Home / วาย / รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL) / บทที่ 24 บางอารมณ์ฉันก็เป็นตัวโกง 2

Share

บทที่ 24 บางอารมณ์ฉันก็เป็นตัวโกง 2

Author: DILEMMA 28
last update Last Updated: 2026-03-03 16:32:42

“ทำไม ไอ้โตมันพูดกับคุณเหรอ”

“ใช่” ทศวรรษเองก็จดจ้องสืบสานอย่างไม่ยอมแพ้ เราต่างก็เล่นเกมจ้องตาโดยไม่มีใครยอมใคร สืบสานจะรู้ไหมน่ะว่าสีหน้าและแววตาของตัวเองตอนนี้มันดูตลกแค่ไหน แววตาที่เต็มไปด้วยความวูบไหว หวาดกลัว ระคนโกรธเคืองมันฉายอยู่ในนัยน์ตาของทศวรรษทั้งหมด และทศวรรษก็ไม่กลัวราชสีห์ตรงหน้าแม้แต่น้อย เขายังอยากจะเอาคืนอีกฝ่ายให้เจ็บแสบ ให้สมกับที่ทำเขาเสียใจร้องไห้จนโทรมเป็นศพเพราะการแสดงละครของอีกฝ่าย เอาสิงานนี้ใครจะได้รางวัลออสการ์ด้านการแสดงไปครอง!

“ถ้าทศเลือกพี่โตอาจไม่มีวันนี้เลยก็ได้”

“เหอ ๆ” สืบสานย่อตัวลงก่อนจะจับที่ไหล่ของทศวรรษอย่างแรง

“ไอ้โตมันไม่เคยรักใครจริง คุณก็แค่โดนมันปั่นหัว” ทศวรรษขืนตัว เบี่ยงตัวหนีสัมผัสนั้น

“ไม่รักก็ช่างปะไร ผมมันหน้าเงิน อย่างน้อยเขาก็มีเงินลงทุนทำเหล้าให้ผม ผมน่าจะคิดได้ตั้งนาน”

“ว่าไงนะ!” ฝ่ามือใหญ่บีบแก้มทศวรรษจนปากยู่ ทศวรรษพยายามเบี่ยงตัวหนี ไม่เคยมีใครทำให้สืบสานเสียอาการเท่าไอ้โต และทศวรรษจะต้องไม่ไปหามัน ระหว่างพวกเราสองคนตั้งแต่เป็นนักศึกษาก็เขม่นกันเรื่อยมาเพราะเรื่องของคนตรงหน้านี่แหละ แม้ว่าพวกเขาทั้งสองจะตกลงปลงใจคบหากัน แต่ไอ้โตก็ยังหน้าด้านหน้าทนพยายามที่จะตีท้ายครัวอยู่ร่ำไปเมื่อสบโอกาส จนภาพลักษณ์สืบสานที่ใจเย็นก็ถูกลบล้างไปตั้งแต่วินาทีที่เขาตะบันหน้ากวนตีนของไอ้โตไม่ยั้งนั่นแหละ นั่นคือครั้งแรกที่สืบสานรู้จักทะเลาะวิวาทชกต่อย และสืบสานก็ไม่อยากจะสวมหน้ากากจอมปลอมนี้ออกไป เขาไม่อยากสูญเสียคนรักของเขาไป กลับจากญี่ปุ่นครั้งนี้สืบสานตัดสินใจที่จะสะสางเรื่องราวทั้งหมดให้สิ้นซากสักที สีหน้าและแววตาที่มืดครึ้มทำเอาทศวรรษตัวสั่น น้อยนักที่สืบสานจะโกรธขนาดนี้ ครั้งสุดท้ายที่สืบสานโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงขนาดนี้จนทำเอาเพื่อนสาวอย่างมะเดี่ยวฉี่เกือบราดก็เพราะมีคนมาตอแยเขาตอนอยู่ในผับนั่นแหละ

“ก็อย่างที่พูดไป ผมจะไม่รักคุณแล้ว ผมจะหย่า—” คำพูดถูกกลืนหายไปในคอ ริมฝีปากถูกบดเบียดขบกัดอย่างแรง ลิ้นร้อนก็เหมือนเจ้าของที่ทั้งดุดันและพยายามจะกวาดต้อนไปทั่วทั้งโพรงปากอย่างไม่ยอมแพ้

“อื้อ” ทศวรรษพยายามผลักไสแต่ก็ไม่เป็นผล รูปร่างสืบสานสูงใหญ่กว่าเขาเกือบช่วงตัว เหมือนยักษ์ปักหลั่นที่แม้ว่าจะผลักไสแรงแค่ไหนก็ไม่สะเทือนแม้แต่น้อย กลับกันยิ่งเพิ่มแรงคุกคามดุดันในจูบสูบวิญญาณนี้ ริมฝีปากของทศวรรษถูกดูดดึงจนห้อเลือดก่อนสืบสานจะค่อย ๆ ถอนริมฝีปากตัวเองออกมาอย่างอ้อยอิ่ง สองฝ่ามือกอบกุมแก้มใสที่แดงเถือกจากแรงบีบเมื่อครู่ ท้องนิ้วโป้งเกลี่ยเบา ๆ คล้ายต้องการปลอบประโลม สองหน้าผากจรดชิดกัน ฝ่ามือของทศวรรษเองก็วางทับอยู่หลังมือสืบสานเองเช่นกัน

“ปล่อย” ทศวรรษเปล่งเสียงออกมากอย่างยากลำบาก หัวสมองมึนเบลอ ภาพตรงหน้าพร่าเบลอเพราะหยาดน้ำตา ทศวรรษพยายามเบี่ยงหน้าหนีแต่ฝ่ามือใหญ่กลับไม่ยินยอม ก่อนจะโอบกอดอีกฝ่ายไว้แนบอก

“ไม่มีวัน!” สืบสานสอดวงแขนไว้ใต้ขาอุ้มร่างที่อ่อนระทวยนั้นกลับเข้าไปในห้อง วางบนฟูกที่นอนด้วยความระมัดระวัง ทศวรรษยังคงเอาแต่ร้องไห้สะอึกสะอื้น ซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดเหมือนลูกแมวที่กำลังได้รับบาดเจ็บและหวาดกลัว

“ไม่เป็นไรแล้ว ไม่ต้องกลัว” สืบสานลูบหลังพร้อมกับสอดตัวเองลงบนฟูกที่นอนผืนเดียวกัน โอบกอดพลางถ่ายทอดไออุ่นจากร่างกายให้คนรักที่ตัวเย็นเฉียบโดยเฉพาะฝ่ามือและฝ่าเท้า สืบสานลูบหลังทศวรรษจนแน่ใจว่าอีกฝ่ายหลับไปแล้วจึงจุมพิตที่หน้าผากขาวนั้นเบา ๆ พร้อมกับกระซิบถ้อยคำขอโทษไม่ขาดปาก

“พี่ขอโทษ ขอโทษที่ทำให้ทศต้องเสียใจ ขอโทษที่ทิ้งไว้กลางทางเพราะกลัวว่าทศจะเป็นอันตราย พี่ขอโทษ” พร้อมกับจุมพิตที่กระหม่อมไล่ลงมาที่แก้ม และบรรจบที่ริมฝีปากบางที่แดงระเรื่อเพราะจูบที่รุนแรงเมื่อครู่ ทศวรรษคงไม่รู้ว่า เขาเองก็ทรมานไม่ต่างกัน เห็นคนรักเศร้าโศกเสียใจต่อหน้าแท้ ๆ แต่กลับทำอะไรไม่ได้ เพราะว่าภายในห้องนอนของเขามีกล้องวงจรปิดที่สามารถบันทึกทั้งภาพและเสียงเอาไว้ได้ รวมไปถึงที่ทำงาน เขาต้องฝืนทำในสิ่งที่ตรงกันข้ามกับความรู้สึกมาโดยตลอด และเขาไม่รู้ว่านอกจากกล้องตัวนั้นแล้วยังมีเครื่องบันทึกเสียงหรืออุปกรณ์สอดแนมอื่น ๆ ติดอยู่รอบตัวเขาหรือไม่ มีเพียงห้องนั้นในคอนโดของเขาและทศวรรษที่อาศัยอยู่ด้วยกัน หากอีกฝ่ายเปิดประตูเข้าไปก็จะเห็นเองว่าอะไรเป็นอะไร และความรักที่เขามีให้ทศวรรษนั้นไม่เคยน้อยลงแต่อย่างใด กลับกัน…กลับเพิ่มขึ้นทุกวัน ยิ่งตอนที่อีกฝ่ายก้มกราบกรานขอร้องพ่อของเขาเพื่อขอยื้อเวลาเพื่อจะอยู่ต่อพร้อมกับความหวังว่าเขาจะกลับมาเป็นสืบสานคนเดิม ไม่เคยเรียกร้องอะไรเกินตัว แม้แต่เงินที่พ่อของเขาให้เพื่อลองใจอีกฝ่ายก็ปฏิเสธโดยไม่เสียเวลาคิดแม้แต่น้อย

และเรื่องกล้องภายในบ้านสืบสานเองก็อยากให้ทศวรรษเป็นคนเปิดโปง และเขารู้จักทศวรรษดีว่าเกิดเรื่องแล้วอีกฝ่ายจะวางตัวอย่างไร และพ่อของเขาก็ใจอ่อนลงจริง ๆ เหลือเพียงแต่แม่ผู้ให้กำเนิดฝ่ายเดียวเท่านั้น และเขาจะต้องทำให้อีกฝ่ายใจอ่อนให้กับทศวรรษคู่ชีวิตของเขาให้ได้!

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL)   บทส่งท้าย 6 (จบ)

    ส่วนภพพานนั้นยืนตัวลีบอยู่ด้านหลังเสี่ยโต ที่งานนี้แต่งตัวปาดผมมาอย่างหล่อเหลา มีคนเหลียวมองตลอดทางจนทำให้ภพพานรู้สึกประหม่าวางตัวไม่ถูกขึ้นมาเสียดื้อ ๆ แต่พอได้ยินประโยคที่พ่อและแม่ทั้งสองฝั่งกำลังอวยพรคู่แต่งงานเพศเดียวกันบนเวที คนเจ้าน้ำตาอย่างเขาถึงกับน้ำตาซึม“ไง…ซึ้งมากหรือไง” เตวินทร์พูดแหย่ ในขณะที่มือหนึ่งกำลังถือแก้วเหล้าทรงเตี้ยที่สำหรับใส่เหล้าขาว ในงานไม่มีไวน์อย่างที่คิดไว้แฮะ มีแต่เครื่องดื่มในไลน์การผลิตของ KUNA ที่เรียงรายให้แขกเลือกดื่มตามใจชอบ ส่วนเครื่องดื่มหลักที่คู่แต่งงานกำลังรินที่ถูกจัดแต่งแต่ละชั้นอย่างประณีตเป็นเหล้าขาวที่เจือด้วยสีชมพูอ่อนเป็นเหล้าขาวที่ผสมด้วยลำไยเนื้อชมพูที่มาจากจังหวัดลำพูนมาถึงเวลาการโยนช่อดอกไม้ ดอก LIly of the valley ในมือทศวรรษที่เดินถือขึ้นมาบนเวทีถูกมอบให้สืบสาน คนข้างล่างเวทีโห่แซวเพราะความหมายของมันคือ Return to happiness ช่อดอกไม้ที่ทศวรรษเลือกใช้เป็นดอกสแตติส (Statice) ดอกสีม่วงที่กลีบดอกเป็นแฉกเหมือนดวงดาวแถมความหมายของมันเหมาะกับพวกเขาทั้งคู่เป็นอย่างมาก “ความรู้สึกดี ๆ ที่ยังคงอยู่ตลอดไป ความรักที่ยั่งยืน ความทรงจำ และความส

  • รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL)   บทส่งท้าย 5

    เงินทองส่วนใหญ่เก็บไว้ในธนาคาร แทบไม่เคยเอาออกมาใช้ และส่วนใหญ่ก็เป็นเด็กทั้งสองที่หามาเอง กว่าจะมีวันนี้ไม่ง่าย และเขาก็คิดไม่ผิด ความมุมานะของเด็กทั้งสองคนออกดอกออกผลผลิบานในที่สุด ความสำเร็จของลูกชายและลูกเขยส่วนหนึ่งมาจากแรงสนับสนุนทางบ้านทั้งสองฝั่งที่เห็นพ้องไปในทางเดียวกัน ทำให้เด็กทั้งสองออกวิ่งได้อย่างเต็มที่ไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลังเหมือนอย่างที่แล้วมา พ่อเลี้ยงสมบูรณ์น้ำตาซึม เขาตบหลังโอบกอดลูกชายทั้งสองสักพักก่อนจะถอยกลับไปยังด้านหลัง แม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์เองก็ยกผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดน้ำตาให้กับสามี“พ่อมึงเนี่ยน้า…” ทั้งสองยิ้มให้กันก่อนจะมองบ่าวสาวตรงหน้าด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข มาถึงพรรณพิลัย เสียงสะอื้นดังมาไม่ขาดสายเธอปาดน้ำตาบนใบหน้านั้นป้อย ๆ ก่อนจะฉีกยิ้มให้คนทั้งคู่“กว่าจะมีวันนี้เหนื่อยกันมากเลยสินะ” สืบสานกอบกุมมือบางนั้นแน่นพลางบีบกระชับเป็นระยะ“แต่แม่ก็ดีใจที่ลูกทั้งสองจับมือกันมาถึงวันนี้ แม่ดีใจมากจริง ๆ และจะดีใจมากกว่านี้ถ้าลูกทั้งสองจับมือกันไปตลอด” พรรณพิลัยสะอื้นฮักก่อนจะเอ่ยต่อ“เมื่อก่อนแม่เคยคิดว่าสิ่งที่ทำลงไปดีที่สุดและเหมาะสมที่สุดสำหรับลูก แต่ไม่กลับไม่เคยถ

  • รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL)   บทส่งท้าย 4

    งานแต่งจัดขึ้นที่โรงแรมระดับห้าดาวใจกลางเมืองกรุงเทพฯ ปิดโรงแรมโดยเฉพาะเพื่อให้เครือญาติทางฝั่งของทศวรรษได้เข้าพัก และอำนวยความสะดวกให้กับเหล่ามิตรสหายของทั้งสองคนที่บ้างเดินทางมาจากต่างจังหวัดเพื่อเข้าร่วมงานเลี้ยงฉลองสมรสครั้งนี้ จะว่าเลี้ยงฉลองก็ไม่ใช่เรียกว่าแต่งงานใหม่อีกครั้งกับคนเดิมจะเหมาะกว่าธีมในงานเป็นสีเอิร์ธโทน เป็นกลุ่มสีธรรมชาติ หรือสีที่เลียนแบบธรรมชาติ เช่นน้ำตาล เทา เบจ เป็นงานแต่งแบบอบอุ่น ไม่ฉูดฉาด ชุดเพื่อนเจ้าสาวต่างก็สวมกระโปรงตีกะบังลมหน้าเพื่องานนี้โดยเฉพาะ โดยเฉพาะสามสาวคนสนิทของทศวรรษที่อยู่ด้วยกันแทบจะทุกช่วงเวลาของช่วงชีวิต ทศวรรษกล้าพูดได้เต็มปากเลยว่า หากขาดคนใดคนหนึ่งในที่แห่งนี้ไป ทศวรรษคนนี้ก็ยังเป็นเพียงทศวรรษเด็กต่างจังหวัดปอน ๆ คนหนึ่งที่เข้ากรุงฯ เพื่อมาหาจุดมุ่งหมายในชีวิต อาจเป็นเพียงอีทศตุ๊ดเด็กคนหนึ่งไม่ใช่ทศวรรษนักธุรกิจหน้าใหม่ไฟแรงที่ถูกจัดอันดับนักธุรกิจหน้าใหม่ไฟแรงในปี 2025 พวกเขาทั้งสี่คนต่างจับจูงมือกันมาไกลกว่าที่คิด กว่าจะมาถึงจุดจุดนี้ได้เรียกว่ารากเลือดกันเลยทีเดียว ทั้งเรื่องธุรกิจ ความรัก ครอบครัว หลายครั้งที่ชีวิตเป๋ไปเป๋มาเหมื

  • รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL)   บทส่งท้าย 3

    “ใครว่าพี่หยอก พี่เอาจริง”“ว้า…” ทศวรรษทำทีทัดผมที่หลังหู แหวนเพชรที่นิ้วนางด้านซ้ายพอต้องแสงไฟก็ส่องประกายวูบวาบ เม็ดโตเท่าเม็ดถั่วแระญี่ปุ่นไม่เห็นก็ตาบอดเต็มที!“ผมไม่ใช่คนตัวเปล่าเล่าเปลือย คงทำให้พี่โตสมหวังไม่ได้” เตวินทร์ยกบรั่นดีขึ้นมาจิบด้วยมุมปากที่ยกยิ้มพลางโครงศีรษะน้อย ๆ“มาหาพี่ คงไม่ได้ตั้งใจจะมาแจกการ์ดให้พี่เจ็บช้ำน้ำใจซ้ำ ๆ หรอกใช่มะ”“แหมพี่โต ผมมาขอบคุณและอยากจะขอโทษพี่เรื่องนั้นต่างหาก เห็นว่าพี่เองก็เสียหายเยอะเหมือนกัน” เตวินทร์กางขาเปลี่ยนอิริยาบถก่อนจะโน้มตัวเข้ามาหาทศวรรษที่นั่งตรงข้าม“ถ้าทศพอใจ เงินแค่นี้จะนับเป็นอะไรได้” น้ำเสียงแหบพร่าแฝงไปด้วยความเย้าหยอก คารมเสี่ยโตเขาระดับพระกาฬจริง ๆ ทศวรรษปั้นหน้ายิ้ม อีกทั้งเขายังมีประสบการณ์โชกโชนที่ทางบ้านคุณาปกรลากเขาออกงานแทบจะวันเว้นวัน พบปะผู้คนมากมาย และท่านเจ้าสัวก็สั่งสอนการวางตัว การเข้าสังคม และการใส่หน้ากากเพื่อธุรกิจ ‘น้ำขุ่นไว้ใน น้ำใสไว้นอก’ อยู่เสมอ“พี่โตไม่เสียดาย แต่ทศเสียดายนี่ครับ อีกอย่างก็เพราะช่วยสืบเขาด้วย ที่เขาลือกันว่าพี่โตกับพี่สืบไม่ถูกกัน น่าจะข่าวลือใช่ไหมครับ”“เปล่า! เรื่องจริง” เต

  • รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL)   บทส่งท้าย 2

    เมื่อคำอธิษฐานจิตกรวดน้ำลงดินจบลง กอปรกับกรวดน้ำทองเหลืองที่บรรจุน้ำเปล่าสะอาดเอาไว้หยดลงดินจนถึงหยดสุดท้าย พลันมีสายลมเอื่อย ๆ พัดพาใบไม้แห้งที่อยู่บริเวณนั้นปลิวล่องลอยไปตามลมผ่านร่างทั้งสองไป หลวงพ่อที่ยืนอยู่หน้ากุฏิก็ยืนมองทั้งสองเช่นกัน แต่ภาพที่เห็นตรงหน้ากลับทำให้ร่องรอยความโศกเศร้ายิ่งปรากฏชัดในนัยน์ตา เบื้องหน้าแรกเริ่มก่อตัวเป็นเงาสีขาวค่อย ๆ แจ่มชัด ชายหนุ่มสองคนที่สวมชุดราชปะแตนเต็มยศนั่งยอง ๆ ใช้มือรองรับหยาดน้ำเหล่านั้นด้วยสีหน้ายิ้มแย้มพร้อมทั้งหันหน้ามายิ้มให้กันด้วยสายตาที่หวานเชื่อม ดูก็รู้ว่าไม่ใช่สายสัมพันธ์ฉันเพื่อน ครอบครัว แต่เป็นฉันท์คนรักเพศเดียวกัน ก่อนทั้งสองจะยืนขึ้นประนมมือไหว้มาทางหลวงพ่อที่ยืนอยู่ด้านหลัง ส่วนด้านหลังของสืบสานก็มีคนแก่อีกคนที่สวมชุดเฉกเช่นเดียวกันกับคนทั้งสอง เพียงแต่โจงกระเบนสีเขียวเข้มแตกต่างจากคนหนุ่มทั้งสองที่สวมสีน้ำเงิน แถมในมือยังมือไม้เท้าคอยพยุงตัวถืออยู่ด้านหน้าตัวเองในท่วงท่าที่ก้มมองเด็กทั้งสองด้วยสีหน้าราบเรียบ แต่แววตากลับเจือร่องรอยความอาลัย และความปีติยินดีเอาไว้ ความทุกข์ ความโศก ความเศร้า การรอคอย การยึดติด จบลงเพียงไม

  • รักคุณไปอีก...ทศวรรษ (BL)   บทส่งท้าย

    ก่อนหน้าหลายเดือนจะถึงกำหนดการณ์การฉลองงานสมรสที่ยิ่งใหญ่ เกรียงไกรสมกับตำแหน่งสะใภ้คนโตของคุณาปกร ได้ยินว่าแค่แขกเหรื่อในวงการธุรกิจก็ร่วมร้อย ยังไม่รวมวงศาคณาญาติที่แตกสายออกไปเกือบร้อยคน งานนี้แขกในงานหลักพัน ทศวรรษถามย้ำกับแม่สามีย้ำ ๆ“งานไม่ใหญ่แน่นะครับคุณแม่” พรรณพิลัยยิ้มบาง ๆ ก่อนจะหัวเราะน้อย ๆ กับคนใช้คนสนิทอย่างศรีนวล“คุณทศอย่ากังวลไปเลยค่ะ งานเล็ก ๆ คนกันเองทั้งนั้น” ศรีนวลหัวเราะร่วนพลางตอบคำถามนั้น ดูจากสีหน้าของคนทั้งสองแล้ว คงไม่เล็กเท่าไหร่ ขนาดงานเลี้ยงฉลองวันเกิดคุณหญิงพรรณพิลัย คุณหญิง คุณนายต่าง ๆ ตีผมกะบังลมเดินกันให้ควั่ก ไหนจะญาติทั้งสองฝั่งอย่างท่านเจ้าสัว และคุณหญิงพรรณพิลัยเอง แค่บ้านทศวรรษ แม่เลี้ยงจันทร์ทิพย์นับแขกที่จะไปร่วมงานได้สองรถบัสคันใหญ่ จะบ้า! ยังไงก็เห็นชอบจากผู้ใหญ่ทั้งสองฝั่งเขาและสืบสานจะทำอะไรได้ เลือกดูเฉดสีเสื้อผ้าในงานวันแต่งจนหัวหมุนไปหมด พวกสามสาวก็ดีใจมาก อีกทั้งไม่ได้จ้างดีไซเนอร์ค่าตัวแพง ๆ จากที่ไหนไกล เป็นปลายฟ้าที่บรรจงบินไปถึงฝรั่งเศสเพื่อเลือกผ้าโดยเฉพาะ รวมไปถึงพวกมุกและคริสตัลที่ปักมือ แม้จะสวมชุดสูทแต่ทว่าเนื้อผ้าด้านในเป็

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status