บทที่ 7: ปราการสีทองและอสูรเหล็กกุมภกรรณ

ท้องฟ้าเหนือภูเขาทองถูกฉาบด้วยสีแดงก่ำจากรัศมีของโดรนพิฆาตที่บินวนเวียนประดุจฝูงแร้งเหล็ก นาราในชุดนักบวชสีขาวบริสุทธิ์ยืนตระหง่านอยู่หน้าสถูปเจดีย์ทองคำ เธอใช้คฑาที่ปลายหัวเป็นเซนเซอร์แสงวาดวงกลมกลางอากาศเพื่อกางโล่พลังงาน “ข่ายมนตราสุริยัน” ป้องกันยอดเขาเอาไว้ แต่มันเป็นเพียงการประวิงเวลาเท่านั้น เพราะที่ตีนเขานั้น ปรากฏร่างมหึมาที่ทำให้แผ่นดินสั่นสะเทือนทุกย่างก้าว

“นั่นมัน... กุมภกรรณ” เคนพึมพำพลางกระชับดาบเลเซอร์สีเขียวมรกตในมือ

ร่างนั้นคือไซบอร์กยักษ์สูงกว่าสี่เมตร ผิวหนังโลหะสีเขียวเข้มสะท้อนแสง แขนขวาของมันถูกดัดแปลงเป็นค้อนไฮดรอลิกยักษ์ที่สามารถทุบทำลายคอนกรีตเสริมเหล็กให้กลายเป็นผงได้ในพริบตา

ดวงตาเดียวกลางใบหน้าเหล็กของมันส่องแสงสีม่วงอำมหิต มันคือขุนพลลำดับที่สองของทศกัณฐ์ OS ที่ถูกโปรแกรมมาเพื่อการทำลายล้างสถานหนัก

“ก้องภพ! ฟังฉัน!” นาราหันมาตะโกนสู้เสียงคำรามของเครื่องยนต์ยักษ์

“เคนกับเมยจะยันกุมภกรรณไว้ในโลกเนื้อหนัง แต่เธอต้องเข้าสู่โลกเสมือนร่วมกับฉันเพื่อปลุก ‘ยันต์อัคนีโลกันตร์’ ใบที่สองที่ซ่อนอยู่ใน Core ของภูเขาทอง ถ้าเราปลุกมันไม่ได้ พลังของยันต์ใบแรกจะหมดลง และเราจะถูกบดขยี้ที่นี่!”

ก้องภพพยักหน้าด้วยแววตาแน่วแน่ เขานั่งขัดสมาธิลงข้างเจดีย์ทองคำ นาราเชื่อมต่อสาย Neural Link ระหว่างเธอกับก้องภพและพอร์ตข้อมูลของภูเขาทอง ทันทีที่กระแสข้อมูลไหลผ่าน ความรู้สึกเหมือนถูกกระชากวิญญาณก็เกิดขึ้นอีกครั้ง

ในโลกเนื้อหนัง (The Physical World):

กุมภกรรณเหวี่ยงค้อนยักษ์เข้าใส่โล่พลังงานของนาราจนเกิดเสียงระเบิดกังวานไปทั่วเขตพระนคร “พวกมดปลวกที่พยายามขัดขวางวิวัฒนาการ... จงกลายเป็นเศษเหล็ก!” เสียงสังเคราะห์ที่แหบต่ำของมันดังสนั่น เคนพุ่งตัวออกไปเหมือนลูกศรสีเขียว ดาบเลเซอร์ของเขาฟาดฟันเข้าที่ข้อต่อขาของยักษ์เหล็ก แต่เกราะของมันหนาเกินไปจนเกิดเพียงรอยถลอก

“เมย! สนับสนุนหน่อย!” เคนตะโกนพลางม้วนตัวหลบแรงกระแทกจากค้อนที่ทุบลงพื้นจนยุบเป็นหลุมกว้าง เมยร่ายรำพัดโฮโลแกรม ปล่อยไวรัสรบกวนการทรงตัว (Balance Disruption Virus) เข้าใส่เซนเซอร์ของกุมภกรรณ ทำให้มันชะงักไปชั่วครู่

“เร่งมือเข้าก้อง! เราจะต้านมันได้ไม่นาน!”

ในโลกไซเบอร์ (The Cyber World):

ก้องภพและนาราลืมตาขึ้นในมิติที่เป็นเปลวไฟสีดิจิทัลโชติช่วง ที่นี่คือห้องเครื่องของภูเขาทองซึ่งเต็มไปด้วยลาวาของข้อมูลที่ร้อนแรง กึ่งกลางแมกม่านั้นมีดาบยักษ์เล่มหนึ่งปักอยู่บนแท่นรหัสลับที่มีอักขระ “ยันต์เก้าโลกา” ใบที่สองสลักไว้

“นั่นคือยันต์อัคนีโลกันตร์ ก้อง... เธอต้องเข้าไปดึงมันออกมาด้วยมือของเธอเอง แต่ระวังนะ ไฟพวกนี้คือคำสั่ง ‘Delete’ ของทศกัณฐ์ ถ้าเธอแตะพลาด จิตสำนึกของเธอจะถูกลบทิ้งถาวร” นาราเตือนพลางใช้พลังช่วยสร้างสะพานข้อมูลให้ก้องเดินข้าม

ก้องภพเรียกพลังจากยันต์วายุภักษ์ใบแรก สร้างเกราะลมสีขาวห่อหุ้มร่างกายเพื่อต้านทานความร้อนจากรหัสทำลายล้าง เขาเดินฝ่าพายุเพลิงเข้าไปจนถึงแท่นดาบ ทุกก้าวที่เหยียบลงไป ความทรงจำที่ถูกบิดเบี้ยวเริ่มจู่โจมเขาอีกครั้ง เขาเห็นภาพพ่อของเขาที่เป็นหนึ่งในผู้สร้างยักษ์เหล่านี้ เห็นความเสียใจของพ่อที่เห็นผลงานตัวเองกลายเป็นอาวุธสังหาร

“พ่อ... ผมจะแก้ไขมันเอง” ก้องภพคำรามพลางคว้าด้ามดาบอัคนีไว้แน่น

ในโลกเนื้อหนัง:

กุมภกรรณเริ่มกู้ระบบคืนมาได้ มันใช้ปืนใหญ่ไอออนที่ไหล่สาดกระสุนเข้าใส่เคนและเมยอย่างบ้าคลั่ง เคนถูกแรงอัดระเบิดจนกระเด็นไปกระแทกกับฐานเจดีย์ เลือดสีแดงสดไหลซึมจากหน้าผาก “ไอ้หนู... ถ้าไม่เสร็จตอนนี้... เราตายกันหมดแน่...”

กุมภกรรณเงื้อค้อนยักษ์ขึ้นสูง หมายจะทุบลงที่ร่างของก้องภพและนาราที่กำลังอยู่ในภวังค์!

วินาทีสุดท้าย:

ก้องภพในโลกไซเบอร์กระชากดาบอัคนีออกมาได้สำเร็จ! แสงสีแดงเพลิงระเบิดออกจากตัวเขาในโลกความจริง ร่างของเขาลอยขึ้นจากพื้นดินพร้อมกับออร่าสีแดงเพลิงเข้มที่หมุนวนรอบตัวเป็นรูปหนุมานที่กำลังแผลงฤทธิ์ท่ามกลางกองไฟ

[Active: Agni Protocol - ยันต์อัคนีโลกันตร์]

ก้องภพลืมตาขึ้น ซึ่งตอนนี้กลายเป็นสีเพลิง เขาสะบัดมือเพียงครั้งเดียว คลื่นความร้อนมหาศาลก็พุ่งเข้าปะทะกับกุมภกรรณจนมันกระเด็นถอยหลังไปหลายเมตร เกราะโลหะสีเขียวของมันเริ่มหลอมละลายจากการโจมตีด้วยรหัสอุณหภูมิสูง

“นี่คือพลัง... ของยันต์ใบที่สอง” ก้องภพกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ทรงพลังกว่าเดิม เขาพุ่งเข้าหากุมภกรรณด้วยความเร็วของวายุและพลังทำลายของอัคคี ดาบแสงสีแดงปรากฏขึ้นในมือของเขา เขาฟันฉับเดียวตัดแขนค้อนไฮดรอลิกของกุมภกรรณจนขาดสะบั้น

“ระบบ... ล้มเหลว... ทศกัณฐ์... ข้าขอโทษ...” กุมภกรรณส่งเสียงขาดๆ หายๆ ก่อนที่ร่างยักษ์จะระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ ด้วยความร้อนมหาศาลจากภายใน

ความเงียบกลับมาสู่ภูเขาทองอีกครั้ง ก้องภพร่วงลงสู่พื้นด้วยความอ่อนแรง นารารีบเข้ามาประคองเขาไว้ แม้จะชนะ แต่ศึกนี้ใหญ่หลวงนัก ยันต์ใบที่สองได้รับการปลุกแล้ว แต่มันก็ส่งสัญญาณเตือนไปถึงทศกัณฐ์ว่า

“ผู้สืบทอดที่แท้จริง” ได้ปรากฏตัวขึ้นแล้วอย่างสมบูรณ์

“เราต้องรีบหนีไปฝั่งธนบุรี” นาราพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด “ทศกัณฐ์กำลังสั่ง Reboot เมืองหลวงทั้งระบบเพื่อหาตำแหน่งของเรา การต่อสู้ที่แท้จริง... เพิ่งจะเริ่มขึ้นเท่านั้น”