LOGINที่ริมแม่น้ำตรงโขดหินมีการสังวาสกันในน้ำ ทว่านั่นเป็นลักษณะของ 3 รุม 1 หญิง 1 ชาย 3 แต่หนนี้ในรถม้าคันนี้มันคือการเข้าคู่กันแบบพอดิบพอดีตามธรรมชาติ! ชาย 3 คนจากสามมุมกำลังถูกหญิง 3 นางอมองคชาตให้อยู่ทั้งหมด! ที่มุมซ้ายบนเหวินเหยามองเห็นทหารนายหนึ่งกำลังจับหัวของแม่นางวัยเยาว์กระดกขึ้น ๆ ลง ๆ เรียวขาอันหนากร้านของเขาประกบขนาบกับใบหูทั้งสองข้างของนาง แล้วเขาก็พยายามถูมันไปมาเพื่อให้นางเสียวสะท้านไปพร้อมกัน
.
"อึก..ก..ก..! ว่าแล้วเชียว! ตั้งแต่มีชีวิตอยู่ในนิยายเรื่องนี้มาเรายังไม่เคยทายอะไรผิดเลยสักครั้ง อูยยย..ย..ย..ย เป็นเราหากโดนแบบนั้นคงคิดถึงสามีที่ตายไปใจจะขาด"
แม่นางเหวินผู้ดึงตัวกลับลงมานั่งขดอยู่ข้างรถม้า คนึงคิดถึงความหลังอยู่ครู่หนี่ง
.
ก่อนจะตัดสินใจโผล่พรวดขึ้นไปอีกครั้งหลังตั้งหลักได้ เป้าหมายของนางคือคุณชายเซียวจวินเหยียน เขาอาจจะเป็นใครสักคนหนึ่งในรถม้าคันนี้ก็ได้ หน้าต่างรถจึงถูกแง้มเปิดเบา ๆ อีกหนคราวนี้นัยน์ตาเฉี่ยวเพ่งมองไปที่มุมขวาบนแล้วก็ถึงกับต้องอุทานออกมาว่าอั๊ยย่ะ! (哎呀!)
.
เพราะสิ่งที่เห็นดันเป็นท่ายืน ในชุดนุ่งลมห่มฟ้าเปลือยกายล่อนจ้อนทหารหนุ่มนายนี้ยืนจังก้าขึ้นทั้ง ๆ ที่อยู่ในรถม้าอันมีพื้นที่จำกัด เดาว่าเขาคงจะทนพิษการดูดควยอันหนักหน่วงของสนมลุคสาวใหญ่นางนี้มิไหว นี่มันนวลนางกระดังงาลนไฟ อมไอ้จ้อนให้ใครคนโดนมีอันต้องสะบั้นกระเสือกกระสนหาจุดแตกหัก! ความสูงของฝ่ายชายสูงกว่าหลังคาเจ้าตัวเลยต้องกดคอก้มเอาไว้ หัวไหล่เบียดกับหลังคาลำตัวก็โค้งงอซึ่งเป็นองศาที่พอดีกับการใช้ลิ้นตวัดเลียได้ตั้งแต่หนังไข่ยันยอดหัวเห็ด!
.
"ด๊วบ! , ด๊วบ! , ด๊วบ! , ด๊วบ!"
เมือกน้ำลายไหลออกมาตามมุมปากในยามที่นางดูด
.
"อ่ม! , อ่ม! , อ่ม! , อ่ม! , อ่ม!"
และเสียงจะเป็นเช่นนี้ตอนที่นางอม และปล่อยให้ฟันขบโดนดุ้นนิด ๆ
.
"โอ๊ยไม่ไหวแล้วคุณพี่ครับ! พี่สาวครับผมจะแตก! ผมยังซิงอยู่เลยครับพี่! , อ่ะ! , อ่ะ! , อ่ะ! , อั๊ก! , อั๊ก! , อ่ะ!"
.
"เฮือกกก! , ก็แตกออกมาเลยสิข้าจะได้อมให้ใหม่ , อ่มมม..ม..ม..ม , อ่ม! , อ่ม! , อม!"
นางชักใบหน้าออกครู่หนึ่งพูดปลอบประโลมเขาว่ามิต้องอาย แล้วนางก็อ้าปากสูดเอาดุ้นเอ็นของทหารกล้าเข้าลำคอลงไปใหม่ แถมยังเน้นให้แรงขึ้นและแรงเข้า พร้อมกับตะปบฝ่ามือลงที่แก้มก้นของเขาลูบไล้เป็นวงคลอไปกับจังหวะการโม๊ค
.
ฝั่งหทารหนุ่มนี่ถึงกับตัวสั่นตัวโยน เนื้อตัวอันแข็งแกร่งของเขาพับงอเป็นกุ้งเพราะหัวที่ชนอยู่กับเพดานรถก็ส่วนหนึ่ง แต่ส่วนหลักน่าจะเป็นเพราะอาการเกร็งและจะแตกอยู่รำไรมากกว่า ไม่ถึงเสี้ยวหายใจปลายเท้าทั้งสองข้างก็เหยียดเกร็ง น้ำรักสีขาวข้นพุ่งทะลักกระพุ้งแก้ม! เขาแตกคาปากนางก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงอย่างฉับพลันเพราะหมดแรง
.
"แฮ่ก ๆ , แฮ่ก ๆ , ข้าเสร็จแล้วขอรับ , สราญเหลือเกินครับพี่สาว แฮ่ก ๆ , แฮ่ก ๆ"
.
"อือ.. ข้ารู้หรอกน่ะต่ออีกสักยกมา!"
.
สนมกระดังงาลนไฟโผตัวขึ้นแบบมิให้พักให้ผ่อน เขาเสร็จแต่นางไม่และนางดูเหมือนจะมิยอม เลยประกบปากจุมพิตกับชายคู่รักชั่วคราวแบบดูดดื่ม จูบมันทั้ง ๆ ทีมีน้ำกามอยู่เต็มปาก ก็เลยกลายเป็นการผสมกันอีรุงตุงนังระหว่างน้ำลายกับน้ำเงี่ยน รสชาตินั้นน่าจะคาวมากทว่าพวกเขาก็คงจะรักมันมากเช่นกัน
.
ตัดภาพมาที่เหวินเหยาที่เกาะขอบหน้าต่างชะเง้อแอบดูอยู่ด้านนอก
.
"เฮือกกก! , โอ๊ยยย! จะร้อนแรงเกินไปแล้ว! อยากทำบ้างจังเลยอ่ะ! เราเองก็มีความต้องการเหมือนกันนะหากจะว่าไปแล้ว แต่ไม่ได้ ๆ ๆ ! คุณชายเซียวต้องมาก่อนภารกิจต้องมาก่อน คู่ที่ 2 ตรงมุมบนขวาก็ยังมิใช่เขาอยู่ดีงั้นก็ต้องเป็นคู่สุดท้ายนี่แหละ"
.
คิดได้เช่นนั้นแสงแห่งความหวังก็บังเกิด หากแต่ก็ต้องถูกคุมกำเนิดไว้ด้วยบั้นท้ายนวลเนียนคู่หนึ่งที่กระแทกเข้ามาอัดหน้าต่างรถม้าที่เหวินเหยาเกาะอยู่พอดี! มันดีดกระเด้งเอาซะนางหงายหลังลงไปล้มใส่ก้อนหินกรวดบนพื้น แล้วก็ดูเหมือนว่าในบรรดาคู่รักชั่วคราวที่สังวาสกันในรถม้าสีขาวคันนี้คู่นี้แหละที่เหมือนจะร้อนแรงที่สุด!
.
วงกบหน้าต่างที่ขนาดไม่ใหญ่นัก บัดนี้มีแต่แผ่นหลังขาวเนียนของผู้หญิงที่แดงอมชมพูบดบังอยู่ มันกำลังถูกกระหน่ำเย็ดจากดุ้นควยของใครสักคนที่เหวินเหยามิเห็นใบหน้า บานหน้าต่างสวิงเปิดปิด ๆ ตีปัง ๆ เข้ากับสีข้างรถม้า และถ้าหากปล่อยไว้นานกว่านี้หรือถึงตอนที่ใกล้จะแตก ร่างบางของสตรีนางนี้ก็อาจจะถูกกระทุ้งจนกระเด็นหลุดออกมาจากหน้าต่างเหมือนเหวินเหยาเลยก็เป็นได้
.
"ตับ! , ตับ! , ตับ! ,ตับ! , ตับ!"
นี่คือเสียงหัวหน่าวโดนกระแทก
.
"ปั๊ก! , ปั๊ก! , ปั๊ก! , ปั๊ก! , ปั๊ก!"
นี่คือเสียงบานหน้าต่างกระทบฟาดกับสีข้างรถม้า และแม้แต่กงล้อของมันก็คล้ายจะค่อย ๆ จมลงไปกับพื้นหินกรวดเบื้องล่างตามจังหวะของการเย็ดด้วย!
อาการครุ่นคิดกินมิได้นอนมิหลับเริ่มกลืนกินตัวตน มิน่าเชื่อว่าสตรีผู้วางแผนอะไรก็มิเคยผิดพลาดอย่างเหวินเหยาจะมีช่วงเวลาแบบนี้กับเขาด้วย! นางอยู่ที่โรงเตี๊ยมมามากกว่า 3 ราตรีกับอีก 4 อรุณรุ่ง ครานั้นกลวิธีในการนำตัวคุณชายเซียวออกจากหอกักขังก็ยังคงมืดแปดด้าน! ทำให้ชวนให้คิดว่าตกลงเป็นนางหรือเป็นเขากันแน่ที่ถูกจองจำ จนมิเห็นเดือนเห็นตะวัน."หรือเราจะแหกคุกเข้าไปชิงตัวเขาออกมาดี! คุณชายเซียวน่าจะถูกตัดเส้นลมปราณไปหมดแล้ว เขาคงต้านทานแรงปรารถนาของเรามิได้!?"เหวินเหยาถึงกับใช้หมึกพู่กันกากบาททับหน้ากระดาษแผ่นนั้นทิ้งแทบจะทันที เริ่มต้นบทเหมือนคุณชายเซียวถึงย่อหน้านี้นางก็ชักจะเหมือนเยว่เอ๋อเข้าไปอีก กิริยานางมิต่างจากนายน้อยสกุลจ้วงที่ขยำจดหมายทิ้งเป็นร้อย ๆ ฉบับ!.เพราะนางเองก็มีกระดาษขาวที่ใช้วาดแผนการต่าง ๆ ซึ่งใช้มิได้อยู่เกลื่อนโต๊ะเต็มไปหมด สิ่งนี้ตอกย้ำว่าจอมยุทธหญิงพยายามมาหลายวันแล้ว หากแต่ความเป็นไปได้ยังเท่ากับศูนย์ คุณชายเซียวจวิ้นอวี่ไม่มีคุณค่าพอที่จะให้นางเสี่ยงทำเรื่องเช่นนั้น การเลือกเป็นศัตรูกับราชสำนักก็มิต่างจากเอาคอขึ้นไปพาดไว้บนเขียง แค่คิดก็เสียสติสิ้นดี!."หรือต่อ
"世上无难事 ,只怕有心人" สำนวนจีนนี้หากแปลเป็นไทยน่าจะตีความได้ว่า "ทุกปัญหามีทางแก้ อย่ายอมแพ้ต่ออุปสรรค" แล้วใครล่ะที่คู่ควรกับวลีนี้ที่สุดหากมิใช่เหวินเหยา! คดีพลิกเสียแล้วทั้ง ๆ ที่เมื่อครู่นายน้อยเยว่เอ๋อยังอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ จะบอกมิบอกแหล่ ทว่าพอนางโพล่งสิ่งที่อัดอั้นอยู่ในใจออกมา จอมยุทธหญิงที่เรียกตนว่าเป็นพาร์ทเนอร์ทางธุรกิจก็ถึงกับต้องกุมขมับ! กลายเป็นนางเสียเองที่ตะกุกตะกัก คิดมิตกว่าจะหาทางบอกเรื่องคุณชายเซียวกับคุกที่ขังเขาไว้ยังไง."เจ้าเงี่ยนมากเลยรึ? เจ้าทนมิไหวเลยใช่หรือไม่เยว่เอ๋อ?"เหวินเหยาพยายามถามด้วยเสียงอัดเงียบเบากึ่งกระซิบ."หงึก! , หงึก! , หงึก!"ร่างเล็กตอบผ่านการพยักหน้า พูดไปก็อายปากเลยเอาสีหน้ากับท่าทางนี่แหละใช้แทนคำตอบ.ซ้ำร้ายที่เพียงคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา หว่างขามันก็ร้อนวาบขึ้นอีกแล้ว! เยว่เอ๋อถึงกับต้องเอาต้นขาบี้บดใส่กันยืนบิดไปบิดมาคล้ายกับคนคลั่งควย! และถ้าหากมีกล้องอีกสักตัวอยู่ด้วยตัดภาพไปที่ห้องนอนบนชั้นสอง ป่านนี้ในลิ้นชักตรงเก๊ะที่ใส่ดิลโด้ยักษ์ไว้ก็คงจะสั่นโครมคราม! ปั๊ก! ๆ ๆ ๆ ประหนึ่งเปลี่ยนปราณแท้ที่เคลือบอยู่บาง ๆ ให้กลายเป็นเทคโนโลยีบลูทูธระดับสูง
"ใจเย็นก่อนพี่สาว! เหตุไฉนท่านจึงต้องแสดงกิริยาน่ากลัวเช่นนั้น ข้ามิได้ไปสังหารใครมาสักหน่อย ข้าก็แค่สังหารพรหมจรรย์ของตนเอง ผ่านอุปกรณ์ที่ท่านนั่นแหละที่เป็นผู้ส่งมา!"ตรงพอไหมถามใจเหวินเหยาดู เพราะที่พูดมาก็เป็นความจริงล้วน ๆ ทำไมด้ายแดงของเยว่เอ๋อถึงสะบัดแรงจนนิ้วมือผู้ใช้วิชาแทบขาด นั่นก็เพราะดิลโด้ที่ส่งมาให้มิใช่หรือ?."นี่องคชาตปลอมของคุณชายเซียวมีฤทธิ์รุนแรงถึงเพียงนั้นเชียวรึ? เจ้าเย้าข้าเล่นใช่หรือไม่สาวน้อย?"เหวินเหยาถามขณะที่สาวเท้าเดินเข้ามาใกล้ หมายจะดูเศษซากจดหมายที่เขียนค้างไว้บนโต๊ะ."หาไม่เจ้าค่ะ! ก็ท่านน่ะเป็นคนเขียนวิธีใช้แนบมาเอง แล้วข้าก็ทะลวงผ่านไปถึงด่านที่ 5 ก้าวย่างปรมัตถ์เลยด้วย!"."ห๊า!!! เจ้าทำได้เยี่ยงไรกัน!!! ข้าประเมินเจ้าไว้เพียงแค่ระดับ 3 แดนสวรรค์เซียนเหยาเท่านั้น! ที่ระดับการสั่นนั้นมนุษย์ทั่วไปก็ถึงจุดสุดยอดได้แล้ว แต่นี่เจ้าเล่นอั้นไปจนถึงระดับ 5 เจ้าวิปลาศไปแล้วรึเยี่ยงไรเยว่เอ๋อ?! กลีบผกาเจ้าเป็นเช่นไรบ้าง?! ข้าจะพาเจ้าไปโรงหมอเพียงแค่เจ้าเอ่ยวาจา!"ฤทธิ์ความตกใจสุดขีดตรงนี้ เหวินเหยาก็ทราบแล้วว่าเหตุอันใดเสี่ยวผ่างถึงลงทุนบินมาฟ้อง เพราะตั้
ดวงตะวันเริ่มรับขอบฟ้าแสงตะเกียงจากชายคาอาคารร้านบะหมี่นวลสลัว เหล่าบรรดาคนงานพนักงานร้านเริ่มทยอยกลับเข้าเรือนพัก แม้แต่เสี่ยวโม่บ่าวรับใช้คนสนิทที่รักษาตัวจนหายดีจากเหตุปะทะที่สกุลเวยแล้ว ก็ยังขอตัวกลับเข้าเรือนคนใช้ไปพลางก่อน เยว่เอ๋อมิได้สนใจเขาเท่าไหร่นักหรอก อันที่จริงนางมิยอมสนใจใครเลย! พลางคร่ำครึอยู่กับจดหมายลายมือของนางที่เขียนแล้วก็ขยำทิ้ง! แล้วก็เขียนใหม่อยู่หลายต่อหลายรอบ! ."เจ้าจะขอตัวไปนอนก็ไปเถอะเสี่ยวโม่ บอกคนอื่น ๆ ด้วยว่าเดี๋ยวข้าเสร็จธุระข้าจะดับตะเกียงเก็บทุกอย่างเอง ขอบคุณที่ทุกคนเหน็ดเหนื่อยสำหรับวันนี้นะ.."นายน้อยพูดทั้ง ๆ ที่ดวงหน้ายังก้มเขียนจดหมายอยู่ ฝั่งเสี่ยวโม่เองก็เลยต้องผละตัวจากไปแบบงง ๆ เขาแทบจะไม่มีบทบาทในนิยายพาร์ทนี้อีกต่อไปแล้ว และหลังจากที่ด้ายแดงประจำตัวถูกตัดออกจากวิชาด้ายทอวิญญาณ (红魅织魂) เหวินเหยาเองก็แทบจะมิได้ใช้บริการจากเขาอีกเลย."ถ้าเช่นนั้นข้าน้อยก็ขอตัวก่อนนะขอรับคุณหนู คุณหนูเองก็รักษาตัวด้วย ใกล้เข้าเหมันต์ฤดูลมกลางคืนมักรุนแรง"."อืม..ม..ม ๆ ไปเหอะ ๆ ข้าดูแลตัวเองได้ เจ้าเองก็เพิ่งหายเจ็บกลับมา แทนที่จะเป็นห่วงข้าควรแบ่งไปห่วงตน
แข็งได้! โด่ได้! ยืดได้! ถอกได้! แล้วประสาอะไรทำไมจะหดไม่ได้! สังขารมนุษย์ก็แบบนี้ ต่อให้ดุ้นควยมหัศจรรย์นี้จะฉาบเคลือบไว้ด้วยปราณแท้แต่หลังจากมันกระทำชำเลาจิ๋มเยว่เอ๋อจนหนำใจแล้ว ก็ถึงกาลเวลาที่มันจะทำการละสังขาร ให้ตายเถอะ! ช่างเป็นภาพที่อิดหนาระอาใจ ใครเห็นก็อดสังเวชใจมิได้ หลังแท่งองคชาตหักคอห้อยต่องแต่งติดอยู่กับผนัง ราวกับมะเขือเผาที่งอมเพราะไฟแรง.ขนาดเยว่เอ๋อที่เพิ่งหลั่งน้ำเสร็จ นางได้เห็นสวรรค์เป็นครั้งแรก (แม้จะแค่แป๊บเดียว) แต่นางก็รู้ตัวดีว่าน่าจะรีบจัดการสิ่งนี้ให้เร็วที่สุด นางทนเห็นความกระเสือกกระสนอันเวทนาของลำควยดิลโด้นี้ต่อไปมิไหว มันผงกหัวดุ๊กดิก ๆ แต่ก็ทรงตัวไม่อยู่แล้ว เงยขึ้นได้นิดนึงก็หล่นป๊กลงไป! เงยแล้วก็หล่น! แล้วก็หล่นแล้วก็เงยอยู่เช่นนี้! ."เอาล่ะพอแล้ว ๆ ข้าจะให้เจ้าหยุดทำงานได้แล้ว เท่าที่ข้าจำได้หากข้าหยุดเงี่ยนเจ้าก็จะหยุดไปเองใช่หรือไม่?"เยว่เอ๋อถามใครก็มิรู้ล่ะ นางแค่ลุกขึ้นยืนด้วยชุดนุ่งลมห่มฟ้าพลางเดินตรงไปที่ผนังแล้วก็เตรียมจะดึงดุ้นยักษ์อันนี้กลับคืนสู่ที่เก็บ.จังหวะเอื้อมมือลงไปกำนั้นความอุ่นยังคงอยู่ และจังหวะที่นางออกแรงดึงแรงยื้อก็ยังพอ
สารพัดแรงถาโถมผนวกรวมกันตั้งแต่ขั้น 1 ถึง ขั้น 4 ดุ้นควยอันนี้จัดประเคนมาให้เยว่เอ๋อครบแบบทบต้นทบดอก นางสัมผัสได้ถึงการกระทุ้งอันรุนแรงทั้ง ๆ ที่ตัวนางแทบมิได้เคลื่อนบั้นท้ายไปชนกับมันเลย นี่คืออานุภาพของขั้นที่ 5 "ก้าวย่างปรมัตถ์" เยี่ยงนั้นหรือ? อาจเป็นได้! เพราะนวลนมทั้งสองเต้านี่ถึงกับกระเพื่อมบึ้มบ้ำ ๆ เลย!.ร่างบางโยกโครมครามราวกับถูกประหารผ่านช่องรัก ศีรษะสั่นคลอนปอยผมกระเซอะกระเซิงช่างเป็นอะไรที่เร้าใจมาก! ๆ นายน้อยหญิงถึงกับต้องกัดปากซีดตามในทุก ๆ ครั้งที่ดุ้นข้างหลังกระซวกเสียบ! ๆ ๆ ๆ แก้มก้นของนางกระเพื่อมตีปัง ๆ ๆ จนกลีบผกาชักจะเผยออ้ากว้าง!.ความซิงได้ถูกพรากไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เยื่อพรหมจรรย์นางน่าจะขาดยับ มิหนำซ้ำเพื่อเพิ่มอรรถรสให้ถึงเครื่องมากขึ้น เยว่เอ๋อถึงกับลงทุนจินตนาการถึงใบหน้าของคุณชายเซียวไปด้วย! พอคิดถึงความหล่อเหลาของเขาไม่ว่าจะเป็นคนพี่หรือคนน้องนางก็จะยิ่งเงี่ยน! จังหวะถูกเย็ดในท่ายืนจึงเป็นอะไรที่เสียวเช่นนี้นี่เอง แล้วยิ่งเป็นการเย็ดกับคนรักของคนอื่น ฟิลลิ่งแห่งการคบชู้ก็ยิ่งทำให้นางฟินมากขึ้นกว่าเก่า."อ่าาาา! ขอบคุณพี่เหวินเหยายิ่งนักเจ้าค่ะ! อ่
แล้วภาพที่สตรีสามีตายเยี่ยงนางเห็น ก็เป็นอะไรที่ประหลาดใจและคาดมิถึงมาก เพราะมันคือภาพของการร่วมรักกันในแม่น้ำระหว่างนางสนมโฉมงามนางหนึ่งกับทหารองครักษ์ถึง 3 นายซ้อน! พวกเขากำลังเมามายในรสกามารมณ์ ก็เลยมิมีผู้ใดสังเกตเห็นการปีนป่ายโขดหินชะเง้อมองของเหวินเหยา.เป็นไปได้ว่าแม่น้ำในส่วนนี้คงจะตื้นเขิน
ย้ายจากกิ่งไผ่ไปไต่ใบยอดสน แม้ท่วงท่าจะแข็งกระด้างเพราะอาภรณ์เกราะเหล็กที่ห่อหุ้มเนื้อตัวเอาไว้ ทว่าอัตราความเร็วก็มิได้ตกลงไปเลย เหวินเหยาเพ่งจุดไฟราว 10 จุดตรงแนวแม่น้ำไว้เป็นที่มั่น และผ่านไปราวครู่สั้นในระยะที่ห่างออกมาจากจุดเป้าหมายดังกล่าวราว 5 จั้ง วิชาพิรุณย่ำฟ้าก็ถูกปลดกลางอากาศ ร่างบางค่อย
กรรมใดใครก่อกรรมนั้นคืนสนอง ครู่สั้นหนึ่งก็คิดอยู่เช่นกันว่าทหารเหล่านี้ผิดอะไรทำไมถึงต้องมาจบชีวิต แต่ครู่ต่อมาก็คิดต่ออีกว่าเหวินเหยานั้นช่างชาญฉลาดนัก เพราะเมื่อดูจากเจตนาแล้วนางจงใจจะให้ทหารรายนี้รอดชีวิตเพื่อนำความไปบอกใครต่อใครว่าทั้งหมดนี้คือฝีมือของโจรป่าโพกผ้าปิดหน้า หาใช่ฝีมือของสตรีนางหนึ
ภายใต้ค่ายกลใบไผ่และไฟบรรลัยกัลป์ ประเมินจากสายตาน่าจะมีทหารเกราะเหล็กที่หนีฝ่าออกไปมิได้ราว 15 ชีวิต พวกเขาพยายามกระเสือกกระสนแล้ว แต่เพราะมิมีม้าให้ขี่กระโดดข้ามมิหนำซ้ำธงอินทรีย์ขี่เปลวเพลิงสัญลักษณ์ประจำราชวงศ์กับเสาเหล็กสูง ก็ช่วยห่าอะไรมิได้เลยนอกจากมีไว้เท่ ๆ เห็นทีภารกิจคุ้มกันเจ้านายคงจะจบเ







