สลับขั้วยั่วรักซาตาน

สลับขั้วยั่วรักซาตาน

last updateLast Updated : 2024-12-20
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
92Chapters
2.7Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

จากซาตานร้ายที่เคยผลักใสเธออย่างเลือดเย็น ไอศูรย์ อเล็กซิโอ กัสซินี่ กลับเปลี่ยนเป็นชายหนุ่มที่แสนดี เมื่อเขาค้นพบหัวใจของตนเองว่า รักนางบำเรอแสนหวานคนนี้มากเพียงใด แต่เขาก็ได้ผลักใส มุกรวี ออกจากชีวิตไปอย่างไร้เยื่อใย ที่สำคัญเธอได้หอบเอาเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาติดไปด้วย และแน่นอนมุกรวีต้องเกลียดเขา...แต่ชายหนุ่มก็สัญญากับตัวเองว่าจะไม่ยอมให้เธอหลุดมือไปจึงทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เธอและลูกกลับคืนมา แม้ต้องถอดเขี้ยวอันแหลมคมของตนวางไว้แทบเท้าเธอก็ตาม...

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1

كان صوت الماء المتساقط يتردّد من داخل الحمّام.

كان رائد وهاب يستحمّ.

الساعة الثالثة فجرًا.

لقد عاد للتوّ.

وقفت ليان جابر أمام باب الحمّام، ترغب في التحدّث إليه بشأن أمرٍ ما.

كانت متوتّرة، لا تدري إن كان سيوافق على ما ستخبره به أم لا.

وبينما كانت تفكّر في الطريقة المناسبة لبدء الحديث، سمعت فجأة أصواتًا غريبة من الداخل.

أنصتت جيّدًا، لتفهم أخيرًا أنّه كان يحاول أن يُريح نفسه وحده.

تتابعت أنفاسه المكتومة، كضرباتٍ ثقيلة متلاحقة تهوي على صدرها، فأحسّت بألم ينتشر في كيانها كالموج، يغمرها حتّى كادت تختنق.

كان اليوم ذكرى زواجهما، مرور خمس سنوات على زفافهما، ومع ذلك لم يجمع بينهما شيء كزوجين.

أ فحقًا يفضّل أن يُريح نفسه...على أن يلمسها؟

ومع ازدياد أنفاسه اضطرابًا، دوّى صوته المكبوت فجأة: "رانيا..."

كانت تلك الكلمة آخر ما تبقّى من صبرها، كسرت ما في داخلها من تماسك.

وضعت يدها على فمها كي لا تبكي بصوتٍ مسموع، ثمّ استدارت مسرعة، لكنّها تعثّرت في خطوتها الأولى واصطدمت بحوض الغسيل، فسقطت أرضًا.

"ليان؟" جاء صوته من الداخل، لم يزل لاهثًا، يحاول أن يبدو متماسكًا.

قالت وهي تتلعثم: "كنتُ أريد دخول الحمّام، لم أعلم أنّك تستحمّ..." كانت تكذب كذبة ركيكة، فيما تتشبّث بحافة المغسلة محاولةً الوقوف.

لكنّ الأرض كانت مبلّلة، وكلّما استعجلت ازدادت ارتباكًا. وحين وقفت أخيرًا، خرج رائد من الحمّام مرتديًا روبا أبيض غير مرتّب، لكنّ حزامه كان مشدودًا بإحكام.

"هل سقطتِ؟ دعيني أساعدك." قال وهو يمدّ يده نحوها.

ألمعت الدموع في عينيها، لكنها دفعت يده برفقٍ وحزم: "لا حاجة، أستطيع وحدي."

ثمّ كادت أن تنزلق مرّة أخرى، فعرجت تتعثّر وهي تفرّ هاربة إلى غرفة النوم.

نعم...تهرب، فهذه الكلمة ليست مبالغة أبدًا.

طوال السنوات الخمس التي قضتها زوجة لرائد، كانت دائمًا تهرب.

تهرب من العالم الخارجي، وتهرب من نظرات الناس الغريبة، وتهرب أيضًا من شفقة رائد وتعاطفه—زوجة رائد... عرجاء.

كيف لامرأةٍ عرجاء أن تليق برجل ناجح متألّق مثله؟

لكنّها كانت تملك يومًا ساقين جميلتين...

خرج رائد خلفها بصوتٍ لطيفٍ قلق: "هل تألمتِ؟ دعيني أرى."

"لا، لا بأس." قالت وهي تغطّي نفسها بالبطّانية، تخفي خجلها وارتباكها.

"حقًّا لا بأس؟" سألها بصدقٍ واهتمام.

"نعم." أجابت وهي تدير ظهرها له.

"ألن تذهبي إلى الحمّام؟"

"لم أعد أرغب، دعنا ننام." همست بصوتٍ خافت.

"حسنًا، بالمناسبة، اليوم ذكرى زواجنا. اشتريت لكِ هدية، افتحيها غدًا لترَي إن كانت تعجبك."

"حسنًا." أجابت بهدوء. كانت الهدية موضوعة عند رأس السرير، وقد رأتها بالفعل، لكنّها لم تكن بحاجةٍ إلى فتحها لتعرف ما بداخلها.

كان الصندوق كلَّ عام بالحجم نفسه، وفي داخله الساعة نفسها تمامًا.

وفي درجها، مع هدايا أعياد ميلادها، ترقد تسع ساعات متطابقة، وهذه هي العاشرة.

انتهى الحديث عند هذا الحدّ، أطفأ الضوء واستلقى، فيما امتلأت الغرفة برائحة رطبة من صابون الاستحمام. ومع ذلك، بالكاد شعرت هي بانخفاض الفراش، فسريرهما ذو المترين، تنام هي عند هذا الطرف، ويستلقي هو عند أقصى الطرف الآخر، والمسافة بينهما تتّسع لثلاثة أشخاصٍ آخرين.

لم يتحدّث أيّ منهما عن رانيا، ولا عمّا حدث في الحمّام، كأنّ شيئًا لم يكن.

تمدّدت جامدة، وحرارة الدموع تلسع عينيها.

رانيا...رانيا قاسم، زميلته في الجامعة، حبيبته الأولى، ومعبودته.

حين تخرّجا، سافرت رانيا إلى الخارج، وافترقا. انهار بعدها رائد، وغرق في الشراب.

كانت ليان زميلته منذ المدرسة الإعدادية.

تعترف بأنّها أحبّته منذ ذلك الحين، بصمتٍ وخجل.

في ذلك الوقت، كان هو فتى المدرسة الوسيم، الطالبَ المتفوّق الباردَ الطباع.

أمّا هي، فكانت طالبةَ فنون، جميلة، لكنّ الفتيات الجميلات كثيرات، وفي عالم مدرسيّ تُقاس فيه القيمة بالدرجات وحدها، لم تكن طالبةُ الفنون لافتة إلى ذلك الحدّ، بل إنّ البعض كان يحمل تجاهها شيئا من التحامل.

فبقي حبّها سرًّا لا يُقال، يخصّها وحدها، لم يخطر ببالها يومًا أنّها ستقف أمامه يومًا ما.

إلى أن عادت، بعد تخرّجها من معهد الرقص لقضاء العطلة الصيفية في بيتها، فالتقت به، منهارًا لا يقوى على النهوض.

في تلك الليلة، كان سكرانًا، يمشي مترنّحًا في الشارع، وعندما همَّ بعبور الطريق دون النظر إلى الإشارة، انطلقت سيارة مسرعة. وكانت هي، التي تتبعه بقلق، مَن دفعته بعيدًا، لتصطدم هي بالسيارة بدلاً عنه.

كانت راقصة موهوبة، حصلت على قبول لمتابعة الدراسات العليا.

لكنّ تلك الحادثة تركت ساقها مصابةً بعرج دائم.

ولم تَعد قادرة على الرقص أبدًا.

بعدها أقلع هو عن الشرب، وتزوّجها.

كان يشعر تجاهها بالذنب إلى الأبد، ويظلّ ممتنّا لها إلى الأبد، ويتحدّث معها دائمًا بصوت خافت لطيف، ببرودٍ ثابت. وكان يغمرها بالهدايا والمال.

لكنّه، وحده الشيء الذي لم يمنحه إيّاه: لم يحبّها يومًا.

ظنّت أنّ الزمن سيذيب الجليد بينهما، لكنّها كانت ساذجة.

لكنّها لم تتخيّل قط أنّه، بعد مرور خمس سنوات، ما زال اسم "رانيا" محفورًا في قلبه بهذا العمق، حتّى في لحظاته الخاصّة، لا يزال ينادي بهذا الاسم ذاته.

وفي النهاية...كانت هي الساذجة، كانت هي الطيّبة أكثر ممّا ينبغي.

لم تنم تلك الليلة.

ظلّت تحدّق في بريدها الإلكتروني، في تلك الرسالة التي قرأتها مائة مرّة.

عرض قبولٍ من جامعةٍ في الخارج لدراسة الماجستير. وكانت تنوي أن تسأله الليلة إن كان يوافق على سفرها.

لكن يبدو أنّها لم تعد تحتاج إلى سؤاله.

خمس سنواتٍ من زواج بارد، وليال لا تنتهي من الوحدة، صارت الآن تُعدّ أنفاسها الأخيرة.

حين استيقظ، كانت تتظاهر بالنوم. سمعته في الخارج يقول للخالة سعاد: "لديّ اجتماع الليلة، قولي لسيّدتي ألا تنتظرني، فلتنَم باكرًا."

ثمّ عاد يتفقدها قبل أن يغادر، وهي ما زالت تحت الغطاء، ودموعها قد بلّلت الوسادة.

كان في العادة، حين يذهب إلى الشركة، يجد ثيابه التي اختارتها له مسبقًا موضوعة بجانبه.

لكنّها اليوم لم تفعل ذلك.

فذهب إلى غرفة الملابس، واختار ثيابه بنفسه ثم غادر إلى عمله.

حين خرج، فتحت عينيها، تشعر بثقل في جفنيها.

رنّ منبّه الهاتف، الوقت المخصّص لدراسة اللغة الإنجليزية.

ومنذ زواجها، وبسبب إصابة ساقها، أمضت تسعين في المائة من وقتها حبيسة المنزل. لم تَعُد تخرج، وصارت تقطّع يومها إلى فترات صغيرة، تبحث في كل منها عمّا يشغلها وحدها.

أغلقت المنبّه، وبدأت تتصفّح التطبيقات بلا هدف.

ذهنها مشوّش، لا تركّز في شيء.

إلى أن ظهر أمامها فجأة مقطع فيديو على إنستغرام.

الوجه مألوف للغاية...

نظرت إلى اسم الحساب: رانو سي سي.

هذا زمن الخوارزميات فعلاً...

تاريخ النشر: البارحة.

ضغطت على الفيديو، فتعالت موسيقى صاخبة، وصوت يقول: واحد، اثنان، ثلاثة، مرحبًا بعودة رانيا! نخبكم!

وكان الصوت... صوت رائد.‬

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
92 Chapters
ตอนที่ 1
ตอนที่ 1 “เธอควรจะรู้ตัวนะว่าต้องทำอย่างไร และฉันหวังว่าเมื่อกลับมาคงไม่พบเธออยู่ที่นี่นะ มุกรวี” น้ำเสียงห้าวทุ้มนั้นเยียบเย็นและสรรพนามที่เป็นเปลี่ยนไปนั้นก็บาดลึกลงไปในใจบอบบางของหญิงสาวร่างเล็กซึ่งกำลังยืนตัวสั่นเปียกโชกไปทั้งกายเพราะสายฝนซึ่งกระหน่ำลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตาในค่ำคืนอันแสนโหดร้ายสำหรับผู้หญิงตัวเล็กๆ เช่นเธอ “แต่ว่าคุณไอคะ ฟังไข่มุกบ้างสิคะ ทุกอย่างมันเป็นการเข้าใจผิด” “ไม่! ฉันไม่ฟังอะไรทั้งนั้น ทุกอย่างมันเห็นชัดๆ อยู่แล้ว เธอจะต้องเอามันมานอนบนเตียงของฉันและฟัดกับมันให้ฉันเห็นคาตารึไง เธอถึงจะยอมรับความจริงที่ว่าเธอมันก็แค่ผู้หญิงแพศยา ร่าน ร้าย ตีสองหน้าสารเลว!” “คุณไอคะได้โปรดฟังสักนิด ไข่มุกได้ทำแบบนั้นจริงๆ ไข่มุกรักคุณนะคะ” “ฉันจะไม่มีวันเชื่อผู้หญิงสองหน้าสารเลวอย่างเธออีกต่อไปแล้วมุกรวี เธอจงออกไปจากบ้านฉันซะก่อนที่ฉันจะกลับมา” ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาและเมินหน้าหนีหญิงสาวที่ร่ำไห้จนดวงตาบวมแดงอยู่ตรงหน้าและพยายามอ้อนวอนให้เขาฟังสิ่งที่เธอต้องการอธิบาย “คุณไอ...ไข่มุก...” “คุณไ
Read more
ตอนที่2.
ตอนที่2.ไอศูรย์ อเล็กซิโอ กัสซินี่ เหม่อมองฟ้ายามค่ำคืนผ่านระเบียงกว้างในห้องนอนกว้างอย่างเลื่อนลอยก่อนจะหลุบดวงตาคมลงทอดมองที่นอนข้างๆ กายแกร่งซึ่งก่อนหน้านี้เคยมีร่างบอบบางของหญิงสาวคนหนึ่งนอนเคียงข้างมาตลอดสองปีแต่บัดนี้ที่ตรงนี้ว่างเปล่าและหัวใจของเขาก็เบาโหวงอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนทั้งๆ ที่เขาคิดเสมอว่าผู้หญิงอย่าง มุกรวี ก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษมากไปกว่าผู้หญิงคนไหนที่เขาเคยควงแต่เหตุใดเขาจึงได้คิดถึงเธอมาตลอดตั้งแต่วันที่เธอออกจากชีวิตเขาไปไม่มีวันไหนเลยที่เขาจะไม่คิดร่างบอบบางหอมละมุนเนียนนุ่มไปทั้งตัวของเธอ... มุกรวี นี่ฉันรักเธอแล้วใช่ไหม...ไม่จริง เขาไม่ได้รักเธอ เขาจะรักนางบำเรอของตัวเองได้อย่างไร มันเป็นไปไม่ได้หรอก มุกรวีก็แค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น เขาไม่มีวันรักเธอ...ไอศูรย์พยายามจะบอกตนเองอย่างนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าแต่แล้วภาพในอดีตในครั้งแรกที่เขาพบเธอก็พลันฉายชัดเข้ามาในความทรงจำ เรื่องราวระหว่างเขาและเธอก็โลดแล่นเข้ามาในหัวราวกับว่าเขาเพิ่งได้พบเธอเมื่อวานที่ผ่านมานี่เอง...สองปีก่อน... ร่างบางของหญิงสาวที่เพิ่งเดินฉับๆ ผ่านหน้าไปโดยไม่ทันมองว่ามีใครเดินออ
Read more
ตอนที่3.
ตอนที่3.อะไรนะ เดินทางวันมะรืนนี้.. นี่ก็เท่ากับว่าเธอจะมีเวลาเตรียมตัวไปเชียงรายแค่วันเดียวและทุกอย่างไม่ว่าที่พัก สถานที่ทำงานรายละเอียดของงานก็พร้อมสำหรับการเริ่มงานทันที นั่นคือเมื่อไปถึงทุกอย่างจะพร้อมสำหรับเธอ แต่ว่ามันเร็วไปไหม.. ใครจะเตรียมตัวทันไปซ้ำเธอยังต้องทำงานที่นั่นตั้งเกือบห้าเดือน แล้วงานทางนี้ล่ะ หญิงสาวคิดอย่างกังวล จริงอยู่แม้ว่าบ้านเกิดครอบครัวของตนจะอยู่ที่นั่น แต่เธอก็ยังอยากหาประสบการณ์ในการทำงานในเมืองกรุงแห่งนี้ก่อนอีกสักปีหรือสองปีนี่ก่อนจะกลับไปทำงานที่บ้านเกิดของตนจริงๆ มุกรวีก็เหมือนๆ กับสาวน้อยทั่วไปที่พอเรียนจบก็อยากทำงานในเมืองกรุงเพื่อหาประสบการณ์หรือเพราะยังติดความศิวิไลซ์ในเมืองหลวงของไทย...“ไม่ต้องห่วง งานทางนี้มีคนทำหน้าที่แทนคุณ และหากเมื่อคุณกลับมาคุณก็จะต้องเลื่อนตำแหน่งสูงขึ้นอยู่แล้ว ฉะนั้นไม่ต้องห่วงงานทางนี้” เขาพูดเหมือนมานั่งอยู่ในใจเธอ“แต่ว่า เอ่อ มันเร็วไปไหมคะ คือไข่มุก เอ๊ย ดิฉันตั้งตัวไม่ทันและไม่ทันได้เตรียมตัวอะไรเลย” “สรุปคือคุณจะไม่ไป”“เอ่อ คือ ไม่ใช่ค่ะ แหม โอกาสดีๆ แบบนี้มาถึงใครจะไม่ไปล่ะคะ เพียงแต่ดิฉันไม่ทันได้เตรียมอะไ
Read more
ตอนที่4.
ตอนที่4.“แหะๆ ก็ไม่บอกกันก่อนนี่นะ เอาเป็นว่าฉันขอโทษก็แล้วกัน ขอโทษด้วยนะคะที่ไม่สุภาพ คือไม่รู้จริงๆ” อรอลินกล่าวขอโทษแล้วยิ้มบางๆ ให้ชายหนุ่มทั้งสองก็แหม ใครจะไปรู้ล่ะ ก็เธอออกมาจากห้องก็พบว่าเพื่อนรักกำลังถูกจูงหรือลากก็ไม่แน่ใจจากผู้ชายแปลกหน้า ซ้ำยังมีชายฉกรรจ์แต่งกายทะมัดทะแมงใส่แว่นตาดำ เหมือนพวกมาเฟียในหนังฝรั่งยืนคุมเชิงอยู่รอบๆ อีกสามสี่คน ก็นึกว่ามุกรวีกำลังจะถูกฉุดไปทำมิดีมิร้ายน่ะสิ“อืม ไปกันรึยังมุกรวี สายแล้ว” ไอศูรย์พยักหน้าช้าๆ แล้วเรียกหญิงสาวเสียงเรียบก่อนจะก้าวขึ้นไปนั่งในรถยนต์รอเธอด้วยท่าทีหยิ่งผยอง อรอลินได้แต่มองเขาอย่างไม่พอใจพลางหันมาตวัดสายตาชายหนุ่มอีกคนที่ทำให้เธอก้นจ้ำเบ้าโดยที่เขายืนสงบนิ่ง และไม่ขอโทษเธอสักคำด้วย .ฉันล่ะเกลียดผู้ชายขี้เก๊กพวกนี้นัก อรอลินคิดในใจอย่างเข่นเขี้ยว“ไข่มุกไปก่อนนะอลิน”“อืม เดินทางดีๆ ล่ะ แล้วไว้ใจได้ใช่ไหมเจ้านายไข่มุกน่ะ ไปถึงแล้วก็อย่าลืมโทร. มาบอกด้วยนะจะได้ไม่ต้องห่วงอ้อ แล้วโทร. บอกพี่ภูกับแม่แก้วรึยัง แล้ว...”“พอแล้วจ้ะแม่แก่ แหม.. สั่งเสียยืดยาวใครจะไปจำไหว” มุกรวีรีบยกมือห้ามเมื่อเห็นอรอลินกำลังจะอ้าปากพูด“จ้
Read more
ตอนที่5.
ตอนที่5.“พะ พอแล้ว ปละ ปล่อยไข่มุกนะคะ” มุกรวีตัวสั่นปากสั่นห้ามปรามเขา เมื่อริมฝีปากร้ายกาจนั้นละจากริมฝีปากแดงเรื่อเห่อร้อนด้วยพิษจุมพิตร้อนแรง หญิงสาวผละจากอ้อมแขนแข็งแรงทันทีที่เขาปล่อย ดวงตากลมโตกวาดมองรอบๆ กายอย่างตื่นตระหนกกลัวว่าจะมีใครมาพบเห็น“อะไรกันสอนไปตั้งหลายครั้ง ทำไมยังจูบไม่เป็นสับปะรดอีกนะ”“คนบ้า หน้าไม่อายใครเขาจะไปจูบเก่งเหมือนตัว” หญิงสาวแหวกลับคนตัวโตที่กอดอกมองตนด้วยสายตาร้อนแรงจนเธออดที่จะสั่นสะท้านไปทั้งตัวและหัวใจไม่ได้ แก้มสาวแดงจัดซึ่งมันสร้างความพอใจให้กับชายหนุ่มยิ่งนัก“เอาเป็นว่าพรุ่งนี้คุณไม่ต้องมาทำงานในฐานะเลขาอีกต่อไป เพราะคุณพ้นสภาพการเป็นพนักงานของเราแล้ว” ไอศูรย์ตัดสินใจให้เสร็จสรรพ มุกรวีได้แต่อ้าปากค้างมองเขาอย่างไม่พอใจ“ได้อย่างไร ฉันต้องทำงานนะคะไม่ได้เกิดมารวยล้นฟ้าอย่างคุณ ว้าย ปล่อยฉันนะ ปล่อยสิ คนบ้า ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ” หญิงสาวแหวคนตัวโตที่กักเธอไว้ในอ้อมแขนอีกครั้งอย่างไม่พอใจและหวั่นไหวมือเล็กๆ ทั้งทุบทั้งหยิกเขา แต่ชายหนุ่มก็ทานทนเสียจริงไม่สะทกสะท้านซ้ำยังกระชับอ้อมแขนมากขึ้นอีกไม่น่าหลงกลมาเป็นเพื่อนเขาเลยแต่ถึงไม่มาไอศูรย์ก็บั
Read more
ตอนที่6.
ตอนที่6.มุกรวีเดินหน้าง้ำออกมาจากร้านอาหารหรู หญิงสาวอยากจะตะโกนให้ใครสักคนมาช่วย ทั้งๆ ที่นี่มันบ้านของเธอเอง หากต้องการความช่วยเหลือก็ทำได้แล้วทำไมเธอไม่ทำนะเธอหลงรักเขาหรือไข่มุก.. หญิงสาวถามตัวเองในใจขณะเดินเรื่อยๆ ไปตามถนนที่เต็มไปด้วยร้านรวงและร้านค้าซึ่งบัดนี้ทุกร้านก็สว่างไสวด้วยไปหลากสีพร้อมกับเสียงคนพูดคุยกันทั้งเดินดูข้าวของอย่างสนุกสนานบ้างก็จับจ่ายซื้อข้าวของเป็นของฝากของขวัญให้กัน เสียงแม่ค้าพ่อค้าร้องเรียกลูกค้าเซ็งแซ่ และวันนี้วันนี้มีงานแสดงสินค้า OTOP อีกด้วย หญิงสาวมองดูร้านรวงต่างๆ ด้วยความสนใจเมื่อเริ่มคลายความฉุนเฉียวลงไปได้บ้าง หญิงสาวเดินเข้าออกร้านนั้นร้านนี้โดยไม่สนใจคนที่เดินตามมาไม่ห่างหึ.. คอยดูว่าเขาจะทนเดินตามเธอได้นานแค่ไหนกัน หญิงสาวคิดพลางเหล่สายตามองคนตัวโตที่เดินหน้าตึงตามมา หลังจากที่ไอศูรย์บอกความต้องการของเขาและยังบอกอีกว่าถึงอย่างไรก็ต้องได้ในสิ่งที่ต้องการอยู่แล้วนั้น เธอก็ยื่นข้อเสนอกับเขาไปว่าขอเดินชมเมืองก่อนสักครู่ก่อนกลับเพราะต้องการเวลาทบทวนข้อเสนอของเขา ในใจก็คิดว่าจะแอบหนีเขากลับบ้านเสียตอนมาเดินตลาดแต่ดูๆ แล้ว ความคิดนี้ต้องเป็นอันต
Read more
ตอนที่7.
ตอนที่7.“หากผมจะไปก็ต้องมีคุณไปด้วย จำได้ว่าเราคุยกันแล้วนะ ก่อนกลับมาคุณก็ทำท่าว่าเข้าใจสิ่งที่เราคุยกันไม่ใช่หรือ มุกรวี”“ก็... ฉัน เอ่อ คุณเข้ามาในบ้านฉันได้อย่างไร นี่มันบุกรุกชัดๆ” หญิงสาวไม่สนใจจะตอบคำถามของเขาพยายามหาทางถ่วงเวลาเพื่อคิดหาทางเอาตัวรอดเพราะไอศูรย์ดูน่ากลัวเหลือเกินแววตาของเขาร้อนแรงจนเธอแทบหัวใจละลายด้วยความหวั่นไหว ไอศูรย์เอาจริงแน่ๆ คราวนี้เธอจะทำอย่างไรให้รอดพ้นเงื้อมมือเขาได้นะ มุกรวีคิดพลางถอยหนีร่างสูงที่ดูจะใกล้เข้ามาเรื่อยๆ และเธอก็หมดทางหนีลงเรื่อยๆ เช่นกันเมื่อแผ่นหลังบางชนผนังตอนนี้เธอก็จนมุมแล้วจริงๆ “คุณไม่มีสิทธิ์เปลี่ยนใจ หรือมีทางเลือกอื่น คุณก็รู้นี่ไข่มุก หากผมต้องการอะไร ก็ต้องได้ แล้วคิดหรือว่ารั้วแค่นี้จะกั้นผมได้ คิดผิดแล้วล่ะคนสวย..” ชายหนุ่มกักหญิงสาวไว้ด้วยร่างหนาของตน แขนแข็งแรงเท้าผนัง เท่านั้นมุกรวีก็เหมือนตกอยู่ในอ้อมแขนของเขา ใบหน้าหล่อเหลาโน้มใกล้เข้ามาจนเธอตาพร่า หัวใจหวิวๆ ราวจะเป็นลม โอ... ไอศูรย์ช่างหล่อเหลาเหลือเกิน กลิ่นน้ำหอมผู้ชายที่ลอยปะทะจมูกยิ่งทำให้เธอแทบไร้เรี่ยวแรงต่อต้านขัดขืน มุกรวีพยายามยันร่างหนาไว้ด้วยแขนที่อ่
Read more
ตอนที่8.
ตอนที่8.“อย่าค่ะไอ ไข่มุกจะใส่เสื้อปล่อยก่อนสิคะ”“ใส่ทำไม ไข่มุกใส่ไอก็ถอด เสียเวลาเปล่าๆ”ไอศูรย์ไม่ฟังเสียงทัดทานของคนตัวบางซึ่งหอมกรุ่นไปทั้งตัวซ้ำยังปัดมือน้อยที่ปิดป้องร่างนวลจากมือร้อนๆ ของเขาออกอย่างขัดใจ แล้วอุ้มร่างบางให้มาล้มลงบนเตียงกว้างด้วยกัน ร่างสูงคร่อมค้ำร่างแบบบางนั้นอย่างถือสิทธิ์ ใช่แล้ว ตอนนี้เขามีสิทธิ์ในตัวเธอเต็มที่เมื่อมุกรวียอมที่จะเป็นผู้หญิงของเขา ซึ่งไอศูรย์ไม่อยากเชื่อเลยว่าเธอจะยินยอมง่ายๆ แบบนี้ แต่ก็นั่นล่ะผู้หญิงก็คงเหมือนๆ กันหมดทุกคนและมุกรวีก็คงไม่แตกต่างจากผู้หญิงคนอื่นๆ เธอก็คงอยากจะสุขสบายหรืออยากรวยทางลัดเหมือนคนอื่นๆ ก็ได้ ชายหนุ่มคิดอย่างไม่แยแส สนใจแค่ร่างงามหอมกรุ่นตรงหน้าเท่านั้นและเขาอยากครอบครองร่างงามนี้ใจจะขาดแล้ว“มะ ไม่นะคะ เดี๋ยวก่อน อื้มมม...” เสียงห้ามปรามขาดหายไปแค่นั้นเพราะริมฝีปากร้อนผ่าวของชายหนุ่มประกบลงมาอย่างรวดเร็ว ไอศูรย์ไม่อาจจะทนกับความปรารถนาที่แล่นพล่านไปทั้งกายแกร่งได้อีกต่อไป เขารอเวลานี้มานานอย่างที่ไม่เคยรอผู้หญิงคนไหนมาก่อนมือหนาปัดผ้าขนหนูเนื้อนุ่มออกจากร่างงามที่แดงปลั่งไปทั้งกาย มุกรวีมีผิวขาวจัดหากแต่นุ่มล
Read more
 ตอนที่9
ตอนที่9หลังจากเธอทราบว่าตนเองนั้นกำลังตั้งครรภ์ในวันที่เธอเข้ารับการรักษาเย็บแผลที่ศีรษะในคืนนั้น คืนที่เธอถูกผู้ชายใจร้ายใจดำผลักไสไล่ส่งเหมือนผู้หญิงไร้ค่าคนหนึ่ง เธอก็เริ่มรู้ตัวว่าจะต้องทำอย่างไรเมื่อเงื่อนไขในการเป็นผู้หญิงของไอศูรย์คือ ห้ามตั้งท้องเพื่อจะจับเขาเป็นอันขาด และเมื่อเธอรู้ว่ามีอีกชีวิตกำเนิดขึ้นมุกรวีก็รู้ตัวดีว่าต้องพาตัวเองออกมาจากชีวิตของคนใจร้ายคนนั้นที่ไม่ยอมรับฟังเหตุผลของเธอ เขาเชื่อในสิ่งที่รสรินจัดฉากขึ้นมาเพื่อสร้างความแตกแยกระหว่างเธอกับไอศูรย์โดยไม่ฟังเหตุผลของเธอซ้ำยังขับไล่เธอต่อหน้าผู้หญิงคนใหม่ของเขาอย่างไร้เยื่อใยแล้วหลังจากกลับมาจากโรงพยาบาลเธอก็เก็บเรื่องที่เธอตั้งครรภ์ไว้เป็นความลับแล้วรีบเก็บข้าวของของตัวเองออกจากบ้านหลังงามทันที แม้เวลาในขณะนั้นจะครึ่งค่อนคืนมาแล้วก็ตามและคนที่มาส่งและดูแลจนเธอกลับมาถึงบ้านหลังเดิมของตนย่านชานเมืองอย่างปลอดภัยก็คือมาร์โค แม้ว่ามาร์โคจะพยายามรั้งเธอให้รอไอศูรย์กลับมาเพื่อให้เธอปรับความเข้าใจกับผู้เป็นนายอีกครั้ง แต่มุกรวียืนยันที่จะกลับบ้านของตน และปล่อยให้เรื่องราวระหว่างเธอกับชายหนุ่มผู้เพียบพร้อมร่ำรวยล้นฟ
Read more
ตอนที่ 10
ตอนที่ 10หลังจากเธอทราบว่าตนเองนั้นกำลังตั้งครรภ์ในวันที่เธอเข้ารับการรักษาเย็บแผลที่ศีรษะในคืนนั้น คืนที่เธอถูกผู้ชายใจร้ายใจดำผลักไสไล่ส่งเหมือนผู้หญิงไร้ค่าคนหนึ่ง เธอก็เริ่มรู้ตัวว่าจะต้องทำอย่างไรเมื่อเงื่อนไขในการเป็นผู้หญิงของไอศูรย์คือ ห้ามตั้งท้องเพื่อจะจับเขาเป็นอันขาด และเมื่อเธอรู้ว่ามีอีกชีวิตกำเนิดขึ้นมุกรวีก็รู้ตัวดีว่าต้องพาตัวเองออกมาจากชีวิตของคนใจร้ายคนนั้นที่ไม่ยอมรับฟังเหตุผลของเธอ เขาเชื่อในสิ่งที่รสรินจัดฉากขึ้นมาเพื่อสร้างความแตกแยกระหว่างเธอกับไอศูรย์โดยไม่ฟังเหตุผลของเธอซ้ำยังขับไล่เธอต่อหน้าผู้หญิงคนใหม่ของเขาอย่างไร้เยื่อใยแล้วหลังจากกลับมาจากโรงพยาบาลเธอก็เก็บเรื่องที่เธอตั้งครรภ์ไว้เป็นความลับแล้วรีบเก็บข้าวของของตัวเองออกจากบ้านหลังงามทันที แม้เวลาในขณะนั้นจะครึ่งค่อนคืนมาแล้วก็ตามและคนที่มาส่งและดูแลจนเธอกลับมาถึงบ้านหลังเดิมของตนย่านชานเมืองอย่างปลอดภัยก็คือมาร์โค แม้ว่ามาร์โคจะพยายามรั้งเธอให้รอไอศูรย์กลับมาเพื่อให้เธอปรับความเข้าใจกับผู้เป็นนายอีกครั้ง แต่มุกรวียืนยันที่จะกลับบ้านของตน และปล่อยให้เรื่องราวระหว่างเธอกับชายหนุ่มผู้เพียบพร้อมร่ำรวยล้น
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status