MasukShare
บทที่ 1 เหตุการณ์พลิกผัน 4
Terakhir Diperbarui:
2026-01-23 09:07:09“ใครแม่แก” พรรณพิลัยแผดเสียงออกมาทันทีด้วยความไม่ชอบใจ ทศวรรษที่กลับหลังหันกำลังจะเดินออกจากห้องพักผู้ป่วยไป
“อย่าหวังว่าแกจะอยู่ดีมีสุขเหมือนเดิม ตอนนี้ตาสืบเองก็จำอะไรไม่ได้ ไม่แน่ว่าเขาอาจจะขอหย่าจากแกในเร็ววันก็ได้” สองมือกำเข้าหาแน่นขนเห็นข้อขาว ทศวรรษสูดลมหายใจเข้าปอดหนัก ๆ เพื่อระงับอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน ก่อนจะหันมาเยาะเย้ย
“เหรอครับ ผมจะรอ…” เขาส่งกระแสจิตฟาดฟันผ่านทางดวงตาระหว่างแม่ผัวกับลูกสะใภ้ ทศวรรษเป็นฝ่ายเก็บสายตากลับมาก่อน ก่อนจะเอ่ยบอกลากับคนป่วยที่นอนบนเตียงแน่นิ่งเช่นเดิม
หากสืบสานไม่เกิดอุบัติเหตุร้ายแรงแบบนี้ เขาไม่มีวันปล่อยให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นแน่ สืบสานเองก็เลี่ยงการปะทะซึ่ง ๆ หน้ามาตลอด แต่ว่าวันนี้กลับแตกต่างจากเมื่อก่อนลิบลับ ทศวรรษแทบจะถูกรุมกินโต๊ะ อีกฝ่ายทำได้เพียงมองเขาด้วยสายตาว่างเปล่า
“ทศกลับก่อนนะครับ วันหลังจะมาเยี่ยมคุณใหม่”
“ศรีนวล หากผู้ชายคนนั้นเดินออกจากห้องไปแล้วอย่าลืมฉีดพ่นแอลกอฮอล์ให้ทั่ว ฆ่าเชื้อให้หมด เดี๋ยวลูกสืบจะติดเชื้อเอา” พรรณพิลัยจงใจสั่งแม่บ้านเสียงดังไล่หลังทศวรรษ เขาเปิดประตูออกจากห้องพร้อมกับปิดประตูดังปังตามแรงอารมณ์ที่พุ่งสูง
เชื้อโรคที่ว่า…ก็คือเชื้อเกย์ พรรณพิลัยคิดมาตลอดว่าลูกชายเป็นเกย์เพราะผู้ชายอย่างทศวรรษหลอกล่อ เธอไม่เคยยอมรับ และจะไม่มีวันยอมรับเป็นอันขาด!
ทางด้านทศวรรษได้ยินดังนั้นน้ำตาไหลอาบแก้มไม่พูดอะไรก่อนจะเดินออกจากห้องไปอย่างเงียบเชียบ เขาพยุงร่างกายที่แทบจะทรุดลงกับพื้นมายังลานจอดรถเมื่อประตูปิดลงเสียงร้องไห้โฮก็ดังขึ้นพร้อมกับหยาดน้ำตาที่ไหลทะลักออกมาเหมือนเขื่อนแตก
หากเขารู้ว่าจะมีวันนี้ก็คงจะทำดีกับอีกฝ่ายมากหน่อย ทริปที่แพลนไว้จะไปเที่ยวด้วยกันก็เลื่อนออกไปไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งเพราะทศวรรษคิดว่ายังไงพวกเขาก็อยู่ด้วยกัน และตอนนี้เป็นเวลาสร้างตัวอีกทั้งธุรกิจคราฟเบียร์ก็กำลังไปได้ดี เริ่มตีตลาดเพื่อนบ้าน และทศวรรษก็คิดว่าพวกเขารักกันขนาดนี้คงไม่มีปัญหาอะไรเข้ามากระทบกับชีวิตคู่สมรสเป็นแน่ ทะเบียนสมรสก็จดทะเบียนถูกต้องตามกฎหมาย แต่ทศวรรษไม่รู้เลยว่าเหนือสิ่งอื่นใดคือ...
ไม่มีใครสามารถควบคุมกงล้อแห่งโชคชะตาได้…อุบัติเหตุในครั้งนี้ก็เช่นกันที่มาสั่นคลอนชีวิตคู่ของพวกเขา
หากพวกเราไม่ได้รักกันและจับมือกันแน่นมายาวนานถึง 10 ปีเต็ม ไม่แน่ว่าทศวรรษอาจจะถอดใจในความสัมพันธ์ครั้งนี้แล้วก็ได้ แต่เพราะว่าสืบสานคอยค้ำยันโลกที่เหมือนจะถล่มไม่ถล่มแหล่ด้วยสองมือ ไม่ว่าจะแรงกดดันของครอบครัว เพื่อนฝูง คนรอบข้างถึงขนาดตัดขาดจากที่บ้านเพราะเขาเป็นต้นเหตุ แล้วทศวรรษจะปล่อยให้คนรักของเขาแบกโลกที่หนักหนาขนาดนั้นด้วยสองมือได้อย่างไร แต่แล้ววันหนึ่งมือหนึ่งคู่ที่คอยช่วยกันค้ำยันได้หายไป โลกของพวกเขาที่เหลือเพียงทศวรรษตัวคนเดียวไม่รู้ว่าจะค้ำยันได้มั่นคงไปจนถึงเมื่อไหร่
แต่เขาก็จะทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้คนรักกลับคืนมา แม้อีกฝ่ายจะเกลียดตัวเองมากมายแค่ไหนก็คุ้มค่า ขอแค่มีสืบสานอยู่เคียงข้าง ต่อให้ต้องเสียอะไรไปทศวรรษก็ยอม แม้จะต้องแลกมาด้วยสายตาเหยียดหยาม และความชิงชังก็ตาม
Bab terbaru
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 6 (จบ)
ส่วนภพพานนั้นยืนตัวลีบอยู่ด้านหลังเสี่ยโต ที่งานนี้แต่งตัวปาดผมมาอย่างหล่อเหลา มีคนเหลียวมองตลอดทางจนทำให้ภพพานรู้สึกประหม่าวางตัวไม่ถูกขึ้นมาเสียดื้อ ๆ แต่พอได้ยินประโยคที่พ่อและแม่ทั้งสองฝั่งกำลังอวยพรคู่แต่งงานเพศเดียวกันบนเวที คนเจ้าน้ำตาอย่างเขาถึงกับน้ำตาซึม“ไง…ซึ้งมากหรือไง” เตวินทร์พูดแหย่ ในขณะที่มือหนึ่งกำลังถือแก้วเหล้าทรงเตี้ยที่สำหรับใส่เหล้าขาว ในงานไม่มีไวน์อย่างที่คิดไว้แฮะ มีแต่เครื่องดื่มในไลน์การผลิตของ KUNA ที่เรียงรายให้แขกเลือกดื่มตามใจชอบ ส่วนเครื่องดื่มหลักที่คู่แต่งงานกำลังรินที่ถูกจัดแต่งแต่ละชั้นอย่างประณีตเป็นเหล้าขาวที่เจือด้วยสีชมพูอ่อนเป็นเหล้าขาวที่ผสมด้วยลำไยเนื้อชมพูที่มาจากจังหวัดลำพูนมาถึงเวลาการโยนช่อดอกไม้ ดอก LIly of the valley ในมือทศวรรษที่เดินถือขึ้นมาบนเวทีถูกมอบให้สืบสาน คนข้างล่างเวทีโห่แซวเพราะความหมายของมันคือ Return to happiness ช่อดอกไม้ที่ทศวรรษเลือกใช้เป็นดอกสแตติส (Statice) ดอกสีม่วงที่กลีบดอกเป็นแฉกเหมือนดวงดาวแถมความหมายของมันเหมาะกับพวกเขาทั้งคู่เป็นอย่างมาก “ความรู้สึกดี ๆ ที่ยังคงอยู่ตลอดไป ความรักที่ยั่งยืน ความทรงจำ และความส
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 5
เงินทองส่วนใหญ่เก็บไว้ในธนาคาร แทบไม่เคยเอาออกมาใช้ และส่วนใหญ่ก็เป็นเด็กทั้งสองที่หามาเอง กว่าจะมีวันนี้ไม่ง่าย และเขาก็คิดไม่ผิด ความมุมานะของเด็กทั้งสองคนออกดอกออกผลผลิบานในที่สุด ความสำเร็จของลูกชายและลูกเขยส่วนหนึ่งมาจากแรงสนับสนุนทางบ้านทั้งสองฝั่งที่เห็นพ้องไปในทางเดียวกัน ทำให้เด็กทั้งสองออกวิ่งได้อย่างเต็มที่ไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลังเหมือนอย่างที่แล้วมา พ่อเลี้ยงสมบูรณ์น้ำตาซึม เขาตบหลังโอบกอดลูกชายทั้งสองสักพักก่อนจะถอยกลับไปยังด้านหลัง แม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์เองก็ยกผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดน้ำตาให้กับสามี“พ่อมึงเนี่ยน้า…” ทั้งสองยิ้มให้กันก่อนจะมองบ่าวสาวตรงหน้าด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข มาถึงพรรณพิลัย เสียงสะอื้นดังมาไม่ขาดสายเธอปาดน้ำตาบนใบหน้านั้นป้อย ๆ ก่อนจะฉีกยิ้มให้คนทั้งคู่“กว่าจะมีวันนี้เหนื่อยกันมากเลยสินะ” สืบสานกอบกุมมือบางนั้นแน่นพลางบีบกระชับเป็นระยะ“แต่แม่ก็ดีใจที่ลูกทั้งสองจับมือกันมาถึงวันนี้ แม่ดีใจมากจริง ๆ และจะดีใจมากกว่านี้ถ้าลูกทั้งสองจับมือกันไปตลอด” พรรณพิลัยสะอื้นฮักก่อนจะเอ่ยต่อ“เมื่อก่อนแม่เคยคิดว่าสิ่งที่ทำลงไปดีที่สุดและเหมาะสมที่สุดสำหรับลูก แต่ไม่กลับไม่เคยถ
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 4
งานแต่งจัดขึ้นที่โรงแรมระดับห้าดาวใจกลางเมืองกรุงเทพฯ ปิดโรงแรมโดยเฉพาะเพื่อให้เครือญาติทางฝั่งของทศวรรษได้เข้าพัก และอำนวยความสะดวกให้กับเหล่ามิตรสหายของทั้งสองคนที่บ้างเดินทางมาจากต่างจังหวัดเพื่อเข้าร่วมงานเลี้ยงฉลองสมรสครั้งนี้ จะว่าเลี้ยงฉลองก็ไม่ใช่เรียกว่าแต่งงานใหม่อีกครั้งกับคนเดิมจะเหมาะกว่าธีมในงานเป็นสีเอิร์ธโทน เป็นกลุ่มสีธรรมชาติ หรือสีที่เลียนแบบธรรมชาติ เช่นน้ำตาล เทา เบจ เป็นงานแต่งแบบอบอุ่น ไม่ฉูดฉาด ชุดเพื่อนเจ้าสาวต่างก็สวมกระโปรงตีกะบังลมหน้าเพื่องานนี้โดยเฉพาะ โดยเฉพาะสามสาวคนสนิทของทศวรรษที่อยู่ด้วยกันแทบจะทุกช่วงเวลาของช่วงชีวิต ทศวรรษกล้าพูดได้เต็มปากเลยว่า หากขาดคนใดคนหนึ่งในที่แห่งนี้ไป ทศวรรษคนนี้ก็ยังเป็นเพียงทศวรรษเด็กต่างจังหวัดปอน ๆ คนหนึ่งที่เข้ากรุงฯ เพื่อมาหาจุดมุ่งหมายในชีวิต อาจเป็นเพียงอีทศตุ๊ดเด็กคนหนึ่งไม่ใช่ทศวรรษนักธุรกิจหน้าใหม่ไฟแรงที่ถูกจัดอันดับนักธุรกิจหน้าใหม่ไฟแรงในปี 2025 พวกเขาทั้งสี่คนต่างจับจูงมือกันมาไกลกว่าที่คิด กว่าจะมาถึงจุดจุดนี้ได้เรียกว่ารากเลือดกันเลยทีเดียว ทั้งเรื่องธุรกิจ ความรัก ครอบครัว หลายครั้งที่ชีวิตเป๋ไปเป๋มาเหมื
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 3
“ใครว่าพี่หยอก พี่เอาจริง”“ว้า…” ทศวรรษทำทีทัดผมที่หลังหู แหวนเพชรที่นิ้วนางด้านซ้ายพอต้องแสงไฟก็ส่องประกายวูบวาบ เม็ดโตเท่าเม็ดถั่วแระญี่ปุ่นไม่เห็นก็ตาบอดเต็มที!“ผมไม่ใช่คนตัวเปล่าเล่าเปลือย คงทำให้พี่โตสมหวังไม่ได้” เตวินทร์ยกบรั่นดีขึ้นมาจิบด้วยมุมปากที่ยกยิ้มพลางโครงศีรษะน้อย ๆ“มาหาพี่ คงไม่ได้ตั้งใจจะมาแจกการ์ดให้พี่เจ็บช้ำน้ำใจซ้ำ ๆ หรอกใช่มะ”“แหมพี่โต ผมมาขอบคุณและอยากจะขอโทษพี่เรื่องนั้นต่างหาก เห็นว่าพี่เองก็เสียหายเยอะเหมือนกัน” เตวินทร์กางขาเปลี่ยนอิริยาบถก่อนจะโน้มตัวเข้ามาหาทศวรรษที่นั่งตรงข้าม“ถ้าทศพอใจ เงินแค่นี้จะนับเป็นอะไรได้” น้ำเสียงแหบพร่าแฝงไปด้วยความเย้าหยอก คารมเสี่ยโตเขาระดับพระกาฬจริง ๆ ทศวรรษปั้นหน้ายิ้ม อีกทั้งเขายังมีประสบการณ์โชกโชนที่ทางบ้านคุณาปกรลากเขาออกงานแทบจะวันเว้นวัน พบปะผู้คนมากมาย และท่านเจ้าสัวก็สั่งสอนการวางตัว การเข้าสังคม และการใส่หน้ากากเพื่อธุรกิจ ‘น้ำขุ่นไว้ใน น้ำใสไว้นอก’ อยู่เสมอ“พี่โตไม่เสียดาย แต่ทศเสียดายนี่ครับ อีกอย่างก็เพราะช่วยสืบเขาด้วย ที่เขาลือกันว่าพี่โตกับพี่สืบไม่ถูกกัน น่าจะข่าวลือใช่ไหมครับ”“เปล่า! เรื่องจริง” เต
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย 2
เมื่อคำอธิษฐานจิตกรวดน้ำลงดินจบลง กอปรกับกรวดน้ำทองเหลืองที่บรรจุน้ำเปล่าสะอาดเอาไว้หยดลงดินจนถึงหยดสุดท้าย พลันมีสายลมเอื่อย ๆ พัดพาใบไม้แห้งที่อยู่บริเวณนั้นปลิวล่องลอยไปตามลมผ่านร่างทั้งสองไป หลวงพ่อที่ยืนอยู่หน้ากุฏิก็ยืนมองทั้งสองเช่นกัน แต่ภาพที่เห็นตรงหน้ากลับทำให้ร่องรอยความโศกเศร้ายิ่งปรากฏชัดในนัยน์ตา เบื้องหน้าแรกเริ่มก่อตัวเป็นเงาสีขาวค่อย ๆ แจ่มชัด ชายหนุ่มสองคนที่สวมชุดราชปะแตนเต็มยศนั่งยอง ๆ ใช้มือรองรับหยาดน้ำเหล่านั้นด้วยสีหน้ายิ้มแย้มพร้อมทั้งหันหน้ามายิ้มให้กันด้วยสายตาที่หวานเชื่อม ดูก็รู้ว่าไม่ใช่สายสัมพันธ์ฉันเพื่อน ครอบครัว แต่เป็นฉันท์คนรักเพศเดียวกัน ก่อนทั้งสองจะยืนขึ้นประนมมือไหว้มาทางหลวงพ่อที่ยืนอยู่ด้านหลัง ส่วนด้านหลังของสืบสานก็มีคนแก่อีกคนที่สวมชุดเฉกเช่นเดียวกันกับคนทั้งสอง เพียงแต่โจงกระเบนสีเขียวเข้มแตกต่างจากคนหนุ่มทั้งสองที่สวมสีน้ำเงิน แถมในมือยังมือไม้เท้าคอยพยุงตัวถืออยู่ด้านหน้าตัวเองในท่วงท่าที่ก้มมองเด็กทั้งสองด้วยสีหน้าราบเรียบ แต่แววตากลับเจือร่องรอยความอาลัย และความปีติยินดีเอาไว้ ความทุกข์ ความโศก ความเศร้า การรอคอย การยึดติด จบลงเพียงไม
รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) บทส่งท้าย
ก่อนหน้าหลายเดือนจะถึงกำหนดการณ์การฉลองงานสมรสที่ยิ่งใหญ่ เกรียงไกรสมกับตำแหน่งสะใภ้คนโตของคุณาปกร ได้ยินว่าแค่แขกเหรื่อในวงการธุรกิจก็ร่วมร้อย ยังไม่รวมวงศาคณาญาติที่แตกสายออกไปเกือบร้อยคน งานนี้แขกในงานหลักพัน ทศวรรษถามย้ำกับแม่สามีย้ำ ๆ“งานไม่ใหญ่แน่นะครับคุณแม่” พรรณพิลัยยิ้มบาง ๆ ก่อนจะหัวเราะน้อย ๆ กับคนใช้คนสนิทอย่างศรีนวล“คุณทศอย่ากังวลไปเลยค่ะ งานเล็ก ๆ คนกันเองทั้งนั้น” ศรีนวลหัวเราะร่วนพลางตอบคำถามนั้น ดูจากสีหน้าของคนทั้งสองแล้ว คงไม่เล็กเท่าไหร่ ขนาดงานเลี้ยงฉลองวันเกิดคุณหญิงพรรณพิลัย คุณหญิง คุณนายต่าง ๆ ตีผมกะบังลมเดินกันให้ควั่ก ไหนจะญาติทั้งสองฝั่งอย่างท่านเจ้าสัว และคุณหญิงพรรณพิลัยเอง แค่บ้านทศวรรษ แม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์นับแขกที่จะไปร่วมงานได้สองรถบัสคันใหญ่ จะบ้า! ยังไงก็เห็นชอบจากผู้ใหญ่ทั้งสองฝั่งเขาและสืบสานจะทำอะไรได้ เลือกดูเฉดสีเสื้อผ้าในงานวันแต่งจนหัวหมุนไปหมด พวกสามสาวก็ดีใจมาก อีกทั้งไม่ได้จ้างดีไซเนอร์ค่าตัวแพง ๆ จากที่ไหนไกล เป็นปลายฟ้าที่บรรจงบินไปถึงฝรั่งเศสเพื่อเลือกผ้าโดยเฉพาะ รวมไปถึงพวกมุกและคริสตัลที่ปักมือ แม้จะสวมชุดสูทแต่ทว่าเนื้อผ้าด้านในเป็
Anda juga akan menyukai
ดลรวีที่รัก
นักเขียนเจ้าตอง(JaoTong)1.3K Dibacaสัมปทานอาญาเถื่อน
หลงจุ้นถิง2.1K Dibacaย้อนเวลามาหาผู้ชายยุค90 ภาค3
ต๋อง น่ะ1.0K Dibacaเกิดใหม่อีกครา วานวาสนาไม่ข้องเกี่ยว
MACARONI/1Millionmilesaway2.0K Dibacaอัลฟ่าเกล็ดเงินกับอีนิกม่าฉลามหัวค้อน
Ophelia foxglove174 Dibacaคุณอาครับห้ามจีบหม่ามี้ผม (Mpreg)
Melmee43 Dibacaเมื่อข้าทะลุมิติไปเป็นตี้จวินบนสรวงสวรรค์
ไป๋หมิงอิ๋ง128 Dibacaวาดใจฉันด้วยฝันของนาย
Futhaone128 Dibaca
