#1 ดวงซวย

Pudding : Talk

ณ คาเฟ่เเห่งหนึ่งในย่านนักท่องเที่ยว

ที่นี่คือ ที่ที่ฉันมาค่อนข้างบ่อยรองต่อจากเดินชอปปิ้ง เเอร์เย็ยนๆ ในห้างดัง เพราะว่านี่คือช่วงเวลาปิดเทอมของฉันถึงจะเเค่ยี่สิบเเปดวันก็เถอะ เเละชั้นก็ใช้เวลาไปยี่สิบเจ็ดวันเข้าไปเเล้ว เหลือเเค่วันพรุ่งนี้ ที่เป็นวันสุดท้ายเเห่งความสุข T^T ทุกคนคงไม่รู้หรอกว่าโรงเรียนของฉันน่ะ มันย้ำเเย่เเค่ไหน คุณหนูอย่างฉันต้องทนทุกข์กับโรงเรียนนี้อีกเป็นปี นี่ฉันเพิ่งเกรดสิบเอ็ด ที่ใกล้จะเข้าเทอมสองเอง โอ๊ย~ เเค่คิดเเล้ว ฉันก็เครียดเลยนะเนี่ย! สั่งอะไรเย็นๆ มาดื่มหน่อยดีกว่า 

  "มาอีกเเล้วนะคะ วันนี้รับอะไรดีคะ?" คำพูดสื่อถึงการมาร้านบ่อยจนพนักงานจำหน้าฉันได้เเล้ว

  "ขอเอาเป็นลาเต้เย็นหวานน้อยค่ะ" ฉันเปลี่ยนเมนู ปกติฉันจะดื่มเมนูที่ไม่ใช่กาเเฟ เเละฉันก็ยื่นเงินสดออกมาจำนวนนึง เเละเเน่นอนว่า ฉันไม่รับเงินทอน จนพนักงานจำได้

  "ขอบคุณนะคะ คุณลูกค้ารอสักครู่นะคะ" ฉันยิ้มตอบ...จู่ๆ ก็อยากเข้าห้องน้ำเเฮะ ระหว่างที่ฉันนั่งที่เก้าอี้ไม่ถึงสิบวินาที ฉันลุกขึ้นเพื่อที่จะไปที่ห้องน้ำ...เเหละนั้นเเหละ มันก็เกิดความวินาศสันตะโรขึ้น อย่างไม่เคยเจอมาก่อนในชีวิตของฉัน

  "อ๊ายยย!"

เพล้ง! (เสียงเเก้วเเตก)

ฉันเดินชนคน ไม่ๆ ไม่สิพนักงานในร้านต่างหากล่ะ ที่เดินมาฉัน! เเถมกาเเฟร้อนก็หกใส่เสื้อฉันเต็มๆ อีก ฮื้อ~ เสื้อเเสนหวง เเสนรักของช้านนนน TOT เเละยิ่งไปกว่านั้นถ้วยกาเเฟก็เเตกเต็มพื้น จนฉันต้องตกเป็นเป้าสายตาของคนทั้งร้านเเบบนี้! เพราะไอ้ตัวซวยนี่เเท้ๆ ที่ไม่ดูตาม้าตาเรือเดินมาชนฉันเนี่ย! 

  "ผมขอโทษด้วยครับ" พนักงานที่ถือกาเเฟร้อนมาชนฉันพูดขึ้น

  "นายเดินยังไงของนาย ถึงมาชนลูกค้า"

  "มันเป็นอุบัติเหตุผมไม่ได้ตั้งใจให้มันเกิด"

  "เเล้วนายดูสภาพฉันตอนนี้...ดูไม่ได้เเล้วเนี่ย นายจะรับผิดชอบยังไม่ทราบ!"

  "กะเกิดอะไรขึ้นคะคุณลูกค้า" พนักงานผู้หญิงรีบวิ่งมาหา ไม่สิ ดูจากการเเต่งตัว น่าจะเจ้าของร้าน

  "คุณเจ้าของร้านคะ ควรไล่นายพนักงานเสิร์ฟคนนี่ออกไปนะคะ" ฉันพูดพร้อมกับชี้หน้าชายร่างสูง

  "ผมก็ขอโทษเเล้วไงหรือคุณจะให้ผมเช็ดเสื้อให้" หน้าตาก็ดี เเต่กวนชะมัด ฉันโมโหระดับสิบเเล้วนะ!

ฉันก้มลงมองเสื้อสีขาวที่เปื้อนคราบกาเเฟตรงอก อย่าบอกน่ะว่าอี่ตานี่จะทำอย่างที่พูด คิดจะหลอกจับหน้าอกของฉันจริงๆรึไงยะ!

  "กรี๊ดดดด! ไอ้คนความคิดต้ำ!"

  "ใจเย็นนะคะ คุณลูกค้าเดี๋ยวดิฉันจะจ่ายค่าเสียหายให้นะคะ"

  "กรีดร้องโวยวายเเบบนี้คุณรบกวนลูกค้าคนอื่นเขานะ"

  "ก็เป็นเพราะนายไม่ใช่รึไง!" 

  "สายฟ้าใจเย็นสิ" สายฟ้าชื่อของอี่ตานี่ หน้าตาก็หล่อดี เเต่นิสัยเสียสุดๆ อย่างไม่น่าให้อภัย

  "ถ้าเขายังเป็นบ้าเสียสติอยู่ พูดใจเย็นยังไง ก็คงไม่ฟังหรอกครับพี่"

  "นี่นายด่าฉันเหรอ!"

  "คนที่ตะโกนโหวกเหวกอยู่กลางร้าน เหมือนคนบ้า ก็มีเเต่คุณ" ด่าฉันบ้าสองครั้งละนะ

  "กรี๊ดดดด! นายกล้าด่าฉัน ไม่รู้รึไงว่าฉันเป็นลูกสาวใครน่ะ!"

  "ผมไม่รู้ คุณจะเป็นคนใหญ่คนโตมาจากไหน ไม่ทราบครับ เเต่ที่นี่ไม่ใช่บ้านของคุณ ที่ทุกคนจะตามใจเเละให้ท้าย"

  "ฮึ ได้ ค่าเสียหายไม่ต้องค่ะ เเต่ฉันต้องการให้ไอ้ตัวเฮงซวยนี่ออกจากงาน! เข้าใจไหมคะ คุณเจ้าของร้าน"

  "คะ? ว่าไงนะคะ?" ฉันรีบเก็บของออกจากร้านอย่างหัวเสีย นี่ฉัันไม่เคยปรี๊ดเเตกขนาดนี้มาก่อนเลยนะ

  "เชิญครับ" 

  "ถึงนายไม่ไล่ฉัน ฉันก็ไม่หน้าด้านอยู่หรอก" 

สายฟ้า...ฉันจะจำชื่อนี้ไว้ ถ้าฉันได้ยินชื่อนี้อีกเมื่อไรเเสดงว่านายไม่ตายดีเเน่ 

  "คุณลุงคะ มารับหนูตอนนี้เลยค่ะ ไม่ต้องรอถึงห้าโมงเเล้ว" ฉันโทรหาคุณลุงขับรถ

  'คุณหนูเกิดอะไรขึ้นครับ?'

  "เรื่องมันยาวค่ะ"

เเละฉันก็เล่าเรื่องที่เจอให้คุณลุงขับรถฟัง ยิ่งเล่าก็ยิ่งโมโหอี่ตานั้นไม่หาย คุณหนูอย่างฉันต้องมามีเรื่องเสียหายก็เพราะผู้ชายซวยๆ 

ณ ที่บ้าน

  "ถึงเเล้วครับคุณหนู"

  "ขอบคุณนะคะ หนูจะรีบไปล้างตัวด่วนเลยค่ะ"

  "เดินระวังๆนะครับคุณหนู" 

เเละเมื่อฉันเข้าบ้านมาก็เห็นคุณๆ เหล่าเเม่บ้านตกใจกันยกใหญ่

  "คุณหนูไปทำอะไรมาคะเนี่ย!? กาเเฟเต็มตัวไปหมดเลย ตายเเล้วๆๆ"

  "เป็นอุบัติเหตุนิดหน่อยค่ะคุณน้า"

  "โถ่วคุณหนูขึ้นไปอาบน้ำล้างตัวเถอะค่ะ"

  "เเล้วคุณพ่อคุณเเม่ยังไม่กลับอีกเหรอคะ?"

  "อีกประมาณหนึ่งชั่วโมงก็น่าจะถึงเเล้วค่ะ"

ฉันจะต้องหาบอดี้การ์ดคนใหม่มาให้ได้ ถ้าวันนี้ฉันมีบอดี้การ์ดอยู่ข้างๆ ตอนนั้นละก็ อี่ตาเฮงซวยนั่นได้จบชีวิตลงกลางร้านเเน่! กล้าด่าฉัน เเถมยังทำให้ฉันต้องอับอายคนทั้งร้านอีก เป็นเเค่พนักงานเสิร์ฟกระจอกๆ เเต่กล้ามาลองดีกับคุณหนูพุดดิ้ง!

ติดตามตอนต่อไป