไหมที่จะไม่ยอมไปอยู่ที่บ้านย่าของสามี ใจหนึ่งเธอก็สงสารตฤณอีกใจก็ไม่อยากต้องไปอดทนกับคำพูดที่แสนดูถูกแบบนั้น “พี่ ถ้าดาวไม่ไปพี่จะไปอยู่ที่บ้านพ่อพี่ไหม” เสียงถามของภรรยาทำให้ชายหนุ่มที่รู้สึกอึดอัดมาตั้งนาน รีบเดินจากหน้าบ้านและไปนั่งข้าง ๆ ภรรยาทันที มือหนาที่หยาบกร้านเพราะทำงานหนักมาตลอดจับมือเล็กที่หั่นหมูมาวางไว้ที่ขาของเขา “ก่อนหน้านี้เราก็อยู่กันได้ ลำบากกว่านี้เราก็ผ่านมาแล้ว คงไม่มีที่ไหนมีความสุขถ้าที่นั่นไม่มีเมียพี่” ดุจดาวส่งยิ้มพร้อมน้ำตาให้สามี เธอคิดว่าเขาจะเลือก
Magbasa pa
สองล้าน  
ตอนที่ 5สองล้าน เช้านี้รถหรูคันเดิมขับมาจอดหน้าร้านแต่วันนี้มาเร็วกว่า เมื่อวาน ชุลีก้าวลงจากรถด้วยเสื้อผ้าที่ธรรมดาแต่ก็รู้ว่าไม่ใช่ราคาถูก พร้อมกับใส่ผ้ากันเปื้อนแบบแม่ค้ามาด้วย “ไม่ได้ขายอะไรมานาน เดี๋ยววันนี้จะมาช่วยขายนะจะได้ ไว ๆ ลูกค้ารอกันนาน ต้องไปทำงานกันอีก” ดุจดาวทำหน้าที่คิดเงิน เพราะย่าสามีตักแกงใสถุงได้เก่งมาก ตักไว้รอพอลูกค้าสั่งดุจดาวก็หยิบใส่ถุงได้เลย วันนี้ลูกค้าจึงไม่ต้องยืนรอกันนาน “ขายหมดเลย ดีนะยังเหลือน้ำพริกเผาให้ฉันกลับไปกินบ้านตั้งถุงหนึ่ง ทำเองหรือรับเขามา” ชุลีลากเก้าอี้มานั่ง เพราะอายุที่มากและไม่ค่อยได้ยืนนานเธอเริ่มปวดเข่า “ทำเองค่ะ ยังมีที่บ้านอีก ตำครั้งหนึ่งก็จะขายสองวัน พอหมดก็เปลี่ยนเป็นน้ำพริกกะปิกับน้ำพริกตาแดงค่ะ” “น้ำพริกตาแดงกินกับปลาดุกย่างอร่อย” คนสูงอายุเสนอความคิดเห็นเพราะเธอจะเห็นสองอย่างนี้ขายคู่กันบ่อย ๆ “ใช่ค่ะ ถ้าวันไหนทำน้ำพริกตาแดงเมียเพื่อนพี่ตฤณจะมานั่งย่างปลาดุกขายข้าง ๆ ค่ะ” “แกงส้มอร่อยมากเลยนะ ไปได้ฝ
Magbasa pa
ความเปลี่ยนแปลง
ตอนที่ 6ความเปลี่ยนแปลง 3 เดือนผ่านไป ร้านขายเข้าแกงข้าวแกงของดุจดาวสร้างเสร็จแล้ว ชุลีลงมาดูแลเอง ส่วนตฤณก็ลาออกจากยามไปช่วยงานที่โรงสีและเขาก็สามารถเรียนรู้มันได้ดี “จะแยกกันอยู่แบบนี้มันจะดีเหรอ” ชุลีถามหลานสะใภ้เพราะตอนนี้ดุจดาวยังคงอยู่บ้านหลังเดิม ร้านยังไม่มีคนทำกับข้าวได้ตามสูตรหลายอย่างหญิงสาวยังต้องทำเอง และอยากให้ลูกค้าเดิมมั่นใจว่าคือรสชาติเดิมที่เคยกินกันมา “ดาวอยู่ได้ค่ะ พี่ตฤณต้องทำงาที่โรงสีและไหนจะที่ตลาดอีกไม่อยากให้ต้องไปกลับมานอนบ้านนี้มันไกลจะเพลียเปล่า ๆ ไว้วันไหนว่างก็มาหากันได้ตลอด” ชุลีในฐานะผู้ใหญ่ที่ผ่านการมีชีวิตครอบครัวมาแล้ว เขารู้ว่าการที่สามีภรรยาแยกกันอยู่มันไม่ดีแต่ก็เคารพการตัดสินใจของ ดุจดาว “เพื่อนเธอสอนทำไปได้กี่เมนูแล้วหล่ะ จะได้ช่วยกัน เธอก็จะได้ว่างนั่งเป็นเถ้าแก่กับเขาบ้าง” รำพึงภรรยาของเพื่อนตฤณที่เป็นยามด้วยกัน เธอเคยมา ย่างปลาดุกขายเวลาที่ดุจดาวทำน้ำพริกตาแดง ตอนนี้หญิงสาวอยากให้เพื่อนมีรายได้จึงเอามาเป็นหัวหน้าแม่ครัว และจะเป็นคนเดียวที่ได้สูตรจากดุจดาว
Magbasa pa
เผลอตัวเผลอใจ
ตอนที่ 7เผลอตัวเผลอใจ          ชุลีเธอถือว่าเธอได้เตือนหลานชายไปหมดแล้ว ก็อยู่ที่เขาจะตัดสินในเลือกว่าจะเอาอย่างไรกับความรักของเขาต่อไป         หญิงในวัยชราเธอผิดพลาดมาแล้วครั้งหนึ่งและเธอก็ไม่อยากผิดซ้ำ เธอหวังเพิ่งตระการลูกชายไม่ได้เลย เขาไม่มี                   ความหนักแน่นไม่สามารถที่จะสั่งสอนลูกได้ ขนาดเรื่องที่ตามหาตฤณถ้าไม่ได้คนเป็นย่าไม่มีทางเจอกันแน่ๆ          ตฤณตั้งใจจะห่างจากเจนตามคำขู่ของคนเป็นย่าแต่เหมือนเขายิ่งพยายามห่างเธอเท่าไหร่ เธอกลับทำให้เขายิ่งใกล้ชิดเธอมากขึ้น         “วันนี้พี่ไม่ได้ไปกินข้าวเย็นด้วยนะว่าจะไปหาดุจดาว ไม่ได้ไปหาเธอนานมาก”         “ได้ค
Magbasa pa
เลือก
ตอนที่ 8เลือก          “คุณย่าพาดุจดาวมาที่นี่ทำไมคะ”         หญิงสาวถามด้วยความแปลกใจ เมื่อถูกย่าสามีพาเธอมาที่ร้านอาหารที่ดูไฮโซในโรงแรมแห่งหนึ่งใจกลางกรุงเทพ         ชุลียังไม่ทันจะตอบตฤณกับเจนจิราก็เดินเข้ามาในร้าน              ชายหนุ่มดึงเก้าอี้ออกเพื่อให้หญิงสาวนั่ง ก่อนที่เขาจะเดินอ้อมไปนั่งในฟังตรงข้ามแทน         “คุณย่า...”         ดุจดาวไม่รู้ว่าส่งที่เธอเห็นหมายความว่าอย่างไร ย่าของสามีพาเธอมาที่นี่เพื่อให้เธอรับรู้ว่าสามีของเธอไม่ได้ไปพบช่างตามที่บอกแต่เขากลับมากินข้าวกับสาวสวยที่เธอไม่รู้จัก         “ย่าบอกแล้วให้ตั้งสติ ดูไปก่อนอย่าคิดอะไร
Magbasa pa
เริ่มต้นใหม่ที่ไม่เหมือนเดิม
ตอนที่ 9เริ่มต้นใหม่ที่ไม่เหมือนเดิม          ชุลีกลับมาส่งหลานสะใภ้ที่บ้านในเวลาเย็นพร้อมกับนัดให้เจนจิรามาเจอที่ร้านด้วย         ทันทีที่ดุจดาวก้าวลงจากรถ ตฤณก็รีบเดินมากอดภรรยาไว้แน่นแต่แค่เพียงไม่กี่นาทีก็มีรถมาจอดข้าง ๆ ร้านและตฤณก็จำได้ดีว่ามันคือรถของเจนจิรา         “คุณย่า...”ตฤณหันไปมองที่รถที่ขับเข้ามาจอดและหันมาเรียกชุลีเพื่อเป็นคำถามว่าย่าของเขานัดอีกฝ่ายมาใช่ไหม“ใช่ ย่าเรียกหนูเจนมา จะได้จบ ๆ ตฤณเลือกใครย่าก็จบส่วนดุจดาวย่าก็จะรับเป็นหลานบุญธรรมถ้าตฤณเลือกหนูเจน”ชายหนุ่มละสายตาจากย่าแล้วหันกลับมามองหน้าดุจดาวส่ายหัวไปมาเหมือนคนกำลังเสียสติ“ไม่เอานะดาวมันไม่ใช่อย่างที่ดาวคิด พี่ไม่ได้มีอะไรกับผู้หญิงคนนั้น”ดุจดาวแกะมือทั้งสองข้างออกจากตัวเขาและเธอเดินตรงไปหาเจนจิราที่กำลังลงจากรถ“เชิญด้า
Magbasa pa
บทเรียน
ตอนที่ 10บทเรียน          ตอนนี้ชุลีให้ตระการมาช่วยลูกชายดูแลเรื่องตลาด              ที่จะเปิดใหม่เพื่อให้ตฤณได้มีเวลาให้กับครอบครัวเพิ่มขึ้น               ส่วนดุจดาวชุลีก็ตัดสินใจที่จะเปิดร้านขายข้าวแกงหน้าโรงสีอีกสาขาเพื่อดึงลูกสะใภ้ให้มาอยู่ที่บ้านใหญ่         ร้านสาขาเดิมรำพึงก็ดูแลแทน ชุลีขึ้นเงินเดือนให้รำพึงและยังให้โบนัสลูกน้องทุกคนตามยอดขาย ทำให้ทุกคนมองร้านนี้เป็นร้านของตัวเองด้วย         รำพึงรักร้านนี้และดุจดาวมากเพราะจากอยู่ห้องเช่าตอนนี้เธอก็สามารถซื้อบ้านหลังเล็ก ๆ เป็นของตัวเอง สามีของเธอก็ไม่ต้องรับจ้างเข้าเวร ทำแค่ตามปกติและมาย่างปลาดุกขายช่วยเธอแทน          “ดุจดาวทำไมเด
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status