หลังเลิกเรียน

หลังจากเรียนเสร็จอินทุอรก็ขยั้นขยอให้เธอไปดูหนังพร้อมตัวเองและเตวิชญ์ ภัทรพิชาได้แต่อยากปฏิเสธให้มันจบๆ แต่ก็ไม่รู้ว่าจะปฏิเสธอย่างไร จะให้บอกเพื่อนไปตรงๆเลยก็ไม่ได้ว่าตัวเธอเองก็กำลังถูกชีวินส่งข้อความมาตามตัวอยู่เหมือนกัน

"นะไพน์ ไปดูหนังเป็นเพื่อนฉันกับพี่ต้าหน่อย อุตส่าห์โทรไปชวนพี่ชินเมื่อกี้ แต่พี่ชินดันบอกว่าติดธุระ ไปด้วยไม่ได้สะงั้น เซ็งจัง"

"เออะ อิน คือว่าฉัน.."

"แกห้ามปฏิเสธพี่ฉันนะไพน์ บอกไว้ก่อน รู้ไหมว่าพี่ต้าปกติมีแต่สาวๆพากันวิ่งเข้าหา ฉันก็พึ่งเห็นมีวันนี้นี่แหละที่ว่าคุณพี่ชายเทพบุตรสุดหล่อของฉันอยากจะจีบสาว"

ภัทรพิชาฟังอินทุอรสาธยายความฮอตของญาติหนุ่มตัวเองแบบคิดว่าน่าจะเชื่อได้ เตวิชญ์ถือว่าเป็นคนที่หน้าตาและบุคลิกดีมากๆคนหนึ่ง การที่อินทุอรบอกว่าเขามีสาวๆวิ่งเข้าหามากมายนั้นมันคงไม่เกินจริงแน่นอน แต่ทำไมเรื่องอะไรแบบนี้มันต้องมาเกิดกับเธอ เตวิชญ์เป็นเพื่อนกับชีวิน ส่วนอินทุอรก็เป็นเพื่อนของเธอ ทุกอย่างมันดูยุ่งเหยิงวุ่นวายไปหมด

"นี่ยายอิน เราเล่นมาพูดแบบนี้ต่อหน้าไพน์พี่ก็เขินแย่สิ"

"เขินทำไมล่ะคะพี่ต้า อยากจีบก็บอกว่าอยากจีบสิคะ เอาให้มันแมนๆหน่อย ยอมรับตรงๆไปเลยค่ะ ผู้หญิงเขาจะได้เห็นถึงความจริงใจ ที่สำคัญยายไพน์โสดสนิทไม่ได้มีเจ้าของ สวยขนาดนี้ขืนช้า ม ค ป ด นะคะ"

ขณะที่สองพี่น้องพูดแซวกันอยู่ ภัทรพิชากลับไม่ได้มีท่าทีว่าอยากจะขำตามเลยด้วย เพราะเสียงโทรศัพท์มือถือยังคงสั่นเรียกอยู่ในกระเป๋าต่อไปอยู่เรื่อยๆ นั้นทำเอาใจเธอไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัวเท่าไหร่ ถึงแม้ว่าจะไม่ได้ล้วงออกมาดู ภัทรพิชาก็สามารถเดาได้ทันทีว่าใครที่กำลังโทรกระหน่ำมาแบบนี้

"ได้ยินแว่วๆว่าใครกำลังจีบใคร"

ทั้งสามคนหันขวับไปตามเสียงพูดของคนข้างหลังทันที ชีวินกำลังเดินมาทางนี้ด้วยใบหน้าดูขรึมหน่อยๆ ส่วนอินทุอรพอหันไปเห็นว่าเป็นใครก็ออกอาการดีใจยิ้มแป้นแล้วรีบวิ่งไปหา

"พี่ชิน! ไหนบอกว่าติดธุระมาไม่ได้ไงคะ"

"พี่มีธุระต้องไปทำจริงๆครับอิน แต่พอดีว่าอยู่ๆก็อดคิดถึงอินไม่ไหว เลยอยากแวะกลับมา"

"งื้อพี่ชินอ่ะน่ารักที่สุดเลยค่ะ ไพน์แกดูสิพี่ชินน่ารักไหม" 

ภัทรพิชาได้แต่ยิ้มแห้งให้อินทุอรเบาๆ หากแต่ก็ไม่ได้ตอบกลับอีกฝ่าย เพราะสำหรับอินทุอรแล้ว ชีวินอาจจะน่ารักสำหรับอีกฝ่ายจริงๆ แต่ในทางกลับกันเวลาที่ชีวินอยู่กับเธอมันช่างกลับตรงกันข้าม

"นี่มึงมาทำอะไรอยู่ตรงนี้วะไอ้ต้า"

"พี่ต้ามาจีบไพน์ค่ะพี่ชิน"

"หมายความว่ายังไง"

ชีวินยังไม่หายแคลงใจ รู้สึกว่าคำตอบที่ได้จากอินทุอรนั้นยังไม่ได้ทำให้เขากระจ่างมากพอ ทำไมอยู่ดีๆเตวิชญ์ถึงได้อยากจีบภัทรพิชา แล้วสองคนนี้ไปแอบรู้จักกันตั้งแต่ตอนไหน ทั้งๆที่เขาและมันก็นั่งเรียนอยู่ด้วยกันมาตลอดทั้งบ่าย แต่ไม่ยักเห็นมันพูดถึงภัทรพิชาเลยสักแอะ

"นี่อย่าบอกนะว่ามึงกำลังทำตัวเป็นพี่ชายที่คอยแอบหวงน้องสาวอยู่อ่ะไอ้ชิน"

"พูดอะไรของมึง รู้ๆกันอยู่ว่ากูเป็นลูกคนเดียว จะให้ไปมีน้องสาวอะไรตอนไหน"

ชีวินตอบกลับเตวิชญ์ไปด้วยคำพูดงั้นๆ แล้วหันสายตาแลมองมาที่เธอคล้ายกับว่าไม่ได้สนใจอะไร ใบหน้าของเขาแสดงอาการยิ้มเยาะตรงมุมปากประหนึ่งว่าเกลียดเธอนักหนา

"หึ งั้นเหรอวะ แต่อันที่จริงก็ไม่ได้มีอะไรหรอก กูก็แค่อยากจะทำความรู้จักกับน้องไพน์เพื่อนของยายอินเฉยๆ มันแปลกตรงไหน"

"แปลกตรงที่ว่าวันนี้กูกับมึงก็นั่งเรียนด้วยกันทั้งวัน แต่มึงไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องนี้ให้กูฟังเลยสักคำ"

"ก็กูอยากจะเซอร์ไพรส์มึงบ้างที่มีน้องสาวน่ารักขนาดนี้แต่เสือกปิดบังไว้ เลยกะว่าถ้าจีบไพน์ติดเมื่อไหร่แล้วค่อยบอกมึงเอาตอนนั้นเลยทีเดียว"

"หึ กูว่ามึงอย่าหาทำอะไรบ้าๆดีกว่าว่ะไอ้ต้า อะไรที่มึงเห็นว่าสวย ความจริงมันอาจจะไม่ได้สวยเหมือนที่มึงเห็นอยู่ก็ได้"

ตอนที่พูดชีวินยังมิวายหันมามองหน้าเธออีกรอบเพื่อเป็นการตอกย้ำในสิ่งที่เขาบอกกับเพื่อนของเขาไปว่าสิ่งที่ชีวินหมายถึงนั้นอยู่แถวๆนี้ซึ่งก็คือเธอ

"อันนั้นเอาไว้กูพิสูจน์ของกูเองดีกว่าว่าดีหรือไม่ดี" เตวิชญ์ขยับมากระซิบข้างหูชีวินเบาๆจนพอชีวินฟังแล้วก็ดันคิ้วยุ่ง

"แล้วนี่ไหนยายอินบอกว่ามึงติดธุระไง อยู่ดีๆทำไมโผล่มาที่นี่"

"ก็เพราะว่า 'ตัวธุระ' แม่งมัวมายืนลอยหน้าอยู่นี่ไง ฉันโทรหาเธอเป็นร้อยสายทำไมเธอถึงไม่รับ"

ร้อยสายเลยเหรอ เวอร์ไป น่าจะสักสี่ห้าสายเท่านั้นที่ภัทรพิชาสังเกตได้ และเธอก็อยากจะกดรับสายของเขาอยู่หรอกถ้าไม่ติดว่าเธอกำลังคุยกับอินทุอรและเตวิชญ์อยู่ ดูจากหน้าตาเขาคงกำลังโมโหเธออยู่เหมือนกัน ก็เลยตัดสินใจยกมือไหว้ขอโทษเขาไปเสียดีกว่า เผื่อเรื่องจะจบ

"ขอโทษค่ะ พอดีไพน์คุยกับอินกับพี่ต้าอยู่ก็เลยไม่ทันได้รับสาย"

"งั้นก็รีบไปขึ้นรถได้แล้ว"

"อ้าวเฮ้ยเดี๋ยวดิ นี่มึงกับไพน์กำลังจะไปไหนกันวะ"

"นั่นน่ะสิไพน์ นี่แกกำลังจะให้พี่ชินพาแกไปไหนเหรอ เมื่อกี้ไม่เห็นแกบอกฉันเลยว่าแกมีนัดกับพี่ชิน"

"เออะ อิน คือว่าฉัน"

ภัทรพิชามองหน้าชีวินอึกอักเพราะไม่รู้ว่าจะตอบอินทุอรว่ายังไง เพราะเรื่องที่เขาบังคับให้เธอต้องไปซื้อชุดใหม่นั่นมันก็เป็นความคิดของชีวินไม่ใช่เธอ

"พอดีว่าพ่อพี่บอกให้พาเพื่อนอินไปซื้อชุดกระโปรงนักศึกษาใหม่น่ะ ใส่สั้นขนาดนี้มันอาจจะทำให้ภาพลักษณ์นักการเมืองของพ่อพี่ดูไม่ดี ยิ่งช่วงนี้ใกล้เวลาลงสมัครหาเสียงแล้วด้วย"

ห๊ะ! 

ตอนนี้มีแต่คำว่า ห๊ะ เต็มหัวของภัทรพิชาไปหมด ชีวินกำลังพูดถึงเรื่องอะไร แต่ที่รู้ๆคือชวลิตไม่ได้สั่งว่าให้เธอไปซื้อชุดนักศึกษาใหม่มาใส่แน่นอน ไม่รู้ว่าชีวินไปเอาคำพูดพวกนี้มาจากไหน นี่มันเป็นการโกหกซึ่งๆหน้าเธอชัดๆ

"อ้าวหมดกัน แบบนี้ไพน์ก็อดโชว์ขาสวยๆเลยอ่ะดิ แต่อินว่าที่ไพน์ใส่มันก็ไม่ได้สั้นมากเสียจนน่าเกลียดสักหน่อยนี่คะ แปลกจังว่าทำไมพ่อพี่ชินถึงคิดแบบนั้น"

"ไม่ต้องโชว์ใครอ่ะดีแล้วครับอิน ถ้าขืนว่าเพื่อนของอินใส่เดินไปมาในมหาวิทยาลัยทุกวัน พี่กลัวว่ามันจะเป็นมลพิษต่อสายตาคนอื่นที่เห็นมากกว่า"

"ไอ้ชินมึงก็บ้าพูดไป งั้นเอางี้ไหมกูว่าเราไปกันหมดนี่แหละ พาไพน์ไปซื้อกระโปรงเสร็จแล้วก็ไปดูหนังหรือว่าไปหาอะไรกินกันต่อ เราว่าดีไหมยายอิน" 

เตวิชญ์เป็นผู้เสนอความคิด และอินทุอรเองก็เป็นผู้สนับสนุนอีกแรง ส่วนชีวินดูหน้าเครียด และภัทรพิชาเองก็ไม่รู้ว่าจะเอายังไง แต่ถ้าให้เลือก พักนี้เธอควรอยู่ห่างชีวินเอาไว้เสียจะดีกว่า ดูเขาอารมณ์แปรปรวนแปลกๆ ชอบว่าเธอสารพัด แต่ก็ชอบเอาตัวเองมาคอยป้วนเปี้ยนใกล้เธอเสียอย่างงั้น หรือไม่ก็อาจจะเป็นเพราะว่าเขากำลังตามจีบอินทุอรอยู่ก็ได้ เดี๋ยวนี้เธอเลยต้องเจอะเจอเขาบ่อยขึ้น

"ดีมากที่สุดเลยค่ะพี่ต้า ไปด้วยกันนะคะพี่ชิน"

ชีวินยังไม่ทันพยักหน้ารับ อินทุอรก็วิ่งเข้าไปดึงแขนของชีวินให้ตรงไปยังที่ที่รถของเขาจอดอยู่ทันที ตอนแรกเขาก็นึกว่าภัทรพิชานั้นเดินตามมาด้วย แต่พอจะเปิดประตูให้อินทุอรนั่งหน้า แล้วกะว่าหันกลับไปสั่งให้ภัทรพิชาไปนั่งข้างหลัง แต่พื้นที่ตรงนั้นกลับว่างเปล่าสายตาคมรีบมองกลับไปยังรถของเตวิชญ์ทันทีและทันที่จะได้เห็นว่าภัทรพิชาก้าวขึ้นไปนั่งคู่ประจำเบาะหน้าบนรถของเตวิชญ์เรียบร้อยแล้ว ขายาวทำท่าว่าจะหันก้าวตามไป แต่ก็ถูกอินทุอรตามเข้ามาดึงรั้งไว้จนชีวินต้องหันกลับมา 

"พี่ชินจะไปไหนคะ"

"ทำไมเพื่อนอินถึงขึ้นรถไปกับไอ้ต้า"

"เออะ คือว่า พี่ต้าขอมาน่ะค่ะ เห็นบอกว่าอยากจะขอลองทำความรู้จักกับไพน์จริงๆ อินก็เลยอยากเปิดโอกาสให้ทั้งสองคนได้ลองทำความรู้จักกันดู พี่ชินก็รู้ว่าปกติพี่ต้าเคยเอ่ยปากสนใจใครเสียที่ไหน แต่เมื่อเช้าพอได้เห็นไพน์เท่านั้น ถึงกับเพ้อส่งข้อความมาถามอินทั้งวันเลยว่าไพน์ทำอะไรอยู่ หวังว่าพี่ชินคงจะไม่ได้หวงไพน์ขนาดนั้นหรอกนะคะ"

"เพื่อนอินไม่ใช่น้องสาวพี่จริงๆเสียหน่อย พี่จะไปคอยตามหวงให้เสียเวลาชีวิตทำไม ปล่อยให้ได้ถูกไอ้ต้าหลอกบ้างก็ดี จะได้รู้จักสำนึกว่าไม่ใช่คิดอยากจะวิ่งตามขึ้นรถไปกับใครได้ง่ายๆ"