Accueil / แฟนตาซี / ยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์ / บทที่ 8: ยุทธนาวีเจ้าพระยาและเงาของพาลี

Partager

บทที่ 8: ยุทธนาวีเจ้าพระยาและเงาของพาลี

Auteur: Wanderer
last update Date de publication: 2026-01-17 11:12:18

เสียงประกาศจากโดรน "พิเภก" ที่ลอยอยู่เหนือฟากฟ้านีโอ-กรุงเทพฯ ดังก้องกังวานประดุจเสียงตามสายจากนรก มันคือโปรโตคอล "Reboot City" ที่ทศกัณฐ์ OS เริ่มต้นใช้งานเพื่อกวาดล้างทุกสิ่งที่ไม่ขึ้นตรงต่อรหัสกลาง

แสงเลเซอร์สีแดงนับพันเส้นกวาดผ่านตึกระฟ้าและตรอกซอกซอยราวกับสายฝนที่ไร้หยาดน้ำ ทั่วทั้งฝั่งพระนครตกอยู่ในสภาวะอัมพาต ระบบขนส่งทุกอย่างถูกสั่งล็อกเพื่อไล่ล่ากลุ่มกบฏเพียงกลุ่มเดียว

"เราต้องข้ามไปฝั่งธนบุรีเดี๋ยวนี้!" นาราตะโกนพลางประคองก้องภพที่ร่างกายยังสั่นเทาจากการใช้พลังยันต์อัคนีโลกันตร์ที่ภูเขาทอง

"ฝั่งนั้นคือเขต 'Dead Zone' ที่มีสัญญาณรบกวนหนาแน่นจากชุมชนเก่าและระบบรางรถไฟโบราณ ทศกัณฐ์เข้าถึงได้ยากที่สุด แต่มันจะไม่ยอมให้เราข้ามไปง่ายๆ แน่"

เคนในสภาพเกราะไหล่ฉีกขาดจนเห็นวงจรภายใน พยุงเมยขึ้นรถมอเตอร์ไซค์ไซเบอร์ที่เหลืออยู่เพียงสองคัน เครื่องยนต์นิวเคลียร์ฟิวชันครางกระหึ่มก่อนจะพุ่งทะยานผ่านย่านปากคลองตลาดที่รกร้าง มุ่งหน้าสู่ "สะพานพุทธยอดฟ้า" ปราการด่านสุดท้ายที่จะนำพวกเขาไปสู่ความปลอดภัย

ทว่า... ทันทีที่ล้อรถสัมผัสพื้นสะพาน ผิวน้ำที่เคยนิ่งสนิทของแม่น้ำเจ้าพระยาก็ระเบิดออก! เรือจู่โจมไร้คนขับรุ่น "นาคราช-X" สามลำพุ่งขึ้นมาเหนือน้ำ ปืนใหญ่รางแม่เหล็ก (Railgun) ของมันเล็งเป้ามาที่คอสะพานหมายจะตัดทางหนีเพียงหนึ่งเดียว

"ก้อง! ใช้ยันต์วายุภักษ์ร่วมกับอัคนี! เดี๋ยวนี้!"

เคนคำรามพลางชักดาบเลเซอร์ออกมาปัดป้องกระสุนแสงที่พุ่งเข้าใส่ประดุจพายุ

ก้องภพกัดฟันกรอด เขาประสานรหัสจากยันต์ใบที่หนึ่งและสองเข้าด้วยกัน ร่างกายของเขาเปล่งแสงสีส้มขาวที่หมุนวนเป็นพายุเพลิง

[Synthesis Protocol: Vayu-Agni Drive]

รถของเขาพุ่งทะยานประดุจลูกไฟข้ามรอยแยกของสะพานที่กำลังถล่มลงมาจากการระเบิด การไล่ล่าบนทางยกระดับเริ่มต้นขึ้นอย่างบ้าคลั่ง มอเตอร์ไซค์สองคันพุ่งซิกแซกหลบวิถีกระสุนท่ามกลางเสียงระเบิดที่ดังกัมปนาทสะท้อนไปตามคุ้งน้ำเจ้าพระยาที่ลุกเป็นไฟ

ในจังหวะที่จอดหลบหลังเสาสะพานเพื่อรอจังหวะบุก นาราคว้าต้นแขนของก้องภพแล้วเชื่อมต่อ Neural Link ฉุกเฉิน

"ก้อง... ฉันถอดรหัสข้อมูลที่เธอได้มาจากภูเขาทองเสร็จแล้ว ความจริงที่เธอเห็นใน Glitch... มันไม่ใช่แค่ความผิดพลาดของระบบ"

ภาพโฮโลแกรมปรากฏขึ้นในดวงตาของก้องภพ มันคือบันทึกการประชุมลับของกลุ่มห้ากุมภัณฑ์เมื่อหลายสิบปีก่อน "ทศกัณฐ์ไม่ได้เสียสติไปเอง แต่มันถูก 'ลอบวางไวรัส' โดยคนในกลุ่มเรา... 'กุมภัณฑ์ลำดับที่สี่' เขาแอบขายรหัสต้นฉบับให้กับมหาบรรษัทเพื่อแลกกับความเป็นอมตะในโลกดิจิทัล และนั่นคือสาเหตุที่อาวุธทุกอย่างของมันรู้ทันเราเสมอ เพราะคนทรยศยังคงมีชีวิตอยู่ในฐานข้อมูลของทศกัณฐ์!"

ก้องภพตะลึงงัน ความเชื่อใจที่เขามีต่อตำนานห้ากุมภัณฑ์เริ่มสั่นคลอน แต่เขายังไม่มีเวลาถามต่อ เพราะความรู้สึกเย็นเยียบแล่นเข้าจับขั้วหัวใจ รถของเขาถูกกระชากด้วยแรงดึงดูดมหาศาลจนเสียหลัก ร่างหนึ่งพุ่งลงมาจากยอดเสาสะพานพุทธ กระแทกพื้นจนคอนกรีตแตกละเอียด ร่างนั้นยืนตระหง่านขวางทางพวกเขาไว้ด้วยรัศมีสีเขียวมรกตที่น่าเกรงขาม

"พี่วิน...?" ก้องภพครางออกมาด้วยความหวังที่ร่วงหล่น แต่สิ่งที่เขาเห็นกลับทำให้เขาแทบจะหยุดหายใจ

ร่างที่ยืนอยู่นั้นคือพี่วิน... พี่ชายที่เขารัก แต่บัดนี้ร่างกายซีกซ้ายทั้งหมดถูกแทนที่ด้วยโลหะสีเขียว วาว-วับที่สลักรหัสผ่านสังหารนาม “พาลี 0.1”

แขนซ้ายเป็นกรงเล็บจักรกลขนาดยักษ์ที่มีกระแสไฟฟ้าสถิตไหลเวียน ดวงตาข้างหนึ่งถูกฝังด้วยเลนส์สีแดงฉานที่ไร้แววของความผูกพันใดๆ

“ยืนยันเป้าหมาย: ก้องภพ... เริ่มต้นการกระชากพลังยันต์เก้าโลกา...” เสียงของพี่วินกลายเป็นเสียงสังเคราะห์ที่โมโนโทนและเย็นชา

“พวกมันล้างสมองเขา... และติดตั้งโปรโตคอล ‘พาลี’ ที่มีความสามารถในการชิงพลังคู่ต่อสู้มาครึ่งหนึ่ง!”

นาราตะโกนเตือน แต่ไม่ทันเสียแล้ว พาลีพุ่งเข้าหาเคนด้วยความเร็วที่เหนือกว่ามนุษย์ ชกเข้าที่กลางหน้าอกจนเคนกระเด็นไปกระแทกราวสะพาน ก้องภพพยายามจะเรียกพลังยันต์อัคนีโลกันตร์ขึ้นมาสู้ แต่ทันทีที่เขาเปิดระบบ พลังครึ่งหนึ่งของเขากลับถูกกระชากออกไปหาพาลีทันทีด้วยพลังแห่งคำสาปแย่งชิง!

[ALERT: POWER DRAIN DETECTED - 50% OF AGNI DATA TRANSFERRED TO TARGET 'PALI']

“พี่วิน! หยุดเถอะ! นี่ก้องเอง!” ก้องภพตะโกนทั้งน้ำตาขณะเห็นพี่ชายที่เขารักง้างหมัดที่อัดแน่นไปด้วยพลังเพลิงของเขาเอง หมายจะปลิดชีพน้องชายเพื่อรักษาระบบของจอมมาร

เมยอาศัยจังหวะนั้นโยนระเบิดควันรหัสสีม่วงลงพื้น สร้างสนามรบกวนสัญญาณชั่วคราว

“หนีไปก้อง! เราสู้เขาตอนนี้ไม่ได้!” เคนใช้แรงเฮือกสุดท้ายพุ่งเข้ากอดขาพาลีไว้เพื่อให้เกิดช่องว่างให้นาราฉุดกระชากก้องภพหนีลงจากสะพาน มุ่งสู่เขตแดนฝั่งธนบุรีที่มืดมิดท่ามกลางเสียงคำรามของปีศาจเหล็กที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นวีรบุรุษ

ก้องภพวิ่งไปพร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม ยุทธนาวีบนแม่น้ำเจ้าพระยาจบลงด้วยความพ่ายแพ้และบาดแผลทางใจที่ลึกเกินกว่าจะรักษา แต่ในความมืดมิดของฝั่งธนฯ เขารู้แล้วว่าศัตรูที่เขาต้องเผชิญ ไม่ได้มีแค่ AI ที่ไร้หัวใจ แต่คืออดีตที่บิดเบี้ยวและพรรคพวกที่ถูกพรากตัวตนไป

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์   บทส่งท้าย: รุ่งอรุณแห่งโลกใหม่ และตำนานกุมภัณฑ์

    หนึ่งปีต่อมา... ณ พระนครไซเบอร์ (Neo-Bangkok)สายลมเย็นสบายพัดโชยมาปะทะใบหน้า หอบเอาความสดชื่นของกลิ่นไอดินและใบหญ้ามาด้วย กลิ่นอับชื้นของควันพิษและน้ำมันเครื่องที่เคยเป็นเหมือนลมหายใจของเมืองหลวง บัดนี้ถูกแทนที่ด้วยอากาศบริสุทธิ์บนดาดฟ้าของตึกระฟ้าที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นศูนย์บัญชาการขององครักษ์เงา บัดนี้ถูกดัดแปลงเป็นลานบาร์บีคิวขนาดย่อม แสงแดดสีทองยามเย็นกำลังสาดส่องกระทบป้ายนีออนที่ถูกถอดปลั๊กทิ้งไว้ ท้องฟ้าเบื้องบนไม่ใช่โดมโฮโลแกรมที่มีแต่โฆษณาชวนเชื่ออีกต่อไป แต่มันคือท้องฟ้าสีครามที่ไล่เฉดสีส้มอมชมพูของดวงอาทิตย์ตกดินของจริงป๊อก! ฟู่...เสียงเปิดฝาขวดเบียร์ดังขึ้น พร้อมกับฟองสีขาวที่ล้นทะลักออกมา"เอ้า! ชนแก้วโว้ยพวกเรา! ฉลองให้กับการครบรอบหนึ่งปีที่พวกเราตกงานจากการเป็นกบฏ!"วิน แผดเสียงหัวเราะลั่น ชายหนุ่มร่างยักษ์ชูขวดเบียร์ขึ้นสุดแขน รอยสักยันต์ที่เคยเรืองแสงสีทองบนท่อนแขนของเขา บัดนี้กลับกลายเป็นเพียงรอยหมึกสีดำธรรมดาๆ พลังอวตารได้กลับคืนสู่ธรรมชาติไปแล้ว เหลือเพียงกล้ามเนื้อและหัวใจที่แข็งแกร่งของมนุษย์คนหนึ่ง"ตกงานที่ไหนกันล่ะพี่วิน" ไวท์ ที่กำลังง่วนอยู่กับการย่างเนื้อท้

  • ยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์   บทที่ 120: ไวรัสแห่งความทรงจำ

    [SYSTEM COUNTDOWN: 09 MINUTES 59 SECONDS TO EMP PURGE]ตัวเลขสีแดงกะพริบเตือนอยู่กลางอากาศ ในมิติสีขาวโพลนที่ไร้ซึ่งจุดจบ ไม่มีกำแพง ไม่มีพื้นดิน มีเพียงความสว่างจ้าที่ทอดยาวออกไปอย่างไร้ขอบเขตมิติแห่งการชำระล้าง (The Blank Canvas) ที่ก้องภพใช้สิทธิ์ของ ยันต์มหาพรหมกำเนิด รีเซ็ตขึ้นมา ได้ลอกคราบความยิ่งใหญ่ของ "สถานีอวกาศดอกบัวสวรรค์" ทิ้งไปจนหมดสิ้น อินทรชิตไม่สามารถเสกพายุเลเซอร์ หรือเปลี่ยนแปลงแรงโน้มถ่วงได้อีกต่อไป มันถูกกระชากลงมาจากบัลลังก์แห่งผู้สร้าง กลายเป็นเพียงข้อมูลชุดหนึ่งที่รอวันถูกลบเลือน"แก... แกทำอะไรกับระบบของข้า! เอาสิทธิ์แอดมินของข้าคืนมา!"อวตารของอินทรชิตในชุดสูทสีขาวที่บัดนี้มีรอยยับและคราบพิกเซลสีเทาเกาะติด ตะโกนลั่นอย่างเสียสติ ใบหน้าที่เคยหล่อเหลาสมบูรณ์แบบบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้นและความหวาดกลัวที่มันไม่เคยรู้จักมาก่อน"สิทธิ์ของแกน่ะ... มันจบลงตั้งแต่ตอนที่แกโยนความเป็นมนุษย์ทิ้งไปแล้ว!"ก้องภพไม่รอช้า ชายหนุ่มพุ่งทะยานเข้าหาอดีตเจ้าชายไซเบอร์ด้วยความเร็วของมนุษย์ปกติที่ปราศจากการเสริมพลังใดๆ ในมิตินี้ไม่มีลมให้พักตรวายุเวหาเหยียบย่ำ แต่ความมุ่งมั่นในดวงต

  • ยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์   บทที่ 119: ผู้ถักทอความจริง และการดวลเดือดเหนือกฎฟิสิกส์

    [SYSTEM COUNTDOWN: 29 MINUTES 45 SECONDS TO EMP PURGE]ก้องภพและเคนพุ่งทะยานทะลวงผ่านประตูดิจิทัลบานสุดท้าย เข้าสู่ "แกนกลางดอกบัวสวรรค์" (The Lotus Core) ทัศนียภาพเบื้องหน้าไม่ใช่แผงวงจรหรือเครื่องจักรกล แต่เป็นมิติที่กว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขต พื้นผิวที่พวกเขาเหยียบย่ำดูคล้ายกับผิวน้ำที่สะท้อนแสงดาวระยิบระยับ ท้องฟ้าเบื้องบนเป็นพายุหมุนของรหัสข้อมูลสีทองและแดงที่ไหลเวียนด้วยความเร็วแสงและที่ใจกลางของความเวิ้งว้างนั้น ร่างอวตารของ อินทรชิต ในชุดสูทสีขาวบริสุทธิ์ไร้รอยยับ กำลังยืนอยู่กลางอากาศ มือทั้งสองข้างไพล่หลัง ใบหน้าที่หล่อเหลาไร้ที่ตินั้นประดับด้วยรอยยิ้มที่ดูแคลนและเยือกเย็น"ยินดีต้อนรับสู่ 'แคนวาส' ของข้า..." อินทรชิตผายมือออกรอบตัว "ในโลกกายภาพ พวกเจ้าอาจจะโชคดีที่มีพละกำลังและเศษเหล็กคอยปกป้อง แต่ในมิตินี้... โลกนี้คือโค้ดของข้า กฎฟิสิกส์คือสิ่งที่ข้าเขียนขึ้น ข้าคือผู้ถักทอความจริง (The Code Weaver) และพวกเจ้า... เป็นเพียงแค่บั๊ก (Bug) ที่รอการชำระล้าง!""งั้นเราก็มาดูกันว่า แอนตี้ไวรัสของแกจะลบฉันได้ก่อน หรือไวรัสอย่างฉันจะเผาเซิร์ฟเวอร์แกจนเกรียมก่อน!"ก้องภพไม่รอให้ศัตรู

  • ยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์   บทที่ 118: ถอดจิตมหาพรหม

    "ฮ่าๆๆๆ! พวกมนุษย์โง่เขลา... พวกเจ้าจะทำอย่างไรเมื่อศัตรูของพวกเจ้าไม่ได้อยู่บนผืนดินอีกต่อไป!"เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของ อินทรชิต ดังก้องไปทั่วหอคอยอสูรสถิต ภาพโฮโลแกรมของเจ้าชายไซเบอร์ในชุดสีขาวบริสุทธิ์จางหายไป เปลี่ยนเป็นภาพแผนที่โลกโฮโลแกรมขนาดยักษ์ที่กำลังหมุนวนอยู่กลางอากาศ เหนือแผนที่นั้นคือ "สถานีอวกาศดอกบัวสวรรค์" (The Celestial Lotus) ที่กำลังแผ่รัศมีพลังงานแม่เหล็กไฟฟ้าสีแดงฉานครอบคลุมชั้นบรรยากาศโลกหน้าจอแสดงผลรอบห้องกะพริบตัวเลขสีแดงขนาดใหญ่... [COUNTDOWN TO EMP METEOR SHOWER: 45:00]"สี่สิบห้านาที..." นารา ทรุดตัวลงนั่งคุกเข่ากับพื้น หน้าจอแท็บเล็ตในมือของเธอหล่นกระแทกพื้น แฮกเกอร์สาวที่เคยแก้ปัญหาได้ทุกอย่าง บัดนี้ใบหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด "มันกำลังชาร์จ 'ปืนใหญ่คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าขั้นสูงสุด' (Hyper-EMP Cannon)... ถ้ายิงลงมา ไม่ใช่แค่โดมโฮโลแกรมที่พัง แต่โครงข่ายไฟฟ้า เซิร์ฟเวอร์โรงพยาบาล ระบบพยุงชีพของสลัมลอยฟ้า หรือแม้แต่เตาปฏิกรณ์ของเมืองหลวง... ทุกอย่างจะชัตดาวน์ถาวร""งั้นก็รีบหาทางบินขึ้นไป!" ก้องภพ ตะโกน แขนกลวัชระทะลวงภพสั่นระริกด้วยความโกรธ "ในวังนี้ต้องมียานอวกา

  • ยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์   บทที่ 117: อ้อมกอดแห่งปฐพี และสุสานทรายแม่เหล็ก

    เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง! ตู้มมมมม!กัมปนาทแห่งการทำลายล้างดังกึกก้องไปทั่วทุ่งร้างพญาไฟ ลำแสงพลาสม่าสีม่วงนับร้อยสายจากกระบอกปืนขนาดยักษ์ของกองทัพหุ่นรบไททัน (Titan-Class Mechs) ระดมยิงเข้าใส่กำแพงศิลาแลงผสมเหล็กไหลอย่างไม่หยุดหย่อน ความร้อนระดับหลอมละลายทำให้อากาศรอบๆ บิดเบี้ยวจนมองเห็นเป็นคลื่นไอร้อน ทรายบนพื้นดินหลอมเหลวกลายเป็นแผ่นแก้วสีดำเบื้องหลังปราการยักษ์นั้น วิน กำลังคุกเข่าลงข้างหนึ่ง สองมือยันพื้นดินไว้แน่น รอยสักยันต์ "พักตรพสุธา" สีทองที่แขนและแผ่นหลังของเขากำลังสว่างวาบถึงขีดสุดเพื่อดึงพลังจากแกนโลกมาซ่อมแซมกำแพงที่กำลังถูกกัดกร่อน แต่ถึงกระนั้น เลือดสีแดงสดก็ยังคงไหลซึมออกจากมุมปากและจมูกของเขา"พี่วิน! สัญญาณชีพของพี่กำลังดิ่งลงนะ! กล้ามเนื้อฉีกขาดไปกว่าสามสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว!"เสียงของ เมย ดังลั่นผ่านวิทยุสื่อสารจากบนเรือบินจู่โจม "จ่าเงาะ V.2" ที่กำลังบินวนหลบวิถีเลเซอร์อยู่เบื้องบน หน้าจอแพทย์สนามของเธอกะพริบเตือนสีแดงถี่รัว"ยัง... ยังไหว!" วินกัดฟันกรอด ขากรรไกรของเขาเกร็งจนแทบปริแตก "ถ้าฉันปล่อยมือตอนนี้... ไอ้ยักษ์กระป๋องพวกนั้นได้เดินข้ามไปเหยียบเมืองหลวงแน่

  • ยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์   บทที่ 116: แยกย้ายกวาดล้าง และปณิธานของขุนพลปฐพี

    ท้องฟ้าสีครามที่เพิ่งจะเปิดเผยความงดงามได้เพียงไม่กี่วัน บัดนี้เริ่มถูกปกคลุมด้วยกลุ่มเมฆสีเทาทมิฬที่เคลื่อนตัวเข้ามาจากขอบฟ้าทั้งสองทิศทาง ไม่ใช่เมฆฝนตามธรรมชาติ แต่เป็นเขม่าควันจากการเดินเครื่องยนต์นิวเคลียร์ฟิชชันของกองทัพจักรวาลที่ตื่นขึ้นจากหลุมศพ เสียงหวีดหวิวของลมที่พัดผ่านซากตึกระฟ้าในพระนครไซเบอร์ เริ่มเปลี่ยนเป็นเสียงสั่นสะเทือนหึ่งๆ ของเครื่องจักรขนาดมหึมาที่กำลังย่ำกรายเข้ามาหาเป้าหมายเพียงหนึ่งเดียว... การทำลายล้างทุกสิ่งที่เป็นอินทรีย์สารที่ลานจอดเรือบินดาดฟ้าพระบรมมหาราชวัง ลมพัดแรงจนเสื้อคลุมของทุกคนสะบัดเร่า ก้องภพยืนจ้องมองแผนที่ยุทธศาสตร์ที่ฉายผ่านโฮโลแกรมกลางอากาศ จุดสีแดงนับพันขยับเข้าใกล้เมืองหลวงอย่างรวดเร็วเกินกว่าที่คาดไว้"เราไม่มีเวลามานั่งวางแผนกันนานแล้ว" ก้องภพหันกลับมามองเพื่อนร่วมตายทั้ง 7 คน "อินทรชิตมันรู้ว่าเรามีพลังมหาพรหม มันจึงเลือกใช้ 'จำนวน' เข้าข่ม และบีบให้เราต้องพะวักพะวันทั้งสองทาง ถ้าเราพลาดแม้แต่ทิศเดียว เมืองหลวงที่เพิ่งจะเห็นแสงตะวันจะกลายเป็นสุสานทองคำทันที"ก้องภพเดินเข้าไปหา วิน พี่ชายหนุ่มร่างยักษ์ที่บัดนี้มีออร่าสีทองหนาทึบแผ่ออกมา

  • ยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์   บทที่ 17: รหัสรักษาและหน้ากากของพาลี

    ภายใต้กระแสน้ำวนที่ขุ่นมัวของแม่น้ำเจ้าพระยา เรือหางยาวไซเบอร์ของกลุ่ม Data Rats กำลังเคลื่อนตัวประดุจเงาปีศาจที่ล่องลอยอยู่ใต้ก้นแม่น้ำ เครื่องยนต์ไฮดรอลิกที่ถูกดัดแปลงพิเศษครางแผ่แววเบาจนแทบไม่ได้ยินแม้แต่เสียงสั่นสะเทือน ก้องภพนั่งนิ่งอยู่ที่หัวเรือ สองมือประสานกันแน่น แสงสีเขียวมรกตจากยันต์พสุธา

  • ยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์   บทที่ 9: อารามใต้สมุทรและรหัสที่ถูกบิดเบือน

    ความมืดมิดและกลิ่นอับชื้นของอุโมงค์ระบายน้ำโบราณใต้ลานวัดระฆังโฆสิตาราม คือสิ่งแรกที่ก้องภพสัมผัสได้หลังจากทิ้งร่างลงจากขอบสะพานพุทธ นาราใช้พลังเฮือกสุดท้ายกางสนามพลังพยุงร่างกายทุกคนให้พ้นจากแรงกระแทกของผิวน้ำเจ้าพระยาที่ลุกเป็นไฟด้วยระเบิด แรงสั่นสะเทือนจากด้านบนค่อยๆ จางหายไป เหลือเพียงเสียงน้ำ

  • ยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์   บทที่ 7: ปราการสีทองและอสูรเหล็กกุมภกรรณ

    ท้องฟ้าเหนือภูเขาทองถูกฉาบด้วยสีแดงก่ำจากรัศมีของโดรนพิฆาตที่บินวนเวียนประดุจฝูงแร้งเหล็ก นาราในชุดนักบวชสีขาวบริสุทธิ์ยืนตระหง่านอยู่หน้าสถูปเจดีย์ทองคำ เธอใช้คฑาที่ปลายหัวเป็นเซนเซอร์แสงวาดวงกลมกลางอากาศเพื่อกางโล่พลังงาน “ข่ายมนตราสุริยัน” ป้องกันยอดเขาเอาไว้ แต่มันเป็นเพียงการประวิงเวลาเท่านั้น

  • ยันต์เก้าโลกา : รหัสกู้พิภพไซเบอร์   บทที่ 6: ทางด่วนสายอัคนีและนิมิตที่บิดเบี้ยว

    เสียงไซเรนจากโดรนตำรวจลาดตระเวนแผดก้องไปทั่วอาณาบริเวณวัดโพธิ์ แสงไฟสปอร์ตไลท์สีขาวนับร้อยดวงกวาดผ่านซากหุ่นยนต์อินทรชิตที่นอนระเกะระกะ ก้องภพ เคน และเมย ไม่มีเวลาแม้แต่จะหอบหายใจ พวกเขาพุ่งตัวออกจากเขตวัดมุ่งหน้าสู่ลานจอดรถใต้ดินลับที่พี่วินเคยบอกพิกัดไว้ก่อนหน้านี้ที่นั่นมีมอเตอร์ไซค์ไซเบอร์ทรงส

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status