15 คุณแม่ไม่ปลื้ม

เขาก้าวเข้ามาหาเธอ ย่อตัวลงนิดหน่อยเพื่อสบตา ท่าทางร้อนรนจนน่าเอ็นดู

“ต้องแต่งตัวชุดสูทไหม? ต้องกราบสวัสดีท่าไหน? แล้วแม่พี่ชอบผู้ชายแบบไหน แล้วถ้าท่านถามเรื่องงาน เรื่องอนาคต ผมต้องตอบยังไงไม่ให้โดนไล่ออกจากบ้าน?”

เจสสิก้ามองท่าทีลนลานของเด็กหนุ่มที่เคยคุยเมื่อคืนแล้วก็หลุดยิ้มออกมาในที่สุด ความกังวลในใจของเธอเมื่อคืนดูเหมือนว่าจะเบาบางลงไปทันที เมื่อเห็นว่าเขาเองก็แคร์เรื่องราวระหว่างเรามากขนาดนี้

เจสสิก้าคลี่ยิ้มบาง ๆ ออกมากับท่าทางลนลานเกินเหตุของคนตรงหน้า เธอเอื้อมมือไปจับท่อนแขนแน่น ๆ ของเพลิงเบา ๆ เพื่อให้เขาลดความตื่นตระหนกลง

“ทำตัวเป็นปกติ เป็นของตัวเองนั่นแหละเพลิง ไม่ต้องกังวลอะไรทั้งนั้น” เธอมองหน้าเขาด้วยสายตาจริงจังแต่แฝงความอบอุ่น

“นายอย่าลืมสิว่าตัวเองเป็นใคร นาวสกุลชัยสวัสดิ์ของนายกับพายุ ตระกูลใหญ่ในเมืองไทยที่ไหนกัน....คุณราเมศวร์พ่อของนายเป็นถึงเจ้าของธุรกิจโลจิสติกส์รายใหญ่ติดอันดับต้น ๆ ของเอเชีย บินทำงานต่างประเทศเป็นว่าเล่น มีโปรไฟล์เพียบพร้อมขนาดนี้ แม่ฉันไม่มีทางมองข้ามหรอก”

เพลิงฟังแล้วถอนหายใจยาวออกมา ร่างสูงขยับไหล่พลางลูบอกตัวเองเบา ๆ ความเกร็งเมื่อครู่เริ่มผ่อนคลายลง แต่ก็แอบมีแววตาว้าวุ่นอยู่นิด ๆ

“ก็นั่นมันเป็นเรืองของพ่อผม....สิ่งที่ผมกังวลไม่ใช่เรื่องฐานะตระกูล แต่ผมกลัวว่าแม่พี่จะมองว่าผมยังเด็กเกินไป หรือดูแลพี่ได้ไม่ดีพอต่างหาก” เพลิงพึมพำก่อนจะหันมาสบตาเธอด้วยน้ำเสียงจริงจังขึ้นมานิดหน่อย

คำตอบที่ไม่คิดว่าจะได้ยินจากปากเด็กกวนประสาท ทำเอาเจสิก้าชะงักไป หัวใจเต้นผิดจังหวะขึ้นมาอีกรอบอย่างห้ามไม่อยู่ เธอรีบปรับสีหน้าก่อนจะพูด

“เลิกคิดมากได้แล้ว อะไรที่นายทำไม่ได้ ฉันจะเป็นคนจัดการเอง”เธอเชิดหน้าตอบด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด

เพลิงนิ่งฟัง ก่อนจะเลิกคิ้วถามขึ้นด้วยความคลางแคลงใจ “แล้วทำไมพี่ถึงไม่ยอมเลือกผู้ชายที่คุณแม่พี่หามาให้ล่ะครับ? ได้ข่าวว่าแต่ละคนโปรไฟล์ไม่ธรรมดาเลยไม่ใช่เหรอ”

เจสสิก้าสบตาเขาด้วยสายตามุ่งมั่นและถือดีในศักดิ์ศรีของตัวเอง “ผู้ชายที่จะมาเป็นคู่ชีวิตของฉัน... ฉันต้องเป็นคนเลือกเอง ไม่ใช่ยอมให้คนอื่นมายัดเยียดให้ จบนะ”

เพลิงมองคนตรงหน้าที่ยังคงความหยิ่งและเข้มแข็งไว้ได้อย่างน่ามอง รอยยิ้มเอ็นดูค่อย ๆ จุดประกายขึ้นที่มุมปาก ก่อนจะพยักหน้ารับคำอย่างว่าง่าย

“เข้าใจแล้วครับ... ตามใจคุณผู้หญิงเลย”

ช่วงเย็นวันเดียวกัน ณ คฤหาสน์ราเชล เพลิงในชุดเสื้อเชิ้ตสีเข้มดูสุภาพเรียบร้อยก้าวตามหลังเจสสิก้าเข้ามาในห้องรับแขกหรูหรา บรรยากาศภายในห้องเงียบสงบจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงเข็มนาฬิกาเดิน บนโซฟาหลุยส์ตัวยาวมีร่างของคุณมณฑา นั่งจิบชาด้วยท่าทางสง่างาม ทว่าสายตาที่หันมามองการมาเยือนของทั้งคู่นั้นเย็นชาและทรงอำนาจ

“สวัสดีครับคุณน้า” เพลิงยกมือไหว้ด้วยความนอบน้อม พยายามรักษาบุคลิกให้ดูนิ่งและเป็นผู้ใหญ่ที่สุด

คุณมณฑาเพียงแค่ปรายตามองเพลิงตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาประเมินก่อนจะวางแก้วชาลงบนจานรองเสียงค่อนข้างดัง โดยไม่รับไหว้

“แม่คะ นี่เพลิงค่ะ.....แฟนของเจสเอง และเราสองคนก็มีแพลนว่าจะแต่งงานกันในเร็ว ๆ นี้ค่ะ” เจสสิก้าขยับไปยืนข้างเพลิงพลางใช้นิ้วเรียวสอดประสานเข้ากับฝ่ามือหนาของเขาแน่น เพื่อส่งสัญญาณให้เขามั่นใจ ก่อนจะพูดประโยคที่ทำเอาบรรยากาศในห้องชะงักกึก

สิ้นเสียงของลูกสาว คุณมณฑาถึงกับลุกขึ้นยืนทันที ใบหน้าที่เคยเรียบตึงบึ้งตึงขึ้นมาด้วยความโมโห

“แต่งงานงั้นเหรอ? เจสสิก้า! แกพูดบ้าอะไนออกมา!” คุณมณฑาตวาดเสียงดังลั่นห้องรับแขก “แกลืมไปแล้วหรือไงว่าฉันเป็นแม่แก! จะแต่งงานกับใครทำไมไม่เคยผ่านหัวฉันสักคำ”

“เจสโตพอที่จะตัดสินใจเรื่องชีวิตคู่ของตัวเองได้แล้วค่ะแม่ เพลิงเขาเป็นคนดี ตระกูลชัยสวัสดิ์ของเขามีหน้ามีตา พายุก็เป็นพี่ชายของเขา คุณราเมศวร์พ่อของเขาก็เป็นถึง.....” เจสสิก้าเชิดหน้าตอบกลับอย่างไม่ยอมแพ้

“หยุดพูดเรื่องตระกูลชัยสวัสดิ์ได้แล้ว! แกคิดว่าฉันเป็นใครเจสสิก้า? คิดว่าฉันดูไม่ออกหรือไงว่าแกกำลังเล่นละครอะไรอยู่” คุณมณฑาขัดขึ้นเสียงแข็ง แววตาเต็มไปด้วยความรู้ทัน สายตาเฉียบคมของมณฑาตวัดไปจ้องเพลิงที่ยืนนิ่ง ก่อนจะแค่นหัวเราะในลำคออย่างเหยียด ๆ

“ตระกูลชัยสวัสดิ์แล้วยังไง? เด็กอายุเท่านี้ หน้าตายังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม จะมาดูแลแกได้ยังไง! แกอย่ามาหลอกฉันหน่อยเลยเจส แกไม่ได้รักเด็กคนนี้หรอก แกแค่ไปจ้างเด็กนี้มาทำทีเป็นแฟน เพื่อประชดและเอาชนะฉัน เพราะแกไม่อยากแต่งงานกับคนที่ฉันหาให้ใช่ไหมล่ะ” นางหันกลับมาจ้องหน้าลูกสาวคนเดียวด้วยความผิดหวังระคนโมโห คำครหาแทงใจดำทำเอาเจสสิก้าชะงักกึก ขณะที่เพลิงซึ่งยืนจับมือเธออยู่รู้สึกได้ถึงแรบบีบที่เกร็งขึ้นของฝ่ามือบางในทันที

“.......”