บทที่ 10 การมีกันและกัน

              "จะเอายังไงเรื่องหาเงิน"

              เข้าเรื่องโดยไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย  แต่ทำให้น้องชายเงยหน้าจากมือถือได้

              "ไม่เอาไง  ไม่มีทางอยู่แล้ว  ใครจะจ้างเด็กแบบผม  แล้วถ้าให้ทำงานพิเศษกระจอกๆ ผมไม่เอาด้วยหรอก  พี่จะพูดอะไรก็เรื่องของพี่"

              "ถ้าพี่แนะนำวิธีง่ายๆ แถมเข้ากับไลฟ์สไตล์แกด้วย  เอาป่ะ?"

              "..."

              เริ่มเงยหน้าด้วยความสนใจนิดหนึ่ง  กดหยุดเกมเอาไว้

              "มีมือถือเครื่องเดียว  ก็ทำได้แล้ว"

              "ผมไม่รู้จะขายอะไร  ถ้าพี่จะเสนอว่าต้องหาลูกค้าจากรูปภาพหรือคลิป"

              "ไม่รู้จริงๆ เหรอ"

              "ครับ"

              "วันนั้นที่ฉันด่าแก  ว่าอยากเป็นแม่บ้านเหรอ  ฉันมาคิดดูแล้ว  แกอาจเป็นเชฟที่ยอดเยี่ยมเลยก็ได้นะ"

              "อาฮะ"

              "พี่จะแนะนำแกเอง  แม่จะช่วยแกด้วย  เราคุยกันแล้ว"

              <อ่านตอนนี้เต็มๆ เพื่อสร้างแรงบันดาลใจได้ในตอนพิเศษ>

              ศศิธรหันมาหาซัมเมอร์ที่นั่งอมทุกข์  หลังจากคุยกับน้องชายเสร็จ  เธอเห็นความทุ่มเทที่ลูกสาวมีต่อน้องชาย  ทำให้อยากให้คำปรึกษา  ไม่ว่าเรื่องที่เธอไม่สบายใจจะเป็นเรื่องอะไรก็ตาม

              "ถึงแม่ไม่ใช่แม่ที่ดีนัก  แต่ลูกจะชอบใคร  แม่จะไม่ว่า"

              ก่อนที่แม่จะพูดแบบนี้  ซัมเมอร์เคยเกริ่นเบาๆ อย่างนี้มาหลายครั้งแล้ว  และลูกสาวก็เคยเล่าให้ฟังว่าเคยคบกับตามดาว  เธอจึงเอ่ยเรื่องนี้อย่างรู้ใจ  ขณะที่วินเทอร์ไปทำการบ้านเรื่องขายของออนไลน์

              ศศิธรเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน  เรียกน้ำตาซัมเมอร์ให้ไหลซึมออกมา  หญิงสาวซับน้ำตา  สูดหายใจลึกแล้วเงยหน้าขึ้น

              "แม่ไม่ว่าจริงๆ เหรอคะ  ที่หนูจะจีบผู้หญิง"

              "จ้ะ  ลูกรักใคร  แม่ก็รักด้วย"

              "ถ้าวินเทอร์รักผู้ชาย  แม่ก็ไม่ว่าเหรอคะ?"

              อดถามไม่ได้  เพราะอยากรู้ความคาดหวังในตัวเธอ  จะสูงเท่าวินเทอร์ไหม  บางทีอาจจะเป็นเพราะแม่ไม่คาดหวังในตัวเธอมากกว่า

              "ไม่ว่าจ้ะ  อันที่จริงแม่ก็เคยคบผู้หญิงมาก่อนเจอพ่อ"

              ซัมเมอร์ทำหน้าช็อค  สมัยก่อนเรื่องแบบนี้ไม่ได้รับการยอมรับมากนัก  นับว่าแม่พวกเธอทันสมัยมากทีเดียว

              "เล่าให้หนูฟังหน่อย  เรื่องแฟนแม่"

              "ก็เป็นผู้หญิง"

              "เป็นทอมหรือเปล่า?"

              "เปล่าจ้ะ"

              "แล้วทำไมถึงเลิกล่ะคะ"

              ศศิธรย้อนนึกถึงแฟนเก่า  เธอเป็นสาวหน้าคม  ที่มักจะดูแลเธอตลอด  วันนั้นเป็นครั้งสุดท้ายที่พวกเธอได้คุยกัน

              "ไม่รักเราแล้วเหรอ  ศิ?"

              "รักสิ"

              "รักแล้วทำไมไม่ไปด้วยกัน?"

              "เรามีความฝันของเรา  และผู้หญิงต้องคู่กับผู้ชาย  ครอบครัวเราคิดแบบนี้  ไม่ว่ายังไงรักของเราก็เป็นไปไม่ได้"

              "เป็นไปได้สิ  เราจะพาเธอไปต่างประเทศ  ที่นั่นเปิดกว้างกว่า"

              "เธอไปเถอะ  เราจะอยู่ที่นี่  เรารักเมืองไทย"

              "เธอมีคนอื่นต่างหาก"

              ศศิธรหลบสายตา  หันไปมองแฟนใหม่ที่จอดรถรอ  แถมตำแหน่งอาจารย์ที่เธอพึ่งได้มาเพราะเขา

              ศศิธรย้อนกลับมาที่ซัมเมอร์ในปัจจุบัน  ตอบคำถามลูกอย่างดี

              "ผู้ใหญ่เขาไม่ชอบ  แล้วแม่ก็รู้สึกว่าเรามีจุดมุ่งหมายคนละแบบ  เขาอยากทำงานต่างประเทศ  แต่แม่อยากเป็นอาจารย์มหา'ลัย"

              "หะ?  แม่อยากเป็นอาจารย์มหา'ลัย"

              "ใช่  แปลกตรงไหนหะ?  ยัยลูกสาวคนนี้"

              "แล้วทำไมแม่ไม่ได้เป็นอาจารย์?"

              "ได้เป็นสิ  แต่ตอนนั้นแม่รักพ่อของลูกมาก  แถมแม่ยังท้องด้วย  ตอนท้องเราน่ะ  แม่แพ้ใหญ่เลยนะ  ความฝันก็ค่อยๆ ไกลออกไป"

              ศศิธรโกหก  เพราะเธออยากเป็นคนดีในสายตาลูกสาว  และเพื่อไม่ให้เธอไม่สบายใจว่าครั้งหนึ่ง  แม่เคยเป็นคนไม่ดี

              "เพราะหนูเหรอ?"

              "ถ้าไม่มีหนู  ไม่มีน้อง  แม่ก็คงไม่มีใครแล้ว  บางทีเราก็ต้องเลือก  ว่าสิ่งไหนสำคัญที่สุดในชีวิตนะลูก"

              ถ้อยคำนี้ดูจะจุดประกายในใจของซัมเมอร์  ทำให้เธอต่างสว่าง

              "สิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตเหรอคะ?"

              "ถ้าเจอแล้ว  ก็อย่าปล่อยมือ"

              "..."

              "ถ้ารักเขา  ก็ออกไปทำคะแนนได้แล้ว"

              ขยิบตาให้ทีหนึ่ง  แล้วปล่อยลูกสาวให้เป็นอิสระ

              นานแล้วที่แม่ลูกไม่ได้คุยกันแบบนี้  นานแล้วที่ซัมเมอร์เลิกน้อยใจน้องชายได้  และรับรู้ว่าตัวเองก็มีความสำคัญไม่แพ้ใคร  เธอเก็บกระเป๋าแล้วหยิบมือถือออกมา  เธอตัดสินใจโทรหาตามดาว  หลังจากการทำการบ้านมาอย่างดิบดี

              ในโซเชียลตอนนี้  ตามดาวใช้อวาตารรูปดอกไม้  โพสต์อวยพรวันครบรอบเดบิวต์ให้วงเกิร์ลกรุ๊ปที่ชอบ  และบอกใบ้ว่ากำลังจะมีเซอร์ไพรส์ครั้งใหญ่  ถ้าซัมเมอร์รู้  เธอก็จะหาโอกาสใกล้ชิดตามดาวได้อีก  และคว้าโอกาสการเป็นคนสำคัญคืนมาได้ไม่ยาก!

.

.

              ตามดาวยังคงน้อยใจเรื่องคอนเทนต์ในป่า  แต่ซัมเมอร์ปฏิเสธเสียงแข็ง  และสืบสวนว่าใครเป็นคนต้นคิด  แล้วคำตอบก็ไม่ผิดคาด  นั่นคือโฮปที่ผ่านการตัดต่อคลิปมามากมาย  เป็นคนคิดคอนเทนต์นี้ขึ้น  หญิงสาวเอ็ดคนพี่อย่างจริงจัง  ก่อนคาดโทษว่าอย่าทำอีก  เรื่องราวเลยจบลงเพียงเท่านี้

              ตามดาวคล้อยตามและเปิดโอกาสให้อดีตแฟนอีกครั้ง  วันนี้เธอนัดเพื่อนออนไลน์มาซ้อมเต้น  เพื่อทำโปรเจ็ควันครบรอบเดบิวต์ให้วงเลิฟแคนดี้  ซึ่งกำลังดังเป็นพลุแตก  และพวกเธอก็เป็นติ่งที่ภักดีต่อเกิร์ลกรุ๊ปวงนี้มากที่สุด

              อย่างไรก็ตาม  มีเวลาเหลืออีกแค่ยี่สิบสี่ชั่วโมงก่อนถึงวันครบรอบ  พวกเธอต้องจำท่า  ต้องมีฝ่ายคอสตูม  โดยที่ซัมเมอร์ทำได้เพียง  ให้ยืมตากล้อง  และคนตัดต่อคลิปเท่านั้น

              "ไหนๆ ก็จ้างพวกพี่ๆ เขามาแล้ว  ก็ให้มาช่วยแล้วกัน"

              "ขอบคุณนะ"

              ตามดาวมองตาด้วยความซาบซึ้ง  ซัมเมอร์อมยิ้มอย่างเขินอาย  ทั้งคู่สบตากันอย่างมีความหมาย  ก่อนตามดาวจะหันไปคุยกับเพื่อนร่วมทีม

              "เราจะแกะท่าจากเพลงรักรสนม  ซึ่งเป็นเพลงที่ดังที่สุดของเลิฟแคนดี้"

              ซัมเมอร์ไม่เคยเห็นมุมจริงจังของตามดาวเลยนอกจากเวลาเรียน  แถมเธอยังคุมทีมอย่างมืออาชีพ  ทำให้หญิงเท่แอบชื่นชมอยู่เงียบๆ

              จูเลียนั่งมองสาวๆ ซ้อมเต้น  แล้วพยักหน้า  ส่ายหัวตามไปมา  เพราะเธอมีพรสวรรค์จึงจำท่าได้ในเวลาอันรวดเร็ว  และสามารถชี้ข้อบกพร่องของทีมนักเต้นโคฟเวอร์ได้

              "เธอต้องยกขาขวาไม่ใช่ขาซ้าย  แล้วอีกคนนับจังหวะผิดไปนิดหนึ่ง  หมุนตัวเร็วไป"

              สายตาตำหนิถูกส่งมาที่จูเลีย  แต่เขาไม่แคร์  แถมยังเต้นไปพร้อมกับสาวๆ ได้อีก

              "ถ้าเก่งขนาดนั้น  มาเต้นเองไหม?"

              หญิงหัวร้อนทนไม่ไหว  เลยใช้น้ำเสียงเข้มตอบมา  คิดว่าจะหยุดการยุ่งของจูเลียได้  ซัมเมอร์หันมามองด้วยสายตาเป็นห่วง  แต่จูเลียก็คือจูเลีย

              "ได้  แทนเธอเลยไหม"

              จูเลียพูดอย่างไม่แคร์ใคร  อาสามาเต้นโคฟเวอร์เอง

              หญิงคนนั้นทำเสียงไม่พอใจในปาก  แล้วเดินออกไปจากห้องซ้อมเต้น  ซึ่งแฟนคลับช่วยกันลงขันเช่าทั้งคืนเอาไว้

              "ไอซ์"

              ตามดาวร้องเรียกเพื่อน  แต่เธอโกรธจนเกินระงับไปซะแล้ว  และตรงดิ่งกลับบ้านในทันที  สมาชิกส่ายหน้า  แล้วโฟกัสกับคนที่เหลือ  บรรยากาศในห้องเริ่มตึงเครียด  แต่เสียงเพลงก็ช่วยดึงทุกคนกลับมา

              สาวน่ารักเต้นไลน์สวยที่สุด  เซ็กซี่จนซัมเมอร์ต้องเอามือมากุมหัวใจ  แต่ไม่วายจูเลียมองออกทั้งหมดอีกครั้ง

              "มันดีต่อหัวใจขนาดนั้น?"

              "..."

              "ตามดาว  มาทางนี่หน่อย  ซัมเมอร์ไอ"

              "เอ๊ะ  เปล่านะ"

              ตามดาวไม่ฟัง  แต่วัดไข้ด้วยมือ  แล้วระบายยิ้มเมื่อพบว่าไม่ได้เป็นอะไร  จูเลียส่งคำใบ้ให้ออดอ้อน  ซัมเมอร์รับมุกด้วยการร้องโอดโอย

              "ปวดตรงไหน?"

              "ปวดใจ  มันขาดรัก"

              "บ้า"

              จูเลียยิ้ม  แต่คิดอีกที  ไม่เชียร์ต่อคงจะดีกว่า  ส่วนสมาชิกทุกคนไม่มีใครได้ยิน  พวกเธอสนใจแต่เรื่องเต้น  และเห็นพ้องต้องกันว่าตามดาวเต้นสวยที่สุด  เลยให้เธออยู่ตรงเซ็นเตอร์  หรือข้างหน้าตรงกลาง  ซัมเมอร์กุมมือตัวเอง  เมื่อนึกขึ้นได้ว่า  เธอจะเป็นจุดสนใจ  ไม่เฉพาะเธอคนเดียว  และถ้าเธอดัง  หมายความว่าคู่แข่งจะเยอะตาม

              "พี่โฮปคะ?"

              ตามดาวเรียกคนตัดต่อ

              "รบกวนเอาหน้าพวกเราออก  แล้วใส่รูปการ์ตูนแทนนะคะ"

              ซัมเมอร์ตกใจกับประโยคนั้น  หรือตามดาวอ่านใจเธอได้

              สาวสวยคนหนึ่งจ้องมองมาที่ซัมเมอร์  ใช่ว่าเธอจะไม่รู้ตัว  แต่แค่โดนมองบ่อยจนเคยชิน  จึงทำให้ไม่รู้สึกอะไร

              "เพื่อนตามดาวใช่ไหม?"

              "ใช่  เราซัมเมอร์"

              "หุ่นพอๆ กัน  สนใจเต้นด้วยกันไหม?"

              "เพื่อนเราช่วยเต้นแล้ว  ไม่ดีกว่า"

              หมายถึงจูเลีย  และเธอไม่เป็นแค่เพื่อนกับตามดาว

              "เถอะนะ"

              ซัมเมอร์ขัดไม่ได้  จึงลุกขึ้นเต้นกับพวกเธอ  ตามดาวสังเกตซัมเมอร์อย่างเงียบๆ แววตาอ่านยาก

              "คร่อมจังหวะ  เต้นผิดข้าง  แถมจำท่าไม่ได้ด้วย  ถ้าทำให้ดีไม่ได้ก็นั่งเฉยๆ"

              ไม่รู้ตามดาวไปกินรังแตนที่ไหนมา  เธอทำตาเขียวข้นมาที่ซัมเมอร์  จนเธอตัวเล็กเหลือนิดเดียว  ซัมเมอร์คลี่ยิ้มเพราะรู้ว่าทำไม

              หญิงเท่รู้ว่าอีกฝ่ายหึง

              "เราถอนตัวดีกว่า  ดูท่าคนแถวนี้จะไม่ชอบ"

              ตามดาวได้สติจากคำพูดนั้น  หัวคิ้วคลายลง  มุมปากยกขึ้น  แล้วทอสายตาอ่อนโยนลง  แต่ซัมเมอร์นิ่งไป  แล้วเดินไปนอกห้องซ้อม  ตามดาวเดินตาม  รู้ตัวว่าทำเกินไป

              "ขอโทษนะซัมเมอร์  เราเครียดเลยลงที่เธอ"

              "ไม่เป็นไร"

              แอบกอดอกเล็กน้อย  ทำเป็นงอน  ทั้งที่ในใจรู้ตัวว่า  โดนเสน่ห์ให้อภัยง่ายจากตามดาวอีกแล้ว

              "แต่ลองให้เบอร์ดูสิ"

              ประโยคหลังทำเอาขนลุกซู่  แม้ว่าแอร์จะไม่ได้เป่ารดตัวเธอ  แต่ก็นึกหวั่นไม่ได้  อย่างไรก็ถือคติที่ว่า  เมียนิสัยเหมือนแม่  ก็เท่ากับได้คู่ชีวิตที่ดี

              เวลาล่วงไปถึงตีสี่  การซ้อมเต้นจึงจบลง  ถึงเวลาถ่ายทำจริงเสียที

              พวกเธอยืนเรียงกันเป็นแถว  สลับกันเป็นรูปดาว  เสียงเคาะกลองดังขึ้น  แล้วเพลงก็บรรเลง  ทำนองสนุกสนาน  แม้จะไม่มีใครได้เห็นหน้า  แต่พวกเธอก็ยิ้มตลอดเวลาที่เต้น พวกเธอโยกย้ายสะโพก  วาดแขนบนอากาศ  กระโดดเบาๆ  เอนตัวมาด้านหน้า  เอามือจิ้มหน้าอย่างน่ารัก  จังหวะดนตรีเร่งขึ้นเรื่อยๆ  แล้วจบลงด้วยท่วงท่าที่เข้มแข็งปนน่ารัก

              ด้อมของเลิฟแคนดี้โพสต์คลิปเต้นโคฟเวอร์ในเวลาเช้าตรู่  มันไม่ต่างอะไรกับการเต้นของคนอื่นๆ มีแต่ความตั้งใจอันเปี่ยมล้น  ที่จะทำให้คนสำคัญเห็นว่าพวกเธอทุ่มเทขนาดไหน  เพื่อให้ได้รอยยิ้มนี้มา  เป็นการรวมตัวของกลุ่มคนที่มีความรักเหมือนกัน  และร่วมมือกันจนสำเร็จ

              เพราะไลน์เต้นของตามดาวน่ารักและเซ็กซี่เกินต้านทาน  ทำให้ในโลกออนไลน์กำลังตามหาที่มาของคนน่ารักคนนี้  และซัมเมอร์ก็ดีใจที่ตอนนี้ตามดาวอยู่ต่อหน้าเธอ  มองหน้าตามดาวอย่างคนที่ตั้งใจจะเริ่มต้นใหม่  แม้รู้ว่าหนทางยังอีกยาวไกล