Partager

บทที่ 3 คนแปลกประหลาด

last update Date de publication: 2026-03-03 14:44:09

เสี่ยวอวี่คิดในใจ ซิงโจวเพิ่งหลุดมาจากยุคโบราณได้ไม่นาน เขายังคงพยายามปรับตัวให้เข้ากับโลกใหม่นี้อยู่ ตอนนี้…เขามาจากอดีต ส่วนเธอ...มาจากอนาคต ศตวรรษที่ 21 ในชีวิตก่อน เสี่ยวอวี่เป็นหญิงสาวที่เกิดมาพร้อมโรคหัวใจร้ายแรง หมอบอกว่าเธออาจมีชีวิตอยู่ได้ไม่เกิน 25 ปี ยิ่งช่วงหลัง ๆ ความฝันประหลาดนั้นยิ่งเกิดบ่อยขึ้นเท่าไร อาการของเธอก็ยิ่งทรุดลงเท่านั้น จนเธอคิดว่า เธอใกล้ลาโลกไปแล้วเสียอีก

แล้วเธอก็ได้ย้อนมาอยู่ในโลกที่เธอเคยฝันถึงซ้ำ ๆ ร่างกายในชีวิตใหม่นี้ยังคงอ่อนแอ แต่…ไม่มีร่องรอยของโรคหัวใจอีกต่อไป เธอหายดีแล้ว แข็งแรงพอจะมีชีวิตอยู่ต่อไปข้าง ๆ ซิงโจว คิดได้อย่างนั้น เสี่ยวอวี่ก็แอบหัวเราะเบา ๆ ในใจ ในเมื่อชีวิตเก่าของเธอไม่มีใครให้ห่วง ไม่มีครอบครัว ไม่มีภาระ งั้น…การได้มาเกิดใหม่ในโลกนี้ก็คือความโชคดีของเธอน่ะสิ

…ที่สถานีตำรวจ…

เสี่ยวอวี่ให้การกับเจ้าหน้าที่ตำรวจว่าชายหัวล้านกับสี่เนียงเป็นพวกค้ามนุษย์ พวกเขาพยายามขายเธอกับซิงโจว เขาจะถูกส่งไปที่เหมืองถ่านหิน ส่วนเธอจะถูกขายให้พวกชายแก่ที่อยู่บนเขา โชคดีที่ช่วงนี้รัฐบาลกำลังกวาดล้างขบวนการค้ามนุษย์อย่างเข้มงวด จับได้ลงโทษหนักถึงตาย

สี่เนียงที่ถูกมัดมือโวยวายเสียงดัง ตะโกนกลบเกลื่อนความผิดของตัวเอง

“ไม่จริง!! นังนี่ต่างหากที่มาหาฉันเอง!! นังนี่อยากขายผัวตัวเองเพื่อจะได้กลับไปเมืองใหญ่!! มันก็เป็นพวกค้ามนุษย์เหมือนกัน!! ต้องจับมันด้วยสิ!!”

คำพูดของหญิงคนนั้น ทำเอาเจ้าหน้าที่ตำรวจรีบหันขวับมามองหน้าเสี่ยวอวี่ทันที เธอไม่ยอมรับข้อกล่าวหานี้หรอกนะ เพราะแม้แต่ตัวเธอเองก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไมทุกอย่างถึงได้เป็นแบบนี้ไปได้ ทั้งที่ก่อนหน้านี้เธอยังอยู่ระหว่างทางไปจดทะเบียนสมรสกับซิงโจวอยู่เลย

แต่…พอลืมตาอีกที กลับมาโผล่อยู่กลางวัดร้างเสียอย่างนั้น ถูกพวกค้ามนุษย์ล้อมไว้ ความทรงจำระหว่างนั้น ว่างเปล่าราวกับถูกลบหายไปทั้งช่วง ถึงอย่างนั้น เสี่ยวอวี่ก็ไม่ได้ตื่นตระหนก เธอเป็นคนมาจากศตวรรษที่ 21 ผ่านเหตุการณ์ประหลาดมาก็มาก ทั้งเรื่องการย้อนเวลา ฝันเห็นอะไรซ้ำ ๆ หรือแม้แต่การเกิดใหม่ เธอไม่แปลกใจกับสิ่งที่เหนือเหตุผลนี้เลย

เสี่ยวอวี่เดาว่า บางที…ช่วงเวลาที่เธอหายไปนั้น อาจมีใครบางคนหรือบางสิ่งควบคุมร่างของเธอไว้ ราวกับมีมือทองที่ชักใยอยู่เบื้องหลัง หรือไม่ก็มีใครบางคนสวมร่างของเธออยู่ แล้วใช้ร่างนั้นทำเรื่องชั่วร้ายแทน แค่คิดก็รู้สึกขนลุกแล้ว เธอยอมให้โลกนี้มีคนที่มีพลังวิเศษอะไรก็ได้ แต่…อย่าให้ใครมาสวมร่างของเธอเลย

เพราะในความฝันนับครั้งไม่ถ้วน เธอมั่นใจว่าหญิงคนนั้นก็คือตัวเธอเอง เธอไม่เชื่อหรอกว่าเธอจะทำเรื่องเลวร้ายแบบนั้นกับซิงโจวคนที่เธอรักที่สุดในตอนนี้ เสี่ยวอวี่เชิดหน้า สบตากับสี่เนียงอย่างไม่เกรงกลัว

“งั้นก็บอกมาสิ ฉันไปหาไอ้บ้านั่นตอนไหน ที่ไหน ?” น้ำเสียงเธอเรียบนิ่ง ราวกับหญิงสาวที่ไม่กลัวแม้ต้องเผชิญกับโลกทั้งใบ

“ก็...ก็อยู่ตรงกลางถนนนั่นแหละ” สี่เนียงอึกอักตอบ เสียงสั่นจนคนฟังยังจับไม่ได้ว่าพูดจริงหรือโกหก แม้แต่ตัวหล่อนเองก็ยังรู้สึกแปลกใจอยู่

วันนี้…ตอนออกเดินเร่หาคนหลอกขายอยู่กลางถนน ก็เห็นหญิงสาวหน้าตาสะสวย ผิวขาวจัดเกือบสะท้อนแสง ดูบอบบางแต่ในดวงตากลับมีแววแข็งกร้าว หญิงสาวคนนั้นเปิดปากบอกกับหล่อนทันทีว่า ไม่อยากแต่งกับคนโง่ อยากขายเขาเอาเงินกลับเมืองใหญ่

สี่เนียงก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมตัวเองถึงเชื่อคำพูดของผู้หญิงคนนั้นง่ายดายเช่นนี้ ทั้งที่ปกติหล่อนจะระวังตัวมาก แต่...หล่อนกลับเดินตามผู้หญิงตรงหน้าไปถึงวัดร้าง และยังได้พาชายหัวล้านตามไปด้วย จากนั้น...ทุกอย่างก็กลายเป็นเหตุการณ์วุ่นวายที่ไม่มีใครคาดคิด

เสี่ยวอวี่รู้สึกได้ทันทีว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล เธอมั่นใจว่ามีมือที่มองไม่เห็นกำลังบงการอยู่เบื้องหลังทั้งหมด เธอจึงตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า

“ฉันไม่รู้จักพวกเธอสักหน่อย แล้วฉันจะไปรู้ได้ยังไงว่าพวกเธอเป็นพวกค้ามนุษย์ ? ฉันจะไปชวนให้พวกเธอมาลักพาตัวฝูซิงได้ยังไงกัน ? พวกเธอต่างหากที่หลอกฉัน พาไปติดกับ!” สี่เนียงยังไม่ยอมแพ้ ชี้นิ้วไปที่ซิงโจวแล้วร้องลั่น

“ก็ถามไอ้นั่นดูสิ !! มันเห็นทุกอย่างตั้งแต่ต้น !! ฉันไม่ได้โกหก !!”

ชายหัวล้านถอนหายใจเสียงดังแสดงท่าทีรำคาญ แล้วพูดว่า

“ถามไปก็เท่านั้น มันพูดไม่รู้เรื่องหรอก ก็แค่คนโง่คนนึง” ชายหัวล้านยังพูดไม่ทันจบ เพี๊ยะ!

เสี่ยวอวี่ตบหน้าอีกฝ่ายอย่างแรง เล็บของเธอครูดจนเกิดรอยเลือดบาง ๆ บนใบหน้าชายคนนั้น

“คนโง่คือแกต่างหากเล่า!” เธอตวาดเสียงสั่น

“ฝูซิงไม่ใช่คนโง่ เขาแค่ไม่ชอบพูด ไม่ได้โง่เลยสักนิด” บรรยากาศภายในห้องเงียบสงัด เจ้าหน้าที่ตำรวจหันมามองหน้ากันด้วยความงุนงง เจ้าหน้าที่ตำรวจอีกคนกระซิบเบา ๆ

“ผู้หญิงสวยขนาดนี้ ทำไมถึงยอมแต่งกับคนแบบนั้นได้นะ ? แปลกมากเลย” อีกคนพยักหน้าเห็นด้วย แล้วพูดว่า

“ใช่ ๆ ดูเขาสิ หน้าตาหล่อเหล่า ดวงตาคมขนาดนั้น ไม่น่าจะโง่หรอก” แล้วตำรวจอีกคนก็ได้หันมาถามซิงโจวว่า

“สหายเย่ซิงโจว ผมขอถามอะไรหน่อยครับ ทำไมคุณถึงอยู่กับคนพวกนี้ที่วัดร้างได้ล่ะ ?”

เสี่ยวอวี่เผลอกำชายเสื้อแน่น ความกังวลแล่นผ่านหัวใจ แม้เธอจะจำเหตุการณ์ตอนนั้นไม่ได้ แต่...เขาเห็นทุกอย่าง เขาจะตอบว่าอย่างไรนะ ?

ซิงโจวยืนนิ่ง ดวงตาใสกระจ่างกวาดมองรอบห้องอย่างเงียบ ๆ ใบหน้าเขายังคงไร้สีหน้า มือทั้งสองซ่อนอยู่ด้านหลังเหมือนเดิม จากนั้น...เขาก็ชี้นิ้วไปทางสี่เนียงกับชายหัวล้าน แล้วพูดสั้น ๆ ว่า

“คนชั่ว” แค่สองคำ แต่...น้ำเสียงกลับหนักแน่นกว่าคำอธิบายใด ๆ

เขาไม่ชอบสถานที่แออัดแบบนี้เลย โดยเฉพาะสถานที่ที่เต็มไปด้วยระเบียบและกฎเกณฑ์ ในยุคที่เขาจากมา เขาเป็นเพียงมือสังหารเงียบ ผู้ไม่มีสิทธิ์ก้าวเท้าออกสู่แสงตะวัน หลังจากที่พูดจบ เขาก็หมุนตัวเดินออกจากห้องไป

เจ้าหน้าที่ตำรวจมองตามร่างสูงโปร่งนั้นด้วยความทึ่ง ไม่เคยเห็นใครเย็นชาและเด็ดขาดขนาดนี้มาก่อน ยังเดินออกจากสถานีตำรวจก่อนคนรักตัวเองด้วย เจ้าหน้าที่ตำรวจอดไม่ได้ที่จะพึมพำเบา ๆ

“ผู้ชายคนนี้ นิ่งจริง ๆ สงสารคนรักเขาจริง ๆ เลย” แล้วเจ้าหน้าที่ตำรวจก็ได้หันมามองเสี่ยวอวี่ ก่อนจะเอ่ยปลอบ

“คนรักของคุณที่แปลกจริง ๆ เลยนะ แต่...ฝีมือเขานี่สุดยอดมาก เห็นตอนเขาขว้างหินใส่สองคนนี้ไหม ? นิ่ง แม่นยำ ทำเอาผมขนลุกเลย”

“แค่สาดน้ำเย็นใส่ทั้งคู่ก็ฟื้นแล้ว แรงกำลังพอดีเลย” เสี่ยว อวี่ได้ยินอย่างนั้นก็คลี่ยิ้มแห้ง

เธอรู้ดีว่าซิงโจวยังมีความสามารถอีกมากที่ทุกคนบนโลกนี้ยังไม่รู้ และทั้งหมดนั้น มีไว้เพื่อปกป้องเธอเพียงคนเดียว

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ยุค 80 ฉันคือภรรยาตัวร้ายของมือสังหาร   บทส่งท้าย ความสุขและรอยยิ้ม

    วันรุ่งขึ้น ซิงโจวกลับไปที่ศาลเจ้าอีกครั้ง เขาเห็นแค่ร่างของเหลียงฝูที่นอนแน่นิ่งอยู่ที่พื้น ร่างของเหลียงฝูเริ่มแข็งตัวแล้ว คาดคะเนเวลาที่เสียชีวิต เหลียงฝูคงมาที่นี่หลังจากที่พวกเขาออกไปจากที่นี่ ไม่รู้ว่าวิญญาณของเหลียงฝูนั้นล่องลอยไปอยู่ที่ไหน ซิงโจวเดินออกมาจากตรงนั้นอย่างเงียบ ๆสามวันต่อมา ชาวบ้านก็ได้พบศพของเหลียงฝูที่ศาลเจ้า ก็รีบลงจากเขาไปแจ้งเจ้าหน้าที่ตำรวจ ตำรวจก็รีบไปหาครอบครัวเหลียงเพื่อสอบถามดู เทียนตงร้องไห้ฟูมฟาย บอกว่าตนไม่รู้อะไรเลย ไม่รู้ว่าพี่ชายไปทำอะไรอยู่ที่ศาลเจ้านั่น ในใจของเทียนตนแม้จะรู้สึกเศร้าโศก แต่...หล่อนกลับรู้สึกโล่งอกมากกว่า ในที่สุด...ก็ไม่มีใครบังคับให้หล่อนอยู่ที่ลั่วเฉิงอีกต่อไปคนเป็น ๆ หายตัวไป เสี่ยวอวี่อยากจะแจ้งความคนหาย เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ ก่อนหน้านี้เธอได้เตรียมการไว้เรียบร้อยแล้ว พนักงานในร้านก็เป็นพยานว่าเถ้าแก่เนี้ยเกาเดินทางไปดูที่ทำเลเพื่อขยายสาขาร้านบะหมี่ เหตุผลนี้ทำให้เจ้าหน้าที่ตำรวจไม่สงสัยอะไร ทั้งครอบครัวต่างก็โศกเศร้าแต่...มีแค่ซิงโจวกับเสี่ยวอวี่เท่านั้นที่รู้ความจริงว่าเรื่องราวเป็นมายังไง แต่...พวกเขาก็ยังคงกังวล กังว

  • ยุค 80 ฉันคือภรรยาตัวร้ายของมือสังหาร   บทที่ 90 ต้องไปแล้ว

    แต่...เกาเฟินยังห่วงทุกคนที่อยู่ที่นี่อยู่ จึงพูดกับทุกคนว่า “แต่ว่า...อวี่เอ๋อร์กำลังท้องอยู่ แม่อยากจะกลับไปคิดดูอีกที”“จะคิดอะไรอีกเล่า ทางนี้ไม่มีอะไรให้ลูกต้องห่วงเลยอาเฟิน แม่ยังแข็งแรงดี ร่างกายแม่ดีกว่าเมื่อก่อนมากแล้ว แม่ดูแลหลานกับเหลนของแม่ได้สบาย ลูกลองคิดดูสิอาเฟิน อาจิ่งอยู่ที่นั่นคนเดียวน่าสงสารแค่ไหน อาจิ่งเฝ้ารอลูกอยู่ตลอดเวลา แม่จะบอกอะไรให้นะ แม่รู้จักลูกชายของแม่ดี ถึงแม้จะอยู่ที่อื่นอยู่บนโลกนี้ เรื่องความรักน่ะ อาจิ่งรักใครรักจริง รักฝังใจไม่แบ่งใจให้ผู้หญิงคนอื่นหรอก ถ้าลูกไม่ยอมไปอยู่กับอาจิ่งที่นั่น ลูกชายแม่จะต้องเสียใจมากแน่ ๆ เกิดในอนาคตอวี่เอ๋อร์ไม่ฝันถึงอาจิ่งอีกจะทำยังไง ? เราก็จะไม่รู้ว่าอาจิ่งจะใช้ชีวิตต่อจากนี้ยังไง ? ถึงตอนนั้นลูกต้องเสียใจมากแน่ ๆ อาเฟิน เชื่อแม่เถอะนะ ไปอยู่กับอาจิ่งที่นั่นเถอะ ฝากดูแลอาจิ่งแทนแม่ด้วย”คำพูดของย่าโจวได้ปัดเป่าความลังเลสุดท้ายของเกาเฟินออกไปจนหมดสิ้น สุดท้าย...เกาเฟินก็ตัดสินใจที่จะไปอยู่กับหวงจิ่งที่นั่น..........เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก เสี่ยวอวี่ใกล้คลอดแล้ว ซิงโจวจึงรีบพาเธอมาที่โรงพยาบาล ไม่นาน...พี่ชายกับพี่ส

  • ยุค 80 ฉันคือภรรยาตัวร้ายของมือสังหาร   บทที่ 89 เบาะแสสำคัญ

    เกาเฟินพาเสี่ยวอวี่กลับมาพักที่บ้าน ไม่ลืมกำชับให้พักผ่อนเยอะ ๆ ร่างกายจะได้แข็งแรง จากนั้น...ก็โทรศัพท์ไปที่ทีมโบราณคดีบอกให้ซิงโจวรีบกลับมาที่บ้าน เกาเฟินไม่ลืมที่จะโทรศัพท์ไปแจ้งข่าวดีให้กับย่าโจวด้วย พอวางสายจากย่าโจว กำลังหมุนตัวจะกลับออกไปก็บังเอิญนึกได้ว่ายังไม่ได้โทรไปแจ้งข่าวดีให้กับพี่ชายกับพี่สะใภ้ของลูกสะใภ้ทราบด้วยซิงโจวทราบข่าวก็รีบตรงดิ่งมาที่บ้านทันที พอมาถึงเขาก็เห็นเสี่ยวอวี่กำลังนั่งอาบแดดอยู่บนเก้าอี้เอน เขาเดินไปนั่งยอง ๆ ลงตรงหน้าเธอ ก่อนจะเอาหูแนบท้องแบนราบของเธอ หวังอยากจะได้ยินเสียงหัวใจดวงน้อย ๆ สักหน่อย“คุณ ~ ตอนนี้ยังไม่ได้ยินเสียงหัวใจลูกหรอกค่ะ”“ผมได้ยินเสียงหัวใจคุณแล้ว มันแตกต่างจากปกติมาก”“คุณนี่จริง ๆ เลยนะ ฉันท้อง ก็ต้องตื่นเต้นเป็นธรรมดา” เสี่ยวอวี่ดึงเก้าอี้เล็ก ๆ มาให้เขานั่ง พลางพูดกับเขาว่า“วันนี้...ฉันเดินผ่านสหกรณ์ บังเอิญได้ยินเทียนตงคุยโทรศัพท์กับเหลียงฝู ฉันว่าเหลียงฝูต้องเดาออกแน่ ๆ เลยค่ะ ว่ากุนซือข้างกายองค์ชายสิบเอ็ดคือพ่อของคุณที่ทะลุมิติไปอยู่ที่นั่น”ซิงโจวเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะบอกให้เธอพักผ่อนไม่ต้องคิดมาก เขาจะจัดการเรื่องนี้

  • ยุค 80 ฉันคือภรรยาตัวร้ายของมือสังหาร   บทที่ 88 เจ้าตัวน้อยมาแล้ว

    เสี่ยวอวี่ตื่นขึ้นมารู้สึกร่างกายอ่อนเปลี้ยเพลียแรงจนไม่อยากลุกไปไหน นึกถึงเรื่องเมื่อคืนที่อลหม่านกันเกือบทั้งคืน เธอก็รีบดึงผ้าห่มขึ้นมาคุมร่างไว้มิดชิดด้วยความเขินอาย ไม่ได้ลุกไปกินข้าว แม่สามีก็ไม่ได้มารบกวนเธอ ใกล้เที่ยง...ซิงโจวก็ได้นำมันเผาหอมกรุ่นเข้ามาให้“อวี่เอ๋อร์ คุณบ่นว่าอยากกินมันเผาไม่ใช่เหรอ ?” ทั้งสองมองหน้ากันแล้วอมยิ้มเสี่ยวอวี่รีบลุกจากเตียงไปล้างหน้าแปรงฟันเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วทั้งสองก็ไปนั่งกินมันเผาด้วยกันใต้ชายคาบ้าน ซิงโจวแอบหยิกแก้มขาวนวลเธอเบา ๆ ด้วย เกาเฟินยืนมองอยู่ข้างหลังพลางอมยิ้มไปด้วย แค่นี้จริง ๆ ที่ตนอยากจะเห็น ยืนมองอยู่ครู่หนึ่งก็หมุนตัวเดินกลับเข้าครัวไปทำอาหารกลางวันต่อก่อนหน้านี้ซิงโจวกับเสี่ยวอวี่ก็ดีต่อกัน แต่...รู้สึกว่ามันยังมีช่องว่างบางอย่างอยู่ระหว่างลูก ๆ สองคน ตอนนี้...ทุกอย่างราบรื่น ดีทุกอย่าง ลูกทั้งสองเข้าหอกันแล้ว ความสัมพันธ์ก็ยิ่งแน่นแฟ้นขึ้นไปอีก มื้อเที่ยงวันนี้ ตนต้องทำอาหารอร่อย ๆ บำรุงลูกทั้งสองสักหน่อยแล้วในช่วงเดือนอ้าย เสี่ยวอวี่กลับไปที่เมืองหยุนซินไปเยี่ยมพี่ชายกับพี่สะใภ้ เธอถามพี่สะใภ้ว่าอยากจะเปิดร้านบะหมี่เกาจี้

  • ยุค 80 ฉันคือภรรยาตัวร้ายของมือสังหาร   บทที่ 87 ได้เข้าหอสักที

    เกาเฟินสับเนื้อหมูติดมันติดเนื้อให้ละเอียด เทเครื่องเทศลงไป นวดกับแป้งแล้วปั้นเป็นลูกชิ้น เถาฮวาก่อไฟในครัวอุ่นน้ำมันในกระทะ เกาเฟินปั้นลูกชิ้นไปพลางพูดไปด้วยว่า“หาเงินไว้เยอะ ๆ แล้วซื้อบ้านในเมืองสักหลัง ซื้อบ้านไว้ไม่ขาดทุนหรอก ดีที่สุดคือซื้อในเมืองใหญ่ ต้นไม้ย้ายที่ก็รอด คนย้ายที่ก็จะรุ่งเรือง อย่าไปกลัว ก็แค่ย้ายบ้านไปเปิดร้านบะหมี่ในเมืองเอง”“ค่ะแม่ ฉันจะเชื่อฟังแม่” หลังจากที่คืนเงินให้แม่เสร็จ เถาฮวาก็กลับบ้านไป ระหว่างทาง ก็เจอกับซิ่วห่าว“พี่ไปหาแม่มาเหรอ ?”“อืม พี่เอาเงินทุนไปคืนแม่น่ะ”“แม่รับเงินนั่นจริง ๆ เหรอ ?” แม่สามีมีร้านที่ลั่วเฉิง มีร้านที่ปักกิ่ง มีบ้านไม่รู้กี่หลัง หลายปีมานี้แม่สามีหาเงินได้เยอะมากแน่ ๆ เงินทุนให้ลูกชายยืมไปตั้งตัว ทำไมต้องเอาคืนด้วยก็ไม่รู้“ทำไมจะไม่รับล่ะ ?” เถาฮวาคลี่ยิ้ม แล้วจงใจพูดเสียงดังว่า“ตอนนั้น...เราเขียนสัญญากู้ยืมนี่นา ปีนี้...เราทั้งสองครอบครัวหาเงินได้ไม่น้อยเลยนะ บ้านเธอไม่ถึงกับจ่ายไม่ไหวหรอกมั้ง ใกล้ตรุษจีนแล้ว อย่าทำให้แม่โกรธเลยนะ”อินซานเตรียมเอาเงินไปคืนให้แม่เหมือนกัน ปีนี้...ร้านบะหมี่ของเขาที่สถานีรถไฟหาเงินได้ไม่น

  • ยุค 80 ฉันคือภรรยาตัวร้ายของมือสังหาร   บทที่ 86 ตามติดยิ่งกว่าปลิง

    เทียนตงกลับบ้านไปหาเหลียงฝู หลายปีมานี้ กลอุบายของพี่ชายเหี้ยมโหดขึ้นเรื่อย ๆ ปีที่แล้วก็ได้รับตำแหน่งผู้อำนวยการโรงงาน แล้วหล่อนก็ได้เล่าให้พี่ชายฟังว่า ร้านอาหารเล็ก ๆ ของเสี่ยวอวี่ทำเงินได้มาก แต่…พี่ชายก็ไม่ได้รังเกียจที่เสี่ยวอวี่ทำมาค้าขาย และเสี่ยวอวี่ยังขยายร้านอีกหลายแห่ง ทำเงินไม่น้อยเลย หลายปีมานี้ พี่ชายก็คอยดูแลเรื่องค่าใช้จ่าย แต่…หล่อนไม่อยากไปฝึกงานที่ลั่วเฉิงจริง ๆ“พี่ พี่อยากให้ฉันไปที่ลั่วเฉิงจริง ๆ เหรอ ? มันคุ้มค่าเหรอ ? ตอนนี้…ฝูซิงมีฐานะร่ำรวยแล้ว หาเงินได้เยอะกว่าเราเสียอีก เสี่ยวอวี่ไม่หย่ากับเขาหรอกค่ะ”เหลียงฝูหัวเราะ ชาติที่แล้วหลังจากตัดสินใจติดตามองค์ชายสาม เพื่อสร้างชื่อเสียงและอำนาจ เขาไม่เคยกลัวหรือหวั่นไหวเลยแม้แต่น้อยทตอนนี้ก็เช่นกัน เขายังคงรักผู้หญิงที่ยื่นข้าวกล่องให้เขากินในยามที่เขาลำบากยากจนที่สุด ต่อให้ต้องตายก็จะไม่ปล่อยมือเธอเด็ดขาด“คนเราต้องมีเป้าหมาย เมื่อกำหนดเป้าหมายแล้วจะละทิ้งความตั้งใจไม่ได้ เพราะถ้าสูญเสียเป้าหมายไป ชีวิตก็ไร้ความหมาย”เทียนตงรู้ว่าเป้าหมายที่พี่ชายพูดถึงก็คือเสี่ยวอวี่ แต่…หล่อนก็ไม่เข้าใจอยู่ดี พี่ชายหล่อนมีทุกอย

  • ยุค 80 ฉันคือภรรยาตัวร้ายของมือสังหาร   บทที่ 5 จดทะเบียนสมรส

    ซิ่วห่าวกลับไปที่ห้อง ก่อนจะเปิดตู้หยิบเอากล่องไม้เล็กมาดู สิ่งที่เห็นทำให้ซิ่วห่าวหน้าชาวูบ หยกที่เมื่อคืนยังเปล่งแสงระยิบระยับ ตอนนี้...กลับแตกละเอียดกลายเป็นผงสีขาวฟุ้ง เศษผงเกาะติดอยู่เต็มชุดเสื้อผ้าใหม่เพียงชุดเดียวของหล่อน ซิ่วห่าวรีบหยิบเอาเสื้อผ้าชุดนั้นออกมาปัด แต่...ยิ่งปัดก็ยิ่งเปรอะเปื้

  • ยุค 80 ฉันคือภรรยาตัวร้ายของมือสังหาร   บทที่ 4 หยกวิเศษ

    “คุณตำรวจคะ ฉันกับฝูซิงรีบไปจดทะเบียนสมรสค่ะ พวกเรา...ไปได้หรือยังคะ ?”เจ้าหน้าที่ตำรวจหัวเราะเบา ๆ พลางพยักหน้า ก่อนจะเอ่ยกำชับเสี่ยวอวี่ว่า“รีบไปเถอะ แต่...ครั้งหน้าถ้าเจอคนแปลกหน้าอีก อย่าไว้ใจพวกเขา เข้าใจไหม ?”เจ้าหน้าที่ตำรวจมองทั้งคู่ด้วยสายตาอบอุ่นแฝงความเอ็นดู สาวน้อยหน้าตาน่ารักกับหนุ่

  • ยุค 80 ฉันคือภรรยาตัวร้ายของมือสังหาร   บทที่ 2 เขาเท่านั้นที่จะช่วยเธอได้

    ซิงโจวเป็นคนที่มีภาวะบกพร่องด้านการสื่อสาร หรือที่ในยุคปัจจุบันเรียกกันว่า…ออทิสติก แต่…ในขณะเดียวกัน เขาก็มีพรสวรรค์พิเศษระดับอัจฉริยะ ความสามารถทางการเรียนรู้ของเขาเกินกว่าคนทั่วไปหลายเท่าในยุคสมัยของเขา การฝึกฝนเป็นเรื่องโหดร้ายถึงขั้นเอาชีวิตเข้าแลก เขาไม่เคยพูดคุยกับใครนอกจากอาจารย์ที่ฝึกเขา

  • ยุค 80 ฉันคือภรรยาตัวร้ายของมือสังหาร   บทที่ 1 ฝันที่กลายเป็นจริง

    เมื่อคืน…ก่อนนอน ‘เซี่ยเสี่ยวอวี่’ ตั้งนาฬิกาปลุกไว้ตอน 6 โมงเช้า แต่…เสียงปลุกกลับไม่ดัง เธอถูกแรงเขย่าของใครคนหนึ่งปลุกให้ตื่น หญิงวัยกลางคนตรงหน้า ใบหน้าแหลม ดวงตาคมเรียว ดูท่าทางค่อนข้างเฉียบกราด แนะนำตัวเองด้วยเสียงห้วนว่า“ฉันชื่อ ‘หวังสี่เนียง’ ผู้ชายที่เธอพามานั่นมันโง่ เอาไปขายให้เหมืองถ่า

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status