MasukShare
บทที่ 1034
Bab terbaru
ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา บทที่ 2907
เผยอวี้ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จึงเอ่ยขึ้นว่า “คุณหนูหนาน ข้าเองก็ยินดีที่จะใช้วิธีของท่านแก้ปัญหา!”“เพียงแต่ ข้าจะเชื่อใจท่านได้อย่างไร?”เผยอวี้กล่าวพลางหยิบโอสถพิษเม็ดหนึ่งออกมาวางตรงหน้าหนานซวง“เอาเช่นนี้เถิด ยาพิษเม็ดนี้จะออกฤทธิ์ในอีกเจ็ดวัน หากท่านกลืนมันลงไป ข้าจะปล่อยท่านกลับไป!”“ขอเพียงวันพรุ่งท่านนำตัวเถ้าแก่ซินกลับมา ข้าจะมอบยาถอนพิษให้ท่าน!”“แน่นอนว่า ท่านอาจกลับไปหาคนช่วยถอนพิษ หรือกระทั่งพาบิดาของท่านมาจับกุมข้าก็ได้!”หนานซวงมองเผยอวี้ที่กำลังเอ่ยวาจา มุมปากนางยกยิ้มเย้ยหยัน ทว่านางกลับต้องชะงักไปครู่หนึ่งบุรุษผู้นี้ไปเอาความมั่นใจเยี่ยงนี้มาจากที่ใดกัน?นางมองยาพิษตรงหน้า ก่อนจะหยิบมันขึ้นมา“คุณชายก็รู้ว่ามารดาของข้าเป็นคนของตระกูลเซวียนหยวนแห่งสำนักเซียนแพทย์ ยังกล้าใช้ยาพิษมาเดิมพันอีกหรือ?”หนานซวงรู้สึกเพียงว่าคุณชายผู้นี้ดูลึกลับยิ่งนัก เขาไปเอาความมั่นใจมาจากที่ใดกันแน่?เผยอวี้ยิ้มเยาะ “ท่านคิดว่าสำนักเซียนแพทย์เก่งกาจนักหรือ? คิดว่าพวกเขาแก้พิษได้ทุกชนิดกระนั้นรึ?”“ก็มิแน่กระมัง? ยกตัวอย่างเรื่องพระชายาอ๋องเหลียน หยวนเฉี่ยนเฉี่ยน นางยังมิอาจแก้
ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา บทที่ 2906
หนานซวงตั้งสติให้มั่นก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึมว่า “ท่านลักพาตัวข้ามา มีจุดประสงค์อันใดกันแน่?”“ท่านเป็นศัตรูของตระกูลหนานหรือ? มีความแค้นเคืองกับบิดาข้า หรือว่าเป็นเพราะสาเหตุอื่นกัน?”เผยอวี้รู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง โดยทั่วไปแล้วหากคุณหนูต้องประสบกับเหตุการณ์เช่นนี้ ย่อมต้องตื่นตระหนกร้องห่มร้องไห้อ้อนวอนไปนานแล้วแต่คุณหนูหนานผู้นี้กลับมิร้องไห้มิโวยวาย ซ้ำยังย้อนถามถึงต้นสายปลายเหตุกับเขาสตรีผู้นี้หากมิใช่คนฉลาดเฉลียวเป็นเลิศ ก็คงเป็นคนสติปัญญามิสมประกอบเผยอวี้คิดพลางเอ่ยขึ้นว่า “คุณหนูหนานคงจะรู้จักเซวียนหยวนคุนกระมัง!”หนานซวงขมวดคิ้ว นิ่งเงียบไปครู่ใหญ่จึงพยักหน้า “ข้ากับเขาหาได้สนิทสนมกันไม่ แต่ก็ถือว่าพอรู้จัก!”เผยอวี้แค่นหัวเราะ “มิสนิทจริงหรือ? คุณหนูหนานอย่าได้คิดว่าข้าหลอกง่าย คิดว่าเพียงพูดจาส่งเดชมิกี่คำก็จะตบตาข้าได้รึ!”หนานซวงขมวดคิ้วมุ่น “ข้ากับเขามิสนิทกันจริง ๆ ก็แค่เคยพบหน้ากันเพียงหนึ่งหรือสองคราเท่านั้น!”เผยอวี้แสยะยิ้ม “มิสนิท? เช่นนั้นไฉนวันนี้ท่านเพิ่งจะไปซื้อชา คล้อยหลังมิทันไรเขาก็จับตัวเถ้าแก่ซินคนขายชาไป!”“ใบชาทั้งหมดของเขาตกไปอยู่ในมือข
ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา บทที่ 2905
เผยอวี้สืบทราบจนแน่ใจแล้วว่าคุณหนูหนานพักอยู่ในห้องส่วนตัวใด จึงได้เปิดห้องข้างเคียงเอาไว้เมื่อได้ยินเสียงสนทนาแว่วมาจากห้องของคุณหนูหนาน เผยอวี้จึงสั่งอาหารมาวางไว้พอเป็นพิธี ก่อนจะแนบหูฟังที่ผนังห้องเพื่อลอบฟังความเคลื่อนไหวพลันได้ยินเสียงหนึ่งกล่าวขึ้นว่า “คุณหนู หากมิไหวจริง ๆ พวกเรากลับกันเถิดเจ้าค่ะ!”“คนผู้นั้นตามรังควานดั่งวิญญาณอาฆาต ขืนเป็นเช่นนี้ต่อไป จะทำให้ชื่อเสียงเกียรติยศของคุณหนูมัวหมองเอานะเจ้าคะ!”อีกเสียงหนึ่งที่ฟังดูอ่อนหวานนุ่มนวลตอบกลับมาว่า “ต่อให้กลับไปถึงเมืองกวงจ้าว เจ้าคิดว่าเขาจะมิตามไปหรือไร?”“ตราบใดที่ข้ายังมีลมหายใจ พวกเขาไม่มีทางล้มเลิกการเกี่ยวดองครั้งนี้เป็นแน่!”นี่คงเป็นเสียงของคุณหนูหนานเผยอวี้รู้สึกฉงนใจ ตระกูลหนานมีอิทธิพลล้นฟ้า บิดามารดาหรือแม้แต่ท่านปู่ล้วนมิใช่สามัญชนผู้ใดกันที่กล้าบีบคั้นให้คุณหนูหนานออกเรือน?นี่เป็นเพราะคุณหนูหนานมิเต็มใจเอง หรือถูกบีบบังคับจริง ๆ กันแน่“เจ้าลองไปดูซิ เหตุใดหนานหัวยังมิมาเสียที หากนางมิมา พวกเรากินเสร็จก็กลับกันเถิด!”คุณหนูหนานสั่งสาวใช้เผยอวี้ได้ยินเสียงประตูเปิด จึงเดินไปที่หน้าประตู ม
ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา บทที่ 2904
เผยอวี้สอบถามรูปพรรณสัณฐานของคุณหนูนางนั้นอย่างละเอียด เขาปักใจเชื่อว่าการที่ซินฉาถูกจับตัวไปจะต้องเกี่ยวข้องกับนางเป็นแน่หากตามตัวนางพบ ก็อาจบีบให้เซวียนหยวนคุนยอมปล่อยคนได้ทว่าเถ้าแก่โหวกลับรั้งตัวเขาไว้ พลางกล่าวว่า “ช่างเถิด ช่วยคนแล้วก็ต้องช่วยให้ถึงที่สุด เดี๋ยวข้าไปสืบข่าวให้เอง!”“สำเนียงเจ้าฟังดูก็รู้ว่าเป็นคนต่างถิ่น ขืนออกไปสุ่มสี่สุ่มห้าจะกลายเป็นจุดสนใจเสียเปล่า ๆ”เถ้าแก่โหวมีน้ำใจยื่นมือเข้าช่วย เผยอวี้ย่อมยินดีปรีดา เขาล้วงก้อนทองตำลึงออกมาแล้วยัดใส่มืออีกฝ่ายทันที“เช่นนั้นก็รบกวนเถ้าแก่โหวด้วย!”เดิมทีเถ้าแก่โหวเพียงต้องการช่วยเหลือด้วยความหวังดี ครั้นเห็นก้อนทองก็ตกใจเขารีบยัดคืนใส่มือเผยอวี้ พลางกระซิบเสียงเบา “แค่สืบข่าวเล็กน้อย ไยต้องมอบของมีค่ามากมายเพียงนี้ด้วย!”“พวกเจ้าเพิ่งมาถึงต่างถิ่น จำเป็นต้องใช้เงินทองอีกมาก เก็บไว้กับตัวเถิด!”ความซื่อสัตย์มีน้ำใจของเถ้าแก่โหว ทำให้เผยอวี้ยิ่งรู้สึกประทับใจเขายัดก้อนทองกลับไป พลางยิ้มกล่าวว่า “เถ้าแก่โหว ข้ามิขัดสนเงินทองเพียงเท่านี้หรอก ท่านรับไว้เถิด!”เมื่อเห็นว่าเผยอวี้มอบให้ด้วยใจจริง เถ้าแก่โหวจึงยอ
ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา บทที่ 2903
เถ้าแก่โหวกล่าวอย่างร้อนรน “ข้าหวังดีต่อเจ้า ดูท่าทางเจ้ากับเถ้าแก่ซินก็มิได้สนิทสนมกันปานนั้น หากมิได้มีไมตรีลึกซึ้ง ก็อย่าได้สืบสาวหาตัวเขาเลย!”“ขืนเอาตัวเข้าไปพัวพัน เจ้าจะเอาชีวิตไปทิ้งเสียเปล่า ๆ!”เผยอวี้ขมวดคิ้ว พลางลดเสียงลงถาม “เถ้าแก่โหว ตกลงว่าเถ้าแก่ซินไปล่วงเกินผู้ใดเข้าหรือ? หากท่านรู้ตื้นลึกหนาบาง โปรดบอกข้าเถิด!”“ข้ากับเขารู้จักกันก็นับว่ามีวาสนา หากเขาตกอยู่ในอันตราย ข้าก็มิอาจนิ่งดูดายได้!”“เถ้าแก่โหว ท่านก็เห็นบุตรชายของเขาแล้ว เจ้าหนูนั่นน่าเวทนานัก ท่านคงมิใจจืดใจดำทนดูเขาต้องกำพร้าบิดาหรอกกระมัง!”เถ้าแก่โหวถอนหายใจ และกล่าวเสียงเบา “เถ้าแก่ซินไปล่วงเกินบุคคลที่มิอาจแตะต้องได้เข้าแล้ว!”“น้องชาย ในไห่เจียงโจวนี้ ผู้ที่มีอำนาจล้นฟ้าที่สุดก็คือตระกูลเซวียนหยวนที่เราเพิ่งเอ่ยถึงเมื่อครู่!”เผยอวี้ชะงักไปครู่หนึ่ง “ต่อให้ตระกูลเซวียนหยวนจะยิ่งใหญ่เพียงใด แต่ในเมื่อตลาดแห่งนี้ตั้งอยู่ได้ และภาษีก็ล้วนเข้ากระเป๋าพวกเขา ไฉนจึงต้องมาหาเรื่องพ่อค้าธรรมดา ๆ อย่างซินฉาด้วยเล่า?”“ทำเช่นนี้ มิใช่จะทำให้พ่อค้าคนอื่นมิกล้ามาทำการค้าที่ไห่เจียงโจวหรอกหรือ?”เถ้าแก่โห
ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา บทที่ 2902
เผยอวี้เห็นสีหน้าเป็นกังวลของหลิงหว่าน จึงแย้มยิ้มพลางกล่าวว่า “หว่านเอ๋อร์ สงบใจไว้เถิด!”“มิใช่ว่าพวกเราเผชิญอันตรายครั้งแรกเสียหน่อย แต่ทุกคราก็ล้วนเปลี่ยนร้ายกลายเป็นดีได้มิใช่หรือ?”“อีกประการ ข้าเพียงออกไปสืบข่าวคราว พวกเขาหารู้ไม่ว่าข้ากับซินฉามีความเกี่ยวข้องกัน ย่อมมิลงมือต่อข้าเป็นแน่!”“พวกเจ้ารออยู่ที่นี่เถิด ข้าไปก่อน!”กล่าวจบเผยอวี้ก็หมุนตัวเดินออกไปซินเล่อที่ฟังถ้อยคำของทั้งสองมาตลอด เมื่อเห็นเผยอวี้ยอมเอาตัวไปเสี่ยงอันตรายเพื่อบิดาของตน น้ำตาก็ไหลรินออกมาซินเล่อทรุดตัวลงคุกเข่ากระแทกพื้นดังตึง ก่อนจะโขกหัวคำนับกับพื้นให้เผยอวี้สามครั้งเขากล่าวด้วยความซาบซึ้งใจว่า “พี่ใหญ่เผย ท่านต้องกลับมาอย่างปลอดภัยนะขอรับ!”“บุญคุณที่ช่วยชีวิตในครานี้ ชั่วชีวิตนี้ข้าซินเล่อจะไม่มีวันลืมเลือน จะต้องหาทางตอบแทนท่านให้จงได้!”เผยอวี้หัวเราะ แล้วเดินจากไปแม้หลิงหว่านจะนึกห่วงใย แต่ก็รู้ดีว่ามิอาจรั้งเผยอวี้ไว้ได้นางก้าวเข้าไปประคองซินเล่อให้ลุกขึ้น พลางเอ่ยว่า “พี่ใหญ่เผยไปทำธุระของเขา พวกเราก็มาทำหน้าที่ของพวกเราเถิด!”“ซินเล่อ เจ้าจับตาดูฝั่งตรงข้ามไว้ ข้าจะไปซื้อของก
Anda juga akan menyukai
ทะลุมิติทั้งทีดันมีสามีเป็นผู้พิการ
ฤดูหนาวที่เงียบเหงา22.5K Dibacaหลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก
จิ้งซิง570.2K Dibacaลิขิตแห่งรัก
ป่าดอกท้อ20.8K Dibacaเคียงพยัคฆ์บุพเพรักข้ามภพ
ต้าซ้อ23.5K Dibacaร้านแพรลับของคุณหนูสาม
พิมพ์สีทอง1.5K Dibacaสตรีผู้นี้เป็นเพียงตัวแทนของอดีตฮูหยิน
มู่ลี่ดาหลา Mulidala656 Dibacaจากสาวน้อยบ้านนาสู่ภรรยาท่านแม่ทัพ (จบ)
ประตูฟ้ายั่งยืน25.3K Dibacaรักท่านอ๋อง...ช่างหวานล้ำ
ชาไทยเย็น3.4K Dibaca
