หอมเกินต้านNC+++

หัวใจของเธอเต้นคร่อมจังหวะทันที จากนั้นเขาก็เอื้อมมือมาจับมือข้างซ้ายของเธอไปจูบ และนั่นก็ยิ่งทำให้เธอยิ่งเขินเข้าไปใหญ่ ยิ้มหน้าบานแทบไม่หุบ

“พะพาย...” ร่างเล็กน้ำตาคลอ มองหน้าเขาอย่างไม่ค่อยเชื่อสายตา ว่าคนทรงกวนแบบเขาจะมีโมเม้นท์นี้ขอเธอแต่งงาน

แก๊ก แก๊ก!!

“กรี๊ดดดดดดด ไอ้บ้าพะพาย...ทำบ้าอะไรของนายวะเนี่ย” แล้วแล้วก็ต้องลมออกหูเมื่อสิ่งที่เขาหยิบออกมาไม่ใช่แหวนเพชรเม็ดโตอย่างที่เธอวาดฝันแสนหวานเอาไว้ แต่มันคือมีดตัดเล็บ แล้วเขาก็กำลังตัดเล็บของเธอที่เธอเพิ่งจะไปทำมาด้วย

“นี่คือคุณค่าที่เธอคู่ควรที่สุด ตัดซะบ้างเล็บน่ะ แสบหลังเป็นบ้า ข่วนจนหลังฉันลายหมดแล้ว” พูดพร้อมกับบรรจงตัดเล็บให้เธอต่อ โดยที่เธอก็พยายามชักกลับ แต่ก็ไม่สามารถต้านแรงของเขาได้ บวกกับกลัวว่าถ้ายื้อแย่งกันไปมามีดตัดเล็บจะตัดนิ้วเธอเอา

“ไอ้บ้าพะพาย!! เล็บฉันเพิ่งไปทำมานะ!!”พูดพร้อมกับน้ำตาคลอเบ้า นึกเสียดายเล็บสวยๆ

“ก็ทำแบบสั้นๆ สิ...จะไว้ยาวทำไม...เธอเห็นหลังฉันหรือยัง...ว่ามันลายแค่ไหน...มีแต่รอยเล็บเธอเนี่ย”

“หึ่ย!! ฉันไม่น่าไปคาดหวังกับคนอย่างนายเลย” จากที่เขินๆ เมื่อครู่ พอถูกกระชากลงมาจากสวรรค์เพราะถูกคนบ้าอย่างเขาดับฝัน ทำร่างเล็กหัวเสียทันที

“อย่ามาแตะ...” สะบัดไหล่ออกจากมือเขาที่เริ่มมาลูบมาไล้เธอที่นอนหันหลังให้ หวังจะปลุกปั่นอารมณ์เธอ

ตอนนี้อารมณ์เดียวที่มีให้เขาคืออารมณ์โกรธค่ะ อย่าฝันว่าเธอจะมีอารมณ์ร่วมกับเขาเลย หึ่ย!! ไอ้คนบ้า เธอฮึดฮัดอยู่ในใจ

“เฟอร์...หันมานอนกอดพายหน่อยดิ” เสียงสองออดอ้อนเธออย่างเคยๆ หวังให้เธอแพ้ลูกอ้อนของเขา แต่ฝันไปเถอะ เพราะเธอโมโหมาก แล้วเล็บร้านนี้คิวยาวกว่าเธอจะจองได้ก็ตั้งหลายเดือน แล้วดูเขาสิทำมันสั้นจู๋ไปแล้ว

“อย่ามายุ่ง...” ปัดมือเขาที่พยายามเกาะแกะเธออีกครั้ง

ส่วนเขาก็ไม่ลดละความพยายาม ยังคงแตะตรงนั้น แตะตรงนี้เธอ และยิ่งเป็นการยั่วโมโหเธอขึ้นไปอีก

พรึ่บ!!

“ฉันจะกลับบ้านไปนอนกับม๊า” สะบัดผ้าห่มออกจากตัว แล้วลุกขึ้นจากเตียง เปิดตู้เสื้อผ้าเก็บข้าวเก็บของใส่กระเป๋าเดินทางด้วยท่าทีฉุนเฉียว

“เฮ้...ไปนอนกับม๊า...ทำไมต้องเก็บเสื้อผ้าไปซะเกลี้ยงตู้เลย...จะย้ายบ้านหรือไง” รีบดีดตัวลุกจากเตียงแล้ววิ่งไปดึงเสื้อผ้าที่เธอหอบใส่กระเป๋าไปไว้ดังเดิม

“ถอยไป...ฉันจะกลับบ้าน...”

“งี่เง่าอีกแล้ว...เอะอะก็จะหนีท่าเดียวเลย...” คำว่างี่เง่าอีกแล้วมันทำให้เธอควันแทบออกหู นี่เธองี่เง่างั้นสิ เขามาตัดเล็บของเธอก่อนนะ

“เดี๋ยวนะไอ้บ้าพะพาย...ที่ฉันโกรธนายคือฉันงี่เง่างั้นสิ...ถามหน่อยนายมีสิทธิ์อะไรมาตัดเล็บฉัน!! นายรู้ไหมว่าฉันจองคิวร้านนานมากนะ...กว่าจะได้ทำ...แล้วดูนายมาตัดเล็บฉันเนี่ย เพียงเพราะไม่อยากให้ฉันข่วนหลังนายเนี่ยนะ!!...”

“มะ...มันจองนานขนาดนั้นเลยเหรอ” เอ่ยถามพร้อมกับมองหน้าเธอด้วยความรู้สึกผิด

“เออ...ถ้าอยากให้เล็บสั้นก็บอกกันก่อนก็ได้...ฉันก็จะได้ไม่จองคิวแล้วไม่ทำเล็บ...ไม่ใช่มาตัดของฉันแบบนี้!!” ตะคอกใส่เสียงดัง จากนั้นก็เดินออกจากห้องไปนั่งหน้างออยู่ที่โซฟากลางห้องโถงแทน หวังสงบสติอารมณ์ของตัวเองให้เย็นลงกว่านี้

“เฟอร์...” แต่หลังจากที่นั่งเงียบๆ คนเดียวนั้น พะพายก็เดินออกมาจากห้องนอน จากนั้นก็เดินมายืนหยุดอยู่ตรงหน้าเธอที่เริ่มอารมณ์เย็นขึ้นแล้ว

“...” เงยหน้ามองเขาไม่ได้พูดอะไร เฝ้ารอดูว่าเขาจะทำอะไรหรือพูดอะไรกับเธอต่อ เอาจริงแค่เขาขอโทษเธอก็หายโกรธแล้ว เธอกับเขาโกรธกันได้ไม่นานหรอก

พรึ่บ!

“แต่งงานกับพายนะเฟอร์” ร่างสูงนั่งคุกเข่าลงตรงหน้าเธออีกครั้ง จากนั้นก็ควักแหวนเพชรเม็ดโตยื่นไปตรงหน้าเธอ

หัวใจดวงน้อยเต้นคร่อมจังหวะอีกครั้ง ครั้งนี้เป็นแหวนเพชรจริงๆ เป็นคำขอแต่งงานจากปากเขาจริงๆ

“พะ...พะพาย...”

“ขอโทษที่ยั่วโมโห...จริงๆ ก็ตั้งใจจะขออยู่แล้ว...แค่แหย่เล่นเฉยๆ” ยิ้มแห้งกับความกวนประสาทของตัวเองที่ดันทำเกินกว่าเหตุ เกือบชะตาขาดแล้วไหมล่ะพะพายเอ๊ย

“อื้ม...ฉันให้อภัยนาย...แล้วก็...” ยื่นมือไปตรงหน้าเขาพร้อมกับประโยคต่อมาว่า “แต่งค่ะ...” รอยยิ้มกว้างปนเขินปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธออีกครั้ง ครั้งนี้มันแดงเป็นลูกตำลึงสุกเลยล่ะ แถมยิ้มจนแก้มแทบแตก

พะพายรีบดึงแหวนออกจากกล่องจากนั้นก็ปิดกล่องดังตับ แล้วโยนกล่องทิ้งไปด้านหลัง ตามด้วยบรรจงสวมแหวนให้เฟอร์อย่างตั้งใจ แล้วทิ้งท้ายด้วยการจูบไปที่หลังมือของเธอเบาๆ

กลิ่นหอมจากครีมบำรุงมือกลิ่นเชียร์บัตเตอร์ มันหอมละมุนจนพะพายเคลิ้ม จากที่จูบเบาๆ ก็ลากปลายจมูกกดหนักๆ ลากขึ้นไปถึงต้นแขนเธอ

“อ๊ะ...พะพาย...”

“ก็...มือเธอมันนุ่มแล้วก็หอมเกินต้านอะ...อดใจไม่ไหม...” กดจูบไปที่หัวไหล่ ก่อนที่จะทิ้งทวนด้วยการดูดจนมันขึ้นรอยสีแดงจางๆ

การกระทำอันอุกอาจของเขาทำเอาร่างเล็กรู้สึกร้อนวูบวาบ ท้องไส้ปั่นป่วนไปหมด ไม่พอเขายังมาซุกไซ้ซอกคอของเธอ ใช้นิ้วเกี่ยวสายชุดนอนออกจากไหล่มนทั้งสองขึ้น และด้วยเพราะเป็นผ้าซาตินลื่นๆ ทำให้เสื้อนอนสายเดี่ยวนั้นรูดลงไปกองอยู่ที่เอว

ความอวบอัดเด่นหราแทบกระแทกตาเขา สองเต้าโผล่พ้นบราดึงดูดให้เขาเอามือไปบีบเคล้นอย่างมันมือ

“อื้ม...พะพาย...”

“หน้าอกเธอใหญ่ขึ้น...ฉันชอบ...ใช้มันถูกลูกชายฉันได้ไหม...ได้ไหมเฟอร์” เอ่ยพร้อมกับเว้าวอนเขาด้วยแววตาอ้อนๆ

“อะ...อื้ม...ยืนขึ้นสิ” สิ้นคำตอบรับของเธอเขาก็รีบลุกขึ้น พร้อมกับถอดกางเกงออกอย่างไว

ความเป็นชายชูชันแข็งขยายใหญ่ชี้หน้าเธอจนแทบทิ่มตา มือเล็กค่อยๆ ปลดตะขอบราออกแล้วโยนมันลงพื้นไป จากนั้นก็เอื้อมไปกำท่อนลำขนาดใหญ่ของเขา รูดมันเบาๆ ส่วนเขาก็เขยิบเขาไปใกล้เธอมากขึ้น จนปลายหัวหยักยังแตะไปที่ปากของเธอราวกับตั้งใจ

“อมให้หน่อย...”

“อื้ม...” แม้จะทำรักด้วยกันบ่อย แต่ความใหญ่โตปานข้าวหลามหนองมนมันทำให้เธอไม่เคยจะชินสักครั้ง แถมปากเธอก็เล็กๆ อมก็ไม่เคยมิดเลย แต่เธอก็พยายามเอามันเข้าไปให้มากที่สุดหวังเอาใจเขา อยากทำให้เขาถูกใจและหลงใหลเธอที่สุด

แต่เข้าได้แค่นี้ก็ทำเขาแทบคลั่งแล้ว ผู้หญิงอะไร โคตรดึงดูด ครั้งแรกที่เขารู้สึกยังไงกับเธอ วันนี้เขาก็ยังรู้สึกกับเธอเช่นนั้น และมากยิ่งขึ้นไปทุกๆ วัน อยากจะมีเธอในทุกวัน ลืมตาก็อยากตอก นอนหลับก็อยากตอก เอ้ย หมายถึงลืมตาตื่นก็อยากเจอเธอแล้วบอกรักเธอ ก่อนนอนก็อยากเป็นคนเดียวที่ได้ส่งเธอเข้านอนแล้วบอกรักด้วยภาษากาย เอ๋ สรุปไม่ว่าจะแก้ตัวให้ดีแค่ไหนก็คือมุ่งนั่นแหละ คนแบบเขาแก้ตัวไม่ขึ้นเลยจริงๆ ก็เขามันคนหน้ามึนนี่นา แต่ก็นะ เฟอร์เริ่มจะชินแล้วแหละ

ก่อนจะเอาร่องหน้าอกถูไถให้ลำรักของเขารู้สึกเสียวซ่าน ก็โน้มใบหน้าเข้าไปแล้วใช้ปากกับเขาก่อนเป็นการอุ่นเครื่อง ปากเล็กค่อยๆ ดูดกลืนความเป็นชายของเขาเข้าปครึ่งลำ จากนั้นก็ใช้มือชักร่วมไปด้วย เรียวลิ้นเล็กๆ ในโพรงปากตวัดเลียรอบหัวหยัก ทำร่างสูงกระสันยิ่งเข้าไปอีก มือหนายกขึ้นจับศีรษะเธอแล้วโยกมันเบาๆ ตามความกระสันที่ปะทุอยู่ในกายของเขา

“อ๊าส์...” เสียงครางของเขาดังเคล้าคลอกับจังหวะที่ความเป็นชายผลุบเข้าผลุบออกในปากของเธอ เสียงดังจ๊วฟๆ ยังคงดังขึ้นต่อเนื่อง และอยู่ๆ เจ้าอนาคอนด้าก็กระตุกสองสามทีตามด้วยปลดปล่อยของเหลวสีขาวขุ่นทะลักเต็มปากเล็กจนเลอะเปรอะเปื้อน ไหลย้อยลงมาที่ขอบปากและลำคอ

เมื่อสำเร็จความใคร่ไปแล้วหนึ่งรอบ เธอก็ช้อนสายตามองเขา สายตา ใบหน้า มองมุมนี้นึกว่าดาราหนังโป๊มาเอง โคตรยั่ว โคตรเย้ายวน จนอยากจะกระแทกเข้าไปในลำคอของเธอซะเลย แล้วไอ้ท่าทีนั้นแหละที่ทำให้อารมณ์ และเลือดในกายของเขาพลุ่งพล่านมากขึ้นไปกว่าเดิม

“อ๊าส์...เฟอร์...ที่รักจ๋า...” พะพายครางเสียงกระเส่าเมื่อเธอแอ่นเด้งหน้าอกถูไถไปตามท่อนลำของเขา

มือเล็กบีบเต้าสองเต้าเบียดเข้าหากันแน่น แล้วถูขึ้นลง โดยที่ความเป็นชายของเขาก็อยู่ที่กลางร่องอกที่เบียดกันแน่น จนเขาแทบจะแตกคาอกเธออีกครั้ง ท่อนเอ็นของเขาผลุบขึ้นลงอยู่ตรงหน้าของเธอ จนอดใจไม่ไหวก้มลงไปใช้เรียวลิ้นเล็กๆ เลียตวัดไปพร้อมๆ กัน ลีลารักที่เธอบรรจงยั่วเย้าเขาทำร่างสูงแทบคลั่งตายไปเสียตรงนี้เลย

แพร่บ แพร่บ!!

“อื้ม...ที่รักครับ...โคตรเสียวเลย...อ๊าส์”

พะพายกัดปากล่าง พยายามข่มอารมณ์ของตัวเองเอาไว้ แต่ไม่รู้ว่าข่มยังไงถึงได้เด้งเอวตอบรับสัมผัสสุดสยิวจากเธอทุกจังหวะอย่างลงตัวขนาดนี้

หงึก หงึก

“อ๊าส์...” และในที่สุดของเหลวในกายเขาก็ทะลักพุ่งใส่หน้าเธอในเวลาต่อมา

“หึหึ...เลอะเต็มหน้าเลย” หลุดขำออกมาเล็กๆ แล้วยกมือขึ้นปาดคราบน้ำกามออกจากใบหน้าเธอด้วยความอ่อนโยน

เมื่อทำความสะอาดใบหน้าของเธอจนหมดจด ก็คุกเข่าลงตรงหน้าเธอ จับขาทั้งสองข้างแยกออกจากกัน แล้วโน้มใบหน้าเข้าไป เพื่อตวัดลิ้นเลียกลีบดอกไม้งามของตนทันที

“อ๊ะ...พะ...พาย” เพียงแค่เรียวลิ้นร้อนตวัดลากมันขึ้นลงก็ทำเธอพูดไม่ได้สรรพแล้ว ทั้งเอ่ยชื่อเขา ทั้งครางเสียงกระเส่า พร้อมกับสะโพกที่เด้งสู้ลิ้นของเขาอย่างเร่าร้อน เสียวซ่านไปทั่วทั้งกาย

ไฟรักที่แสนเร่าร้อนเริ่มเล่นงานเธออย่างจัง สติของเธอวินาทีนี้หวังเพียงต้องการปลดปล่อยความต้องการทั้งหมดออกมา แผ่นหลังเนียนใสแนบไปกับพนักพิงโซฟา ขาทั้งสองอ้ากว้างยิ่งกว่าเดิม หวังให้เขาได้สัมผัสตรงนั้นของเธอได้อย่างถนัดถนี่ยิ่งกว่าเดิม