เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 10: การต่อสู้อันเงียบงัน
วันที่เผยแพร่:
2026-09-05 14:50:36
บทล่าสุด
สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า บทที่ 62: ของฉัน
มุมมองของอัลฟ่า ดิมิทรีการจูบยังดำเนินต่อไปปากของเธอนุ่มกับของฉัน ลังเลในตอนแรก แล้วค่อยๆ จูบตอบในแบบที่ส่งแรงกระตุกที่ไม่คาดคิดผ่านอกฉัน ฉันรักษาการเคลื่อนไหวให้อ่อนโยน มือข้างหนึ่งวางเบาๆ ที่ข้างใบหน้าเธอ นิ้วโป้งลูบไปตามกรามโดยไม่ขออะไรเพิ่มเติมฉันจะไม่เอาสิ่งที่เธอไม่ยื่นให้ไม่ใช่หลังจากสิ่งที่เธอบอกฉัน ไม่ใช่หลังจากรู้ว่าผู้ชายอีกคนสอนให้เธอกลัวการสัมผัสของเขาเมื่อเธอจูบฉันตอบ บางอย่างตึงขึ้นลึกในอกฉัน มันไม่ใช่เพียงความปรารถนา เธอสามารถถอยห่างได้ แต่เธอไม่ได้ทำชีพจรฉันเร็วขึ้นขณะที่ฉันเอียงศีรษะ ลึกขึ้นในการจูบเฉพาะเมื่อเธอตอบสนอง ยังมีร่องรอยเค็มจางๆ บนริมฝีปากเธอจากน้ำตาที่แห้งบนแก้มฉันคาดหวังว่าช่วงเวลานี้จะรู้สึกเหมือนชัยชนะแต่แทนที่จะเป็นเช่นนั้น มันรู้สึกลึกซึ้งกว่านั้นมาก มันรู้สึกเหมือนบางอย่างที่ฉันรอคอยโดยไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำเซดด์พุ่งไปข้างหน้าทันทีหมาป่าอยากอ้างสิทธิ์เธอ เขาอยากให้ฟันของฉันแตะด้านที่ไม่เป็นแผลของคอเธอ เครื่องหมายที่จะบอกหมาป่าทุกตัวว่าเธอเป็นของใคร และรับประกันว่าผู้ชายที่ทำร้ายเธอจะไม่มีวันอ้างสิทธิ์เธอได้อีกสัญชาตญาณนั้นทรงพลัง แต่ฉันบังคั
สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า บทที่ 61: อดีตของสการ์เล็ตต์
มุมมองของเรเวน / สการ์เล็ตต์อัลฟ่า ดิมิทรีแข็งค้างดวงตาของเขายังคงจับจ้องสามคำที่เรืองแสงบนหน้าจอของฉัน เขาไม่ขยับและไม่พูดอะไรฉันรอปฏิกิริยาของเขาไม่ได้ มือฉันสั่นอยู่แล้วขณะพิมพ์บรรทัดถัดไปแล้วหันโทรศัพท์ไปทางเขาผู้ชายจากไอรอนคลอว์สีหน้าของฉันซีดเผือดขณะเฝ้ามองเขาอ่านเทพีแห่งดวงจันทร์ โปรดช่วยฉันด้วยฉันภาวนาอย่างเงียบๆ ความสิ้นหวังบิดเบี้ยวผ่านตัวฉัน ฉันรู้ว่าฉันกำลังโกหก ทุกคำที่ฉันเลือกซ่อนมากกว่าเปิดเผย—การจับคู่ที่ถูกจัดไว้ การปฏิเสธ กรด ชื่อรีเวน มูนแชโดว์ที่ไม่มีอยู่อีกต่อไปฉันไม่สามารถให้ความจริงทั้งหมดแก่อัลฟ่า ดิมิทรีได้ ไม่ใช่ที่นี่ ไม่ใช่ตอนนี้ ฉันต้องการเรื่องราวที่น่าเชื่อถือพอที่จะตอบคำถามของเขาโดยไม่เปิดเผยทุกอย่างที่ฉันใช้เวลาซ่อนมานานนิ้วฉันสั่นขณะพิมพ์ ทำผิดหลายครั้งก่อนจะพิมพ์จบได้ฉันไม่ได้มาจากไอรอนคลอว์ ฉันแต่งงานกับผู้ชายที่ออกจากไอรอนคลอว์ เขายังคงถือเครื่องหมายของพวกเขาเพราะเขาอาศัยอยู่กับแพ็กเล็กๆ ใกล้พรมแดนของพวกเขา เราตกหลุมรักกัน แต่เขาชอบทำร้าย ฉันได้เครื่องหมายมาแบบนั้น เขาบอกว่ามันจำเป็นเพื่อให้ฉันพิสูจน์ความรักและแสดงว่าฉันเป็นของเขาน้ำตาพ
สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า บทที่ 60: การสอบสวน
มุมมองของเรเวน / สการ์เล็ตต์คำถามของผู้สมัครยังสดใหม่ในความคิดของฉันเมื่อมือของอัลฟ่า ดิมิทรีคว้ามือฉันไว้“เราไปกัน”โทนเสียงของเขาเงียบ แต่ไม่มีที่ว่างสำหรับการโต้แย้ง นิ้วของเขากำมือฉันแน่นขึ้นขณะที่เขาดึงฉันไปทางทางออก ฉันเซตามเขาไป โทรศัพท์ยังเปิดอยู่ในมืออีกข้าง คำตอบที่ยังพิมพ์ไม่จบสำหรับคำถามของผู้ชายเกี่ยวกับไอรอนคลอว์ยังเรืองแสงบนหน้าจอท้องฉันบิดเบี้ยวเขาสังเกตเห็นแล้วฉันเห็นมันได้จากไหล่ที่แข็งทื่อและความเร็วของก้าวเท้าขณะที่เขาตัดผ่านฝูงชนโดยไม่หันกลับ การสนทนาและดนตรีเบาๆ เบลอไปรอบตัวเรา ฉันจ้องพื้นและตามไป ทุกเส้นประสาทเตือนฉันว่ามีบางอย่างเปลี่ยนไปแล้วเขาโกรธหรือเปล่า?หรือแย่กว่านั้น เขาเชื่อแล้วว่าฉันเกี่ยวข้องกับแพ็กศัตรู?แผลเป็นบนคอฉันทันใดนั้นรู้สึกเปิดเผย ราวกับว่าทุกคนในหอประชุมสามารถมองเห็นความหมายของมันได้ ฉันไม่ควรซักผ้าพันคอผืนนั้นเลยเราก้าวผ่านทางออกออกไปสู่แสงสายเช้าที่สาย ลานจอดรถรู้สึกเปิดโล่งเกินไป ราวกับว่าไม่มีที่ไหนให้ซ่อน การจับมือของเขายังแน่นขณะที่เขาพาฉันตรงไปที่รถเขาเปิดประตูฝั่งผู้โดยสารและรอให้ฉันขึ้นไปก่อนปิดด้วยแรงที่ควบคุมได้ จากนั้น
สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า บทที่ 59: เครื่องหมายแห่งไอรอนคลอว์
มุมมองของอัลฟ่า ดิมิทรีผู้สมัครคนที่สามเข้ามาด้วยความมั่นใจมากกว่าสองคนก่อนหน้า เขาสะอาด อายุประมาณที่เหมาะสม และยิ้มสุภาพขณะที่ผู้จัดแนะนำเขาสการ์เล็ตต์พยักหน้าเล็กน้อย โทรศัพท์อยู่ในมือแล้ว เขาถามคำถามสุภาพ และเธอเริ่มพิมพ์คำตอบแล้วสายตาเขาก็ตกลงไปที่คอของเธอมือของเขาตามมาทันทีก่อนที่ใครจะทันเปลี่ยนทิศทาง ยื่นไปทางแผลเป็นราวกับว่าความอยากรู้อยากเห็นมอบสิทธิ์ให้เขาสัมผัสมันได้สการ์เล็ตต์ถอยหดตัวทันที ไหล่ของเธอกระตุกถอยหลัง คางซุกเข้าหาอก และมือข้างหนึ่งยกขึ้นกึ่งกลางระหว่างพวกเขาเป็นการพยายามปกป้องตัวเองด้วยปฏิกิริยาสะท้อนนิ้วของเขาไม่เคยสัมผัส แต่เจตนาพอแล้วบางอย่างในตัวฉันเย็นเฉียบฉันยืนอยู่ระหว่างพวกเขาก่อนที่ฉันจะทันคิดความเร็วของปฏิกิริยาทำให้แม้แต่ฉันเองก็ประหลาดใจ ชั่วขณะหนึ่งฉันยังยืนห่างไปก้าวหนึ่ง ชั่วขณะถัดมา ฉันอยู่ตรงเส้นทางของเขาพอดี ใกล้จนเขาต้องหยุดหรือเดินชนอกฉันตรงๆสัญชาตญาณแรกของฉันคือคว้าข้อมือเขาแล้วใช้แรงผลักให้เขาเซถอย ฉันแทบจะกลั้นตัวเองไว้ไม่ได้“ไป” ฉันสั่ง โทนเสียงไม่เปิดโอกาสให้โต้แย้งผู้ชายคนนั้นเงยหน้าขึ้นมองฉันและซีดเผือดทันที อะไรก็ตามที่เ
สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า บทที่ 58: ผู้มาสู่ขอ
มุมมองของอัลฟ่า ดิมิทรีฉันเพิกเฉยเขาและพยักหน้าให้ผู้หญิงคนนั้นครั้งสุดท้ายก่อนหันไปทางประตู ความเงียบที่ตกตะลึงของเธอตามเรามาออกจากโรงแรมสการ์เล็ตต์เลื่อนตัวเข้าไปในที่นั่งผู้โดยสารโดยไม่พูดอะไร ฉันขึ้นไปนั่งหลังพวงมาลัยแล้วถอยออกจากขอบทางเท้ายี่สิบนาที นั่นคือทั้งหมดที่มันจะใช้เวลาเพื่อพาหมอของฉันเข้าไปในห้องที่เต็มไปด้วยผู้ชาย และหาคนที่เหมาะสมพอที่จะรับเธอไปจากมือฉันเซดด์เงียบตลอดการเดินทางฉันชอบแบบนั้นแผนที่พาเราไปยังหอประชุมที่ดัดแปลงซึ่งปรากฏขึ้นในไม่ช้า เป็นอาคารชั้นเดียวยาว มีหน้าต่างกว้างและป้ายเรียบง่ายสำหรับครอสโร้ดส์ โซเชียล รถยนต์เต็มพื้นที่จอดครึ่งหนึ่งแล้ว ขณะที่กลุ่มเล็กๆ ของผู้คนแต่งกายสบายๆ เดินไปทางทางเข้า พูดคุยกันเองไม่มีระบบรักษาความปลอดภัยหนักและไม่มีสีของแพ็กใดๆ ในสายตา มันคือพื้นกลางที่เป็นกลางแบบที่ฉันต้องการพอดีฉันจอดรถแล้วดับเครื่องสการ์เล็ตต์รอให้ฉันลงก่อนแล้วจึงตามมา เธอถือโทรศัพท์ไว้ในมือข้างหนึ่งและกระเป๋าถือพาดไหล่ เงียบเหมือนเคยข้างใน หอประชุมเปิดออกเป็นพื้นที่กว้างที่มีเพดานสูงและดนตรีเบาๆ ดังอยู่ในพื้นหลัง โต๊ะเรียงกันตามผนังด้านหนึ่ง ปก
สาวผู้เยียวยาผู้มีรอยแผลของอัลฟ่า บทที่ 57: คู่ครองของสการ์เล็ตต์
มุมมองของอัลฟ่า ดิมิทรีฉันใช้เวลาครึ่งคืนโน้มน้าวตัวเองว่าสการ์เล็ตต์กับฉันไม่มีทางเป็นคู่ครองกันได้ ไม่ว่าซันไชน์หรือเซดด์จะพยายามบังคับให้ฉันเชื่ออย่างไรก็ตามพอถึงเช้า ฉันก็มีแผนแล้วสการ์เล็ตต์ต้องการใครสักคน คนที่สามารถมอบครอบครัว เพื่อนร่วมทาง และอนาคตที่เธอไม่มีวันได้รับในฐานะหมอใบ้โดดเดี่ยวที่วนเวียนอยู่รอบอัลฟ่าซึ่งชีวิตถูกครอบงำด้วยหน้าที่มันคือทางออกที่ชัดเจนแล้วทำไมความคิดที่จะวางชายอีกคนไว้ข้างๆ เธอถึงทำให้บางอย่างในตัวฉันอยากฉีกแนวคิดนั้นทิ้ง?ฉันมองข้ามห้องไปที่สการ์เล็ตต์คอของเธอยังเปลือย แผลเป็นปรากฏชัดเจนภายใต้แสงเช้า เธอกำลังจ้องฉันด้วยดวงตาที่เบิกกว้างและไม่แน่ใจ รอสิ่งที่ฉันบอกว่าต้องบอกเธอฉันผลักความรู้สึกหงุดหงิดที่ไม่คุ้นเคยออกไปนี่ไม่ใช่เรื่องของฉันนี่คือการมอบชีวิตที่เธอสมควรได้รับให้กับหมอของฉัน และพิสูจน์ให้เซดด์เห็นว่าฉันถูก“ฉันสังเกตว่าเจ้าไม่มีใครอยู่รอบตัว” ฉันพูด โดยรักษาเสียงให้ราบเรียบ “ไม่มีครอบครัวไหนเคยมาหาเจ้า ไม่มีใครติดต่อเลยสักคน ไม่มีใครรอเจ้าเมื่อเรากลับไปบลัดแฟง ยกเว้นเพื่อนนักรบคนนั้น” ฉันเสริม “และฉันไม่คิดว่าเจ้าจะมีลูกกับผู้หญิง
บางทีคุณอาจจะชอบ
เกิดใหม่ทั้งที จะมีสามีคนเดียวได้ยังไง??
ฝากรักไว้ที่ปลายฟ้า2.6K viewsไข่มุกหมื่นปรารถนา
เพลงมีนา5.1K viewsเกิดใหม่มีสามีตาบอด
กัญจารีย์4.3K viewsให้ชะตากรรมนำทาง
Sanassetong 8.1K viewsหนิงอันดรุณีน้อยผู้พลิกชะตา
คุณแม่แฝดสาม3.1K viewsเสิ่นหลี เซียนหรือจะสู้ข้า!
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค2.9K viewsพระชายาสารพัดพิษ
Myเหมยลี่2.1K viewsหมัดสตรีหาญเหนือยุทธภพ
ฉินหลานฮุย1.4K views
