เข้าสู่ระบบดาวเหนืองัวเงียตื่นมาในตอนสาย กว่าจะประกอบร่างเสร็จก็ใช้เวลาอยู่นาน ร่างเล็กผุดลุกขึ้นจากเตียงนอน มองไปรอบๆ ห้องก็รู้ว่าเป็นห้องในคอนโด แต่....
“เชี่ยยยยยยย...ใครวะ” เมื่อหันมองด้านข้างลำตัว มีผู้ชายที่ไหนไม่รู้มานอนเปลือยกายอ่อยอยู่ พลันก็รีบสำรวจร่างกายทันที
อึ๊ย...แต่ก็ต้องถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อเสื้อผ้ายังอยู่ครบ แล้วไอ้ฝรั่งบ้านี่ใคร ดาวเหนือกระโดดลงจากเตียงโดยไว พร้อมกับเสียงกรีดร้องโวยวาย
“กรี๊ด...!! แก...แกเข้ามาในห้องนี้ได้ไง” ดาวเหนือยืนให้ห่างจากเขา เพราะว่าไม่อยากโดนพรากพรหมจรรย์ตอนนี้ ต่อให้ไม่เคยแต่ก็รู้ว่าตัวเองยัง
จิ้นอยู่ นับว่าโชคดีนัก“อื้อ...ตื่นแล้วเหรอ รออยู่ตั้งนาน” เคลย์ที่อยู่ในสภาพที่มีแค่ผ้าขนหนูพันรอบเอวไว้เท่านั้น เพราะว่าต้องการจะสานต่อเรื่องเมื่อคืนกับคนข้างๆ แต่นึกเสียใจที่ไม่ได้กอดเธอไว้ ไม่เช่นนั้นตอนตื่นจะได้ขึ้นคร่อมเลย จบๆ
“รอ...รอใคร...แกเข้ามาทำบ้าอะไรห้องฉัน...” ดาวเหนือยังไม่ยอมเลิกโวยวาย ทั้งยังหยิบแจกันข้างเตียงมาถือไว้เป็นอาวุธ หากเจ้ายักษ์นี่ทำอะไรเธอ
“ก็เมื่อคืนคุณเข้ามาในห้องผมเอง” เคลย์พูดด้วยสีหน้าแสนจะหงุดหงิด แน่นอนเพราะความอึดอัดภายในยังไม่ได้รับการปลดปล่อย แถมยังต้องนอนข้างสาวสวยที่ตนหมายตาไว้ เพื่อจะมาเป็นผู้ช่วยส่วนตัวระหว่างเจรจาต่อรองกับมาดามมีน แต่ยามอยู่ใกล้หญิงสาว เขากลับรู้สึกอยากครอบครองเสียมากกว่า
ก้นขนาดนี้....ขนาดไหนอยากรู้จริงเชียว
ห้องคุณ!
ดาวเหนือชักสีหน้า จะเป็นไปได้อย่างไรก็ในเมื่อเธอเช่าห้องนี้ แล้วพนักงานก็หยิบคีย์การ์ดให้ หากเธอเข้าห้องผิด ยังไงคีย์การ์ดก็ไม่สามารถเปิดออกได้อยู่ดี
“ใช่นี่ห้องผม” เมื่อคืนผมกำลังขย่มกับสาวไซด์ไลน์อยู่ จู่ๆ คุณก็มาเปิดไฟ สาวคนนั้นก็คิดว่าผีหลอกเพราะคุณสภาพเหมือนศพเดินได้ แล้วทิ้งผมให้ค้างเติ่งไว้คนเดียว กับร่างที่มีลมหายใจแต่ไร้วิญญาณอย่างคุณ
“นี่คุณ!”
ดาวเหนือเจ็บปวดใจ ที่โดนผู้ชายปากเสียด่าอย่างเจ็บแสบ เมื่อก่อนการได้รู้หลายภาษาเป็นเรื่องดี แต่วันนี้พอเก่งภาษา กลับทำให้เธอรู้สึกอาย
สู้ไม่รู้ที่เขาพูดเสียยังดีกว่า เจ็บจี๊ดถึงทรวงใน
“แล้วทำไมคุณไม่ปลุกฉัน” ดาวเหนือวางแจกันลง พยายามทบทวนความทรงจำ เมื่อคืนจำได้ว่าเปิดประตูเข้ามา แล้วก็คลานจากหน้าประตูมาถึงห้องนอน...ความทรงจำบางส่วนบอกว่าได้ยินเสียงคนตำน้ำพริก แล้วเธอก็เปิดไฟ....
หลังจากนั้นภาพก็ตัดไปเลย
เคลย์ไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไป เขาค่อยๆ อาศัยตอนเธอเผลอ เดินลงจากเตียงช้าๆ แล้วเข้าไปรวบเธอไว้
“อร๊ายยยย คุณ...ปล่อย...ปล่อยฉันนะ” ดาวเหนือมัวแต่นึกทบทวนเรื่องเมื่อคืนจนไม่ทันได้ระแวดระวัง เธอคิดไว้แล้วว่าผู้ชายคนนี้ไว้ใจไม่ได้ แถมยังนุ่งเพียงผ้าขนหนูผืนเดียวอีกต่างหาก
“ฮ่า...ฮ่า...ฮ่า...เมื่อคุณเข้ามาเป็นเหยื่อให้ผมแล้ว จะให้ผมปล่อยเหยื่อหวานๆ โดยไม่ได้ชิมสักเล็กน้อย เห็นจะไม่ใช่
อารอน เคลย์ ฮาดลีย์
มันจะดูถูกฉายาเสือหนุ่มขยุ้มเหยื่อของผมมากไปหน่อย ไหนก็ไหนๆ แล้วช่วยผมก่อนแล้วกัน ค่อยซักถามที่มาที่ไป” เคลย์จับเธอยกลอยขึ้นทางด้านหลัง ทำให้ก้นงอนๆ ของเธอเบียดเข้ากับลำกายแกร่งของเขาอีกแล้ว
“อา...ซี๊ด...”
เสียงครางอย่างกระสันเสียวของเคลย์ เรียกความตกใจให้กับดาวเหนือเป็นอย่างมาก ไม่รู้ว่าวันนี้เป็นวันซวยอะไร ที่ต้องมานอนอยู่ในห้องผู้ชายหื่นอย่างเขา
โอ๊ยยยยยยยย.....
อีเหนือ นอกจากอ่านจีพีเอสได้หวย ขนาดเด็กอนุบาลยังหัวเราะเยาะแล้ว ยังเข้าห้องผิดอีกเหรอ...พ่อจ๋าแม่จ๋าช่วยหนูด้วย
“คุณมันเร่าร้อนดีจริงๆ นอกจากปากดีด่าเก่งแล้ว ยังลีลาเด็ดด้วย....ว้าว ของเล่นของผมชิ้นนี้น่าสนใจ” เคลย์ไม่เคยโดนผู้หญิงขัดขืน เพราะว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมา มีแต่คนจ้องจะมาจับเขาเท่านั้น ไม่เห็นมีใครอยากจะหนีจากเขาเลยสักคน
เพราะเขาปรนเปรอเธอเหล่านั้นด้วยเซ็กที่ดี ป้อนพวกเธอจนอิ่มจนอยากได้เขาไว้ครอบครอง
“ของเล่นกับผีอะไรเล่าไอ้บ้ากาม ปล่อยนะ...ปล่อยโวยย ถ้าแกไม่ปล่อยมีเรื่องแน่” ดาวเหนือเมื่อแรงดิ้นสู้แรงควายเจ้ายักษ์นี่ไม่ไหว ก็ใช้วาจามาข่มขู่
“โอ๊ะ...โอ๊ะ..อยากมีเรื่องจัง” เคลย์ลอยหน้าลอยตาอยู่เหนือร่างของเธอ เขาใช้ร่างกายกำยำและใหญ่โตกว่าหญิงสาว ทาบทับร่างเล็กๆ ของเธอไว้
แล้วใช้มือหนาข้างเดียวรวบสองมือเล็กไว้เหนือศีรษะ ยกยิ้มอย่างชั่วร้าย ราวกับเสือต้องการหยอกเย้ากับเหยื่อ ก่อนจะกลืนลงท้อง
“โอ๊ย...ไอ้บ้า ปล่อยนะเว้ย...ปล่อย...ถ้าแกยังไม่ปล่อย ฉันเอาจริงแน่” ดาวเหนือปากก็ขู่ไปอย่างนั้นไม่รู้ว่าเอาจริงแน่ของเธอ จะทำอย่างไร ถึงจะหนีรอดจากกรงเล็บจากไอ้ฝรั่งขี้นกนี้ได้
“นั่นแหละที่ผมต้องการ เอา...กับคุณ” ชายหนุ่มเน้นคำให้ว่า เอา อย่างจงใจ เพราะเขาอยากเอาเธอจริงๆ เคลย์ น้อยมันวอมร่างกายตั้งแต่เมื่อคืน ตอนนี้มันต้องการเสียบเธอแล้ว
เขาเลื่อนลำตัวขึ้นคร่อมเธอ กายแกร่งแข็งขึงและร้อนผ่าวราวแท่งเหล็กพาดไปบนตัวเธอ ระเรื่อตรงระหว่างขาเกลี่ยที่เนินเนื้ออุ่น ผ่านเสื้อผ้าลักษณะมันลื่นของหญิงสาว นั่นทำให้ยิ่งสร้างความกำหนัดของเขาให้พุ่งพล่านอย่างไม่เคยรู้สึกกับใครมาก่อน
เธอทำให้กายแกร่งของเขาใกล้ระเบิด เหมือนภูเขาไฟที่มีลาวาสีขาวขุ่นไหลออกมาแทนที่
“ดาวเหนือ...ผมอยาก...!” เคลย์ครางชื่อเธอออกมาด้วยน้ำเสียงแหบต่ำ เขากำลังจะควบคุมตัวเองไม่ได้
“นี่แก...อย่านะ...แล้วแกรู้จักฉันได้ยังไง อร๊าย....ปล่อย บอดี้การ์ดของแม่หายไปไหนหมด...ทีเวลามีภัยจริงๆ ดันไม่โผล่หน้ามาสักคน ทีเวลาอื่นขยันตามจัง...”
โอ๊ยยย ดาวเหนือแกจะเสียจิ้นที่ถนอมรักษามานานให้กับฝรั่งนี่ไม่ได้ ...
“เดม่อน...เดม่อนอยู่ไหน” เมื่อทำอะไรไม่ได้ ชื่อเดียวที่ทำให้เธอรอดพ้นอันตรายได้ ก็มีแต่บอดี้การ์ดของพ่อ ที่ตอนนี้ดูแลแม่เธออยู่ แต่เดม่อนจะรู้ไหมว่าเธออยู่ไหน
“ดาวเหนือ เรียกชื่อใคร...” เคลย์เริ่มไม่พอใจ ที่เธอเรียกชื่อชายอื่น แม้ว่าเธอจะยังไม่ได้เป็นอะไรกับเขาก็ตาม แต่อีกเดี๋ยวก็จะเป็น
“ก็บอดี้การ์ดแม่ฉันไง” ดาวเหนือทั้งร่างมีเพียงปากที่ขยับได้ ส่วนอื่นโดนพันธนาการโดยชายร่างยักษ์หมดแล้ว
“หึๆ บอดี้การ์ด คงมาหาเธอตอนนี้ไม่ได้แล้ว...เพราะห้องนี้เป็นห้องที่ฉันซื้อไว้ส่วนตัว หากไม่ได้รับอนุญาตไม่มีใครเข้าออกได้ง่ายๆ...” เคลย์พูดอย่างเป็นต่อ แม้ว่าจะสะดุดกับคำว่าบอดี้การ์ด เธอน่าจะเป็นลูกคนรวยตระกูลดัง ไม่งั้นก็คงยากที่จะมีบอดี้การ์ด
แต่ไหนเลยสาวสวยเช่นเธอ จึงมาเมาปลิ้นเช่นนี้ล่ะ ดูขัดกันเสียเหลือเกิน
เคลย์ลืมเรื่องนั้นไปก่อน เป็นปัญหาในอนาคต ตอนนี้เอาปัญหาที่ปัจจุบันก่อน น้องชายของเคลย์ที่โด่เด่กำลังรอใครสักคนมาช่วยปลดปล่อย นี่คือปัญหาที่ต้องแก้ไขก่อน
ชายหนุ่มขยับตัว โยกขึ้นลงจนผ้าขนหนูผืนเล็กที่ปิดบังกาย เลื่อนหลุดออกไป โชว์ให้เห็นความเป็นชายอันแข็งแกร่งขนาด10 นิ้วที่พาดไปกลางกายของเธอ
“อร๊ายยยย ไอ้ฝรั่งลามกปล่อยนะ เอาไอ้ท่อนหน้าเกลียดของแกลงไปด้วย ฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัวนะ ปล่อย!!!” ดาวเหนือดิ้นรนสุดชีวิต นี่คือทางรอดเดียวที่มีอยู่
“น่าเกลียดที่ไหนคุณดูดีๆ สิ...” เขาจับศีรษะเธอยกขึ้น ให้มองเห็นมันได้ชัดๆ ลำกายแกร่งสีชมพูอ่อน ปลายหัวแดงๆ ที่มีน้ำใสไหลออกมา ดูอย่างไรก็ชวนเสียวมากกว่าจะน่าเกลียด
“อี๋...ฉันไม่ดู...อื้อ...อื้อ...ปล่อย...อื้อ...” ดาวเหนือร้องไห้สะบัดหน้าไปมา มันทั้งใหญ่ทั้งยาวขนาดนี้ใครจะไปรับไหว...อื้อ...ฉันยังไม่เคยนะ อย่ามาทำกับฉันแบบนี้ฉันกลัวแล้ว
ชายหนุ่มเมื่อเห็นเธอร้องไห้มีน้ำตา ก็วางเธอลงประกบจูบริมฝีปากเบาๆ เพื่อปลอบโยน
ดาวเหนือส่ายหน้าเพื่อหลบสัมผัสอุ่นร้อนจากริมฝีปากเขา แต่เขาก็สามารถครอบครองเธอได้อยู่ดี
ลิ้นอุ่นชื้นของเคลย์ แทรกเข้าหาริมฝีปากนุ่ม ในตอนแรกเธอก็กัดปากแน่น จนต้องใช้ลีลาลิ้นพิฆาตดูดเอาความหวามไหวจนเธอเผลอครางออกมา นั่นจึงทำให้เขาสามารถแทรกเข้าไปชิมความหอมหวานในโพรงปากของเธอได้
ลิ้นหนากอดเกี่ยวหยอกล้อกับลิ้นของเธออย่างดูดดื่ม เขาสูบเอาความหวานของเธอจนอิ่มเอม และยาวนาน
ดาวเหนือผู้ไม่เคยได้สัมผัสกับรสจูบจากชายใดเลย เธอรู้สึกมัวเมา ร่างกายดูอ่อนเปลี้ยไร้เรี่ยวแรง จากที่ขัดขืนกลับเป็นยินยอมให้เขาเข้ามากระทำกับเธอ ตอนนี้เธอควบคุมตัวเองไม่ได้แล้ว
“อื้อ...อ่าห์...” เสียงครางด้วยความลุ่มหลงในรสจูบของเขาอย่างลืมตัว ส่งให้ร่างเล็กเบียดกายหาเขา
เคลย์ยกยิ้ม นึกว่าจะฤทธิ์เยอะ...สิ้นฤทธิ์แล้วสินะแม่สาวน้อย เธอมันอ่อนหัดนัก
คนเจนโลกและหื่นกามอย่างเขา มีหรือที่จะไม่สามารถทำให้เธอโอนอ่อนผ่อนตาม ไปกับไฟสวาทที่เขาเป็นคนจุดได้ ร่างกายเธอมันอิ่มเต็มไม้เต็มมือ โดยเฉพาะส่วนที่อยากเห็นที่สุด คือเนินเนื้อโหนกนูนด้านล่าง
“อูยยย...อยากจะแย่แล้ว...” เคลย์ลูบไล้อย่างแผ่วเบา ค่อยปลุกให้ตื่นอย่างเย้ายวน มือหนาดึงเสื้อผ้าชิ้นล่างของเธอลง เนินโหนกนูนเหมือนหลังเต่า ที่มีชั้นในลูกไม้สีขาวปิดบังอยู่ ทำให้มือของชายหนุ่มสั่นผับๆ
“สวยเหลือเกินดาวเหนือ...” ระหว่างเธอหลับเขาค้นกระเป๋าเธอหมดแล้ว เพราะอีกใจก็กลัวว่าจะเป็นนกต่อ มาล้วงความลับเช่นกัน แต่ที่หน้าตกใจอีกอย่างคือ เธอนามสกุลเดียวกับมาดามมีน ไม่รู้ว่าเกี่ยวข้องอันใดกัน แต่ยามนี้ไม่อยากจะสนใจแล้ว ขอขย่มก่อน แล้วค่อยแก้ปัญหาทีหลัง
นิ้วหนาค่อยๆ ดึงชั้นในตัวจิ๋วลง ใบหน้าคมคลอเคลียอยู่บริเวณเนินอิ่มของเธอ
“อ่าห์...อย่า” ดาวเหนือเมื่อเริ่มได้สติ ก็ขัดขืนอีกครั้ง
งานแต่งของเคลย์และดาวเหนือ ถูกเนรมิตขึ้นในเวลาไม่ถึงสองสัปดาห์ในสวนของบ้านฮาดลีย์ โนร่า ที่อาสาจัดการเองทุกอย่าง เรียกได้ว่างานแต่งลูกชายคนโต ทุ่มสุดตัวจนงานที่ออกมาสวยงาม อย่างกับในฝัน ทางเดินของบ่าวสาว ประดับไปด้วยกุหลาบสีขาว และทั้งงานก็เป็นตรีมสีขาว ซึ่งเป็นดอกไม้ที่ดาวเหนือชอบ ลูกชายสุดที่รักผู้อยากเอาใจภรรยา แอบไปหาข้อมูลมาจนหมด แล้วส่งให้มารดาเป็นผู้จัดการ “ตื่นเต้นไหมจ๊ะลูก” มีนรดาที่อยู่ในห้องแต่งตัวของลูกสาว จับมือแล้วเอ่ยถามขึ้น “ตื่นเต้นมากๆ เลยค่ะแม่ ตอนแม่แต่งงานเป็นเหมือนหนูไหม” ดาวเหนือตอนนี้มือเย็นเฉียบไปหมด เพราะอีกสักพักจะต้องเข้าพิธีแล้ว “ตื่นเต้นสิลูก รู้ไหมแม่นอนไม่หลับเลย จนพ่อของหนูต้องมาอยู่เป็นเพื่อนแม่ทั้งคืน” มีนรดาบอกลูกสาว เพราะตอนนั้นเธอแต่งงานแบบไทย ยังไงคืนก่อนแต่งงานก็ต้องแยกกันอยู่ดี แต่พ่อของดาวเหนือเจ้าเล่ห์นัก แอบปีนมาหาเธอ เพื่อคอยให้กำลังใจ และกล่อมจนหลับ “พ่อเหนือโรแมนติกที่สุดเลย อยากให้เคลย์เหมือนพ่อจัง ที่รักแม่มากที่สุด” ดาวเหนือพูดกับมารดาตัวเอง “แม่ว่าเคลย์รักเหนือมาก
อเล็กและมีนรดาตัดสินใจพักฟื้นที่รัสเซียหนึ่งเดือน เนื่องจากคุณหมอประเมินอาการแล้ว ต้องดูแลใกล้ชิดอีกสักหน่อย ก่อนเดินทางไกล ดาวเหนือก็ไม่ห่างพ่อกับแม่ เธอมานอนค้างที่บ้านพักที่พ่อใช้พักฟื้น จนผ่านไปสามวันเคลย์ก็มาตาม “เคลย์ลูก มาหาดาวเหนือเหรอ” มีนรดา ถามว่าที่ลูกเขย ที่เดินหน้ามุ่ย น่าจะเพิ่งกลับจากทำงาน “ครับ ดาวเหนืออยู่ไหนครับแม่” เคลย์ถามมีนรดา “พ่อลูกกำลังนั่งคุยกันอยู่ทางโน้นจ๊ะ ตั้งแต่พ่อเขากลับมาพูดไม่หยุดเลย จนแม่ไม่รู้จะฟังเรื่องอะไรก่อน สงสัยคงคิดถึงกันมาก” มีนรดาอมยิ้ม ลูกสาวจากที่เก็บตัวเงียบๆ มาหลายปี วันนี้ดูสดใสขึ้นมาก “เห็นดาวเหนือยิ้มได้แบบนี้ผมก็สบายใจครับ แม่ครับผมอยากแต่งงานกับดาวเหนือ ตอนนี้คุณพ่อก็อยู่ด้วยจะได้ร่วมงานกันที่นี่เลย” เคลย์พูดด้วยความตั้งใจจริง เขาคิดมาแล้ว แต่ดาวเหนือยังไม่ตอบตกลงสักที พูดมาจนเกือบอาทิตย์แล้ว จนต้องมาตามกลับไปนอนด้วย “แม่ก็เห็นด้วยกับเคลย์นะ” มีนรดาที่อยากให้ทั้งคู่แต่งงานกันเร็วๆ เธอเองจะได้หมดห่วง ตอนนี้สามีเธอกลับมาแล้ว คิดว่าไม่ต้องพึ่งลูกสาวเรื่องที่บ้าน
ดาวเหนือตบหน้าธราธรไปฉาดใหญ่ แล้วก็ต้องการให้เขาปล่อยพ่อของเธอธนาธรเอาลิ้นดุนกระพุ้งแก้มเล็กน้อย เพราะแรงที่ดาวเหนือตบ ทำให้ปากเขาแตก กลิ่นคาวเลือดจางๆ ในปากบอกได้เป็นอย่างดี“หึ...จะตายอยู่แล้วยังปากดีอีก...” ธราธรเงื้อมือจะจัดการดาวเหนือ แต่ทว่าเคลย์มาจับแล้วก็ขวางไว้ เขาอาปืนขึ้นจ่อหัวของธราธร เพราะมันไม่น่าจะเก่งต่อสู้เหมือนเขา“แกกล้าทำร้ายเมียฉันก็ลองดู” เคลย์กัดฟันกรอดพูดลอดไรฟันออกมา“แก...” ธราธรที่คิดว่าตัวเองวางแผนมาดี แต่กลับมาเสียท่าเพราะไอ้บ้านี่นึกเจ็บใจนัก“ปล่อยพ่อดาวเหนือซะ...” เคลย์เอาปืนจ่อที่หัว พร้อมลั่นไกทุกเมื่อ หากมันตุกติก“แกคิดว่าจะออกไปจากห้องนี้ได้งั้นเหรอ ไม่มีวันหรอก” ธราธรเปิดสัญญาณเตือนภัย แล้วห้องจะถูกปิดตาย“เคลย์...ทำไงดี...พ่อ”“คุณกับมาดามไปเอา ไอ้นี่ไปเอาเปิดประตู ช่วยคุณพ่อมาก่อน ส่วนไอ้นี่ผมจัดการเอง” เคลย์กดหัวธราธรจมพื้นแล้วเอาเข่ากดไว้อีกที“ฮ่า ฮ่า ฮ่า...แกทำอะไรไม่ได้หรอก สุดท้ายพวกแกก็จะตายอยู่ในนี้อยู่ดี” ธราธรพูดอย่างเดือดด่าน“งั้นก็มาค่อยดูกัน” เคลย์มั่นใจว่าพ่อกับลุงไมลีน่าจะพร้อมชาร์ตแล้ว จึงไม่กลัวสิ่งใด“เดม่อน ...เร็วช่วยพ่อหน่
“แม่ค่ะ แม่ไปคุยงานวันไหนค่ะ” ดาวเหนือถามมารดา เธอคิดจะไปเป็นเพื่อนมารดา เพราะอยากรู้เรื่องธุรกิจของที่บ้านด้วย “พรุ่งนี้แม่ขอพักวันหนึ่ง วันมะรืนถึงจะมีนัดเจรจาจ๊ะ” “เหนือไปด้วยได้ไหม เหนือจะได้ช่วยแม่ไงค่ะ” แค่ก แค่ก ๆ เคลย์สำลักขึ้นมาทันที ที่เมียรักจะตามแม่ไปทำงานด้วย แบบนี้ก็ตายเลยสิ “ตาเคลย์เสียมารยาท” โนร่าปรามลูกชาย “ขอโทษครับแม่” เคลย์เอ่ยขอโทษ “เอ่อ...ผมว่าวันนั้นให้ผมไปเป็นเพื่อนไหมครับ พอดีช่วงนี้ไม่ค่อยมีงานครับ” เคลย์อาสาไปดูแลเมียกับแม่ยายเอง เพราะหากปล่อยไปสองคน เดี๋ยวกลัวจะเกิดเรื่อง “ไม่รบกวนดีกว่าค่ะ” มีนรดาเอ่ยอย่างเกรงใจ “ไม่ต้องเกรงใจหรอกค่ะ ให้ตาเคลย์ไปด้วยดีแล้วค่ะ”โนร่าเห็นด้วยกับลูกชายเพราะว่า หากลูกชายไปมีอะไรจะได้ช่วยกันได้ “ถ้าอย่างนั้นแม่รบกวนด้วยนะ” มีนรดาจำต้องตกลง เคลย์ค่อยหายใจโล่งหน่อย หลังจากมื้อค่ำเสร็จดาวเหนือก็คลุกอยู่กับแม่ในห้อง เคลย์ที่อยากเอาเมียมานอนด้วย เขาจึงคิดหาวิธีดึงเมียเข้ามาที่ห้องเขา “คุณกระเ
มาดามมีนรดา เมื่อจัดการสะสางงานทางนี้เสร็จแล้ว ก็รีบเตรียมตัวเดินทางไปมอสโก โดยไม่ลืมที่จะเอาบอดี้การ์ดมือหนึ่งอย่างเดม่อนไปด้วย งานนี้ต้องไปเจรจาเรื่องสำคัญจึงขาดเดม่อนไม่ได้ “เดม่อนเตรียมตัวเสร็จแล้วใช่ไหม” มีนรดาเรียกลูกน้องคนสนิทเข้ามาซักถาม “เรียบร้อยแล้วครับ” “ดี อีกสามวันเดินทางน่าจะไม่มีปัญหาอะไร ทางนี้ฉันเคลียร์งานเสร็จแล้ว จะไปคุยเรื่องดาวเหนือด้วยคิดว่าคงหลายวัน” มาดามมีนรดา บอกกับบอดีการ์ดคนสนิท “เอ่อ...มาดามครับ แน่ใจเรื่องคุณดาวเหนือกับ คุณอารอนแล้วเหรอครับ” เดม่อนถามย้ำ เขาไม่ค่อชอบใจเรื่องนี้นัก “ลูกรักใครฉันก็รักทั้งนั้นแหละ ฉันรู้นายดูแลดาวเหนือมาตั้งแต่เล็ก ถึงเวลาที่ดาวเหนือต้องมีครอบครัวแล้ว” มีนรดาเข้าใจว่าลูกน้องของเธอ รักและเป็นห่วงลูกสาวเธอมาก เพราะตั้งแต่ที่พ่อของดาวเหนือจบชีวิตลงคราวนั้น ก็เห็นมีแต่เดม่อนที่เข้าหน้าลูกสาวเธอได้อยู่คนเดียว กับเธอเสียอีก ที่เวลามีอะไรแล้วจะไม่ค่อยบอก “ครับ” เดม่อนเดินกำหมัดแน่นออกไป เรื่องนี้เขาไม่อยากให้จบแบบนี้ ต้องมีทางสิเขาติดต่อใครบางคน เมื่อพูดคุยกัน
ไมลีและโลเวล สืบจนได้เรื่องแล้วว่า ตอนนี้ดร.แอเรียลอยู่ในมือใคร แต่ที่ไม่เข้าใจคือ เหตุใดจึงมุ่งเป้ามาที่บ้านฮาดลีย์ จุดประสงค์อะไรกันแน่ เพราะทางฮาดลีย์เอง ก็ไม่ได้เกี่ยวอันใดกับทางนั้นเลย “ไมลี นายคิดว่ามัน ต้องการอะไร” “ต้องการมีอำนาจ เพราะหากดร.แอเรียล คือคนที่จะทำให้สามารถสร้างอาวุธที่ทรงพลังได้จริง นั่นจะเป็นอันตรายมาก” ไมลีคาดเดา เพราะผู้ที่อยากครอบครองอาวุธหนัก ก็ต้องการเป็นเจ้าครองโลกด้วยกันทั้งนั้น “แล้วเหตุใดต้องพุ่งเป้ามาที่ฮาดลีย์” ไมลีส่ายหน้า เพื่อนคาดเดาผิดไปแล้ว ฮาดลีย์แค่หมาก ผู้ที่พวกมันต้องการคือ ปัฐวิกานต์ต่างหาก “ดาวเหนือคือกุญแจสำคัญ หากให้ฉันเดา ดร.แอเรียลเป็นพ่อของหนูดาวเหนือจริง หากเอาครอบครัวมาขู่ เขาก็สามารถทำทุกอย่างตามคำสั่ง” “ซับซ้อน...” “ใช่ซับซ้อน” ไมลีครุ่นคิด จากประสบการณ์การเป็นสายลับมาหลายปี เข้าไปแฝงอยู่ทุกกลุ่ม ทั้งก่อการร้ายและไม่ใช่พวกก่อการร้าย เป้าหมายพวกนี้คืออำนาจ ส่วนเงินเป็นส่วนประกอบเท่านั้น “แล้วครอบครัวหนูดาวเหนือก็อันตรายนะสิ ฉันได้ยินโนร่า







