เจ้าแผนการแบบสุดๆ

1ปีต่อมา...

หลังจากวันนั้นที่เพื่อนของเฟอร์จากโลกไปแล้ว ทำให้เฟอร์ไม่ค่อยกล้าที่จะอยู่คนเดียวอีกต่อไป ด้วยเพราะยูมิเองก็มีเรย์ที่ต้องดูแล ต้องใช้ชีวิตคู่รักด้วยกัน เธอเลยไม่อยากที่จะรบกวนทั้งคู่มากนัก จึงตัดสินใจขนของกลับบ้านแล้วปล่อยคอนโดให้คนอื่นเช่าไป แล้วพะพายก็นานๆ จะเจอกันที วันไหนที่หยุดเธอถึงจะไปหาพะพายที่คอนโด ใช้ชีวิตด้วยกันวันสองวัน หรือบางครั้งแค่วันเดียวก็มี ซึ่งเธอก็เข้าใจดี แม้หลายครั้งจะแอบงี่เง่าอยู่บ่อยๆ ก็ตาม แต่เมื่อได้ของฝากจากพะพาย ได้ไปกินอะไรอร่อยๆ ด้วยกัน ก็หายงอนแล้ว

“บ้าเอ๊ย...ท้องได้ไงเนี่ย...” ร่างเล็กหยิบที่ตรวจครรภ์ขึ้นมาดู ก็พบว่ามันขึ้นสองขีด ซึ่งทำให้เฟอร์ลำบากใจอยู่ไม่น้อย

ขาเรียวเดินไปเดินมา จนผีในห้องตาลายไปหมด เพราะคิดไม่ตกว่าจะบอกเรื่องนี้กับพ่อของเธอยังไงดี มารู้ตัวว่าท้องก็ตอนที่พ่อกำลังทาบทามให้เธอไปแต่งงานกับเพื่อนพ่อแล้ว เอาจริงๆ พ่อของเธอก็พูดเรื่องนี้กับเธอตั้งแต่ยังเรียนไม่จบนั่นแหละแต่ตอนนั้นเธอกับเจียไปกันไม่ได้พ่อเลยต้องทาบทามคนใหม่ให้แทน

แล้วตอนนี้เรียนจบมา3ปีแล้ว และพ่อก็เห็นว่าเธอควรที่จะมีครอบครัวได้แล้วด้วยจึงนัดแนะให้เธอไปดูตัววันนี้

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!!

“อาหมวย...แต่งตัวเสร็จหรือยัง” เสียงฟงดังขึ้นที่หน้าประตูห้องของเธอ ดึงสติที่หลุดลอยไปให้กลับมาอยุ่กับเนื้อกับตัวในทันที

“เอ่อ...สะ...เสร็จแล้วค่ะป๊า” มือเล็กรีบโยนที่ตรวจครรภ์นั้นทิ้งลงถังขยะ แล้วคว้ากระเป๋าเดินออกจากห้องไป

แกร๊ก แอ๊ด!!

“ทำไมหน้าดูซีดๆ อาหมวยไม่สบายเหรอ...”

“อะ...เอ่อ...เฟอร์แค่ปวดหัวนิดหน่อยค่ะป๊า” ตอบกลับด้วยความประหม่าเล็กน้อย

“ไหวไหม...ถ้าไม่ไหว...ป๊าเลื่อนนัดก็ได้” ผู้เป็นพ่อถามด้วยความห่วงใย สายตาที่มองลูกสาวตัวน้อยสื่อถึงความอ่อนโยนจนเธอสัมผัสได้ แต่เธอรู้สึกผิด ที่ต้องไปดูตัวทั้งที่ในท้องของเธอตอนนี้มีลูกของ...พะพายอยู่

“ป๊า...ถ้าเฟอร์...มีแฟน...แล้วแฟนเฟอร์มีเชื้อไทยแบบพี่สะใภ้...ป๊าจะยอมไหมคะ” เฟอร์แอบเกริ่นๆ ขึ้นมา

“ป๊า...ยอมรับแค่ของอาตี๋เท่านั้น...ของอาตี๋มันเหตุสุดวิสัย แต่ถ้าเป็นไปได้ป๊าก็ต้องการที่จะเป็นดองกับตระกูลจีน...และเหลือแค่ลื้อเท่านั้นที่จะสานฝันให้ป๊าได้” เสียงเข้มของฟงกล่าวอย่างเด็ดขาด

“...แต่เฟอร์ไม่เคยเห็นหน้าเขาเลยนะคะ...จะรักกันได้จริงๆ เหรอ”

“แต่งๆ ไปก็รักเองนั่นแหละ...ดูอย่างม๊าลื้อสิ...อยู่กินกันไปป๊าก็รัก...แถมจีนกับจีนก็ยิ่งส่งเสริมความมั่งคั่งยิ่งๆ ขึ้นไป...”

“ค่ะ” พยักหน้าตอบรับแล้วเดินตามพ่อไป ปากเรียวบางเป็นกระจับได้รูปสวยสีหวานเม้มเข้าหากันแน่นด้วยความประหม่า แต่ถึงอย่างนั้นก็ขัดใจป๊าไม่ได้

รถคันหรูของตระกูลทรัพย์ธาดาแล่นเข้ามาจอดหน้าภัตตาคารอาหารจีนสุดหรูที่ใจกลางเมือง เพียงไม่นานพ่อลูกก็เดินออกมาจากรถ การดูตัวครั้งนี้ไม่ค่อยจะราบรื่นเท่าไหร่ เพราะอาหารที่เธอโปรดปรานกลับมีกลิ่นเหม็นชวนอ้วกไปเสียหมด

“อาตงพาน้องออกไปสูดอากาศข้างนอกไป...” พ่อของผู้ชายหน้าตี๋ที่แต่งตัวอย่างกับเจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้เอ่ยบอกลูกชาย แล้วอาตงอะไรนั่นก็ดูจะเชื่อฟังพ่อด้วยนะ ทำตามทุกอย่างเลย

“ครับป๊า...” ตงตงลุกขึ้นแล้วผายมือให้เธอเดินออกไปที่ระเบียงชมวิว

“น้องเฟอร์...ไม่สบายเหรอครับ...ดูหน้าซีดๆ ตั้งแต่เข้ามาแล้ว” ตงตงถามด้วยความอ่อนโยน

“นิดหน่อยค่ะเฮียตง...ขอโทษนะคะ...ที่ทำบรรยากาศบนโต๊ะอาหารเสียเลย” คนตัวเล็กขอโทษขอโพยอย่างรู้สึกผิด

“ไม่เป็นไรครับ...เห็นป๊าบอกว่าน้องเฟอร์สนใจเรื่องการทำจิวเวอรี่...เอาไหมเฮียหาทำเลเปิดร้านให้...”

“เอ่อ...ไม่เป็นไรดีกว่าค่ะ...เดี๋ยวเฟอร์หาเองดีกว่า...เฟอร์ไม่อยากรบกวนเฮียตง”

“รบกวนอะไรครับ...อีกหน่อยก็เป็นทองแผ่นเดียวกันแล้ว...ยังไงแต่งงานกันไป น้องเฟอร์อยากทำเฮียก็ต้องซัพพอร์ตอยู่ดี” ไม่พูดเปล่าแต่กลับเดินต้อนเธอจนแผ่นหลังของเธอชนไปกันราวเหล็กกั้น

“อ๊ะ!!”

หมับ!!

แล้วด้วยเพราะถอยหลังเดินเร็วไปหน่อย ทำให้เธอขาพันกันจนล้ม โชคยังดีที่ตงตงกอดเอวของเธอเอาไว้เสียก่อน แถมตอนนี้ร่างของเธอยังอยู่ใกล้กับเขาจนเกินไป จนได้กลิ่นน้ำหอมจากตัวเขา และกลิ่นนั่นก็ทำให้เฟอร์อาเจียนออกมาจนเลอะเต็มเสื้อของเธอไปหมด

อ้วก!!

“อึก...เฮีย...เฟอร์ขอโทษค่ะ...เฟอร์ไม่ได้ตั้งใจ...ถอดมาค่ะ...เดี๋ยวเฟอร์เอาไปซักให้” ด้วยความตกใจที่เผลออ้วกใส่เขา ก็รีบถลาตัวเข้าไปถอดเสื้อของเขาออกทันที

หมับ!!

“ผัวไปบินไม่กี่วัน...จะเอาผัวใหม่แล้วเหรอ” ยังไม่ทันที่เฟอร์จะถอดเสื้อสูทตัวนอกของตงตงได้สำเร็จ ก็ถูกมือของพะพายดึงแขนเธอแล้วกระชากจนร่างเล็กปลิวไปกระแทกอกแกร่งของเขาทันที

“เอ่อ...ไม่ใช่แบบนั้นนะคะเฮีย...” รีบแก้ตัวกับตงตงทันที เพราะกลัวว่าตงตงจะเอาเรื่องนี้ไปบอกป๊าเธอ

“ปล่อยมือจากว่าที่เจ้าสาวกู!!” ตงตงกดเสียงต่ำ พร้อมกับจ้องมองพะพายราวกับจะกินหัว

“ว่าที่เจ้าสาวมึง แต่เมียกู...ไปกลับ!!” พูดจบก็ดึงคนตัวเล็กให้เดินตามเขาไป โดยที่ไม่ได้สนใจว่าไอ้หน้าตี๋นั่นจะหงุดหงิดแค่ไหน

“พะพาย...ปล่อย...เดี๋ยวป๊าเห็น...เดี๋ยวเฮียเอาเรื่องนี้ไปบอกป๊าฉันได้ซวยพอดี”

“ฉันเริ่มจะทนเธอไม่ไหวแล้วนะเฟอร์...เธอไม่กล้าบอกป๊า...ฉันไม่เคยว่า...แต่เธอยอมไปเดตกับผู้ชายคนอื่นไปทั่วแบบนี้...ถามจริง...ยังรักกันอยู่จริงๆ เหรอ”

“พะพาย...ฟังกันหน่อยสิ...อึก...อุ๊บส์!” ระหว่างที่กำลังจะอธิบายก็รู้สึกพะอืดพะอมขึ้นมาอีกรอบ จนต้องยกมือขึ้นปิดปากตัวเองเอาไว้

“เป็นอะไรอีกอะ”

“พะพาย...เมื่อเดือนก่อน...นายได้ใส่ถุงอยู่ใช่ไหม” เอ่ยถามทั้งที่ยังเอามือปิดปากตัวเองเอาไว้ เพราะกลัวว่าอ้วกจะพุ่งใส่พะพายอีกคน

“ก็...ใส่...แหละ...ทำไม...หรือว่าเธอ...” ร่างสูงตาลุกวาวราวกับว่ารอคอยสิ่งนี้มานาน

แต่คำว่าก็ใส่แหละของเขานี่สิ ทำเฟอร์แปลกใจอยู่ไม่น้อย ทำไมรู้สึกเหมือนทุกอย่างมันเป็นแผนของเขายังไงก็ไม่รู้

“ทำไมดูดีใจขนาดนั้น...” เลิกคิ้วแล้วมองด้วยสายตาจับผิด

“ก็...ไม่ได้ดีใจ...แต่เครียดอยู่ไง...แล้ว...สรุปท้องเหรอ” พะพายตอบอึกอักไม่กล้าที่จะสบตาเฟอร์โดยตรง ราวกับคนมีชนักติดหลังอยู่

“ก็...อืม...ฉันตรวจเมื่อเช้า” ก้มหน้าตอบไม่เต็มเสียนัก เพราะยังสับสนอยู่ว่าเธอท้องได้ไงทั้งที่เธอป้องกันทุกทาง ทั้งยาคุม ทั้งถุงยาง

“ว้า...อุตส่าห์ใส่ถุงแล้วแท้ๆ เลย...” พะพายแสร้งทำหน้าเศร้า ซึ่งมันดูยังไงก็ดูแสดงจนเธอดูออก

“พะพาย!! ฉันท้องได้ยังไง...นายทำอะไรกับฉัน!!” กดเสียงต่ำคาดคั้นเอาความจริง เธอมั่นใจว่าเธอป้องกันอย่างดี นอกเสียจากว่าจะเป็นเขาเสียเองที่เล่นตุกติก

“ก็เอากับเธอไง...ไม่เอากันจะท้องเหรอ...สงสัยลูกอยากมาเกิดมั้ง...เพราะแม่มันไม่ยอมบอกตาสักที...สมน้ำหน้า...โดนเสกลูกเข้าท้อง...ทีนี้ก็ไปบอกป๊าเธอได้แล้วว่าเธอมีฉันเป็นผัว” นอกจากจะไม่สะทกสะท้านแล้วยังตีมึนเดินนำหน้าเธอไปยังรถด้วยท่าทีสบายอารมณ์ รอยยิ้มร้ายปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลาของเขาทันที

“พะพายฉันท้องได้ยังไง ฉันกินยาคุมทุกวัน...”

“สงสัยเอาแรงถุงแตกมั้ง...” ตอบหน้าตาย “เอาน่า...มีมาแล้วให้ทำไงล่ะ...”

กึก แกร๊ก!!

เฟอร์มองหน้าพะพายด้วยท่าทีไม่ไว้ใจจากนั้นก็เอื้อมมือไปเปิดลิ้นชักรถแล้วหยิบถุงยางในนั้นทั้งหมดออกมาดู พร้อมกับความจริงที่ปรากฏ เพราะทุกถุงมีรอยเจาะ!!

“พะพาย!! ไอ้บ้าเอ๊ย...นายเจาะถุงยางเหรอ...ทำไมนายทำแบบนี้ห๊ะ”

ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก!!

มือเล็กระรัวทุบไปที่แฟนหนุ่มข้างกายอย่างแรงด้วยความโมโห ทั้งที่คุยกันแล้ว ว่าจะให้เธอไปเกริ่นกับพ่อก่อน แล้วเรื่องของเราค่อยเป็นค่อยไป แต่ไอ้บ้านี่มันดันทำเธอท้องก่อนแถมทุกอย่างก็ดูเหมือนจะเป็นแผนของเขาทั้งหมดเลย

“โอ๊ยเฟอร์...พายเจ็บ!!...อย่าหงุดหงิดดิ...เดี๋ยวลูกออกมานิสัยเสียเหมือนแม่นะ”

เพี๊ยะ!!

“นิสัยเสียเหมือนแม่เหรอ...เจ้าเล่ห์เหมือนพ่อมันน่ะสิ...แล้วทีนี้จะบอกป๊ายังไง...แล้วเรื่องเฮียตงอีก...รอบนี้ไม่เหมือนรอบก่อนแน่...ดูท่าแล้วเฮียตงไม่ง่ายเหมือนเฮียเจียเลยนะ”

“ก็อย่าทำให้มันเป็นเรื่องยากสิ”

“นายก็พูดง่ายสิ...นายไม่ใช่ฉันนี่”

“ท้องขนาดนี้แล้วก็ยังไม่กล้าพูดอีกหรือไง...”

“ก็ทำใจอยู่...พยายามพูดกับป๊าแล้วแต่ป๊าไม่รับเขยไทยเลย”

“ทำใจบ้าอะไร3ปีกว่าแล้วนะ ฉันให้เวลาเธอทำใจมามากพอแล้ว...ต้องให้ลูกออกมาวิ่งได้เลยไหมถึงจะยอมบอก...ถ้าลูกออกมาอย่ามาขี้ขลาดแบบแม่มันนะ จะตีให้”

“ถ้าลูกออกมาก็อย่ากวนตีนเหมือนพ่อมันนะ ไม่งั้นจะเอาไปปล่อยวัด”

“นั่นลูกนะเฟอร์”

“ก็ทีนายยังจะตีลูกเลย”

“ฉันประชดไหมล่ะ...แล้วทีนี้จะเอายังไง...สรุปจะไปบอกเองไหม...หรือจะให้ฉันเป็นคนจัดการ”

“รู้แล้วๆ ...จะบอกเอง...แต่ขอเวลาอีกนิดได้ไหม...สักอาทิตย์”

“ไม่ให้!! สามปีที่ให้เวลาเธอ...มันยังไม่นานพออีกหรือไง...ฉันไม่โอเคนะหลบๆ ซ่อนๆ ทำตัวอย่างกับฉันเป็นชู้เธอเนี่ย”

“โถ่...พะพาย...ช่วยเข้าใจฉันหน่อยสิ”

“ไม่รู้ล่ะ...จะไปบอกพ่อแม่ไว้ก่อน...แล้วดูพี่เป็นตัวอย่างนะไอ้น้อง...ว่าคนจริงเขาทำกันยังไง” ถามจริง ว่าชีวิตนี้เขาจริงจังกับอะไรบ้าง ชีวิตเขาดูไม่ทุกข์ไม่ร้อนอะไรเลย เขาแทบจะไม่แคร์อะไรเลยด้วยซ้ำ แล้วดูเธอดิ คิดมากทุกอย่าง ไม่คิดเลยว่านิสัยคนละขั้วแบบนี้จะมาคบกันได้

ครืด ครืด ครืด!!

“พะ...พะพาย...ป๊าโทรมา...ทำไงดี...” ความเครียดในตอนแรกที่มีอยู่แล้วทวีเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว เมื่อพ่อของเธอโทรเข้ามา ทำให้เฟอร์ลุกลี้ลุกลนจนต้องขอความช่วยเหลือจากแฟนหนุ่มข้างกาย แต่ทว่าพะพายกลับไหวไหล่ไม่สนใจ แล้วปล่อยให้เธอทุกข์ร้อนไปคนเดียว ทั้งที่เขาเป็นคนไปเอาเธอออกมาจากอกพ่อเธอแท้ๆ

“คิดเองดิโตแล้ว...”

“จิ๊ไอ้บ้าเอ๊ย...ช่วยคิดหน่อย...”