Beranda / วัยรุ่น / วิศวะรักเพื่อน (My Heart) / Ep.9 คนสำคัญ......เหรอ (1/2)

Share

Ep.9 คนสำคัญ......เหรอ (1/2)

last update Terakhir Diperbarui: 2025-12-21 15:42:58

ติ๊ก ต๊อก

ติ๊ก ต๊อก

ติ๊ก ต๊อก……

น้องนอนไม่หลับหัวใจมันกระสับกระส่าย

โธ่ ไอ้บ้าเอ๊ยยยย

‘นอนไม่หลับ’

(-__-)

ให้ตายเถอะ

“ติดใจจูบเมื่อกี้หรือไง”

“อื้ม...เอ๊ย! ไม่ใช่สักหน่อย” มาอยู่ข้างเตียงได้ไงเนี่ย ฟอนต์นึกว่าธีร์หลับไปแล้วซะอีก

“แต่ธีร์ติดใจ” ร่างสูงพูดสายตาคมดุมองแน่วแน่สื่อถึงความหมายตามที่พูดจริงๆ รสหวานของปากเธอยังติดตรึงอยู่ที่ริมฝีปากเขาไม่จางหาย

“ฟอนต์.....ฉันจะนอนแล้ว”

“ฟอนต์หลับไม่ลงหรอก ถ้าไม่ได้ทำต่อ” ฟอนต์เธออ้าปากค้างมองชายหนุ่มแค่นยิ้มทะเล้น เจ้าตัวนั่งเท้าคางมองเธอไม่ละสายตา

อ่า...หลงปากอวบอิ่มเธอแล้ววะ มันทำให้ธีร์อยากจูบอีก

“ม...ไม่ได้คิดแบบนั้นสักหน่อย” ร่างบางแยกเขี้ยวใส่ธีร์เสร็จ เธอหันหลังหนีคนตัวโตนอนคลุมโปง

“ฟอนต์ครับ เอาผ้าออกมาหน่อยนะ เดี๋ยวหายใจไม่ออก” ธีร์ขยับเข้าใกล้เตียงคนไข้มือหนาลดผ้าห่มลงให้คนตัวเล็กได้หายใจถนัด เขาวางมือลงที่ศีรษะบาง ลูบผมเธอเบาๆ

“/////” มือของธีร์อุ่น

“ธีร์รู้ว่าฟอนต์นอนไม่หลับ งั้นมาฟังเรื่องของธีร์หน่อยไหม” เธอค่อยๆดึงหน้าออกแววตากลมโตมองสบตากับร่างสูง

เรื่องของธีร์หลังจากที่หายไปจากฟอนต์นะเหรอ

“ธีร์ก็ดูจะสบายดีนี่ หลังจากที่ไม่มีฟอนต์...” ไม่มีฉัน ไม่มีนาย ตอนนี้เธอไม่เว้นระยะห่างอะไรทั้งนั้น ดวงตากลมโตมองไปที่เขาสายตาจริงจัง เพราะเธอเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าเขาจะเล่าอะไรให้ฟัง

“ธีร์ดูใจร้ายมากใช่ไหม”

“อื้ม ธีร์ใจร้ายกับฟอนต์มาก” เธอว่าขึ้นแววตาสั่นไหว แต่ต่อให้จะใจร้ายยังไงฟอนต์ก็ยังรอ... รอให้ธีร์กลับมาอยู่ตลอด ไม่มีวันไหนไม่รอจริงๆ เธอรอเขาด้วยความคิดถึง....

“ธีร์ขอโทษ ตอนนั้นที่อยู่ข้างๆ ฟอนต์ไม่ได้”

“เพราะข่าวลือเรื่องล้มละลายเหรอ”

“อื้ม ธีร์ต้องกลับไปอยู่กับปู่ก่อน เพื่อความปลอดภัย” และเพื่อเธอ...... เธอที่เขาคิดถึงมาตลอด คิดถึง...สุดหัวใจ

“ธีร์ไม่เคยเล่าให้ฟอนต์ฟัง” ไม่ใช่ว่าฟอนต์จะไม่เคยได้ยินเรื่องนี้ ที่คนอื่นเขาพูดกันหรอกนะ แต่แค่ธีร์ไม่เคยพูดเรื่องนี้ให้ฟอนต์ฟังเลยต่างหาก แม้เธอจะพยายามถามเขากี่ครั้งก็ไม่เคยได้คำตอบที่ชัดเจน

“เพราะฟอนต์ไม่ควรจะต้องรับรู้เรื่องแบบนี้ แค่นี้เธอก็เจ็บปวดมากพอแล้ว” ถึงตัวจะไม่อยู่ใกล้เธอ แต่เขารับรู้เรื่องของเธอมาตลอด ว่าเธอต้องเสียใจและเจ็บปวดขนาดไหนที่ต้องเจอเรื่องแบบนี้ มือหนาลูบหัวเล็กอีกครั้ง

“ฟอนต์สำคัญกับธีร์มากนะ”

“ไม่เชื่อหรอก...” เสียงเล็กเอ่ยขึ้นแผ่วเบา เธอส่ายหน้าตอบเขา

“.....” แววตาคมไหลวูบอย่างเจ็บปวด ตากลมโตสั่นไหวคลอเบ้าของเธอมองสบตาเขาไม่ขาด

“ไม่ดราม่าไปหน่อยเหรอ จะบอกว่าในขณะที่ธีร์ลำบาก ฟอนต์ไม่ควรที่จะรับรู้หน่อยเหรอ.......ธีร์บอกว่าฟอนต์สำคัญกับธีร์มาก แต่ไม่คิดเลยสินะ....ว่าธีร์ก็สำคัญกับฟอนต์มากเหมือนกัน” ทั้งแม่และธีร์ทำไมต้องนึกถึงแต่ฟอนต์โดยที่ไม่เคยถามฟอนต์ก่อนเลย เธอใช้ชีวติกับพวกเขาอย่างมีความสุข ยิ้มหัวเราะกับพวกเขาโดยที่ไม่รับรู้ความทุกข์ภายในใจของพวกเขาเลยเนี่ยนะ ขอร้องเถอะเธอจะบ้าตายกับความรู้สึกพวกนี้อยู่แล้ว

“.....”

“แค่บอกกันสักนิด...ก็ยังดี” เพราะต่อให้ธีร์ล้มละลายหรือไม่มีอะไรเลยฟอนต์ก็ไม่มีทางทิ้งธีร์ไป แต่นี่ในขณะที่ธีร์ลำบาก และฟอนต์ที่เอาแต่ยิ้มหัวเราะไม่รู้เรื่องอะไรเลย ตอนนี้ฟอนต์โคตรรู้สึกผิดเลยธีร์

“ธีร์ขอโทษ” เธอส่ายหน้าตอบเข้า

“ธีร์ไม่ต้องขอโทษ ธีร์ไม่ได้ทำอะไรผิดเลยฟอนต์เข้าใจ...แต่ เราอย่าเจอกันอีกเลยนะ” ฟอนต์เพียงแค่กะพริบตาไล่น้ำตาที่คลอเบ้าให้หายไป หลังจากนั้นเธอก็หลับตาลงนอน ไม่พูดอะไรออกมาอีก ปล่อยให้ธีร์ลูบหัวเธออยู่แบบนั้น

“ฟอนต์ก็รู้ว่าธีร์ทำไม่ได้”

ถ้าเกิดว่ายังสบตากับธีร์อยู่ ฟอนต์คงจะห้ามความต้องการของตัวเองไม่ได้แล้ว ไม่ว่าจะตอนนั้นหรือตอนนี้ธีร์ก็ยังสำคัญกับฟอนต์มาตลอด แต่โลกใบนี้...ไม่ได้เป็นไปตามที่เราต้องการไปได้ตลอดหรอก

“ฟอนต์ดีใจนะที่ธีร์กลับมา” ดีใจจากหัวใจจริงๆ ..... แต่ว่าธีร์อาจจะหายไปจากชีวิตฟอนต์อีกครั้งก็ได้ ถึงตอนนั้นฟอนต์คงจะรับความโหดร้ายของโลกใบนี้ไม่ไหวแล้ว

ทางที่ดีที่สุดคือเราอย่าเจอกันอีกเลย........

"ฟอนต์ไม่ได้ต้องการธีร์อีกต่อไปแล้ว"

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • วิศวะรักเพื่อน (My Heart)   Ep.19 รักเพื่อน (2/2)

    “ฟอนต์ก็จะบ้า ฟอนต์ไม่รู้ว่าฟอนต์เป็นอะไรมากไหม ฟอนต์เป็นโรคร้ายหรือเปล่า อาจจะเป็นโรคหัวใจก็ได้นะ” “โอ้ยยยยยไอ้ฟอนต์ ฟังนะ” “.....” “ฟอนต์ชอบธีร์” “!!!!” ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก “ห๊ะ” “เออ แล้วหนีมันออกมาอย่างนี้ ไม่ใช้มันหงอยเหมือนหมาเลยติวะ กูล่ะเริ่มสงสารธีร์” ย้อนกลับไปเมื่อ 3 เดือนที่แล้ว ณ กาดหน้ามอ “ป้าจ้าเอาอันนี่ 2 เนื้อ 2 แดง 5 ขอผักเยอะๆ เจ้า” ฉันยืนรอลูกชิ้นทอดใจจดใจจอ มองดูยามที่ป้าเอาลูกชิ้นลงหม้อทอดนี่แบบห๊อมหอม “เจเจ๊ น้ำลายไหลแล้วน่ะ” เสียงน้องพีว่าขึ้น “ยังเถอะน้องพี” “คือยังไง หมูกะทะยังไม่อิ่มอีกเหรอเจเจ๊” คนน้องเอ่ยถามคนพี่พลางจิ่มโรตีไส้ลาวาชีสยืดเข้าปากน่าเอร็ดอร่อย เจ๊ต้องถามพีมากกว่านะ ยังไม่อิ่มอีกเหรอเคี้ยวแก้มตุยแล้ว “เหอะๆ จะกินด้วยไหม” “กินค่ะ” “60 บาทจ้าหนู” ฉันหยิบเงินให้ป้า พอได้ลูกชิ้นทอดก็ยื่นให้น้องพีกินก่อน “อร่อยป่ะ” “จ๊าดลำ ^^” น้องว่าอร่อย ว่าแล้วก็กินเองบ้าง ^^ เจ๊ก็ว่าอร่อย เราทั้งคู่เลิกเรียนพร้อมกันพอดีเลยชวนน้องรหัสมากินหมูกะทะตามภาษาพี่น้องสายสัมพันธ์แน่นแฟ้น นั่งเม้าท์กันเรื่องใครจะโชคดีได้มาเป็นส

  • วิศวะรักเพื่อน (My Heart)   Ep.19 รักเพื่อน (1/2)

    Tankoon : แทนสั่งข้าวต้มให้แล้ว เผื่อฟอนต์ด้วย เดี๋ยวมีคนเอาขึ้นไปให้ จอมอย่าลืมกินข้าวนะครับ JaoJom : ขอบคุณน้าแฟน แทนก็อย่าลืมกินข้าวละ ร่างบางวางมือถือลง เผยรอยยิ้มมองเพื่อนตนตรงหน้า ก่อนหน้านี้ทำหัวใจเธอหายวาบ เพราะไม่เคยเห็นฟอนต์โทรมามีน้ำเสียงพูดขาดสติขนาดนี้มาก่อน ตอนนี้ดูท่าจะสงบลงบ้างแล้ว “สงบสติอารมณ์ได้ยัง” ฟอนต์ถอนหายใจออกเฮือกใหญ่ เมื่อหัวใจเริ่มเต้นสงบลงแล้ว วางมือทาบอกลูบปลอบโปลม ขวัญเอ้ยขวัญมานะลูก เมื่อกี้เต้นซะคิดว่าเต้นซุมบ้า “ขอบคุณนะโมโม่” “เลิกขอบคุณแล้วก็เล่ามาฟอนต์ ถึงขนาดรหัสแดง ต้องไม่ธรรมดา” ฟอนต์ทำใบหน้าเลิ่กลัก เอ่อ....จะเล่าไงดีวะ คือตอนโทรไปก็ไม่คิดด้วยสิ สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัวอ่ะ ตอนนี้รู้สึกตัวแล้วจะเริ่มเล่ามันก็เขินๆ ยังไงก็ไม่รู้สิ “นี่ห้องใคร” “มึง มันใช่เรื่องที่ต้องถามไหมตอนนี้” กูว่าละ โดนดุจนได้ ^^ เธอยิ้มแบบไม่สะทกสะท้านให้เจ้าจอม “คืองี้” “....” “คือ.... คือว่า” “.....” “คือ” “โอ้ยยยยย ไอ้ฟอนต์” “เมื่อคืนธีร์บอกรักฟอนต์” (-__-) “ไม ทำหน้างั้นอ่ะ” ใบหน้าสวยหวานไร้การแต่งหน้าเพราะน่าจะพึ่งตื่น ดูจากชุดนอ

  • วิศวะรักเพื่อน (My Heart)   Ep.18 เกินเพื่อน (2/2)

    “.....” “ได้...มั้ย” “ธีร์ต้องปล่อยฟอนต์ไปถึงเมื่อไหร่” มือใหญ่กุมมือฉันแน่น แววตาคนโตดูเศร้าเขาเอ่ยถามฉันเสียงเรียบ ตือดึง ตือดึง ตือดึง ตือๆๆๆๆ ดึงดึงดึงๆๆๆๆ เสียงออดหน้าประตูดังขึ้น ฉันละสายตาจากคนตรงหน้า ทุบ ทุบ “ฟอนต์” “ไอฟอนต์โว้ยยยยย ปัง ปัง” เสียงข้างนอกทุบประตูดังขึ้นเรื่อยๆ บ่งบอกถึงความร้อนร่น และคิดว่าไม่ใช่เสียงใครที่ไหน เป็นเสียงเจ้าจอมเอง มันทุบประตูไม่หยุดเลยซะด้วยสิ 10 นาทีไม่มีอยู่จริง ไม่ถึง 5 นาทีด้วยซ้ำ มันหายตัวมาเปล่าวะนั้น “เฮ้อ” คนตรงหน้าฉันพ้นลมหายใจออกมาอย่างไม่สบอารมณ์ ใบหน้าคมบ่งบอกถึงความหงุดหงิดใจมากหนักเพราะเขาถูกขัดจังหวะ “จิ๊ เคาะทำเชี่ยไรวะ” ร่างสูงเปิดประตูออกสถบคำสุภาพใส่หน้า....เอ่อ..แทนคุณ เธอเชื่อว่าเมื่อกี้โมโม่เป็นคนเคาะประตู ดีไม่ดีไม่น่าจะใช่มือด้วยนะที่เคาะ “ใจเย็น ไอสัตว์ หน้ามึงจะแดกหมาแล้วไอเหี้ย” ฟอนต์ว่าทั้งคู่มากกว่านะ ที่ดูหงุดหงิด “ฟอนต์!” โมโม่ชะโงกหน้าจากข้างหลังแทนคุณเรียกฉัน หลบอยู่หลังแฟนนี่เอง “เจ้าจอม” ฉันรีบวิ่งไปกอดเจ้าจอมแน่น ฮืออออขอบคุณมากนะ ไม่เคยดีใจขนาดนี้มาก่อนเลย “ใจเย็นๆ

  • วิศวะรักเพื่อน (My Heart)   Ep.18 เกินเพื่อน (1/2)

    ในห้องนอนที่มืดสนิท ภายในห้องเย็นเฉียบเพราะเครื่องปรับ อากาศที่อยู่ในอุณหภูมิ 23 องศา ทำให้ลมเย็นๆ จากเครื่องปรับอากาศนั้นพัดกระทบเข้ากับเนื้อผิวของร่างบางในขณะที่กำลังหลับไหลอยู่ก็จำต้องขยับร่างกายควานหาความอบอุ่นข้างๆ เธอใช้มือเล็กควานหากอดหมอนข้าง...... “งื้มมมมมมม หนาว” ฟอนต์เอ่ยด้วยน้ำเสียงงัวเงีย ขยับร่างกายแนบซุกแก้มเข้าหมอนข้างอุ่นๆ เผยรอยยิ้มเมื่อมุดหน้าเข้าหาความอบอุ่นนี้ได้ เพราะเมื่อคืนฝันดีมาก เธอจึงได้ไม่อยากจะลืมตาตื่นขึ้นมา “อุ่นไหม?” “อื้ม อุ่นมาก” เธอเอ่ยขึ้นตอบหมอนข้างออกไป.... เดี๋ยวนะ!... หมอนข้างพูดได้ด้วยเหรอ? พรึ่บ! ไม่ใช่ ไม่ใช่หมอนข้าง 0 [] 0 เธอรีบลืมตาตื่นขึ้น ปากเล็กอ้ากว้างตกใจ เมื่อภาพตรงหน้าทำหัวใจวาย แทบช็อก ร่างสูงท่อนบนใส่เพียงเสื้อกล้ามเผยเห็นกล้ามเป็นมัดๆ จนต้องกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ เพราะเกรงว่าน้ำลายจะไหลลงที่นอน มันใช่เวลามาโฟกัสตรงนี้ไหมไอ้ฟอนต์ ตอนนี้เราทั้งคู่กับลังนอนกอดกันอยู่น๊า >และเขาคนนั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหน “ฟอนต์ครับ ตื่นแล้วเหรอ” ธีร์เอ่ยเสียงทุ้มแหบพร่า คนฟังดูแล้วยิ่งเซ็กซี่เข้าไปใหญ่ ชัดเลยเหตุการ

  • วิศวะรักเพื่อน (My Heart)   Ep.17 ถูให้ถึงใจเธอ NC 18🔥

    “แฮ่ก แฮ่ก” คนตัวเล็กหอบหายใจถี่ แววตากลมโตเพียงมองแท่งร้อนที่กำลังกระตุกสู้มือเธอ หัวใจดวงเล็กๆเต้นร้อนระอุไปทั่วทั้งร่าง เธอกัดปากล่างคิดอย่างชั่งใจ ธีร์มองลงมาที่เธอเช่นกัน เหมือน...โกลเด้นหมาใหญ่รอคำตอบเธอ “ซี๊ดดดด เบ้บ” คนตัวโตครางต่ำในลำคอ สายตาลุกวาวกับการกระทำอันหน้าหลงไหลของร่างบางนี้ เมื่อร่างกายเล็กขยับร่างกายบางแนบชิดกายกำยำ เพื่อให้แท่งแก่นกายเขาแตะลงแนบเนื้อกับกลีบกุกลาบเธอเอง “อ๊ะ ห...ห้ามส...อ๊ะ สอดเข้ามานะ สัญญา อื๊อออธีร์” จ๊วบบบ จ๊วบบบ หัวใจโกลเด้นหมาใหญ่สั่นไหว พรมจูบปากเล็ก เกี่ยวก้อยตอบกลับเธอเพื่อทำตามสัญญา พลางถูแท่งร้อนกับกลีบกุหลาบบางนี้ยืนยันการกระทำของเขา “อ๊ะ มันรู้สึกแปลกๆ อ๊า” อุ้งปากใหญ่ไม่ยอมให้ว่าง ก้มลงชกชิมยอดปทุมถันสีหวานฉ่ำ ลิ้นเขาห่อรับยอดสีหวาน พลางใช้ฟันคบกัดเบาๆ ให้เธอร้องเสียวเล่น หวานหู “เธอ ....ธีร์ ฟอนต์ ไม่ไหว อ๊ะๆๆ อ๊าอ๊า” แท่งร้อนทำหน้าที่ถูเข้าออก ไม่สอดเข้าไปก็ทำให้เธอรู้สึกว่าเหมือนสอด มีบางครั้งของแรงถูเขาที่เหมือนจะกระแทกเข้ามาข้างในซะมากกว่า มันลุบเข้าไปแ

  • วิศวะรักเพื่อน (My Heart)   Ep.16 ติดจูบ...ถึงใจ NC18🔥 (3/3)

    “ออกซิโทซิน ที่คนทั่วไปเรียกว่า.....Love Hormone” ‘สารแห่งความรัก’ “อื้มเบบี๋....” จ๊วบบบบบ~ สิ้นประโยคสุดท้าย ผมไม่รอช้าทาบปากขึ้นจูบปากเล็ก ร่างบางหลับตาพริ้มรับรสจูบผม สิ่งที่ผมลิ้มลองความหวานจากริมฝีปากเล็กนี่ช่างหวานหวั่นชวนใจผมสั่นเต้นไม่เป็นจังหวะ “แบบนี้หรือเปล่าหื้ม?” ผมผละออกจากปากนุ่มเอ่ยถามฟอนต์ “อื้อ.....มากกว่านี้…ได้ไหม” จุ๊บ “สร่างเมายัง” ผมอดยิ้มไม่ได้ เมาแล้วน่ารักแบบนี้เป็นแค่กับธีร์คนเดียวนะ ไม่อนุญาตให้เมาแบบนี้กับใคร “ยัง” “ตื่นขึ้นมา เธอจะจำได้ไหม” จ๊วบ จ๊วบ~ ผมจูบปากนุ่มนิ่มอีกครั้ง พลางใช้ลิ้นเลียปากเล็ก ถอนจูบรอฟังคำตอบเธอ “อื้อออ ไม่รู้สิ....แต่ตอนนี้ ฟอนต์ยังจำได้” “หึ เช้ามาก็ขอให้จำได้แล้วกันว่า....ธีร์ตั้งใจ” จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ~ “อื้มมมมมม” ผมป้อนรสจูบให้เธออีกครั้ง คราวนี้เอาให้รสจูบนี้ส่งไปให้ใกล้ใจเธอมากที่สุด อยากให้ฟอนต์จดจำจนลืมไม่ลง ผมงับริมฝีปากของคนด้านบนที่มองลงมาด้วยสายตาเปี่ยมอารมณ์ จูบทั้งปากบนสลับกับปากล่าง เธออ้าปากรับเรียวลิ้นผมให้ตวัดกวาดชิมความหวานทั่วโพรงปาก เราจูบแลกน้ำลายกัน “อื้มมมมมท~” ปลายลิ้นหยอกเย้าเธอเล่นทำให้

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status