LOGIN“จะบ้าเหรอ คำสั่งอะไรของเธอให้ฉันถอดกางเกง”
“อ้าว ก็ฉันเป็นคนชนะ คนชนะมีสิทธิ์ออกคำสั่งอะไรก็ได้ไม่ใช่เหรอ เราตกลงกันแล้วนี่ หรือว่านายป๊อด?” คำดูถูกซึ่งๆ หน้าทำชายหนุ่มอกสามศอกฉุนกร้าว มาด่าว่าเขาป๊อดมีหรือจะยอม “อย่ามาท้านะเว้ย!” “ไม่ได้ท้า ฉันเอาจริง” แววตาวิบวับของเห็ดหอมราวกำลังยั่วโมโหให้ตะวันสติแตก แล้วเขามันก็เป็นพวกประเภทยั่วขึ้นเสียด้วยสิ “ถ้าฉันถอดจริงๆ ขึ้นมาเธอได้ตาค้างแน่” “อย่ามาคุยให้เสียเวลา รีบๆ ถอดสักที อย่าลืมนะว่าฉันเป็นคนชนะ” ตะวันมีสีหน้าแดงก่ำ ไม่รู้แดงเพราะฤทธิ์เหล้าหรือเพราะโมโหเธอกันแน่ “ได้!” ชายหนุ่มดีดตัวลุกยืน กางเกงแสล็คขายาวสีดำโดนถลกถอดลงมาเผยให้เห็นอันเดอร์แวร์สีเข้มตัดกับผิวขาวสะอาด แต่ที่โดดเด่นยิ่งกว่าคือรูปทรงขนาดของเครื่องเพศที่โดนผ้าชิ้นน้อยปกปิดอยู่ต่างหาก สายตาของเห็ดหอมลุกวาวจ้องมองสิ่งที่อยู่ตรงหน้าตาค้าง ความอยากของเธอปกปิดไม่อยู่ มันส่งผ่านสีหน้าแววตาทำเอาตะวันหน้าแดงซ่านยิ่งกว่าเดิม ต้องถอดกางเกงให้เธอดูก็ว่าน่าอายพอแล้ว มาเจอเธอมองด้วยสายตาหื่นกระหายอีก บอกเลยเขาไม่เคยเจอใครกระเหี้ยนกระหือรือเท่ายายนี่มาก่อนจริงๆ “พอใจเธอหรือยังล่ะ” “ยัง..” “จะเอาอะไรอีก” “ฉันอยากดูมากกว่านี้ ถอดชิ้นสุดท้ายออกซิ” “เธอนี่แม่ง!” ไร้ยางอายจริงๆ ทว่าตะวันก็ขัดขืนคำสั่งนั้นไม่ได้ เขาเป็นลูกผู้ชายหากไม่รักษาคำพูดก็น่าอายเกินทน “อยากให้ถอดก็เข้ามา มาถอดเองเลย” อ่า~ แบบนี้จงใจยั่วกลับหรือเปล่านะ เห็ดหอมกระตุกยิ้มมุมปาก ชอบใจคำพูดนั้นนักหนา ไม่รอช้าปรี่เข้าไปใกล้ร่างสูง สายตาระยิบระยับไปด้วยความกล้าท้าทายสบตามองเขาตลอด ขณะมือเรียวดึงรั้งขอบอันเดอร์แวร์ลงมา อะไรที่ว่าใหญ่ อะไรที่ว่ายาวก็ดีดผึงแทบเฉียดปากสวยในทันที “ใหญ่มาก~” ไม่สามารถกักเก็บคำพูดและอารมณ์อยากไว้ได้ มองแก่นกายชายขนาดใหญ่ที่มีเส้นเลือดโอบล้อมพันรอบ มันดูขาวสะอาดและส่วนบนนั้นก็อมชมพูเหมือนริมฝีปากเขา ครอบครัวตะวันผิวขาวกันทั้งหมด จันทร์เจ้าแฝดคนน้องก็ผิวขาว ยิ่งจริงใจพี่สาวคนโตยิ่งขาวไปกันใหญ่ แต่เห็ดหอมก็ไม่คิดว่าส่วนนี้ของตะวันมันจะขาวอมชมพูด้วย เขาทำให้เธอเผลอกลืนน้ำลายอึกแล้วอึกเล่า “อ๊ะ! เห็ดหอม..” คนตัวสูงถึงกับร้องเสียงหลง ตกใจในความกล้าบ้าบิ่นของเธอที่กำลังใช้มือรูดจับส่วนนั้น ในตอนนี้เธอเปลี่ยนเป็นนั่งคุกเข่า ใบหน้าสะสวยอยู่ระดับเดียวกับท่อนลำยาวใหญ่ “ร้องเสียงหลงอย่างกับไม่เคยโดนผู้หญิงจับ..” เธอยิ้มเยาะ ไอ้เคยน่ะเขาเคยอยู่แล้ว แต่ที่ร้องออกไปมันตกใจกับความไวของเธอต่างหาก “ฉันยังไม่ได้อนุญาตเลยนะ!” “ไม่เป็นไร ฉันอนุญาตตัวเอง คนแพ้ก็ต้องตามใจคนชนะหน่อยสิ” ขยับตายั่วยวน มือขาวก็รูดสาวไม่พัก จากที่คิดว่ามันแข็งโด่อยู่ก่อนหน้านี้แล้วกลับยิ่งพองขยายจนมือเล็กกำไม่รอบ “แข็งขนาดนี้ให้ฉันช่วยดีกว่า..” “อึก!” ตะวันกลืนน้ำลายลงคอหอย สองตาคมคร้ามมองศีรษะคนตัวเล็กที่ขยับเข้าใกล้ความเป็นชาย ปลายลิ้นนุ่มแตะส่วนบนเบาๆ อย่างกำลังรับสัมผัสว่ามันเป็นอย่างไร ดีพอจะให้ไปต่อหรือไม่ ก่อนจะเห็นเธอยิ้มกริ่มออกมาด้วยความถูกใจ “อ่า~” ริมฝีปากอมชมพูค่อยๆ ครอบครองความใหญ่ยาวของเขาทีละนิด ตะวันแหงนหงายใบหน้ามองด้านบน ความรู้สึกซาบซ่านไหลพล่านไปทั่วทั้งร่าง เขาไม่อาจผลักไสสัมผัสที่เธอมอบให้ไปได้ อาจเพราะเมาหรือความรู้สึกส่วนลึกต้องการมันก็ไม่อาจรู้ เรียวลิ้นนุ่มตวัดหยอกล้อส่วนหัวที่กำลังปริ่มแฉะไปด้วยหยาดน้ำเหนียวใส ปากสวยครอบดูดเหมือนเลียกินไอศกรีมแท่งโตจนแก้มตอบ ขอบปากสวยแวววาว ลิปสติกราคาแพงของเธอทำหน้าที่ได้ดีจริงๆ อมดูดรูดรั้งริมฝีปากอย่างเอาเป็นเอาตายขนาดนี้ยังไม่มีความซีดจางลงเลย “อ่า~ ซี้ด ไปอดอยากมาจากไหนวะ ค่อยๆ อมก็ได้” ไม่ได้กลัวติดคอแต่กลัวจะไหลเข้าคอมากกว่า เห็ดหอมเล่นคอลึกด้วยการพยายามครอบครองตัวตนเขาให้หมด ปากนุ่มนิ่มก็ดูดเร้าไปตามลำแท่งยาวใหญ่ทำเขาเสียวแทบบ้า มือหนาจิกผมสวยเบาๆ สูดลมหายใจเข้าออกอย่างยากลำบาก หน้าท้องแกร่งเกร็งแน่นให้กับความเสียวซ่านที่เห็ดหอมปรนเปรอให้ เสียงหยาดน้ำลายบดเคล้าท่อนเนื้อยามปากสวยรูดเข้ารูดออกจนแทบไหลเยิ้มออกมาตามมุมปาก ใบหน้าหวานแดงเรื่อขณะช้อนสายตาหยาดเยิ้มสุดเซ็กซี่มองเขา เธอกับเขากัดกันยับมาตลอด ภาพที่เห็ดหอมนั่งคุกเข่าโดยที่มีท่อนเอ็นผลุบโผล่เข้าออกจากปากจึงไม่เคยปรากฏขึ้นในหัวหรือห้วงความคิดเลย ทว่าตอนนี้มันเกิดขึ้นแล้ว เธอกำลังทำมันด้วยความเต็มใจและเต็มไปด้วยความกระหาย “อ่า เสียวค..ฉิบ!” ตะวันครางเสียงแผ่ว กรามที่ขบแน่นยิ่งทำให้ใบหน้าคมสันหล่อกร้าวใจยิ่งขึ้น “ชอบไหม~” ผละริมฝีปากยิงคำถาม ก่อนจะแลบลิ้นอย่างยั่วยวน จับท่อนเอ็นอุ่นตีสะบัดใส่ลิ้นนุ่มของตนพร้อมระรัวเรียวลิ้นเข้าใส่จนตะวันตัวเกร็งกว่าเดิม “อ๊ะ! ซี้ด ชอบ..” ไม่ปิดบังความรู้สึกที่แท้จริง ก็เห็ดหอมเก่งขนาดนี้ ทำเขาเสียวจนตาลอย น้ำแทบจะพุ่งอยู่แล้ว ใครจะปฏิเสธได้ว่าไม่ชอบ “ไม่ไหวว่ะ จะแตก..อ่า~” สองมือจับศีรษะร่างบางไว้แน่นก่อนจะโยกเข้าโยกออกโดยที่เธอก็ให้ความเต็มใจ ริมฝีปากสวยถึงได้ดูดดึงเต็มที่ ความคับแน่นของตะวันถลำเข้ามาลึกเกือบชนคอหอยกำลังจะทำให้สำลักอยู่รอมร่อ สะโพกหนาเริ่มแทงสวน กระแทกลำเนื้อยาวใหญ่ใส่ปากสวยอย่างหมดความอดทน เสียงลามกที่ดังขึ้นก็เร้าอารมณ์เหลือเกิน โพรงปากอุ่นนุ่มดูดรัดแก่นกายเขาดีมาก มากเสียจนต้องคำรามร้องเสียงดังก่อนรีบดึงท่อนเนื้อออกมาชักรูดแล้วแตกรดน้ำคาวขุ่นใส่ใบหน้าสวยหวานซึ่งแหงนหน้ารับอย่างรู้งานและเต็มใจ “อ่า!” ตะวันปลดปล่อยเสียงครางได้อารมณ์ ท่อนเนื้อในกำมือรูดสาวรัวเร็ว มันกระตุกหงึกอย่างเสียวซ่าน อาการเมาก่อนหน้าโดนกลบด้วยอารมณ์อยากในกายเสียจนหมดสิ้น เขาจ้องมองดวงหน้าหวานเยิ้มของเห็ดหอมที่เพิ่งโดนน้ำกามพ่นใส่เหมือนขนมหวานโดนราดด้วยนมข้น เธอยิ่งยั่วเย้าเอาใจด้วยการป้ายนิ้วไปตามคราบน้ำขาวขุ่นบนใบหน้าก่อนจะส่งเข้าปาก ดูดเลียเรียวนิ้วนั้นอย่างเอร็ดอร่อย ท่าทางสุดเซ็กซี่ปลุกอารมณ์กำหนัดในตัวตะวันให้ท่อนเอ็นใหญ่แข็งผงาดอีกครั้งจนได้ “รสชาติไม่เลวเลยนะ” “…” “อยากชิมอีกจัง” “อึก!” “จะอมไม่คายเลย..” แต่ละคำของเธอมันทดสอบอารมณ์เขาอยู่จริงๆ หากเป็นผู้ชายคนอื่นก็คงจับเห็ดหอมปลดเปลื้องเสื้อผ้าแล้วจับกระแทกให้หนำใจไปนานแล้ว ซึ่งตอนนี้ความคิดแบบนั้นกำลังเข้าครอบงำตะวันแล้วเหมือนกัน ยั่วขนาดนี้ ใครมันจะไปทนไหววะ เห็ดหอมลุกยืน มือเล็กปัดป่ายจับท่อนเนื้อแข็งขึงเหมือนเป็นของเล่น “ขอบใจสำหรับหนึ่งน้ำที่แตกใส่หน้านะสุดหล่อ หวังว่าคราวหน้านายจะอยากแตกใส่ตรงอื่นบ้างนะ” เป็นรอยยิ้มขี้อ่อยและยั่วที่สุดตั้งแต่เขาเคยเห็นมา ลมหายใจเขาถึงกับติดขัดเมื่อจ้องมองดวงหน้าสวยเซ็กซี่ เริ่มอยากรู้แล้วสิว่าแตกตรงอื่นของเห็ดหอม มันจะใช่ที่เดียวกับที่เขากำลังคิดอยู่หรือเปล่า…เพื่อนทุกคนได้ฟังคำตอบของเห็ดหอมก็ไม่มีใครกล้าพูดอะไรอีก พอดีกับที่ตะวันและข้าวทิพย์เดินมาสมทบ ทุกสายตาจึงหันไปมองสองคนนั้นแทน“ป๊าเธอให้มาตาม” “ตาม? ตามไปทำไม ฉันจะกลับแล้ว”“ท่านบอกมีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย ลุกขึ้นเถอะ” ตะวันพูดด้วยเสียงนิ่งๆ ตั้งแต่วันที่เขาและเห็ดหอมเกือบพลาดพลั้งทำเรื่องแบบนั้นลงไป เขาและเธอทะเลาะกันน้อยลงและยังคุยกันน้อยลงกว่าเดิมด้วย“ไปกันเถอะค่ะพี่เห็ดหอม อย่าให้ผู้ใหญ่รอนาน” ข้าวทิพย์ยื่นมือให้เห็ดหอมจับ เธอเป็นคนเดียวที่ไม่รู้ความสัมพันธ์ของพ่อลูกคู่นี้ ข้าวทิพย์รู้แค่ว่าเห็ดหอมเป็นลูกสาวคนใหญ่คนโต พ่อของเธอมีบารมีมากและรู้จักพวกคนรวยๆ เต็มไปหมด ในงานไม่ว่าจะหันไปทางไหนก็เจอแต่คนแต่งตัวจัดเต็ม ประโคมเครื่องเพชรเสียจนแสบวิบวับของมันทิ่มตาข้าวทิพย์ทุกครั้งที่หันมองเห็ดหอมจำใจลุกตามทั้งสองคนไปเจอปะป๊า ทันทีที่เธอเดินเข้ามาในตัวงานซึ่งมีผู้คนเยอะแยะ ดูเหมือนว่าทุกสายตาพร้อมใจกันหันมองมาเห็ดหอมราวกับมีสปอร์ตไลท์ส่องแสงมาที่เธอ ‘นั่นใช่หนูเห็ดหอมลูกสาวคุณหิรัญหรือเปล่า โตขึ้นมาสวยเหมือนแม่เลย’ ‘นั่นคุณเห็ดหอมนี่นา ลูกสาวคนเดียวของท่านหิรัญเชียวนะ’‘โห
มือแกร่งซุกซนกำลังแล่นล้วงเข้าลูบสัมผัสปลีน่องขาวเนียนภายใต้กางเกงนอนขาสั้นตัวบาง เดี๋ยวลูบเดี๋ยวบีบ สร้างความวาบหวามแก่คนตัวเล็กที่นอนเชิดหน้าหลับตาพริ้มริมฝีปากอุกอาจเคลื่อนต่ำถึงเนินอกขาวผ่องอมชมพู ผิวลูกคุณหนูที่ดูแลทะนุถนอมตัวเองเป็นอย่างดี ตอนนี้ตะวันกำลังจะได้เชยชมโดยที่เจ้าตัวก็สมยอมพร้อมใจ“ฉันถอดเสื้อได้ไหม” เอ่ยถามเสียงแหบพร่าก่อนลงมือทำแม้สีหน้าจะบอกว่าไม่ไหวแล้วเต็มที “อือ~ จะถอดอะไรก็ถอดเลย” เห็ดหอมบอกกันอย่างนั้นก็ไม่จำเป็นต้องรอช้าอีกต่อไป ตะวันดึงเสื้อนอนแขนกุดของร่างบางขึ้นไปจนถึงเนินอก มือล้วงไปด้านหลังปลดตะขอยกทรงที่โอบอุ้มก้อนเนื้อขาวละมุน ครั้นไม่มีผ้าชิ้นน้อยปกปิดอีกแล้ว ความงดงามตรงหน้าก็ปรากฏแก่สายตาให้ต้องกลืนน้ำลายลงคอที่แห้งผากอึกแล้วอึกเล่า“นมเธอสวยมาก..” สวยที่สุดตั้งแต่เขาเคยเห็นของผู้หญิงคนไหนมาเลย ทรวงอกอวบอิ่มดูจะนุ่มฟูเหมือนก้อนซาลาเปา อีกทั้งจุกเม็ดเล็กสีชมพูระเรื่อน่าใช้ปากครอบครองละเลงดูดดื่มให้หนำใจ“ละ…เลิกมองได้แล้ว” เห็ดหอมทนมองสายตาร้อนแรงที่เต็มไปด้วยความอยากกระหายในตัวเธอไม่ไหว จนต้องเมินหน้าไปทางทิศอื่น“อายเหรอ ทำอย่างกับคนไม่เ
“ใครหาเรื่องใครก่อนกันแน่ ก็แกไม่ใช่เหรอที่ไปฟ้องอาคิเรย์ว่าฉันจะไม่ยอมไปงานแต่งปะป๊า” อ้อ…ที่แท้สาเหตุอาการหน้าบูดหน้าบึ้งเหมือนคนอึไม่ออกก็เพราะเรื่องนี้นี่เอง งั้นแสดงว่าเฮียคิเรย์ก็คงคุยกับยายนี่แล้วสินะ“เรื่องอะไรฉันจะต้องมาทนปวดหัวกับเธอ ในเมื่อคุยยากนักก็ต้องให้เฮียคิเรย์จัดการน่ะถูกแล้ว” เห็ดหอมกำหมัดแน่นเมื่อได้ฟัง อาคิเรย์เทศนาเธอยกใหญ่ที่ทำตัวเป็นพวกหัวขบถไม่เลิก ยังไงก็ตามครั้งนี้เธอไม่อาจเอาแต่ใจได้จริงๆ เพราะคำขู่ของอาที่ทำเธอกลัวขึ้นมา ‘ก็แล้วแต่นะถ้าน้องเห็ดจะไม่ยอมไปงาน ทำตัวประชดบ่อยๆ เกิดวันนึงคุณดาวประกายมีลูกใหม่ให้พี่หิรัญ หนูก็คงโดนลืมสมใจอยากนั่นแหละ’ มันเป็นคำขู่ที่เธอไม่เคยคิดมาก่อนนั่นสินะ…ถ้าวันหนึ่งวันใด ยัยดาวไถมีลูกให้ปะป๊าได้หรือเผลอๆ เป็นลูกผู้ชายด้วย เธอจะไม่โดนเด็กนั่นถีบตกกระป๋องเลยเหรอ ขนาดมีแค่ยัยดาวไถ ปะป๊าก็แทบจะไม่สนใจใยดีเธออยู่แล้ว“เป็นอะไร โดนว่าแค่นี้ซึมเลยดิ” เห็นว่าอีกฝ่ายเงียบอยู่นาน ไม่เถียงคอเป็นเอ็นเช่นทุกครั้งก็อดสงสัยไม่ได้ “เออ! ฉันยอมไปงานแต่งปะป๊ากับยัยดาวไถก็ได้ แต่จำไว้เลยนะว่าฉันไม่ชอบคนขี้ฟ้องแบบแก!” ไอ้ประเภทที่ต
ข้าวทิพย์กลายมาเป็นลูกน้องอีกคนหนึ่งของเห็ดหอม มีหน้าที่คอยดูแลเรื่องเล็กๆ น้อยๆ แล้วแต่ว่าจะเรียกใช้อะไร ซึ่งงานที่เธอทำก็ได้รับคำสั่งจากเห็ดหอมหรือเจ๊ปิงปองอีกที ชีวิตของข้าวทิพย์ดีขึ้นมาก เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ ไม่ต้องคอยระแวงไอ้ผัวชั่วกลัวมันทำร้ายหรือขู่รีดไถเอาเงินจากเธอได้อีก แต่ละวันกินอิ่มนอนหลับ มีคอนดูหรูให้อยู่อาศัยสะดวกสบายที่สุดตั้งแต่เกิดมา แถมงานที่เห็ดหอมให้ทำก็ไม่ได้เหน็ดเหนื่อยอะไร ออกจะสบายด้วยซ้ำแถมยังได้เงินดียิ่งกว่าตอนเร่ขายไอศกรีมตั้งไม่รู้กี่สิบเท่า “ทะเลาะกันอีกแล้วเหรอพี่ เสียงดังเชียว” ข้าวทิพย์มองตามตะวันเดินหน้าตึงออกมาจากห้องของเห็ดหอม ก่อนจะตามด้วยเจ๊ปิงปองที่สีหน้าค่อนไปทางหนักอกหนักใจตะวันไม่ได้ตอบข้าวทิพย์ในทันทีแต่หันมองตามเสียงเรียกเจ๊ปิงปอง “รอให้น้องเห็ดอารมณ์เย็นลงกว่านี้ค่อยพูดกันใหม่ ตะวันกลับไปพักเถอะ คืนนี้เจ๊ว่าจะค้างที่นี่”“ครับ..” ตะวันพยักหน้าเป็นอันรับทราบ เขาออกมาจากเพนต์เฮาส์ของเห็ดหอมพร้อมข้าวทิพย์ อารมณ์คุกรุ่นที่เหมือนจะดับลงแต่หญิงสาวกลับสัมผัสถึงมันได้ “งั้นข้าวกลับแล้วนะพี่”“เดี๋ยวพี่ไปส่ง”“ไม่เป็นไรพี่ ข้าว
(มันออกไปกินเหล้ากับเพื่อนค่ะพี่ แต่ถ้ามันเมากลับมา ฮึก..ฮือออ มันก็มาซ้อมหนูอีก พี่ช่วยหนูได้มั้ย หนูไม่อยากโดนมันตบตีอีกแล้ว) เสียงร้องไห้ของข้าวทิพย์มันบาดใจคนฟังอย่างเธอเหลือเกิน เห็ดหอมไม่ได้สนใจเกมแล้วด้วยซ้ำ เธอกำลังคิดหาวิธีที่จะช่วยข้าวทิพย์ออกมาจากจุดนั้น “เอางี้นะ ข้าวทิพย์ฟังพี่ รีบเก็บข้าวของที่จำเป็นซะ แล้วแชร์โลเคชันมาให้พี่ด้วย เดี๋ยวพี่ไปช่วยเธอขนของออกมาเอง” (ฮึก พี่จะช่วยหนูจริงๆ เหรอคะ หนูขอบคุณพี่มากนะ ขอบคุณพี่จริงๆ” ข้าวทิพย์ร้องไห้ด้วยความดีใจที่อีกไม่นานเธอจะหลุดพ้นจากไอ้ผัวเฮงซวย ในเวลานี้เห็ดหอมเปรียบดั่งนางฟ้าสำหรับเธอเลยล่ะ เห็ดหอมตกลงกับข้าวทิพย์ให้เข้าใจตรงกัน ทั้งยังบอกให้อีกฝ่ายคอยระวังเผื่อไอ้ผัวตัวดีมันจะย้อนกลับเข้าบ้านอีก ข้าวทิพย์ไม่สามารถหนีออกมาเองได้เพราะจุดที่ผัวของเธอดื่มเหล้าเมามายกับเพื่อนฝูงนั้นอยู่ในซอยเดียวกันและไม่ได้ห่างจากตัวบ้านเลย หากไอ้ชั่วนั่นเห็นว่าเธอหอบผ้าหอบผ่อนหนีคงได้โดนมันซ้อมจนอ่วมกลางซอยนั่นแหละ เสียงกดกริ่งติดๆ กันทำตะวันที่กำลังจะล้มตัวนอนต้องดีดตัวลุกขึ้นมาอย่างรำคาญ ไม่รู้เห็ดหอมเป็นบ้าอะไรนักหนาถึงได้ชอบทำ
เห็ดหอมอารมณ์ดียิ้มแย้มสดใสทั้งวันแม้ว่าวันนี้จะมีถ่ายรายการหลายสถานที่ เจอทั้งแดดฝุ่นและอากาศร้อนอบอ้าวแต่ก็ยังสนุกกับการทำงาน เอเนอร์จี้มาเต็มไม่มีลดน้อยถอยลง “เมื่อวานเพิ่งจะบ่นเรื่องป๊ากับเจ๊ไปหยกๆ แต่วันนี้อารมณ์ดีจังเลยนะลูกสาว” เจ๊ปิงปองคงรับรู้ถึงพลังงานบวกที่เธอแสดงออกมาจึงได้ยิ้มถาม“มีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นน่ะเจ๊”“เรื่องอะไรคะ เจ๊ชักอยากรู้แล้วเนี่ย บอกเจ๊บ้างสิ” เจ๊ปิงปองมีสีหน้าทีเล่นทีจริง เห็ดหอมอมยิ้มส่ายหน้าไปมา ท่าทางแบบนี้หากเป็นแฟนคลับก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ามันน่ารักมากจริงๆ “ไม่ได้ค่ะเจ๊ เรื่องนี้เป็นความลับ” นิ้วชี้ยกขึ้นแตะริมฝีปากจุ๊ๆ ว่านี่คือความลับ เจ๊ปิงปองส่งยิ้มกลับแบบมันเขี้ยวและไม่ได้ซักถามอะไรต่อ สายตากลมสวยของเธอจึงมองเลยไปยังร่างสูงโปร่งราวกับนายแบบที่ตามติดมาด้วยกันจนกลายเป็นเริ่มคุ้นชินเสียแล้วจังหวะที่เขา ‘สบตา’ เธอเข้าพอดี เห็ดหอมกรีดกรายรอยยิ้มหวานเจือความยั่วยวนพราวเสน่ห์ของเธอ ทำเอาตะวันเสียอาการจนแกล้งเมินหน้าหนี หลบสายตาไม่กล้าจ้องเธอกลับ ฮึ..ก็ไม่ได้แน่สักเท่าไรนี่นา ปากปฏิเสธแต่ความรู้สึกกับความต้องการไม่ได้เป็นอย่างนั้นเลย นี่แหละตะวั







