22. Part : ส้มทำได้

[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]

Part : ส้มทำได้

--------------------------------------------------------------------------

ลีโอเป็นผู้พักอาศัยรายแรกที่ฟังส้มส้มขายนิยายของเธอจนจบ และแน่นอนว่าเขาก็เป็นลูกค้าคนแรก ที่อุดหนุนเธออีกเช่นเดียวกัน…

“ว่าแต่...ส้มเดินขายแบบนี้ทุกห้องเลยเหรอ?”

“ใช่แล้วล่ะ ส้มเพิ่งจะขายได้แค่เล่มเดียวนี้เอง แต่ว่าส้มไม่ยอมแพ้หรอกนะ...”

“เก่งจังเลยนะ”

“ขอบคุณนะที่อุดหนุนนิยายส้ม” เธอได้หนึ่งแต้มจากลีโอมาด้วยการลงทุนลงแรงไปอย่างสุดความสามารถ และมันก็ทำให้เธอมีกำลังใจขึ้นเยอะ

“ว่าแต่...ทำเป็นใบปลิวส่งตามห้องไม่ดีกว่าเหรอ”

“ใบปลิว?”

“ใช่ ใบปลิวโปรโมตสินค้าไง ส้มก็แค่พิมพ์ข้อความที่ส้มพูดเสนอขายกับพี่เมื่อกี้ ใส่ไปในแผ่นกระดาษใบปลิว แล้วก็ทิ้งเบอร์โทรศัพท์ไว้ ว่าแต่...ส้มมีโทรศัพท์หรือเปล่า?

“มี ส้มมีโทรศัพท์”

“ดีเลย ส้มก็ใส่เบอร์ติดต่อของส้มไว้ แล้วให้คนที่สนใจซื้อเขาติดต่อหาส้มโดยตรงไง แบบนั้นน่าจะช่วยทุ่นแรงส้มได้เยอะเลยนะ”

“ความคิดดีจัง แบบนั้นส้มแค่เดินส่งใบปลิวตามห้อง ไม่ต้องพูดให้เมื่อยปาก ทุกคนก็ได้อ่านสิ่งที่ส้มต้องการจะสื่อสารได้ครบถ้วนผ่านตัวหนังสือ เจ๋ง แบบนี้เจ๋งเลย^^”

ส้มส้มเริ่มเห็นเส้นทางการเป็นนักเขียนชื่อดังของเธอแล้ว และคิดว่าทุกคนในตึกนี้จะต้องรู้จักเธอ จากใบปลิวที่เธอจะนำเสนอขายนิยายรวมถึงตัวเธอผู้ผลิตนิยายแสนสนุกเรื่องนี้

“พี่ขอให้ส้มขายนิยายได้เป็นพันเล่มเลยนะ”

“พันเล่มเลยเหรอ แบบนั้นส้มคงเก็บเงินซื้อคฤหาสน์ได้ด้วยตัวเองแน่ ขอบคุณนะพี่ลีโอ ส้มไปก่อน...”

ลีโอที่มองตามหลังส้มส้มที่วิ่งไปทางลิฟต์ก็รู้สึกสดใสไปตามกับสิ่งที่เห็น “เธอสดใสจัง^^”

ชั้นที่สิบเก้า ห้องหมายเลขสี่สิบห้า...

ส้มส้มเลิกงานทันทีหลังจากที่ขายนิยายเล่มแรกได้ เธอกลับขึ้นมาบนห้องเพื่อทำใบปลิวอย่างที่ลีโอแนะนำกับเธอ ส้มส้มลองทำออกมาหลายแบบหลายสไตล์ เพื่อให้พี่ไซของเธอช่วยเลือกในแบบที่ดีที่สุด

ซึ่งไซแอนท์ได้โทรคุยกับแมวส้มในช่วงที่เขาพักแล้ว และก็ได้รู้ว่าเธอขายนิยายเล่มแรกออกเป็นที่เรียบร้อย แต่ยังไม่รู้ว่าลูกค้าที่ซื้อไปคือใคร “พี่กลับมาแล้ว”

“พี่ไซ ช่วยส้มเลือกแบบใบปลิวหน่อยสิ เอาแบบไหนดี?”

เธอยื่นใบปลิวทั้งสิบแบบที่ทำไว้ให้กับพี่หมาช่วยดู ซึ่งเขาก็แปลกใจมากที่เธอมีความสามารถในการออกแบบใบปลิว ให้น่าสนใจได้ขนาดนี้ “เมียพี่เก่งจัง”

“เมียเหรอ?”

“ใช่ ลุงหลงบอกว่าคนที่จับคู่กันแล้วจะเรียกว่า ผัว เมีย”

“อ้อ งั้นพี่ไซก็เป็นเมียส้มแล้วสินะ”

“เป็นผัวสิ”

“อ้อ ใช่เป็นผัว ฮ่าฮ่า^^”

“^^”

ไซแอนท์คิดว่าแม้ตนจะไม่ได้แต้มที่เสียไปกลับคืนก็คงไม่เป็นไร เพราะอย่างน้อยเขาก็เห็นถึงความพยายามอย่างสุดความสามารถของส้มส้มแล้ว และเพียงแค่เห็นว่าเธอยังยิ้มได้ มีความสุขอยู่อย่างตอนนี้ เขาก็พร้อมจะสู้งานแม้เหนื่อยแค่ไหน

ซึ่งความฝันอีกขั้นของไซแอนท์ไม่ได้หยุดอยู่ที่การเป็นพนักงานขายอยู่แบบนี้ตลอดไป แต่เขาคิดที่จะอยากสอบเข้าทำงานในตำแหน่งเจ้าหน้าที่คอนโดพักวิญญาณสัตว์

เหมือนอย่างกับเจ้าหน้าที่บ๊อบ ผู้ที่เขาและส้มส้มพบหน้าหลังจากที่ประตูบานต้องสงสัยเปิดออก และหากได้งานที่ว่านั้นไซแอนท์จะสามารถหาเงินได้ง่ายขึ้น เพียงแค่ทักทายผู้เข้าพักอาศัยใหม่หนึ่งห้องก็ได้แล้วหนึ่งแต้ม

และนี่ก็เป็นงานที่ทำให้ไซแอนท์พอมีหวังกับคฤหาสน์หลังใหญ่ที่ส้มส้มอยากจะได้ เขาคงจัดหาสิ่งนั้นมาให้กับเธอได้เร็วยิ่งขึ้น และตัวเขาเองก็คงจะได้มีเวลาอยู่กับเธอเยอะขึ้นเช่นกัน

*****

ในเช้าวันใหม่นี้ ส้มส้มตั้งเป้าว่าจะแจกใบปลิวให้ได้มากกว่าหนึ่งพันใบหรือหนึ่งพันห้อง และถ้าหากว่าเธอยังพอไหวและมีเวลาเหลืออยู่ เธอก็จะแจกต่อไปอีกจนกว่าจะรู้สึกเหนื่อยล้าและอยากหยุดพัก

“เอาล่ะนะ มาเริ่มกันใหม่...”

ส้มส้มเริ่มที่ห้องแรก ชั้นหนึ่ง ห้องหมายเลขหนึ่ง เธอสอดใบปลิวเข้าไปใต้ช่องของประตู สอดไปจนครบทุกห้องของชั้นนั้น และแจกจนใบปลิวที่อยู่ในมือไม่เหลือแม้แต่ใบเดียว

ซึ่งเธอใช้เวลาไปไม่ถึงครึ่งวันด้วยซ้ำ แต่เธอก็สามารถโปรโมตนิยายของตัวเองได้เยอะขึ้นมากเป็นเท่าตัว ซึ่งวิธีนี้ทำให้เธอโปรโมทนิยายได้ดีกว่าการเดินเคาะตามห้อง

“กลับไปเอาอีกพันใบมาแจกดีกว่า...”

ส้มส้มพูดขึ้นหลังจากที่กำลังลงลิฟต์กลับไปที่ห้องของเธอ ซึ่งทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออกในชั้นสิบเก้า ก็มีสายจากเบอร์แปลกโทรเข้ามาหาเธอ…

“ฮัลโหลค่ะ?”

“ฮัลโหล ใช่เบอร์ของคุณส้มส้มนักเขียนนิยายหรือเปล่าคะ?”

“ใช่ค่ะ”

“พอดีฉันสนใจอยากจะซื้อนิยายหนึ่งเล่มน่ะค่ะ”

“ได้ผล เย้!” ส้มส้มร้องเฮ ออกมาเสียงดังเพราะความดีใจ ที่มีออเดอร์สั่งนิยายเล่มแรกเข้ามา “อยู่ชั้นที่เท่าไหร่ หมายเลขอะไรคะ เดี๋ยวส้มจะเอานิยายแสนสนุกไปส่งให้ถึงที่ห้องเลยค่ะ”

เมื่อปลายสายบอกเลขห้องและชั้นที่อยู่มา ส้มส้มก็รีบจัดการทุกอย่างให้โดยเร็ว และครั้งนี้การโปรโมตของเธอก็เรียกได้ว่าประหยัดทั้งเวลาทั้งแรงไปเยอะ แถมวันนี้หนังสือยังขายออกไปมากกว่าสิบสี่เล่มอีกด้วย แถมยังสามารถแจกใบปลิวได้มากกว่าสองพันใบ

“พี่ไซ^^”

“อะไรทำให้ยิ้มหน้าบานแบบนี้นะ” ไซแอนท์เปิดประตูเข้าห้องมา ก็เห็นเข้ากับใบหน้าแสนสดใสของส้มส้ม ที่บอกให้รู้ว่ามีเรื่องดี ๆ เกิดขึ้นกับเธอในช่วงที่เขาออกไปทำงาน

“วันนี้ส้มขายหนังสือนิยายได้ตั้งสิบสี่เล่มแหนะ ส้มเก่งไหม^^”

“ว้าวว~”

“ส้มปริ๊นนิยายออกมาเข้าเล่มเพิ่มอีกห้าสิบเล่มแล้วล่ะ ดูนี่สิ…” เธอผายมือออกกว้างเพื่อโชว์กองหนังสือนิยายของเธอ ที่วางอยู่เป็นระเบียบเรียบร้อย

“เก่งมากเลยครับ^^”

“ถ้าไม่ได้พี่ลีโอแนะนำวิธีนี้ คงต้องเดินเคาะห้องขายแบบเดิมแน่”

“...” ไซแอนท์หุบยิ้มลงโดยอัตโนมัติ ก่อนจะกระแอมออกมา และถามให้แน่ใจถึงสิ่งที่เขาได้ยินเมื่อครู่นี้ “ใครแนะนำนะ?”

“เอ่อ...พี่ลีโอ แมวตัวนั้นไง ที่เราเจอที่ดาดฟ้าวันนั้น”

“ไปเจอกันมาอีกเหรอ...”

“ใช่ พี่ลีโอเป็นลูกค้าตัวแรกที่ซื้อนิยายส้มไง เขาแนะนำวิธีแจกใบปลิวแทนการเดินเคาะตามห้อง แล้วมันก็ได้ผลจริง ๆ”

“อ้อ แบบนี้เอง”

“ส้มรักพี่ไซตัวเดียว หัวใจส้มมีแค่พี่ไซ ร่างกายของส้มก็เป็นของพี่ไซเท่านั้น...” ยัยแมวเหมียวขี้อ้อนกระโดดไปนั่งอยู่บนตักของพี่หมาใหญ่ และพูดประโยคเมื่อครู่นี้เพื่อให้เขามั่นใจในตัวเธอ จนทำคนพี่ระบายยิ้มออกมา

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode]

• เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~

sds