ログイン[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : มารหัวใจ -------------------------------------------------------------------------- จากที่ไซแอนท์จะได้กลับมาพักผ่อนหลังเลิกงาน ก็กลายเป็นว่าเขาต้องมาปลอบน้องสาวจากอาการเป็นสัตว์ของเธอ เขาได้แต่ตบก้นเธอเบา ๆ อยู่แบบนั้น ส่วนแมวน้อยก็นอนกระดกก้นปล่อยท่าทาง ไม่มีทีท่าว่าจะเขินอายพี่ชายที่อยู่ร่วมห้อง ซึ่งไซแอนท์ก็ช่วยเหลือได้เพียงเท่านั้น เพราะใจเขาไม่กล้าจะทำเรื่องที่พอจะทำเป็นอยู่บ้าง อีกอย่างเขาไม่มั่นใจว่าสิ่งที่เขาเคยทำ จะใช้ได้ผลกับร่างกายที่เป็นมนุษย์นี้ “ดีขึ้นหรือเปล่า?” “งือ ไม่เลย” “งั้นกินอะไรอร่อยไหม เดี๋ยวพี่ซื้อให้กิน” “ส้มไม่หิว” “เอ่อ งั้นออกไปเดินเล่นไหม จะได้รู้สึกดีขึ้น...” “...” “พี่ได้ยินลุงหลงเล่าให้ฟังเรื่องดาดฟ้าของคอนโด เขาบอกว่าที่นั่นสวยมาก ส้มอยากไปดูหรือเปล่า...” “ดาดฟ้าเหรอ?” แมวส้มหูตั้งเพราะสิ่งที่ได้ยินทำเธอสนใจและหลุดโฟกัสจากอารมณ์ที่เธอหาวิธีออกจากมันไม่ได้ “ใช่ ลุงหลงบอกว่าข้างบนนั้นมีสวนสวย ๆ คล้ายสวนสาธารณะด้วยนะ ต้องเหมือนที่เจ้านายเคยพาเราสองตัวไปเดินเล่นแน่ ๆ” เขาพยายามทำให้เธอสนใจสิ่งอื่น และปล่อยทิ้งความรู้สึกที่ไม่สบายตัวนั้นไป “ก็น่าสนใจนะ” ได้ผล “งั้นก็ไปกันเถอะ” “แต่ว่าพี่ไซไม่เหนื่อยเหรอ ทำงานมาทั้งวัน” “พี่ยังมีแรงเหลืออยู่เลย ไปกันเถอะ...” เขายกของยกลังทั้งวัน ปวดเมื่อยล้าไปทั้งตัวแต่ก็ยังฝืนยิ้มให้กับส้มส้ม เพราะกลัวว่าคืนนี้เธอจะต้องนอนทรมานทั้งคืนเพราะความรู้สึกที่ไม่อาจปลดปล่อย ติ๊ง! ชั้นดาดฟ้า สองพี่น้องขึ้นมาถึงด้านบน ที่นี่กว้างใหญ่มาก เป็นเหมือนสวนสาธารณะอย่างที่ไซได้ยินลุงหลงบอกจริง ๆ และไม่ใช่แค่ทั้งคู่ที่ขึ้นมาชมวิวด้านบน ผู้พักอาศัยอีกหลายชีวิตก็มานั่งเล่น เดินเล่นอยู่ที่นี่ด้วยเช่นกัน “อ้าว ลุงก็ขึ้นมาบนนี้ด้วยเหรอครับ” ไซแอนท์เห็นว่าลุงหลงนั่งปิกนิคอยู่กับสาวสวยคนที่เขาหมายปอง “ก็บอกแล้วไง ว่าลุงจะพาแม่นกพิราบของลุงมาเดทข้างบนนี้” “สวัสดีครับ” “สวัสดีค่ะ” แม่นกพิราบของลุงหลง ตอบกลับคำทักทายของหมาหนุ่ม “ว่าแต่ เปลี่ยนใจเธอได้หรือยังครับลุง” ไซแอนท์รู้จากลุงหลงมาว่า แม่นกพิราบ เธอไม่ต้องการจะมีชีวิตอมตะ แต่ต้องการจะไปเกิดเป็นมนุษย์ นั่นเลยทำให้เรื่องจับคู่ของลุงหลงไม่ราบรื่นอย่างที่คาดหวัง “ยังเลยล่ะ แต่เธอก็ยอมมาเดทด้วยนะ” “ส้มขอไปดูตรงนู้นหน่อยนะพี่ไซ” “อย่าไปไกลนะส้ม” ไซแอนท์ตะโกนบอกแมวน้อยที่ออกตัววิ่งทันทีที่พูดบอกเขา “ว่าแต่ไซเถอะ พาน้องขึ้นมาเดทเหมือนกันเหรอ?” “เอ่อ...เธออาการ ไม่ค่อยดีเท่าไหร่น่ะครับ ผมก็เลยพาเธอขึ้นมาข้างบน” “อาการไม่ดี เป็นอะไรล่ะ?” “คือ...” ไซเริ่มเล่าปัญหาที่เกิดขึ้นให้กับลุงหลงฟัง เพราะคิดว่าคงจะได้คำแนะนำอะไรดี ๆ จากลุงหมาเหมือนอย่างเคย “อ้อ เรื่องนี้เอง ถ้าอยากรู้อะไร ก็เปิดอ่านในหนังสือคู่มือการใช้ชีวิตอย่างมนุษย์สิ ในนั้นมีทุกสิ่งทุกอย่างที่เราสามารถศึกษาได้ ลองไปศึกษาดูนะ” “ศึกษาเหรอครับ?” “ใช่แล้ว...” ลุงหลงขยับมากระซิบบอกความลับกับหมาหนุ่มใกล้ ๆ “ในนั้นมีบอกทั้งวิธีช่วยตัวเอง และวิธีช่วยสัตว์ตัวอื่นให้หลุดพ้นจากอาการเป็นสัตว์ อีกอย่าง...” “...” “ยังมีวิธีการร่วมรักแบบมนุษย์บอกไว้ด้วยนะ ไซก็ลองไปหาอ่านดูแล้วกัน ว่าสนใจจะใช้วิธีไหน” “...” หมาหนุ่มหน้าแดงก่ำไปทั้งใบหน้า เขารู้สึกอายอย่างเก็บอาการไว้ไม่อยู่ “ขอบคุณนะครับลุงที่แนะนำ งั้นผมไม่กวนเวลาแล้วนะครับ ขอไปหาส้มส้มก่อน” ส้มส้มในตอนนี้เธอเดินห่างพี่หมาใหญ่ไปไกล ไกลจนมองหากันไม่เห็น ซึ่งภาพที่ดึงความสนใจของส้มส้มอยู่ตอนนี้ คงเป็นภาพของดาดฟ้าตึกมากมายที่สูงพอ ๆ กันกับตึกที่เธออยู่ “ว้าวว ตึกอะไรเนี่ย ตึกเต็มไปหมดเลย...” “ก็คอนโดพักวิญญาณสัตว์ไง” “เอ๊ะ?” “เพิ่งมาอยู่เหรอ ถึงไม่รู้” พ่อแมวหนุ่มรูปหล่อเอ่ยถามกับแมวส้มแปลกหน้า “ใช่ ส้มเพิ่งมาอยู่” “เป็นแมวใช่ไหม?” “อือ ส้มเป็นแมว” “ฉันก็เป็นแมวเหมือนกัน ฉันพันธุ์อเมริกันช็อตแฮร์ เธอล่ะ?” “...” จะถามสายพันธุ์ฉันทำไมเนี่ย ถ้าบอกว่าเป็นแมวบ้านคงถูกบู้บี้แน่ ๆ “ว่าแต่ ตึกพวกนั้นคืออะไรเหรอ เหมือนตึกที่เราอยู่นี้หรือเปล่า” ส้มส้มเปลี่ยนเรื่องพูดไม่ยอมตอบสิ่งที่แมวหนุ่มแปลกหน้าเอ่ยถาม “ใช่แล้ว ทุกตึกเป็นคอนโดพักวิญญาณสัตว์เหมือนกันหมด” “อยู่มานานแล้วเหรอถึงได้รู้?” “อยู่มาร้อยวันแล้วล่ะ” “ส้มเพิ่งมาอยู่ที่นี่ได้ห้าวันเอง” “ชื่อส้มงั้นเหรอ ฉันชื่อลีโอนะ” “ชื่อส้มส้ม เป็นแมวที่ถูกเลี้ยงมาอย่างดีในบ้านที่มีเจ้าของ...” เธอแสดงความเป็นคุณหนูให้กับแมวหนุ่มเห็น เพราะไม่อยากให้เขาคิดว่าเธอเป็นแมวจรจัด ส้มส้มยืนคุยกับลีโออยู่นานถึงเรื่องที่เธอไม่รู้ ซึ่งไซแอนท์ที่เดินตามหาเธออยู่ก็เดินมาพบว่าน้องสาวกำลังพูดคุยกับหนุ่มแปลกหน้าด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ ที่เขามองแวบเดียวก็รู้สึกไม่ถูกชะตา “ส้ม” “อ้าว พี่ไซ คุยกับลุงหลงเสร็จแล้วเหรอ” “...” “นี่พี่ชายส้มเอง ที่ส้มเล่าให้ฟังไง” “อ้อ สวัสดีครับ ผมชื่อลีโอ” “...” ในสายตาของเธอผมคงเป็นแค่พี่ชายสินะ “...กลับห้อง” “พี่ไซรู้หรือยังว่ารอบ ๆ ตึกของเรา มีคอนโดพักวิญญาณสัตว์อีกเต็มเลยนะ” “ไม่รู้” ไซพูดเสียงแข็งพร้อมกับลากเธอให้ออกห่างจากแมวหนุ่มแปลกหน้า -------------------------------------------------------------------------- [ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode] • เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~ sds[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : THE END.--------------------------------------------------------------------------สิบสี่วันต่อมา...“เย้!” เสียงเฮด้วยความดีใจของส้มส้มดังลั่นห้องที่พัก และสิ่งที่เธอดีใจก็เป็นเพราะหน้าที่การงานใหม่ของไซแอนท์เขาสอบผ่านการคัดเลือกเจ้าหน้าที่คอนโดพักวิญญาณสัตว์ ที่เป็นตำแหน่งที่หาแต้มบุญได้มากถึงห้าสิบแต้มต่อวัน แถมสามารถเลือกวันหยุดได้ตามใจ“พี่เก่งหรือเปล่า”“แน่นอน พี่ไซของส้มเก่งที่สุด^^” เธอทั้งกอดทั้งหอมเพื่อแสดงความยินดีกับไซแอนท์ ซึ่งเธอก็เชื่อมั่นอยู่ลึก ๆ ว่าเขาจะทำสิ่งที่คาดหวังได้สำเร็จ“พี่ขอเวลาสักหกเจ็ดเดือนนะ พี่สัญญาว่าจะพาส้มย้ายออกไปอยู่ที่คฤหาสน์หลังใหญ่”“ส้มก็จะช่วยพี่ไซด้วยเหมือนกัน แบบนั้นเราสองคนคงได้ออกจากที่นี่เร็วขึ้น^^”“งั้นเรามาช่วยกันเก็บแต้มซื้อคฤหาสน์กันเนอะ^^”ทั้งคู่รู้สึกมีความสุขไม่ต่างกัน นั่นก็เพราะเป้าหมายของพวกเขาสำเร็จไปเกินครึ่ง หน้าที่การงานก็ดีขึ้นตามลำดับ แต้มบุญที่ได้รับก็มากขึ้นจนเป็นที่น่าพอใจและทั้งคู่ก็ใช้เวลาไม่นานนักก็ได้ย้ายออกมาอยู่ที่คฤหาสน์หลังใหญ่อย่างที่ตั้งใจ แถมยังมี
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ตัดปัญหากวนใจ--------------------------------------------------------------------------หน้าประตูทางเข้าออกคอนโดพักวิญญาณสัตว์ ช่วงหกโมงเย็น ไซแอนท์มายืนรอที่หน้าประตูทางเข้าออกอย่างร้อนใจ เขารู้จากลุงหลงว่ามีที่แห่งหนึ่งที่อยู่นอกเหนือพื้นที่ของคอนโดแห่งนี้ซึ่งเขาก็คิดว่าหากหาส้มส้มอยู่นานแล้วไม่เจอ จะลองซื้อทัวร์รอบค่ำไปตามหาเธอที่นั่นดู ทว่ายังไม่ทันที่ไซแอนท์จะจ่ายอายุไขเพื่อซื้อทัวร์รอบสุดท้ายของวัน เขาก็เห็นว่าผู้ที่เขาตามหา เดินผ่านประตูเข้ามาด้านใน...“พี่ไซ...”“...” (ไอ้ลีโอ) มันยิ่งทำให้ไซแอนท์โมโหมากขึ้น เมื่อเห็นว่าส้มส้มเดินเข้ามาพร้อมกับลีโอ แมวหนุ่มที่เขาไม่ชอบหน้า“พี่ไซ ส้มขอโทษนะ โทรศัพท์ส้มมันโทรหาพี่ไซไม่ติดเลย ก็เลยไม่รู้ว่าจะบอกยังไงดี แต่ว่าส้ม...”“ขึ้นห้อง” ไซแอนท์พูดเสียงเย็นเยือก บ่งบอกถึงความไม่เป็นตัวเขา มือใหญ่ก็จับคว้าข้อมือเล็กด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว“ส้ม พรุ่งนี้จะไปทัวร์รอบค่ำกับพี่หรือเปล่า?”“ไม่! ฉันไม่อนุญาตให้ส้มไปไหนกับแกทั้งนั้น อย่ามายุ่งกับเมียฉันอีก”“...”“พี่ไซ...”ส้มส้มถูกไซแอนท์ลากขึ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ทัวร์ลับ พักใจ--------------------------------------------------------------------------หลังจากไซแอนท์เลิกงาน เขาก็ตรงกลับขึ้นมาที่ห้องพักทันที เพราะรู้ว่าส้มส้มกำลังนอนเสียใจอยู่ลำพัง กับการจากไปของคุณยายแมวดำ ซึ่งเมื่อไซแอนท์กลับขึ้นห้องมาก็เห็นภาพที่เขาคาดไว้จริง ๆ เธอนอนจมกองน้ำตาอยู่บนเตียงแบบนั้น...“ส้ม”“ฮึก ๆ พี่ไซ”“ยังไม่เลิกร้องไห้อีกเหรอครับ...”“ฮึก ส้มเสียใจ”“พี่เข้าใจครับ...แต่ว่าเราต้องดีใจกับคุณยายไม่ใช่เหรอ เธอได้ไปในที่ที่เธออยากไปแล้วนะ”“ฮึก...”“เอาเถอะ ถ้าส้มยังเสียใจอยู่ ก็หยุดส่งนิยายอยู่แต่ห้องไปก่อน ไม่ต้องออกไปทำงาน พักให้หายเศร้าก่อน ส่วนนิยายที่ต้องส่งลูกค้า เดี๋ยวพี่จะเป็นคนไปส่งให้เอง...”“พี่ไซ”“เอาตามนี้แหละ”“...” เธอเอนตัวไปกอดพี่หมาใหญ่ ก่อนจะบอกเขาถึงของขวัญที่เธอได้รับจากคุณยายแมวดำ “คุณยายให้แต้มส้มมาด้วย ให้มาเป็นพันแต้มเลยดูสิ”ไซแอนท์มองดูที่นาฬิกาข้อมือของส้มส้ม แล้วก็เห็นว่าเธอมีแต้มมากถึงสองพันหนึ่งร้อยเก้าสิบแต้ม ซึ่งเป็นจำนวนมากพอที่จะพาให้ทั้งคู่ออกไปจากที่คอนโดพักวิญญาณสัตว์แ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ตั้งรับไม่ทัน--------------------------------------------------------------------------ก๊อก ๆ!“คุณยาย ส้มมาแล้ว~” ส้มส้มเคาะประตูเรียกหาคุณยายแมวดำ และวันนี้ก็เป็นวันสุดท้ายที่เธอจะมีชีวิตอยู่ในดาวดวงนี้แก๊ก! “มาแล้วเหรอ ยายกำลังรอส้มอยู่เลย”คุณยายหลบทางให้ส้มส้มเดินเข้าห้องพักของเธอมา ซึ่งเธอเตรียมจัดปาร์ตี้เล็ก ๆ ไว้รอแมวส้ม ทั้งอาหาร เครื่องดื่ม ล้วนแล้วแต่เป็นของกินที่ส้มส้มบอกว่าชอบทั้งนั้น“ว้าว ทำไมวันนี้มีของกินเต็มโต๊ะเลยล่ะคะ?”“ยายอยากกินข้าวกับส้มก่อนไปน่ะ”“ไปไหนคะ?”เธอถามถึงที่หมายของคุณยายแมวดำ นั่นก็เพราะส้มส้มลืมไปว่าวันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เธอจะได้เจอกับคุณยาย เธอลืมไปสนิทจึงไม่ได้เตรียมตัวมาเพื่อการจากลา“...นั่งเถอะ ยายสั่งแซลมอนของโปรดส้มมาให้ด้วย” เธอจำได้ในสิ่งที่ส้มส้มเคยบอก“ว้าว แซลมอนเป็นตัวเลย...”“...” คุณยายแมวดำมองภาพความสดใสของส้มส้ม แล้วก็รู้สึกใจหายที่จะต้องจากเธอไปในวันนี้เพราะช่วงห้าสิบวันที่ผ่านมา ความเหงาของเธอหายไปเป็นปลิดทิ้งตั้งแต่มีส้มส้มมาเล่านิยายให้เธอฟัง แต่ความตั้งใจเดิมก็ยังคง
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : รางวัลของคนเก่ง Nc🔞--------------------------------------------------------------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------ส้มส้มเพิ่งได้ยินความคิดของผู้ที่ตัดสินใจต่างออกไปจากเธอ ซึ่งมันเป็นความคิดที่เธอไม่เคยได้ยินจากใครมาก่อน เพราะส่วนใหญ่สัตว์ที่จับคู่ได้แล้ว ก็มีความคิดที่จะอยู่ด้วยกันไปตลอดกาลในโลกใบนี้ทั้งนั้นทว่าคุณยายแมวดำ กลับอยากให้ความรักนำทางคู่ของเธอมาพบเจอเธออีกครั้งในโลกใบเดิมที่พวกเขาจากมา แม้มีโอกาสที่จะหากันไม่เจอ แต่ทั้งคู่กลับมั่นใจในกฎแรงดึงดูดของความรักที่พวกเขามีต่อกัน“งั้นก็ แสดงว่าคุณยายเหลือเวลาอีก...”“สี่สิบแปดวันจ้ะ”“เฮ้อ คุณยายรอได้ไงคะ ตั้งเกือบหนึ่งพันวัน เป็นส้มคงอดทนรอไม่ไหว”“ก็เพราะยายไม่รู้วิธีที่จะตามไปหาเขาเร็วกว่าการรอให้สิ้นอายุไขยังไงล่ะ”“คงทรมานมากเลยสินะคะ” ส้มส้มทำหน้าเศร้าใจ เพราะเธอเข้าใจว่าการต้องสูญเสียใครสักคนและทำได้แต่
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : รักเดียวใจเดียว--------------------------------------------------------------------------“...” ซูซี่ใช้เวลารวบรวมความกล้าที่จะพูดสิ่งนั้นอยู่หลายวัน แต่กลับกลายเป็นว่าเธอต้องผิดหวัง ตั้งแต่พูดความตั้งใจของเธอยังไม่ทันจบด้วยซ้ำ“ต้องขอโทษคุณซูซี่ด้วยนะครับ”“อ้อ ไม่เป็นไรเลยค่ะ ฉัน...ฉันควรจะถามเรื่องนั้นก่อนด้วยซ้ำ แต่ดันพูดไม่รู้เรื่องเลย” เธอเป็นหมาขี้อาย มีท่าทางเรียบร้อยต่างไปจากส้มส้ม มันเป็นเรื่องยากที่เธอจะเข้าหาอีกฝ่ายด้วยความพยายามที่มีอยู่น้อยนิด“เธอชื่อส้มส้มครับ คุณซูซี่น่าจะจำเธอได้...”“น้องสาวของคุณไซแอนท์?”“ครับ ตอนนั้นเราสองตัวยังเป็นพี่น้องกันอยู่ แต่ว่าตอนนี้ เราจับคู่กันแล้วล่ะครับ ถึงเธอดื้อไปหน่อย แต่ว่าเธอก็น่ารักมากเลยล่ะครับ ทำให้ชีวิตของผมไม่น่าเบื่อเลย”“คุณไซแอนท์คงชอบเธอมากเลยสินะคะ...”“ครับ เธอเป็นความสดใสให้กับชีวิตของผม” เขาพูดอวดแฟนให้สาวอื่นฟัง พร้อมกับอมยิ้มไปพราง “ต้องขอโทษคุณซูซี่จริง ๆ นะครับ”“…ไม่เป็นไรค่ะ แบบนี้ฉันคงตัดสินใจได้ง่ายขึ้น ว่าจะอยู่ที่นี่ต่อหรือว่ารอไปเกิดเป็นมนุษย์ดี” เธ







