Share

บทที่ 1

last update Tanggal publikasi: 2025-12-11 08:54:53

ผู้จัดการตบไหล่เธอเบา ๆ “อลิซจะไม่ลองพิจารณาดูหน่อยเหรอ โอกาสแบบนี้ไม่ได้มีบ่อย ๆ นะ คราวที่แล้วก็พลาดไปทีหนึ่งแล้ว พี่ว่าครั้งนี้มันก็น่าจะเป็นโอกาสดีที่จะได้ไปทำงานบนเรือสำราญตามที่ฝันเอาไว้”

“แต่…”

“พี่รู้ว่าอลิซห่วงอะไร ไม่ต้องห่วงคนที่นี่ พี่จะหาเวลาแวะเวียนไปเยี่ยมบ่อย ๆ” ผู้จัดการส่งยิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน “ลองพิจารณาดู”

อลิษาเงียบไปครู่ใหญ่ก่อนจะค่อย ๆ สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเงยหน้ามองตามแผ่นหลังผู้จัดการที่เปรียบเสมือนพี่ชายเธอคนหนึ่ง

ความฝันในชีวิตของเธอคือ การไปทำงานบนเรือสำราญและท่องเที่ยวไปทั่วโลก แต่ในโลกของความเป็นจริงมันโหดร้าย หากย้อนกลับไปในวันที่เธอใกล้จะเรียนจบ อลิษาได้รับการติดต่อมาให้ไปทำงานบนเรือสำราญ เธอจึงปรึกษากับเพื่อนสนิทที่สุดในวัยเด็ก

“น้ำหวาน เรือสำราญติดต่อมาให้ฉันไปทำงานเป็นนักดนตรีที่นั่น”

“ยินดีด้วยนะอลิซ สุดท้ายแกก็ทำตามความฝันของตัวเองสำเร็จ” ฟ้าส่งยิ้มให้เพื่อนก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงจืดเจื่อน “ส่วนฉันนี่สิ ยังไม่รู้จะไปทำงานที่ไหนเลย” อลิษาแตะไหล่เพื่อนเบา ๆ

“ไม่เห็นเป็นไรเลย รอฉันได้งานก่อน ฉันจะพาเธอไปทำงานด้วยกัน”

“จริงเหรอ” รอยยิ้มสดใสฉายอยู่บนใบหน้าฟ้า

“ขอโทษด้วยนะคะ ตำแหน่งนี้มีคนทำแล้ว” ประโยคนี้ฉายชัดอยู่ในหัว เธอเพิ่งจะได้รับตอบรับเข้าทำงาน ทว่าพอมาตามเวลานัดกลับมีคนทำตำแหน่งนี้แล้ว

ตั้งแต่แม่เธอจากไป อลิษาก็มีคุณพ่อเป็นครอบครัวเพียงคนเดียว หลังเรียนจบเธอก็เลือกหางานที่ได้เงินดี และเลือกมาเป็นนักดนตรีในสถานบันเทิงแห่งนี้ นับตั้งแต่เธอพลาดงานบนเรือสำราญในครั้งนั้น เธอก็ไม่อยากคาดหวังลม ๆ แล้ง ๆ ให้เจ็บช้ำเหมือนอดีตที่ผ่านมา

“นายครับ สายของเรารายงานมาว่าเห็น ‘ลาติน’ แถว ๆ ท่าเรือ” ชาร์ล ลูกน้องคนสนิทรายงานการปรากฏตัวของลูกหนี้ที่กู้เงินไปแล้วหลบหนีให้เจ้านายทราบ

อิริค ชายหนุ่มวัย 30 ต้น ๆ ในชุดสูทสีกรมท่า มีใบหน้าหล่อเหลาราวกับพระเอกหนังฮอลลีวูด ทรงผมถูกเซตมาอย่างดี คิ้วเข้มดกดำ ดวงตาคมกริบบ่งบอกถึงความมีอำนาจน่าเกรงขาม จมูกโด่งรับกับใบหน้า สันกรามที่ดูเซ็กซี่

เจ้าของอาณาจักรธุรกิจสีเทาที่ใหญ่ที่สุดในอิตาลี เช่น กาสิโน สนามแข่งรถ ผับ และยังมีธุรกิจในเครืออีกมากมาย นอกเหนือจากสิ่งที่ว่ามาก็ยังมีธุรกิจอสังหาริมทรัพย์อีกหลายอย่าง ที่นั่งเอนหลังพิงพนักเก้าอี้หนังแท้ค่อย ๆ หมุนเก้าอี้กลับมาหาชาร์ลอย่างใจเย็น สีหน้าของเขาสงบนิ่ง แต่แววตาคมกริบภายใต้คิ้วเข้มกลับเต็มไปด้วยความน่าเกรงขาม

“ดี วันนี้ฉันจะไปล่าหัวมันด้วยมือฉันเอง”

“ครับ” ชาร์ลก้มศีรษะรับทราบ

“ถ้าจับตัวมันได้ให้นำไปขังไว้ที่ห้องใต้ดิน ฉันจะจัดการเอง” อิริคสั่งด้วยเสียงเหี้ยมเกรียม “แล้วตอนนี้ทางไอ้ลูคัสมีความเคลื่อนไหวอะไรบ้าง”

“สายของเราเพิ่งจะแจ้งมาว่า ทางนั้นเพิ่งกลับมาจากประเทศไทยครับ”

อิริคพยักหน้า “ถ้ามันเคลื่อนไหวรีบมาแจ้งฉัน” ก่อนจะโบกมือให้ชาร์ลออกไปก่อน

ชายหนุ่มกลับไปยืนที่หน้ากระจกบานใหญ่ มองเห็นภาพแสงไฟหลากสีจากกาสิโนด้านล่างสะท้อนอยู่ในเงา ดวงตาเรียบเฉยแต่แฝงไปด้วยความคิดที่ยากจะอ่านออก มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋ากางเกง ส่วนอีกข้างหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์โทร.หาจาริค

“จัดการเรื่องเรือสำราญให้ฉันด้วย” เขาพูดเสียงเรียบ “ได้ข่าวว่ามีไอ้ลูคัสมันรับนักดนตรีคนใหม่เข้ามา... ฉันอยากรู้ว่าใคร”

เสียงปลายสายตอบรับก่อนสายจะถูกตัดไป ความเงียบกลับเข้าปกคลุมอีกครั้ง

อิริควางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะแล้วหยิบแก้วบรั่นดีขึ้นจิบ ดวงตาคมเข้มมองออกไปนอกกระจก

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • รักร้าย ๆ ของนายมาเฟีย   ตอนพิเศษ

    ตอนพิเศษ (2)อิริคใช้มือข้างหนึ่งปลดกระดุมของเสื้อเชิ้ตตัวใน มืออีกข้างก็เปิดประตูห้อง สะบัดหัวเล็กน้อยเพื่อไล่ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่โดนกลุ่มเพื่อนผลัดกันป้อนถึงปากเพื่อแสดงความยินดีหลังจากพิธีการในงานแต่งเสร็จสิ้นลง ไม่อาจขัดขืนได้ เขาให้คำมั่นสัญญาว่าจะรีบกลับมาหาภรรยาคนสวยให้เเวลาร็วที่สุด กว่าจะแยกตัวออกมาได้ เวลาก็ล่วงเลยไปจนดึกดื่นแล้วส่วนอลิซหลังจากอาบน้ำ เปลี่ยนมาสวมชุดนอนผ้าซาตินสวยหวานเสร็จเรียบร้อย นั่งรอชายหนุ่มพยายามข่มตารอเขาที่เพิ่งจะได้ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีอย่างเป็นทางการ แต่แล้ว... ความอ่อนเพลียจากการเตรียมงานมาหลายวันบวกกับความอ่อนล้ากับการรับแขกในวันนี้เข้าครอบงำนาฬิกาบนหัวเตียงค่อย ๆ เดินไปอย่างเชื่องช้า จนกระทั่งเวลาล่วงเลยไปจนดึกดื่น... สุดท้ายแล้ว เจ้าสาวมาด ๆ ก็ทนรอไม่ไหว เผลอหลับไปก่อน อย่างอ่อนล้าในห้องนอนตอนนี้เปิดไว้เพียงไฟสีส้มสลัวจากโคมหัวเตียง บนเตียงใหญ่นั้นมีร่างเล็กบางที่แทบจะโดนทั้งฟูกและผ้าห่มกลืนลงไปทั้งตัวนอนหลับสนิทอยู่ชายหนุ่มนั่งลงที่เตียงโดยพยายามใช้แรงให้น้อยที่สุดเพื่อไม่ให้รบกวนนิทราแสนหวาน เขารู้ว่าอลิษาคงจะเหนื่อยมาก แม้ว่าจะลดทอนพิธีการล

  • รักร้าย ๆ ของนายมาเฟีย   ตอนพิเศษ

    ตอนพิเศษ (1)ขบวนรถหรูเป็นร้อยคันกำลังเคลื่อนตัวมาตามถนน... เรียงรายตามกันมาไม่ขาดสาย ค่อย ๆ ชะลอความเร็ว เคลื่อนตัวมาจอดยังหน้าคฤหาสน์ตระกูลอันเลอโต ขบวนรถหรูที่ยาวเหยียดนั้นเริ่มทยอยหยุดนิ่งชายหนุ่มร่างกายกำยำในชุดสูทมาพร้อมกับใบหน้าหล่อเหลา ทยอยลงจากรถหรูของตัวเอง เรียกความฮือฮาให้กับแขกเหรื่อที่มาร่วมงานกันเป็นอย่างมากบัดนี้คฤหาสน์ตระกูล “อันเลอโต” ที่เคยเป็นเพียงคฤหาสน์หรูหราที่ไม่มีสีสัน กลับถูกเนรมิตให้กลายเป็นสวนดอกไม้นานาพันธุ์งดงามตระการตาในวันพิเศษนี้ พรมแดงทอดยาวจากประตูทางเข้าสู่แท่นพิธีกลางสวนดอกไม้หายากนับหมื่นดอกที่ถูกจัดวางอย่างสวยงาม แสงไฟระยิบระยับจากแชนเดอเลียร์คริสตัลนับร้อยดวงสาดส่องลงมากระทบกับเครื่องประดับเพชรพลอยบนเรือนกายแขกผู้มีเกียรติที่มาร่วมเป็นสักขีพยานในงานวิวาห์แห่งปีมาเฟียหนุ่มที่ทำให้ความฝันของหญิงสาวหลาย ๆ คนได้เห็นงานแต่งที่อลังการตระการตา ทุกคนต่างอิจฉาในความรักความเอาใจใส่ของอิริคที่มีต่ออลิษา“อลิซ” ในชุดเจ้าสาวผ้าลูกไม้ฝรั่งเศสสีงาช้าง เปิดไหล่ข้าง กระโปรงบานฟูฟ่องผ้าซ้อนกันหลายชั้น หางยาวลากพื้น ลวดลายปักเลื่อม ประดับด้วยเวลคลุมผมปักลายดอกไ

  • รักร้าย ๆ ของนายมาเฟีย   บทที่ 16(3)

    ดีลธนาเริ่มเล่าเรื่องราวที่ซ่อนเร้นไว้เป็นเวลานาน“หลังจากที่แม่ของลูกเสียชีวิต พ่อก็ตัดสินใจมาสมัครทำงานบนเรือสำราญกับลูคัส แต่แล้ววันหนึ่งพ่อต้องเข้าไปพัวพันกับเรื่องไม่ดี พ่อพลั้งมือไปฆ่าคนเข้า พ่อกลัวว่าถ้าพ่อติดคุกอลิซจะอยู่ยังไง ลูคัสเขาเสนอให้พ่อทำงานเป็นสายลับ นับตั้งแต่นั้นมาพ่อก็ทำงานเป็นสายให้กับลูคัส พยายามสืบหาเส้นทางการค้าอาวุธของอิริคมาโดยตลอด”“…” ขณะที่ฟังเรื่องราวจากบิดา น้ำตาก็รื้นขึ้นคลอดวงตากลมโตของอลิษาอย่างห้ามไม่ได้“จนวันหนึ่งพ่อเกิดล้มป่วยขึ้นมาจริง ๆ ในช่วงที่หนูกำลังเรียนจบ ตอนนั้นพ่อคิดว่าอย่างน้อยอลิซก็บรรลุนิติภาวะและสามารถหาเลี้ยงตัวเองได้แล้ว พ่อจึงขอลูคัสกลับมาใช้ชีวิตปกติและเลิกทำงานกับเขา”“พ่อเพิ่งมารู้ทีหลังว่าหนูมาทำงานบนเรือสำราญของลูคัสและยังให้พ่อกลับไปทำงาน ถ้าพ่อไม่กลับไปทำงานให้เขา เขาจะทำร้ายหนู ถ้าพ่อ… รู้ว่าหนูจะมาพัวพันกับเรื่องนี้ พ่อจะไม่มีวันให้หนูมาทำงานบนเรือสำราญเด็ดขาด”“เพราะแบบนี้ใช่ไหม พ่อถึงต้องโดนจับตัวมาเพราะเขารู้ว่าหนูอยู่กับอิริค”“มันไม่เกี่ยวกับหนูหรอกอย่าร้องไห้ไปเลยลูก ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเพราะพ่อ”น้ำตาค่อย ๆ ไหลออก

  • รักร้าย ๆ ของนายมาเฟีย   บทที่ 16(2)

    ดีลแต่ทันใดนั้น เมื่อเขาเห็นลูคัสสั่งให้ลูกน้องจับตัวอลิษา สีหน้าของอิริคก็เปลี่ยนไปเป็นความตึงเครียดทันทีจากนั้นโทรศัพท์ของอิริคก็ดังขึ้น เขากดรับสายแทบจะทันทีลูคัสยื่นโทรศัพท์ไปใกล้ใบหน้าของอลิษา[“พูด! ถ้าเธอไม่พูด ฉันจะยิงขาพ่อเธอซะ”] เสียงปลายสายเงียบไปสักพัก ก่อนเสียงปืนจะดังขึ้นเพื่อข่มขู่หญิงสาว[“อิริค... อย่ามานะ! อย่าสนใจฉัน!”] อลิษาตะโกนออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เธอพยายามบอกให้เขาไม่มาติดกับดักของลูคัส“อลิซ…”[“เงียบ!”] ลูคัสเอาโทรศัพท์กลับมาแนบใบหูก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงยียวน [“แกได้ยินแล้วนะ อิริค... ถึงแม้ในนี้จะเป็นข้อมูลปลอม แต่ฉันเชื่อว่าแกจะไม่ปล่อยให้คนของแกต้องเป็นอะไรไปหรอกใช่ไหม”]น้ำเสียงของลูคัสแปรเปลี่ยนเป็นจริงจัง [“ฉันรู้นะว่านังนี่มันสำคัญสำหรับแกแค่ไหน ฉันมีข้อเสนอให้แก แค่ข้อเดียว”]“แกต้องการอะไร” น้ำเสียงดุดันตอบปลายสายกลับไปแทบจะทันที“แกก็แค่ยกเส้นทางการขนส่งอาวุธทั้งหมดในอาณาเขตของแกให้ฉัน รวมถึงคู่ค้าคนสำคัญของแกด้วย แลกกับความปลอดภัยของเธอ”[“แกรอฉันอยู่ที่นั่น ฉันจะไปคุยกับแกด้วยตัวของฉันเอง”]การยกพื้นที่หมายถึงการสูญเสียอำนาจและเงินทุนมหาศา

  • รักร้าย ๆ ของนายมาเฟีย   บทที่ 16(1)

    ดีล“วันนี้ฉันจะนัดเจอกับลูคัส”“มันอันตรายมากนะอลิซ ผมไม่อยากให้คุณเอาตัวเองไปเสี่ยงอันตรายแบบนี้” ดวงตาคมกริบสบตาเธออย่างห่วงใยขณะพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นมั่นคงอลิษาสบตาชายหนุ่ม เธอรู้ดีว่าเขาเป็นห่วงเธอมากแค่ไหน ถ้าอยากจะตกเบ็ดแต่ไม่มีเหยื่อล่อ แล้วเหยื่อที่ไหนจะมากินเบ็ด“อลิซเชื่อว่าคุณ… จะไม่ยอมให้อลิซต้องตกอยู่ในอันตรายแน่นอน ใช่ไหมคะ?”“ผมไม่มีวันที่จะให้คุณเป็นอะไรไปแน่นอน”อิริคดึงอลิษาเข้ามาสวมกอดเอาไว้แน่น เขาไม่แน่ใจว่าจะปกป้องให้เธอปลอดภัยจากอันตรายได้มากน้อยแค่ไหน แต่ถ้าเขายังมีชีวิตอยู่ก็จะไม่มีใครหน้าไหนมาแตะต้องเธอได้แน่นอนอลิษาจึงกดเบอร์โทรศัพท์เพื่อโทร.หาลูคัส ไม่นานปลายสายก็ส่งเสียงทักทาย[“หวังว่าจะมีอะไรดี ๆ มานำเสนอนะ”] ลูคัสแสยะยิ้มชั่วร้ายพลางลูบขนของซีฟาสไปด้วยซีฟาส เป็นสิงโตเพศผู้ที่ลูคัสเอามาเลี้ยงไว้ตั้งแต่มันยังเล็ก ๆ“ฉันมีความลับเกี่ยวกับอิริคจะบอกคุณ…][“ดี… งั้น”]“แต่… ฉันจะต้องได้เจอหน้าพ่อของฉันก่อน” เธอพยายามยื่นข้อเสนอเพื่อต่อรองกับลูคัส จะได้รู้ว่าพ่อของเธอสบายดีอยู่หรือเปล่า[“เธอจะเอาอะไรมาต่อรองก็คิดให้ดี ๆ ก่อนนะค่อยมานำเสนอ ไม่งัั้นฉันจะ

  • รักร้าย ๆ ของนายมาเฟีย   บทที่ 15(5)

    หนูจับแมวหลังจากคืนนั้นที่อลิษาพยายามจะหนีจนเธอถูกเขาลงโทษอย่างหนัก แข้งขาก็อ่อนจนไม่แรงจะลุกไปทำอะไรได้ นี่ก็ผ่านมา 2 วันแล้วที่เธอถูกกักบริเวณอีกครั้งและให้อยู่แค่เพียงในคฤหาสน์ของอิริคเท่านั้นครืด ครืดสมาร์ตโฟนที่สั่นอยู่กำลังแสดงเบอร์แปลกที่อลิษาไม่รู้จัก แต่เธอก็ตัดสินใจรับสาย“สวัสดีค่ะ”[“คุณอลิษาใช่ไหมครับ”]“ค่ะ แล้วคุณเป็นใครคะ”[“ผมเป็นใครคงไม่สำคัญเท่ากับเรื่องที่ตอนนี้พ่อของคุณอยู่กับผม”]ยิ่งฟังคิ้วเรียวก็ยิ่งขมวดเข้าหากัน อลิษาไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ว่าปลายสายกำลังพูดเรื่องอะไร หรือเขาโทร.ผิดกันนะ“ขอโทษด้วยค่ะ ฉันคิดว่าคุณน่าจะโทร.ผิดนะคะ”[“ไม่ผิดหรอกครับคุณอลิซ”]อลิษาเริ่มลังเลใจเพราะปลายสายรู้จักทั้งชื่อจริงและชื่อเล่นของเธอ แต่สิ่งหนึ่งที่ยังทำให้เธอคิดว่าเป็นสายที่โทร.ผิดนั่นก็คือ“คุณเป็นใคร ท่านจะไปอยู่กับคุณได้ยังไงคะ”อลิษาขมวดคิ้วเมื่อได้ยินเสียงของคู่สนทนาที่หัวเราะราวกับว่าเพิ่งจะได้ยินเรื่องตลกอย่างไรอย่างนั้น[“คุณไม่ต้องห่วงนะครับ เพราะพ่อของคุณยังมีชีวิตอยู่ดีและสบายดีครับ หวังว่ารูปที่ผมส่งไปจะทำให้คุณเชื่อและอยากคุยกับผมมากขึ้น”]สายปริศนาถูกตัดไปก่อน

  • รักร้าย ๆ ของนายมาเฟีย   บทที่ 5(1)

    ห้ามทำร้ายฉันเด็ดขาดอลิษาสะดุ้งสุดตัว ถุงของในมือแทบหล่น เธอชะงักค้างอยู่ตรงนั้น ใจเต้นแรงจนแทบกลืนเสียงหายใจของตัวเองไม่ลง มือที่เย็นเฉียบจับข้อเท้าเธอแน่น ทำให้เธอเผลอกรีดร้องในลำคอเบา ๆ ก่อนเสียงนั้นจะตามมา“ชะ… ช่วยด้วย” น้ำเสียงที่เปล่งออกมาแหบพร่าราวกับเป็นแรงเฮือกสุดท้าย“คนไทย!!” อลิษาร้อง

  • รักร้าย ๆ ของนายมาเฟีย   บทที่ 4

    กรุงโรมยินดีต้อนรับเสียงประกาศจากกัปตันดังขึ้น“เรือกำลังเทียบท่าที่กรุงโรม ประเทศอิตาลี ขอให้ผู้โดยสารและลูกเรือทุกท่านเตรียมสัมภาระและผ่านจุดตรวจตามลำดับ...”อลิษาสะพายกระเป๋าเป้เล็ก ๆ เดินตามขบวนพนักงานลงจากเรือ เสียงผู้คนมากมายหลายภาษาคุยกันเสียงดังจอแจ “โอ้... แค่กลิ่นอากาศก็ไม่เหมือนที่ไหนเล

  • รักร้าย ๆ ของนายมาเฟีย   บทที่ 5(2)

    ห้ามทำร้ายฉันเด็ดขาดแววตาเขานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าช้า ๆ “ผมสัญญา” เสียงทุ้มของเขานุ่มลงจนเกือบจะอ่อนโยนอลิษามองหน้าเขาอีกครั้งเพื่อยืนยันความมั่นใจก่อนจะยื่นมือออกไปให้พยุง เธอรู้สึกถึงน้ำหนักตัวเขาที่เอนพิงมาเล็กน้อยตอนเดินออกจากตรอกนั้นเมื่อมาถึงห้อง อลิษารีบเปิดไฟจนห้องสว่างขึ้นในทันท

  • รักร้าย ๆ ของนายมาเฟีย   บทนำ

    เสียงเครื่องดนตรีหยุดลง เหลือเพียงเสียงกีตาร์โปร่งที่ขับกล่อมอย่างนุ่มนวลภายใต้แสงไฟที่ส่องจากเพดาน อลิษากำลังขับร้องและเล่นกีตาร์โปร่งกลางผับแห่งหนึ่งใจกลางกรุงนักดนตรีสาวผู้มากด้วยพรสวรรค์ อลิซ อลิษา อายุ 25 ปี ผมสีน้ำตาลเข้มยาวสลวย ใบหน้าเรียวยาว ริมฝีปากหยักได้รูปชวนมอง ดวงตาเรียวสวยแฝงไปด้วยค

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status