ปูไต่

ทำใจอยู่พักใหญ่ คนบนตักก็ยกแก้วขึ้นมากระดก ตามด้วยโอบรอบลำคอ ดันศีรษะเขาให้โน้มลงมา เพื่อป้อนเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ให้เขา แต่ทันทีที่ร่างเล็กประกบปาก เขาก็ใช้มือช้อนท้ายทอยเธอให้เงยขึ้น จากนั้นก็กลืนแอลกอฮอล์แสนหวานนั้นลงไปในลำคอ ไม่รู้ว่าเหล้ามันรสชาติหวาน หรือเป็นเพราะเธอป้อนกันแน่ ถึงได้หวานติดลิ้นได้ขนาดนี้

                     “อื้อ”

                     “อึก อึก อึก” จังหวะที่เขากลืนก็แอบดูดริมฝีปากเธอไปด้วย ซึ่งการกระทำของเขามันทำให้คนบนตักตื่นตระหนกอยู่ไม่น้อย

                     “อะ...เอ่อ...พอใจยัง” ทันทีที่ผละปากออกก็เอ่ยถามเขา

                     “แก้วเดียว จะไปพออะไร...พี่ครับ...ขออีกสิบแก้ว”

                     “สะ...สิบแก้ว!!” ไอ้บ้าเอ๊ย กะจะเอาให้ปากเปื่อยเลยหรือไง ร่างเล็กก่นด่าร่างสูงอยู่ในใจ ทว่าพะพายกลับไม่สนใจ ไหวไหล่แล้วตีมึนใส่เธอแทน

                     “ทำไม...เธอคิดว่ากระเป๋าน้องฉันมันราคาเท่าไหร่...ป้อนเหล้าแค่นี้เกินคุ้มเธอแล้ว”

                     “แค่นี้กับผีน่ะสิ” อุทานเบาๆ

                     “บ่นอะไร...บ่นดังๆ ให้ได้ยินด้วยสิ...”

                     “ปะ...เปล่าจ้า...” แสร้งยิ้มเมื่อถูกพะพายมองหน้าอย่างเอาเรื่อง แต่จังหวะที่เขาหันไปทางอื่น เธอก็เบะปากใส่เขาด้วยความหมั่นไส้ทันที ทำต่อหน้าไม่ได้ ทำลับหลังก็ได้วะ เธอคิด

                     เฟอร์ยังคงใช้ปากป้อนเครื่องดื่มมึนเมาให้เขาอย่างต่อเนื่อง และทุกครั้งที่เธออมแอลกอฮอล์ไว้ในปากเธอก็เผลอกลืนไปบ้างเล็กน้อย จนเธอก็แอบรู้สึกมึนๆ อยู่หน่อยๆ โชคดีที่เธอค่อนข้างเก่ง เป็นสายดื่มตัวแม่เลยพอจะตั้งสติได้ ส่วนเขาน่ะเหรอ...เริ่มพูดจาไม่รู้เรื่องแล้ว เธอก็เลยฉวยโอกาสที่เขาเมานั่นแหละปอกลอกให้หมด!!

                     “นี่นาย...เมาแล้ว...กุญแจรถอยู่ไหน...” เอ่ยถามพร้อมกับควานหากุญแจรถยนต์ของเขา

                     “อยู่นี่...ปะๆ ...ที่รักกลับกัน” พูดลิ้นพันกันไปหมดแล้ว แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็รีบหยิบกุญแจ แล้ววานให้พี่ๆ บอดี้การ์ดหิ้วเขาไปส่งที่รถ

                     “นี่นาย...มืออยู่นิ่งๆ ...อย่าล้วง...ฉันขับรถอยู่...” คนตัวเล็กปัดมือหนาที่กำลังซุกซนลูบไล้ต้นขาของเธอออก คนลามกล้วงมาได้มันแทบจะโดนของสงวนของเธออยู่แล้ว แต่ไม่ว่าจะปัดมันออกไปกี่ครั้ง เขาก็ยังคงใช้มือปลาหมึกนั้นก่อกวนเธอตลอดทางอยู่ดี

                     “มันเมาจริงไหมวะเนี่ย” เธออุทานแล้วหันไปมองใบหน้าของพะพายที่นอนตะแคงข้างหันมามองหน้าเธอด้วยสายตาเยิ้มๆ

                     มือหนาเอื้อมไปใช้สองนิ้วไต่ไปตามแขนเธอจนไปถึงหัวไหล่ ซุกซนไม่ยอมเลิก จนเธออยากจะจอดข้างทางแล้วถีบมันลงจากรถไปให้รู้แล้วรู้รอดไป ผู้ชายอะไรน่ารำคาญเป็นบ้า

                     “ปูไต่ ปูไต่ ปูไต่...อ๊ะๆ ...ไต่เข้านมดีไหมนะ” ใช้สองนิ้วไต่จากหัวไหล่ลงเธอแล้วเตรียมจะเลื่อนลงไปที่หน้าอก ทว่าคนตัวเล็กก็ฟาดมันก่อนที่มือเขาจะถึงเต้าอวบเสียก่อน

                     เฟี๊ยะ!!

                     “นี่เป็นโรคจิตหรือไง...”

                     “หรือจะไต่เข้าไปตรงนั้นดีน้า ไต่เข้าไปหนีบอีปิ๊เลยดีไหม” ไม่พูดเปล่า แต่คนหน้ามึนยังใช้สองนิ้วไต่ไปที่หน้าขาของเธอแล้วค่อยๆ หมุดเข้าไปใต้กระโปรงแสนสั้นของเธอช้าๆ

                     เพี๊ยะ!!

                     “โอ๊ย!!”

                     “นี่นาย ถ้าไม่อยู่นิ่งๆ ฉันจะปล่อยนายทิ้งไว้ข้างทางเดี๋ยวนี้เลย” เธอตวาดลั่นรถด้วยความหัวเสีย ที่ถูกพะพายฉวยโอกาสกับเธอไม่เลิก

                     หมับ!!

                     จุ๊ฟ จุ๊ฟ จุ๊ฟ!!

                     มือหนาคว้าแขนข้างที่เธอใช้คุมเกียร์มากุมไว้ ก่อนจะระดมจูบตั้งแต่หลังมือไปจนถึงต้นแขน จนคนถูกกระทำเริ่มที่จะทนไม่ไหวกับการกระทำของเขาที่มันอยู่ไม่เป็นสุข

                     “โอ๊ย...เมื่อไหร่จะถึงวะเนี่ย” อุทานอย่างหัวร้อนแล้วสะบัดแขนออกจากการเกาะกุมของไอ้คนหน้ามึนข้างๆ “ฟู่ว...อดทนไว้เฟอร์...หายใจเข้าพุธ...หายใจออกโธ...” ว่าแล้วก็พยายามคุมอัตราการหายใจของตน พร้อมกับรีบเหยียบคันเร่งให้ไปถึงคอนโดของพะพายเร็วๆ

                     กว่าจะขับมาถึงคอนโด เกือบเสียตัวให้ไอ้บ้ากามนี้แล้ว พอด่าก็ยิ้มอย่างกับคนหลอนกาว พอฟาดก็ตีมึน หยุดไปแป๊บเดียวก็หาเรื่องแต๊ะอั๋งเธอใหม่

                     ฟุ่บ!!

                     “เฮ้อ...กว่าจะถึง...เหงื่อแทบแตก” เฟอร์รีบจัดการพยุงร่างสูงที่เดินโซเซเข้าลิฟต์ไป แต่ระหว่างรอลิฟต์เคลื่อนขึ้นไปที่ชั้นบนสุด ไอ้บ้าพะพายมันก็เอาหน้าซุกซอกคอเธอ ต้อนจนร่างเล็กนั้นติดมุม

                     “หอมจัง...กลับห้องไปเธอเสร็จฉันแน่” คาดโทษเธอด้วยเสียงยานคราง ตาเยิ้มจนจะหลับอยู่รอมร่อ แถมทรงตัวแทบไม่อยู่ ทว่ายังมีหน้ามาซ่ากับเธออีก

                     “นี่...นี่มันในลิฟต์นะ...ใจเย็นหน่อยสิ”

                     “หึ...ใจเย็นอะไร...เธอเบี้ยวฉัน...มากี่รอบล้าว...” อืมเอาเข้าไป พูดแทบไม่รู้เรื่องแต่ก็ยังจะพูดมากอีก จะบ้าตาย

                     ไม่เพียงแค่ต้องเหนื่อยเถียงกับเขาเพียงเท่านั้นนะ ยังเหนื่อยที่ต้องพยายามดันหน้าเขาที่พยายามจะซุกอกเธอแทบตลอดเวลา หื่นไม่เลือกที่เลยจริงๆ แต่แล้วความอดทนกลับไม่จบลง เพราะทันทีที่เข้ามาถึงในห้องของเขา จากที่คิดว่าจะโล่งแล้ว เขากลับล็อกกลอน แล้วจู่โจมเธอตั้งแต่หน้าประตูห้อง

                     พรึ่บ พรึ่บ พรึ่บ!!

                     “อ๊ะ...พะพาย...จะ...ใจเย็นๆ สิ” เธอยังคงใจดีสู้เสือหิวโหยอย่างเขา แม้ว่าจะต่อต้านแค่ไหน เขาก็ยังตีมึนคุมถอดเสื้อผ้าเธอออกทีละชิ้นอยู่ดี

                     มือน้อยๆ พยายามผลักดันหน้าอกแกร่งออก ทว่ากลับถูกเขาต้อนเดินไปจนถึงเตียง รู้ตัวอีกทีทั้งคู่ก็เปลือยเปล่าไปแล้ว

                     พรึ่บ หมับ!!

                     “ดะ...เดี๋ยวสิ...”

                     “จิ๊...อะไรของเธอวะ...รีบเอาจะได้รีบนอน...” เอ่ยบอกเธอด้วยความรำคาญทั้งที่สตงสติของเขาแทบจะดับวูบอยู่แล้ว

                     “ยืมกระเป๋าพี่สะใภ้ให้ก่อน...โทรบอกเดี๋ยวนี้” เธอต่อรอง แล้วดันหน้าหล่อๆ ที่กำลังจะก้มซุกไซ้เธอออก

                     “หึ่ย!!” พ่นลมหายใจหนักๆ ออกมา แล้วพยุงร่างโซเซนั้นขึ้นนั่ง มือคว้าเครื่องสี่เหลี่ยมมาเลื่อนๆ หาชื่อน้องสาว แต่ด้วยเพราะตอนนี้ตาเริ่มพร่าเบลอ เลยเรียกให้เธอลุกขึ้นเลื่อนหาให้ “เลื่อนหาชื่อยัยฟ้าให้หน่อย...มองไม่ชัด” ไม่พูดเปล่าแต่จับต้นคอเธอแล้วกดใบหน้ามาที่จอสี่เหลี่ยม

                     ไอ้จอสี่เหลี่ยมไม่เท่าไหร่ แต่ท่อนลำข้าวหลามยักษ์ที่มันชี้โด่ขึ้นมานี่ดิ

                     “เฮือก” คนตัวเล็กตาโต เมื่อถูกความเป็นชายชี้หน้า ไม่พอมันยังผงกหัวราวกับทักทายเธออีก ในใจก็คิดว่าเป็นลมสิยัยเฟอร์ แต่มันกลับไม่ได้ดั่งใจหวัง

                     “เอ้า...หาเจอยัง” พูดพร้อมกับกดหัวเธอจ่อไปที่หน้าจออีกครั้ง

                     ฮือ ไอ้บ้านี่มันเมาจริงไหมวะ เฟอร์คิด ก่อนที่จะรีบเอื้อมมือไปจิ้มเลื่อนหาเบอร์น้องสาวของเขาอย่างสั่นๆ

                     “จะ...เจอแล้ว...” รีบกดโทรออกแล้วหยัดตัวขึ้นนั่งทันที ขืนให้หน้าเธอจ่ออยู่ตรงหว่างขาเขามีหวังช็อคตาย แม้ว่าเธอกับเขาจะเคยได้กันมาแล้วหลายครั้งก็เถอะ แต่ทุกครั้งเธอก็ไม่มีสติ ยิ่งมีสติแบบนี้ก็ยิ่งรับไม่ได้ใหญ่เลย

                     “อืม...” พยักหน้าเสร็จก็ยกโทรศัพท์ขึ้นแนบใบหูรอให้ปลายสายกดรับ แต่ขณะที่รอตาก็คือหลับไปแล้ว

                     เพี๊ยะ!!

                     “นี่!! โทรให้ฉันก่อน...อย่าเพิ่งหลับดิ” มือเล็กก็ไวซะเหลือเกินตบไปที่แก้มเขาจนหน้าสั่น ทำเอาซะคนเมาถึงกับรีบลืมตาขึ้นมาด้วยความตกใจ

                     “ฉันพักสายตาโว๊ย...” ตอบกลับพร้อมขมวดคิ้ว

                     [ว่าไงเฮีย...โทรมาซะดึกเลย]

                     “อะ...เอ่อ...อื้ม...ฟ้า...เฮียยืมกระเป๋าคอลเล็กชั่นใหม่...” พูดเพียงเท่านั้นเสียงก็หายไป พร้อมกับดวงตาที่ปิดลงอีกครั้ง แถมมันยังสัปหงก ต่อหน้าเธออีก

                     เพี๊ยะ!!

                     “คุยให้เสร็จก่อนได้ไหมค่อยหลับ” ตบไปที่แก้มเขาอีกครั้งและเเรงกว่าเดิม จนมันขึ้นรอยมือ เรียกสติให้คนเมาที่ง่วงจะตายชักให้ตื่นมาคุยโทรศัพท์ต่อด้วยท่าทีที่ลุ้นอีกครั้ง ลุ้นกลัวมันจะหลับคาสายอีก

                     “อะ...เอ้อ...เฮียขอนะ...เดี๋ยวซื้อใบใหม่ให้...พรุ่งนี้เดี๋ยวเฮียให้เฟอร์ไปเอา”

                     [โอเค...เอาไปเถอะ...เดี๋ยวฟ้าซื้อใหม่ก็ได้...แค่นี้นะเฮีย...ไม่มีอะไรแล้วใช่ไหม...เฮีย...เฮียพาย...เฮีย!!!!]

                     “...” ไม่มีเสียงตอบรับจากพะพาย โทรศัพท์หล่นไปบนที่นอน พร้อมกับพะพายที่หงายท้องหลับไปแล้ว

                     “เอ้า...เฮ้ย!!...เออดีเว้ย...ไม่ต้องเสียตัว...” ตกใจเพียงครู่หนึ่งก็รีบเรียกสติตัวเองกลับมา แล้วต่อจากนี้ล่ะ เธอจะทำไงต่อ ถ้าไอ้บ้านี่ตื่นมาโวยวายเธอเรื่องนั้น เธอจะทำไง

                     นั่งคิดอยู่สักพักและแล้วสมองอันชาญฉลาดของเธอก็มีแผนเด็ดๆ เธอรีบดึงร่างหมีควายของพะพายขึ้นไปนอนบนเตียงดีๆ และสร้างสถานการณ์ด้วยการดึงทึ้งที่นอนให้ดูยับยู่ยี่ราวกับว่าทั้งคู่นั้นได้ร่วมรักกันทั้งคืนประมาณแปดรอบ จากนั้นก็เปิดลิ้นชักและแกะกล่องถุงยางของเขา ฉีกถุงเอาถุงยางออกมาเป่าตามด้วยถุยน้ำลายใส่ในถุงยางแล้วโยนทิ้งลงพื้นไปนับสิบชิ้น

                     “คนอะไร สวย แถมยังฉลาดอีก...” ยกยิ้มขึ้นกับตัวเอง ก่อนที่จะรีบเดินไปหยิบเสื้อผ้าของตนที่ถูกพะพายถอดทิ้งบนพื้นมาสวมใส่

                     “เดี๋ยวนะ...ฉันไม่มีรถจะกลับยังไงล่ะเนี่ย...”

                     แปะๆๆๆ

                     “พะพาย...พะพาย...” ตบไปที่ใบหน้าหล่อเบาๆ หวังเรียกสติเขาอีกครั้ง

                     “อื้อ...##$@$%$%^#” แล้วก็ไม่รู้มันพูดแพร่มอะไรของมัน ฟังไม่รู้เรื่อง เธอเลยฉกฉวยโอกาสที่เขาไม่ได้สตินั่นแหละขอยืมรถ

                     “ยืมรถหน่อยนะ...พรุ่งนี้มีเรียนเช้า”

                     “อื้อ”

                     “ตังค์จะหมดแล้วนี่นา...กว่าเงินเดือนที่เฮียให้จะออกก็อีกตั้งอาทิตย์หน้า...เอาวะ...พะพาย...พะพาย”

                     “หืม?” ตอบรับ แต่ไม่รับรู้มีอยู่จริง แต่ช่างมันเถอะ มันเมา หลอกตบเอาทรัพย์ตอนนี้แหละ

                     “ขอเงินหน่อยนะ...” ว่าแล้วก็ก้มลงไปหยิบกระเป๋าตังค์ของเขาแล้วหยิบแบงก์สีเทาไปสิบใบ “ยืมหน่อยนะ...เงินเดือนออกเดี๋ยวเอามาคืน...อื้อๆ ...เอาไปเลย” ปลายประโยคตอบเอง ไม่พอทำเสียงเข้มเลียนแบบพะพายอีก จากนั้นก็รีบเก็บเงินใส่กระเป๋าด้วยท่าทีสบายใจ

                     “เพื่อความแนบเนียน...งั้น...” ว่าแล้วก็หยิบลิปสติกแท่งโปรดขึ้นมาทาปาก ตามด้วยประทับรอยจูบไปทั่วใบหน้า ลำคอ หน้าอก หน้าท้องของเขา และปิดจ๊ อบด้วยการดึงผ้าห่มขึ้นคลุมร่างอุจาดตานั้นทันที “จุ๊ฟๆ ...ฝันดีนะที่รักของเฟอร์...ไว้มาเล่นปูไต่ด้วยกันอีกนะจ๊ะ...” พูดจบก็สะบัดบ๊อบแล้วเดินออกจากห้องเขาไปสวยๆ

                     “คิคิ ได้เงินมาตั้งหมื่น แถมไม่เสียตัวสักน้ำ...เธอนี่มันฉลาดจริงๆ เลยยัยเฟอร์” อวยยศกับความปราดเปรื่องของตัวเอง แล้วรีบขับรถกลับคอนโดของเธอทันที