บทที่ 23 จุดจบ (6)

“เราจะรักใครมันไม่สำคัญหรอกศิน แต่ถ้าคนที่เรารักฆ่าพ่อแม่เรา เราก็อยู่ด้วยไม่ได้อยู่ดี” ดาริกาพูดออกไปอย่างชัดเจน

“ตอบแบบนี้ หมายความว่าดาไม่ได้รักมันใช่ไหม ไอ้เตน่ะ” ศศินถามเสียงอ่อนด้วยความดีใจอยู่เล็กน้อยเมื่อเธอตอบไม่ตรงคำถาม รอยยิ้มมุมปากผุดขึ้น แววตาที่แข็งกร้าวอ่อนแสงลง

“เรารักพี่เตศิน และเราจะไม่ยอมให้ศินต้องทำร้ายพี่เตอีก” ดาริกาพูดออกไปตามตรงในครานี้

เพราะจะไม่มีทางโกหกศศินเพื่อให้อีกฝ่ายคิดเองเออเองจนเกิดปัญหาและยิ่งจะทำให้ศศินหลงคิดด้วยความเข้าใจผิดทั้งที่ความจริงมันสวนทางกับคำพูด และเธอจะไม่มีทางทำร้ายเพื่อนอย่างศศินด้วยการทำให้เพื่อนมีความหวังทั้งที่เธอกำลังจับเพื่อนเข้าคุกเพื่อชดใช้กรรมทางกฎหมาย

เธอจะไม่มีทางทำผิดต่อเพื่อนตั้งแต่แรกจนวินาทีสุดท้ายเป็นแน่

ทว่า...

“ดาแน่ใจเหรอว่ารักมันจริงๆ น่ะดา” ศศินปล่อยมือออกจากแขนของดาริกายืดหลังตรงถามกลับยไปเสียงเรียบ

“พูดอะไรของศิน” ขมวดคิ้วถามกลับไปอย่างไม่เข้าใจทั้งที่ทุกคนรู้ว่าเธอรู้สึกอย่างไรกับเตชิน

“ดาอาจจะรักมันเพราะมันเป็นเหมือนพี่ชายของดาที่สนิทและเล่นกับดามาตั้งแต่เด็กก็ได้ ดาคงเข้าใจผิดก็ได้ ดาติดมันมาตั้งแต่เด็ก ดา ดาลองคิดให้ดี ไม่ว่าดาจะเจ็บตัวดาจะเสียใจไม่ว่ากับเรื่องอะไร มันเข้าไปปลอบดาเข้าไปดูแลดาไม่ต่างจากพี่ชายคนหนึ่ง ไปเที่ยวหรือเล่นสนุกมันก็เล่นเป็นเพื่อนดา แตกต่างจากเราที่มองดาในฐานะผู้หญิงที่เรารักมาตลอด” ศศินพูดเสียงเข้มนิ่งอย่างจริงจัง

“…” ดาริกาเงียบ

ทว่า คำพูดของศศินไม่ได้มีผลแค่กับดาริกาเมื่อคนฟังอย่างเตชินก็มีผลแม้ก่อนหน้านี้แทบจะพุ่งลงจากรถวิ่งเข้ามาในบ้านเมื่อเห็นว่าศศินทำร้ายดาริกา หากแต่ตอนนี้คำพูดของศศินทำให้ทั้งหญิงสาวและชายหนุ่มนิ่งงันไปทันทีกับสิ่งที่ศศินพูดออกมาเรื่อยๆ

“มีอย่างที่ไหนเข้าไปดูแลเทคแคร์ดาเหมือนกับน้องสาวคนหนึ่ง และมีที่ไหนที่ดาเป็นลูกคนเดียวแต่บ่นอยากมีพี่ชายมาคอยปกป้องดูแล ดาพูดในวันเกิดครบหกขวบต่อหน้าทุกคนแล้วมองหน้าไอ้เต ใครๆ ก็คิดว่าดาอยากได้มันเป็นพี่ชายคนหนึ่งเท่านั้น มันเองก็คงมองดาเป็นแค่น้องสาวนั่นแหละ” ศศินยังคงพูดด้วยความรู้สึกที่เข้าข้างตัวเองแกมปิดกั้นความเป็นจริงที่รู้อยู่แก่ใจว่ามันสวนทางกันกับสิ่งที่พูดออกไป

“…” ดาริกายังคงนิ่งเงียบ

เพราะคำพูดของศศินช่างมีผลกับความคิดของดาริกาอยู่มากเมื่อหญิงสาวครุ่นคิดไปตามคำพูดของอีกฝ่ายเพื่อหาความจริงที่อาจไม่ได้เป็นอย่างที่เป็นมาตั้งแต่แรกก็เป็นได้ ที่ผ่านมาระหว่างเธอกับเตชินอาจจะเป็นอย่างที่ศศินกำลังพูด

ระหว่างเธอกับเขาอาจเป็นเพียงแค่พี่น้อง...

แต่การกระทำบางอย่างบางความรู้สึกหรือแม้แต่กับเรื่องบางเรื่องล้วนทำให้หัวใจของเธอหวั่นไหวเสมอที่ได้ใกล้ชิดกับเขา มันหมายถึงพี่น้องอย่างนั้นหรือ...มันใช่หรือกับความรู้สึกที่ผ่านมา ตอนนี้เธอเริ่มไม่มั่นใจเสียแล้วกับความรู้สึกกับสิ่งที่เกิดขึ้น ที่ผ่านมาอาจจะเป็นอย่างที่ศศินพูดหรือไม่ก็มีแค่เพียงเธอเท่านั้นที่อาจจะรู้สึกกับเตชินมากกว่าคำว่า ‘พี่ชาย’ อะไรก็เป็นไปได้เมื่อสิ่งที่ศศินพูดออกมาคือความจริงที่มันเกิดขึ้น

เธอเคยเว้าวอนขอให้เตชินมาเป็นพี่ชายเพราะสนิทกับเขามากที่สุดในวันเกิดครบหกขวบ

“ลองคิดให้ดีนะดา ที่ผ่านมามันใช่อย่างที่ดาคิดจริงๆ หรือ ระหว่างดากับมันเป็นแค่พี่น้องหรือมากกว่าพี่น้องกันแน่ ทบทวนให้ดีนะดา ส่วนเราเชื่อว่ามันคงคิดกับดาเป็นแค่น้องสาวแน่ๆ และเรารักดาในฐานะผู้ชายคนหนึ่งที่รักผู้หญิงคนหนึ่ง เราชัดเจนว่าเรามองดามากกว่าเพื่อนแน่นอน ไปกับเรา ไปอยู่กับเรานะดา เราสัญญาว่าจะดูแลปกป้องดาดีกว่ามันจนดาลืมมันแน่นอน” ศศินพูดขึ้นอีกครั้งหลังเงียบไปนานแกมสังเกตมองดาริกาที่เงียบงันไปอย่างครุ่นคิด

ศศินจึงใช้จังหวะนี้รีบพูดออกไปในสิ่งที่เขามั่นใจและเชื่ออยากที่พูดเพราะสำหรับศศินแล้วมองว่าเตชินคิดกับดาริกาเพียงแค่น้องสาวคนหนึ่งเท่านั้น ต่อให้หญิงสาวจะคิดมากกว่าพี่ชายเขาก็ยอมขอเพียงแค่เธอเกิดความลังเลใจก้เพียงพอที่เขาจะดึงให้เธอโอนอ่อนไปกับความคิดที่เขาพยายามป้อนเข้าไปให้ดาริกาได้รู้ตัวเร็วขึ้น

ขอแค่เพียงเธอยอมตกลงแล้วเขาจะยอมทำตามที่พูดออกไปอย่างไม่ผิดคำพูด

“เรา...” ดาริกาอึกอักอย่างคิดไม่ตกเพราะเธอยังหาคำตอบที่ชัดเจนไม่ได้

“ดาจะไม่ไปไหนกับศินทั้งนั้น พี่ไม่อนุญาตนะดา ต่อให้เป็นอย่างที่ศินพูดดาก็ห้ามไป ดาต้องสูญเสียและเจ็บปวดจากเราสองคนมามากพอแล้ว ฉันจะไม่ยอมให้ดาต้องไปอยู่กับคนที่ทำร้ายครอบครัวของดาหรอกนะศิน” เปมิกาซึ่งเงียบมานานโดยที่ถูกคนของศศินล็อกตัวอยู่พูดออกไปทันทีด้วยความกลัวว่าดาริกาจะหลงเชื่อศศิน

เปมิการู้ดีว่าศศินคงไม่ปล่อยคนที่ขัดขามาตลอดอย่างเตชินกับเตโซแน่นอน หากทั้งสองคนยังอยู่ศศินก็ไม่มีทางจะกลับมาช่วยพ่อของตัวเองได้และยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลยว่าจะกลับมายืนในวงการธุรกิจได้อีกถ้าหากคนทั้งสองที่คอยขัดแข้งขัดขาหาหลักฐานส่งตำรวจ หากศศินหนีรอดข้ามชายแดนนไปได้เปมิการับรองได้เลยว่าศศินจะร่วมมือกับเพื่อนทางการค้าของพ่อกลับมาจัดการได้อย่างง่ายดายเพียงเข้าทางผู้ใหญ่ ที่ตอนนี้ทางฝั่งนั้นยังไม่จัดการเพราะไม่อยากมีปัญหาระกว่างประเทศด้วยเพราะยังไม่เจอตัวของศศินจึงไม่อยากลงมือทำอะไรก่อนโดยไม่รู้ข้อเท็จจริง

“อย่าสอดให้มากน่ะน่า คนอย่างเธอก็เป็นได้แค่เครื่องมือของฉันเท่านั้น กับดาฉันยอมทุกอย่าง กับเธออย่าคิดไปเองจนดูน่าสมเพชไปกว่านี้เลยจะดีกว่า อ้อ แล้วก้เรื่องของดาชีวิตดาให้ดาได้ตัดสินใจเองจะดีกว่า” ศศินหันไปพูดกับเปมิกาก่อนจะหันขวับกลับมามองหญิงสาวข้างกายที่สวนตอบโต้กลับมาทันที

“เราไม่ไปไหนทั้งนั้น เราคงไปอยู่กับคนที่ฆ่าพ่อแม่เราไม่ได้หรอกศิน” ดาริกาพูดพลางสบสายตาที่แข็งกร้าวขึ้นมาฉับพลันของศศิน