เข้าสู่ระบบเมื่อไปถึงลานจอดรถด้านล่าง พอล ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งสวมกางเกงยีนส์ขาเดฟเสื้อเชิ้ตสีแดงเข้มกับแว่นกันแดดยืนพิงรถอยู่ เขารีบเดินเข้ามาหาจีน่า
“สวัสดีครับ อ้าว...เอ่อนี่...”
ชายหนุ่มทำท่าชะงักอ้ำอึ้งไปทันทีเมื่อเห็นว่าเป็นใครที่เดินมากับจีน่า ไม่มีใครไม่รู้จักนิโคลัส เชฟหนุ่มสุดฮ็อตแห่งเกาะอังกฤษ
“สวัสดีครับ ผม พอล ครับ เป็นเพื่อนกับจีน่า”
ชายหนุ่มรีบแนะนำตัว นิคยิ้มให้พอลนิดหนึ่งพร้อมกับส่งมือไปเช็กแฮนด์กันตามมารยาทสากล
“ผม นิค เป็นผู้ปกครองของจีน่า ไหนเพื่อนอีกคนที่ว่าเป็นผู้หญิงน่ะ”
เขาเอ่ยแนะนำตัวเองพร้อมกับถามพอลด้วยน้ำเสียงเรียบอย่างที่จีน่าต้องเงยหน้าขวับขึ้นไปมองใบหน้าขรึมของเขาทันที แอบแปลกใจกับการแนะนำตัวเองของเขา... เขาอยากเป็นผู้ปกครองของหล่อนตั้งแต่เมื่อไหร่กัน สงสัยผีเข้าหรือกินอะไรผิดสำแดงมาแน่ๆ
“เอ่อ บาบาร่า แคนเซิลครับ พอดีเธอมีธุระกะทันหัน”
พอลเอ่ยตอบ ทำให้นิคต้องก้มหน้ามามองจีน่า ส่งสายตาเหมือนตำหนิ เป็นเชิงว่าหล่อนกำลังจะไปค้างต่างเมืองกับผู้ชายสองต่อสอง ซึ่งทำให้จีน่าชักสีหน้าตึงขึ้นมา เขามีแต่เรื่องตำหนิและดูแคลนหล่อนมากมายเหลือเกินตั้งแต่รู้จักกันมา ทั้งๆ ที่หล่อนเองก็ไม่เคยไปทำอะไรให้เขาสักนิด
“คุณขับรถนำไปเถอะ ผมจะขับตาม แล้วนี่จะไปพักกันที่ไหน” นิคกล่าวและถามในตอนท้าย
“ที่บ้านคุณพ่อคุณแม่ของผมครับ”
พอลตอบอย่างสุภาพ เพราะนิคเพิ่งแนะนำตัวเองว่าเป็นผู้ปกครองของจีน่า เขาจะต้องทำตัวให้ดูน่าเชื่อถือไว้วางใจและสุภาพเอาไว้ก่อนถ้าหากหวังจะจีบหล่อน
“พวกผมจะไปพักโรงแรม เกรงใจคุณพ่อคุณแม่ของคุณน่ะ”
นิคกล่าวบอกด้วยโทนเสียงที่รู้ว่าทุกคนจะต้องปฏิบัติตามที่เขาสั่ง
“ครับผม” พอลตอบ
จากนั้นเขาก็เดินกลับไปยังรถแล้วขับนำออกไป นิคเดินไปยังรถเบนซ์ของตัวเอง ชายหนุ่มมีรถหลายคัน หากไปซื้อของเขาจะใช้รถโฟร์วีลคันใหญ่
แน่นอนว่าภาพนิคสะพายกระเป๋ากับภาพจีน่าลากกระเป๋าขึ้นรถไปด้วยกันถูกปาปารัสซี่ถ่ายรูปรัวๆ ด้วยใบหน้ากระหยิ่มเลยทีเดียว
“คุณไม่น่าลำบากเลย”
จีน่าเปรยขึ้นเบาๆ เมื่อขับรถออกจากกรุงลอนดอนมาได้พักใหญ่ โดยต่างคนต่างเงียบ
“พูดให้ได้อะไรขึ้นมา หรือคิดว่าผมมาขัดคอคุณกับเจ้าหนุ่มนั่น?”
เขาเอ่ยเสียงเข้ม จีน่าไม่อยากคิดว่าน้ำเสียงของเขาเหมือนหาเรื่องและกระแนะกระแหน ซึ่งมันเป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน ร่างสูงตั้งใจขับรถสายตามองถนนด้านหน้าอย่างไม่ใส่ใจหันมามองจีน่าเสมือนหล่อนเป็นสสารที่ไร้ตัวตน
“เปล่าค่ะ...ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย ทำไมคุณเกลียดจีน่านัก”
จู่ๆ หล่อนก็ถามคำถามที่ติดค้างคาใจมานาน นิคชะงักหันมามองนิดหนึ่ง ก่อนจะหันกลับไปมองด้านหน้า เขายังไม่ทันตอบ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น เป็นมอลลี่ที่โทรเข้ามา เขาหยิบอุปกรณ์บลูธูทมาเสียบหูก่อนจะกดรับ
“ครับ” เสียงเขารับโทรศัพท์ จากนั้นก็ทำท่านิ่งฟัง จีน่าได้ยินเสียงแว่วดังออกมา หญิงสาวถอนหายใจเบนสายตาไปมองนอกรถ
“คุณอยู่ไหนคะนิค มอลลี่มาถึงเพนต์เฮาส์ แจ็คบอกว่าคุณออกไปข้างนอก” เสียงปลายสายฟังดูหงุดหงิด
“ผมกำลังจะไปแมนเชสเตอร์ จะกลับวันอาทิตย์”
“อะไรกันคะ คุณจะให้มอลลี่อยู่คนเดียวที่เพนต์เฮาส์นี่เหรอ มอลลี่อุตส่าห์บึ่งรถมาทันทีหลังเลิกถ่ายแบบ คิดถึงคุณ แต่คุณกลับไม่อยู่ซะแบบนี้” น้ำเสียงทั้งโกรธทั้งงอนดังต่อไป
“ผมมีธุระของคุณแม่ต้องทำ คุณอยู่ไม่ได้ก็กลับบ้านก็ได้นี่มอลลี่”
เสียงห้าวขรึมตอบกลับเรียบเรื่อย จีน่าจับจ้องสายตามองข้างทางพยายามไม่ใส่ใจฟัง แต่มันก็ได้ยินจะให้ทำอย่างไร จึงนิ่งฟังต่อไป
“มอลลี่เพิ่งรู้ว่ารายการมาถ่ายทำที่เพนต์เฮาส์ ทำไมคุณไม่บอกมอลลี่เลยคะนิค มอลลี่จะได้อยู่ออกสัมภาษณ์กับคุณ” เสียงงอนเอ่ยตัดพ้อมาตามสาย
“ผมเห็นคุณยุ่งน่ะ อีกอย่างหนึ่งก็ไม่ใช่รายการสำคัญอะไร”
เสียงห้าวเอ่ยเล่าไปเรื่อยๆ
“ไม่รู้ล่ะ ตอนนี้มอลลี่งอนคุณแล้ว กลับมาเถอะค่ะดาร์ลิ้ง ธุระอะไรจะสำคัญกว่าการที่เราได้อยู่ด้วยกันในช่วงเสาร์อาทิตย์คะที่รัก” น้ำเสียงออดอ้อนเอ่ยแว่วเล็ดลอดให้ได้ยิน จีน่าเห็นด้วยหางตาว่าเขาปรายตามามองหล่อนแว้บหนึ่ง
“เอาน่ะ เดี๋ยวกับไปผมจะชดเชยเวลาให้ ผมกำลังขับรถอยู่ แค่นี้ก่อนนะ” เขากล่าวตัดบท
“โอเคค่ะ อย่าลืมที่พูดก็แล้วกัน เลิฟ ยู” มอลลี่เอ่ย
“สวัสดีครับ”
เขากล่าวเสร็จก็กดปุ่มปิดโทรศัพท์ทันที จีน่าเอนตัวไปพิงเบาะแล้วหลับตาลง นิคปรายตาไปมองร่างแบบบางที่ทำท่าจะหลับ
“ง่วงก็หลับเถอะ เดี๋ยวผมปลุกเอง”
เขาหันมาบอก หากต่อมาก็หักพวกมาลัยรถและจอดข้างถนน จีน่าปรือตามอง ร่างสูงปลดเข็มขัดของตัวเองแล้วชะโงกมาใกล้ จีน่าลืมตาโพลงทำตาแข็งและตัวแข็งอย่างตกใจทันที
“ตามมานี่” เขาดึงหล่อนออกจากหลังเคาน์เตอร์ ทุกคนที่กำลังคุยกันออกรสบนโซฟามุมห่างออกไปเงยหน้าขึ้นมามอง“น้องเป็นอะไรตานิค แกทำอะไรน้อง”มารดาเอ่ยถามทันที พร้อมกับน้ำเสียงพร้อมกล่าวหา นิครู้สึกหงุดหงิดอยู่ในใจที่ท่านมองเขาเหมือนเป็นอันธพาลอยู่ตลอดเวลา โดยเฉพาะเวลาเขาอยู่กับหล่อน“เขาทำตัวเอง เดี๋ยวผมมาครับ จะพาเขาไปใส่ยา”นิคกล่าวกับผู้ใหญ่ไม่กล้ากล่าววาจาเผ็ดร้อนเพราะเกรงใจมารดาของหล่อน จากนั้นก็ดึงตัวหล่อนให้เดินตามไปยังสตูดิโอ ในห้องนั้นมีตู้ใส่เครื่องปฐมพยาบาล ตรงเคาน์เตอร์ครัวมีกระถางว่านหางจระเข้วางอยู่ นิคพาหล่อนไปนั่งตรงเก้าอี้โซฟาตัวสั้น จากนั้นร่างสูงก็เดินไปตัดว่านมานั่งข้างๆ เก้าอี้ตัวเล็กทำให้เขานั่งเบียดชิดกับหล่อน“ยื่นแขนออกมาสิ โดนน้ำร้อนลวก ใช้ว่านนี่จะทำให้หายปวดแสบปวดร้อนได้”เสียงทุ้มเอ่ยบอก จีน่ายื่นแขนซ้ายให้ เขาใช้ว่านค่อยทาไปบนแขนให้อย่างเบามือ น้ำเมือกใสของว่านทำให้รู้สึกเย็น เมื่อเสร็จ“ขอบคุณค่ะ” หญิงสาวเอ่ยขอบคุณเขาเบาๆ ใบหน้างามเงยขึ้นสบตาคมเข้มที่จ้องมองมาอย่างอ่านไม่ออก“ไม่ต้องช่วยแล้ว ผมจะทำเอง นี่ถ้าไม่ช่วยคงจะเสร็จไปนานแล้ว”เขาเอ่ยเสียงราบเรียบพร้อมก
“เอ่อ ไม่ดีกว่าค่ะคุณแม่ จีน่าจะเกะกะเปล่าๆ”หญิงสาวเอ่ยออกมาเบา พร้อมกับก้าวไปนั่งอยู่ระหว่างมารดากับคุณป้าเดเลีย กอดและหอมแก้มพวกท่านด้วยความคิดถึง“ไปดูสิว่าพี่เขาทำอะไรให้พวกแม่ ไหนอวดแม่เมื่อวันก่อนว่าทำกับข้าวเป็นแล้วไง”มารดายังไม่ยอมให้หล่อนเลี่ยงได้ หญิงสาวจึงจำต้องลุกขึ้นเดินไปยังโซนครัว ร่างบางเดินไปยังหลังเคาน์เตอร์ แล้วก็ยืนนิ่งอยู่อย่างนั้น ในใจคิดว่าหล่อนจะนับหนึ่งถึงห้า ถ้าหากเขาไม่เงยหน้าขึ้นมาพูดด้วย จีน่าก็จะหันหลังกลับ เขาคิดว่าตัวเองเป็นใคร หยิ่งเป็นคนเดียวหรือยังไง หญิงสาวคิดค่อนขอดเขาอยู่ในใจ...หนึ่ง... สอง... เขาเพิ่งตัดผมมาใหม่กระมัง ดูสั้นเข้ารูปและยังดูดีเหมือนเดิม สวมกางเกงยีนส์ซีดกับเสื้อยืดสีน้ำตาล ใบหน้าร้ายกาจดูขรึมเช่นปกติ คิ้วหนาของเขาจะขมวดชนกันตั้งแต่หล่อนมายืนอยู่... สาม...สี่...“ยืนซื่อบื้ออยู่ได้”เสียงเข้มเอ่ยลอยขึ้นให้ได้ยินกันสองคน จีน่าเม้มปากทำตาขุ่นใส่เขาทันที“จะให้จีน่าช่วยอะไรก็บอกมาสิ”เสียงเล็กเอ่ยโต้ตอบทันควัน นิคปรายตามองทำท่าเหมือนเสียไม่ได้“เก่งนี่” เขาเอ่ยเยาะ รู้สึกหมั่นไส้กับท่าทางเชื่อมั่นที่หล่อนแสดงออก สาวน้อยขี้กลัวเมื่อห
ในระหว่างนี้จีน่าได้รับงานอีเว้นต์ต่างๆ แล้วแต่โอเว่นจะจัดให้ หญิงสาวเริ่มมีเหล่าชายหนุ่มพวกดาราเซเลปไฮโซเข้ามาจีบ มีข่าวให้พวกสื่อมีเดียเขียนขายอยู่บ่อยๆ‘สาวน้อยหน้าหวานจีน่า อัสตัน ควงกับเนธาน โจนส์ ในงานกาล่าดินเนอร์การกุศล ค่ำคืนแสนโรแมนติก หนุ่มเนธานไม่ยอมห่างกายสาวจีน่าเลย เอ๊...มีอะไรในกอไผ่หรือเปล่าน้าคู่นี้’พาดหัวเว็บไซต์ก็อตซิป เนธาน โจนส์ นักธุรกิจหนุ่มหล่อตระกูลไฮโซ ครอบครัวเขาในวงการค้าเพชรและอัญมณี‘เนธานแอบส่งข้อความหวานเกินบรรยายถึงใครเอ่ย ใจความว่า... คุณเป็นแสงอาทิตย์ประจำใจผม... You’re my sunshine’พาดหัวอีกเว็บไซต์ มีการโยงเล่นคำกับประโยคทองในโฆษณาที่จีน่าเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้เว็บไซต์หนึ่งโพสต์รูปจีน่าที่บังเอิญถ่ายได้จากวันที่เนธานมารับหล่อนที่มหาวิทยาลัย‘แอบรับส่งกันอย่างสวีทหวานแหวว สาวจีน่าใจอ่อนหรือยังเอ่ย เนธานชัดเจนมากขับรถสปอร์ตมาหาถึงมหาวิทยาลัยอย่างเปิดเผย ไม่กลัวเป็นข่าว ภาพมันฟ้องค่ะท่านผู้ชม’บนเฟซบุ๊กแฟนเพจของจีน่าเองก็มีความเคลื่อนไหวเช่นกัน โดยการเปรียบเทียบระหว่างนิคกับเนธาน‘อะไรยังไงพวกเรา เนธานกับจีน่าเป็นซัมติง สเปเชียลกันจริงเหรอ’จั่วหัวข้อ
เวลาต่อมาจีน่าก็ได้รับเลือกให้ถ่ายโฆษณาเครื่องสำอางแบรนด์ดังที่ขอทำสัญญากับจีน่าสองปีในการเป็นพรีเซ็นเตอร์ โอเว่นจัดการตารางงานกับตารางเรียนของหล่อนจนทุกอย่างลงตัวและเรียบร้อยเป็นอย่างดีจีน่ารู้สึกสนุกกับงานมาก การเปิดใจตัวเองเพื่อก้าวออกจากคอมฟอร์ดโซนทำให้ได้ค้นพบศักยภาพและความสามารถของตัวเองอย่างไม่เคยคิดฝันมาก่อน หญิงสาวแปลกใจที่หล่อนสามารถทำงานถ่ายแบบออกมาได้ราวกับเป็นผู้มีประสบการณ์มานาน ทีมงานต่างชื่นชมในความเข้าใจงานและคอนเซ็ปต์ รวมถึงการเป็นคนง่ายๆ ติดดินและไม่เย่อหยิ่งของหญิงสาวไม่นานโฆษณาตัวนั้นก็ได้เผยแพร่สู่สายตาชาวโลกอย่างเป็นทางการ ทำให้จีน่า อัสตัน สาวน้อยหน้าสวยใสดวงตาโตไร้เดียงสากลายเป็นดาวเด่นประดับวงการโฆษณาไปชั่วข้ามคืนระหว่างนั้น นิคพยายามไม่สนใจ หลังจากเดินออกจากแฟลตของหล่อนในเช้าวันนั้น ชายหนุ่มก็ไม่ได้กลับไปหาหล่อนอีกเลย อันที่จริง ในบางคืน เขาพบว่าตัวเองลุกขึ้นแต่งตัวคว้ากุญแจรถแล้วขับออกไป เมื่อมาถึงถนนที่เป็นที่ตั้งของแฟลตหล่อนก็รู้สึกตัวจนต้องสบถด่าตัวเองออกมาดังๆ แล้วเลี้ยวรถกลับเพนต์เฮาส์ เป็นเช่นนั้นอยู่หลายครั้งเขาได้ยินข่าวการทำงานของหล่อนจากแจ็คแ
"อรุณสวัสดิ์นางแบบ"เขาส่งเสียงกระเซ้ายั่วก่อนจะขยับขึ้นทับทาบแล้วส่งความแข็งแกร่งเข้าไปในตัวหล่อนอย่างไม่เตือนล่วงหน้า จีน่าสะดุ้งตาเบิกกว้างเขาก้มมาดูดเรียวปากอิ่มแล้วทำการขยับส่วนล่าง ฟันคมงับริมฝีปากล่างของหล่อยเบาๆ สร้างความซ่านเสียวและสยิวอย่างแปลกประหลาดสุดบรรยาย"ยกขาขึ้นเกี่ยวสะโพกผมสิ"เขากระซิบสั่ง จีน่าหน้าแดงด้วยความกระดากอายไม่ยอมทำตาม เขาจึงเอื้อมมือไปจับขาหล่อนเกี่ยวไปบนสะโพกแกร่งของเขาเสียเอง"เกาะแน่นๆ นะ...อ่าส์"เขาสั่งเสียงแตกพร่า จากนั้นก็ทำการขยับโยกอย่างหนักหน่วงและรัวเร็ว จีน่ายกแขนขึ้นโอบรอบคอของเขาเอาไว้แล้วหลับตาปี๋ ความรู้สึกสุขสมแปลกประหลาดถาโถมจนสุดทนรับไหว ร่างบางสั่นสะท้านด้วยแรงอารมณ์จนนิครู้สึก เขาส่งหล่อนไปถึงจุดไคลแม็กซ์ทันที จากนั้นร่างใหญ่ก็ปีนป่ายตามไปถึงจุดหมายเดียวกันในนาทีต่อมา เขาเกือบถอนตัวออกมาไม่ทัน ร่างงามหลับตานิ่ง นิคล้มไปนอนทาบทับซุกหน้ากับซอกคอหล่อนกริ๊ง-กริ๊งเสียงโทรศัพท์ซึ่งไปแน่ใจว่าของเขาหรือของหล่อนดังขึ้น ทั้งสองรีบผละร่างออกจากกัน นิคคว้ากางเกงที่ถอดทิ้งไว้ตรงข้างเตียงขึ้นมาล้วงเอาโทรศัพท์ออกมา"ว่าไง?"เสียงงัวเงียดังไปในสา
นิคมองดูคนในอ้อมแขนที่หลับตาเงียบไม่ยอมโต้ตอบกับเขา ชายหนุ่มวางหล่อนไปบนเตียงแล้วก้าวขึ้นไปนอนตะแคงดึงร่างหล่อนมากอด“หลับซะ” เขาเอ่ยสั่งอีกครั้ง เขาถนัดมากเรื่องการออกคำสั่งและเรื่องดุหล่อน จีน่าแอบหรี่ตาขึ้นดูนิดหนึ่ง เห็นใบหน้าหล่อดูอารมณ์ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ไอ้คนสารเลวเอาแต่ใจ ขอให้ตายไปตกนรกขุมที่ร้อนไหม้ที่สุด“ด่าผมเสร็จหรือยัง” เสียงทุ้มเอ่ยดักคอราวกับมีหูทิพย์ได้ยินหล่อนด่าเขาอยู่ในใจ“เมื่อไหร่จะกลับเสียที” หล่อนเอ่ยปากไล่ออกมา“คืนนี้จะนอนที่นี่ ไม่กลับ”เขาตอบทันที ก้มหน้ามาหอมแก้มหน้าตาเฉย เขาหน้าด้านอย่างที่สุดอย่างที่จีน่าคาดไม่ถึง“ใครอนุญาต นี่มันแฟลตจีน่านะ และจีน่าไม่อยากให้คุณมาเพ่นพ่านที่นี่ เหมือนที่คุณไม่ต้องการให้จีน่าเพ่นพ่านที่เพนต์เฮาส์ของคุณ” หล่อนเอ่ยออกมายืดยาวเป็นครั้งแรก“เพ่นพ่านอยู่ได้ตั้งสองเดือนกว่า”เขาโต้ตอบอย่างไม่ยอมแพ้ นิครู้สึกดีขึ้นที่หล่อนพูดกับเขาอีกครั้ง ถึงแม้จะทำปั้นปึ่งและต่อว่าขับไล่ แต่ก็ดีกว่าตอนหล่อนเงียบ“ผมนอนด้วย มันดึกแล้วขี้เกียจขับรถ” เขาเอ่ยอย่างดื้อดึงพร้อมกับซุกหน้ากับกลุ่มผมหอมของหล่อน“ระวังคนจะเห็นคุณออกจากแฟลตนี้นะ แล







