7.2 | สุดยอดมาก - NC

               มาร์คัสเงยหน้าขึ้นจากเนินเนื้อที่เขาหลงใหลแล้วถอดเสื้อผ้าออกก่อนจะเลื้อยกายขึ้นไปนอนทาบทับบนร่างบอบบางที่ยังสั่นเทิ้ม เขาดึงกระโปรงชุดนอนของเธอออกไปทางศีรษะแล้วยิ้มยั่วใส่นัยน์ตาเธอ

“เอาอีกมั้ยครับ”

“ยังจะมาถามอีก” เธอตอบเสียงแผ่ว ลมหายใจยังหอบสะท้าน

“อ้อ...ไม่เอาแล้ว” เขาแกล้งทำท่าจะผละออก

“เอาค่ะ” เธอรีบบอกพร้อมกับคว้าแขนเอาไว้

“เอาอะไร?” เขาหันกลับมาถามยิ้มๆ

“เอาคุณ” เธอมองสบตาเขาแววตาเร่าร้อน

               “เต็มที่เลยที่รัก...ผมพร้อมเป็นของคุณ” ชายหนุ่มพลิกตัวลงนอนหงายบนเตียงพร้อมกับจับร่างบางพลิกขึ้นด้านบนแล้วดันไหล่เล็กของเธอให้ลุกขึ้นนั่งบนหน้าขา

               “ฉันต้องทำยังไงคะ” หญิงสาวจอมยั่วถามพลางไล้ฝ่ามือไปบนหน้าท้องแบนราบที่ขึ้นลอนซิกซ์แพ็คเซ็กซี่ทำให้กล้ามเนื้อเขาหดเกร็งพร้อมกับสะโพกที่หยัดขึ้นนิดหนึ่ง

               “ครอบครองผม ให้ผมเข้าไปอยู่ในตัวคุณ” เขาจับสะโพกเธอยกขึ้นให้ตรงกับความเป็นชายแกร่งชันแล้วดึงตัวเธอให้กดทับลงมาอย่างเชื่องช้าจนเธอกลืนกินเขาไปทั้งหมด ชายหนุ่มขบกรามแน่นพลางสูดลมหายใจเข้าลึกอย่างรวดร้าว เหงื่อแตกซิก “ขยับขึ้น...ลง...ตามใจคุณเลย”

               เอวารินยกสะโพกขึ้นและกดลงอย่างเชื่องช้า ความเสียวซ่านจากการเสียดกันอยู่ภายในของเนื้อที่เปิดเปลือยทำให้ต้องกัดริมผีปากล่างไว้แน่น เหงื่อเม็ดบางผุดขึ้นตามหน้าผากและไรผมจนเปียกชื้น แล้วจังหวะการขึ้นและลงของเธอก็ค่อยๆ ลื่นไหลและเร็วขึ้นเมื่อร่างกายคุ้นชิน

               มาร์คัสครางทุ้มต่ำในลำคอด้วยความสุขซ่านในขณะที่สายตาจับจ้องอยู่ที่การเคลื่อนไหวแสนเซ็กซี่ของหญิงสาวด้วยความหลงใหล ใบหน้าแดงระเรื่อชุมเหงื่อของแหงนเงยไปด้านหลังเล็กน้อย เส้นผมยาวสลวยทิ้งตัวไปด้านหลัง ทรวงอกอวบอิ่มขนาดเต็มไม้เต็มมือกระเพื่อมไหวขึ้นลงอย่างเย้ายวนใจ ยิ่งเห็นเธอตั้งอกตั้งใจเติมเต็มความสุขให้เขาแบบนี้เขาก็ยิ่งรักเธอมากขึ้น

               “อ๊ะ...มาร์ค...” เอวารินครางกระเส่าเมื่อเขาหยัดสะโพกสวนขึ้นมาในจังหวะที่เธอทิ้งตัวลงซึ่งทำให้การเติมเต็มล้ำลึกมากยิ่งขึ้น จังหวะการเคลื่อนไหวที่สอดประสานเป็นจังหวะเดียวกันที่ทั้งหนักหน่วงและเต็มแน่นจากเขาผลักดันให้กล้ามเนื้อภายในของเธอบีบรัดรุนแรงแล้วพุ่งทะยานไปแตะจุดสูงสุดพร้อมกับเสียงหวีดร้องบาดลึก

               หญิงสาวหายใจหอบสะท้าน ร่างกายสั่นเทิ้ม สองมือวางประทับไว้บนหน้าท้องแข็งเกร็งของชายหนุ่มที่ตรึงสะโพกเธอไว้ด้วยมือทั้งสองข้าง เขากดร่างเธอแนบไว้อย่างมั่นคงแล้วดันตัวเองเข้ามาอย่างรุนแรงเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะถึงจุดสุดยอดพร้อมเสียงครางกระหึ่ม

               “เป็นไงบ้างคะ” เธอเอียงคอถามเสียงแผ่วหวิว

               “คุณสุดยอดมาก” เขาดึงตัวเธอลงไปนอนซบบนบนอกแล้วกดจูบลงบนขมับชื้นเหงื่อ “ผมรักคุณนะ”

               “ฉันก็รักคุณค่ะ” เอวารินเงยหน้าขึ้นจากซอกคอหนั่นแน่นแล้วมองสบตาเขาด้วยแววตาหวานฉ่ำ “คุณเป็นคนอยากผูกมัดฉันไว้เอง จะมาเขี่ยฉันทิ้งทีหลังไม่ได้แล้วนะคะ”

               “ผมไม่มีวันทิ้งคุณ คุณนั่นแหละอย่าทิ้งผมไปไหนก็แล้วกัน”

               “สามีทั้งหล่อทั้งรวยขนาดนี้ ใครทิ้งก็โง่แล้ว” เธอแกล้งเย้า

               “ผมมีดีมากกว่าที่คุณพูดนะ” ชายหนุ่มเริ่มขยับสะโพกหมุนวนเชื่องช้าทำให้ความเป็นชายที่ยังแช่ค้างเริ่มเหยียดขยายขึ้นมาอีกครั้ง “คุณไม่ชอบความเร้าใจของผมมั่งเลยเหรอ”

               “เรื่องนี้คือสิ่งที่ฉันชอบมากที่สุดในตัวคุณค่ะ” เธอยิ้มเซ็กซี่แล้วแนบริมฝีปากลงจูบเชิญชวนเขาให้เริ่มเกมรักอีกรอบ

หลายวันต่อมา ขณะนั่งรับประทานอาหารเช้าด้วยกันมาร์คัสก็ยื่นไอแพดมาในเอวารินที่นั่งอยู่ข้างๆ ดู

               “ข่าวนี่ทำให้อาหารเช้าวันนี้อร่อยขึ้นเยอะเลย”

               “ข่าวอะไรคะ” หญิงสาวรับไอแพดมาดูแล้วอึ้ง “ท่านกำธรถูกสอบทุจริต พัวพันคดีค้ามนุษย์ด้วย”

               “ใครที่คิดจะยุ่งกับเมียผมก็ต้องโดนแบบนี้แหละ” ชายหนุ่มลูกครึ่งยกกาแฟขึ้นจิบอย่างอารมณ์ดี

               “คุณใส่ร้ายเค้าเหรอคะ?”

               มาร์คัสสำลัก กาแฟแทบพุ่งพรวดออกจากปาก “คุณก็มองผมในแง่ร้ายเกินไป” เขาพูดขำๆ พลางหยิบผ้าเช็ดปากที่วางอยู่บนหน้าตักขึ้นมาเช็ดปาก “ผมแค่ทำให้ความชั่วที่มันซุกไว้ใต้พรมถูกเปิดเผยออกมาเท่านั้นเอง”

               “ร้ายมาก” เอวารินมองหน้าเขายิ้มๆ

               “ร้ายเพราะรักคุณไง” เขายื่นหน้าเข้ามาจุ๊บริมฝีปากเธอแล้วบอก “รีบกินเถอะ วันนี้คุณมีนัดกับหมอตอนสิบโมงนะ”

               “ครบหนึ่งเดือนที่ฉันความจำเสื่อมแล้วเหรอคะ นอกจากเรื่องที่พี่ซินดี้เล่าให้ฟัง ฉันก็ยังจำอะไรไม่ได้เลย” หญิงสาวบอกหน้าเศร้าอย่างรู้สึกผิด เธอรู้ว่ามาร์คัสอยากรู้เรื่องของเจสันมากแต่เธอก็ยังนึกไม่ออก และเขาก็ไม่เคยคาดคั้นเธอเลย มีแต่จะปลอบใจไม่ให้คิดมาก

               “อย่างอื่นจำไม่ได้ก็ไม่เป็นไร แต่คุณห้ามลืมเด็ดขาดว่าผมเป็นสามีของคุณ”

               “ฉันไม่มีวันลืมคุณหรอกค่ะ ขนาดหลับตาฉันยังจำกลิ่นคุณได้” เธอหลับตาแล้วยื่นหน้าเข้ามาซุกที่ซอกคอแล้วสูดกลิ่นน้ำหอมประจำตัวซึ่งผสมกับกลิ่นกายของเขาจนเกิดเป็นกลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่ทำให้เธอหลงใหลและรู้สึกผ่อนคลายทุกครั้งที่ได้สูดดม

               “คุณจะกินผมแทนอาหารเช้าหรือเปล่าเนี่ย” มาร์คัสแซวยิ้มๆ

               “แล้วกินได้มั้ยล่ะคะ” เธอเลื่อนหน้ามากัดที่ปลายจมูกเขาเบาๆ

               “ได้...แต่คุณต้องไปหาหมอก่อน แล้วหลังจากนั้นเราจะไปฮันนีมูนกัน ทีนี้คุณอยากกินผมทั้งวันทั้งคืนก็ตามใจคุณเลย”

               “ฮันนีมูน...?” เธอถามตาวาว

               เขาพยักหน้ารับ ดีใจที่เห็นเธอตื่นเต้นดีใจขนาดนี้

               “ที่ไหนคะ...?”

               “ไม่บอก แต่คิดว่าคุณต้องชอบแน่”

               “ฉันชอบทุกที่ที่มีคุณ” เอวารินบอกพลางโถมตัวเข้าไปหอมแก้มสามีฟอดใหญ่แล้วหันกลับไปกินอาหารเช้าต่ออย่างร่าเริง แต่พอเห็นว่าเขาเอาแต่นั่งมองหน้าเธอแล้วยิ้มจึงใช้ส้อมจิ้มไข่ดาวขึ้นมาป้อน “เอาแต่นั่งจ้องหน้าฉันแล้วจะอิ่มมั้ยคะ”

               “อิ่ม...อิ่มใจ” เขาตอบพลางงับไข่ดาวที่จ่ออยู่ตรงหน้าเข้าปากแล้วชี้นู่นชี้นี่ออดอ้อนให้เธอป้อนไม่หยุด