บทที่ 15 : เด็กดี...อย่าปากแข็ง

ภายในห้องสตูดิโอขนาดกะทัดรัดเปิดแอร์เย็นฉ่ำ แต่ทว่าอุณหภูมิภายในกายของชายหญิงบนโซฟาตัวยาวกลับอุ่นจัดราวกับมีไฟสุม

ชายหนุ่มคลอเคลียใบหน้าคมคร้ามลงบนใบหูเล็ก ยื่นปลายลิ้นโลมเลียจุดอ่อนไหวจนเธอสั่นสะท้าน ก่อนซุกไซร้ลงไปยังซอกคอระหง พรมจูบทั่วทุกอณูด้วยความเสน่หา หญิงสาวเอียงคอตอบรับอย่างเต็มใจ

ขณะที่ฝ่ามือหนาทั้งสองข้างลูบไล้ไปตามเรือนร่างอรชรนุ่มนิ่ม ไต่ลงไปบีบขยำสะโพกงอนผ่านเนื้อผ้าชุดเดรสบางเบา และนั่นก็ยังไม่สาแก่ใจชายหนุ่ม เขาเลื่อนมือขึ้นมารูดซิปเดรสตัวยาวจากทางด้านหลัง ปลดเปลื้องปราการที่เป็นอุปสรรคลงไปกองบนสะโพกผาย ก่อนก้มลงไปชิดร่องอกอวบอิ่ม สูดดมกลิ่นกายสาวที่เขาแสนถวิลหา กดจูบหนักหน่วงลงบนเนินเนื้ออ่อน ดูดดุนฝากรอยรักแดงระเรื่อไปถ้วนทั่ว

ร่างบางนั่งบดเบียดบนตักกว้าง สัมผัสได้ถึงความแข็งขึงที่เริ่มขยายตัว นั่นยิ่งทำให้เธอส่ายเอวปลุกเร้าความเป็นชายให้ผงาดมากขึ้น

กายแกร่งเมื่อโดนกระตุ้น ก็ปวดร้าวจนแทบขาดใจ เขาผละออกจากทรวงอกคู่งามอย่างอ้อยอิ่ง เงยหน้าขึ้นมองดวงหน้าสวยด้วยความหลงใหล นัยน์ตาดำขลับมีเพียงภาพสะท้อนของหญิงสาวที่เขาทั้งรักและหวงแหนยิ่งกว่าสิ่งใด อยากฝากฝังตัวตนเข้าไปปร