LOGINShare
บทที่ 2 เมื่อจุดสิ้นสุดคือจุดเริ่มต้น (3)
Last Updated:
2026-01-14 11:12:53“ที่ทุกคนยอมให้ดาเป็นเพราะเกรงใจพี่โซหรือเปล่าคะ อีกอย่างดาไม่มั่นใจในตัวเองเลยที่จะเข้าไปอยู่ในตำแหน่งนั้น ถ้าพี่เตรู้ก็ยิ่งไม่พอใจเข้าไปใหญ่” เธอพูดออกไปในสิ่งที่กลัวอยู่ในใจ
“มัน...” เตโซกำลังจะพูดในสิ่งที่ดาริกายังไม่รู้แต่ทว่าก็ถูกคนที่กำลังถูกพูดถึงแทรกเข้ามาอย่างไม่พอใจ
“ฉันเป็นคนเดียวที่โหวตไม่เห็นด้วย ไม่ต้องมาทำเป็นเกรงใจฉัน...ผมจะออกไปพบลูกค้านะครับ คงนอนที่คอนโดเลย” เตชินพูดเสียงห้วนลอยๆ แต่คำพูดนั้นลอยเข้าหูของดาริกาเต็มๆ ก่อนจะดึงสายตาไปมองพี่ชายที่นั่งอยู่ข้างหญิงสาวไม่ห่างก่อนจะดึงสายตามองไปทางอื่นด้วยความหงุดหงิด
“วันนี้นายต้องกลับบ้าน ถ้านายไม่กลับเคนจะไปพานายกลับมาเอง” เตโซเสียงเข้มขึ้นมองไปที่น้องชายที่เดินเข้ามานั่งลงบนโซฟาฝั่งตรงข้าม
“วันนี้ผมอยากนอนที่คอนโด” เตชินยังคงยืนยันคำเดิมด้วยท่าทีไม่ยี่หระราวกับว่าน้ำเสียงที่เข้มของพี่ชายไม่ได้มีผลแต่อย่างใด หากแต่ลึกๆ แล้วเขาเองก็เกรงใจพี่ชายอยู่บ้าง ถึงปากจะบอกว่าไม่กลับมานอนบ้านถึงเวลากลับเขาก็คงต้องกลับมาบ้าน
อย่างไรเตโซก็คือพี่ชายที่เขาเคารพรักไม่ต่างจากบิดาที่เสียไป ก็เพราะรู้ว่าพี่ชายคนนี้พยายามมากแค่ไหนที่จะให้ธุรกิจของครอบครัวไปรอด หนำซ้ำยังมีเขาที่ต้องดุแลและรับผิดชอบชีวิตของเขามาจนถึงทุกวันนี้ ถึงแม้ว่าจะมีอิสระตามที่ต้องการแต่เขาก็ยังคงเกรงใจพี่ชายเสมอในยามที่เตโซต้องการอะไร
“แค่วันนี้วันเดียว นายอยากจะไปนอนคอนโดเป็นเดือนฉันก็ไม่ว่า แต่วันนี้ฉันมีธุระไม่รู้จะกลับตอนไหน นายจะต้องอยู่เป็นเพื่อนน้องดาที่บ้าน” เตโซเลือกที่จะขอร้องน้องชายเมื่ออีกฝ่ายยังคงยืนยันความต้องการเดิม
“โตป่านนี้แล้ว อยู่บ้านคนเดียวไม่ได้หรือไง” เตชินรู้สึกหงุดขึ้นมาทันทีเมื่อรู้ว่าพี่ชายต้องการให้เขากลับมานอนบ้านเพราะใคร จึงหันไปมองดาริกาก่อนจะใส่อารมณ์หงุดหงิดไปที่หญิงสาวแล้วลุกขึ้นเดินออกจากห้องนั่งเล่นไปทันที
“อายุก็สามสิบแล้วทำไมยังทำตัวเป็นเด็กแบบนี้” เตโซบ่นไล่หลังโดยที่เจ้าตัวก็ไม่ทันได้ยินและไม่รู้เลยว่าพี่ชายเช่นเขารู้จักน้องชายอย่างเตชินเป็นอย่างดี
เมื่อมีการขอร้องจากเขาเช่นนี้อย่างไรแล้วก็ต้องกลับมานอนบ้านจึงไม่ได้ลุกขึ้นเดินตามไปเพื่อคุยให้รู้เรื่องเพราะเขารู้ว่าเตชินจะต้องกลับมานอนที่บ้านตามคำขอร้องของเขา
“ถ้าพี่เตอยากนอนที่คอนโดไม่เห็นต้องบังคับเลยค่ะ ดานอนที่บ้านคนเดียวได้ จริงๆ ก็ไม่ได้มีดาหรอกนะคะ ยังมีป้าแก้ว พี่จ๋า พี่เคน ไหนจะคนอื่นๆ อีก ดาอยู่บ้านคนเดียวซะที่ไหนคะ” เธอหันกลับมาจากการมองไล่หลังเตชินมามองเตโซด้วยรอยยิ้มบาง
“พี่ไว้ใจเตชินมากกว่า ไปเถอะ ไปอาบน้ำเปลี่ยนชุด ถึงพี่จะให้เราไปเที่ยวกลางคืนแบบนี้ก็ใช่ว่าจะให้กลับดึกได้นะ” เตโซยกยิ้มพลางพูดออกไปพร้อมกับลุกขึ้นยืน
“จะเปลี่ยนใจไม่ให้ดาไปก็ได้นะคะ” พูดด้วยรอยยิ้มพลางลุกขึ้นตาม
“ไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดค่ะ” เตโซยื่นมือไปวางลงบนศีรษะดาริกาก่อนจะโยกไปมาแล้วชักมือกลับเมื่อหญิงสาวยิ้มรับก่อนจะหมุนตัวเดินออกจากห้องนั่งเล่นขนลับสายตา
“คุณโซไม่ไปแทนคุณหนูไม่ได้หรือครับ” เคนที่เดินออกมาจากด้านหลังประตูอีกฝั่งที่เชื่อมกับโถงทางเดินของบ้านพูดขึ้นทันทีด้วยความกังวลใจอย่างที่สุดเมื่อรู้ดีอยู่แก่ใจว่า ‘ธุระ’ ในวันนี้ของเจ้านายเป็นเรื่องอะไรและเกี่ยวข้องกับใคร
“คิดว่าฉันจะยอมให้น้องดาไปคนเดียวหรือไง” เตโซผินไปมองเคนด้วยสายตาแข็งกร้าวขึ้นมาจนลูกน้องคนสนิทต้องรีบหลุบสายตาก่อนจะเดินออกจากห้องนั่งเล่น
“ผมไม่ได้หมายความว่าแบบนั้นครับ ทั้งคุณโซทั้งคุณหนูก็ไม่ต้องไป เราแค่ส่งของไปให้ก็เท่านั้น” เคนอธิบายในคำพูดของตัวเองทันที
“นายก็รู้ว่าทำแบบนั้นไม่ได้ ถ้าส่งแค่ของไปคิดหรือว่าพวกมันจะยอมลามือกับน้องดา...คนพวกนั้นไม่ได้มีจิตใจดีหรอกนะ พวกมันเชื่อว่าคนที่จะเก็บความลับได้ดีคือคนที่ตายไปพร้อมกับความลับ” เตโซพูดพลางหันไปมองกรอบรูปที่เขาถ่ายกับดาริกาโดยมีเตชินยืนประกบหญิงสาวเมื่อสมัยเรียนมัธยมก่อนจะยื่นมือไปหยิบกุญแจรถมาถือรอหญิงสาวกลับลงมา
“ถึงคุณโซไปพวกมันก็ปักใจเชื่อว่าคุณหนูเป็นคนที่รู้ ยังไงคุณหนูก็มีอันตรายแม้แต่กับคุณโซด้วยนะครับ” เคนเข้าใจในสิ่งที่เจ้านายหนุ่มลงมือทำแต่ก็อดห่วงไม่ได้
“วันที่คุณอาถูกทำร้าย ฉันเป็นคนสุดท้ายที่อยู่กับคุณอา ท่านฝากฝังน้องดาให้กับฉันพร้อมกับบอกว่าเรื่องสำคัญกับฉัน นั่นหมายความว่าคุณอาตลบหลังพวกมันให้หลงเชื่อว่าของอยู่ที่น้องดา คิดให้ดีเคน” เตโซเตือนสติให้ลูกน้องคนสนิทได้รู้ว่าการที่เขาจะต้องไปทำเรื่องสำคัญในวันนี้มีที่มาที่ไปเป็นเช่นไร
“คุณกรคงบอกพวกมันด้วยอีเมลของคุณโซว่าเป็นของคุณหนู อีเมลนั้นถึงได้ส่งเข้ามาที่คุณโซทั้งที่มีเนื้อหาหมายถึงคุณหนู แล้วเรื่องคลิปล่ะครับ” เคนพูดก่อนจะถามด้วยความสับสนแต่แล้วก้ต้องตกใจเมื่อเสียงของดาริกาดังขึ้น
“คลิปอะไรเหรอคะ” ดาริกาถามด้วยรอยยิ้มอย่างสงสัยแต่ก็ไม่ได้หวังจะได้คำตอบแต่อย่างใดเมื่อเธอฉุกคิดได้ว่าคงเป็นเรื่องสำคัญของเตโซ
Latest chapter
รักร้าวภรรยา บทพิเศษ 2 พรหมลิขิต
บทพิเศษ 2พรหมลิขิตเจนีวา, สวิตเซอร์แลนด์เตโซนั่งมองทิวทัศน์ของเมืองเจนีวาที่หาดทรายเทียมอย่างสบายใจสำหรับวันพักผ่อน หลังจากจบเรื่องของเตชินและดาริกาได้สามเดือน ชายหนุ่มก็ตัดสินใจจองตั๋วมาเที่ยวพักผ่อนที่สวิตเซอร์แลนด์เพียงคนเดียว ทั้งยังเป็นการพักฟื้นจากการที่ได้รับบาดเจ็บเมื่อหลายเดือนก่อนถึงแม้ภายนอกจะดีขึ้นแต่การถูกยิงทะลุหน้าอกก็ไม่ใช่บาดแผลที่จะหายได้ง่ายๆ เขาจึงเลือกที่จะมาพักผ่อนยังประเทศที่มีเสน่ห์อย่างลงตัวระหว่างบ้านเมืองและธรรมชาติที่สวยงาม จากสถานที่ท่องเที่ยวเมืองหลักๆ ทั้งหมดสิบเอ็ดเมือง เขาเดินทางท่องเที่ยวไปแล้วห้าเมืองตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา และเจนีวาก็คือเมืองที่หกในวันแรกของสัปดาห์ที่สองชายหนุ่มทอดสายตามองความสบายใจที่อยู่เบื้องหน้าก่อนจะทอดสายตามองออกไปยังทะเลสาบเจนีวาก่อนจะดึงสายตาไปยังกลุ่มคนมากมายซึ่งกำลังยืนเกาะกลุ่มล้อมรอบบุคคลที่กำลังเล่นเปียโนให้กับผู้คนที่มาพักผ่อนอยู่ไม่ไกลมากนัก เขามองแล้วค่อยๆ เผลอรอยยิ้มออกมาเมื่อได้ยินเสียงเปียโนแสนไพเราะ เขายังคงมองนักดนตรีเปียโนบรรเลงอย่างไม่คิดหันไปมองสิ่งอื่น ไม่ต่างจากหญิงสาวคนไทยที่กำลังนั่งอยู่บนเก้าถัดไปท
รักร้าวภรรยา บทพิเศษ 1 แค่มีดาริกาที่เป็นแม่ของลูก (2)
ทว่าก็ต้องชะงักพลางเผยอริมฝีปากออกเล็กน้อยเมื่อสามีกำลังยืนนิ่งถือที่ตรวจครรภ์ยื่นไปตรงหน้าเตโซที่กำลังจะลงไปชั้นล่างเตรียมตัวทานมื้อเช้าก่อนออกไปทำงานที่บริษัท เมื่อในวันนี้ที่ปรึกษาอย่างเตโซจะต้องเข้าร่วมประชุมด้วยสำหรับการต้อนรับลูกค้ารายใหม่ “ดา...ดาท้องคนที่สามแล้วเหรอ” เตโซเอ่ยถามออกไปด้วยความดีใจเมื่อชำเลืองสายตาเลยไปมองน้องสะใภ้ที่กึ่งเดินกึ่งวิ่งตามน้องชายออกจากห้องมา “พี่โซ เอ่อ ค่ะ ดาท้องคนที่สามแล้วค่ะ” เธออึกอักตอบออกไปเพราะยังปรับอารมณ์ไม่ทันกับสถานการณ์ตรงหน้า “กี่เดือนแล้วล่ะ แล้วไปหาหมอหรือยัง เพิ่งตรวจเหรอ” คนเป็นพี่สามียิงคำถามออกมาไม่หยุดจนคนท้องตอบไม่ทันได้แต่ยืนยิ้มแห้งส่งกลับมา “เอ่อ...” เธอไม่รู้จะเริ่มต้นพูดออกไปเช่นไรดี “ห้าล้าน รับขวัญหลาคนที่สาม” คนที่เพิ่งรู้ตัวว่ากำลังจะเป็นคุณพ่อลุกสามกลับไม่สนใจบทสนทนาของภรรยาสาวกับพี่ชาย นอกจากข้อเรียกร้องเมื่อตนมีหลานให้กับพี่ชายที่ตัวเขาเองก็ไม่ทันตั้งตัวกับการมีลูกคนที่สาม แต่เงินไม่ใช่ประเด็นสำหรับเขากับการที่มาบอกพี่ชาย แต่
รักร้าวภรรยา บทพิเศษ 1 แค่มีดาริกาที่เป็นแม่ของลูก (1)
บทพิเศษ 1 แค่มีดาริกาที่เป็นแม่ของลูก มือหนาปัดเส้นผมที่ตกลงมาปกข้างแก้มของภรรยาสาวที่ยังคงนอนหลับใหลในห้วงนิทราไปเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนหลังบทรักที่ชายหนุ่มมอบให้เพิ่งจบลง ก่อนจะเคลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้ก่อนจะประทับริมฝีปากลงบนแก้มนวลด้วยความหลงใหล ทว่าเป็นการปลุกให้ดาริกาตื่นจากภวังค์หวานเมื่อริมฝีปากไม่ได้หยุดแค่ที่แก้ม หนำซ้ำมือหนาเริ่มลูบไล้ไปตามเอวคอดที่เปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ปกปิด “พี่เต ดาง่วงและเหนื่อยจะแย่แล้วนะคะ” สาวเจ้าพึมพำพลางปรือตาขึ้นมามองสามีหนุ่ม “แต่เมียตัวหอม พี่ทนไม่ไหว” เตชินกระซิบเสียงพร่า เคลื่อนหน้าจากใบหูมายังลำคอขาวลออก่อนจะซุกไซ้ลำคอที่ขึ้นสีแดงระเรื่อจากเครื่องหมายที่แสดงความเป็นเจ้าของ ซึ่งเกิดจากฝีปากร้ายของเขาที่ตีตราเอาไว้ “พี่เตขา เมื่อคืนก็ทั้งคืนแล้วนะคะ ให้ดาได้พักบ้างนะ นะคะ น้า” ดาริกายกมือดันสามีหนุ่มให้ผละออกห่างก่อนจะพูดอ้อมพร้อมสายตาหวานราวกับลูกแมวน้อยที่กำลังอ้อนเจ้านาย “งั้นนอนกอดก็แล้วกัน แต่คืนนี้พี่ไม่ปล่อยเหมือนตอนนี้แน่” เตชินแพ้เสียงหวานและสายตาออดอ้อ
รักร้าวภรรยา บทส่งท้าย
บทส่งท้าย เสียงคลื่นกระทบฝั่งพร้อมสายลมหอบใหญ่ที่พัดเข้าฝั่งปะทะผิวของเตชินที่นั่งอยู่บนหาดทรายสีขาวด้านข้างมีรองเท้าแตะสองคู่วางข้างกันหากแต่อีกหนึ่งคู่ไร้เจ้าของนั่งอยู่ข้างกายชายหนุ่ม เพียงไม่นานเสียงหวานใสเจ้าของรองเท้าแตะดังขึ้นจากด้านหลังของเขา เสียงเท้าก้าวเดินมาทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาคลี่ยิ้มกว้างอย่างรู้ทันก่อนจะหันไปหอมแก้มหญิงสาวเมื่อเธอนั่งลงแล้วโน้มตัวสวมกอดจากด้านหลังพลางเกยคางลงบนบ่าของเขา“คิดถึงพี่เต” ดาริกาคลี่ยิ้มกว้างพูดออกไปเมื่อถูกเตชินขโมยหอมแก้ม“พี่คิดถึงมากกว่า มา มานั่งนี่” เตชินพูดพลางเอี้ยวตัวดึงแขนดาริกาให้เดินอ้อมมานั่งลงด้านหน้าระหว่างขาของชายหนุ่มก่อนจะสวมกอดเมื่อหญิงสาวเอนกายพิงลงมาอย่างทะนุถนอม“ขอบคุณนะคะพี่เต และดาก็ขอโทษที่ทิ้งพี่เตไปแบบนั้น” ดาริกาพูดขึ้นขณะที่นั่งช้อนตัวอยู่ข้างหน้าเตชินโดนที่ถูกเขาสวมกอดพลางใช้มือลูบลงบนหน้าท้องที่นูนขึ้นมาเล็กน้อยตามอายุครรภ์สิบหกสัปดาห์“พี่ไม่เคยโกรธดาเลย มีแต่จะรักและแคร์ดามากกว่า อีกอย่างเรื่องมันก็ผ่านไปสามปีกว่าแล้ว” เตชินกระชับกอดให้ดาริกาได้รู้สึกว่าเขาคิดอย่างที่พูดออกไปเพราะทั้งหมดชายหนุ่มก็มีส่
รักร้าวภรรยา บทที่ 27 เอาให้เข็ดแล้วตบท้ายด้วยรัก (3)
มีแต่จะใส่อารมณ์ใส่เธอเช่นนี้เสมอเขาผิด ใช่เขาพลาด ใช่เธอหนีไป ก็สมควร แต่ต้องไม่ใช่ตอนนี้ที่เขาจะปล่อยเธอให้หลุดมือไปอีกเป็นแน่ เพราะเขาจะแสดงออกมาให้เธอเห็นว่าสิ่งที่เขาทำความรู้สึกที่มีมันหมายความเช่นไร และความกลัวที่จะเสียเธอไปอีกทำให้เขารีบวิ่งไปกอดรัดหญิงสาวจากทางด้านหลังทันทีเขาจะไม่ยอมปล่อยเธอให้หายไปไหนได้อีกแม้ว่าทั้งเตโซและดาริกาจะโกหกหรือคิดจะเอาคืนเขากับช่วงเวลาที่ผ่านมาจนน่าหงุดหงิดและไม่น่าให้อภัย แต่เขาจะยอมปล่อยผ่านแล้วลืมมันไป เพราะตอนนี้สิ่งสำคัญสำหรับเขาที่ควรจะให้ความใส่ใจมากที่สุดก็คือดาริกา...“ไอ้พี่เต! ปล่อยนะ” ดาริกาขึ้นเสียงพลางดิ้นให้สุดแรงด้วยความตกใจเมื่อถูกเตชินวิ่งเข้ามากอดจากทางด้านหลังอย่างไม่ทันตั้งตัว“ถ้าจะเรียกไอ้ไม่ต้องมีพี่ก็ได้นะ...เดี๋ยวนี้โตขึ้นเยอะเลยนะ” เตชินรัดแขนที่โอบกอดเธอจากด้านหลังแน่ขึ้นเพื่อไม่ให้เธอหลุดออกได้ง่ายๆ พลางพูดทะเล้นใส่“พี่เตปล่อย” เมื่อเห็นว่าเขาไม่คิดจะปล่อยง่ายๆ จึงเสียงเข้มขึ้นพร้อมกับแรงที่พยายามสลัดตัวเองให้หลุดออกจากอ้อมแขนของเขา“พี่ไม่ปล่อย...น้องดา น้องดา ดา!” เตชินปฏิเสธพลางเรียกชื่อของดาริกาเสี
รักร้าวภรรยา บทที่ 27 เอาให้เข็ดแล้วตบท้ายด้วยรัก (2)
ทันทีที่ได้รับข้อความจากนักสืบว่าดาริกาขึ้นเครื่องแล้วเรียบร้อย เตชินก็แทบจะนั่งรอต่อไม่ไหวเพราะกว่าหนึ่งชั่วโมงครึ่งที่หญิงสาวจะเดินทางมาถึงภูเก็ต และแน่นอนว่าชายหนุ่มเลือกที่จะนั่งรอจนกระทั่งใกล้ถึงเวลาเครื่องลง เขาก็เลือกที่ทำตัวตามปกติเพราะอยากดูว่าพี่ชายของตัวเองคิดจะทำเช่นไรต่อเมื่อสาวเจ้าเดินทางมาถึงเตชินก้าวเดินตรงเข้าไปหาดาริกาทันทีเมื่อเห็นหญิงสาวเดินจับจูงมือเด็กชายตัวน้อยออกมาจากเกทโดยที่ทุกคนทางฝั่งเตโซไม่ทันตั้งตัว กว่าจะรู้ตัวอีกทีก็สายไปแล้วที่จะทำตามแผนไม่ให้เตชินได้เจอหน้าลูกก่อน มิหนำซ้ำยังทำให้ดาริกาตกใจไม่น้อยที่อยู่ๆ เตชินก็พุ่งตัวเข้ามาคว้าแขนของเธอทันทีที่เดินพ้นประตูขาเข้า“น้องดา”“พี่เต!”“เต น้องดา”เตโซร้องเรียกคนทั้งสองด้วยความตกใจและทำอะไรต่อไม่ถูกเมื่อน้องชายของเขาพรวดพราดเข้าไปหาโดยที่เขายังไม่ทันจะตั้งหลักทำตามแผนก่อนจะมองไปที่ดาริกาด้วยสายตาขอโทษกับความผิดพลาดเช่นนี้“แผนพี่จะทำยังไงต่อครับ” เตชินหันไปถามพี่ชายทั้งที่ยังจับแขนของดาริกาไม่ยอมปล่อยและเขาก็ไม่กล้ามองหน้าเด็กชายตัวน้อยที่กำลังเงยหน้ามามองเขาอยู่ด้วยความกลัวและตอนนี้อยากจะคุยกับดาริกามา
You may also like
บทพิสูจน์รักฉบับท่านประธาน
เซียงปู้อี๋85.6K viewsราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!
หยาน อัน305.6K viewsนางบำเรอ BAD GUY
ลำเจียก57.6K viewsคลั่งรักเมียแต่ง
ชะนีติดมันส์146.3K viewsพันธะรักพ่อเลี้ยงเถื่อน
เฮียกังฟู683 viewsบ่วงสวาทซีอีโอคลั่งรัก
เฮียกังฟู206 viewsรอยรักคนใจร้าย
วารินทร์ทิพย์80 viewsพันธนาการร้าย พ่ายรัก
ฅนหลังเขา989 views
