EP.28 ทะเลเดือด

กอหญ้า...

" ตอนกลางวันหญ้าไปไหนมาอะ ดินไม่เห็นหญ้าไปเล่นน้ำเลย "

ดินที่กำลังคีบกุ้งวางบนเตาย่างถามฉันขึ้น ตอนนี้เรามากินมื้อเย็นที่บ้านพักซึ่งนัดเป็นจุดรวมกลุ่มกัน ส่วนพี่นาทีบอกว่าจะตามมาทีหลังเพราะตอนที่ฉันตื่นขึ้นมาก็เห็นพี่นาทีกำลังนั่งทำงานอยู่หน้าโน๊ตบุ๊ตที่หอบมาด้วย

" อ๋อ พอดีหญ้าร้อนๆอะแล้วก็เหนื่อยด้วยเลยไปหาที่นอนเงียบๆคนเดียว "

ฉันตอบยิ้มๆก่อนจะยื่นจานกุ้งที่ย่างเรียบร้อยแล้วให้เพื่อนอีกคน

" ดินก็คิดว่าหายไปไหน ว่าแต่ที่แต่งตัววันนี้พี่นาทีไม่ได้ว่าอะไรหญ้าใช่มั้ย "

ดินถามต่อ

" ก็บ่นๆนิดหน่อยแหละ แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไรมาก "

ฉันโกหกเพราะความจริงถ้าดินรู้มันคงไม่ดีแน่ๆ

" อ่อ หญ้าก็อย่าโกรธหรืออย่าคิดมากล่ะ ดินเข้าใจพี่นาทีนะพี่ชายก็ต้องหวงน้องสาวเป็นธรรมดา "

ฉันนั่งฟังดินพูดไปพลางหันมองซ้ายมองขวาไปด้วย เมื่อไหร่พี่นาทีจะมาสักทีนะยังไม่ได้กินอะไรเลยตั้งแต่ที่มาที่นี่ แล้วก็คำว่าพี่หวงน้องนี่ฉันฟังแล้วก็หงุดหงิดเป็นบ้าเลย

" หญ้า พี่นาทีล่ะไม่มาด้วยกันหรอ "

เสียงแหลมๆของใครสักคนที่นั่งลงตรงข้ามกับฉันดังขึ้น

" เฟิร์นถามทำไมอะ ไม่ได้เป็นอะไรกับพี่นาทีสักหน่อย "

ดินสวนขึ้น ปกติสองคนนี้ไม่ค่อยลงรอยกันเท่าไหร่เมื่อก่อนตอนอยู่มอปลายก็คบกันเป็นกลุ่มใหญ่อยู่นะ แต่พอเข้ามหาลัยดินก็พาฉันกับฟางแยกตัวออกมาจากเฟิร์นและเพื่อนๆคนอื่น แต่ก็ยังคงพูดคุยกันอยู่แค่ไม่ค่อยไปไหนมาไหนด้วยกันแค่นั้น สาเหตุหลักๆฉันกับฟางคิดว่าดินอาจมีปัญหากับเฟิร์นก็ได้เพราะสองคนนี้ทะเลาะกันบ่อยมาก

" ตอนนี้ยังไม่เป็นแต่อีกหน่อยอะไม่แน่ "

เฟิร์นตอบก่อนจะนั่งแกะกุ้งต่อ ทำเอาฉันรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา

" พี่นาทีมีสมองนะเฟิร์น จะทำอะไรก็เผื่อใจไว้ด้วยล่ะ "

ดินว่ายิ้มๆก่อนจะจับกุ้งที่แกะแล้วมายัดปากฉันที่นั่งหน้ามุ่ยอยู่ ฉันจึงอ้าปากมาเคี้ยวหงับๆแก้เคลียด

" พูดงี้หมายความว่าไงดิน "

นี่ฉันต้องนั่งฟังเฟิร์นกับดินเถียงกันหรอเนี่ย

" ก็หมายความว่าพี่นาทีอะไม่ใช่กุ้งที่เฟิร์นกำลังกินอยู่ตอนนี้นะ พี่นาทีเป็นคนเขามีสมองเขาคิดได้ เขาไม่สมองกุ้งไปยุ่งกับอะไรแปลกๆหรอก "

" มันจะมากไปแล้วนะดิน!! "

" ก็แล้วแต่จะคิดนะ "

" เราไม่คุยกับนายแล้วดิน เฟิร์นไปก่อนนะหญ้าได้ข่าวว่าพี่นาทีพักอยู่ทางนั้นใช่มั้ย "

หัวใจฉันกระตุบวูบ หน้าชายิบ หลังจากคุยกับดินเสร็จเฟิร์นก็หันมาคุยกับฉันต่อ เฟิร์นจะไปหาพี่นาที...

" เอ่อ หญ้าว่าเฟิร์นอย่าเพิ่งไปตอนนี้เลยนะ พี่นาที่ทำงานอยู่แล้วก็เคลียดๆด้วย "

ฉันรีบพูดดักไว้

" ไม่เป็นไรหรอกหญ้า ด้วยเฟิร์นจะไปช่วยให้พี่นาทีหายเครียดเอง "

เฟิร์นกระตุกยิ้มนิดก่อนจะลุกขึ้น

" คนบางคนอะเขาก็อยากจะกินปลานะเฟิร์น ไม่มีใครเขาอยากกินแมงกะพรุนหรอก "

ดินพูดนิ่งๆพลางมองหน้าเฟิร์นเอาไว้ ฉันเห็นสายตาที่ฟาดฟันกันระหว่างดินกับเฟิร์นที่ไม่รู้ว่าจะกลายเป็นสงครามโลกอีกเมื่อไหร่

" อยู่ที่นี่เอง พี่โทรหาหญ้าไม่เห็นรับสายเลยค่ะ "

เสียงทุ้มของคนมาใหม่เหมือนสายฝนที่พรมลงมาทำให้ไฟสงครามระหว่างดินกับเฟิร์นสงบลง ส่วนฉันก็โล่งใจที่อย่างน้อยเฟิร์นก็ไม่ได้ไปหาพี่นาทีที่ห้อง เพราะถ้าจะมีอะไรก็ให้อยู่ในสายตาฉันตรงนี้ดีกว่า

" หญ้าปิดเสียงไว้ค่ะ แล้วก็ชาร์ตแบตไว้ในห้องพี่นาทีด้วย "

ฉันตอบพี่นาทีที่เดินมานั่งลงข้างๆเฟิร์น เพราะข้างๆฉันมีดินนั่งอยู่ส่วนอีกข้างก็เพื่อนอีกคน เรานั่งกันกับพื้นโดยมีเตาย่างวางตรงกลางน่ะ เป็นโต๊ะยาวนั่งได้หลายคนดี

" พี่นาทีอยากกินอะไรมั้ยคั เดี๋ยวเฟิร์นย่างให้ "

ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเสียงใคร ฉันได้แต่ก้มหน้าลงนิดหน่อยเพื่อแกะกุ้งใส่ปากตัวเองอย่างเซ็งๆเหมือนตัวเองเป็นเมียเก็บยังไงไม่รู้สิ

" อ่า ไม่ดีกว่าครับเฟิร์นกินเลย "

พี่นาทีตอบก่อนจะช่วยดินคีบกุ้งมาวางบนเตา

" หญ้ากินอีกมั้ยเดี๋ยวพี่แกะกุ้งให้ "

พี่นาทีถามฉันแต่มือกลับยื่นกุ้งที่จิ้มน้ำจิ้มซีฟู้ดมาจ่อตรงปากฉันแล้ว

" กินดิหญ้าน้ำจิ้มจะหยดเอานะ "

ดินหันมาบอกฉันพลางพลิกกุ้งไปมา ฉันอ้าปากรับมาเคี้ยวตุ่ยๆแต่ก็ยังคงนั่งเงียบๆต่อไปอยู่ดี

" นี่ค่ะพี่นาทีเฟิร์นแกะให้ อ้าปากสิค่ะ "

เฟิร์นหันไปหาพี่นาทีพลางยื่นกุ้งตัวโตไปจ่อที่ปากเอาไว้

" ขอบคุณครับ แต่พี่กินไม่ได้ครับพี่แพ้กุ้ง "

พี่นาทีตอบยิ้มๆทำเอาเฟิร์นรีบดึงกุ้งกลับอย่างรวดเร็ว

" ขอโทษค่ะพี่นาที พอดีเฟิร์นไม่รู้ "

" พี่นาทีกินอันนี้ก็ได้ครับ ข้าวต้มปลาหญ้าสั่งมาไว้ให้ "

ดินยกชามข้าวต้มปลามาวางตรงหน้าพี่นาทีก่อนจะเลิกคิ้วไปให้เฟิร์น

" คิดว่าวันนี้่จะไม่มีข้าวกินซะแล้ว ขอบคุณนะคะลิงน้อย "

พี่นาทีส่งยิ้มให้ฉันทำเอาใบงหน้าฉันร้อนวูบวาบไปหมด

" เราบอกเฟิร์นแล้วว่าพี่นาทีอะต้องกินปลาไม่ใช่แมงกระพรุน เอ้ยไม่ใช่กุ้ง "

ดินว่ายิ้มๆก่อนจะนั่งย่างกุ้งต่อ

" คืนนี้พี่นาทีไปเดินเล่นชายหาดกับเฟิร์นมั้ยคะ มุมโน้นเงียบดีพี่นาทีน่าจะชอบ "

เฟิร์นหันไปสนใจพี่นาทีแทน ส่วนฉันก็นั่งเงียบๆต่อไป

" หญ้าอยากไปมั้ยคะ เดี๋ยวพี่พาไป "

พี่นาทีไม่ได้ตอบคำถามของเฟิร์นแต่กลับเงยหน้ามาถามฉัน

" ไม่ค่ะ เดี๋ยวหญ้าไปนั่งกับเพื่อนๆข้างบนนะคะ หญ้าอิ่มแล้ว "

พูดจบฉันก็เดินออกมาทันที ไม่รู้สินั่งตรงนั้นแล้วฉันไม่รู้สึกดีเลยสักนิด

" งั้นเดี๋ยวดินไปด้วยหญ้า พี่นาทีกินเสร็จแล้วตามมานะครับ "

ดินรั้งข้อมือฉันเอาไว้ก่อนจะหันไปบอกกับพี่นาที ฉันเห็นพี่นาทีพยักหน้าให้ดินเป็นเชิงเข้าใจแล้วก้มหน้าก้มตาตักข้าวต้มใส่ปากต่อ