สลับขั้วยั่วรักซาตาน

สลับขั้วยั่วรักซาตาน

last updateTerakhir Diperbarui : 2024-12-20
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
92Bab
2.6KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

จากซาตานร้ายที่เคยผลักใสเธออย่างเลือดเย็น ไอศูรย์ อเล็กซิโอ กัสซินี่ กลับเปลี่ยนเป็นชายหนุ่มที่แสนดี เมื่อเขาค้นพบหัวใจของตนเองว่า รักนางบำเรอแสนหวานคนนี้มากเพียงใด แต่เขาก็ได้ผลักใส มุกรวี ออกจากชีวิตไปอย่างไร้เยื่อใย ที่สำคัญเธอได้หอบเอาเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาติดไปด้วย และแน่นอนมุกรวีต้องเกลียดเขา...แต่ชายหนุ่มก็สัญญากับตัวเองว่าจะไม่ยอมให้เธอหลุดมือไปจึงทำทุกอย่างเพื่อให้ได้เธอและลูกกลับคืนมา แม้ต้องถอดเขี้ยวอันแหลมคมของตนวางไว้แทบเท้าเธอก็ตาม...

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่ 1

"Now, tell me what happened that night, you sexy hoe!" Marlon or Marlyn, Lexy's gay best friend, demanded details from Lexy.

"Well, where do I begin?" Lexy answered flirtatiously. She playfully flipped her hair as she sat like a queen right across from Marlyn's spot. 

"Dzammmm! Babe!" Marlyn shrieked, getting the hint from Lexy's words that she really got what she had wished for. He shook his friend happily as they both screamed joyfully.

"Now, hurry up and tell me," Marlyn urged Lexy excitedly after their crazy hoot of cheer and laughter. 

Lexy started to look back. 

"Remember when we were dancing, and a guy asked me if he could borrow you for a minute, and you popped into thin air, leaving me behind for a hunk?" Lexy sneered at Marlyn playfully.

"Yeah, yeah," he quickly persuaded Lexy to continue. "You saw him. You can't dare blame me. He was a hmmmm..." Marlyn pouted as he tried to reason out, biting his lips in a sexy way as he recalled how the guy who asked to speak with him that night. 

"You also have to tell me later what happened to you then, okay?" Lexy squinted her eyes at her friend as if threatening not to spill the beans unless he also promised to share what happened to him that night with a handsome stud that took him away from Lexy while they were dancing.

"I will, I promise," Marlyn eagerly nodded. Although he actually had nothing to tell as juicy as what his friend Lexy was bout to tell him. "Come on, tell me already..."

Lexy chuckled at Marlyn's excitement. She cleared her throat and started.

"When you left, I was going to find someone else to dance with, but no one in the crowd caught my eyes, so I was going to head back to our table when a man who looked like the club manager approached me," Lexy slumped on the sofa in her room while talking with Marlyn's rounded and curious eyes staring expectantly at her.

What happened then...

"Excuse me, Miss, someone wishes to speak with you," the man with the name Limar, on a nameplate to his chest with the word Manager, greeted Lexy politely.

She paused for a while.

Lexy stared at the man in front of her and frowned. He looked anxious and worried at the same time. Lexy should have been scared but her devil-may-care attitude won over her that she shrugged her shoulders and nodded to the man. 

"Okay," Lexy simply answered. 

"This way, please," said the man, ushering Lexy to the private booth's corner.

Lexy didn't feel scared. She wasn't drunk yet, they had just started, and the dance made her sweat; she was sober like she never had a mug of beer already.

But before they reached wherever they were going, Lexy took a halt as she noticed they were walking to the very last booth. Still unafraid, she was more annoyed that she had to walk all the way here just to meet whoever this manager was talking about.

"Can you tell me who is looking for me?" She asked with an irritated tone, not taking a step forward. "Come to think of it, why do I have to go to him and not he come to me?" She has no intention of walking another step if he doesn't tell her what she wants to know.

"He is actually the owner of this club. I don't know why but don't worry. He is a decent man. And if you refuse, I might lose my job, so please…?" He pleaded to Lexy, sincerity visible in his face and gestures that she chose to believe him.

Anyway, no one dares to bully her. She is the prosecutor's daughter, after all. Not that everybody knows it, but she is confident her family won't let her be wronged. Hell will break loose if that happens.

"Hmmm, okay, lead the way," Lexy hummed after a while, still squinting her eyes in annoyance but she exhaled deeply as she agreed. Had it not been for this man who might lose his job, Lexy might have taken a turn already and walked back to her table with her friends. She extended her hand forward, telling him to get going.

Walking up the stairs, along the hallway, they arrived at the very last booth. The Manager knocked, and a faint voice answered, "come in," and Limar spread the door open for Lexy to get in. He remained by the door side, and when Lexy was in, he gently closed the door behind him.

Ethan was aware when the girl he wanted to see arrived at the door of his private booth, according to his usual auditory perception. And he had been praised for how excellent his senses, which serve him so well in everyday life including business as a liquor manufacturer, but his olfaction, or his sense of smell, but right now, was driving him a bit insane due to this very captivating scent. He had to close his eyes tightly shut to suppress a strange feeling he was having due to that magnificent scent. He heard the door open and shut, he was also aware there were only a set of feet that walked into the booth before it was gently shut close. But Ethan could feel his senses overdriving him. Then a beguiling voice tickled his heightened senses even more.

"What am I here for?" Lexy asked.

She spoke in annoyance with a sounding strict tone, looking at the back of a man facing the french window, overlooking the dance floor. Lexy could see from where she was standing at the moment her spot on the dance floor a while ago dancing with Marlyn. 

Ethan inhaled deeply. What he heard was a woman's voice that sounded like a soft lullaby but instead of making him feel sleepy, she was waking him and his dormant virility. Despite her words to be sounding scornful, Ethan was in great enchantment. But he composed himself and cleared his thoughts to create a proper conversation with the girl. 

The man slowly turned. He was now facing her, but the room was dimly lit, and she could only see the contour of his body. She thinks he stands more than six feet, a very masculine stand with wide shoulder blades and a narrow waist. His suit complemented his features top to bottom, and his long legs were emphasized.

"Do you like what you see, baby girl?" sipping a drink from his glass, he asked when he saw her checking him out.

Lexy was actually startled when he suddenly talked. His voice is even more seducing. His choice of endearment sounded like he was absolutely older than her. Her knees slightly shivered.

She loved it.

But being the sassy girl she is, she didn't show any of his effect on her.

"It depends on who's asking," Lexy retorted, seeming unfazed by his presence. 

"My apologies," Ethan placed his glass of drink on the table then he extended his hand walking over to Lexy. "My name is Ethan Black."

Lexy was overwhelmed by his approach for a handshake. She could not believe to see he crossed the distance between him and where she stood so instantly. Like he was a photo zoomed in before her eyes, the difference is the fact that he was not a photo because she could feel the warmth of his palm extended to shake with hers.

"Lexy," she intentionally said only her first name. Knowing his name isn't enough. Who knows if it's just a fake one or what?!

"Lexy …." Ethan murmured.

As he was savoring her name in his mouth, the scent he smelt earlier was confirmed to be a scent radiating from her. Ethan closed his eyes as he sniffed the air he breathes. He bit his tongue not to say anything that would creep the girl out so he diverted his praise of her. From her scent, he chose to mention her name. 

"Sounds sexy to me," he commented.

"So?" Lexy sassed again.

"She's the one...!"

A thought popped into Ethan's mind. Unaware that he said it out loud. Smirking, he held Lexy's hand firmly and tagged her to a hug in his arms.

"What?!" the girl asked confused. She wasn't sure she heard him clearly, so she looked at Ethan with a glare.

Ethan seemed to wake up as soon as he saw the glare in the girl's eyes. He shook his head, trying to clear his mind. He was not sure what was going on with him. He felt himself acting weird, but he wasn't even drunk. He hasn't finished his glass of Rhum yet. But he can feel his senses driving him wild. His lust was making him feel crazy but he knew he had to be rational not to scare the girl away.

"Your name suits you perfectly, Sexy.." Ethan uttered closely to Lexy's ears. Then he scanned her startled face with his eyes full of pure lust.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
92 Bab
ตอนที่ 1
ตอนที่ 1 “เธอควรจะรู้ตัวนะว่าต้องทำอย่างไร และฉันหวังว่าเมื่อกลับมาคงไม่พบเธออยู่ที่นี่นะ มุกรวี” น้ำเสียงห้าวทุ้มนั้นเยียบเย็นและสรรพนามที่เป็นเปลี่ยนไปนั้นก็บาดลึกลงไปในใจบอบบางของหญิงสาวร่างเล็กซึ่งกำลังยืนตัวสั่นเปียกโชกไปทั้งกายเพราะสายฝนซึ่งกระหน่ำลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตาในค่ำคืนอันแสนโหดร้ายสำหรับผู้หญิงตัวเล็กๆ เช่นเธอ “แต่ว่าคุณไอคะ ฟังไข่มุกบ้างสิคะ ทุกอย่างมันเป็นการเข้าใจผิด” “ไม่! ฉันไม่ฟังอะไรทั้งนั้น ทุกอย่างมันเห็นชัดๆ อยู่แล้ว เธอจะต้องเอามันมานอนบนเตียงของฉันและฟัดกับมันให้ฉันเห็นคาตารึไง เธอถึงจะยอมรับความจริงที่ว่าเธอมันก็แค่ผู้หญิงแพศยา ร่าน ร้าย ตีสองหน้าสารเลว!” “คุณไอคะได้โปรดฟังสักนิด ไข่มุกได้ทำแบบนั้นจริงๆ ไข่มุกรักคุณนะคะ” “ฉันจะไม่มีวันเชื่อผู้หญิงสองหน้าสารเลวอย่างเธออีกต่อไปแล้วมุกรวี เธอจงออกไปจากบ้านฉันซะก่อนที่ฉันจะกลับมา” ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาและเมินหน้าหนีหญิงสาวที่ร่ำไห้จนดวงตาบวมแดงอยู่ตรงหน้าและพยายามอ้อนวอนให้เขาฟังสิ่งที่เธอต้องการอธิบาย “คุณไอ...ไข่มุก...” “คุณไ
Baca selengkapnya
ตอนที่2.
ตอนที่2.ไอศูรย์ อเล็กซิโอ กัสซินี่ เหม่อมองฟ้ายามค่ำคืนผ่านระเบียงกว้างในห้องนอนกว้างอย่างเลื่อนลอยก่อนจะหลุบดวงตาคมลงทอดมองที่นอนข้างๆ กายแกร่งซึ่งก่อนหน้านี้เคยมีร่างบอบบางของหญิงสาวคนหนึ่งนอนเคียงข้างมาตลอดสองปีแต่บัดนี้ที่ตรงนี้ว่างเปล่าและหัวใจของเขาก็เบาโหวงอย่างไม่เคยเป็นมาก่อนทั้งๆ ที่เขาคิดเสมอว่าผู้หญิงอย่าง มุกรวี ก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษมากไปกว่าผู้หญิงคนไหนที่เขาเคยควงแต่เหตุใดเขาจึงได้คิดถึงเธอมาตลอดตั้งแต่วันที่เธอออกจากชีวิตเขาไปไม่มีวันไหนเลยที่เขาจะไม่คิดร่างบอบบางหอมละมุนเนียนนุ่มไปทั้งตัวของเธอ... มุกรวี นี่ฉันรักเธอแล้วใช่ไหม...ไม่จริง เขาไม่ได้รักเธอ เขาจะรักนางบำเรอของตัวเองได้อย่างไร มันเป็นไปไม่ได้หรอก มุกรวีก็แค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น เขาไม่มีวันรักเธอ...ไอศูรย์พยายามจะบอกตนเองอย่างนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าแต่แล้วภาพในอดีตในครั้งแรกที่เขาพบเธอก็พลันฉายชัดเข้ามาในความทรงจำ เรื่องราวระหว่างเขาและเธอก็โลดแล่นเข้ามาในหัวราวกับว่าเขาเพิ่งได้พบเธอเมื่อวานที่ผ่านมานี่เอง...สองปีก่อน... ร่างบางของหญิงสาวที่เพิ่งเดินฉับๆ ผ่านหน้าไปโดยไม่ทันมองว่ามีใครเดินออ
Baca selengkapnya
ตอนที่3.
ตอนที่3.อะไรนะ เดินทางวันมะรืนนี้.. นี่ก็เท่ากับว่าเธอจะมีเวลาเตรียมตัวไปเชียงรายแค่วันเดียวและทุกอย่างไม่ว่าที่พัก สถานที่ทำงานรายละเอียดของงานก็พร้อมสำหรับการเริ่มงานทันที นั่นคือเมื่อไปถึงทุกอย่างจะพร้อมสำหรับเธอ แต่ว่ามันเร็วไปไหม.. ใครจะเตรียมตัวทันไปซ้ำเธอยังต้องทำงานที่นั่นตั้งเกือบห้าเดือน แล้วงานทางนี้ล่ะ หญิงสาวคิดอย่างกังวล จริงอยู่แม้ว่าบ้านเกิดครอบครัวของตนจะอยู่ที่นั่น แต่เธอก็ยังอยากหาประสบการณ์ในการทำงานในเมืองกรุงแห่งนี้ก่อนอีกสักปีหรือสองปีนี่ก่อนจะกลับไปทำงานที่บ้านเกิดของตนจริงๆ มุกรวีก็เหมือนๆ กับสาวน้อยทั่วไปที่พอเรียนจบก็อยากทำงานในเมืองกรุงเพื่อหาประสบการณ์หรือเพราะยังติดความศิวิไลซ์ในเมืองหลวงของไทย...“ไม่ต้องห่วง งานทางนี้มีคนทำหน้าที่แทนคุณ และหากเมื่อคุณกลับมาคุณก็จะต้องเลื่อนตำแหน่งสูงขึ้นอยู่แล้ว ฉะนั้นไม่ต้องห่วงงานทางนี้” เขาพูดเหมือนมานั่งอยู่ในใจเธอ“แต่ว่า เอ่อ มันเร็วไปไหมคะ คือไข่มุก เอ๊ย ดิฉันตั้งตัวไม่ทันและไม่ทันได้เตรียมตัวอะไรเลย” “สรุปคือคุณจะไม่ไป”“เอ่อ คือ ไม่ใช่ค่ะ แหม โอกาสดีๆ แบบนี้มาถึงใครจะไม่ไปล่ะคะ เพียงแต่ดิฉันไม่ทันได้เตรียมอะไ
Baca selengkapnya
ตอนที่4.
ตอนที่4.“แหะๆ ก็ไม่บอกกันก่อนนี่นะ เอาเป็นว่าฉันขอโทษก็แล้วกัน ขอโทษด้วยนะคะที่ไม่สุภาพ คือไม่รู้จริงๆ” อรอลินกล่าวขอโทษแล้วยิ้มบางๆ ให้ชายหนุ่มทั้งสองก็แหม ใครจะไปรู้ล่ะ ก็เธอออกมาจากห้องก็พบว่าเพื่อนรักกำลังถูกจูงหรือลากก็ไม่แน่ใจจากผู้ชายแปลกหน้า ซ้ำยังมีชายฉกรรจ์แต่งกายทะมัดทะแมงใส่แว่นตาดำ เหมือนพวกมาเฟียในหนังฝรั่งยืนคุมเชิงอยู่รอบๆ อีกสามสี่คน ก็นึกว่ามุกรวีกำลังจะถูกฉุดไปทำมิดีมิร้ายน่ะสิ“อืม ไปกันรึยังมุกรวี สายแล้ว” ไอศูรย์พยักหน้าช้าๆ แล้วเรียกหญิงสาวเสียงเรียบก่อนจะก้าวขึ้นไปนั่งในรถยนต์รอเธอด้วยท่าทีหยิ่งผยอง อรอลินได้แต่มองเขาอย่างไม่พอใจพลางหันมาตวัดสายตาชายหนุ่มอีกคนที่ทำให้เธอก้นจ้ำเบ้าโดยที่เขายืนสงบนิ่ง และไม่ขอโทษเธอสักคำด้วย .ฉันล่ะเกลียดผู้ชายขี้เก๊กพวกนี้นัก อรอลินคิดในใจอย่างเข่นเขี้ยว“ไข่มุกไปก่อนนะอลิน”“อืม เดินทางดีๆ ล่ะ แล้วไว้ใจได้ใช่ไหมเจ้านายไข่มุกน่ะ ไปถึงแล้วก็อย่าลืมโทร. มาบอกด้วยนะจะได้ไม่ต้องห่วงอ้อ แล้วโทร. บอกพี่ภูกับแม่แก้วรึยัง แล้ว...”“พอแล้วจ้ะแม่แก่ แหม.. สั่งเสียยืดยาวใครจะไปจำไหว” มุกรวีรีบยกมือห้ามเมื่อเห็นอรอลินกำลังจะอ้าปากพูด“จ้
Baca selengkapnya
ตอนที่5.
ตอนที่5.“พะ พอแล้ว ปละ ปล่อยไข่มุกนะคะ” มุกรวีตัวสั่นปากสั่นห้ามปรามเขา เมื่อริมฝีปากร้ายกาจนั้นละจากริมฝีปากแดงเรื่อเห่อร้อนด้วยพิษจุมพิตร้อนแรง หญิงสาวผละจากอ้อมแขนแข็งแรงทันทีที่เขาปล่อย ดวงตากลมโตกวาดมองรอบๆ กายอย่างตื่นตระหนกกลัวว่าจะมีใครมาพบเห็น“อะไรกันสอนไปตั้งหลายครั้ง ทำไมยังจูบไม่เป็นสับปะรดอีกนะ”“คนบ้า หน้าไม่อายใครเขาจะไปจูบเก่งเหมือนตัว” หญิงสาวแหวกลับคนตัวโตที่กอดอกมองตนด้วยสายตาร้อนแรงจนเธออดที่จะสั่นสะท้านไปทั้งตัวและหัวใจไม่ได้ แก้มสาวแดงจัดซึ่งมันสร้างความพอใจให้กับชายหนุ่มยิ่งนัก“เอาเป็นว่าพรุ่งนี้คุณไม่ต้องมาทำงานในฐานะเลขาอีกต่อไป เพราะคุณพ้นสภาพการเป็นพนักงานของเราแล้ว” ไอศูรย์ตัดสินใจให้เสร็จสรรพ มุกรวีได้แต่อ้าปากค้างมองเขาอย่างไม่พอใจ“ได้อย่างไร ฉันต้องทำงานนะคะไม่ได้เกิดมารวยล้นฟ้าอย่างคุณ ว้าย ปล่อยฉันนะ ปล่อยสิ คนบ้า ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ” หญิงสาวแหวคนตัวโตที่กักเธอไว้ในอ้อมแขนอีกครั้งอย่างไม่พอใจและหวั่นไหวมือเล็กๆ ทั้งทุบทั้งหยิกเขา แต่ชายหนุ่มก็ทานทนเสียจริงไม่สะทกสะท้านซ้ำยังกระชับอ้อมแขนมากขึ้นอีกไม่น่าหลงกลมาเป็นเพื่อนเขาเลยแต่ถึงไม่มาไอศูรย์ก็บั
Baca selengkapnya
ตอนที่6.
ตอนที่6.มุกรวีเดินหน้าง้ำออกมาจากร้านอาหารหรู หญิงสาวอยากจะตะโกนให้ใครสักคนมาช่วย ทั้งๆ ที่นี่มันบ้านของเธอเอง หากต้องการความช่วยเหลือก็ทำได้แล้วทำไมเธอไม่ทำนะเธอหลงรักเขาหรือไข่มุก.. หญิงสาวถามตัวเองในใจขณะเดินเรื่อยๆ ไปตามถนนที่เต็มไปด้วยร้านรวงและร้านค้าซึ่งบัดนี้ทุกร้านก็สว่างไสวด้วยไปหลากสีพร้อมกับเสียงคนพูดคุยกันทั้งเดินดูข้าวของอย่างสนุกสนานบ้างก็จับจ่ายซื้อข้าวของเป็นของฝากของขวัญให้กัน เสียงแม่ค้าพ่อค้าร้องเรียกลูกค้าเซ็งแซ่ และวันนี้วันนี้มีงานแสดงสินค้า OTOP อีกด้วย หญิงสาวมองดูร้านรวงต่างๆ ด้วยความสนใจเมื่อเริ่มคลายความฉุนเฉียวลงไปได้บ้าง หญิงสาวเดินเข้าออกร้านนั้นร้านนี้โดยไม่สนใจคนที่เดินตามมาไม่ห่างหึ.. คอยดูว่าเขาจะทนเดินตามเธอได้นานแค่ไหนกัน หญิงสาวคิดพลางเหล่สายตามองคนตัวโตที่เดินหน้าตึงตามมา หลังจากที่ไอศูรย์บอกความต้องการของเขาและยังบอกอีกว่าถึงอย่างไรก็ต้องได้ในสิ่งที่ต้องการอยู่แล้วนั้น เธอก็ยื่นข้อเสนอกับเขาไปว่าขอเดินชมเมืองก่อนสักครู่ก่อนกลับเพราะต้องการเวลาทบทวนข้อเสนอของเขา ในใจก็คิดว่าจะแอบหนีเขากลับบ้านเสียตอนมาเดินตลาดแต่ดูๆ แล้ว ความคิดนี้ต้องเป็นอันต
Baca selengkapnya
ตอนที่7.
ตอนที่7.“หากผมจะไปก็ต้องมีคุณไปด้วย จำได้ว่าเราคุยกันแล้วนะ ก่อนกลับมาคุณก็ทำท่าว่าเข้าใจสิ่งที่เราคุยกันไม่ใช่หรือ มุกรวี”“ก็... ฉัน เอ่อ คุณเข้ามาในบ้านฉันได้อย่างไร นี่มันบุกรุกชัดๆ” หญิงสาวไม่สนใจจะตอบคำถามของเขาพยายามหาทางถ่วงเวลาเพื่อคิดหาทางเอาตัวรอดเพราะไอศูรย์ดูน่ากลัวเหลือเกินแววตาของเขาร้อนแรงจนเธอแทบหัวใจละลายด้วยความหวั่นไหว ไอศูรย์เอาจริงแน่ๆ คราวนี้เธอจะทำอย่างไรให้รอดพ้นเงื้อมมือเขาได้นะ มุกรวีคิดพลางถอยหนีร่างสูงที่ดูจะใกล้เข้ามาเรื่อยๆ และเธอก็หมดทางหนีลงเรื่อยๆ เช่นกันเมื่อแผ่นหลังบางชนผนังตอนนี้เธอก็จนมุมแล้วจริงๆ “คุณไม่มีสิทธิ์เปลี่ยนใจ หรือมีทางเลือกอื่น คุณก็รู้นี่ไข่มุก หากผมต้องการอะไร ก็ต้องได้ แล้วคิดหรือว่ารั้วแค่นี้จะกั้นผมได้ คิดผิดแล้วล่ะคนสวย..” ชายหนุ่มกักหญิงสาวไว้ด้วยร่างหนาของตน แขนแข็งแรงเท้าผนัง เท่านั้นมุกรวีก็เหมือนตกอยู่ในอ้อมแขนของเขา ใบหน้าหล่อเหลาโน้มใกล้เข้ามาจนเธอตาพร่า หัวใจหวิวๆ ราวจะเป็นลม โอ... ไอศูรย์ช่างหล่อเหลาเหลือเกิน กลิ่นน้ำหอมผู้ชายที่ลอยปะทะจมูกยิ่งทำให้เธอแทบไร้เรี่ยวแรงต่อต้านขัดขืน มุกรวีพยายามยันร่างหนาไว้ด้วยแขนที่อ่
Baca selengkapnya
ตอนที่8.
ตอนที่8.“อย่าค่ะไอ ไข่มุกจะใส่เสื้อปล่อยก่อนสิคะ”“ใส่ทำไม ไข่มุกใส่ไอก็ถอด เสียเวลาเปล่าๆ”ไอศูรย์ไม่ฟังเสียงทัดทานของคนตัวบางซึ่งหอมกรุ่นไปทั้งตัวซ้ำยังปัดมือน้อยที่ปิดป้องร่างนวลจากมือร้อนๆ ของเขาออกอย่างขัดใจ แล้วอุ้มร่างบางให้มาล้มลงบนเตียงกว้างด้วยกัน ร่างสูงคร่อมค้ำร่างแบบบางนั้นอย่างถือสิทธิ์ ใช่แล้ว ตอนนี้เขามีสิทธิ์ในตัวเธอเต็มที่เมื่อมุกรวียอมที่จะเป็นผู้หญิงของเขา ซึ่งไอศูรย์ไม่อยากเชื่อเลยว่าเธอจะยินยอมง่ายๆ แบบนี้ แต่ก็นั่นล่ะผู้หญิงก็คงเหมือนๆ กันหมดทุกคนและมุกรวีก็คงไม่แตกต่างจากผู้หญิงคนอื่นๆ เธอก็คงอยากจะสุขสบายหรืออยากรวยทางลัดเหมือนคนอื่นๆ ก็ได้ ชายหนุ่มคิดอย่างไม่แยแส สนใจแค่ร่างงามหอมกรุ่นตรงหน้าเท่านั้นและเขาอยากครอบครองร่างงามนี้ใจจะขาดแล้ว“มะ ไม่นะคะ เดี๋ยวก่อน อื้มมม...” เสียงห้ามปรามขาดหายไปแค่นั้นเพราะริมฝีปากร้อนผ่าวของชายหนุ่มประกบลงมาอย่างรวดเร็ว ไอศูรย์ไม่อาจจะทนกับความปรารถนาที่แล่นพล่านไปทั้งกายแกร่งได้อีกต่อไป เขารอเวลานี้มานานอย่างที่ไม่เคยรอผู้หญิงคนไหนมาก่อนมือหนาปัดผ้าขนหนูเนื้อนุ่มออกจากร่างงามที่แดงปลั่งไปทั้งกาย มุกรวีมีผิวขาวจัดหากแต่นุ่มล
Baca selengkapnya
 ตอนที่9
ตอนที่9หลังจากเธอทราบว่าตนเองนั้นกำลังตั้งครรภ์ในวันที่เธอเข้ารับการรักษาเย็บแผลที่ศีรษะในคืนนั้น คืนที่เธอถูกผู้ชายใจร้ายใจดำผลักไสไล่ส่งเหมือนผู้หญิงไร้ค่าคนหนึ่ง เธอก็เริ่มรู้ตัวว่าจะต้องทำอย่างไรเมื่อเงื่อนไขในการเป็นผู้หญิงของไอศูรย์คือ ห้ามตั้งท้องเพื่อจะจับเขาเป็นอันขาด และเมื่อเธอรู้ว่ามีอีกชีวิตกำเนิดขึ้นมุกรวีก็รู้ตัวดีว่าต้องพาตัวเองออกมาจากชีวิตของคนใจร้ายคนนั้นที่ไม่ยอมรับฟังเหตุผลของเธอ เขาเชื่อในสิ่งที่รสรินจัดฉากขึ้นมาเพื่อสร้างความแตกแยกระหว่างเธอกับไอศูรย์โดยไม่ฟังเหตุผลของเธอซ้ำยังขับไล่เธอต่อหน้าผู้หญิงคนใหม่ของเขาอย่างไร้เยื่อใยแล้วหลังจากกลับมาจากโรงพยาบาลเธอก็เก็บเรื่องที่เธอตั้งครรภ์ไว้เป็นความลับแล้วรีบเก็บข้าวของของตัวเองออกจากบ้านหลังงามทันที แม้เวลาในขณะนั้นจะครึ่งค่อนคืนมาแล้วก็ตามและคนที่มาส่งและดูแลจนเธอกลับมาถึงบ้านหลังเดิมของตนย่านชานเมืองอย่างปลอดภัยก็คือมาร์โค แม้ว่ามาร์โคจะพยายามรั้งเธอให้รอไอศูรย์กลับมาเพื่อให้เธอปรับความเข้าใจกับผู้เป็นนายอีกครั้ง แต่มุกรวียืนยันที่จะกลับบ้านของตน และปล่อยให้เรื่องราวระหว่างเธอกับชายหนุ่มผู้เพียบพร้อมร่ำรวยล้นฟ
Baca selengkapnya
ตอนที่ 10
ตอนที่ 10หลังจากเธอทราบว่าตนเองนั้นกำลังตั้งครรภ์ในวันที่เธอเข้ารับการรักษาเย็บแผลที่ศีรษะในคืนนั้น คืนที่เธอถูกผู้ชายใจร้ายใจดำผลักไสไล่ส่งเหมือนผู้หญิงไร้ค่าคนหนึ่ง เธอก็เริ่มรู้ตัวว่าจะต้องทำอย่างไรเมื่อเงื่อนไขในการเป็นผู้หญิงของไอศูรย์คือ ห้ามตั้งท้องเพื่อจะจับเขาเป็นอันขาด และเมื่อเธอรู้ว่ามีอีกชีวิตกำเนิดขึ้นมุกรวีก็รู้ตัวดีว่าต้องพาตัวเองออกมาจากชีวิตของคนใจร้ายคนนั้นที่ไม่ยอมรับฟังเหตุผลของเธอ เขาเชื่อในสิ่งที่รสรินจัดฉากขึ้นมาเพื่อสร้างความแตกแยกระหว่างเธอกับไอศูรย์โดยไม่ฟังเหตุผลของเธอซ้ำยังขับไล่เธอต่อหน้าผู้หญิงคนใหม่ของเขาอย่างไร้เยื่อใยแล้วหลังจากกลับมาจากโรงพยาบาลเธอก็เก็บเรื่องที่เธอตั้งครรภ์ไว้เป็นความลับแล้วรีบเก็บข้าวของของตัวเองออกจากบ้านหลังงามทันที แม้เวลาในขณะนั้นจะครึ่งค่อนคืนมาแล้วก็ตามและคนที่มาส่งและดูแลจนเธอกลับมาถึงบ้านหลังเดิมของตนย่านชานเมืองอย่างปลอดภัยก็คือมาร์โค แม้ว่ามาร์โคจะพยายามรั้งเธอให้รอไอศูรย์กลับมาเพื่อให้เธอปรับความเข้าใจกับผู้เป็นนายอีกครั้ง แต่มุกรวียืนยันที่จะกลับบ้านของตน และปล่อยให้เรื่องราวระหว่างเธอกับชายหนุ่มผู้เพียบพร้อมร่ำรวยล้น
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status