เข้าสู่ระบบ“จิ้งจอกเฒ่า…” เขาค่อย ๆ หลับตาลงชั่วครู่ ก่อนจะเค้นเสียงออกมาจากไรฟัน “สักวัน…อย่าให้ถึงตาผมบ้างก็แล้วกัน” ฝีเท้าของท่านรองนายกหยุดลง ก่อนที่คนเป็นพ่อจะหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ “งั้นก็รีบโตให้ทัน” “…!!!” “ตอนนี้แกยังห่างจากคำว่าคู่ต่อสู้ของฉันอีกไกล” “...!!!” จินขบกรามแน่นขึ้นทันที แต่ท่านรองนายก
“.…” “แน่ใจเหรอว่าพ่อจะเลิกยุ่งกับเธอ” “.…” “จะไม่ส่งคนไปหาเธอ ไม่กดดันเธอ ไม่แตะต้องเธอ แล้วก็จะไม่ยุ่งกับลูกของผม” “.…” “ผมต้องการคำยืนยันจากพ่อ” “.…” “ถ้าผมทำตามเงื่อนไขทุกอย่าง” “....” “ถ้าผมไปชายแดน” “....” “ถ้าผมยอมทำในสิ่งที่พ่อต้องการ” จินหยุดไปชั่วครู่ ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงต่ำ
ห้องทั้งห้องเงียบลงอีกครั้ง แม้แต่ท่านรองนายกยังชะงักไปเล็กน้อยกับคำว่า ‘เมียผม’ “ลูกของผมจะไม่สร้างปัญหาให้ใคร ผมรับประกัน ขอแค่พ่อไม่มายุ่งกับเมียและลูกของผม” “แกมันดื้อเหมือนแม่ไม่มีผิด” ท่านรองนายกถอนหายใจยาว ราวกับปวดหัวกับลูกชายตัวเองเต็มที “.…” “ฟังฉันให้ดี ห้ามบอกเรื่องนี้กับแม่แกเด็ดขา
“หึ” เสียงหัวเราะแหบต่ำดังขึ้น ท่านรองนายกยกมือขึ้นลูบหน้า ก่อนจะหัวเราะออกมาอีกครั้ง แต่คราวนี้กลับดูเหนื่อยล้า “หึ…” “….” “ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงสินะ” สายตาคมมองลูกชายตัวเองนิ่ง ๆ ก่อนจะหัวเราะเยาะตัวเอง “ฉันเลี้ยงแกมาอย่างดี สุดท้ายก็ไม่รักดี เลี้ยงเสียข้าวสุก” “....” คชาหน้าซีดทันที แต่จินกลับ
บทที่ 263 “…!!!” ท่านรองนายกถึงกับนิ่งค้างไปหลายวินาที ดวงตาคมเบิกกว้างขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ยิน “แกมัน…” เสียงของท่านขาดหายไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังพยายามข่มอารมณ์ตัวเอง “แกมีสมองไว้ทำอะไร” “….” “ฉันเลี้ยงแกมาให้คิดเป็น รับผิดชอบชีวิตตัวเองได้ ไม่ได้เลี้ยงมาให้โตขึ้นแล้วทำเรื่องสิ้นคิด
“ผมไม่เคยโกหก” “นั่นแหละที่น่าปวดหัว” คนเป็นพ่อประสานมือเข้าด้วยกัน “เอมิโกะร้องไห้กลับบ้าน หุ้นของสองตระกูลผันผวนตั้งแต่เมื่อวาน นักข่าวกำลังตามเรื่องนี้อยู่ รวมถึงเรื่องที่แกต่อยไอ้เด็กนั่นกลางงาน มันยืนยันจะเอาเรื่องแกให้ถึงที่สุด” “....” ท่านรองนายกจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของจิน “แล้วไหนจะเรื่อง
“มึงทำอะไรไอมิ?” ทิศเหนือถามขึ้นทันที สีหน้าเริ่มจริงจัง ขณะที่มือข้างหนึ่งเท้าราวบันไดไว้ราวกับขวางทาง “ไม่บอก” “อย่าทำให้กลัว เดี๋ยวมึงจะแห้ว” ทิศเหนือเอ่ยเตือน เพราะเพื่อนรุกแรงเกินไป จึงกลัวว่าไอมิเอะจะตกใจกลัวจนพยายามถอยหนี “ค่อยๆ เป็น ค่อยๆ ไป อย่าใจร้อน” “ไม่” จินตอบสั้น ๆ แต่หนักแน่นจนเพ
บทที่ 31 (เดี๋ยวสิ คุยต่ออีกหน่อย) ประโยคนั้นเหมือนบีบหัวใจดวงน้อยให้หยุดเต้น ไอมิเอะชะงัก มือที่ถือโทรศัพท์อยู่แทบสั่น “.…” (กูไม่รับคืน) “เราต้องคืนแกจริงๆ ถ้าไม่คืน ป้าเราจะโกรธ” (ไม่ได้ใช้เงินป้าซื้อ มีสิทธิ์อะไรมาโกรธ) “.…” (ถ้าจะเอามาคืน ต้องจ่ายดอกเบี้ย) น้ำเสียงเจ้าเล่ห์ของเขาทำเอาหั
แต่คนไทป์นี้เป็นคนฉลาด ไหวพริบดี เป็นนักวางแผน เป็นนักกลยุทธ์ เป็นคนที่น่ากลัวที่สุดในบรรดาทุกไทป์ INTJ เป็นพวกมีความสามารถในการคำนวณและวางแผนที่รอบคอบ ดังนั้นเมื่อคนไทป์นี้รู้สึกมีการท้าทายหรือมีการคุกคาม ก็จะตอบสนองด้วยการใช้กลยุทธ์ที่รอบคอบและละเอียด หากหมดความอดทน จะกลายเป็นคนที่ไม่คิดว่าตัว
เขาก็ไม่พูดอะไรต่อ ไม่มองเธอ ไม่อธิบาย แค่เขียนต่อไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ร่างของเธอกลับเหมือนถูกทิ้งไว้กลางพายุที่ไม่มีทางออก หัวใจของเธอเหมือนถูกบีบช้า ๆ ไม่รู้ว่าเพราะคำถามนั้นมันเจ็บ หรือเพราะเขาพูดมันออกมาได้เฉยชาเกินไป เธอไม่ได้อยากเป็นแค่สิ่งเบี่ยงเบนความเหงา ไม่ได้อยากเป็นประโยชน์ชั่วค







