รักแรกของเฟอร์

เสียงทุ้มเอ่ยทักทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก แล้วเห็นคนด้านในที่คุ้นเคย แต่ทว่าเมื่อหันไปเห็นคนด้านหลังที่เดินตามมาด้วยจึงทักขึ้นอีกครั้ง

“เอ้า พะพาย...มาทำอะไรเนี่ย”

“เฮียปลื้ม” พะพายเอ่ยทักญาติผู้พี่ของตน

“อะ...เอ้า...พี่ปลื้มรู้จักพะพายด้วยเหรอคะ” ร่างเล็กเอ่ยถามชายตรงหน้าด้วยความสงสัย

“รู้สิ ญาติพี่เอง”

“อะ...อ้อ...แล้วพี่ปลื้มมาทำอะไรที่นี่คะ...” เสียงหวานใสถามขึ้น พร้อมกับท่าทีที่ดูเรียบร้อย อ่อนหวานน่ารัก ดูไม่เชิด ไม่เหวี่ยงเหมือนตอนอยู่กับเขาเลย ซึ่งมันทำให้พะพายที่ยืนดูอยู่นั้นรู้สึกตงิดตงิดอยู่ไม่น้อย

“พี่มาหาไอ้ฟร้องค์ ว่าแต่ทำไมถึงได้มากับพะพายได้ล่ะ” เลิกคิ้วแล้วมอง แต่พะพายนี่สิ อยู่ๆ ก็กระแซะเข้ามาแล้วโอบเอวบางของเฟอร์เอาไว้ สร้างความประหลาดใจให้แก่ปลาบปลื้มอยู่ไม่น้อย แต่ด้วยความที่เขาเป็นผู้ชาย แล้วไอ้ท่าทีแบบนี้เขาย่อมรู้ดีว่ามันคืออาการหึงหวง

หมับ!!

“นี่...ถอยไปนะ...” ดันร่างพะพายออก ราวกับกลัวว่าปลาบปลื้มจะเข้าใจผิด

“อ้อพายมาส่งแฟนน่ะเฮีย...เนี่ยสาวพาย” อู้ว พูดออกมาแบบเต็มปากเต็มคำ แต่คนตัวเล็กนี่สิ ไม่ตลกด้วย

“มะ...ไม่ใช่นะคะพี่ปลื้ม...”

“ใช่ครับ...งอนกันอยู่...งั้นพายขอตัวก่อนนะครับ” แล้วพะพายก็ดึงร่างเล็กออกจากลิฟต์ไป ด้วยความหัวเสีย ทำไมต้องทำตัวรังเกียจเขาต่อหน้าคนอื่นขนาดนี้ด้วยก็ไม่เข้าใจ

“ทำบ้าอะไรของนาย...ไปพูดแบบนั้นทำไม...พี่ปลื้มเข้าใจผิดหมดแล้ว” เธอโวยวายทันทีที่เข้ามาในห้อง

“อย่าบอกนะ...ว่ารักแรกของเธอคือเฮียปลื้มน่ะ” ปิดประตูห้องแล้วเดินตามหลัง พร้อมกับเอ่ยถามด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง

“...”

“เธอชอบเฮียปลื้มเหรอ” เดินไปดักหน้าเธอแล้วถามย้ำอีกครั้ง ดวงตาคมกริบจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยนั้น ราวกับพยายามคาดคั้นคำตอบ ด้วยหัวใจที่สั่นไหวเพราะกลัวว่าจะใช่

“ถ้าใช่แล้วจะทำไม”

“ชอบแบบเฮียปลื้มเหรอ” ไม่สนใจถ้าทางเหวี่ยงๆ ของเธอเลยสักนิด ยังคงถามต่อ

“ออกไปได้แล้ว...ฉันจะนอน”

“ก็ไม่แปลกใจที่ชอบเฮียปลื้ม...ก็หล่อออกปานนั้น...แต่ฉันก็หล่อไม่แพ้เฮียเลยนะ...เข้าตาเธอบ้างปะ” คำพูดของพะพายทำร่างเล็กเลิกคิ้วมองด้วยความสงสัย อารมณ์ไหนของมันเนี่ย เมื่อกี้ยังดุดันใส่เธออยู่เลย

“ไม่เข้าทั้งตา แล้วก็ไม่เข้าทั้งใจเลย ออกไปไป๊!!” ว่าแล้วก็ดันร่างสูงออกไปทางประตู แต่พะพายกลับขืนตัวไว้

“แต่ฉันได้เข้าไปในตัวเธอแล้วนะ ไม่เข้าตา ไม่เข้าใจอย่างน้อยได้แตกในก็ยังดี”

“อี๋ ไอ้บ้า...พูดมาได้ไม่อายปาก...แล้วรู้ไหมว่าทำไมฉันถึงชอบพี่ปลื้ม”

“ทำไม”

“ก็พี่ปลื้มไม่มีความคิดอุบาทว์แบบนายไง เขาน่ะไม่เคยแตะเนื้อต้องตัวฉันเลย ให้เกียรติผู้หญิงด้วย”

“ก็เขาไม่ชอบเธอ เขาจะแตะเธอไหมล่ะ”

“อ้อ แปลว่านาย ชอบฉัน?” เชิดหน้าแล้วถามด้วยท่าทียียวน

“ใช่...เนี่ยตัวเล็กสเปคเลย” เมื่อเธอเชิดหน้าถาม เขาก็โน้มใบหน้าลงไปตอบเช่นกัน พร้อมกับยักคิ้วกวนๆ ใส่ จนเธอต้องผละตัวออก ทว่า เขากลับรวบเอวบางแล้วดึงเข้ามาประชิดร่างของเขาเสียก่อน

“อ๊ะ...นี่ปล่อยฉันนะ” ดิ้นขลุกขลัก เมื่อถูกลำแขนของเขารัดแน่นขึ้น

“ไม่ปล่อย...”

“ปล่อย!!”

“ไม่ปล่อย”

“ไอ้พะพาย...ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะเว้ย”

“ไม่...อะไรที่เธอต้องการ...ฉันไม่ทำ...” ส่ายหน้าไปมาด้วยท่าที กวนประสาท จนคนตัวเล็กอยากจะข่วนหน้าเขาให้รู้แล้วรู้รอด

“ไอ้บ้า งั้นก็กอดฉันให้แน่นๆ เลย” ในเมื่อเขาบอกว่าจะไม่ทำตามที่เธอบอก งั้นก็พูดตรงข้าม

“โอเค” ตอบรับพร้อมกับกอดเธอแน่นขึ้น ไอ้บ้านี่มันเป็นงูเหลือมหรือไง ทำไมถึงได้รัดแน่นขนาดนี้นะ

“อ๊ะ...ไหนบอกว่าจะไม่ทำตามที่พูดไง”

“เปลี่ยนใจแล้ว จะทำตามที่เธอบอกทุกคำ”

“งั้นก็ปล่อย!!” ดิ้นแล้วพยายามขัดขืน แต่ก็ยังถูกคนหน้ามึนรัดอยู่อย่างนั้น

“ไม่”

“อ๊ะ...ไหนบอกจะทำตามแล้วไง”

“ทำ...”

“ทำก็ปล่อย”

“ทำตามใจตัวเอง”

“หึ่ย นายนี่มัน!!”

“คบกัน”

“ห...ห๊ะ?...ว่าไงนะ”

“คบกัน...เดี๋ยวดูแลเอง” ถึงกับอ้าปากค้างเลยไง กัดกันขนาดนี้ มาขอคบ จะบ้าหรือไง

“ไม่”

“คบ”

“บอกว่าไม่ไง...ใครจะบ้าคบกับคนที่ไม่ชอบ แล้วตีกันขนาดนี้ จะรอดไหม”

“ก็ลองคบดูก่อน จะได้รู้ว่ารอดไม่รอด...เร็วๆ ...คบเถอะ...เอากันแล้วคบๆ จบๆ”

“เอาก็เอาไปสิ ฉันไม่คบเว้ย แล้วก็ปล่อย!!”

“งั้นฉันจะไปเปล่าประกาศให้ทั่วเฟสเลยว่าเธอโกหกเพื่อนว่าคบกับฉัน”

“...บอกไปเลย...” แทนที่เธอจะสนใจ ทำไมกลับกลายเป็นแบบนี้ไปได้ล่ะเนี่ย

“ได้...งั้นก็แปลว่าที่จะให้ช่วยทำเป็นตามตื๊อเธอ...ก็คงไม่ต้องทำแล้วใช่ไหม”

“อ๊ะ...จริงสิ” เมื่อนึกขึ้นได้ ว่าก่อนหน้านี้เธอได้โกหกอะไรไป ก็เลยรีบดึงสติตัวเองกลับมา

พรึ่บ!!

“ก็ได้”

“ไม่ทันแล้ว...เปลี่ยนใจแล้ว” พะพายไหวไหล่อย่างไม่สะทกสะท้าน ก่อนที่ดันไหล่เล็กจนตัวเธอเซไปด้านหลัง จากนั้นก็เดินไปทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟาอย่างถือวิสาสะ

“อะไร...ได้ไงกัน”

“ก็เธอตัดสินใจช้า ฉันเปลี่ยนใจแล้ว...”

“หึ่ย!!”

“หิวน้ำ”

“หิวก็เดินไปกินเอง” พูดด้วยเสียงแข็งๆ

“อ้า...ได้...” พยักหน้าอย่างเป็นต่อ แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองขึ้นมาเลื่อนๆ ดูอะไรสักอย่าง “พะพาย...พะพายเป็นแฟนกับเฟอร์จริงเหรอ” เขาอ่านข้อความที่เด้งเข้ามาหาเขาเมื่อหลายวันก่อน ข้อความที่ยังคงค้างโดยที่เขาก็ไม่คิดที่จะตอบ แต่มาวันนี้เห็นทีจะเอาไว้ใช้เป็นเครื่องมือน่าจะเหมาะ

“ตอบไปว่าตามจีบฉัน”

“หิวน้ำ” ย้ำคำพูดเดิม อย่างเหนือชั้นเพื่อบีบบังคับให้เธอเดินไปเอาน้ำมาให้เขาตามที่ต้องการ

“จิ๊!!” เดินไปหยิบน้ำในตู้เย็นด้วยความหัวเสีย “เอาไป” ยื่นขวดน้ำให้

“จะเอาน้ำโค้ก” ช้อนตามองคนตัวเล็กที่กำลังอารมณ์เสียใส่เขา ด้วยความกวน

“ไม่มีน้ำโค้ก ฉันไม่กินของไม่มีประโยชน์”

“ไม่มีก็ไปซื้อ”

“นายนี่มัน!! หึ่ย!! ถ้าซื้อจะตอบตามที่ฉันบอกไหม”

“อืม...ไปซื้อมาสิ”

“งั้นก็รอแป๊บ” จากนั้นเฟอร์ก็เดินออกจากห้องไป แล้วตรงดิ่งลงไปซื้อน้ำอัดลมที่ซูเปอร์มาเก็ตใต้คอนโดมาให้เขาตามที่ขอ

“เอาไป...”

“ฉันดื่มน้ำเปล่าไปแล้ว...ไม่อยากดื่มน้ำอัดลมแล้ว...เพราะว่ามันไม่มีประโยชน์” กรี๊ดดดดดด ไอ้บ้า อยากจะกรี๊ดใส่หูมันจริงๆ ทำไมมันถึงได้กวนประสาทเธอได้ขนาดนี้นะ โอ๊ย!!! เธอจะเอายังไงกับคนแบบเขาดี

“ละ...แล้วตอบไปยัง”

“ยัง...เอาไปตอบเองสิ” ยื่นโทรศัพท์ของเขาให้เธอ แต่ทันทีที่เธอจะเอื้อมไปรับมากด เขาก็รวบเอวเธอและดึงขึ้นมานั่งบนตักของเขาทันที

หมับ พรึ่บ!

“อ๊ะ...ไอ้บ้า...ปล่อยฉันนะ”

“พิมพ์ตอบไปสิ” ยื่นเครื่องสี่เหลี่ยมให้ แล้วใช้มืออีกข้างโอบเอวเล็กเอาไว้พลางเกยคางไปที่ไหล่

“หึ่ย” เอาวะรีบๆ พิมพ์ตอบไปจะได้จบๆ นี่ก็ไม่รู้ว่าต่อไปเขาจะเล่นแง่อะไรกับเธออีก

“เดี๋ยว...เกินหน้าที่หรือเปล่า...ให้ตอบข้อความเพื่อนเธอ...ไม่ใช่ให้ดูรูป” เมื่อเห็นว่าเธอเข้าไปในอัลบั้มภาพถ่ายก็ถูกเจ้าของเครื่องนั้นดักคอขึ้นก่อน

“ขอสักรูปสองรูปก็ไม่ได้เลยหรือไง”

“ก็บอกว่าไม่ชอบให้เอาไปตัดต่อไง หน้าฉันเบี้ยว เธอรีทัชกาก”

“ก็เราไม่มีรูปคู่กันนี่”

“ก็บอกแล้วไงว่าถ้าอยากได้รูปให้มาเอากับฉัน”

“จริงนะ...ไหนๆ” ร่างเล็กตาลุกวาวพร้อมกับหันไปมองหน้าเขาที่อยู่ใกล้เธอเพียงไม่กี่เซน วินาทีนี้ทำเอาคนบนตักถึงกับเสียการทรงตัวไปเล็กน้อย แต่เมื่อถูกเขาปั่นประสาทก็ต้องรีบดึงสติตัวเองกลับมา

“ให้เอาก่อน...แล้วจะให้”

“ทุเรศ...หื่นกาม...แล้วก็กลับไปได้แล้ว”ยกมือขึ้นดันหน้าเขาที่พยายามยื่นมาใกล้เธอออก พร้อมกับเอนกายหลบจนเกือบตกจากตักเขา โชคดีที่เขากอดเธอเอาไว้ ไม่งั้นคงหงายหลังไปแล้ว

“ไม่อะ ขี้เกียจกลับ...จะอยู่นี่” ลอยหน้าลอยตา ทำราวกับว่าห้องของเธอเป็นห้องของเขาอย่างงั้นแหละ