บทที่3

เหม็น! แต่ไม่มีเวลาเหม็น ไอ้กล้าตาลีตาเหลือกตะกายขึ้นบันได เสียงหมาหอนดังระงมทั่วท้องนา

เมื่อเปิดประตูได้มันรีบตรงไปยังหัวเตียง คว้าสายสิญจน์ที่คุณศรัณย์ให้พร้อมทั้งผ้าห่มขึ้นคลุมกาย ปากก็ท่องบทสวดมนต์ตามที่ตัวเองบวชเรียนมา

ถึงจะเคยบวชเรียนก็กลัวผี

ถึงจะเป็นลูกมือหมอผีก็กลัวผี

เพราะอย่างนั้นอย่าหลอกหลอนกันเลย อีผีอยากได้ผัว

บทที่ 2 ผีสาว

เรือนไทยหลังเล็กซึ่งอยู่ในบริเวณเรือนของพ่อหมอสิน วันนี้คลาคล่ำด้วยผู้คน สำนักของพ่อหมอสินแต่ยามนี้ลูกชายอย่างคุณศรัณย์เป็นผู้ประกอบพิธีกรรมต่าง ๆ

เมื่อชาวบ้านเดือดร้อนเรื่องผีสางมักมาพึ่งพาที่นี่มากกว่าบ้านผู้ใหญ่หรือสถานีตำรวจ เพราะคนพวกนั้นบอกว่าคนที่ยังเชื่อเรื่องผีสางเป็นพวกงมงาย

พวกเขาไม่ได้งมงายเลยสักนิด เมื่อคืนที่ผ่านมาชายหนุ่มในหมู่บ้านโดนผีสาวหลอกหลายต่อหลายคน ทำให้วันนี้พวกเขาต้องมาร้องเรียกพ่อหมอตั้งแต่ย่ำรุ่ง

“พวกมึงเสียงดังอะไรกันตั้งแต่ยังไม่โมงเช้า” ไอ้ชดคนสนิทของคุณศรัณย์ตะโกนถามเมื่อเห็นคนกลุ่มหนึ่งยืนรออยู่หน้าสำนัก

“ผีหลอกข้าไอ้ชด ผีหลอก นี่พ่อหมอไม่อยู่หรอกหรือ” ไอ้แดงร้องโวยวายและร้องหาพ่อหมอ ไม่ว่าพ่อหมอสินหรือคุณศรัณย์ก็ได้ ไอ้แดงไม่มีปัญหา ขอแค่สองคนพ่อลูกนี้ ไอ้แดงก็สบายใจ ด้วยรู้ว่าทั้งสองคนพ่อลูกเก่งกาจในเรื่องวิชาอาคมและการปราบผีร้ายทั้งหลาย

“ผีที่ใด” ไอ้ชดถามอย่างสงสัย ไม่ค่อยมีเรื่องผีสางมานานนม ทำไมครั้งนี้ถึงได้มีคนโดนผีหลอกหลายรายพร้อมกัน

“ผีสาวที่ท่าน้ำเรือนท่านเจ้าคุณพิชิต มันมาชวนไปเป็นผัวมัน” ไอ้ไม้รีบพูดเพราะมันก็โดนหลอกเช่นกัน ซึ่งคนอื่น ๆ อีกหลายคนต่างพยักหน้ากันสลอน

เพราะเหตุนี้ชาวบ้านที่โดนหลอกจึงมายังสำนักของพ่อหมอสิน แต่ที่พวกเขาต้องการมาพบเป็นสำคัญคือคุณศรัณย์ เพราะรู้ว่าพ่อหมอสินวางมือและถ่ายทอดวิชาความรู้ให้คุณศรัณย์ซึ่งเป็นลูกคนหัวปี

ชาวบ้านมิได้เรียกคุณศรัณย์ว่าพ่อหมอ คงเพราะด้วยอายุที่ยังน้อย และชายหนุ่มเองก็ชอบให้เรียกคุณศรัณย์มากกว่าการเรียกเขาว่าพ่อหมอทั้งที่อายุเพิ่งจะล่วงเข้าเบญจเพสเท่านั้น

“ให้คุณศรัณย์ไปช่วยปราบทีเถอะพ่อชด พวกเรากลัวเหลือประมาณ” ไอ้แดงยกมือขึ้นไหว้ ชดมองหน้าแล้วก็อดสังเวชไม่ได้ ผมบนหัวของมันตั้งตรง เมื่อคืนคงโดนหลอกจนหัวโกร๋นสินะ ดวงตาและขอบตาของมันก็ดำคล้ำ คาดว่าเมื่อคืนไอ้แดงคงไม่ได้นอนทั้งคืน

“นี่ถ้าพวกเรายอมเป็นผัวมัน ป่านนี้คงเป็นผีเฝ้าท่าน้ำไปแล้ว” ไอ้ไม้เอ่ยเสริม ซึ่งพวกที่โดนผีหลอกต่างพยักหน้าเห็นด้วย

ยังดีที่เขาไม่ยอมผีนั่นง่าย ๆ ไอ้ไม้คิดปลอบใจตัวเอง ทั้งที่เมื่อคืนมันก็พร้อมยอมเป็นผัวหล่อน แต่เพราะจับต้องร่างกายผีไม่ได้ทำให้ได้รู้ความจริงว่าสาวสวยตนนั้นไม่ใช่คน

 “เออ ๆ ประเดี๋ยวข้าจะเรียนคุณศรัณย์ให้” ไอ้ชดรับคำ

“จริง ๆ นะพ่อชด รีบเลยหนา ข้าหวั่นจะมีคนตายเพราะนังผีนั่น” ยายบัวผู้เป็นแม่ของไอ้ไม้เอ่ยเร่งด้วยกังวลว่าผีตนนั้นจะพรากลูกชายของหล่อนไป

“ข้าจะเรียนคุณศรัณย์ให้ พวกเอ็งกลับบ้านไปก่อนเถิด” ไอ้ชดบอกกับชาวบ้านให้แยกย้าย เขาจะนำความนี้ไปแจ้งแก่คุณศรัณย์เอง

งานหลักของคุณศรัณย์คือการดูแลโรงสีข้าว ส่วนงานรองคือเรื่องปราบผี แก้ของให้ผู้คนที่เดือดร้อน งานเยี่ยงนี้ไม่ได้เงินแต่ทำเพราะเป็นการสร้างบุญสร้างกุศล คุณน้อย แม่ของคุณศรัณย์ท่านอยากให้ทำต่อเพราะเมื่อครั้งในอดีต คุณน้อยเคยโดนคุณไสยมนตร์ดำและได้พ่อหมอสินช่วยไว้

แต่ช่วยไว้เช่นไรจนได้เป็นเมีย เรื่องนี้ทั้งพ่อหมอสินและแม่น้อยไม่ได้เล่าไว้ หากใครอยากรู้คงต้องไปตามหาเรื่องเล่าของพวกท่านกันเอง

หลังจากบอกให้ชาวบ้านกลับไปแล้ว ไอ้ชดก็ตรงไปยังเรือนใหญ่ของพ่อหมอสินทันที

“เกิดอะไรขึ้นหรือไอ้ชด ทำไมทำหน้าตาตื่นเยี่ยงนี้” คุณศรัณย์เอ่ยถามบ่าวรับใช้ที่อายุมากกว่าเขาสองสามปี

ชดเป็นลูกชายของบ่าวในเรือน ตามรับใช้เขามาตั้งแต่ยังไว้จุก จนกระทั่งมันมีลูกมีเมีย แต่คุณศรัณย์ของไอ้ชดยังไม่มีใคร

คุณศรัณย์เกิดมาพร้อมทั้งรูปสมบัติ ทรัพย์สมบัติและพรสวรรค์ เขาคือผู้สืบทอดวิชาอาคมจากผู้เป็นพ่อตั้งแต่วัยเด็ก พ่อหมอสินเป็นหมอผีคนดังของจังหวัด ซึ่งปู่ของคุณศรัณย์ก็เป็นพ่อหมอเช่นกัน นั่นยิ่งทำให้มีคนนับถืออยู่ไม่น้อย

แม้ยามนี้จะมีหลายต่อหลายคนไม่เชื่อเรื่องผีสาง แต่ก็มีคนจำนวนอีกมากโขที่ยังเชื่อและศรัทธาเรื่องลี้ลับนี้

แม้ตอนหลังพ่อหมอสินจะวางมือ แต่เมื่อลูกชายคนโตของท่านเพิ่งตัดจุกก็เริ่มเรียนวิชาต่อ

วันเวลาผ่านยาวนานล่วงเลยมาถึงวันที่คุณศรัณย์ในวัยเบญจเพส พ่อหนุ่มน้อยในเวลานั้นได้เติบโตตามกาลเวลาเป็นชายหนุ่มเต็มวัยและเป็นที่พึ่งให้ชาวบ้านมากมาย