ログイン[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : ลูกค้าคนพิเศษ -------------------------------------------------------------------------- ครืดด~ “ฮัลโหลค่ะ” ส้มส้มขานรับปลายสายเสียงหวาน ในตอนนั้นเธอก็กำลังนำส่งนิยายตามออเดอร์ที่ได้รับซื้อจากเมื่อวานอยู่ “พอดีว่าฉันอยากจะสั่งนิยาย นี่ใช่เบอร์คุณนักเขียนส้มส้มหรือเปล่าคะ” เสียงของปลายสายเป็นเสียงของหญิงมีอายุที่ฟังแล้วรู้ได้ในทันที “อ้อใช่ค่ะ อยู่ห้องที่เท่าไหร่ ชั้นไหนคะ เดี๋ยวส้มเอานิยายขึ้นไปส่งให้?” “ชั้นห้าสิบสี่ ห้องหมายเลขสิบห้าค่ะ” “ได้เลยค่ะ รอประมาณ เอ่อ...ไม่เกินสิบห้านาทีนะคะ” “ค่ะ” ส้มส้มรีบส่งหนังสือนิยายให้กับลูกค้ารายสุดท้ายที่เตรียมของมาส่ง และตั้งใจจะกลับไปที่ห้องเพื่อไปเอาใบปลิวอีกสองพันใบมาแจกเพิ่ม พร้อมกับเอาหนังสือนิยายมาส่งให้กับลูกค้าสายเมื่อครู่ ติ๊ง! ชั้นห้าสิบสี่ “เฮ้อ เหนื่อยเหมือนกันแฮะ...” แม้จะบ่นว่าเหนื่อย แต่พอเห็นว่ามีออเดอร์นิยายเข้า ส้มส้มก็กระปรี้กระเปร่า รีบอยากออกไปส่งนิยายให้ลูกค้าโดยเร็ว จนลืมไปว่าตัวเองเคยเป็นแมวแสนขี้เกียจแค่ไหน หน้าห้องหมายเลขสิบห้า... ก๊อก ๆ! “นิยายมาส่งแล้วค่ะ” แก๊ก! “...มาแล้วเหรอคะ” ผู้ที่เปิดประตูห้องออกมาเป็นหญิงสูงอายุจริง ๆ อย่างที่ส้มส้มคาดการไว้ เธอดูจะมีอายุราว ๆ หกถึงเจ็ดสิบปีตามอายุของมนุษย์ “นี่นิยายที่สั่งค่ะ” “เอ่อ...คุณนักเขียนพอจะมีเวลาไหมคะ?” “เวลาเหรอคะ?” “ฉันตาไม่ค่อยดีเท่าไหร่น่ะค่ะ แต่ก็อยากจะอ่านนิยายของคุณแก้เหงา ถ้าเกิดว่าฉันจะจ้างให้คุณมาอ่านนิยายให้ฟังที่ห้องทุกวันจะได้ไหมคะ?” “อืออ ส้มมีงานเหลือ ยังต้องไปแจกใบปลิวอีก…” แมวส้มมองใบปลิวที่อยู่ในมือของเธอ ใจก็ไม่อยากปฏิเสธคำขอของลูกค้า แต่เธอกลัวว่างานที่เหลือจะเสร็จไม่ทันลงไปรับไซแอนท์ที่ชั้นล่างอย่างที่ตั้งใจ “...นิยายของคุณมีกี่หน้าเหรอคะ?” “หนึ่งร้อยหน้าค่ะ” “ฉันมีเวลาอีกห้าสิบวัน งั้น...มาอ่านให้ฉันฟังวันละสองหน้า แล้วฉันจะจ่ายค่าแรงให้วันละหนึ่งแต้มดีไหมคะ” “อ่านแค่วันละสองหน้า ได้ค่าแรงหนึ่งแต้มเลยเหรอคะ ถ้าอ่านหมดเล่มหนึ่งร้อยหน้าก็...” “ห้าสิบวัน ห้าสิบแต้มค่ะ” “ว้าวว ได้เลย ส้มตกลง” เธอเห็นว่ามีประโยชน์มากกว่าเสียประโยชน์เพราะแค่อ่านนิยายเพียงสองหน้าคงไม่ถึงห้านาทีก็อ่านจบ มันเป็นความคุ้มค่าที่เธอคิดว่าไม่ควรปล่อยให้หลุดมือ ส้มส้มถูกเชิญเข้าไปด้านในห้องพักของคุณยายแมวดำ ซึ่งด้านในห้องก็ดูจะไม่แตกต่างกับห้องพักของเธอเลย ทุกโซนถูกออกแบบและถูกจัดวางในตำแหน่งที่คล้ายกันหมด “คุณยายเป็น แมวใช่ไหมคะ?” “ใช่แล้วค่ะ ดูออกใช่ไหมคะว่าฉันเป็นแมวดำ” “พอดูออกค่ะ...งั้นเริ่มกันเลยดีไหมคะ” “ดีเลยค่ะ” ส้มส้มเริ่มอ่านนิยายหน้าแรกด้วยความตั้งใจ ทุกตัวอักษร ทุกฉากอารมณ์ที่เธอต้องการสื่อสารกับผู้อ่าน เธอใส่ความรู้สึกเต็มที่ทุกประโยค ประหนึ่งว่ากำลังทำหน้าที่ผู้พากย์เสียงนิยายอยู่ “ว้าวว แค่เริ่มเรื่องก็สนุกแล้ว…” คุณยายแมวดำกล่าวชม “อ๊า จบเร็วกว่าที่ส้มคิดไว้อีกแฮะ” “เอาข้อมือมาสิคะ เดี๋ยวฉันจะจ่ายแต้มให้คุณ...” ส้มส้มยื่นข้อมือของเธอไปรับแต้มด้วยท่าทางสุภาพ เพราะเห็นว่าอีกฝ่ายเป็นผู้ใหญ่กว่าเธอมาก “ขอบคุณที่อุดหนุนนิยายของส้มนะคะ ไว้พรุ่งนี้สิบโมง ส้มจะมาอ่านนิยายให้ฟังใหม่” “ค่ะ” “เอ่อ คุณยายไม่ต้องพูดกับส้มเพราะขนาดนั้นก็ได้นะคะ ส้มอ่านเจอในคู่มือการเป็นมนุษย์ เขาบอกว่าเด็กต้องเคารพผู้ใหญ่ ส้มเด็กกว่าคุณยายตั้งเยอะ...” “เอางั้นเหรอคะ” “คุณยายเรียกส้มว่า ส้ม แบบนี้เฉย ๆ เถอะนะคะ” “...” “ไว้พรุ่งนี้ส้มมาหานะคะคุณยาย ส้มไปแจกใบปลิวต่อก่อน” “ได้จ้ะ” ความสดใสของส้มส้มทำคุณยายแมวดำยิ้มไปตามกับเธอ และคิดว่าการจ่ายค่าแรงวันละหนึ่งแต้ม เพื่อแรกกับการให้ส้มส้มอ่านนิยายให้เธอฟังจนตลอดอายุไขที่เหลืออยู่อีกห้าสิบวันนั้น เป็นการแก้เหงาที่คุ้มค่าที่สุด... ห้างสรรพสินค้า... ในช่วงพักเที่ยงทานข้าว ไซแอนท์โทรคุยกับส้มส้มไม่นานก็วางสายไป เพราะต้องใช้เวลาไปกับการอ่านหนังสือเตรียมสอบเป็นเจ้าหน้าที่คอนโดพักวิญญาณสัตว์ เขามุ่งมั่นทำสิ่งนี้เหมือนอย่างกับที่ส้มส้มทุ่มเทกับงานที่เธอทำ และภาพของแมวส้มในตอนนี้ที่เป็นคนเอางานเอาการกว่าเมื่อก่อน ก็ทำให้เขามีกำลังสู้งานขึ้นมากเป็นเท่าตัว “ไซ” “ครับลุง?” “หัวหน้าเรียกแหนะ” “เรียกผมเหรอครับ?” “ใช่ เหมือนจะมีลูกค้าสั่งของให้ไซขึ้นไปส่งที่ห้องพักนะ” “อ้อครับ...” ไซแอนท์ได้ยินแบบนั้นก็รีบวางหนังสือลง และวิ่งไปหาหัวหน้าตามคำเรียก แล้วเมื่อมาถึงก็ได้รับคำสั่งให้ไปส่งของให้ลูกค้าจริง ๆ “นี่ของ แล้วนี่ก็บิล รีบไปรีบมานะ...” “ครับหัวหน้า” ไซแอนท์มองบิลแล้วก็รู้สึกคุ้น ๆ กับเลขห้อง ติ๊ง! ชั้นหนึ่งร้อยห้า “ห้องที่ห้าสิบ...” เมื่อหยุดยืนอยู่ด้านหน้าห้องก็ยังนึกไม่ออกว่าทำไมเขาถึงคุ้นกับห้องนี้ และเมื่อประตูเปิดออก ไซแอนท์ก็ถึงเข้าใจ ก๊อก ๆ! “ของมาส่งครับ...” เจ้าของห้องสาวสวยเปิดประตูมารับของที่เธอสั่งไว้ และเธอก็คือลูกค้าที่เคยสั่งของให้ไซแอนท์ขึ้นมาส่งที่ห้องเมื่อหลายวันก่อน “ดีจัง วันนี้ไม่มีน้องสาวมาด้วย” “เอ่อ นี่ของที่สั่งครับ...” “ขอข้อมือด้วยค่ะ” ไซแอนท์ยื่นข้อมือไปเพราะรู้ว่าตนจะต้องได้รับทิปจากเธอแน่ และก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ เธอให้มามากถึงยี่สิบแต้ม “...ทำไมให้ทิปผมเยอะจังล่ะครับ” “ฉันมีเรื่องจะถามค่ะ...คือ ฉันกำลังสับสนเรื่องที่ว่าจะอยู่รอหมดอายุไขแล้วไปเกิด หรือเป็นพลเมืองของที่นี่ไปตลอดดี คุณไซแอนท์คิดว่าแบบไหนดีกว่าคะ?” “...ก็คง จะต้องแล้วแต่การตัดสินใจของคุณนั่นแหละครับ” “ใจของฉันอยากจะอยู่ที่นี่ต่อค่ะ แต่เห็นว่าส่วนใหญ่ต้องมีคู่ถึงจะอยู่ได้อย่างไม่เหงา” “...” “ฉัน...ฉันอยากจะชวนคุณ...เอ่อ คือ ถ้าเกิดว่าคุณไซแอนท์ยังไม่มีคู่...” เธอพูดติด ๆ ขัด ๆ เพราะความตื่นเต้น และก็ต้องหยุดพูดไปเพราะคำตอบของไซแอนท์ “ผมมีคู่แล้วครับ” -------------------------------------------------------------------------- [ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode] • เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~ sds[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : THE END.--------------------------------------------------------------------------สิบสี่วันต่อมา...“เย้!” เสียงเฮด้วยความดีใจของส้มส้มดังลั่นห้องที่พัก และสิ่งที่เธอดีใจก็เป็นเพราะหน้าที่การงานใหม่ของไซแอนท์เขาสอบผ่านการคัดเลือกเจ้าหน้าที่คอนโดพักวิญญาณสัตว์ ที่เป็นตำแหน่งที่หาแต้มบุญได้มากถึงห้าสิบแต้มต่อวัน แถมสามารถเลือกวันหยุดได้ตามใจ“พี่เก่งหรือเปล่า”“แน่นอน พี่ไซของส้มเก่งที่สุด^^” เธอทั้งกอดทั้งหอมเพื่อแสดงความยินดีกับไซแอนท์ ซึ่งเธอก็เชื่อมั่นอยู่ลึก ๆ ว่าเขาจะทำสิ่งที่คาดหวังได้สำเร็จ“พี่ขอเวลาสักหกเจ็ดเดือนนะ พี่สัญญาว่าจะพาส้มย้ายออกไปอยู่ที่คฤหาสน์หลังใหญ่”“ส้มก็จะช่วยพี่ไซด้วยเหมือนกัน แบบนั้นเราสองคนคงได้ออกจากที่นี่เร็วขึ้น^^”“งั้นเรามาช่วยกันเก็บแต้มซื้อคฤหาสน์กันเนอะ^^”ทั้งคู่รู้สึกมีความสุขไม่ต่างกัน นั่นก็เพราะเป้าหมายของพวกเขาสำเร็จไปเกินครึ่ง หน้าที่การงานก็ดีขึ้นตามลำดับ แต้มบุญที่ได้รับก็มากขึ้นจนเป็นที่น่าพอใจและทั้งคู่ก็ใช้เวลาไม่นานนักก็ได้ย้ายออกมาอยู่ที่คฤหาสน์หลังใหญ่อย่างที่ตั้งใจ แถมยังมี
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ตัดปัญหากวนใจ--------------------------------------------------------------------------หน้าประตูทางเข้าออกคอนโดพักวิญญาณสัตว์ ช่วงหกโมงเย็น ไซแอนท์มายืนรอที่หน้าประตูทางเข้าออกอย่างร้อนใจ เขารู้จากลุงหลงว่ามีที่แห่งหนึ่งที่อยู่นอกเหนือพื้นที่ของคอนโดแห่งนี้ซึ่งเขาก็คิดว่าหากหาส้มส้มอยู่นานแล้วไม่เจอ จะลองซื้อทัวร์รอบค่ำไปตามหาเธอที่นั่นดู ทว่ายังไม่ทันที่ไซแอนท์จะจ่ายอายุไขเพื่อซื้อทัวร์รอบสุดท้ายของวัน เขาก็เห็นว่าผู้ที่เขาตามหา เดินผ่านประตูเข้ามาด้านใน...“พี่ไซ...”“...” (ไอ้ลีโอ) มันยิ่งทำให้ไซแอนท์โมโหมากขึ้น เมื่อเห็นว่าส้มส้มเดินเข้ามาพร้อมกับลีโอ แมวหนุ่มที่เขาไม่ชอบหน้า“พี่ไซ ส้มขอโทษนะ โทรศัพท์ส้มมันโทรหาพี่ไซไม่ติดเลย ก็เลยไม่รู้ว่าจะบอกยังไงดี แต่ว่าส้ม...”“ขึ้นห้อง” ไซแอนท์พูดเสียงเย็นเยือก บ่งบอกถึงความไม่เป็นตัวเขา มือใหญ่ก็จับคว้าข้อมือเล็กด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว“ส้ม พรุ่งนี้จะไปทัวร์รอบค่ำกับพี่หรือเปล่า?”“ไม่! ฉันไม่อนุญาตให้ส้มไปไหนกับแกทั้งนั้น อย่ามายุ่งกับเมียฉันอีก”“...”“พี่ไซ...”ส้มส้มถูกไซแอนท์ลากขึ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ทัวร์ลับ พักใจ--------------------------------------------------------------------------หลังจากไซแอนท์เลิกงาน เขาก็ตรงกลับขึ้นมาที่ห้องพักทันที เพราะรู้ว่าส้มส้มกำลังนอนเสียใจอยู่ลำพัง กับการจากไปของคุณยายแมวดำ ซึ่งเมื่อไซแอนท์กลับขึ้นห้องมาก็เห็นภาพที่เขาคาดไว้จริง ๆ เธอนอนจมกองน้ำตาอยู่บนเตียงแบบนั้น...“ส้ม”“ฮึก ๆ พี่ไซ”“ยังไม่เลิกร้องไห้อีกเหรอครับ...”“ฮึก ส้มเสียใจ”“พี่เข้าใจครับ...แต่ว่าเราต้องดีใจกับคุณยายไม่ใช่เหรอ เธอได้ไปในที่ที่เธออยากไปแล้วนะ”“ฮึก...”“เอาเถอะ ถ้าส้มยังเสียใจอยู่ ก็หยุดส่งนิยายอยู่แต่ห้องไปก่อน ไม่ต้องออกไปทำงาน พักให้หายเศร้าก่อน ส่วนนิยายที่ต้องส่งลูกค้า เดี๋ยวพี่จะเป็นคนไปส่งให้เอง...”“พี่ไซ”“เอาตามนี้แหละ”“...” เธอเอนตัวไปกอดพี่หมาใหญ่ ก่อนจะบอกเขาถึงของขวัญที่เธอได้รับจากคุณยายแมวดำ “คุณยายให้แต้มส้มมาด้วย ให้มาเป็นพันแต้มเลยดูสิ”ไซแอนท์มองดูที่นาฬิกาข้อมือของส้มส้ม แล้วก็เห็นว่าเธอมีแต้มมากถึงสองพันหนึ่งร้อยเก้าสิบแต้ม ซึ่งเป็นจำนวนมากพอที่จะพาให้ทั้งคู่ออกไปจากที่คอนโดพักวิญญาณสัตว์แ
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ตั้งรับไม่ทัน--------------------------------------------------------------------------ก๊อก ๆ!“คุณยาย ส้มมาแล้ว~” ส้มส้มเคาะประตูเรียกหาคุณยายแมวดำ และวันนี้ก็เป็นวันสุดท้ายที่เธอจะมีชีวิตอยู่ในดาวดวงนี้แก๊ก! “มาแล้วเหรอ ยายกำลังรอส้มอยู่เลย”คุณยายหลบทางให้ส้มส้มเดินเข้าห้องพักของเธอมา ซึ่งเธอเตรียมจัดปาร์ตี้เล็ก ๆ ไว้รอแมวส้ม ทั้งอาหาร เครื่องดื่ม ล้วนแล้วแต่เป็นของกินที่ส้มส้มบอกว่าชอบทั้งนั้น“ว้าว ทำไมวันนี้มีของกินเต็มโต๊ะเลยล่ะคะ?”“ยายอยากกินข้าวกับส้มก่อนไปน่ะ”“ไปไหนคะ?”เธอถามถึงที่หมายของคุณยายแมวดำ นั่นก็เพราะส้มส้มลืมไปว่าวันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เธอจะได้เจอกับคุณยาย เธอลืมไปสนิทจึงไม่ได้เตรียมตัวมาเพื่อการจากลา“...นั่งเถอะ ยายสั่งแซลมอนของโปรดส้มมาให้ด้วย” เธอจำได้ในสิ่งที่ส้มส้มเคยบอก“ว้าว แซลมอนเป็นตัวเลย...”“...” คุณยายแมวดำมองภาพความสดใสของส้มส้ม แล้วก็รู้สึกใจหายที่จะต้องจากเธอไปในวันนี้เพราะช่วงห้าสิบวันที่ผ่านมา ความเหงาของเธอหายไปเป็นปลิดทิ้งตั้งแต่มีส้มส้มมาเล่านิยายให้เธอฟัง แต่ความตั้งใจเดิมก็ยังคง
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : รางวัลของคนเก่ง Nc🔞--------------------------------------------------------------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------ส้มส้มเพิ่งได้ยินความคิดของผู้ที่ตัดสินใจต่างออกไปจากเธอ ซึ่งมันเป็นความคิดที่เธอไม่เคยได้ยินจากใครมาก่อน เพราะส่วนใหญ่สัตว์ที่จับคู่ได้แล้ว ก็มีความคิดที่จะอยู่ด้วยกันไปตลอดกาลในโลกใบนี้ทั้งนั้นทว่าคุณยายแมวดำ กลับอยากให้ความรักนำทางคู่ของเธอมาพบเจอเธออีกครั้งในโลกใบเดิมที่พวกเขาจากมา แม้มีโอกาสที่จะหากันไม่เจอ แต่ทั้งคู่กลับมั่นใจในกฎแรงดึงดูดของความรักที่พวกเขามีต่อกัน“งั้นก็ แสดงว่าคุณยายเหลือเวลาอีก...”“สี่สิบแปดวันจ้ะ”“เฮ้อ คุณยายรอได้ไงคะ ตั้งเกือบหนึ่งพันวัน เป็นส้มคงอดทนรอไม่ไหว”“ก็เพราะยายไม่รู้วิธีที่จะตามไปหาเขาเร็วกว่าการรอให้สิ้นอายุไขยังไงล่ะ”“คงทรมานมากเลยสินะคะ” ส้มส้มทำหน้าเศร้าใจ เพราะเธอเข้าใจว่าการต้องสูญเสียใครสักคนและทำได้แต่
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : รักเดียวใจเดียว--------------------------------------------------------------------------“...” ซูซี่ใช้เวลารวบรวมความกล้าที่จะพูดสิ่งนั้นอยู่หลายวัน แต่กลับกลายเป็นว่าเธอต้องผิดหวัง ตั้งแต่พูดความตั้งใจของเธอยังไม่ทันจบด้วยซ้ำ“ต้องขอโทษคุณซูซี่ด้วยนะครับ”“อ้อ ไม่เป็นไรเลยค่ะ ฉัน...ฉันควรจะถามเรื่องนั้นก่อนด้วยซ้ำ แต่ดันพูดไม่รู้เรื่องเลย” เธอเป็นหมาขี้อาย มีท่าทางเรียบร้อยต่างไปจากส้มส้ม มันเป็นเรื่องยากที่เธอจะเข้าหาอีกฝ่ายด้วยความพยายามที่มีอยู่น้อยนิด“เธอชื่อส้มส้มครับ คุณซูซี่น่าจะจำเธอได้...”“น้องสาวของคุณไซแอนท์?”“ครับ ตอนนั้นเราสองตัวยังเป็นพี่น้องกันอยู่ แต่ว่าตอนนี้ เราจับคู่กันแล้วล่ะครับ ถึงเธอดื้อไปหน่อย แต่ว่าเธอก็น่ารักมากเลยล่ะครับ ทำให้ชีวิตของผมไม่น่าเบื่อเลย”“คุณไซแอนท์คงชอบเธอมากเลยสินะคะ...”“ครับ เธอเป็นความสดใสให้กับชีวิตของผม” เขาพูดอวดแฟนให้สาวอื่นฟัง พร้อมกับอมยิ้มไปพราง “ต้องขอโทษคุณซูซี่จริง ๆ นะครับ”“…ไม่เป็นไรค่ะ แบบนี้ฉันคงตัดสินใจได้ง่ายขึ้น ว่าจะอยู่ที่นี่ต่อหรือว่ารอไปเกิดเป็นมนุษย์ดี” เธ






![[Unlimited Money] ระบบเงินทุนไร้ขีดจำกัด](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
