Se connecterPartager
บทที่ 28
Dernier chapitre
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 880
จี้หานอีให้หรงชุนถอยไป กู้หว่านอวิ๋นไม่ใช่คนเดียวที่พูดเรื่องนี้ ด้วยผู้อื่นก็พูดไม่น้อยเช่นกันนางแต่งงานกับเสิ่นซื่อมาเกือบหนึ่งปี แต่เรื่องตั้งครรภ์ยังไร้วี่แวว แล้วจะไม่ถูกพูดถึงได้อย่างไรก่อนหน้านี้หมอหลวงเคยมาตรวจแล้ว ผลการตรวจชีพจรบอกว่าร่างกายไม่มีปัญหา จี้หานอีจึงไม่รีบร้อน เพียงค่อย ๆ บำรุงร่างกายไปตามเรื่องนางกล่าว “เรื่องเช่นนี้ล้วนขึ้นอยู่กับวาสนา บางทีอีกไม่นานก็อาจมีข่าวดี เจ้าไม่จำเป็นต้องห่วงใยข้าหรอก”กู้หว่านอวิ๋นพินิจใบหน้าของจี้หานอีซึ่งดูสงบนิ่งจนเกินไป มองไม่เห็นความร้อนใจแม้แต่นิด สีหน้าของนางจึงแข็งค้างเล็กน้อยบัดนี้ยังมีสิ่งใดที่นางเหนือกว่าพี่หญิงอีกเล่า? ก็มีเพียงเรื่องที่นางจะให้กำเนิดบุตรก่อนพี่หญิงเท่านั้นเอง แต่สีหน้าของจี้หานอีกลับคล้ายไม่ได้ใส่ใจนางกล่าวด้วยเสียงแผ่วเบาว่า “ข้ากับพี่หญิงเติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เล็ก มีบางคำที่ไม่รู้ว่าสมควรพูดกับพี่หญิงหรือไม่ แต่ในใจข้าก็เป็นห่วงพี่หญิงเช่นกันเจ้าค่ะ”จี้หานอีมองท่าทางอยากพูดแต่ไม่กล้าพูดของกู้หว่านอวิ๋นแล้วก็ให้รู้สึกขบขันเล็กน้อย จึงกล่าว “เจ้าพูดมาเถิด”กู้หว่านอวิ๋นจึงจ้องจี้หานอีเขม็งพลา
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 879
จี้หานอีย่อมไม่สะดวกตอบถ้อยคำนี้ของฮองเฮา จึงอยู่สนทนาเป็นเพื่อนอีกครู่หนึ่ง รอจนรับประทานมื้อกลางวันเสร็จถึงค่อยกลับเพียงแต่ขณะจะกลับ ก็เห็นเสิ่นซื่อมายืนรออยู่ตรงประตูวัง ภายในใจของจี้หานอีพลันรู้สึกสั่นไหวอย่างยากอธิบายขึ้นมาอีกครั้งบางทีอาจเป็นเพราะเกรงว่าไทเฮาจะทรงลงมือกับนาง ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา ไม่ว่าจี้หานอีเดินทางไปที่ใด เสิ่นซื่อก็จะมารับนางเสมอจี้หานอีเองก็เคยชินแล้ว บางครั้งนางยังอดคิดไม่ได้ว่า หากวันหนึ่งเสิ่นซื่อไม่มารับ เพียงเพราะงานยุ่งเกินไป นางก็คงรู้สึกเสียใจเช่นกันบางครั้งความเคยชินก็ทำให้ผู้คนไม่อาจต้านทานจริง ๆหลังขึ้นรถม้า จี้หานอีก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกเล็กน้อยขณะเอนกายอยู่ในอ้อมกอดเสิ่นซื่อนางไม่อยากเข้าวังเลยสักนิด ต่อให้กลับจวนต้องวุ่นวายเพียงใด แต่เมื่ออยู่ในสถานที่ที่ตนคุ้นเคย นางก็สามารถจัดการเรื่องราวได้โดยสะดวก ไม่เหมือนอยู่ในวังที่ต้องคอยระมัดระวังกฎเกณฑ์ทุกฝีก้าวนางหลับตาอยู่ในอ้อมกอดของเสิ่นซื่อ ระบายลมหายใจแผ่วเบาอย่างเกียจคร้าน รู้สึกว่าอ้อมกอดของเขาช่างอบอุ่นเหลือเกินปลายนิ้วของเสิ่นซื่อลูบไล้ใบหน้าจี้หานอี เมื่อสัมผัสได้ถึงความเ
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 878
จี้หานอีคิดไม่ถึงว่าฮ่องเต้จะเสด็จมาสวนเหมยเวลานี้ จึงรีบถวายบังคมพร้อมพระชายารัชทายาทฮ่องเต้เสด็จมาหยุดลงเบื้องหน้าจี้หานอี ก่อนทอดพระเนตรดอกเหมยยวนยางที่อยู่ตรงหน้านางเหมยยวนยางหนึ่งก้านผลิดอกเป็นคู่ จึงได้ชื่อว่าเหมยยวนยางพระเนตรกวาดมองจี้หานอีกับพระชายารัชทายาทผู้ยืนก้มหน้า ก่อนรับสั่งให้ทั้งสองลุกขึ้นโดยไม่ต้องมากพิธี แล้วตรัสกับจี้หานอีว่า “ข้าชอบเหมยซิ่งที่สุด ฮูหยินเสิ่นวาดภาพเหมยซิ่งให้ข้าก็พอ”จี้หานอีรับคำด้วยน้ำเสียงนอบน้อม สายตายังคงหยุดอยู่ตรงชายฉลองพระองค์สีเหลืองทองของฮ่องเต้ตลอดเวลากล่าวตามตรง พระบารมีของฮ่องเต้ไม่ได้ด้อยกว่าเสิ่นซื่อ สุรเสียงก็หาได้อ่อนโยนไม่ หากเต็มไปด้วยความน่าเกรงขามของผู้ที่อยู่เหนือผู้คนมาเนิ่นนานจากนั้นก็ได้ยินฮ่องเต้ตรัสถามว่า “เจ้าชอบดอกเหมยที่นี่หรือไม่?”จี้หานอีรีบทูลตอบ “หม่อมฉันชอบเพคะ”ฮ่องเต้ทรงหัวเราะแผ่วเบา “หากชอบก็หักกลับไปสักสองสามกิ่งเถิด”จี้หานอีกำลังจะย่อกายขอบพระทัย แต่ฮ่องเต้ก็ทรงโบกพระหัตถ์ให้นางไม่ต้องมากพิธี จากนั้นจึงเสด็จผ่านหน้านางไปโดยไม่ได้ตรัสคำใดอีก นับว่าไม่ได้รั้งอยู่นานนักทันทีที่ฮ่องเต้เสด็จจากไป
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 877
มีเพียงนางที่ต้องแบกรับความทุกข์ใจไว้ตามลำพัง ข้างกายไม่มีญาติพี่น้องแม้แต่คนเดียวแต่ตัวนางเองก็ยังต้องดิ้นรนหาทางรอดท่ามกลางการบีบคั้นจากทุกฝ่ายซุนเป่าฉยงกำมือแน่น ก่อนกล่าวด้วยสีหน้าที่เป็นปกติว่า “ไทเฮาเพียงตรัสถึงเรื่องราวทั่วไปในครอบครัวเท่านั้นเจ้าค่ะ”ภายในดวงตาของเสิ่นหยวนฮั่นเผยความผิดหวังเล็กน้อยอย่างยากจะสังเกต ครั้งหนึ่งเขาเคยประทับใจซุนเป่าฉยงตั้งแต่แรกพบ หากนางยอมบอกจุดประสงค์ของไทเฮาตามตรง เขาก็อาจลองเปิดใจยอมรับนางดูบ้างถึงอย่างไรซุนเป่าฉยงก็เป็นภรรยาของเขาแล้ว ไม่ว่าจะมองจากความสัมพันธ์ หลักเหตุผล หรือการอบรมที่เขาได้รับมาตั้งแต่เล็ก เขาย่อมไม่มีวันปฏิบัติต่อนางอย่างไม่เป็นธรรมแน่นอนแต่เห็นได้ชัดว่าซุนเป่าฉยงยังคงเป็นคนฝั่งไทเฮาไม่แน่นางอาจกำลังลอบวางแผนร้ายร่วมกับไทเฮาเพื่อเล่นงานสกุลเสิ่นอยู่ก็เป็นได้นางยังคงไม่ยอมปริปากพูดคำใดเสิ่นหยวนฮั่นลุกขึ้นยืน ไม่ได้ซักถามต่อ ครั้นเดินผ่านข้างกายซุนเป่าฉยง เขาก็หยุดเท้ากล่าวกับนางว่า “เจ้ารีบพักผ่อนเถิด พรุ่งนี้เช้ายังต้องไปดูแลท่านแม่ของข้าที่วัดอีก”ซุนเป่าฉยงหันกลับไปมองเสิ่นหยวนฮั่น “คืนนี้ท่านพี่ไม่ค้างที่
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 876
น้ำเสียงของเสิ่นซื่อเนิบช้าแฝงความสุขุมหนักแน่น หลังจี้หานอีฟังจบ ในใจก็ค่อย ๆ คลายกังวลลงตอนแรกนางยังคงหวาดหวั่นอยู่บ้าง แต่บัดนี้ นางสามารถหลับลงในอ้อมกอดของเสิ่นซื่อได้อย่างสงบใจแล้วเสิ่นซื่อกระชับอ้อมแขนกอดจี้หานอีแนบแน่น ก่อนจุมพิตไล่ลงมาจากหว่างคิ้ว แล้วแนบริมฝีปากจูบนางอีกครั้ง ใช้วิธีที่อ่อนโยนที่สุดบอกแก่นางว่าอย่าได้หวาดหวั่น ไม่ว่าเกิดสิ่งใดขึ้น เขาจะคอยปกป้องนางเสมออีกด้านหนึ่งหลังซุนเป่าฉยงกลับถึงเรือน ไม่นานก็ถูกนางว่านผู้เป็นแม่สามีเรียกไปพบกว่าซุนเป่าฉยงจะกลับมาก็ดึกแล้ว แต่นางว่านก็ยังคงนั่งประจำตำแหน่งอยู่ภายในห้อง เฝ้ารอนางกลับมาอย่างเงียบงันสีหน้าของนางว่านย่ำแย่ยิ่ง ใบหน้าภายใต้แสงเทียนวูบไหวดูเคร่งขรึมเป็นพิเศษซุนเป่าฉยงเดินไปหยุดเบื้องหน้านางว่าน ก่อนย่อกายคารวะด้วยความนอบน้อม นางว่านมองซุนเป่าฉยง ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกอึดอัด การที่วันนี้ซุนเป่าฉยงเข้าวังยิ่งกลายเป็นหนามทิ่มแทงใจ ด้วยกลัวว่าอีกฝ่ายจะไปกราบทูลสิ่งใดต่อไทเฮาตอนที่ซุนเป่าฉยงเข้าวังวันนี้ นายท่านผู้เฒ่ากับฮูหยินผู้เฒ่าก็หารือกับนางจนได้ข้อสรุปแล้ว ทางอดีตอัครมหาเสนาบดีแสดงเจตนาชัดเจน ยามนี
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 875
ฮองเฮาทรงกำชับต่ออีกเล็กน้อย ก่อนรับสั่งให้องค์รัชทายาทไปส่งทั้งสอง ทั้งยังให้ขันทีในวังจุดโคมนำทางหลังจี้หานอีพร้อมด้วยเสิ่นซื่อกลับไปแล้ว ฮองเฮาก็ได้กลิ่นสุราจากพระวรกายฮ่องเต้ จึงตรัสถาม “ฝ่าบาททรงดื่มสุรามากเกินไปอีกแล้วหรือเพคะ?”จากนั้นจึงรับสั่งให้แม่นมข้างกายนำน้ำแกงสร่างเมาเข้ามา ด้วยตั้งใจให้ฮ่องเต้เสวยฮ่องเต้ทอดพระเนตรฮองเฮาผู้อยู่เบื้องหน้า ก่อนมองถ้วยในมือของนาง แล้วจึงยื่นพระหัตถ์ไปรับมาอย่างเรียบเฉย “คืนนี้ข้าจะค้างที่นี่”ฮองเฮาทรงประหลาดใจอยู่บ้าง เมื่อครั้งทั้งสองยังเยาว์วัย ตัวนางกับฮ่องเต้รักใคร่ผูกพันกันลึกซึ้ง เวลานั้นข้างกายฮ่องเต้มีเพียงนางผู้เดียว ต่อให้มีฎีกาทูลขอให้รับสนมเข้ามานับไม่ถ้วน ฮ่องเต้ก็ไม่เคยยอมผ่อนปรน กระทั่งนางให้กำเนิดองค์ชายติดต่อกันถึงสองพระองค์ สถานะมั่นคงแล้ว ฮ่องเต้จึงเริ่มทรงพิจารณารับสนมเพียงแต่ต่อให้เคยรักใคร่ลึกซึ้งเพียงใด พอถึงวัยนี้ความรู้สึกก็เริ่มจืดจาง แม้ในวังหลังของฮ่องเต้จะมีสนมอยู่น้อยนิด แต่พระองค์ก็ไม่ได้เสด็จมาที่นี่เป็นเวลานานแล้วฮองเฮาย่อมทรงยินดี จึงรีบรับสั่งให้คนไปเตรียมการอีกด้านหนึ่ง จี้หานอีกับเสิ่นซื่อขึ
Vous vous intéresseriez aussi à
ชายาแพทย์เสด็จ : ท่านอ๋องควรดื่มยาแล้ว
จิ้งเยี่ยน67.3K Vuesข้ามเวลามาเป็นภรรยาสามีขาพิการ
เยว่หลง33.7K Vuesองค์ชายหลีกับชายาลี้รัก
ชาผลไม้140.1K Vuesทะลุมิติเข้ามาในนิยาย ชีวิตนี้ข้าลิขิตเอง
จี้เวยเวย679.7K Vuesสยบรักแม่ทัพไร้ใจ
ขนมปังปิ้งโฮวีท/หลิวหลี่หรง/หลิ่งอี้/ซูจิน83 Vuesเกิดใหม่ในร่างหญิงร้าย
ดอกไม้หนาม4.5K Vuesวิวาห์ใต้ม่านวสันต์
Wabibi141 Vuesบุปผาซ่อนเงาใจสู่บัลลังก์หงส์
จิรัฐติกาล88 Vues
