เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 29
บทล่าสุด
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 786
การที่นางไป๋เห็นว่าจี้หานอีไม่ยอมรับบ่าวอาวุโสไว้ใช้งาน ความจริงก็ถือว่าอยู่ในความคาดหมายของนาง หลายวันที่อยู่ร่วมกันมาทำให้นางค้นพบว่า แม้ภายนอกจี้หานอีดูเหมือนหัวอ่อนจัดการง่าย แต่แท้จริงกลับไม่ได้เป็นเช่นที่แสดงออกสักนิดนางไป๋จึงต้องพยักหน้าคล้ายลำบากใจ ซ้ำยังกุมมือจี้หานอีไว้พลางกล่าว “เรื่องนี้เป็นข้าที่ไม่รอบคอบเอง ล้วนเป็นข้าที่ผิดต่อน้องสะใภ้ หากน้องสะใภ้มีเรื่องอันใดไม่เข้าใจ ก็มาสอบถามข้าได้เสมอเลยนะ”จี้หานอีพยักหน้าพร้อมส่งยิ้มให้ “พี่สะใภ้อย่าได้โทษตัวเองเลยเจ้าค่ะ ย่อมไม่มีผู้ใดคาดคิดหรอก”นางไป๋เห็นจี้หานอีมีท่าทีคล้ายหลงเชื่อเข้าจริง ๆ ก็เพิ่งลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่กลับได้ยินจี้หานอีถามขึ้นอีกครั้งว่า “บังเอิญได้พบพี่สะใภ้ที่นี่พอดี บัญชีของโรงครัวยังมีจุดที่ไม่ค่อยชัดเจนอยู่อีกรายการหนึ่ง จึงอยากจะขอคำชี้แนะจากพี่สะใภ้เจ้าค่ะ”ใบหน้าของนางไป๋พลันชะงักค้างจี้หานอีให้หรงชุนนำสมุดบัญชีที่โรงครัวส่งมอบเมื่อวานนี้ออกมา นางเปิดไปที่หน้าหนึ่งแล้วกล่าว “โต๊ะจัดเลี้ยงที่เพิ่มเข้ามาใหม่สองโต๊ะในเรือนหน้า ไม่ได้ระบุไว้ว่าทำอาหารใดบ้าง และมีแขกท่านใดมาร่วมงาน เดิมทีเต
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 785
จี้หานอีคาดไม่ถึงเลยว่าเสิ่นซื่อจะกล้ารุ่มร่ามถึงเพียงนี้ จึงรีบโอนอ่อนผ่อนตามทันที "พวกเรากลับไปค่อย ๆ คุยกันด้านในเถิดเจ้าค่ะ..."เสิ่นซื่อตีหน้าขรึมพลางถามนาง "ค่อย ๆ คุยงั้นหรือ?""แล้วจะพูดความจริงด้วยหรือไม่?"จี้หานอีรีบพยักหน้าเสิ่นซื่อลอบยิ้มเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น นางยังคงยอมจำนนอย่างง่ายดายเช่นนี้เสมอเมื่อกลับมาถึงเตียงนอนอีกครั้ง เสิ่นซื่อก็กดร่างนางลงบนนั้น ก่อนถามด้วยท่าทีสบายอารมณ์ "เจ้าชอบข้าแล้วใช่หรือไม่?"จี้หานอีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง นางน่าจะชอบเสิ่นซื่อแล้วจริง ๆ เพราะในขณะที่ไม่รู้ตัว นางก็มักว้าวุ่นใจและห่วงหาอาวรณ์เขาอยู่เสมอนางพยักหน้าเบา ๆแววตาของเสิ่นซื่อพลันชะงักงัน ฝ่ามือที่กอบกุมท่อนแขนของจี้หานอีค่อย ๆ บีบแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว ขณะถามต่อ "ชอบข้าตรงที่ใดหรือ?"จี้หานอีตอบตามความจริง "เป็นท่านพี่ที่ดึงข้าขึ้นมาจากปลักตม และเป็นท่านพี่ที่ช่วยชีวิตข้ายามตกอยู่ในอันตรายเจ้าค่ะ""สำหรับข้าแล้ว วันเวลาที่จวนสกุลเซี่ยในอดีตคือฝันร้าย หากไม่มีท่านพี่ ข้าก็คงยากหลุดพ้นจากฝันร้ายนั้นมาได้""ท่านพี่ดีต่อข้า ทั้งยังมอบวันเวลาอันแสนสงบสุขให้แก่ข้า ข้าย่
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 784
จี้หานอีขบคิดอย่างหนักก่อนตอบ “ก็คือของที่ล้ำค่าควรเมือง...”พูดไปได้ครึ่งทาง นางพลันตระหนักว่าตนเองถูกเสิ่นซื่อต้อนให้จนมุมอีกแล้ว ทั้งที่นางไม่ได้หมายความเช่นนั้นเสียหน่อยช่างเถิด ช่างเถิด เวลาสนทนากับเสิ่นซื่อก็มักเป็นเช่นนี้เสมอ ความคิดอ่านของนางถูกเขาควบคุมได้อย่างง่ายดาย ดังนั้น นางจึงตัดใจไม่พูดเลยดีกว่านางพลิกตัวหลับตาหมายหลับใหล แต่เสิ่นซื่อกลับไม่ยอมปล่อยให้นางสมใจ เขารวบตัวนางขึ้นมาจากกองผ้าห่ม ให้จี้หานอีซบลงบนอกเขาแล้วถาม “วันนี้เหตุใดถึงถามว่าข้าชอบพอเจ้าหรือไม่”จี้หานอีเหนื่อยล้าจนต้องซบลงบนไหล่เสิ่นซื่อ เสียงของนางเนิบช้าอ่อนหวาน ซ้ำหางเสียงยังทอดยาว “ก็แค่อยากถามเท่านั้นเจ้าค่ะ”เสิ่นซื่อไม่ยอมปล่อยนางไปโดยง่าย จับปลายคางจี้หานอีให้เงยหน้าขึ้น นัยน์ตาลึกล้ำจับจ้องดวงตาที่หรี่ลงครึ่งหนึ่งอย่างเกียจคร้านของจี้หานอี “ชอบพอข้าแล้วหรือ?”ร่างของจี้หานอีสะท้านขึ้นมาเล็กน้อย พลางคิดว่าคำถามนี้ช่างตอบยากเสียจริงเสิ่นซื่อยังไม่ยอมเอ่ยปากบอกว่าชอบนางเลย แล้วเหตุใดนางจะต้องทำให้เสิ่นซื่อสมดั่งใจด้วยเล่านางหลับตาลง น้ำเสียงแผ่วเบา “หากท่านพี่ชอบพอข้า ข้าก็จะชอบพอท่านพ
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 783
จี้หานอีรู้สึกง่วงงุนขึ้นมาเล็กน้อยแล้วนางถาม “ด้านนอกมีสาวใช้เฝ้าอยู่หรือไม่?”หรงชุนรีบตอบ “ฮูหยินวางใจเถิด หากท่านโหวออกมาชิวอวี่ก็จะเข้ามาแจ้งให้ทราบเจ้าค่ะ”จี้หานอีรู้สึกวางใจ ก่อนกล่าวต่อ “ไม่อยากปักผ้าแล้วสิ ข้าง่วงแล้ว”หรงชุนกระซิบถาม “ไม่รอท่านโหวแล้วหรือเจ้าคะ?”จี้หานอีหาวหวอด น้ำเสียงฟังดูเกียจคร้าน “ไม่รอแล้ว”ขณะพูดจี้หานอีก็พลันนึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ จดหมายที่ท่านยายมอบให้นางนั้นยังไม่ได้เปิดอ่าน ช่วงบ่ายมีเรื่องราววุ่นวายมากมายเหลือเกิน นางเพิ่งจะมานึกขึ้นได้เอาตอนนี้เองจี้หานอีหันไปถามหรงชุนอีกครั้ง “แล้วจดหมายฉบับนั้นเล่า?”หรงชุนรีบล้วงจดหมายออกมาจากอกเสื้อ “อยู่นี่เจ้าค่ะ”จี้หานอีรับจดหมายมาคลี่อ่าน เนื้อความเขียนไว้ถึงสองหน้า และขณะที่นางกำลังอ่านไปจนถึงหน้าสุดท้าย เสิ่นซื่อก็เดินเข้ามาพอดีเมื่อหรงชุนเห็นเสิ่นซื่อก้าวเข้ามาอย่างเงียบงัน ก็สะดุ้งตกใจ รีบลุกขึ้นแล้วถอยออกไปด้านนอกทันทีจี้หานอีคาดไม่ถึงว่าเสิ่นซื่อจะมาปรากฏตัวข้างกายนางอย่างเงียบงันเช่นนี้เสมอ จึงรีบซุกจดหมายในมือเข้าไปใต้หมอนตามสัญชาตญาณส่วนเหตุผลก็ไม่ใช่อื่นใด เพราะกู้เยี่ยนไ
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 782
บัดนี้ความคลุมเครือที่ปล่อยให้นางต้องคอยเดาใจและสัมผัสถึงความรู้สึกของเขาเช่นนี้ การปล่อยให้นางต้องตกอยู่ในความไม่แน่ใจในเรื่องของความรู้สึกไปตลอดกาล บางทีอาจเป็นวิธีที่สามารถยึดเหนี่ยวหัวใจของจี้หานอีเอาไว้ได้แน่นหนายิ่งกว่าเขาจุมพิตลงบนหน้าผากของจี้หานอี "แล้วเจ้าคิดว่าอย่างไร?"จี้หานอีจ้องมองใบหน้าอันหล่อเหลาของเสิ่นซื่อ นัยน์ตาลึกล้ำสุดหยั่งคาดคู่นั้นไม่ได้เผยให้เห็นถึงห้วงอารมณ์ใด ทว่าการกระทำของเขากลับแฝงไว้ด้วยความคลุมเครือและใกล้ชิดสนิทสนม นางจึงลอบหลงตัวเองไปชั่วขณะ ก่อนตอบงึมงำ "ก็น่าจะชอบพอข้ากระมัง"เสิ่นซื่อแค่นหัวเราะทุ้มต่ำในลำคอ ขณะมองดูแววตาอันปราศจากความมั่นใจที่จี้หานอีเผยออกมาให้เห็นอย่างง่ายดาย เขาคิดในใจว่า หากปล่อยให้นางมองทะลุในทุกการกระทำของตน คนไร้หัวใจเช่นนางก็คงไม่มีวันหวาดกลัวหรือยำเกรงเขาอีก รังแต่จะยิ่งกำเริบเสิบสาน อย่าได้หวังเลยว่านางจะยอมเชื่อฟังแต่โดยดีเขาจึงยกยิ้มอย่างเกียจคร้านทว่าเย็นชาประดุจนายพราน ก่อนตอบด้วยเสียงแหบพร่า "หานอี หากเจ้าคิดว่าข้าชอบพอเจ้า เช่นนั้นเจ้าก็จงชอบข้าบ้างเถิด"กล่าวจบ เสิ่นซื่อก็ประคองใบหน้าของจี้หานอีขึ้นมารับจุม
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 781
เมื่อแม่นมฟางที่อยู่ด้านข้างเห็นท่านโหวยอมยกชามน้ำแกงขึ้นดื่มอย่างเชื่อฟังคำพูดของจี้หานอี ก็ได้แต่คิดในใจว่าเมื่อก่อนต่อให้ฮูหยินผู้เฒ่าจะมาเกลี้ยกล่อมเพื่อให้ท่านโหวถนอมร่างกายและดื่มน้ำแกงบำรุงอย่างไร ท่านโหวยังไม่เคยว่านอนสอนง่ายถึงเพียงนี้ด้วยซ้ำหลังจี้หานอีเห็นว่าเสิ่นซื่อดื่มน้ำแกงหมดแล้ว นางก็หมุนตัวหมายเดินเข้าไปด้านในเพื่อจัดเตรียมเสื้อผ้าสำหรับผลัดเปลี่ยนให้เขาแต่ข้อมือกลับถูกเสิ่นซื่อคว้าไว้ พอจี้หานอีหันขวับกลับมามองด้วยความประหลาดใจ ร่างของนางก็ถูกรวบเข้าไปอยู่ในอ้อมกอด ตามด้วยจุมพิตอันลึกซึ้งที่ถาโถมลงมาดุจพายุทั้งสองคนยืนอยู่ตรงประตูใหญ่พอดี ซ้ำสาวใช้และแม่นมฟางก็ยังคงอยู่ตรงนั้น จี้หานอีถูกจู่โจมอย่างกะทันหัน กว่าจะรู้ตัวนางก็ถูกเสิ่นซื่อกอดพลางต้อนให้ถอยร่นไปทีละก้าว กระทั่งบั้นท้ายชนเข้ากับชั้นวางกระถางต้นไม้บรรดาสาวใช้ภายในห้องมีหรือจะกล้ารั้งอยู่ต่อ กระทั่งแม่นมฟางก็ยังไม่กล้ามองสักนิด ขณะรู้สึกว่าท่านโหวที่ตนคอยดูแลมาตั้งแต่เล็กคล้ายเปลี่ยนไปกลายเป็นคนละคนโดยสมบูรณ์นางยังเคยนึกว่าท่านโหวคงมีดวงชะตาโดดเดี่ยว ไร้ซึ่งสตรีที่พึงใจ แต่บัดนี้เมื่อได้เห็นกับตา
บางทีคุณอาจจะชอบ
ข้ามเวลามาเป็นภรรยาสามีขาพิการ
เยว่หลง33.2K viewsชาตินี้ ข้าไม่ขอรัก!
ซีไซต์35.4K viewsหลังหย่า ราชาสงครามอ้อนขอข้าคืนดี
เชี่ยเก้อจวี๋จื่อ257.2K viewsพระชายาของท่านอ๋องธงแดง NC
กระดิ่งจันทร์442.5K viewsเรือนหลังฉ่ำราคะ
ท่านจอมยุทธ์1991577 viewsทะลุมิติไปเป็นคุณแม่มือใหม่
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ2.7K viewsปี 1979 ทะลุมิติไปเป็นสะใภ้บรรลัยสกุลหลิว
Ainthira06 / โจวเหว่ยฟาง54 viewsเมื่อนางร้ายฮึดสู้พ่อของลูก
เสี่ยวหลัน / พลอยรดา4.1K views
