พ่ายรักเมียชั่วคราว

พ่ายรักเมียชั่วคราว

last updateLast Updated : 2025-10-16
By:  พิรฏาCompleted
Language: Thai
goodnovel12goodnovel
Not enough ratings
114Chapters
6.1Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เพราะความเมาทำให้ ‘ภาม เศรษฐวัฒน์’ เข้าห้องผิด และความผิดพลาดก็ทำให้เขามีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเพื่อนของน้องสาวอย่าง ‘เกวลิน’ ใจเขาอยากปัดความรับผิดชอบ แต่กลับกลายเป็นว่าเขายื่นมือเข้าไปช่วยเหลือเธอเพื่อชดใช้ความผิดพลาดนั้น แต่พออยู่ด้วยกัน สันดานผู้ชาย ‘ชั่วๆ’ ก็บอกว่าเขาแค่อยากได้เธอ กระทั่งล่อลวงเธอเป็นของเขาอย่างยินยอมพร้อมใจ แต่พอวันหนึ่งเธอคิดจะเดินจากเขาไป ภามจึงทุรนทุรายทนไม่ได้ ทั้งๆ ที่ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาเห็นเธอเป็นแค่ ‘ของชั่วคราว’ ที่รอวันเบื่อแล้วโละทิ้งเท่านั้น!

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1

Gracie

My fiancé is gay.

That was the thought echoing through my head as I stood there frozen, watching a scene I could never unsee. I stared at the man thrusting into my fiancé’s ass, and at Charles moaning like a goddamn whore in heat.

This was my fiance, the man I was supposed to marry in five days. The man I had shared a bed, a future, a life with for five whole years. But he was there, legs spread wide, eyes rolled back in bliss I had never seen cross his face when he was with me.

I couldn’t breathe anymore, everywhere felt like it was spinning. The sound of skin slapping against skin filled the room. I wanted to look away, but I couldn’t. My eyes stayed locked, watching as if my brain couldn’t register that this was real.

“Ah, fuck, Mark… yes, I love this… fuck… you’re so big.” Charles moaned, and the words hit me like punches to the gut.

My hand flew to my mouth, pressing hard to keep the nausea down. My heart felt like it had been torn from my chest and shoved down a garbage disposal. Was this a nightmare? Was I going to wake up in our apartment, beside him, with his arms around me and none of this real?

“Fuck yeah, Charles, baby,” the man grunted. “Take my big boy. Take him good.”

“Ah, daddy! Give me your big boy!!!”

Tears burned the back of my eyes. My knees buckled slightly, and I reached out to the doorframe for support. Daddy? He had never called me anything in bed. What was I saying? He had never seemed that interested in sex with me. Two minutes. That was the amount of minutes he took before he came. Anytime I asked him for more, he would say he was tired or he would just give me a disgusted look before leaving.

My mind raced, spiraling out of control.

Is he gay? Bisexual? Has he always been like this? Had he been faking it with me? All these years? Every kiss, every time he said I love you, every plan we made for the future, was it all a lie?

I felt humiliated, sick, and like a goddamn fool.

How do women process this? How do they act when they find out their supposedly straight fiancé is getting his back blown out by another man days before the wedding? But what was I saying? Most women haven’t caught their future husband mid-thrust with another man.

I felt something wet on my cheeks. My hand lifted, brushing my skin. I hadn’t even realized I was crying.

“Fuck, yes, I’m close!!” Charles moaned from the bed.

I shook my head slowly, like maybe if I shook hard enough, I could wake up from this twisted reality. But the sound of him panting, the sight of them tangled together was still there.

I laughed bitterly. “You know what?” I said, voice hoarse, barely above a whisper. “You’re really fucking shameless, Charles.”

They froze and Charles’s head whipped toward me. His eyes stretched wide in panic. He scrambled away from the man between his legs, grabbing at the nearest blanket and yanking it over himself like that could somehow undo what I’d just seen.

“G-Gracie…” he stammered, his voice cracking. “What… what are you doing here?”

I pressed harder against the wall, still wiping at the tears with the back of my shaking hand, trying to stay on my feet.

“What am I doing here?” I repeated slowly, meeting his eyes. “That’s the first thing you have to say? After I walk in on this?”

He shook his head, still clutching the blanket. “No. No, it’s not— it’s not what it looks like.”

“Not what it looks like? Not what it looks like?!”

I pushed off the wall, legs wobbling, hands balled into fists. “Charles, you’re cheating on me with a fucking man. In our bed. In the house we brought to live together after our wedding. You are spreading your ass for someone else, moaning his name like you have never been fucked before, and you have the audacity to tell me it’s not what it looks like? What exactly does it look like, then?

He opened his mouth, but nothing came out. His face crumpled as he looked at me with shame, guilt, and mostly fear.

“You’re a bastard,” I hissed. “After everything I’ve done for you. After five years of loyalty, patience, planning our goddamn future together, this is what I get in return? This is who you are when I’m not looking? How dare you do this to me!”

The man who had been inside him only moments ago rolled his eyes and sat up. “Jesus,” he muttered. “How dramatic.”

He started pulling on his clothes, unbothered. “I don’t want to be caught up in this mess, Charles. I’m out.”

Charles turned to him, panicked. “Mark, wait— I’m sorry. I didn’t know—”

Mark cut him off with a dismissive wave. “It’s fine. You were right about her, though. She is dramatic.”

That did it. Something inside me snapped. My whole body shook with rage. Why were they acting like this was normal? Why were they not on their knees begging? Why was no one crying but me? He didn’t even look surprised, that meant he knew Charles was already in a relationship and still went ahead and fucked him on our bed.

“You fucking asshole!”

I stormed toward him, hand raised, ready to deliver the slap he damn well deserved, but before I could reach him, Charles moved fast.

“Stop it, Gracie!” he shouted, grabbing my wrist and yanking me back. His grip was tight, fingers digging into my skin. “What the hell are you doing?!”

“What am I doing?” I spat, eyes blazing. “Stay out of it, bastard! Wait for your fucking turn.”

I jerked toward Mark, but Charles stepped in front of me again, blocking my path. “Don’t be delusional,” he said coldly. “I won’t let you touch him. Don’t even dare.”

My heart dropped. He sounded so… protective of him.

The man he cheated with. The man who had just mocked me, smirked at me, and walked out of bed with my fiancé like this was some goddamn sitcom.

“Why?” I whispered, stunned. “Why are you protecting him? Are you seriously defending him? After what you did to me? Shouldn't you be on your knees right now?”

Behind Charles, Mark straightened his shirt, not even trying to hide the smugness on his face. Then he looked at me like I was something stuck to the bottom of his shoe.

“Why are you surprised?” he said, shrugging casually. “Did you honestly think he ever liked you in the first place? Use your brain, girl.”

My mouth opened, but no sound came out.

“If it weren’t for your families being involved,” Mark continued, “do you really think he’d even look at someone like you?”

My vision blurred with anger. I could feel the blood roaring in my ears. “Let me go,” I growled through gritted teeth, yanking at my arm. “Let me go this instant, Charles!”

“No!” he barked. “Stop it, Gracie!”

I shoved him hard enough to make him stumble back a step. I charged toward Mark, ready to slap the smug off his goddamn face but Charles lunged between us and in a flash, his hand shot out and slapped me hard.

My head jerked to the side, cheek burning at the sudden impact.

“Don’t you fucking dare lay a hand on Mark!”

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
114 Chapters
ตอนที่ 1
ปัง!เสียงปิดประตูดังสนั่นทำให้หญิงสาวร่างเล็กซึ่งกำลังซุกตัวอยู่บนเตียงกว้างถึงกับสะดุ้งตื่น เธอผวาลุกขึ้นนั่งท่ามกลางความมืดบนเตียงกว้างที่ตนเองล้มตัวนอนไปเมื่อสามสี่ชั่วโมงก่อน ด้วยความตกใจเพราะไม่คิดว่าห้องนอนในยามนี้จะมีผู้บุกรุกเข้ามา ทั้งๆ ที่เจ้าของห้องที่ไหว้วานกึ่งบังคับให้เธอมาอาศัยอยู่ที่นี่เพราะรู้ว่าเธอกำลังมีปัญหาทางบ้านได้บอกกล่าวกันแล้วว่าจะไม่อยู่ในประเทศเสียหลายวัน ซึ่งนั่นทำให้เธออดรู้สึกประหลาดใจไม่ได้ที่เจ้าของห้องพักได้กลับมาก่อนกำหนด ไม่เพียงมาเสียดึกดื่น มิหนำซ้ำยังมาอย่างเอิกเกริกถึงเพียงนี้“พี่ครีมเหรอคะ”เกวลินเอ่ยถามท่ามกลางความมืด น้ำเสียงหวานทว่าแหบพร่านิดๆ เพราะเพิ่งตื่นนอน แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้รับการตอบกลับจากคนที่บุกเข้ามาในห้องนอนภายในคอนโดมิเนียมหรูแห่งนี้ ทว่าท่ามกลางความมืดสนิทนั้นกลับรู้สึกได้ว่ามีร่างของใครคนนั้นที่เธอคาดว่าน่าจะเป็นเพื่อนรุ่นพี่ก้าวเข้ามาในห้อง และตรงดิ่งมายังเตียงนอนที่เธอครอบครองอยู่ในเวลานี้คีรีมาอาจจะกลับมาจากต่างประเทศก่อนกำหนดก็เป็นได้ เกวลินที่ถูกปลุกกลางดึกจึงพยายามเอื้อมมือไปเปิดโคมไฟหัวเตียง ทว่าวินาทีที่แตะสัมผัส
Read more
ตอนที่ 2
“นี่มันอะไรกัน!”เสียงแหลมสูงของผู้หญิงที่ดังคุ้นหูทำให้ภามตื่นขึ้นมาในที่สุด แต่ถึงอย่างนั้นอาการปวดหัวก็ทำให้เขาหงุดหงิดจนนึกอยากจะตะโกนด่าผู้บุกรุกถึงห้องนอนของเขา แต่เพราะเสียงคุ้นหูนั้นทำให้เขารับรู้ว่าคนที่เข้ามานั้นเป็น ‘คีรีมา’ น้องสาวต่างมารดาของเขาเอง“เอะอะโวยวายอะไรยัยครีม แล้วเข้ามาในห้องพี่ทำไม ห้องเธออยู่ตรงข้ามไม่ใช่หรือไง”เขาถาม ขณะที่ลุกขึ้นนั่ง ผ้าห่มที่ร่นลงมากองบนตักเผยให้เห็นร่างกายท่อนบนของเขาที่เปลือยเปล่า เผยผิวขาวจัดและกล้ามเนื้อหนั่นแน่นสวยงามอย่างคนออกกำลังกายเป็นประจำ ร่างสูงใหญ่กำยำนั้นดูดีมากแม้ตอนนี้จะมีร่องรอยขีดข่วนจากรอยเล็บของแม่เสือสาวเมื่อคืนนี้ก็ตามที เมื่อวานตอนโดนข่วนเขาก็ไม่รู้สึกอะไรหรอก แต่ตอนนี้ชักจะเริ่มรู้สึกแสบยิบๆ ขึ้นมาบ้างแล้ว ต่อไปเขาว่าถ้าจะขึ้นเตียงกับผู้หญิงที่ไหนอีก เขาอาจจะต้องขอให้พวกเธอตัดเล็บเสียก่อน ไม่ไหว…เขากลัวว่าสักวันหนึ่งจะถูกถลกหนังออกมาสดๆ เวลาเขามีเซ็กซ์กับพวกเธอ!แต่คนเมื่อคืนนี้นั้น… ภามหวนคิดถึงแล้วก็สบถด่าเพื่อนสนิทอย่างแสงตะวันอยู่ในใจ เพื่อนสนิทของเขามันบ้า! ไปหาผู้หญิงแบบนั้นมาได้ยังไง แม่เสือนั่นก็เหมือนกัน
Read more
ตอนที่ 3
หน้าเธอเขายังจำไม่ได้ แสงสว่างแค่นั้นไม่ได้เอื้อให้เขาเห็นหน้าผู้หญิงเมื่อชัดเจน อีกอย่างสมองเขาใช้งานได้ไม่ถึงครึ่ง นอกจากความรู้สึกส่วนล่างที่คึกคักฮึกเหิมต้องการการปลดปล่อยเขาก็จำอะไรไม่ได้มากหรอก ตอนนั้นยอมรับว่ามัวเมาในความปรารถนาจนยากจะห้ามได้มากกว่าจะสนใจพิจารณาว่าตัวเองนอนกับผู้หญิงคนไหน! มันมืดขนาดนั้นเขาไม่สนใจหน้าตาเท่ากับความอยากของตัวเองหรอก!“พี่ภาม หนูหายัยลินไม่เจอจริงๆ บ้าจริง! หายไปไหนทำไมไม่บอกอะไรกันสักคำ ตัวเองก็ใช่ว่าจะมีทางไปซะที่ไหนล่ะยัยเด็กนี่!”ตอนท้ายคนตัวเล็กกว่าบ่นอย่างหงุดหงิด ก่อนจะกดโทรศัพท์มือถือตนเองอีกครั้ง“โทรศัพท์เอาไว้ทำไมกันยัยลิน รับสายสิยัยน้องโง่!”เสียงเล็กบ่นพึมพำ ขณะที่ภามได้แต่โคลงศีรษะกับท่าทีร้อนใจของน้องสาวต่อมาคีรีมาก็เปลี่ยนเป็นตื่นเต้น แล้วตะโกนใส่โทรศัพท์เสียงดังลั่น“ฮัลโหลลิน! แกอยู่ไหนพี่เป็นห่วงแกจะตายอยู่แล้วนะ!”ทว่าวินาทีต่อมาคีรีมาก็ชะงัก เบิกตากว้างแล้วรับคำเสียงระรัวแค่ ‘ค่ะๆ’ ก่อนจะวิ่งออกไปข้างนอกอย่างรวดเร็ว ขณะที่ภามก็อดไม่ได้ที่จะตามติดคีรีมาไปด้วยเขาไม่ได้ห่วง ‘เด็กลิน’ อะไรนั่น แต่บางอย่างที่คาใจก็อยากไปเห็นเด็ก
Read more
ตอนที่ 4
“ยัยลินจริงๆ ด้วย ทำไมลินเป็นแบบนี้ พี่ภามทำอะไรลินจริงๆ เหรอ!”คีรีมาตั้งท่าจะเข้าไปหาคนในห้อง แต่ภามฉวยต้นแขนน้องสาวลากออกมาทัน แล้วจัดการปิดประตูทันทีคราวนี้ทั้งสามก้าวมาหยุดยืนที่เดิมอีกครั้ง ภามมีสีหน้าอึดอัดคับข้องใจที่สุด ขณะที่ชลวีได้แต่หรี่ตามองเพื่อนสนิทกับน้องสาวมีท่าทีประหลาดด้วยความสนใจเป็นอย่างยิ่งแต่ข่มมันเอาไว้“พี่ภาม!”น้องสาวของเขากรีดร้องเรียกชื่อเขาออกมาในที่สุด และภามก็รู้แล้วว่าเขาจำเป็นที่จะต้องอธิบาย ชายหนุ่มเสยผมยุ่งของตนเองอย่างงุ่นง่านใจ ความรู้สึกทั้งไม่ชอบใจและกรุ่นโกรธนิดๆ เห็นได้อย่างชัดเจนในดวงตาของเขา“พี่ไม่ได้ตั้งใจ เมื่อคืนเมาแล้วเข้าห้องผิด” เขาบอกคีรีมา“...”คีรีมาไม่ตอบอะไร คราวนี้ภามจึงหันไปมองหน้าชลวีซึ่งเป็นเพื่อนสนิทอีกคนของเขา ก่อนจะเริ่มต้นเล่าที่มาของเรื่องหายะที่เกิดขึ้นกับเขา แม้มันจะฟังว่าเป็นการแก้ตัวก็ตาม“ไอ้คุณชายมันบอกว่ามันส่งผู้หญิงมาเป็นของขวัญวันเกิดให้ฉัน ตอนนั้นฉันเมาก็คิดว่ามันทำจริงๆ แล้วก็เข้าผิดห้อง พอไปเจอเด็กนั่นก็เลยคิดว่าเป็นคนของไอ้คุณชาย...”“...พี่ภาม”คีรีมาได้แต่เรียกชื่อพี่ชายหน้าซีดเผือด นึกอยากเป็นลมในครั้ง
Read more
ตอนที่ 5
‘เจ็บ...’เกวลินร้องออกมาเสียงแผ่วเบา ความรู้สึกเสียวซ่านและอารมณ์พิศวาสที่ถูกปลุกเร้าขึ้นมาจากคนเหนือร่างนั้นจางหายไปในทันทีที่เขาแทรกสอดแก่นกายแข็งขึงร้อนผ่าวใหญ่โตเข้าสู่ร่างกายของเธอวินาทีที่เขาโจนจ้วงเข้าหาเธออย่างดิบเถื่อนนั้นทำให้เธอถึงกับได้สติหลังจากที่เตลิดไปกับสัมผัสปลุกเร้าอย่างชำนาญของคนเหนือร่าง น้ำตาหยดเล็กไหลซึมจากหางตาร่วงรินลงสู่หมอนใบนุ่มที่ตนเองหนุน สองมือเล็กจิกข่วนแผ่นหลังกว้างหนั่นแน่น ทว่ายิ่งเธอต่อต้านดึงดัน คนที่อยู่เหนือร่างกลับไม่สะเทือนสักนิด ซ้ำยังกดสะโพก บดเบียดตัวตนใหญ่โตนั่นเข้าสู่ความอ่อนนุ่มของเธอมากขึ้น‘แน่นมาก...’ชายหนุ่มเหนือร่างครางเสียงสั่นพร่า เต็มไปด้วยอารมณ์และนั่นทำให้เกวลินได้แต่กัดริมฝีปากแน่นไม่ตอบอะไร วินาทีนี้ใครจะมีปัญหาตอบอะไรได้!‘ฉันคิดว่าเธอยังไม่เคยใช่ไหม คิดยังไงมารับงานนี้’ เขาเอ่ยถามขณะที่ก้มหน้าลงมาคลอเคลียกับทรวงอกของเธออีกครั้ง ทว่าถึงอย่างนั้นก็ไม่คิดรอคำตอบอะไรเมื่อเขาเอ่ยต่อไปด้วยน้ำเสียงรัญจวนใจ ‘อย่าเกร็ง...’ เขากระซิบบอกเท่านั้นก่อนจะครอบครองยอดอกของเธอด้วยริมฝีปาก เรียวลิ้นตวัดกลืนกินยอดอกเธอ ขบเม้มทิ้งร่องรอยบนเน
Read more
ตอนที่ 6
เมื่อน้องสาวของเขากลับบ้านไปแล้ว ภามจึงเดินกลับเข้าไปในห้องของตนเองอีกครั้ง เขาเลี้ยวไปทางซ้ายมือ ตรงไปยังห้องที่ใหญ่ที่สุดในอาณาเขตของตนเองซึ่งเป็นห้องนอนของเขา ชายหนุ่มตรงไปยังเตียง ร่างเล็กในยามนี้ความร้อนลดลงแล้ว แต่ท่าทางที่นอนไม่สบายตัวรวมถึงอาการกระสับกระส่ายก็ทำให้เขาตรงไปทรุดนั่งหมิ่นเหม่บนเตียงข้างกายของเธอ“อย่า...ได้โปรด”“...”“เจ็บ...ปล่อยได้ไหม”คำพูดแผ่วเบานั้นเหมือนมีดกรีดใจเขา ภามอาจจะไม่ได้เป็นคนดีมาก แต่เขาก็ไม่ได้ชั่วช้าสารเลวไร้ความรู้สึกอะไร ยิ่งสิ่งที่ทำไปเพราะความผิดพลาดกลับทำร้ายคนคนหนึ่งจนกลายสภาพมาเป็นแบบนี้ ถึงจะไม่ได้รักหรือรู้สึกอะไรด้วย แต่ความเห็นใจและสงสารเขาก็ยังมี ยิ่งไม่รวมว่ามันมีความสำนึกผิดอยู่ในนั้นด้วยถึงจะบอกปัดปฏิเสธอย่างไร สุดท้ายอย่างไรเขาก็ผิด จะโทษว่าเมาก็เห็นจะทำอย่างนั้นไม่ได้ ในเมื่อเขาขาดความยับยั้งชั่งใจก็ต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ตนเองกระทำก็คงจะดูแลให้ดี แล้วหลังจากนี้ถ้าเธออยากได้อะไรเขาก็จะให้เว้นสิ่งเดียวที่ให้ไม่ได้...การแต่งงาน!และแน่นอนว่านั่นหมายถึง...ความรักด้วยเช่นกัน!“ขอร้องล่ะ อย่าทำได้ไหม”คนตัวเล็กยังพึมพำออกมาอีกคำ
Read more
ตอนที่ 7
หลังจากที่ดูจนแน่ใจแล้วว่าเกวลินหลับสนิทดี ภามก็ออกมาข้างนอกห้องนอนที่ให้หญิงสาวยึดครอง ส่วนตนเองนั้นกลับไปยังห้องทำงานหลังจากที่อาบน้ำแต่งตัวใหม่ในชุดอยู่บ้านแล้วเสร็จ ถึงวันนี้จะเป็นวันพักผ่อนของเขา ทว่าเอาเข้าจริงก็มีหลายเรื่องที่รองประธานกรรมการอย่างเขาต้องจัดการอีกไม่กี่ปีเขาจะต้องขึ้นเป็นผู้บริหารสูงสุด งานของเขาทุกวันนี้แทบจะไม่มีวันหยุด หลังจากส่งข้อความไปสั่งงานกับเลขาฯ ส่วนตัวแล้วเขาก็นั่งอยู่ในห้องทำงานนั้น พยายามทบทวนว่าสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นเขาควรจะทำอย่างไรต่อไป และข้อเสนออะไรที่เขาจะให้ผู้หญิงคนนั้นเป็นการชดใช้ได้บ้างกับสิ่งที่เกิดขึ้นถึงคีรีมาจะพยายามยืนยันว่าเกวลินเป็นคนดี เหมือนจะแย้มพรายกลายๆ ให้เขารับรู้ว่าเธอไม่เอาเปรียบใครแต่เขาไม่เชื่อหรอก...ไม่เชื่อสักนิดผู้หญิงไว้ใจได้ที่ไหน ต่อให้ต่อหน้าดูซื่อแค่ไหน ทว่าสุดท้ายก็ไม่ต่างจากงูพิษที่แว้งกัดแล้วทำให้ชาวนาที่เก็บมาชุบเลี้ยงอย่างเขาต้องตายเขาเคยเกือบตาย และผ่านมาได้ ฉะนั้นไม่ว่ายังไงก็จะไม่ไว้วางใจอีกไม่ว่ากับใครหน้าไหนทั้งนั้นสงสารเวทนาและรู้สึกผิดเป็นเรื่องหนึ่ง แต่การแต่งงานนั้นเป็นอีกเรื่อง เขาโตเกินกว่าจะ
Read more
ตอนที่ 8
“พี่ชื่อภาม เป็นพี่ชายของครีม...คีรีมาน่ะ”ชายหนุ่มแนะนำตัวเองหลังจากที่คนตัวเล็กกว่าเริ่มมีท่าทีสงบลงหลังจากร้องไห้อย่างหนักติดต่อกันอยู่นานเกวลินเพิ่งได้พิศมองคนที่แนะนำตัวเองว่าชื่ออะไรเขม็ง เธอจำหน้าเขาได้และรับรู้ว่าผู้ชายที่ปล้นชิงความสาวของตัวเองไปนั้นเป็นคนหน้าตาดีมาก แต่วินาทีที่ลืมตาขึ้นมาแล้วพบว่าตนเองอยู่บนเตียงกับเขา เธอมัวแต่ตื่นตระหนกขวนขวายพยายามหนีไปให้ไกล แม้ร่างกายที่ไม่สบายจะทำให้เธอไปไม่รอดก็ตามแต่นั่นก็ทำให้เธอไม่ได้มองเขาอย่างเต็มตามจนกระทั่งเวลานี้“ภาม เศรษฐวัฒน์...”เธอพึมพำชื่อของชายหนุ่ม เริ่มคุ้นกับชื่อนี้เพราะหลายครั้งที่คีรีมา พี่ร่วมสายรหัส ซึ่งนับเนื่องไปแล้วก็เป็น ‘ป้ารหัส’ ของเธอซึ่งสนิทสนมกันดีเคยบอกว่าตนเองมีพี่ชายอยู่หนึ่งคนชื่อภาม ทว่าโลกของเขากับเธอมันคือโลกคนละใบและเกวลินก็ไม่ได้สนใจอะไรมากมายเกี่ยวกับพี่ชายของคีรีมา เพียงแค่ได้ยินคำพูดถึงบ้างเช่นว่าพี่ชายมารับ พี่ชายมาส่ง พี่ชายดุ หรืออะไรเทือกๆ นี้ที่เธอปล่อยผ่านทว่าก็เคยได้ยินมาบ้างว่าพี่ชายของคีรีมานั้นหน้าตาดี และเมื่อได้มาเห็นเต็มตาเช่นนี้เกวลินซึ่งเป็นคนไม่สนใจรูปลักษณ์ของใครก็อดยอมร
Read more
ตอนที่ 9
“ลินไม่ต้องการการดูแลจากพี่ภามค่ะ”หญิงสาวตอบออกไปอย่างหนักแน่นในที่สุด เธอยังจำประโยคที่เขาพูดได้เป็นอย่างดี‘พี่ให้ได้ทุกอย่างยกเว้นการแต่งงาน’เธอไม่ได้ต้องการการแต่งงาน มันไม่ใช่สิ่งที่จะทำให้คนสองคนต้องมาแต่งงานกันได้เพียงเพราะความผิดพลาดชั่วคืนแต่การแต่งงานนั้นสะท้อนให้เห็นว่าเพราะเขาไม่มีความรักให้ ถึงไม่อยากให้เกิดการแต่งงานอย่าว่าแต่ความรักเลย แค่รู้จักกันมาก่อน รู้ว่าบนโลกใบนี้มีผู้หญิงอย่างเกวลินอยู่ด้วยเขาก็เพิ่งรับรู้เมื่อคืนนี้เอง!“...ลิน”ภามเรียกชื่อเธออย่างไม่พอใจนัก เห็นได้ชัดจากหัวคิ้วที่ขมวดมุ่นเข้าหากันทันทีคงไม่คิดว่าเธอจะปฏิเสธสินะ...แต่เธอไม่ต้องการจริงๆไม่ได้อยากใช้ข้ออ้างนี้จับผู้ชายรวยๆ“ให้มันเป็นเรื่องผิดพลาดเถอะค่ะ” เกวลินบอกเขาเสียงเบาทว่าสั่นเครือด้วยความรู้สึกเจ็บปวดวาบลึกในอกอยู่ “ลินไม่เอาอะไรจากพี่ภามเลย ไม่เอาเงิน ไม่เอาอะไรทั้งนั้น”ไม่ต้องการการรับผิดชอบใดๆ จากเขาทั้งสิ้น!เธอไม่ต้องการให้เขาทำดีกับเธอ เธอรู้ว่าถ้าภามทำดีกับเธอ มันจะทำให้เธอถลำลึกไปมากกว่านี้เธอไม่อยากมีสายสัมพันธ์อะไรใดๆ กับเขาไม่ต้องการ ไม่อยากมีเธอกับเขาอยู่กันคนละชั้
Read more
ตอนที่ 10
“พี่ให้สิทธิ์ลินทุกอย่างยกเว้นแต่งงานกับลิน”เขาเน้นย้ำเสียงหนัก และคนตัวเล็กกว่าก็ไม่ได้เอ่ยคัดค้านอะไรออกมา ภามถือว่าเธอยอมรับและเข้าใจ“...”“ลินต้องยอมรับว่าเพราะเราไม่ได้รักกัน...พี่ไม่ได้รักลิน”“...”“แม้แต่รู้จักก็เพิ่งรู้จักกัน พี่ไม่เคยคิดจะแต่งงานกับเด็กอย่างลิน”“ลินเข้าใจค่ะ...ลินเข้าใจ...”หญิงสาวตอบเขาออกมาในที่สุด เพราะดูเหมือนยิ่งปล่อยให้ภามพูด เขาก็ยิ่งตอกย้ำถึงความ ‘ต่าง’ ระหว่างเธอกับเขาโลกของคนรวยกับคนจนไม่ควรบรรจบกัน!‘ลินเข้าใจว่าลินอยู่คนละระดับกับพี่...’นั่นคือคำพูดที่เธอไม่ได้พูดออกไป“แต่...” หญิงสาวมีข้อแม้ขึ้น “แต่ลินจะไม่อยู่กับพี่ภาม เราติดต่อกันได้ ถ้าลินท้องจริงๆ ยังไงพี่ภามก็รู้อยู่ดีใช่ไหมคะ”“แล้วลินจะไปที่ไหน”คำถามนั้นดูเหมือนจะเป็นการยืนยันกับเธอว่าภามน่าจะรู้เรื่องของเธอไม่มากก็น้อย ส่วนหนึ่งเกวลินอดคิดไม่ได้ว่าหรือคีรีมาจะรู้เรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างเธอกับพี่ชายแล้ว!แต่ไม่จริงหรอก...ถ้าจริงคีรีมาต้องอยู่สิเธอได้แต่ปลอบใจตัวเองไปอย่างนั้น“ลินคงกลับบ้าน”ภามหรี่ตามองคนดื้อ เท่าที่เขารับรู้มาเธอเพิ่งหนีมาจากที่นั่น แต่คิดจะกลับไปตกนรกอีกครั้งห
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status