ภาคมหาลัย 5 ไหนตอบให้เฮียชื่นใจหน่อย

“ขาสั่นขนาดนี้จะรับไหวหรอ คิรินน้อยของเฮียยังไม่ทันได้เข้าไปสำรวจความชุ่มฉ่ำเลยนะ…”

‘อ่า…ถ้าไม่คิดว่ายังซิง เฮียกระแทกเข้าไปไม่ใยดีล่ะ แต่เอาเหอะ น้องสาวเพื่อน!’ 

‘เฮียจะอ่อนโยนกับประสบการณ์ครั้งแรกให้หน่อยล่ะกัน’

“เฮียบ้า…”

เสียงที่เปล่งออกมาไม่ใช่คำด่าเต็มปาก…แต่คล้ายจะเป็นคำกระซิบที่แฝงความอายไว้มากกว่าคำปฏิเสธ

“บ้าแล้วรักเฮียไหม…หึ ไหนตอบให้เฮียชื่นใจหน่อย”

คิรินหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะโน้มตัวลงอีกครั้ง ริมฝีปากแตะลงตรงร่องรอยหวานนั้นอีกหน และเขาก็ไม่หยุด…จนแน่ใจว่าไม่มีหยดสุดท้ายหลงเหลืออยู่ให้เธอเอ่ยคำว่าไม่เสร็จ

เขาคลายริบบิ้นที่มัดข้อมือเธอออก…ช้า ๆ ดั่งพิธีกรรมปลดพันธนาการ แต่สิ่งที่ถูกปลด…ไม่ใช่แค่ผ้า มันคือกรอบบาง ๆ ที่กั้นระหว่างคำว่าเพื่อนพี่ชายกับคนที่อยากได้เธอ

“ถึงตาเธอแล้วช่อฝัน…”

เสียงนั้นกังวานในอากาศราวกับประกาศเริ่มเกมใหม่ที่ไม่มีผู้ชนะ

คิรินดึงเธอลุกขึ้นเบา ๆ มือนึงจับ มืออีกข้างโอบเอวพยุงไว้ราวกับกลัวเธอจะทรุดจากขาที่อ่อนแรง

 ดวงตาสบประสานกันในความเงียบที่หนาวร้อนปะทะ

“ทำเป็นไหม…หรือจะให้เฮียสอน?”

“ไม่จำเป็นค่ะ หนูบอกเฮียแล้วไงว่าของง่ายๆ”

น้ำเสียงนั้นมั่นใจ…แต่ดวงตากลับซุกซนเกินกว่าจะปิดบังความประหม่า

“จะบอกว่ามีประสบการณ์(ช่ำชอง)”

“ใช่ค่ะ ทำไมเล่า ไม่ได้หรือไง”

“ได้ เฮียล่ะชอบสุดๆผู้หญิงรู้งาน”

“หึ เฮียลามก”

มือบางของเธอเลื่อนมาจับขอบกางเกงของเขาอย่างช้า ๆ ปลายนิ้วแตะลงบนกระดุม ราวกับกำลังเปิดกล่องของขวัญที่ไม่แน่ใจว่าในนั้นคืออะไร

กางเกงถูกรูดลงอย่างเนิบช้า และเมื่อผ้าชั้นสุดท้ายเผยออกมา… เธอเพียงแค่มอง

‘ของคนปกติก็ไซต์นี้ใช่ไหม มันจะเข้ามาในตัวเราจริงๆหรอ สู้สิช่อฝัน นี่ผู้ชายที่เธอแอบชอบมาเจ็ดปีเลยนะ ฮึบ!’

ดวงตาเธอไล่ไปตามสัดส่วนที่พุ่งตระหง่าน…ก่อนจะเผลอกลืนน้ำลายลงคอโดยไม่รู้ตัว

“ทำสักทีสิก่อนที่เฮียจะหมดอารมณ์”

คำพูดนั้นเร่งจังหวะหัวใจเธอให้เต้นแรงขึ้น และเธอก็ทำตาม…อย่างช้า ๆ 

“อืมมม ออกแรงหน่อย ทำเป็นจริงป่าวเนี่ย…หืมมม มีอะไรจะสารภาพกับเฮียไหม”

มือของเธอเลื่อนขึ้น กอบกุม แล้วเคลื่อนไหวจังหวะหนึ่งอย่างระมัดระวัง ก่อนที่ริมฝีปากจะตามไปสัมผัสปลายสุดของเขาอย่างประณีต

‘เต็มปากเลย คนลามก’

“อืมมม ทั้งปากทั้งมือนุ่มจังแห้ะ…อืมมม แบบนั้นแหละเด็กดี”

คิรินหลับตาลง มือหนาเอื้อมขึ้นสอดเข้ากับเส้นผมนุ่ม แล้วค่อย ๆ จับเธอไว้แน่นพอให้ควบคุมจังหวะได้พอดี

ทั้งสองเหมือนกำลังเต้นรำ… 

เธอเคลื่อนไหว 

เขานำ 

เธอรับ 

เขาส่ง 

เธอสู้กลับ

เสียงลมหายใจแปรปรวนสลับกับเสียงครางต่ำในลำคอของเขาคล้ายคลื่นซัดกระทบฝั่งในยามฟ้าคะนอง กระทั่ง…

“อืม…ซี๊ดดดด”

เขาสะดุ้งชะงัก ร่างกายกระตุกเกร็งในวินาทีที่ปลดปล่อยความเร่าร้อนสุดท้าย นิ้วมือสั่นไหวฝังแน่นลงบนบ่าเนียนนุ่มของเธอราวกับไม่อยากปล่อยวาง ความรู้สึกที่อัดแน่นระเบิดพรั่งพรูนั้นทิ้งไออุ่นไว้ในกายเธออย่างหมดจด

“ขอโทษเฮียเอาออกไม่ทัน”

เธอรับทุกอย่างไว้

ริมฝีปากของช่อฝันเปื้อนหยาดรสรักที่เขามอบให้ ดวงตาเธอสั่นไหวอย่างไม่อาจซ่อนความรู้สึกได้หมด 

“เฮียมันคาวจัง”

“หืมมม ขอโทษ ไม่ชอบหรอ”

คิรินโน้มตัวลง ใช้นิ้วปาดเบา ๆ ก่อนจะยกปลายนิ้วนั้นขึ้นเลีย ริมฝีปากเขาแตะปลายนิ้วช้า ๆ ราวกับกำลังลิ้มรสไวน์เก่าเก็บ

“ชอบ ชอบที่สุด”

“ชอบน้ำเฮีย หรือชอบเฮีย หืมม”

เขากระซิบถาม ดวงตาแน่วแน่แต่แฝงไว้ด้วยความหยอกล้อ ราวกับรู้คำตอบอยู่แล้ว เพียงแต่อยากได้ยินจากปากเธออีกครั้ง

“ชอบเฮีย”

“ไปต่อกันที่เตียงเถอะ…จะได้ไม่เมื่อย เพราะบางทีเด็กดีของเฮียอาจจะชอบเจ้าคิรินน้อยของเฮียมากกว่าเฮียก็ได้นะ”

เสียงทุ้มกระซิบแนบข้างหู เธอไม่ตอบ แต่ปล่อยให้เขาประคองเธอไว้แนบอก ในค่ำคืนที่แม้จะเหนื่อย…แต่ก็ไม่มีใครอยากให้มันจบ

“อึก! เฮีย หนูกลัวตก…”

อ้อมแขนแข็งแรงค่อย ๆ สอดเข้าที่ข้อพับขาและแผ่นหลังเธอ ก่อนที่เขาจะช้อนร่างบางขึ้นจากโซฟาได้อย่างง่ายดาย สัมผัสของเขาแน่น...แต่กลับอ่อนโยนราวกับกลัวว่าหากใช้แรงมากเกินไป เธอจะรู้ว่าเขาต้องการเพียงร่างกายไม่ใช่หัวใจ

“กลัวตกหรือกลัวเฮีย(เปิดซิง)”

ปลายเท้าเธอแทบไม่แตะพื้น เมื่อคิรินพาเธอก้าวพ้นความคับแคบในมุมโซฟามาสู่เตียงกว้างกลางห้องที่มีแสงไฟสลัวเป็นฉากหลัง

“ก็หนูบอกว่าหนูไม่ได้ซิงไง”

“อ่า…เข้าใจแล้วครับ”

“เฮียคิดว่าหนูจะมี(เซ็กส์)ไม่ได้ไง หนูโตขนาดนี้แล้วนะ”

เขาวางเธอลงบนฟูกหนานุ่มช้า ๆ เสียงผ้าปูที่นอนกระทบผิวเนื้อดังกริบเบา ๆ ราวกับมันรับรู้ว่านี่คือวินาทีสำคัญระหว่างชายหญิงคนหนึ่ง

“เฮียจะเบาแรงกับหนูที่สุด…ไม่ต้องกลัว”

“ก็หนูบอกว่าไม่ได้กลัวไงคะ อะไรทำให้เฮียมั่นใจว่าหนูไม่เคยขนาดนั้น”

“แค่เอานิ้วสอดเข้าไปมันคับขนาดนั้น ไม่ซิงแล้วจะเรียกว่าอะไร”

เสียงทุ้มของเขาทิ้งตัวลงพร้อมคำมั่นที่หนักแน่นกว่าทุกประโยคในคืนนี้ มือใหญ่เอื้อมไปเปิดลิ้นชักข้างหัวเตียง หยิบขวดเจลสีใสออกมา

“เฮียจะทำอะไรคะ ต้องใช้ด้วยหรอ”

แกร็ก

ฝาขวดเปิดดัง เสียงเนียนลื่นของเนื้อเจลถูกบีบลงบนฝ่ามือ ก่อนจะเคลื่อนมาแตะผิวกายเธอช้า ๆ ด้วยสัมผัสละมุนและอ่อนโยน

“ใช้สิ ครั้งแรกมันเจ็บนะ ไม่รู้หรอ หืมมม”

ปลายนิ้วของเขาเคลื่อนที่อย่างเชื่องช้า ขณะที่มืออีกข้างค่อย ๆ ขยับเรียวขาเธอให้แยกออกอย่างอ่อนโยน และในวินาทีที่เขาสอดนิ้วลงไป…และมันต่างออกไปจากเมื่อครู่โดยสิ้นเชิง

“อ๊ะ…เฮีย แบบนี้มัน…”

“ใช้เจลขนาดนี้แล้ว ของเฮียน่าจะเข้าง่ายนะ…”

เสียงของเขานุ่ม…แต่แฝงรอยยิ้มที่เธอไม่กล้าสบตา นิ้วของเขาเคลื่อนไหวราวกับท่วงทำนองของเปียโนเนิบช้า แต่แผ่กระจายแรงสะเทือนเป็นคลื่นอารมณ์

“เฮียเสียงมันดังน่าเกลียดอ่ะ เฮียอย่าขยับถี่ๆได้ไหม…อ๊า…”

เมื่อเธอเริ่มบิดกาย สะโพกขยับตามจังหวะ…เขากลับหยุดนิ่ง

“เฮียอ่ะ…” เธอเรียกเขาเสียงแผ่ว

“เฮียทำไม…ฮื้ม?”

“เฮียแกล้งหนู…”

เขาหัวเราะในลำคอ เสียงพร่าอย่างคนรู้ดีว่าเธอกำลังทนไม่ไหว

“เฮียแกล้งอะไรหนู ไหนพูดสิ…”

“หนู…หนูต้องการเฮีย หนูไม่ไหวแล้ว ช่วยหนูได้ไหม…”

คำสารภาพตรงไปตรงมานั้นเปรียบเสมือนประตูที่ถูกเปิดให้เขาก้าวเข้าไปอย่างไม่มีข้อแม้

“อยากให้เฮียช่วยอะไรครับเด็กดี”

คิรินเลื่อนตัวขึ้นช้า ๆ แนบชิด ร่างกายของเขาสัมผัสกับเธอ เขาใช้มือกุมแกนกายใหญ่ยักษ์ของตัวเองไว้ แล้วขยับให้มันแนบกับกลีบเนื้อของเธอ…

เพียงแค่แนบ ไม่มีการสอดใส่

และแค่เพียงสัมผัสผ่าน ความร้อนของเขาก็ทำให้เธอกัดริมฝีปากล่างแน่น

“ใส่มันเข้ามาได้แล้ว เฮียอย่าทำกับหนูแบบนี้สิ…”

“ใจแตกนะเราอ่ะ ให้เฮียใส่ไรเข้าไป เฮียไม่เข้าใจครับ”

เขาใช้ปลายท่อนแข็งเคาะเบา ๆ ตรงปากประตูรักของเธออย่างแผ่วเบา… คล้ายกำลังทดสอบว่าจุดนี้ พร้อมจะเปิดรับเขาหรือยัง

“เฮียบ้า คนลามก”

“ใครลามกกันแน่ หืมมม”

เมื่อเห็นว่าความชื้นเริ่มเอ่อล้น คิรินเลื่อนตัวเข้าหาเธออีกครั้ง พลันใช้ปลายนิ้วแตะขอบเตียง หยิบขวดเจลเดิมขึ้นอีกครั้ง

“เจลนี่กับน้ำหวานเราอันไหนมันเยิ้มกว่ากันน้าาา…”

คราวนี้ เขาบีบมันลงบนตัวเอง… และอีกส่วน…ทาลงบนเธออย่างแผ่วเบา ราวกับต้องการเบิกทางให้ทุกสัมผัส…ผ่านเข้าไปโดยไม่มีคำว่าเจ็บ

“ของเฮียนั่นแหละเยิ้มสุด เฮียก็ดูที่ปลายหัวน้องชายเฮียสิ”

“ปากดีแบบนี้ต้องปิดปาก”

คิรินก้มลงจูบเธออีกครั้ง ครั้งนี้เขาจูบเพื่อเบี่ยงเบน ไม่ใช่เพื่อยั่วเย้า ริมฝีปากของเขาดึงความสนใจของเธอไปจากความกลัว ในขณะที่มืออีกข้างก็โอบกระชับทรวงอกเธอไว้เบา ๆ…พร้อมบีบคลึงอย่างเมามัน

“อ๊ะ”

เสียงครางหลุดจากลำคอเธอเบา ๆ และในจังหวะที่เขาสัมผัสได้ว่า…เธอผ่อนคลาย 

‘ครั้งแรกเฮียป้องกันให้ก็แล้วกัน แต่ถ้า(ถุงแตก)เพราะเฮียรุนแรงเกินไปก็ช่วยไม่ได้นะ’

คิรินหยิบเกราะป้องกันพร้อมสวมใส่พลันดันมังกรยักษ์เข้าไปทันทีจนมิดลำ 

“อึก!”

ช่อฝันสะดุ้งเบา ๆ ขณะที่เสียงหอบหายใจยังสะท้อนอยู่ในห้องที่มืดสลัว ใบหน้าของเธอสั่นไหวไปมาราวกับพยายามจะหลุดพ้นจากบางสิ่งที่แน่นขนัดอยู่ภายใน

“งือ… ไหนบอกว่าจะไม่เจ็บไง…เฮียพรุ่งนี้เราแต่งงานกันได้ไหม”

‘พูดบ้าไรยัยเด็กนี่’

เสียงเล็กที่สั่นพร่าเอ่ยอย่างน้อยใจ ดวงตาของเธอมีน้ำตารื้นขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ความรู้สึกเจ็บแปลบวิ่งแล่นจากจุดเชื่อมต่อไปยังกลางอก

“ทำไมล่ะ”

“ถ้าเฮียไม่แต่ง ก็เอามันออกไปเลยนะ”

เขาชะงัก หยุดการเคลื่อนไหวลงทันที และก้มลงมองด้านล่าง ดวงตาคมเข้มพลันเปลี่ยนจากความร้อนแรงเป็นอ่อนโยน ความรู้สึกผิดแล่นผ่านแววตาอย่างชัดเจน

“เฮียขอโทษ…แต่งก็ได้ พรุ่งนี้ตื่นมาไปจดทะเบียนกันนะเด็กดี”

‘นาทีนี้ ให้โกหกไรเฮียยอมทั้งนั้นแหละยัยบ๊อง’

เสียงกระซิบเบาดังแนบข้างหูเธอ ก่อนริมฝีปากอุ่นจะประทับลงบนหน้าผากที่ชุ่มเหงื่อของเธอ เขาเหมือนจะขอโทษผ่านจูบนั้น แทนคำพูดนับร้อยที่ไม่อาจเปล่งออกมา

“เฮียหนูเจ็บ”

“เฮียรู้ เลือดไหลออกมาขนาดนี้ ไหนบอกไม่ใช่ใครแรก โกหกเฮียต้องโดนทำโทษรู้ไหม”

คำพูดของเขาเข้มข้นไปด้วยอารมณ์ปนดุเล็กน้อย

‘อึก...ครั้งแรกจริงดิ...ยัยเด็กโง่เอ้ย!’

คิรินยังคงแช่ตัวอยู่ภายในเธอ ไม่ขยับแม้แต่น้อย เขาไม่เร่งเร้า แต่กลับค้างนิ่งอยู่เช่นนั้น ปล่อยให้เธอได้เรียนรู้จังหวะของการมีอยู่ของเขา จนกระทั่งความเจ็บค่อย ๆ ถูกกลืนหายไป

“เฮีย…หนูรักเฮียนะ”

“เฮียก็รักเธอช่อฝัน…”

เขาตอบอย่างแน่นหนัก แม้ในใจจะพร่ำถามตัวเองอยู่เงียบ ๆ

‘เธอคิดว่าเฮียอยากได้ความรักเหรอ? เปล่าเลย เฮียแค่อยากได้ร่างกายเธอ…’

คิรินค่อย ๆ ขยับกาย เบาและเนิบนาบ ราวกับคลื่นแรกที่ซัดเข้าหาฝั่งอย่างอ่อนโยน...ลึกซึ้ง พลันจับร่างเธอให้เปลี่ยนท่าอย่างนุ่มนวล จนเธอคุกเข่าลงโดยมีแขนเรียวค้ำเตียงไว้ ขณะที่เสียงลมหายใจของเธอถี่กระชั้นขึ้น 

“อ่า…ลึกจัง…โคตรแน่น…ซี๊ดดดด”

เสียงกระซิบของเขาดังติดลมหายใจข้างหู ก่อนที่เขาจะโน้มกายลงแนบหลัง จูบเบา ๆ ที่ซอกคอของเธออย่างปลอบโยน มือหนาก็ไม่หยุดนิ่ง เคลื่อนไหวบนอกอิ่มอย่างช่ำชอง สัมผัสของเขาราวกับรู้จักร่างกายเธอดีสะยิ่งกว่าตัวเธอเอง

ปัก ปัก ปัก...

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสลับกับเสียงหอบหายใจ เสียงครางขาดห้วงสะท้อนคลอเคล้าไปกับบรรยากาศร้อนรุ่มในห้อง

“ช่อฝันอย่ารัดเฮียแรงมันจะหักเอานะ…ซี๊ดดดด”

“หนู….อ๊ะ…ไม่ไหว…”

เสียงของเธอสั่นพร่า กลั้นความรู้สึกไม่ไหวอีกต่อไป

“เฮีย…หนู…ปวดฉี่…อ๊ะ….”

ปัก ปัก ปัก...

เสียงกระแทกยังคงดำเนินต่อไปในจังหวะที่สอดคล้องกับความรู้สึกพลุ่งพล่าน

“ปล่อยมันออกมาเลย…อืมมมม”

“เฮียบ้า หนูก็อายเป็นนะ…อ๊าาา”

“เดี๋ยวลองอีกสักสิบท่าก็คงหยุดอายล่ะ…ซี๊ดดดดดด”