Se connecterPartager
บทที่ 127 : ส่งพัสดุ
Date de publication:
2026-04-17 20:11:21อาหารเช้าจากโรงเตี๊ยมถูกเสี่ยวเอ้อยกขึ้นมาบริการอย่างเป็นมิตร เหวินเหยาชักจะอยู่ที่นี่นานจนพ่อหนุ่มผู้นี้เริ่มจะจับทางสำรับเฉพาะตัวของนางได้ หนึ่งคือหมั่นโถว (馒头) อุ่น ๆ จำนวน 2 ลูก สำหรับชาวยุทธแล้วเวลาถือเป็นสิ่งสำคัญ อะไรที่ทานเร็วได้ อิ่มได้นาน ถือเป็นเรื่องดี สองคือผักดอง (咸菜) รสเปรี้ยว เหวินเหยาเป็นสตรี สิ่งนี้จะช่วยนางในเรื่องของการตื่นตัว ทำให้ตาสว่างจากความงัวเงียพร้อมสู้วันใหม่ สามถึงจะเป็นไข่ต้มแช่ชา (茶叶蛋) ซึ่งเป็นของขึ้นชื่อสำหรับที่นี่ ตัวไข่จะมีความหอมและมีลวดลายในการกระเทาะเปลือกที่สวยงาม ปิดท้ายด้วยของที่จะขาดเสียไม่ได้ในสำรับนั่นก็คือ ชาดอกไม้ จำนวน 1 กา
.
สารพัดสิ่งเหล่านี้ถูกจัดอยู่ในจานเล็ก ๆ อย่างละนิดอย่างละหน่อยพอให้สมส่วนกับผู้รับประทาน ทุกสิ่งอย่างจัดรวมอยู่ในถาดใบเดียว และเสียวเอ้อก็ยกมันขึ้นมาส่งถึงหน้าห้องที่เหวินเหยาได้ทำการเหมาจ่ายเอาไว้ อย่างที่เคยบอกว่านางเช่าห้องข้าง ๆ ทั้งชั้นเอาไว้ด้วย บริเวณโถงทางเดินตรงนี้จึงเงียบกริบ และมิมีใครมารบกวนนางได้เลย
.
"อาหารได้แล้วนะขอรับแม่นาง! วันนี้ข้าจัดเตรียมสำรับพิเศษเน้นผักตามที่ท่านสั่งเลย!"
เสี่ยวเอ้อพูดเสียงใสแจ๋วตามเอกลักษณ์เฉพาะตัว ดูเหมือนแกจะภูมิใจในรสมือตนเองมาก แล้วก็รู้อีกด้วยว่าถ้าเหวินเหยาอยากทานผักเยอะ ๆ แปลว่าวันนั้นนางต้องผ่านวันที่แย่มา
.
เขาประเมินเอาจากชุดฮั่นฝูที่นางฝากซัก คราบเขม่ารอยดำเปรอะอยู่เต็มไปหมด มิหนำซ้ำยังมีกลิ่นของสุราโชยออกมาอย่างรุนแรง การที่นางสั่งผักดองรสเปรี้ยว ก็มีความเป็นไปได้สูงอยู่เหมือนกันว่านางต้องการความฟื้นตัว
.
"วางไว้หน้าห้องได้เลยจ่ะพี่ชาย ส่วนเหรียญเงินนั่นท่านก็หยิบไปได้เลยนะ"
"ข้าแต่งตัวเสร็จประเดี่ยวข้าจะออกไปทานจ่ะ"
นางตะโกนผ่านประตูกระดาษสาออกมา ซึ่งมิใช่เรื่องแปลก! ปกติสองคนนี้ก็คุยกันผ่านประตูแบบนี้อยู่แล้ว
.
"ข้าเข้าใจแล้วขอรับ แม่นางช่างมีน้ำใจต่อข้ามากเลย"
"แล้วท่านอยากจะให้ข้าเรียกรถลากให้ด้วยไหม.. เผื่อท่านอยากจะเข้าไปที่ตลาด?"
"ข้าเพิ่งกลับมาเมื่อยามอิ้น (寅时) นี่เอง ที่นั่นผู้คนคึกคักมากเลยโดยเฉพาะตรงลานใต้ต้นเถาฮวา ที่มีกระดานแจ้งราชกิจปักอยู่"
.
"พรืดดดดด! , พรืดดดดด! , พรวดดดด!"
ประตูถึงกับถูกกระชากออกอย่างรุนแรง! ด้วยความอยากรู้เหวินเหยาถึงกับเลี่ยงการใช้ปราณเคลื่อนย้ายวัตถุ แล้วหันมาใช้ฝ่ามือจากหนังเนื้อแท้ ๆ ของตนแทน
.
"ท่านว่าเช่นไรนะพี่ชาย! กระดานแจ้งราชกิจมีข่าวด่วนอันใดรึ?!"
นางในชุดฮั่นฝูสีแดงเพลิง ถึงกับชะโงกหน้าออกมาตะเบ็งเสียงถาม
.
"เรื่องของคุณชายรองเซียวจวิ้นอวี่น่ะสิขอรับ! แกไปสร้างเรื่องไว้อีกแล้ว!"
"ข้าก็มิเข้าใจว่าทำไมแกมิเอาอย่างพี่ชายแกบ้างเลย พี่น้องเลือดเดียวกันแท้ ๆ"
"แต่กลับห่างกันราวฟ้ากับเหว แม่นางรู้ไหมขอรับว่าคุณชายรองอ่ะนะ.."
.
"เดี๋ยว! ๆ ๆ (ติ่ง อี๋ เซี่ย! ๆ) (等一下!) "
"เจ้าอย่าเพิ่งพูดไป ข้าว่าข้าขอไปดูเองดีกว่า.."
"เจ้าลงไปเรียกรถลากให้ข้าเถิด ทานอาหารเสร็จเดี๋ยวข้าเร่งตามลงไป"
.
"ได้ขอรับ! ข้าเห็นพ้องกับที่แม่นางว่า ข่าวเช่นนี้ต้องรู้และเห็นเองถึงจะได้อรรถรส เชิญแม่นางตามสบายข้ามิรบกวนแล้ว.."
เสี่ยวเอ้อทิ้งท้ายไว้พร้อมกับรอยยิ้มและท่าผสานมือโก่งโค้ง
.
เขาสืบเท้าเร่งเดินลงบันไดไป ในขณะที่เหวินเหยาก็นั่งลงทานอาหารด้วยความสราญสุข
.
ทุกอย่างเหมือนจะเป็นไปตามแผน นางให้พิราบสื่อสารส่งจดหมายพร้อมทั้งกล่องพัสดุเล็ก ๆ ที่ภายในบรรจุของสำคัญอย่างหน้ากากหนังมนุษย์ (ที่ใช้แล้ว) มันคลาคล่ำไปด้วยข้อมูลทางพันธุกรรม สี , กลิ่น , ไซส์ , ทรง มาครบ! แถมยังแนบตั๋วแลกเงินสำหรับค่าดำเนินการลงไปด้วย คาดว่าอีกมิต่ำกว่า 1 สัปดาห์ ตำหนักเงาจันทราว่านอิ่งโหลว (万影楼) ถึงจะสร้างเนื้อเยื่อได้แล้วเสร็จ!
.
เสี่ยวผ่างพิราบสื่อสารอีกตัวจึงถูกเรียกใช้งานตั้งแต่เมื่อคืนเช่นกัน โดยเหวินเหยานั้นได้ส่งจดหมายไปหาเยว่เอ๋อเพื่อแจ้งข่าวว่า นางเข้าใจเจตจำนงค์ใหม่ของนายน้อยเยว่เอ๋อแล้ว และนางขอเพิ่มเวลาในการจบภารกิจเป็นอีก 1 สัปดาห์ถัดไปแทน
.
ด้วยความสัตย์จริงว่าเหวินเหยานั้นยังทำงานได้ไวตามมาตรฐาน เพราะเป็นศิษย์สำนักเหลย (雷) ทุกอย่างจึงรวดเร็วประดุจสายฟ้า! ไม่เว้นแม้กระทั่งการกินอาหาร นางแค่นึกภาพในหัวถึงเรื่องเมื่อคืนหน่อยเดียว สลับกับคิดว่าตนเองได้ส่งจดหมายไปหาใครแล้วบ้าง คิดไปพลางหยิบนั่นหยิบนี่กินไปด้วย รู้ตัวอีกทีอาหารเช้าที่เสี่ยวเอ้ออุตส่าห์บรรจงทำ ก็โดนสวาปามไปจนเรียบ!
.
อิ่มจริงแต่อิมแบบตาลอย ๆ เพราะสมาธิทุกอย่างของจอมยุทธหญิง ได้ย้ายไปอยู่ที่กระดานแจ้งราชกิจหมดแล้ว! คุณชายเซียวเผาเรือนร้างท้ายตลาด , คุณชายเซียวค้ายาเสพติด , พบคุณชายเซียวมีสัมพันธ์กับโสเภณี สารพัดหัวข้อข่าวผุดขึ้นมาในหัวเป็นดอกเห็ด ส่วนความจริงจะออกมาเป็นเช่นไรนั้น เราคงต้องรออ่านในตอนต่อไป
Dernier chapitre
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 145 : แหกคุกแม่ง! (จะบ้าเหรอ?)
อาการครุ่นคิดกินมิได้นอนมิหลับเริ่มกลืนกินตัวตน มิน่าเชื่อว่าสตรีผู้วางแผนอะไรก็มิเคยผิดพลาดอย่างเหวินเหยาจะมีช่วงเวลาแบบนี้กับเขาด้วย! นางอยู่ที่โรงเตี๊ยมมามากกว่า 3 ราตรีกับอีก 4 อรุณรุ่ง ครานั้นกลวิธีในการนำตัวคุณชายเซียวออกจากหอกักขังก็ยังคงมืดแปดด้าน! ทำให้ชวนให้คิดว่าตกลงเป็นนางหรือเป็นเขากันแน่ที่ถูกจองจำ จนมิเห็นเดือนเห็นตะวัน."หรือเราจะแหกคุกเข้าไปชิงตัวเขาออกมาดี! คุณชายเซียวน่าจะถูกตัดเส้นลมปราณไปหมดแล้ว เขาคงต้านทานแรงปรารถนาของเรามิได้!?"เหวินเหยาถึงกับใช้หมึกพู่กันกากบาททับหน้ากระดาษแผ่นนั้นทิ้งแทบจะทันที เริ่มต้นบทเหมือนคุณชายเซียวถึงย่อหน้านี้นางก็ชักจะเหมือนเยว่เอ๋อเข้าไปอีก กิริยานางมิต่างจากนายน้อยสกุลจ้วงที่ขยำจดหมายทิ้งเป็นร้อย ๆ ฉบับ!.เพราะนางเองก็มีกระดาษขาวที่ใช้วาดแผนการต่าง ๆ ซึ่งใช้มิได้อยู่เกลื่อนโต๊ะเต็มไปหมด สิ่งนี้ตอกย้ำว่าจอมยุทธหญิงพยายามมาหลายวันแล้ว หากแต่ความเป็นไปได้ยังเท่ากับศูนย์ คุณชายเซียวจวิ้นอวี่ไม่มีคุณค่าพอที่จะให้นางเสี่ยงทำเรื่องเช่นนั้น การเลือกเป็นศัตรูกับราชสำนักก็มิต่างจากเอาคอขึ้นไปพาดไว้บนเขียง แค่คิดก็เสียสติสิ้นดี!."หรือต่อ
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 144 : แผนสอง
"世上无难事 ，只怕有心人" สำนวนจีนนี้หากแปลเป็นไทยน่าจะตีความได้ว่า "ทุกปัญหามีทางแก้ อย่ายอมแพ้ต่ออุปสรรค" แล้วใครล่ะที่คู่ควรกับวลีนี้ที่สุดหากมิใช่เหวินเหยา! คดีพลิกเสียแล้วทั้ง ๆ ที่เมื่อครู่นายน้อยเยว่เอ๋อยังอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ จะบอกมิบอกแหล่ ทว่าพอนางโพล่งสิ่งที่อัดอั้นอยู่ในใจออกมา จอมยุทธหญิงที่เรียกตนว่าเป็นพาร์ทเนอร์ทางธุรกิจก็ถึงกับต้องกุมขมับ! กลายเป็นนางเสียเองที่ตะกุกตะกัก คิดมิตกว่าจะหาทางบอกเรื่องคุณชายเซียวกับคุกที่ขังเขาไว้ยังไง."เจ้าเงี่ยนมากเลยรึ? เจ้าทนมิไหวเลยใช่หรือไม่เยว่เอ๋อ?"เหวินเหยาพยายามถามด้วยเสียงอัดเงียบเบากึ่งกระซิบ."หงึก! , หงึก! , หงึก!"ร่างเล็กตอบผ่านการพยักหน้า พูดไปก็อายปากเลยเอาสีหน้ากับท่าทางนี่แหละใช้แทนคำตอบ.ซ้ำร้ายที่เพียงคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา หว่างขามันก็ร้อนวาบขึ้นอีกแล้ว! เยว่เอ๋อถึงกับต้องเอาต้นขาบี้บดใส่กันยืนบิดไปบิดมาคล้ายกับคนคลั่งควย! และถ้าหากมีกล้องอีกสักตัวอยู่ด้วยตัดภาพไปที่ห้องนอนบนชั้นสอง ป่านนี้ในลิ้นชักตรงเก๊ะที่ใส่ดิลโด้ยักษ์ไว้ก็คงจะสั่นโครมคราม! ปั๊ก! ๆ ๆ ๆ ประหนึ่งเปลี่ยนปราณแท้ที่เคลือบอยู่บาง ๆ ให้กลายเป็นเทคโนโลยีบลูทูธระดับสูง
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 143 : เขาอยู่ในคุก
"ใจเย็นก่อนพี่สาว! เหตุไฉนท่านจึงต้องแสดงกิริยาน่ากลัวเช่นนั้น ข้ามิได้ไปสังหารใครมาสักหน่อย ข้าก็แค่สังหารพรหมจรรย์ของตนเอง ผ่านอุปกรณ์ที่ท่านนั่นแหละที่เป็นผู้ส่งมา!"ตรงพอไหมถามใจเหวินเหยาดู เพราะที่พูดมาก็เป็นความจริงล้วน ๆ ทำไมด้ายแดงของเยว่เอ๋อถึงสะบัดแรงจนนิ้วมือผู้ใช้วิชาแทบขาด นั่นก็เพราะดิลโด้ที่ส่งมาให้มิใช่หรือ?."นี่องคชาตปลอมของคุณชายเซียวมีฤทธิ์รุนแรงถึงเพียงนั้นเชียวรึ? เจ้าเย้าข้าเล่นใช่หรือไม่สาวน้อย?"เหวินเหยาถามขณะที่สาวเท้าเดินเข้ามาใกล้ หมายจะดูเศษซากจดหมายที่เขียนค้างไว้บนโต๊ะ."หาไม่เจ้าค่ะ! ก็ท่านน่ะเป็นคนเขียนวิธีใช้แนบมาเอง แล้วข้าก็ทะลวงผ่านไปถึงด่านที่ 5 ก้าวย่างปรมัตถ์เลยด้วย!"."ห๊า!!! เจ้าทำได้เยี่ยงไรกัน!!! ข้าประเมินเจ้าไว้เพียงแค่ระดับ 3 แดนสวรรค์เซียนเหยาเท่านั้น! ที่ระดับการสั่นนั้นมนุษย์ทั่วไปก็ถึงจุดสุดยอดได้แล้ว แต่นี่เจ้าเล่นอั้นไปจนถึงระดับ 5 เจ้าวิปลาศไปแล้วรึเยี่ยงไรเยว่เอ๋อ?! กลีบผกาเจ้าเป็นเช่นไรบ้าง?! ข้าจะพาเจ้าไปโรงหมอเพียงแค่เจ้าเอ่ยวาจา!"ฤทธิ์ความตกใจสุดขีดตรงนี้ เหวินเหยาก็ทราบแล้วว่าเหตุอันใดเสี่ยวผ่างถึงลงทุนบินมาฟ้อง เพราะตั้
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 142 : เหวินเหยาเข้าชาร์ท!
ดวงตะวันเริ่มรับขอบฟ้าแสงตะเกียงจากชายคาอาคารร้านบะหมี่นวลสลัว เหล่าบรรดาคนงานพนักงานร้านเริ่มทยอยกลับเข้าเรือนพัก แม้แต่เสี่ยวโม่บ่าวรับใช้คนสนิทที่รักษาตัวจนหายดีจากเหตุปะทะที่สกุลเวยแล้ว ก็ยังขอตัวกลับเข้าเรือนคนใช้ไปพลางก่อน เยว่เอ๋อมิได้สนใจเขาเท่าไหร่นักหรอก อันที่จริงนางมิยอมสนใจใครเลย! พลางคร่ำครึอยู่กับจดหมายลายมือของนางที่เขียนแล้วก็ขยำทิ้ง! แล้วก็เขียนใหม่อยู่หลายต่อหลายรอบ! ."เจ้าจะขอตัวไปนอนก็ไปเถอะเสี่ยวโม่ บอกคนอื่น ๆ ด้วยว่าเดี๋ยวข้าเสร็จธุระข้าจะดับตะเกียงเก็บทุกอย่างเอง ขอบคุณที่ทุกคนเหน็ดเหนื่อยสำหรับวันนี้นะ.."นายน้อยพูดทั้ง ๆ ที่ดวงหน้ายังก้มเขียนจดหมายอยู่ ฝั่งเสี่ยวโม่เองก็เลยต้องผละตัวจากไปแบบงง ๆ เขาแทบจะไม่มีบทบาทในนิยายพาร์ทนี้อีกต่อไปแล้ว และหลังจากที่ด้ายแดงประจำตัวถูกตัดออกจากวิชาด้ายทอวิญญาณ (红魅织魂) เหวินเหยาเองก็แทบจะมิได้ใช้บริการจากเขาอีกเลย."ถ้าเช่นนั้นข้าน้อยก็ขอตัวก่อนนะขอรับคุณหนู คุณหนูเองก็รักษาตัวด้วย ใกล้เข้าเหมันต์ฤดูลมกลางคืนมักรุนแรง"."อืม..ม..ม ๆ ไปเหอะ ๆ ข้าดูแลตัวเองได้ เจ้าเองก็เพิ่งหายเจ็บกลับมา แทนที่จะเป็นห่วงข้าควรแบ่งไปห่วงตน
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 141 : ฮู่ววว!
แข็งได้! โด่ได้! ยืดได้! ถอกได้! แล้วประสาอะไรทำไมจะหดไม่ได้! สังขารมนุษย์ก็แบบนี้ ต่อให้ดุ้นควยมหัศจรรย์นี้จะฉาบเคลือบไว้ด้วยปราณแท้แต่หลังจากมันกระทำชำเลาจิ๋มเยว่เอ๋อจนหนำใจแล้ว ก็ถึงกาลเวลาที่มันจะทำการละสังขาร ให้ตายเถอะ! ช่างเป็นภาพที่อิดหนาระอาใจ ใครเห็นก็อดสังเวชใจมิได้ หลังแท่งองคชาตหักคอห้อยต่องแต่งติดอยู่กับผนัง ราวกับมะเขือเผาที่งอมเพราะไฟแรง.ขนาดเยว่เอ๋อที่เพิ่งหลั่งน้ำเสร็จ นางได้เห็นสวรรค์เป็นครั้งแรก (แม้จะแค่แป๊บเดียว) แต่นางก็รู้ตัวดีว่าน่าจะรีบจัดการสิ่งนี้ให้เร็วที่สุด นางทนเห็นความกระเสือกกระสนอันเวทนาของลำควยดิลโด้นี้ต่อไปมิไหว มันผงกหัวดุ๊กดิก ๆ แต่ก็ทรงตัวไม่อยู่แล้ว เงยขึ้นได้นิดนึงก็หล่นป๊กลงไป! เงยแล้วก็หล่น! แล้วก็หล่นแล้วก็เงยอยู่เช่นนี้! ."เอาล่ะพอแล้ว ๆ ข้าจะให้เจ้าหยุดทำงานได้แล้ว เท่าที่ข้าจำได้หากข้าหยุดเงี่ยนเจ้าก็จะหยุดไปเองใช่หรือไม่?"เยว่เอ๋อถามใครก็มิรู้ล่ะ นางแค่ลุกขึ้นยืนด้วยชุดนุ่งลมห่มฟ้าพลางเดินตรงไปที่ผนังแล้วก็เตรียมจะดึงดุ้นยักษ์อันนี้กลับคืนสู่ที่เก็บ.จังหวะเอื้อมมือลงไปกำนั้นความอุ่นยังคงอยู่ และจังหวะที่นางออกแรงดึงแรงยื้อก็ยังพอ
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 140 : ในที่สุดก็เสร็จจนได้
สารพัดแรงถาโถมผนวกรวมกันตั้งแต่ขั้น 1 ถึง ขั้น 4 ดุ้นควยอันนี้จัดประเคนมาให้เยว่เอ๋อครบแบบทบต้นทบดอก นางสัมผัสได้ถึงการกระทุ้งอันรุนแรงทั้ง ๆ ที่ตัวนางแทบมิได้เคลื่อนบั้นท้ายไปชนกับมันเลย นี่คืออานุภาพของขั้นที่ 5 "ก้าวย่างปรมัตถ์" เยี่ยงนั้นหรือ? อาจเป็นได้! เพราะนวลนมทั้งสองเต้านี่ถึงกับกระเพื่อมบึ้มบ้ำ ๆ เลย!.ร่างบางโยกโครมครามราวกับถูกประหารผ่านช่องรัก ศีรษะสั่นคลอนปอยผมกระเซอะกระเซิงช่างเป็นอะไรที่เร้าใจมาก! ๆ นายน้อยหญิงถึงกับต้องกัดปากซีดตามในทุก ๆ ครั้งที่ดุ้นข้างหลังกระซวกเสียบ! ๆ ๆ ๆ แก้มก้นของนางกระเพื่อมตีปัง ๆ ๆ จนกลีบผกาชักจะเผยออ้ากว้าง!.ความซิงได้ถูกพรากไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เยื่อพรหมจรรย์นางน่าจะขาดยับ มิหนำซ้ำเพื่อเพิ่มอรรถรสให้ถึงเครื่องมากขึ้น เยว่เอ๋อถึงกับลงทุนจินตนาการถึงใบหน้าของคุณชายเซียวไปด้วย! พอคิดถึงความหล่อเหลาของเขาไม่ว่าจะเป็นคนพี่หรือคนน้องนางก็จะยิ่งเงี่ยน! จังหวะถูกเย็ดในท่ายืนจึงเป็นอะไรที่เสียวเช่นนี้นี่เอง แล้วยิ่งเป็นการเย็ดกับคนรักของคนอื่น ฟิลลิ่งแห่งการคบชู้ก็ยิ่งทำให้นางฟินมากขึ้นกว่าเก่า."อ่าาาา! ขอบคุณพี่เหวินเหยายิ่งนักเจ้าค่ะ! อ่
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 131 : Big mountain มันใหญ่มาก!
ความเหนื่อยล้ากัดกินแรงปีก ส่งของเสร็จงวดนี้เห็นทีเสี่ยวผ่างอาจจะต้องลาพักร้อน ปกติเดินทางจากจวนสกุลจ้วงถึงโรงเตี๊ยมกระพือปีกมิถึง 30 ทีก็ถึงแล้ว แต่นี่อะไรขนแทบร่วงหมดตัวยังบินมาได้มิถึงครึ่งทาง แต่ครานั้นด้วยความที่เป็นนกอาคมที่สร้างขึ้นจากปราณแท้ของผู้สำเร็จวิชา เสี่ยวผ่างก็เลยกระเสือกกระสนจนทำต
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 130 : ส่งต่อให้เยว่เอ๋อ
"เฮ่ย! ๆ ๆ นี่มันอะไรกันเนี่ยะควยท่านมีชีวิตคุณชายเซียว~!""อย่านะอย่าเข้ามาใกล้เชียว อยู่บนพื้นดิ้นกระแด่ว ๆ ไปอย่างงั้นแหละดีแล้ว""นี่เราคิดบ้าอะไรออกไป คิดจะเอากับของที่ดิ้นเป็นปลาเฮยอวี๋ (黑鱼) เช่นนี้เหรอ?""อี๋~! จะน่ากลัวเกินไปแล้ว~! , หยึ๋ยย~!".ด้วยความสัตย์จริงว่าถ้าหากเป็นโลกยุคปัจจุบัน
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 129 : ได้มาแล้ว
หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปไวเหมือนโกหก และพัสดุจากตำหนักเงาจันทรา (万影楼) ก็ถูกนำมาส่งโดยพิราบทมิฬกาฬตัวหนึ่ง วิหคตัวนี้ดูจะมีอัตลักษณ์ที่ผิดแผกกจากตัวอื่น ด้วยวงปีกที่กว้างอหังกากับกงเล็บที่แข็งแรง มันออกจะเหมือนอินทรีย์มากกว่าพิราบด้วยซ้ำ และบางทีนี่อาจจะเป็นอีกหนึ่งความรัดกุมที่ตำหนักเงาจันทรามอบให้ลูกค้า
สืบรักเส้นแดง (Nc18+) บทที่ 128 : ลองของ
ต้องเรียนตามตรงด้วยความซื่อสัตย์ว่า ผลลัพธ์ที่ออกมานั้นค่อนข้างรุนแรงกว่าสิ่งที่คนึงไว้ เหวินเหยามายืนอยู่ที่หน้ากระดานแจ้งราชกิจกลางตลาดฉางหลิงเป็นที่เรียบร้อย สารถีรถลากนางก็ไล่ให้กลับไปมิต้องหยุดรอ เพราะนางดูเหมือนจะหัวเสียกับสิ่งที่แจ้งบนกระดานอยู่มิน้อย! นั่นมิใช่เพราะคุณชายเซียวมิโดนโทษทัณฑ์ใ
Vous vous intéresseriez aussi à
ห้ามหย่าร้าง นายลู่คุกเข่าทุกคืนเกลี้ยกล่อม
เฟเธอร์ในลมอ่อน131.5K Vuesเด็กมันยั่ว BAD LOVE
ลำเจียก73.2K Vuesล่าหัวใจ คุณภรรยา(เก่า)ที่รัก
น้ำหมึกหิมะ103.9K Vuesท่านรองฯร้อนแรง
กาแฟหอมกรุ่น640.8K Vuesพิษสวาทน้องเมีย
Xiaohlinz325 Vuesพอใจจะรัก
กาแฟหอมกรุ่น316 VuesTATTOO CRUCIFIX หลง(รัก)ยัยตัวร้าย #ไม้เมืองxมาเฟีย
โคตรเลวX28 Vuesหย่า…มารักฉันเลย
เบลล่า28.0K Vues
