LOGIN“สวัสดีครับ.. เมื่อสักครู่ คุณไม่ได้เมาใช่มั้ยครับ” หลังจากวางสายเพื่อนสนิทบุรินทร์ก็หันมาจ้องมองความงามตรงหน้า
“สวัสดีค่ะ..พราวรุ้งค่ะ ขอบคุณที่ช่วยไม่ให้ล้มเมื่อสักครู่นะคะ บังเอิญว่าพราวซุ่มซ่ามไปหน่อยค่ะ ต้องขอโทษคุณ...ด้วย” หญิงสาวตอบซะยืดยาว แบบนี้หล่อนก็คงมีใจบ้างแหละ ไหน ๆ คืนนี้ก็ว่าง ๆ บุรินทร์ยิ้มที่มุมปากอย่างเจ้าเล่ห์
“ผมบุรินทร์ครับ คุณพราวรุ้งมาคนเดียวเหรอครับ”
“มาคนเดียวค่ะ นัดเพื่อนไว้เหมือนคุณบุรินทร์เลย แต่ว่าก็ถูกเบี้ยวนัดเหมือนกัน บังเอิญจังเลยนะคะ” เข้าตามแผนของเธอเพราะอย่างน้อยเขาก็ต้องชวนเธอนั่งดื่มต่อเป็นแน่ เรียวขางามยกไขว้กันบนโซฟาฉับพลันความขาวเนียนของเรียวขาทั้งสองข้างก็ไม่พ้นสายตาคมคู่นั้น กระโปรงสายเดี่ยวสีแดงเพลิงผ่ายาวขึ้นมาจนเกือบถึงสะโพก คาสโนวาหนุ่มที่ผ่านสังเวียนรักมานับครั้งไม่ถ้วนยังต้องกลืนน้ำลาย
“แหม่..ช่างลงตัวจังเลยนะครับ เอ่อ!...แล้วคุณพราวรุ้งมาที่นี่บ่อยมั้ยครับ”
“เพิ่งมาครั้งแรกค่ะ”
“ถึงว่าล่ะครับ ปกติผมไม่เคยเห็นคุณเลย” บุรินทร์หัวเราะเบา ๆ ก่อนจะหันไปสั่งเครื่องดื่มจากบริกร
“ไหน ๆ วันนี้เราสองคนก็ถูกเพื่อนเบี้ยวนัดแล้ว จะเป็นไรมั้ยครับถ้าผมจะขอให้คุณนั่งดื่มกับผม”
“อืม!.... ก็ได้ค่ะ ถือว่าเมื่อสักครู่คุณบุรินทร์ช่วยพราวเอาไว้ แต่คงอยู่ได้ไม่นานนะคะ” พราวรุ้งทำท่าคิดเล็กน้อย และพยายามสงวนท่าที
“ยินดีมากเลย ขอบคุณนะครับ..คุณพราวรุ้ง”
“เช่นกันค่ะ คุณบุรินทร์” ชุดเดรสที่แสนจะเซ็กซี่สีแดงเพลิง โชว์เนินอกอวบขาวเป็นร่อง ส่วนด้านหลังก็เว้าไปจนถึงสะโพกมีเพียงสายผูกหลังเอาไว้เส้นเล็ก ๆ อวดแผ่นหลังที่ขาวเนียนไร้ริ้วรอยไฝฝ้าใด ๆ ให้เป็นที่หมองตาเลยแม้แต่น้อย
พราวรุ้งให้ความสนิทสนมกับบุรินทร์ได้อย่างรวดเร็ว หล่อนมีการแสดงออกอย่างมีจริต ใช้ทั้งแววตาและรอยยิ้มที่ยั่วเย้าให้บุรินทร์หลงไหล ยิ่งเห็นความงามที่บาดตาบาดใจ และเรือนร่างที่เปล่งปลั่งมีน้ำมีนวลน่ากอดแล้ว ก็ยิ่งทำให้เสือผู้หญิงอย่างบุรินทร์รู้สึกกระหายหิวขึ้นมาทันที
ทั้งคู่นั่งดื่มและคุยสัพเพเหระด้วยกันไปหลายชั่วโมง จนเวลาเกือบตีหนึ่ง พราวรุ่งที่ดื่มไปหลายแก้วจึงแกล้งเมา เพื่อทำตามแผนของเธอ และนั่นก็ทำให้บุรินทร์ถือโอกาสเชคบิลและขอพาเธอไปต่อที่อื่น
“จะเป็นไรมั้ยครับ ถ้าผมอยากรู้จักคุณพราวรุ้งให้มากกว่านี้”
“คุณจะพาพราวไปต่อที่ไหนก็ได้ค่ะ ” แน่นอนว่าหล่อนไม่มีทางปฏิเสธ เสียงอ้อแอ้พึมพำออกมาจากลำคอ จากนั้นหญิงสาวก็เอียงเอาใบหน้าสวยมาซุกไหล่ตรงกว้างของเขาเอาไว้ ฉับพลันหล่อนก็รู้สึกถึงเสน่ห์ที่น่าหลงไหลของเขาอยู่ไม่น้อย
ตอนพิเศษหลังจากพราวรุ้งแต่งงงานกับบุรินทร์ เขาพาเธอไปอยู่ด้วยที่คฤหาสน์หลังใหญ่ แต่ก็ยังคอยแวะเวียนมาหาคุณหญิงพิสมัยอยู่บ่อย ๆ บุรินทร์พาคนใช้มาไว้ที่บ้านคุณหญิง เพราะกลัวเธอจะเหงา จะชวนให้ไปอยู่ด้วยกันคุณหญิงก็ไม่ยอมไปเพราะรักบ้านหลังนี้มาก ๆเดือนต่อมาเพชรพักพิงและพลอยดาวก็แต่งงานตามพราวรุ้งและบุรินทร์ไป หลังจากงานรับปริญญาพราวรุ้งก็ได้ตั้งท้องลูกคนแรกของเธอ บุรินทร์ดีใจมากและประกาศเพิ่มโบนัสสิ้นปีให้กับพนักงานทุกคนบุรินทร์ตั้งใจจะพาพราวรุ้งไปฮันนีมูนด้วยกัน วันนี้เขาจึงหยุดงาน“พี่บุรินทร์คะ เราจะออกไปตอนกี่โมงคะ พราวกลัวรถติด”“เรามีเวลาทั้งวันจะกลัวอะไรกัน..ที่รัก ไปทะเลทั้งทีต้องไปแบบผ่อนคลาย ชิวชิว ไม่เร่งรีบสิจ๊ะ บอกไว้ก่อนนี่เป็นทริปเล็ก ๆ นะครับ ส่วนทริปต่างประเทศต้องรอเดือนหน้า เพราะช่วงนี้งานพี่รัดตัวมาก" "ไม่เป็นไรค่ะ"“พราวจ๋า อย่าลืมใส่ชุดที่พี่ซื้อให้นะครับ”“หือ!...จะดีเหรอคะ พราวว่ามันโป๊ไปนิด”“ไม่หรอกครับ ไหนลองไปใส่มาให้พี่ดูก่อนสิ”พราวรุ้งยังลังเลแต่ก็คิดตามที่ชายหนุ่มพูด เพราะคิดว่าคงไม่มีโอกาสได้ใส่ชุดแบบนี้บ่อยๆ หรืออาจจะเป็นแค่ครั้งเดียวในชีวิตก็ได้ เพราะ
ตอนที่ 31 ตอนจบหลังจากที่ทานมื้อกลางวันเสร็จ พอกลับถึงบริษัทพราวรุ้งก็ขอตัว เพื่อเดินไปดูการทำงานแต่ละแผนก เพราะเธอต้องศึกษาและเรียนรู้เกี่ยวกับงานในบริษัททั้งหมด บุรินทร์ขมวดคิ้วมองคนรักที่เดาว่าเธอต้องงอนเขาอยู่เป็นแน่ จึงรีบเดินตามหลังเธอไป“โกรธพี่เหรอครับ” หัวหน้าหนุ่มที่เดินตามมาข้างหลังเลขาฯสาว เอ่ยถามขึ้น พราวรุ้งหันมามองเล็กน้อยก่อนจะรีบเดินต่อไป“น้องพราว!!” เสียงที่อ่อนโยนถูกเปล่งออกมาจากลำคอ หัวใจของหญิงสาว ซึ่งกระตุกวูบ มือบางกำแน่นโดยไม่รู้ตัว ใครใช้ให้ทำน้ำเสียงแบบนี้ ใจอ่อนหมดแล้วไม่รู้หรือไง“คุยกันหน่อยสิ อย่าเดินหนีพี่แบบนี้สิครับ” พราวรุ้งถอนหายใจแล้วหันกลับมามองชายหนุ่มที่กำลังทำตาปริบๆ เขาจ้องหน้าเธอ ร่างบางย่นจมูกใส่น้อย ๆ ก่อนจะเดินต่อไปอีก และในที่สุดบุรินทร์ก็ตามมาจนทำให้พราวรุ้งพูดจนได้“ทำไมพี่บุรินทร์ถึงเลิกกับผู้หญิงที่ชื่อกะรัตคะ” พราวรุ้งเอ่ยออกมาเป็นประโยคแรก หลังจากที่ไม่ได้พูดอะไรมาสักพัก“ก่อนหน้านี้เราเคยคบกันอยู่สักพัก แต่ว่าพี่เลิกกับเขาแล้ว” บุรินทร์จำใจต้องบอกความจริง ถึงแม้ว่าจะทำให้พราวรุ้งโกรธก็ตาม“เหมือนว่าคุณกะรัต เธอยังไม่เลิกกับพี่นะคะ
ตอนที่ 30 เคลียร์ตัวเองวันต่อมาที่บริษัท“ทุกคนมาครบกันยังครับ” บุรินทร์เอ่ยถามและพลางเงยหน้าขึ้นมามองไปรอบๆ โต๊ะตัวยาว เพื่อเช็กหัวหน้าแต่ละแผนกที่มาเข้าร่วมประชุมในวันนี้“ครบแล้วครับ” จิรโชติหัวหน้าฝ่ายจัดซื้อรีบพูดขึ้นและพลางมองหญิงสาวที่แต่งตัวแต่งหน้าจนสวยและเด่นกว่าคนอื่นๆ ซึ่งเขาเดาว่าเธอน่าจะต้องมีความสัมพันธ์กับบุรินทร์ เพราะนั่งไม่ห่างกันเลยเช้านี้บุรินทร์นัดประชุมหัวหน้างานแต่ละแผนกของบริษัท เกี่ยวกับการปรับปรุงโครงสร้างใหม่ภายในบริษัทให้รัดกุมมากยิ่งขึ้น หลังมีการยักยอกเงินในบริษัทไปโดยจับได้ว่าเป็นกระรัตก่อนหน้านี้ ซึ่งเขาก็ได้ไล่เธอออกไปเป็นที่เรียบร้อย ตั้งแต่เดือนที่แล้วหลังจากประชุมเสร็จ บุรินทร์ก็ขอเวลากับหัวหน้าแผนกทุกคน เพื่อต้องการบอกเรื่องสำคัญต่อจากเนื้อหาการประชุมในวันนี้ บุรินทร์ได้แนะนำ พราวรุ้งให้หัวหน้าแผนกทุกคนรู้จัก“ต้องขอโทษนะครับ ที่รบกวนเวลาทุกคนเพิ่ม ทั้งที่เห็นว่ามีงานยุ่งกันอยู่ นี่...พราวรุ้งครับ!!! คนรักของผม เธอจะมาทำงานที่นี่ในตำแหน่งเลขาฯ ของผมครับ” พราวรุ้งคิดไม่ถึงว่าเขาจะแนะนำตัวว่าเธอเป็นแฟนกับทุกคนเพราะไม่เห็นเขาบอกเอาไว้ เลยคิดว่าเขา
ตอนที่ 29 รักนะเด็กโง่ NC“ถามอะไรหน่อยสิ คืนนั้นทำไมถึงกล้าไปกับพี่ ไม่กลัวว่าแผนจะไม่เสร็จเหรอ" บุรินทร์เอ่ยถามถึงคืนแรกที่ทั้งคู่พบกัน“ก็กลัวเหมือนกันค่ะ แต่ถึงอย่างไรก็มีแผนสำรอง ถ้าพราววางยานอนหลับพี่ไม่ได้ พราวก็จะยอมมีอะไรกับพี่ เพราะมันคือแผนสำรองค่ะ”“จะเอาเงินไปทำอะไรนักหนา”“ก็ไถ่บ้านคืนสิคะ”“ตอนแรกยัยพลอย บอกว่าให้พราวจีบพี่เป็นแฟนแล้วค่อยขอยืมเงิน แต่มันไม่ทันแล้วค่ะ พราวขอโทษนะคะ”“แล้วรู้อะไรหรือเปล่า ทำไมพี่ถึงยอมจ่ายเงินให้พราว ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าตัวเองไม่ได้ล่วงเกินพราวเลยสักนิด ”“ไม่รู้สิคะ กลัวติดคุกมั้ง”“เปล่าสักหน่อย พี่อยากให้เงินพราวต่างหากเล่า อย่างน้อย ๆ พี่ก็ได้ถ่ายบัตรประชาชนของพราวเอาไว้ ถึงมันจะเป็นบัตรปลอมก็เหอะ คิดเหรอว่าพี่จะปล่อยพราวไปง่าย ๆ”“เจ้าเล่ห์นักนะคะ”“เด็กโง่..” เขาพึมพำแล้วขยับเข้าหาร่างบาง กุมแก้มของเธอเอาไว้ คำพูดแผ่วเบาของเขาทำให้เธอ ต้องช้อนสายตาขึ้นมองและเอ่ยถามอย่างสงสัย“เมื่อกี้พี่บอกว่าอะไรคะ” เธอมองเขาอย่างไม่เข้าใจ“เปล่า!..ไม่มีอะไรครับ ” เขาดึงเธอเข้าไปหา ร่างบางสั่นสะท้านเมื่อถูกสัมผัสแนบชิด บุรินทร์เพิ่งรู้ตัวว่าตัวเองหลงรั
ตอนที่ 28 คืนที่ดาวเต็มฟ้า NCพราวรุ้งที่หลับตาพริ้มกับความสุขสมเมื่อครู่ จำต้องดิ้นรนผลักไสร่างใหญ่ที่ถาโถมเข้ามาในร่างกายของตนเองด้วยความเจ็บ น้ำตาไหลรินอาบแก้ม ปากร้องไม่ยอมให้เขาล่วงเกินเข้าไป บุรินทร์หยุดชะงักแต่ไม่อาจถอยหลังกลับไปได้ มีแต่ต้องเดินทางไปให้ถึงจุดหมายปลายทางเท่านั้น“พี่บุรินทร์ขา...พราวเจ็บค่ะ อย่าเอาเข้าไปอีกเลยนะคะ” มือหนาเช็ดน้ำตาให้หญิงสาวอย่างเบามือก้มกระซิบข้างใบหูเล็ก ส่งปลายลิ้นลากวนอยู่ในใบหูดึงดูดความสนใจของหญิงสาว มือสองข้างแยกกันทำหน้าที่ หนึ่งเคล้าคลึงอกอิ่ม สองนวดเฟ้นกดเน้นเกสรกุหลาบสร้างความเสียวซ่านขึ้นมาใหม่อีกครั้ง“เจ็บแค่ครั้งแรกเท่านั้น อดทนอีกนิดนะพราว แล้วต่อไปพราวจะมีความสุข..เชื่อพี่นะครับ” พราวรุ้งหลับตาลงอีกครั้งเมื่อร่างกายถูกจู่โจมสามที่พร้อมๆ กัน ชายหนุ่มขยับกายเดินหน้าจนสุดพร้อมกับหยุดนิ่งอีกครั้ง ให้ร่างกายของหญิงสาวได้ปรับตัวกับขนาดของเขาพราวรุ้งรู้สึกอึดอัดเมื่อมีสิ่งแปลกปลอมเข้ามาในร่างกาย กล้ามเนื้อเริ่มบีบรัดขยับกายไปมา ทำให้คนที่อยู่ด้านบนหมดความอดทนรอ ร่างสูงขยับกายออกไปจนเกือบสุดแล้วกลับเข้ามาใหม่ช้าๆ ก่อนจะเริ่มขยับกายเต็มท
ตอนที่ 27 เวอร์จิ้นสุกงอม NCบุรินทร์อาบน้ำให้หญิงสาว รวมถึงตัวเอง จนเสร็จเรียบร้อย“เสร็จแล้ว ไปล้างตัวอีกรอบนะ”“อาบเร็วจัง สะอาดหรือเปล่าก็ไม่รู้” เด็กสาวได้สติรีบเอ่ยแซวเพราะรู้ว่าที่เขารีบอาบน้ำเพราะมีอะไรรออยู่เบื้องหน้า“ลืมไป พราวบอกจะถูหลังให้พี่นี่น่า งั้นอาบน้ำให้พี่อีกรอบก็ได้” พราวรุ้งจำใจอาบน้ำให้บุรินทร์ ยังดีว่าส่วนล่างที่มันอยู่ใต้น้ำมันยังพอลูบ ๆ คลำ ๆเอาได้ เด็กสาวไม่กล้าจับแรง เพียงแค่ลูบไปมาเพื่อทำความสะอาดเท่านั้นหญิงสาวนั่งประจันหน้ากับเขา มือบางกวักน้ำขึ้นลูบไหล่หน้าอกแกร่งและลูบไล้ฟองสบู่ไปทั่วร่างหนา สายตาที่เด็กสาวมองเขานั้นเต็มไปด้วยความรู้สึที่หลากหลาย ทั้งกังวล ทั้งปรารถนาจะเป็นของเขา“รูดลงไป แล้วเอาหนังหุ้มปลายออกมาทำความสะอาดสิ” บุรินทร์บอกเด็กสาว“คะ” เธอเอียงหันมองไปทางอื่น ก่อนที่เขาจะเอ่ยถามออกมา“ทำไม ไม่เคยจับของผู้ชายเหลือ”“จะบ้าเหรอคะ!..ถึงพราวจะกล้าอาบน้ำให้พี่ แต่พราวก็ยังไม่เคยเรื่องแบบนี้นะคะ” เขาเลิกคิ้วขึ้นแล้วเอ่ยถามอย่างสนใจ แม้จะพอรู้มาบ้างแล้ว แต่เขาก็อยากถามให้แน่ใน“สงสัยคืนนี้พี่ต้องเปิดบริสุทธิ์พราวสินะ”เด็กสาวถอนใจเฮือกใหญ่ ก่อ







