บทที่ 15 ปิดกอง

            ตอนแรกที่ละครออนแอร์  กระแสตอบรับดีมาก  ทีมงานทุกคนนั่งดูละครตอนแรกที่กองถ่าย  ทุกคนลุ้นจนเสียงเงียบสนิท  นักแสดงเห็นผลงานของตัวเองว่าแสดงได้ดีเพียงไรในวันนี้  ศศิกานต์กัดเล็บตัวเอง  รู้สึกว่าตอนนี้พัฒนามาไกลกว่าเดิมมาก  เธอหวังว่าแฟนๆ จะติดตามงานของเธอจนเห็นพัฒนาการนั้น

            วันนี้เป็นการแสดงฉากสุดท้ายในละคร  ผู้กองฉัตรชยาตกลงคบกับรดา  ซีอีโอโรงแรมชื่อดัง  มีข่าวพวกเขาในแวดวงไฮโซ  ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็มีแต่คนตามติด  และวิจารณ์พวกเขาอย่างเสียๆ หายๆ

            รดาร้องไห้เมื่อข่าวจิกกัดเธอ  เธออายมาก  จนผู้กองสาวต้องดึงเธอมาซบไหล่  แล้วยิ้มดุๆ ให้นักข่าวที่ตามพวกเธอมา  

            รดาซ้อนท้ายรถบิ๊กไบค์ของผู้กองฉัตรชยาออกนอกเมืองไปยังชายทะเล  เสียงรถดังกลบเสียงสะอื้นของรดา  เธอกระชับอ้อมกอดแน่น  ไม่อยากเสียมันไป  แต่ก็ไม่อยากเป็นจุดสนใจให้แก่คนใจแคบอีกต่อไป

            "พวกเราไม่ได้ทำอะไรผิด  ไม่ได้คบซ้อน  ไม่นอกใจ  รักกันอย่างจริงใจ  แล้วแค่เรารักเพศเดียวกันเท่านั้น"  ผู้กองสาวให้กำลังใจคนรัก  จอดรถริมชายหาดในเวลากลางคืน  หน้าจอมอนิเตอร์มีเพียงพวกเขาสองคนใต้แสงจันทร์  ข้างหลังเป็นกองถ่ายเฝ้าดูนักแสดง  ทุกคนเข้าถึงอารมณ์ตามๆ กัน

            พวกเขาเดินทางกลับบ้าน  ซึ่งรดาและศิวิกาอยู่บ้านหลังเดียวกัน  หรือจะเรียกให้ถูกว่าคฤหาสน์มากกว่า  ภายในมีห้องพักกว่าสามสิบห้อง  ใหญ่โตพอจะมีชีวิตเป็นของตัวเองโดยแค่เดินมากินข้าวร่วมกันบ้างนานๆ ครั้งก็พอ

            "ศิวิกาโกรธหลานสาวของตัวเอง  โดนแย่งคนที่แอบชอบและแก้ปัญหาเรื่องหนี้สินได้  เกลเดินมาจากทางนี้นะ"  ผู้กำกับสั่ง  "เดินไปยิงนางเอก  แต่    พระนางมาขวางไว้  รับกระสุนแทน  แล้วชักปืนยิงศิวิกา  เข้าจุดสำคัญ  ตาย  แต่พระนาง  เอ็งร่อแร่  แสดงสีหน้าด้วย  ส่วนปรีย์  ร้องไห้ตัวโยนเลยนะ  น้ำมูกน้ำตาไหลก็ปล่อยเลยนะ  โอเค  เริ่ม"

            นักแสดงแสดงตามการบรีฟของผู้กำกับ  เขาพอใจเป็นอย่างมากที่ทุกอย่างเข้าที่  ทุกคนเข้าใจความรู้สึกของตัวเอง รู้มุมกล้อง  และท่องบทอย่างคล่องแคล่ว

            สุปรีย์ร้องไห้หนักมาก  รอหน้าห้องผ่าตัด  พวกเขาย้ายกองถ่ายมาที่โรงพยาบาลเอกชนในเวลาดึกเพราะต้องการให้คนน้อยที่สุด  หมอส่ายหน้า  แต่เมื่อเธอเข้าไปลาคนรัก  น้ำตาเธอหยดลงบนหน้าอีกฝ่าย  ผู้กองสาวจึงฟื้นขึ้นมาอย่างอัศจรรย์

            "คัท  ขอบคุณมากครับทุกคน"

            ศศิกานต์เห็นสุปรีย์ร้องไห้ไม่เลิก  ทั้งที่สั่งหยุดการแสดงแล้ว  เลยลุกจากเตียงขึ้นมาปลอบ  เธอหยุดร้องไห้  ทุกคนอมยิ้ม

            "เขารักกันจริงๆนั่นแหละ"  ซีกระซิบเพื่อนในกอง

            "แซ่บ"  เพื่อนสาวสองเอ่ย

.

.

            วันงานปิดกองก็มาถึง  เสียงเพลงเข้าจังหวะดังอึกทึก  จนไม่มีใครได้ยินเสียงใคร  ไฟในผับส่องแสงวาบไหวตรงโน้นทีตรงนั้นที  เครื่องดื่มถูกเสิร์ฟพร้อมอาหารไม่อั้น  ทุกคนโยกตามจังหวะเพลง  ทีมงานจัดการแสดงเล็กๆ  ด้วยการเอาเพลงเกาหลีมาคัพเวอร์  ซีเต้นสุดแรงด้วยร่างอันผอมกะหร่องของเธอ  เธอใช้เวลากว่าหนึ่งสัปดาห์เต็มๆ เพื่อซ้อมเพลงนี้

            เมื่อเพลงจบ  เสียงเชียร์ก็ดังมาจากทุกทิศ  ทีมงานโค้งคำนับแทนคำขอบคุณ

            "ต่อไป  เราจะเชิญนักแสดงนำมาพูดความในใจนะค่า"  ซีพูดในฐานะพิธีกร  ผมสีฟ้าของเธอเปียกเพราะเหงื่อออก  "เชิญคุณศิวิกา  หรือคุณเกลเลยค่ะ"

            "เกลไม่ได้เมาเหล้า"  เธอเอ่ยทั้งที่เมาเหล้า  "แต่เมารัก  รักคนที่เขาไม่รักเรา  ก็เศร้างี้แหละ  และเกลจะไม่ยอมแพ้จนกว่าจะตัดใจได้"

            ทุกคนเงียบ  ไม่มีใครปรบมือหรือแสดงความคิดเห็นมากนัก  เพราะเห็นใจเธอไม่น้อย  งานนี้เกลทุ่มสุดตัวแล้ว  แต่ยังไม่สมหวัง

            "แหมๆ เป็นคำกล่าวที่ร้อนแรงพอสมควร  ต่อไปเชิญคุณ รดา  หรือสุปรีย์  นางเอกของเราค่า"  ซีเอ่ย  เปิดทางให้น้องสาวคนสนิท

            "ปรีย์ได้อะไรมากมายในความสัมพันธ์ครั้งนี้  รักที่จริงใจแบบนี้จะเยียวยาเราได้  อย่าปล่อยมือจากคนที่รักเราและเราก็รักเขา  เพราะมันอาจจะไม่มีโอกาสอีกแล้ว"  ร่างบางมองไปที่คนตาคม  เสียงร้องด้วยความอิจฉาของคนฟังดังตอบกลับมาจาก  ฝูงชน  พวกเขาตาร้อนผ่าว

            "น่าอิจฉาม๊ากมาก"  ซีแซว  "งั้นจะขาดพระนางของเราไม่ได้  เชิญศศิกานต์หรือผู้กองฉัตรชยาค่า"

            "ก่อนหน้านี้ศศิยังเป็นคนธรรมดา  ไม่คิดว่าการมาแสดงละครจะทำให้เจอแฟนๆ ที่รักเราได้มากขนาดนี้  ถ้าเรามีความพยายามในการเปลี่ยนแปลงตัวเอง  เราก็จะประสบความสำเร็จและเมื่อเราพร้อมทั้งหน้าตา  และฐานะการเงินที่ดีพอ  เราจะสามารถคว้าโอกาสในการเป็นคนสำคัญของใครคนหนึ่งได้  คนที่เรารอคอยมาทั้งชีวิต  และ  เอ่อ...จนกว่าจะพบกันใหม่  ขอให้ทุกคนประสบความสำเร็จในสิ่งที่หวังนะคะ"

            "เฮ้ๆ  มีความนัยเยอะแยะที่รอการเฉลยอยู่นะคะ  เอาละ  มาถึงผู้กำกับของเราละน้า"  ซีตะโกนก้อง

           "ขอโทษนะ  ไม่อยากจะอวด แต่เรตติ้งสูงสุด 11% แล้วจ้า  ฮ่าๆๆ ยังไม่นับ youtube อีกนะครับ  ขอบคุณทีมงาน  ขอให้ทุกคนเจอรักแท้  ไม่ว่าจะมาในรูปแบบไหน  ปรบมือให้ตัวเอง และงานของเราจบแล้ว  แต่ทีมนักแสดงยังไม่จบนะเว้ย  เราต้องโปรโมตละคร  จัดงานมีตติ้งกับด้อมอีก  ที่สำคัญรอทีมตัดต่อด้วย  เป็นกำลังใจให้ทุกคนนะเว้ย  มาเฮ้พร้อมกัน  เฮ้..."