Home / LGBTQ+ / ฤดูร้อนซ่อนรักโดยMe.Daisy / บทที่ 16 ชวนมาเปลี่ยนลุค

Share

บทที่ 16 ชวนมาเปลี่ยนลุค

Author: Me.Daisy
last update Last Updated: 2026-02-23 07:22:27

              หลังจากกลับมาแค่วันเดียว  ซัมเมอร์ก็บังคับให้โฮปตัดต่อให้เสร็จ  คลิปที่พวกเขาเจอเรื่องแปลกๆ ดังในหมู่พวกชอบแนวลึกลับ  ตอนนี้ยอดวิวเพิ่มเป็นแสนแล้ว

              ซัมเมอร์เรียกทุกคนมาประชุมอีกวันหนึ่ง  เธอมีเวลาไม่มากจึงอยากเร่งให้งานออกมาเยอะๆ

              "ตัดต่อก็ทำได้ดีนะคะ  ดูแล้วเดินเรื่องเร็วดี  แต่น่าจะเล่นกับอารมณ์ให้มากกว่านี้"

              ทุกคนแทบร้องเยส  ที่ซัมเมอร์ชม  เพราะเพิ่งถูกด่าไปหมาดๆ

              "ส่วนไนท์  ไม่สิ  ตามดาว  จำบทได้ดี  สีหน้าแสดงอารมณ์ได้ดี  แถมยังเป็นที่ปรึกษาที่ดีด้วย  ขอบคุณนะ"

              "จ้ะ"

              "จูเลีย  ช่วยเป็นหูเป็นตาให้พี่ปาร์คได้ดีมากๆ และขอบคุณที่หัวร้อนแทนฉันด้วย"

              จูเลียแทบจะร้องเยส  แต่ไม่อยากให้บอสสาวได้ใจ  จึงสงวนท่าที  ทำเท่และคูลเอาไว้

              "ส่วนพี่ปาร์ค  นอกจากเดิมจะเน้นภาพสมดุลแล้ว  ตอนนี้ยังเน้นภาพที่เล่นกับอารมณ์  มีการถ่ายหน้าใกล้ๆ เพื่อดูปฏิกิริยาคนมากขึ้น  ดีมากเลยค่ะ

              ครั้งนี้ทุกคนทำหน้าที่ตัวเองได้ดีมาก  ขอบคุณนะคะ"

              ซัมเมอร์หันไปโปรยยิ้มให้ทุกคน  เธอคิดว่า  จัดหนักไปแล้ว  ต้องผ่อนคลายเสียบ้าง  ถึงจะทำให้การทำงานน่าสนุก

              "ยิ้มแก้มปริกันทุกคนเลยนะ  ต่อไปเราจะทำคลิปปลอมตัวเป็นคนจน  เตรียมตัวตามหน้าที่ตัวเองด้วย"

              "ค่า/ครับ"

              "วันก่อน  เล่นเอาซะแข็งจนเรากลัว  พอชมนี่ใจฟูเลยนะ"

              ปาร์คกระซิบกระซาบกับโฮป  ที่พยักหน้าเห็นด้วย

              ทุกคนรู้สึกเหมือนชนะการประกวดและได้รางวัลใหญ่  ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม  แทบจะปรบมือให้ตัวเองด้วยซ้ำ  ความเกร็งจากคราวก่อนเปลี่ยนเป็นผ่อนคลายและสดชื่นไปหมด

              นี่เป็นจิตวิทยาอีกอย่างของซัมเมอร์  มีทั้งดึงและผลัก  เล่นกับใจคนฟัง  คือซัมเมอร์ทำให้พวกเขากลัวเมื่อจริงจังได้  ขณะเดียวกันก็ทำให้ใจฟูได้เช่นกัน  ในตอนนี้ซัมเมอร์จึงเป็นผู้บริหารที่ครบเครื่องได้ไม่ยากเลย

              บอสสาวรอให้ทุกคนแยกย้ายกันก่อน  กักตัวตามดาวเอาไว้  เพื่อคุยต่ออีกนิด  ตามดาวรอคอยอย่างหวั่นไหว  ไม่รู้ว่ามีเรื่องอะไร

              "เอ่อ คือว่า  เราคิดว่าอีกไม่นานคงได้เป็นอินฟลูฯ เราคงต้องเตรียมตัวเพื่อการนี้"

              "เตรียมยังไงเหรอ?"

              "มาเปลี่ยนลุคให้เราหน่อย  ปกติเราใส่เสื้อยืดกับกางเกงขาสั้น  เราอยากได้ชุดทางการ  และอีกหลายๆ แบบ"

              "จูเลียเป็นนักออกแบบเสื้อผ้าอยู่แล้ว  ซัมเมอร์ชวนผิดคนหรือเปล่า"

              "ใช่ค่ะ  เพื่อนสาว"

              นายนิรยบาลมายืนข้างหลังเธอ  ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้  รู้แต่ว่าทำเอาขนลุกขนพองไปหมด

              "ก็จูเลียเลือกแต่ชุดกระโปรงหวานแหวว"

              "ตามดาวก็จะเลือกแบบนั้นเหมือนกัน  ซัมเมอร์ออกจะสวยบาดตาขนาดนี้  จะไม่ให้ออกสาวบ้างได้ไง?"

              "ไม่รู้ล่ะ  ซัมเมอร์จะไปกับตามดาว"

              จูเลียเบะปาก  รู้เจตนาของเพื่อนซี้  จึงเดินกรีดกรายไปมุมชงกาแฟ  ตอนนี้ได้กินแค่กาแฟซอง  ต่อไปจะไถเงินซัมเมอร์  ให้ซื้อเครื่องทำกาแฟให้ได้  เขาคิดว่าอย่างน้อยเพื่อนคนนี้คงได้เงินมาเป็นล้านแน่ๆ

              ซัมเมอร์พาตามดาวมาห้างระดับไฮเอน  ใจกลางเมืองหลวง  เวลานี้สองสาวเดินเบียดกัน  ราวกับมีคนแน่นห้าง  แต่อันที่จริงแทบไม่มีคนในเวลานี้เลย  พวกเขาแค่อยากใกล้ชิดกัน  แล้วต่างคนต่างไม่ปริปากบ่น  จึงเดินแบบแทบจะสิงกันไปเท่านั้น

              ในร้านเสื้อผ้ามีแบบให้เลือกเยอะ  ซัมเมอร์หยิบแต่แบบเรียบๆ เท่ๆ ตามสไตล์เธอ  ในขณะที่อีกฝั่งหนึ่ง  ตามดาวเลือกแบบหว๊านหวานมาให้  ทั้งระบาย  ทั้งกระโปรง  สีพาสเทลนี่อีก

              "ไม่ชอบให้เราเท่หรือคะ?"

              คนงอนทำแก้มป่อง  ทำให้สายตาในห้างหันมามองเธออย่างหลงใหล  ตามดาวแทบจะถอดเสื้อแจ็คเกตมาคลุมหน้า  ไม่ให้ใครเห็น  ไม่ให้ใครมอง  นอกจากเธอ

              "ก็ชอบนะ"

              "ถ้าชอบ  ถึงไม่ใส่อะไรก็ชอบใช่มะ?"

              แอบชงให้มดขึ้น  ตามดาวทำหน้าแปลกใจ  นอกจากวันนี้แม่คุณไม่เสียดสีแล้ว  ยังอ่อยเธออีกต่างหาก  หัวใจทำท่าจะไม่แข็งแรงซะแล้ว

              "บ้า  พูดอะไรก็ไม่รู้"

              หน้าตามดาวเหมือนถูกสีชมพูอ่อนๆ แต้มให้มีสีสัน  ซัมเมอร์มองอย่างหลงใหล  ก่อนรู้ตัวว่าเผลอรักหมดหัวใจ

              มองไปทั่งร้านแล้วหยิบเสื้อผ้าแบบทางการ  ส่วนใหญ่จะเป็นเสื้อเชิ้ตและสูทแบบลำลอง  ตามดาวเลือกให้อดีตคนรัก  ซัมเมอร์ปฏิเสธบางตัว  และใส่บางตัว

              ในร้านมีแต่แบรนด์ราคาแพง  บอสสาวอยากได้สิ่งที่ดีที่สุดให้ตัวเอง  เสมองไปทั่วร้าน  เสื้อผ้าทันสมัยใช้วัสดุชั้นดี  แสงไฟสีนวลทำให้ชุดดูดีขึ้นไปอีก

              ตามดาวนั่งบนเก้าอี้นุ่มในร้าน  รอให้อดีตแฟนสาวแต่งตัวให้ดูทีละชุด  เธอส่ายหน้ากับชุดลำลอง  หญิงเท่เปลี่ยนชุดใหม่  ชุดที่เธอใส่ตอนนี้  ทำให้ซัมเมอร์ดูเท่  ขณะเดียวกันก็ละมุนราวกับเจ้าหญิงผู้สูงศักดิ์  หัวใจของสาวน้อยเต้นแรงขึ้น  จนแทบจะหลุดออกจากอก  ซัมเมอร์มองปฏิกิริยานั้นแล้วยิ้มออกมา  ชุดนี้ทำให้ตามดาวมองเธออย่างหลงใหล  เธอแอบร้องเยสในใจ

              "ถ้าแฟนๆ มาเจอว่าซัมเมอร์ใส่เสื้อผ้าไม่เรียบร้อย  เราว่าไม่ดีนะ  แถมต่อไปนี้ห้ามใส่รองเท้าแตะด้วย"

              ซัมเมอร์พยักหน้างึกงัก  ก่อนคิดขึ้นได้ว่า

              "ตามดาวก็ซื้อชุดด้วยสิ  หน้าตามดาวก็ออนแอร์ในช่องเราเหมือนกัน"

              "จะซื้อให้เหรอ?"

              "ค่ะ"

              ตอบอย่างตรงไปตรงมา  ก่อนถามเรื่องที่สงสัย

              "ทำไมถึงยอมเปิดตัวล่ะ  ปกติตามดาวจะสตรีมเกมแบบปิดหน้า  แถมตอนเต้นโคฟเวอร์ยังเซ็นเซอร์หน้าอีกด้วย"

              "เพราะซัมเมอร์นั่นแหละ"

              "เพราะเรา?"

              "ซัมเมอร์กล้าที่จะคว้าความฝันในเวลาที่ยากลำบากอย่างกล้าหาญ  เราคิดว่าเราจะยอมแพ้ไม่ได้  อย่างน้อยๆ ก็มีไอดอลแบบซัมเมอร์  ที่เราจะทำให้ตัวเองดีพอ"

              คำพูดสองแง่สองง่ามทำให้ซัมเมอร์ยิ้ม  เป็นยิ้มที่เข้าใจโลกในเวลาอันรวดเร็ว  เมื่อเทียบกับช่วงอายุของเธอ  ความรักและความฝันกำลังก้าวหน้าไปทีละนิด  จนเธอแทบจะปรับตัวไม่ทัน

              แล้วซัมเมอร์ก็มีเสื้อผ้าแขวนเต็มสองแขน  เธอเลือกแบบที่ใส่แล้วดูเท่มากกว่าจะน่ารัก  แม้ว่าคนรอบข้างจะแนะนำอย่างไร  แต่เธอก็อยากใส่เสื้อผ้าแบบที่ตัวเองมั่นใจเท่านั้น

              ตามดาวเชียร์จนเหนื่อย  แต่บอสสาวแทบไม่เห็นด้วย  เลยถอยคนละก้าว  ให้มีเสื้อผ้าหวานๆ ติดตู้ไว้บ้าง 

              ซัมเมอร์สังเกตว่าคนในห้างมองเธอมากขึ้น  เมื่อก่อนแค่มองเหลียวหลัง  แต่ตอนนี้มองแล้วถ่ายภาพเก็บไว้ด้วย

              "แปลกๆ นะ"

              "ใช่"

              เสียงพูดคุยของสองสาวยังไม่ทันจางหายจากริมฝีปาก  เสียงเรียกหนึ่งก็ดังขึ้น  จากด้านหลัง

              "ขอโทษนะคะ  ซัมเมอร์กับตามดาวหรือเปล่าคะ?"

              "ค่ะ"

              เธอตอบรับอย่างแปลกใจ

              "เป็นแฟนกันจริงๆ ด้วย  คิดว่าทำเพื่อโปรโมทช่อง"

              "..."

              ซัมเมอร์ไปต่อไม่ถูก  มองตามดาวที่เขินอายไม่แพ้กัน

              "ชอบตอนในป่ามาก  โรแมนติกดี"

              "ขอบคุณค่ะ"

              "ขอถ่ายรูปได้ไหม?"

              ผู้ชายที่มาด้วยเป็นคนเอ่ย  ก่อนแทรกระหว่างพวกเธอ  แล้วเอามือรุ่มร่ามมาแตะไหล่ตามดาว  เธอรู้สึกไม่ปลอดภัย  แต่ฝืนยิ้มให้กล้องเป็นอย่างดี  ซัมเมอร์มองอย่างไม่พอใจ  กำมือแน่น  เตรียมจัดการหากแฟนคลับทำมากไปกว่านี้  เธอมองตามดาวด้วยความเป็นห่วงและไม่พอใจ  แต่ไม่อาจปฏิเสธแฟนๆ ที่เริ่มเข้ามามุงได้

              คนที่เหลือแม้ไม่รู้จักซัมเมอร์  แต่ทำตามมวลชน  เริ่มขยับมือถือมาถ่ายภาพ  พวกเธอยิ้มตามหน้าที่  ก่อนยอมให้ทุกคนมาถ่ายรูปจนครบ

              "ทำไมไม่ปฏิเสธมือเขา?"

              ซัมเมอร์เริ่มทำเสียงดุ  ตามดาวรู้สึกตัวเองเล็กลงถนัดใจ

              "เดี๋ยวเขาเอาไปโพสต์ว่าในเน็ตว่าเราหยิ่ง"

              "หยิ่งกับเป็นเหยื่อไม่เหมือนกันนะ  ถ้าคราวหลังมีคนทำแบบนี้  ตามดาวต้องเตือนเขา  หรือปฏิเสธอย่างสุภาพ"

              "รู้แล้ว  ว่า..."

              "ว่า?"

              "หึง"

              ซัมเมอร์เบือนหน้าไปอีกทาง  แล้วอมยิ้ม  แต่ขณะเดียวกันก็กลัวว่าความสัมพันธ์ที่ยังไม่มีนิยามนี้  จะถูกใครบางคนพรากไป

              พวกเธอเดินเลือกเสื้อผ้ากันต่อ  ตอนพักขารอซัมเมอร์เปลี่ยนเสื้อผ้า  ตามดาวแอบส่งภาพให้จูเลียดู  เกย์หนุ่มถอนหายใจและส่ายหน้า  แต่ใช่ว่าจะไม่เข้าใจเพื่อน  จึงบอกตามดาวให้เลือกเสื้อผ้าที่กึ่งเท่กึ่งหวานให้เธอติดตู้ไว้ด้วย

              สองสาวเลือกเสื้อผ้าจนเย็น  แล้วนั่งกินไอศครีมอย่างที่ชอบทำด้วยกันเสมอ  ซัมเมอร์เลือกรสกาแฟเพราะอยากแก้ง่วง  ส่วนตามดาวเป็นสาวกช็อคโกแลต  พวกเธอนั่งเบียดกันมุมหนึ่งของโต๊ะ  มองดูคนในร้านกินไอศครีมอย่างยิ้มแย้ม  แสงแดดลอดผ่านมายังร้าน  ทำให้บรรยากาศผ่อนคลายยิ่งขึ้น

              "ซัมเมอร์ว่า  พวกเราจะดังได้ไหม"

              บอสสาวแปลกใจที่ตามดาวคุยกับเธอก่อน 

              "ไม่ดังไม่ได้  ซัมเมอร์จะไม่ถอยอีกแล้ว"

              "..."

              "เรารู้แค่ว่า  ถ้าไม่สำเร็จจะไม่เลิก  ต่อให้ช่องคนดูแค่คนเดียว  แต่เราก็จะสร้างงานต่อไป  สักวันงานจะต้องอิมแพ็คกับคนส่วนใหญ่  แล้วเปลี่ยนสังคมให้ได้"

              "ว้า  เราไม่เคยตั้งเป้าให้ใหญ่ขนาดนี้เลย  ก็แค่ทำไปเรื่อยๆ เท่านั้นเอง"

              ตามดาวแทบจะอุทานอัตโนมัติ

              "ตามดาว  มาสู้ไปด้วยกันนะ"

              "จ้ะ"

              ตามดาวยิ้มให้ซัมเมอร์  ปากบอกว่าไม่ได้เป็นอะไรกัน  แต่การกระทำก็บอกชัดว่าตนรู้สึกยังไง  ส่วนซัมเมอร์เองก็ไม่ได้รังเกียจความสัมพันธ์แบบนี้  ทั้งสองคนคุยกันอีกมาก  จนไม่รู้เลยว่า  อนาคตที่น่าระทมจะตามมาในไม่ช้า

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ฤดูร้อนซ่อนรักโดยMe.Daisy   บทที่ 23 แด่คนปากแซ่บของผม

    ทีมงานติดต่อมาเพื่อขออนุญาตแล้ว และคนในสถานสงเคราะห์คนชรา ก็ยินดีจะพูดคุยกับพวกเขา ผู้สูงวัยแววตาเหม่อลอย คิดถึงครอบครัว ทำให้ทุกคนยิ้มไม่ออก แต่เมื่อซัมเมอร์เลือกเรื่องนี้แล้ว ก็มีแต่ต้องเดินหน้าต่อไป บอสสาวมาที่นี่หลายครั้งแล้ว และสัมภาษณ์ประวัติทุกคน จนมาลงตัวที่ทวดสมภพ เขาเป็นชายชราวัยใกล้ฝั่ง เขาให้สัมภาษณ์ไว้ดังนี้.. ในมุมมองของทวดสมภพ ผมอยู่ที่สถานสงเคราะห์มานานแล้ว จนเลิกนับปีนับเดือน บางครั้งผมก็นึกถึงเรื่องต่างๆ คนต่างๆ แล้วนั่งอมยิ้มบ้าง บึ้งตึงบ้าง หรือกระทั่งน้ำตาซึมบ้าง แต่อย่าเข้าใจผิด ผมไม่ใช่คนอ่อนแอ แ

  • ฤดูร้อนซ่อนรักโดยMe.Daisy   บทที่ 22 ไปเที่ยวเขาใหญ่กับเธอ

    "หายไปไหน?" ตามดาวพูดอย่างตื่นตระหนก เสียงสั่นเครือ มองไปทั่วห้อง แต่ไม่เจอ "แม่คะ เงินหนูหายไปไหน?" ตามดาวถามศรีเพ็ญ "เงินอะไรลูก พ่อซื้อกับข้าวมาฉลอง มากินด้วยกันก่อน" "ม่ายยยย เงินหนู นั่นเงินค่าเทอมหนู" เธอปรายมองไปทางบิดา ที่นอนเอกเขนกบนโซฟาในห้องนั่งเล่น ลมหายใจเหม็นกลิ่นแอลกอฮอล์คลุ้งไปทั่ว ตามดาวทำสีหน้ารังเกียจ "พ่อคะ เงินหนูหายไปไหน?" "อืม" เขาครางก่อนหลับต่อ "นั่นเงินค่าเทอมหนูนะคะ พ่อขโมยเงินหนูได้ยังไง?" ตามดาวหน้าแดง เอาเรื่องคนเมา แต่ไม่เป็นผล "พ่อเขากลับมาเหนื่อยๆ อย่าไปกวนเลย" "พ่อไปกินเหล้า ไม่ได้ไปทำงานนะคะ" ตามดาวเสียงสั่นอย่างคนแพ้ "แค่ซื้อกับข้าวมาฝาก มันลบล้างความผิดไม่ได้" ศรีเพ็ญเท้าเอวมองลูกสาว ที่ครั้งหนึ่งเธอเคยตามใจ แต่ลำดับความสัมพันธ์เปลี่ยนไป เพราะสามีย่อมสำคัญกว่า "พ่อจะไม่ทำงาน หนูไ

  • ฤดูร้อนซ่อนรักโดยMe.Daisy   บทที่ 21 รับจ้างบอกเลิก

    หลังนอนซมเพราะพิษไข้ ทำให้ซัมเมอร์มีเวลาคิดคอนเทนต์หลายวัน เธอได้ไอเดียมาจาก การคิดเรื่องสถานะกับตามดาว แล้วตีลังกาอีกท่าไหนก็ไม่รู้ ถึงได้ไอเดียนี้ออกมา "เราจะทำเพจรับจ้างบอกเลิก แล้วก็ถ่ายทำแบบแอบกล้อง เบลอหน้าลูกค้า แล้วเอาคลิปลงไอทูป" บอสสาวลองเสิร์จหาข้อมูล ปรากฎว่าที่ญี่ปุ่นมีบริษัทรับจ้างบอกเลิกจริงๆ ซัมเมอร์จึงประกาศ ดูภูมิใจราวกับนักวิ่งแชมป์โอลิมปิก ผู้เข้าเส้นชัยเป็นอันดับแรกๆ "แล้วใครจะเป็นคนบอกเลิก" โฮปเป็นคนถาม

  • ฤดูร้อนซ่อนรักโดยMe.Daisy   บทที่ 20 ชวนไปเขาใหญ่

    "ต้องรอให้ดาวเป็นใจก่อนหรือเปล่า?" "รอทำไม?" ตามดาวตอบคำถามด้วยคำถาม ไม่เข้าใจที่จู่ๆ ถูกถามแบบนี้ "ถ้าจะตามดาวไป ดาวต้องเป็นใจก่อน ไม่งั้นก็บอกรักไม่ได้" "..." ไม่ตอบแต่ก้มหน้าทำหน้าแดง แม้แต่หูที่ซ่อนใต้เรือนผมยังสีเข้มขึ้น "จะเป็นไรไหม? ถ้าเราอยากให้ตามดาวเป็นของเราคนเดียว"&

  • ฤดูร้อนซ่อนรักโดยMe.Daisy   บทที่ 19 พื้นที่ส่วนตัวของเรา

    "FC มาเม้นต์ว่าอยากให้ซัมเมอร์ลองจีบผู้หญิงดู เพราะกระแสคลิปก่อนๆ ที่ซัมเมอร์กับตามดาวจีบกัน" "แปลกนะ ทำไมไม่จับเราสองคนจิ้นกัน" ซัมเมอร์ตั้งคำถามหลังจากโฮปพูดขึ้น "มันก็ใช่แหละ แต่เดี๋ยวตามดาวจะอึดอัด เพราะน้องเขาไม่ได้ชอบซัมเมอร์แล้วนี่นา" โฮปเป็นคนชง ชงแบบหวังผล ว่าคราวนี้ต้องมีคนหึงแน่ๆ และเขาสั่งปาร์คให้จับภาพสีหน้าคนหึงเอาไว้แล้ว ตามดาวกุมมือแน่น ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไร เพราะใจเธอยังอยู่ที่ซัมเมอร์ แต่ขณะเดียวกันก็ไม่อยากพาตัวไปจมกองทุกข์ กรณีที่ซัมเมอร์จากไปจริงๆ "แล้วเราจะไปย่านวัยรุ่นกัน" ซัมเมอร์ประกาศ ซัมเมอร์เป็นหญิงสาวหน้าตาดีแถมดูสง่า จนทำคนเหลียวหลัง พร้อมกับทีมถ่ายทำที่เดินตามมา ทำให้คนยิ่งมอง เพราะคุ้นหน้าเธอบ้าง และสนใจว่าพวกเขามาถ่ายทำอะไรกัน ตามดาวตามมากองถ่ายด้วย เพราะสิ่งที่ซัมเมอร์บอก 'จูเลียไม่อยู่ เรากลัวเป็นอะไรไป ไปด้วยกันหน่อยนะ' ตามดาวอดเป็นห่วงไม่ได้ เลยพกของจำเป็นมาด้วย เช่น ยาดม พ

  • ฤดูร้อนซ่อนรักโดยMe.Daisy   บทที่ 18 อดีตของตามดาว

    "ถ้าตามดาวไม่พูด เราก็ไม่รู้หรอกนะ" "..." "พูดอะไรหน่อยสิ" "..." เธอถอดถอนใจ ขณะตามดาวยังปากหนักเหมือนเดิม ไม่เคยเปลี่ยน "รักไม่รักก็พูดมา พูดให้เคลียร์ไปเลย" ซัมเมอร์โพล่งออกมาอย่างอัดอั้น "เราจะไม่กลับไปอีกแล้ว เราพูดหลายครั้งแล้ว"&nb

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status