Share

ย้อนรอยวันวาน

last update Tanggal publikasi: 2025-06-29 21:48:32

วันที่เหมยรอคอยก็มาถึง วันนี้เหมยแต่งตัวน่ารัก เสื้อขอบกางเกงยีนส์ ขึ้นมาบนรถทัวร์ของคณะมหาวิทยาลัยเอกภาษาไทย

ทุกคนต่างร้องรำทำเพลงแดนซ์กันอย่างสนุกสนานบนรถบัสที่ขับตามกันมาถึง 5 คัน รุ่นน้องปี 3 และรุ่นพี่ปี 4 ได้นั่งรถคันเดียวกัน ทำให้ทุกคนต่างกรี๊ดกร๊าดเดือนมหาลัยอย่างธงและต๊อบที่หน้าตาหล่อที่สุดในช่วงขณะนั้น

"อุ๊ย ดูพี่ธงสิ หล่อขนาดนี้ไม่น่าไปคบยายเหมยนั่นเลย ดูสิ เด็กกะโปโลอะไรก็ไม่รู้" เสียงที่ได้ยินชัดเจนกระทบเข้าโสตประสาทของเหมย

เจสซี่ที่นั่งอยู่ข้าง ๆ จึงลุกพรวดขึ้นยืนแล้วหันไปชี้หน้าด่านักศึกษาสองคนที่บังอาจว่าเพื่อนสาวของตัวเอง

"นี่พวกแกอ่ะ ผู้ชายเขาไม่เลือกเนี่ยก็ไม่ต้องพูดในทางที่แย่ก็ได้นะ แค่หน้าตาก็แย่จะแย่อยู่แล้ว"

เจสซี่ที่ไม่กลัวใครก็ตอบกลับ ทั้งสองคนนั้นรีบเดินกลับไปนั่งที่ของตัวเองแทบไม่ทัน

เหมยที่พยายามดึงมือเพื่อนไม่ให้ไปมีเรื่องกับผู้อื่นเพราะเรื่องของตัวเอง

"เจสซี่ ปล่อยมันไปเถอะ อย่าไปมีเรื่องเลย นั่งลงเร็ว ๆ กินน้ำก่อน เอ้า อย่าใจร้อน" ธิดารู้สึกรักเพื่อนคนนี้ที่สุด เพราะเจสซี่ปกป้องธิดาทุกเรื่อง

"เธอไม่ได้ยินหรอเหมยว่ามันว่าเธอว่าอะไร นี่ถ้าว่าฉันอย่างนี้นะจะหยุมหัวแม่งให้เลย" เจสซี่ที่รู้สึกโมโหแทนเพื่อนรัก

"เอานะ ไม่เป็นไร นั่งเร็ว ๆ ฉันซื้อขนมเยอะแยะมาฝากเธอเลยเนี่ย กิน ๆ เข้าจะได้อารมณ์ดี"เหมยที่รู้ใจเพื่อนรักอย่างเจสซี่ก็ยื่นขนมให้เจสซี่

"แหม รู้ใจฉันจังเลยนะ ฉันไม่ใช่หมานะที่แอบเอาขนมมาแล้วจะหยุดเห่าเนี่ย"

เจสซี่แอบแซวเหมยเบา ๆ สองเพื่อนรักพากันหัวเราะคึกคักที่นั่งอยู่ท้ายรถอย่างสบายอารมณ์

ธงก็ดำเนินแผนการอย่างเข้มข้นด้วยการซื้อดอกไม้และเสื้อคู่ให้ธิดากับตัวเองใส่ โดยมีอักษรย่อว่า TT ธิดาและธง

สาว ๆ ในมหาวิทยาลัยต่างพากันอกหักเพราะคิดว่าธิดาได้คว้าใจของเดือนมหาวิทยาลัยไปแล้ว

"โอ๊ย ฉันเสียดายพี่ธงอ่ะ ยัยเด็กเนริ์ดนั่นมีอะไรดีอ่ะ ดูดิคว้าพี่ธงไปแล้วอ่ะ" สองสาวที่นั่งอยู่ด้านหลังพากันพูดถึงธงไม่ขาดปาก

"เอาน่าฉันว่าไม่นานหรอก เดี๋ยวพี่ธงก็เบื่อ เดี๋ยวก็เขียนยายเหมยทิ้งเสื้อฉันเถอะ"

สองสาวพากันเดินไปหาธงโดยที่ไม่เกรงใจธิดาเลย

"พี่ธงคะ แซลมอนซื้อน้ำมาฝากค่ะ อากาศข้างนอกร้อน แซลมอนไม่อยากให้พี่ธงเดินออกไปซื้อน้ำเอง" นักศึกษาสองคนนั้นที่พากันปลื้มธงเป็นอย่างมากก็พูดออกมาต่อหน้าธิดา

"ขอบคุณนะครับ" ธงหันไปรับน้ำใจไมตรีของสองสาว โดยที่ลืมไปว่ากำลังดำเนินแผนการจีบธยู่

"เหมยไม่ว่าอะไรใช่ไหม ถ้าแซลมอนจะให้น้ำ........กับพี่ธง" แซลมอนเป็นชื่อที่ฉายาเหล่าบรรดาเพื่อนนักศึกษาตั้งให้กัน แซลมอนตั้งใจเว้นวรรคทำว่าน้ำให้เหมยได้รับรู้

"ไม่อ่ะ ตามสบายเลย" เหมยเป็นคนไม่ตอบโต้คน ก็เลยไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่ ทั้งที่ในใจก็แอบหวงธงอยู่เล็กๆ

"ไม่เป็นไรหรอกครับ น้องแซลมอน เหมยเขาใจกว้าง เขาเป็นคนน่ารักครับ"

ธงที่เห็นช่องว่างก็เอ่ยชมเหมยต่อหน้าทุกคนเพื่อให้ธิดาตายใจและรับมันเป็นแฟน

"แหม ทำคะแนนดีเหลือเกินนะคะพี่ธง แต่ถ้าเป็นเจ็สซี่เนี่ย เจ็ทคงไม่กล้ารับน้ำจากคนอื่นหรอกค่ะ นอกจากของแฟนตัวเอง" เจสซี่ที่มองออกก็พูดว่าแดกดันธงไป

"แหม น้องเจสซี่เนี่ยพูดเหมือนผ่านผู้ชายมาเยอะเลยนะครับ" ธงเองก็ไม่ยอมปากมาใช่ย่อย

"ปากพี่นี่กินหมาไปเยอะแน่เลยนะคะ"

เจสซี่ว่าหันไปมองธงด้วยหางตาด้วยความไม่พอใจแสดงออกมาอย่างชัดเจนบนสีหน้า

"ทั้งสองคนอย่าทะเลาะกันเลยนะ เราไปสนุกกันดีกว่าไหมคะพี่ธง" ที่ใส่แว่นนะเตอะกับเสื้อคู่ที่เพิ่งเปลี่ยนมารีบห้ามทัพทั้งสองคน

"ก็ดีนะ" ธงเดินไปหาต๊อบแล้วเริ่มพูดคุยกันเรื่องการพนันของทั้งสอง

"เป็นไงบ้างวะ มึงว่ามึงจะจีบยายเหมยเด็กเนิร์ดหน้าตาจืดชืดได้แน่หรอวะ กูไม่เห็นมันจะบอกเลยว่ามึงเป็นแฟน" ต๊อบหันไปถามธงเพื่อนรัก

"ถ้าเกิดเหมยมันไม่สนใจกูจริงๆ มันจะยอมใส่เสื้อคู่ที่กูให้หรอวะ TT สีชมพูด้วย" ธงยังมั่นใจในฝีไม้ลายมือเสือไม่สิ้นลายอย่างแน่นอน

"โถ ให้มันจริงเถอะไอ้ธง มึงอ่ะมันขี้คุย เอาอย่างนี้ กูเพิ่มกติกาหน่อยได้ป่ะ ถ้ามึงสามารถเอาเหมยได้ กูจะไม่ขวางทางมึงเลยแม้แต่นิดเดียว" ต๊อบเริ่มคิดแผนการชั่วร้ายมากขึ้นไปอีก

"กูไม่รับปากว่ะ แต่กูจะลองดู ถ้าเกิดแม่งเล่นกับกูก็ดีดิวะ ได้กินของฟรี ๆ ด้วย" ธงก็เริ่มต๊อบรับคำของเพื่อน

"โหมึงสองคนคนเล่นเหี้ยอะไรกันวะ มึงไม่สงสารน้องมันบ้างหรอวะ"

"ถ้าเกิดมันรู้ความจริงว่าไอ้ธงไปหลอกฟันแล้วหลอกแค่พนันชนะ เพื่อจะได้คบกับใบเฟิร์นเนี่ย" สกายเพื่อนของไอ้สองคนนี้ที่ดูจะเป็นคนปกติที่สุดในกลุ่ม

"โถ่ไอ้สกาย สาวๆ ที่มึงฟันแล้วทิ้งอ่ะ ถ้าเอามาเรียงรวมกันเนี่ยได้รางรถไฟนึงแล้วนะเว้ย..!มึงอย่ามาทำตัวเป็นคนดีหน่อยเลย" ต๊อบหันไปตบหัวเพื่อนด้วยคำพูด

"กูเข้าใจ แต่อันนั้นน่ะพวกหล่อนสมยอมให้กูเอาแทบจะคลานขึ้นเตียงกูแล้ว แต่ยังน้องเหมยน่ะเขาอ่อนต่อโลกมากนะเว้ย"

"มึงอย่าไปทำให้โลกของเขาเป็นสีดำเพราะความคิดชั่ว ๆ พวกมึงเลยว่ะ" สกายพูดขึ้นเพราะรู้สึกเห็นใจเหมยไม่น้อยที่จะต้องมาเจอกับคนระยำอย่างเพื่อนของเขาสองคน

"กูไม่คุยกับมึงแล้วไอ้ห่าสกายพูดมาก ชิบหายมึงเนี่ย สรุปมึงชอบนายยัยเหมยนี่หรอวะ" ต๊อบหันไปทำตาหลิ่วจับผิดเพื่อนรัก

"กูจะไปชอบอะไรยายเหมย มึงดูดิสภาพ แต่กูสงสารน้องมัน ไม่อยากให้มันต้องมาเจอคนชั่ว ๆ อย่างพวกมึงเนี่ย" สกายด่าเพื่อนอย่างไม่ไว้หน้า

"โอ้โห พ่อพระขึ้นมาเลยมึง พระเอกหล่อพ่อซุปเปอร์ฮีโร่"

"ตามใจพวกมึงแล้วกัน รับผลกรรมที่พวกมึงทำให้ดีด้วย เกิดอะไรขึ้นมานะ กูไม่เกี่ยวด้วยนะเว้ย"

สกายเดินหนีเพื่อนทั้งสองคนกลับไปนั่งที่ท้ายรถบัส โดยที่นอนลงใส่หูฟังแล้วเอาหมวกขึ้นมาปิดหน้า

"กูกลับไปหายายเหมยหน้าจืดก่อนนะเว้ย"

ธงที่เดินกลับไปหาเหมยนั่งข้าง ๆ เจสซี่ แล้วก็ดูแลพัดวีเหมยมาตลอดทางเป็นอย่างดี ไม่ให้ธิดาทำอะไรเองเลย

ทำให้สาว ๆ ในมหาวิทยาลัยต่างพากันกรี๊ดกร๊าด ในการกระทำที่แสนอบอุ่นที่ธงได้สร้างขึ้นเป็นเพียงภาพลวงตาในการเอาชนะการพนันในครั้งนี้ก็เท่านั้น.........

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • รักสุดท้ายของอาชา   ตอนพิเศษ

    วันเวลาเดินเคลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็วก็เข้าปีที่ 3 เด็กๆโตขึ้นอย่างรวดเร็วเช่นกันเหมยที่ทำหน้าที่ดูแลลูกและหนูน้อยลิลลี่ในเวลาเดียวกันเธอทำทุกอย่างออกมาได้ดีมีแม่บ้านคอยช่วยเหลือบ้างเพราะเธอเองก็ยังทำงานที่เธอรักทำอะไรแต่เช้าครับขณะที่อยู่บนเตียงกว้างกับสามีสุดที่รักอย่างอาชาเขาที่ตื่นมาเห็นหน้าเหมือนเป็นคนแรกในทุกๆวันเช่นนี้เสมอ"กำลังคิดเรื่องพร็อพนิยายใหม่นะคะเดี๋ยวว่าจะแวะเข้าไปที่ไร่ชาสักอาทิตย์หน้าเผื่อไปหาบรรยากาศเปลี่ยนโหมดการทำงานหน่อย"เหมยยิ้มกว้างขณะที่นั่งอยู่บนเตียงหลังจากที่เธอล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ"ก็ดีสิครับ จะได้เปลี่ยนบรรยากาศด้วยตอนนี้ที่ร้านมีขนมใหม่ ๆ เยอะเลยนะ ผมก็อยากให้เหมยไปดูเหมือนกัน" อาชาส่งยิ้มแล้วก็ขยับมานอนบนตักของเหมยด้วยท่าทีออดอ้อนแม้จะแต่งงานกันมาเข้าปีที่ 3 แล้วเหยียบปีที่ 4 ทั้งคู่ก็ยังคงความหวานใส่กันและกันเสมออาชาไม่เคยรักเหมยน้อยลงเช่นเดียวกับเหมยที่ไม่เคยรักอาชาน้อยลงเลย"อาทิตย์นี้เห็นหนูน้อยลิลลี่ของเรากับอคินจะไปบ้านของคุณย่าน้ำฟ้านะคะเดี๋ยวคุณพ่อคุณแม่ เหมยจะมารับเอง เห็นว่าบ่นคิดถึงหลาน ๆ" เหมยใช้มือลูบไปตามกลุ่มผมของอาชาแล้วก็ส่งยิ้มอา

  • รักสุดท้ายของอาชา   บทส่งท้าย

    แสงไฟสลัว ๆ ที่โถงทางเดินของโรงพยาบาลส่องให้เห็นกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งที่ยืนและนั่งรออย่างใจจดใจจ่อ ทุกคนในที่นั้นต่างมีใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวลและความหวังปะปนกันไป มีทั้งคุณหญิงวสุธรและคุณบุญรอด ผู้เป็นพ่อและแม่ของอาชา, คุณแม่น้ำฟ้าและคุณพ่อบุญทอง พ่อแม่ของเหมย, และหนูน้อยลิลลี่ ลูกสาววัย 5 ขวบเศษที่มาเฝ้ารอน้องชายคนใหม่ของเธออาชาเดินวนไปมาไม่หยุด เขากุมมือแน่นจนเหงื่อออกซึม ดวงตาจับจ้องไปที่ประตูห้องคลอดอย่างไม่คลาดสายตา ทุก ๆ นาทีที่ผ่านไปเหมือนเป็นชั่วโมงอันยาวนานสำหรับเขาคุณหญิงวสุธรลุกขึ้นจากเก้าอี้พลางวางมือบนบ่าของลูกชาย "ใจเย็น ๆ เถอะลูก เหมยเขาเข้มแข็งจะตาย"คุณบุญรอดเสริมขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่พยายามทำให้หนักแน่น "นั่นสิอาชา เราทุกคนอยู่ที่นี่พร้อมหน้าพร้อมตา ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกลูก"พ่อของอาชาตกไปที่บ่าของลูกชายเพื่อเป็นกำลังใจเพราะเขาก็เคยผ่านช่วงเวลานี้ในวันที่อาชาได้คลอดออกมาลืมตาดูโลกเช่นกัน"ครับพ่อ" อาชาหันไปตอบแต่ก็ไม่สามารถลดละสีหน้าความเป็นกังวลที่เป็นห่วงเหมยและลูกในท้องที่กำลังรออยู่ในห้องคลอดได้เลยส่วนอีกฟากหนึ่ง คุณพ่อบุญทองก็โอบกอดคุณแม่น้ำฟ้าไว้แน่น คุณแม่น้ำ

  • รักสุดท้ายของอาชา   ความสุขที่สมบูรณ์แบบ

    ตัดภาพมาที่ทางด้านอาชากับเหมยที่เดินทางมาถึงประเทศญี่ปุ่นในเวลาที่แตกต่างจากไทยทั้งสองมาถึงในวันที่หิมะเริ่มตกพอดีและเป็นช่วงเวลาที่ไม่ได้ตกหนักมากจนเกินไปทำให้เธอได้มองเห็นบรรยากาศที่สวยงามเกินคำบรรยายราวกับออกมาจากเทพนิยายสองร่างก้าวเท้าออกมาจากสนามบินชินชิโตเซะสู่โลกที่ปกคลุมไปด้วยความขาวบริสุทธิ์ของหิมะ เหมยสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด สัมผัสได้ถึงไอเย็นที่บริสุทธิ์จนขนลุกไปทั่วทั้งร่าง เธอหันไปมองอาชาที่กำลังยืนยิ้มอยู่ข้างๆ“สวยจังเลยค่ะพี่อาชา เหมือนความฝันเลย” เหมยเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือด้วยความตื่นเต้นอาชาโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูเธอ “นี่ไม่ใช่ความฝันครับ มันคือโลกแห่งความจริงที่เราจะใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันตลอดไป”เมื่อมาถึงโรงแรม ทั้งสองก็ไม่รอช้าที่จะออกไปสำรวจเมืองที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ เหมยกับอาชาจูงมือกันเดินไปตามถนนที่เต็มไปด้วยแสงไฟระยิบระยับ ผู้คนต่างแต่งกายด้วยชุดกันหนาวสีสันสดใส ทำให้บรรยากาศดูมีชีวิตชีวามากยิ่งขึ้นเหมยไม่เคยรู้สึกมีความสุขเท่านี้มาก่อนในชีวิต เธอได้เป็นตัวเองอย่างเต็มที่ ได้ยิ้ม ได้หัวเราะ ได้แสดงความรู้สึกอย่างท

  • รักสุดท้ายของอาชา   เจสซี่เสือ หวานๆๆ

    เสือยืนนิ่งอึ้งในห้องเก็บของที่มืดสลัว ความรู้สึกทั้งประหลาดใจ สับสน และตื่นเต้นปะปนกันไปหมด ริมฝีปากของเขายังคงรู้สึกถึงสัมผัสแผ่วเบาแต่ร้อนแรงของเจสซี่ หัวใจเต้นรัวราวกับกลองศึก“คุณเจสซี่...นี่คุณทำบ้าอะไรเนี่ย!” เสือหลุดปากออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความประหม่า เขาพยายามผลักดันเจสซี่ออก แต่เธอกลับยิ่งกอดเขาไว้แน่นเจสซี่หัวเราะเบาๆ “ก็เจสซี่บอกแล้วไงคะ ว่าเจสซี่จะทวนความจำให้เสือ” เธอกระซิบข้างหูเขาอย่างหยอกล้อ “แล้วตอนนี้เสือจำได้หรือยังคะ ว่าใครเป็นคนทำแบบนี้กับเสือ”เสือหลับตาลงอย่างอ่อนใจ เขาพยายามรวบรวมสติทั้งหมดที่มี “คุณเจสซี่ครับ ปล่อยผมเถอะครับ” น้ำเสียงของเขาเริ่มสั่นเครือ “มันไม่ถูกต้อง”“ไม่ถูกต้องตรงไหนคะ” เจสซี่แสร้งทำเป็นไม่เข้าใจ “หรือเสือคิดว่าเจสซี่ไม่ดีพอ? เจสซี่เป็นผู้หญิงที่ไม่ได้แย่นะคะ”“คุณดีเกินไปครับ” เสือสวนกลับทันควัน เขาหมายความอย่างนั้นจริงๆ เจสซี่เป็นผู้หญิงที่สวย ฉลาด และมาจากครอบครัวดีๆ . เขาเป็นแค่บอดี้การ์ด...เป็นได้เพียงแค่เงา ที่ไม่ควรมีตัวตนในชีวิตของใคร“เสือไม่ต้องมาหาข้ออ้างเลย” เจสซี่สวนกลับอย่างรู้ทัน “เจสซี่รู้ว่าเสือไม่ได้รังเกียจเจส

  • รักสุดท้ายของอาชา   การแต่งงานที่อบอุ่นและจุดเริ่มต้นของเสือกับเจสซี่

    สามเดือนผ่านไปไวเหมือนโกหกเลิกและงานแต่งของเหมยและอาชาก็มาถึง เพื่อนสาวอย่างเจสซี่บินตรงมาจากออสเตรเลียรวมถึงพราวที่ขับรถจากเชียงรายเพื่อมาหาเพื่อนรักในวันพิธีมงคลสมรสถูกจัดขึ้นอย่างอบอุ่นท่ามกลางแขกในงานมากหน้าหลายตาเสือและเหล่าบอดี้การ์ดทุกคนเข้าประจำจุดด้วยความพร้อมเพียงวันนี้บอดี้การ์ดของอาชาสวมใส่เสื้อทักซิโด้สีขาวแทนสีดำทำให้บรรยากาศยิ่งดูสดใสขึ้นไปอีกเท่าตัวนึงส่วนเหมยที่ได้สวมใส่ชุดเจ้าสาวแบบฝรั่งโดยมีเพื่อนสาวอย่างเจสซี่เป็นผู้ออกแบบและตัดเย็บเองกับมือเธอภูมิใจในไม้แขวนชุดนี้เหลือเกินเพราะคนที่เป็นไม้แขวนเสื้อตัวนี้ก็คือเหมยเพื่อนสาวที่เธอรักที่สุดพิธีมงคลสมรสถูกจัดขึ้นสไตล์ฝรั่งและมีบาทหลวงมากล่าวคำพิธีมงคลต่างๆขณะที่อาชายืนรอเหมยให้เดินออกมากับพ่อบุญทองเขาก็ต้องตกตะลึงเพราะเหมยไม่เคยลองชุดเจ้าสาวให้เขาเห็นเลยแม้แต่ครั้งเดียวเธอบอกว่าเป็นความลับเหมยในชุดเกาะอกสีขาวโชว์ให้เห็นคองามระหงชุดถุงมือสีขาวบางลายลูกไม้ผ้าคลุมผมเหมือนดั่งเจ้าหญิงชุดฟูฟ่องเล็กน้อยไม่ได้ดูมากไปและน้อยเกินไปต่างหูไข่มุกถูกประดับลงบนใบหูทั้งสองข้างสร้อยไข่มุกและตรงกลางฝังด้วยเพชรขนาด สิบห้ากะรัตดูไม่เ

  • รักสุดท้ายของอาชา   ความคิดถึง NC

    ร่างสูงใหญ่ค่อยๆ ก้าวเท้าอย่างแผ่วเบาเข้าไปในห้องนอน กลิ่นหอมอ่อนๆ ที่คุ้นเคยของเหมย ลอยมาแตะจมูก ยิ่งทำให้ใจที่คิดถึงแทบขาดของอาชาเต้นรัวแรง เขาปิดประตูอย่างเบามือที่สุดแล้วเดินตรงไปยังเตียงกว้างอย่างเงียบเชียบดวงตาคมกริบไล่มองร่างเล็กที่นอนขดอยู่ภายใต้ผ้าห่มสีขาวสะอาดตา แสงไฟสลัวจากโคมไฟหัวเตียงส่องกระทบใบหน้าหวานที่กำลังหลับใหล อย่างเป็นสุข เรียวปากบางอิ่มที่เผยอยิ้มเล็กน้อยในยามหลับใหลแสดงให้เห็นว่าเธอกำลังมีความสุขในห้วงฝัน อาชากลัวเหลือเกินว่าถ้าหากไม่ใช่เขาที่ยืนอยู่ตรงนี้ แต่เป็นชายอื่นที่ล่วงล้ำเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของเธอ เหมยจะเป็นอย่างไรความคิดเหล่านั้นทำให้แววตาของอาชาเต็มไปด้วยความหวงแหนและหึงหวง เขาทรุดตัวลงนั่งข้างเตียง ค่อยๆ เอื้อมมือไปลูบผมยาวสลวยที่กระจัดกระจายอยู่บนหมอนอย่างแผ่วเบา จากนั้นจึงเลื่อนปลายนิ้วไล้ไปตามโครงหน้าหวาน ไล่ลงมาตามลำคอระหง อาชาโน้มตัวลงไปกระซิบเสียงแผ่วข้างหูของเธอ "คิดถึงนะครับ...คิดถึงจนจะบ้าตายอยู่แล้ว"คำกระซิบแผ่วเบาคล้ายจะปลุกให้เหมยรู้สึกตัว เธอขยับตัวเล็กน้อยแล้วลืมตาขึ้นช้าๆ แสงสลั

  • รักสุดท้ายของอาชา   ย่องเบาเข้าหาว่าที่เมีย

    เมื่อทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี อาชา รีบเดินทางกลับประเทศไทยทันที เขาคิดถึงเหมยใจแทบขาด การมาดูธุรกิจครั้งนี้เหมือนเป็นการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับ เมฆินทร์ เป็นการลดศัตรูคู่ อาฆาต ที่เฝ้าคอยจะทิ่มแทงกันมาตลอดหลายสิบปีตั้งแต่รุ่นพ่อจนมาถึงรุ่นเขา และตอนนี้มันกำลังจบที่รุ่นของเขา"นายคิดว่าทำอย่างนี้ถ

  • รักสุดท้ายของอาชา   มิตรภาพ

    หลังจากร่ำลาเหมยแล้ว อาชา และ เสือ ก็เดินทางไปสิงคโปร์ทันทีเพื่อพบกับ มิสเตอร์จาง และทำสัญญาเรื่องการเปิดมหาวิทยาลัยที่เขากำลังจะช่วงชิง โดยไปถึงก่อนเวลาที่กำหนดแต่ใครจะรู้ว่า เมฆินทร์ และ ถังลี่ ก็เฝ้าจับตาดูอาชาไม่ห่างเช่นกัน เมื่อรู้ว่าอาชามีเที่ยวบินไปสิงคโปร์ ทั้งสองคนก็บินตามไปทันที พร้อมกับ

  • รักสุดท้ายของอาชา   หววว่าที่เมียดุจจงอางหวงไข่

    หลังจากเหตุการณ์วุ่นวายบนชายหาด อาชาพาเหมยและคุณพ่อคุณแม่ของเขากลับมาที่โรงแรมเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า ก่อนจะนัดแนะไปดินเนอร์กันที่ร้านอาหารริมทะเลในตอนค่ำ บรรยากาศของร้านเต็มไปด้วยความโรแมนติก แสงไฟจากโคมไฟระยิบระยับสะท้อนผิวน้ำทะเลที่มืดสนิท อาชาจับมือเหมยไว้แน่นตลอดเวลาที่เดินไปที่โต๊ะ ราวกับจะย้ำเต

  • รักสุดท้ายของอาชา   ขอเมีย

    หลังจากที่อาชาพาเหมยและหนูลิลลี่มาพบคุณปู่คุณย่าของเธอที่บ่นคิดถึงหลานสาวช่วงปิดเทอมทุกวันวันนี้ก็พากลับมาส่งหนูน้อยลิลลี่วิ่งรอบบ้านอย่างสนุกสนาน ทุกอย่างก็เป็นไปอย่างราบรื่นและอบอุ่นอย่างที่เหมยไม่เคยคาดคิด คุณพ่อคุณแม่ของอาชารักและเอ็นดูเธอมาก รวมถึงหนูลิลลี่ด้วย ทำให้เหมยรู้สึกเหมือนได้กลับมาม

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status